Vreemde vogels vind je overal. Je loopt de hoek om en komt er weer eentje tegen. Soms geven ze je een prachtige roos, maar er zijn ook gevederden, die hopla over je heen schijten. Volgens Chinezen brengt dat geluk. Ik ga dus vast een prachtige jaar tegemoet!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zaterdagmiddag spoed ik me naar de markt. Ik neem mijn hondje mee. Ik wil eventjes naar de Griek voor liflafjes. En naar de Marokkaan voor verse kruiden en prijswinnende haring. Thank God voor onze medelanders. Hoeven we niet aan de aardappelen met jus met de feestdagen.

Als ik de Mare op loop, knal ik bijna tegen een scootmobiel op. Mijn schele eksteroog valt op een gigantische bloem, die de achterkant van het voertuig opsiert. Gestoken op de plek, waar je normaliter krukken kunt plaatsen. ‘Wat een prachtige roos hebt u op uw voertuig zitten,’ roept Heks verrukt tegen de bestuurder van de mobiel. Een stevige Roma vrouw draait zich om. ‘Pakken,’ zegt ze streng.

Verbouwereerd kijk ik in twee schitterende gitzwarte ogen. Ze spuwen werkelijk vuur. Vreugdevuur. Iemand heeft die roos daar geplaatst vertelt ze me in rudimentair Nederlands. Zijzelf heeft ook geen idee wie. ‘Pakken,’ beëindigt ze haar verhaal.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar mevrouw, die roos is natuurlijk voor U, ik kan em onmogelijk aannemen,’ jeetje, wat gebruik ik veel woorden. Wat een bloemig taalgebruik. Ik hoor mezelf gewoonweg oreren, maar het helpt niet. Mijn gesprekspartner heeft niet veel woorden nodig.

‘Pakken.’

Zo krijg ik op de valreep van 2018 een prachtige roos cadeau van een echte toverkol. Ik bedank haar uitvoerig, maar daar heeft ze allemaal geen geduld voor. Met een zwaai van haar zwaar beringde hand neemt ze afscheid. De scootmobiel draait vliegensvlug de weg op. Ik versnel mijn pas om haar na te kijken.

Maar waar is ze nu gebleven? Ik speur tussen het winkelende publiek. Tuur de hele Lange Mare af. Zo’n mobiel zie je echt niet over het hoofd. Toch is de dame verdwenen. Opgegaan in rook lijkt wel. Geïmplodeerd met scootmobiel en al. Wonderbaarlijk toch weer.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik loop de markt op. ‘Wat zou het leuk zijn om de Wilde Boerenzoon tegen te komen,’ denk ik bij mezelf. Als ik alles heb gekocht wat ik nodig denk te hebben verlaat ik de warenmarkt. Op het Gangetje komt een reus me tegemoet. Met open armen. Het is de Wilde in persona. ‘Ik hoopte je al tegen te komen, Heks,’ galmt hij me tegemoet.

We spreken af in een koffiehuis. Heks laat snel eventjes haar hondje uit in het park en mijn vriend haalt zijn boodschappen. Een half uurtje later zitten we samen aan een tafeltje. Al snel zitten we uitgebreid te klessebessen.

Eerst met een dame erbij, die Heks net heeft leren kennen. Ze heeft op tweede kerstdag haar 14 jarige hondje laten inslapen. ‘Natuurlijk op een feestdag, dat is altijd zo. Het was volstrekt onverwacht. Maar ja, ze was natuurlijk wel stokoud voor een labrador/herder combinatie,’ verzucht de vrouw verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Intussen kriebelt ze VikThor achter zijn oortjes. Hij gaat er helemaal voor liggen. ‘Dank je wel, dat ik me eventjes heb mogen vergrijpen aan je hondje,’ glimlacht ze bij het afscheid.

