Klein geluk. Heks fietst een flink stuk nadat ik enorm ben verwend. Niet door een lekkere vent, maar door een hele lieve dame van de klantenservice van Ziggo! Zozo!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Heks moet het hebben van klein geluk. Nadat ik jullie allemaal aan het schrikken heb gemaakt met mijn sombere zelfmoordblog is het toch echt tijd voor iets gezelligs: De klantenservice van Ziggo! Ja, ik weet het, het is niet het eerste waar je aan denkt als je het over die provider hebt. Maar toch: Iemand van die organisatie heeft me heel blij gemaakt.

Zondagmorgen zit ik in bed met mijn koffie en ontbijtje. Ik probeer snel uit de kreukels te komen, zodat ik naar de kerk kan gaan. Het lukt niet. Ik zit hopeloos te stumperen.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Eerst maar eens die pijnstillers laten inwerken. Ik zet de televisie aan. Maar oh, grote schrik, ik krijg geen beeld. Ouderwets sneeuwt de beeldbuis verwarring door mijn slaapkamer. Ik druk op de afstandsbediening, maar het onding reageert nergens op.

Ik zet de Ziggo Horizon-box uit en weer aan. Geen verschil. Het sneeuwt nog steeds in Huize Heks.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Ik bel Ziggo met hun gratis nummer. Dat werkt alleen op mijn vaste telefoonlijn. Ik krijg een enorm keuzemenu voor mijn kiezen, met allemaal overbodige informatie tussendoor. Hoewel, overbodig?

Er is een storing geweest, maar die is intussen verholpen. ‘Start uw modem en de Horizon-box opnieuw op,’ hoor ik , ‘En vervolgens…… Bladiebla…..’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Braaf trek ik overal de stekker uit. En plug weer in.

Meuh. Nu doet ook mijn vaste telefoonlijn het niet meer.

Ik bel opnieuw naar Ziggo. De kerk kan ik intussen wel vergeten. Niet erg, ik ben toch al volledig klaar en af. Een vriendelijke dame staat me te woord.

Ze heeft een vet Limburgs accent. Het lijkt de dame van de camping in Kerkrade wel! Ik verwacht elk moment dat ze me vraagt of ik aan het zuurstof moet!

Kranig loodst ze me door allemaal geheimzinnige handelingen om mijn afstandsbediening weer aan de praat te krijgen. Ook lost ze het mysterieuze probleem met mijn vaste telefoonlijn op. En dit alles met diezelfde hartelijke vriendelijkheid in die mooie Limburgse tongval. Ik bedank haar uitvoerig.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Ik ben vandaag jarig en daarom ga ik u een cadeautje geven! Daar heb ik zin in, net als trakteren vroeger op school!’ roept de dame opgewekt. Heks krijgt een aantal maanden gratis allerlei films en series cadeau. Ik kan televisie kijken tot ik een ons weeg!

Even overweeg ik om, nadat ik haar gefeliciteerd heb, voor haar te gaan zingen…. Maar ze ratelt al vrolijk verder. ‘U bent pas de tweede die me feliciteert vandaag, mijn man eerst natuurlijk, ja, ik moest werken, balen hoor… Het is zulk prachtig weer. Je kunt nooit barbecuen op 15 oktober, normaal gesproken dan.’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Voor het eerst in mijn leven gaan we barbecuen op mijn verjaardag, ik moet nog tot 1 uur werken en dan ben ik vrij. Komen al mijn familieleden en vrienden langs! Dat abonnement krijgt u van mij! Fijne dag!’

Wat later fiets ik met VikThor de stad uit. Het is heerlijk zacht zomers weer. De fietspaden zijn bezaaid met dagjesmensen. Iedereen is vrolijk. Mijn hondje is door het dolle. Uitbundig springt hij in de rondte, hetgeen menigeen een glimlach ontlokt!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Ik fiets helemaal naar Wassenaar met hond en kar. Langs het Valkenburgermeertje. Mijn hondje springt sloot in, sloot uit!