Nadat ze is vertrokken neemt een mij onbekende man haar plaats in aan het tafeltje voor het raam. Ik haal snel mijn in de hoek geparkeerde boodschappentas en dikke jas weg. ‘Niet nodig,’ wuift hij, maar ik heb alweer iemand lopen pleasen voor ik het in de gaten heb. Ik zet de spulletjes op de stoel naast me.

Terwijl ik met de Wilde zit te praten schuift er nog iemand aan bij de man aan de tafel naast ons. Een ouwe hipster met een lange baard. Ze gaan samen kranten zitten lezen. Af en toe bespreken ze wat ze tegen komen. Terwijl ook wij doorpraten bekruipt me een naar gevoel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Uit de rug van de eerste man groeit een bult ergernis. Ik voel het geërgerd tegen me aanschurken. ‘Niks van aantrekken, Heks,’ zeg ik tegen mezelf. Misschien verbeeld ik het me overigens. Ik buig me voorover naar de Wilde. Het is rumoerig in het koffiehuis. Ik kan hem nauwelijks verstaan.

Plotseling schiet de kerel naast ons finaal uit zijn slof. Hij draait zich om met een woeste vuistbeweging. Slaat in de lucht pal naast me. Schreeuwt dat ik mijn stomme achterlijke kutbek moet houden. Brult nog wat zeer onaangename dingen in mijn richting. En als een duveltje verdwijnt hij weer in zijn dozige zelf. Draait zich weer om. Leest gewoon verder.

Alsof hij zich niet zojuist gigantisch heeft misdragen.

Ik zit te shaken van schrik. Al mijn zenuwbanen slaan op tilt. ‘Gaan we ons hier iets van aantrekken?’ zeg ik echter rustig tegen de Wilde, ‘Ik dacht het niet toch? Als hij rust en stilte wil gaat hij maar kranten lezen in de bibliotheek! Hier heb ik geen zin meer in. Ik heb vaak genoeg van dit soort miezerige mannetjes op mijn kloten gekregen!’

De hipster vriend van de idioot draait zich om. Hij begint een heel verhaal over lawaai en dat we misschien toch wel hard praten. Het lijkt me een redelijke kerel. ‘Het is hier uitermate rumoerig, beste man, ik kan mezelf bijna niet verstaan. Ik wil best rekening houden met iemand, die het vriendelijk vraagt. Uw vriend is uitermate onbeschoft.’

©Toverheks.com

Tot mijn verbazing geeft de man dat grif toe. Er ontstaat een gesprek tussen de Wilde en de man over dit soort lompe communicatie en hoe het beter kan. De sukkel naast hem zegt geen woord. Hij zit zogenaamd verdiept in zijn lectuur nadrukkelijk te zwijgen.

Geen excuus. De lul vindt het de normaalste zaak van de wereld om zo uit te halen naar een wildvreemde vrouw. Het is overigens bepaald niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Is hij beledigd, dat ik hem niet zag staan, toen hij binnenkwam? Waren dat soms avances die hij maakte in eerste instantie? Wil hij wellicht aandacht?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Wat gebeurde daar nu eigenlijk, ik heb nog nooit zoiets gezien, wat een agressie. En het was echt totaal op jou gericht. Bizar gewoonweg. En ik bleef volledig buiten schot, volgens mij vond hij mij zelfs wel aardig. Volstrekt gestoord. Gaat het weer een beetje? Jij vertelt wel vaker zulke verhalen, Heks, maar nu zag ik het met mijn eigen ogen. Wat een idioot. Ik zat helemaal te trillen na die uitval. Jij ook?’ vraagt De Boerenzoon achteraf bij het afscheid.

Ja, wat zullen we ervan zeggen? Heks heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op narcistische randdebielen. Altijd gehad. Deze man lijkt sprekend op mijn ex. Zowel qua uiterlijk als qua gedrag. Een mooie man met een slecht karakter. De kunst is om het niet meer binnen te laten komen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oudjaarsdag mediteer ik met de schedelheksjes voor de vrede. Precies om 1 uur ’s middags arriveer ik bij Maan. Zij organiseert dit elk jaar. ‘Overal over de wereld doen lichtwerkers mee aan deze meditatie. Om 13.00 lokale tijd. Het gaat als een golf de wereld rond,’ aldus mijn lieve heksenvriendin.

Zoals elk jaar worden we verwend met heerlijke mince pies en koekjes. Op de salontafel staat een prachtig veld vol kristallen. Draken, elfen, raven en heksenvingers….. en heel veel kristallen schedeltjes. Maan plaatst mijn meegebrachte kristallen vrienden in het veld. Even later begint ze met de geleide meditatie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ze neemt ons mee de ruimte in. Op drakenruggen rijden we door het universum. We kijken naar die prachtige heksengolf van liefde en vrede, die de aarde omspoelt. Heks knikkebolt, zo ver weg zijn we. Na twee minuten is het alweer klaar. Een lichtflits. Een ademtocht.

‘Hoe lang zijn we bezig geweest, Maan?’ Nou toch zeker drie kwartier. Maar ja, buiten tijd en ruimte. Geen wonder dat je het besef daarvan een beetje kwijt raakt.

‘Lieve Heks, ik was zo blij met je laatste blog. Je bent al drie jaar aan het afgeven op alles en iedereen, maar het wordt tijd om los te laten! Doorzetten hoor, lieverd! Een prachtig jaar toegewenst. Komend jaar ga ik de maandelijkse schedelmeditaties weer oppakken.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ja, het is tijd om los te laten. Alle onterechte agressie. Alle kledders voor mijn kop. Al die keren, dat ik boksbal ben geweest van machteloze mensen. Genoeg moois te beleven in de wereld. Ik hoef de deur maar uit te lopen en ik krijg al een schitterende roos van een levensechte heks bijvoorbeeld!

Het leven kietelt je onder de kin en slaat je om de oren. Het is maar de vraag wat je binnen laat komen. Rumi spoort ons aan om alles welkom te heten. En misschien is dat wel het hele eieren eten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik heb teveel nee gezegd de laatste  jaren. Dit wil ik niet. Dat wil ik niet. NEE, NEE, NEE.

Is het niet eens tijd om JA te zeggen? Uit de grond van mijn hart. Tegen alles wat ik wel wil!

Oud en nieuw vier ik alleen. Steenvrouw kom even eten. Ik bel een uurtje met de Don. Rond tien uur lig ik languit te kijken naar Esio Trot. Een geweldig leuke film over echte liefde. Tussen lieve mensen. En vooral ook over geduld.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Rumi

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

 

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

 

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

 

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

 

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

 

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

 Klein geluk. Heks fietst een flink stuk nadat ik enorm ben verwend. Niet door een lekkere vent, maar door een hele lieve dame van de klantenservice van Ziggo! Zozo!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Heks moet het hebben van klein geluk. Nadat ik jullie allemaal aan het schrikken heb gemaakt met mijn sombere zelfmoordblog is het toch echt tijd voor iets gezelligs: De klantenservice van Ziggo! Ja, ik weet het, het is niet het eerste waar je aan denkt als je het over die provider hebt. Maar toch: Iemand van die organisatie heeft me heel blij gemaakt.

Zondagmorgen zit ik in bed met mijn koffie en ontbijtje. Ik probeer snel uit de kreukels te komen, zodat ik naar de kerk kan gaan. Het lukt niet. Ik zit hopeloos te stumperen.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Eerst maar eens die pijnstillers laten inwerken. Ik zet de televisie aan. Maar oh, grote schrik, ik krijg geen beeld. Ouderwets sneeuwt de beeldbuis verwarring door mijn slaapkamer. Ik druk op de afstandsbediening, maar het onding reageert nergens op.