Op de terugweg ontspoort mijn goede knie. Wat gek, precies op dezelfde plek als mijn slechte. Alleen viel ik deze keer niet van de trap. Ik deed eigenlijk helemaal niks. Stond op het Valkenburgerstrand en draaide me om……

Kreukelig fiets ik weer naar huis. Het is bijna etenstijd. De dame van Ziggo zal intussen wel wat gebarbecuede koteletjes achter de kiezen hebben! In de stad zitten de terrassen afgeladen vol. We nemen het er nog even van. Ik was het ook van plan, maar die knie gooit roet in het eten.

Ik ga gewoon lekker thuis naar de televisie kijken. Naar al die extra zenders!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

Als ik later inderdaad voor de buis hang met een eigengemaakte vispizza ruik ik tot mijn verbazing de typerende geur van op de barbecue gebraden vlees. Tja, dat heb je als heks. Altijd wat geks. Helder horen, helder zien en helder ruiken alsof het niets is…….

Voor een beetje avontuur hoef ik de deur niet uit!

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

 

We hangen dagelijks aan dat dunne sterke zijden draadje. Met onze wil om te leven. Als je dan toch leeft: Doe iets leuks. Iets waar je blij van wordt. Indiaas zingen bijvoorbeeld. In mijn geval…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Vorig jaar bleef het maar winteren. Om de haverklap kregen we een weeralarm voor onze kiezen. Regelmatig moest ik ergens verstek laten gaan. De ritjes naar mijn zanglerares in Barendrecht waren soms een regelrechte ramp. Zelfs Heks had in april 2013 schoon genoeg van sneeuw en wintertenen. En dat wil wat zeggen! Ik ben dol op de winter!

Vanmorgen rijd ik met het zonnetje in de rug de stad uit. De weg is leeg en mijn hoofd ook. Monter, goede zin…. Ja, dit heksje heeft er zin in! Een dagje Indiaas zingen met de Dhrupad Bitches! Na een vlekkeloze rit kom ik op de valreep aan bij het geliefde dijkhuisje.

In het souterrain zitten de dames al volledig verzonken de klank AAAAAA te zingen. Zo laag mogelijk. Een uur lang. Met haar jas nog aan ploft Heks op een kussen. Heerlijk om zo ingepakt in sjaal en jas mee te bassen. Mijn stem zakt. En nog een beetje. Tot ik de absoluut laagst mogelijke toon heb uitgenodigd in mijn borstkas. Voor nu dan, hè. Over een tijdje wil er misschien een nog lager geluid op bezoek komen.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ik laat de toon vibreren, wonen in mijn klankkast. Mijn hart is opgetogen. Wat voelt dit toch lekker! Na een tijdje hoor ik riedels boventonen boven de groep uit zingen. In een bad van klank luiden wij ons nieuwe jaar in. Daarna drinken we thee en kletsen elkaar de oren van de kop. Het is weer feest in het kippenhok!

We zingen een serie oefeningen in de ‘toonsoort’ van die moeilijke, maar oh, zo mooie raga.  Soms voel ik em helemaal aan en dan gaat het vanzelf. Maar regelmatig zit mijn stem er net tegenaan te schuren. Ik ben niet de enige met deze frustratie…. Het is gewoon een lastpak. Maar ja, zoals met alles in het leven, baart oefening ook hier kunst. Uiteindelijk.

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Gelukkig gaan we aan het eind van de ochtend even ritmes instuderen met de man van mijn lerares. Hij maakt een telraam van onze vingers. Speelt de ritmes voor op zijn Pakhawaj. Spreekt ze uit, zoals de gewoonte is in India:

‘Tei, tei, tat. Tite tei tat. Tite kate gade gana’. We scanderen braaf na. Iemand begrijpt het niet. Geduldig legt hij het nog eens uit. “Laat die tieten er gewoon uit’, zegt hij. We liggen dubbel. Arme, arme man. Hij heeft het weer zwaar te verduren…. En waar