Ik zet de Ziggo Horizon-box uit en weer aan. Geen verschil. Het sneeuwt nog steeds in Huize Heks.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Ik bel Ziggo met hun gratis nummer. Dat werkt alleen op mijn vaste telefoonlijn. Ik krijg een enorm keuzemenu voor mijn kiezen, met allemaal overbodige informatie tussendoor. Hoewel, overbodig?

Er is een storing geweest, maar die is intussen verholpen. ‘Start uw modem en de Horizon-box opnieuw op,’ hoor ik , ‘En vervolgens…… Bladiebla…..’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Braaf trek ik overal de stekker uit. En plug weer in.

Meuh. Nu doet ook mijn vaste telefoonlijn het niet meer.

Ik bel opnieuw naar Ziggo. De kerk kan ik intussen wel vergeten. Niet erg, ik ben toch al volledig klaar en af. Een vriendelijke dame staat me te woord.

Ze heeft een vet Limburgs accent. Het lijkt de dame van de camping in Kerkrade wel! Ik verwacht elk moment dat ze me vraagt of ik aan het zuurstof moet!

Kranig loodst ze me door allemaal geheimzinnige handelingen om mijn afstandsbediening weer aan de praat te krijgen. Ook lost ze het mysterieuze probleem met mijn vaste telefoonlijn op. En dit alles met diezelfde hartelijke vriendelijkheid in die mooie Limburgse tongval. Ik bedank haar uitvoerig.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Ik ben vandaag jarig en daarom ga ik u een cadeautje geven! Daar heb ik zin in, net als trakteren vroeger op school!’ roept de dame opgewekt. Heks krijgt een aantal maanden gratis allerlei films en series cadeau. Ik kan televisie kijken tot ik een ons weeg!

Even overweeg ik om, nadat ik haar gefeliciteerd heb, voor haar te gaan zingen…. Maar ze ratelt al vrolijk verder. ‘U bent pas de tweede die me feliciteert vandaag, mijn man eerst natuurlijk, ja, ik moest werken, balen hoor… Het is zulk prachtig weer. Je kunt nooit barbecuen op 15 oktober, normaal gesproken dan.’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Voor het eerst in mijn leven gaan we barbecuen op mijn verjaardag, ik moet nog tot 1 uur werken en dan ben ik vrij. Komen al mijn familieleden en vrienden langs! Dat abonnement krijgt u van mij! Fijne dag!’

Wat later fiets ik met VikThor de stad uit. Het is heerlijk zacht zomers weer. De fietspaden zijn bezaaid met dagjesmensen. Iedereen is vrolijk. Mijn hondje is door het dolle. Uitbundig springt hij in de rondte, hetgeen menigeen een glimlach ontlokt!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Ik fiets helemaal naar Wassenaar met hond en kar. Langs het Valkenburgermeertje. Mijn hondje springt sloot in, sloot uit!

Op de terugweg ontspoort mijn goede knie. Wat gek, precies op dezelfde plek als mijn slechte. Alleen viel ik deze keer niet van de trap. Ik deed eigenlijk helemaal niks. Stond op het Valkenburgerstrand en draaide me om……

Kreukelig fiets ik weer naar huis. Het is bijna etenstijd. De dame van Ziggo zal intussen wel wat gebarbecuede koteletjes achter de kiezen hebben! In de stad zitten de terrassen afgeladen vol. We nemen het er nog even van. Ik was het ook van plan, maar die knie gooit roet in het eten.

Ik ga gewoon lekker thuis naar de televisie kijken. Naar al die extra zenders!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Als ik later inderdaad voor de buis hang met een eigengemaakte vispizza ruik ik tot mijn verbazing de typerende geur van op de barbecue gebraden vlees. Tja, dat heb je als heks. Altijd wat geks. Helder horen, helder zien en helder ruiken alsof het niets is…….

Voor een beetje avontuur hoef ik de deur niet uit!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM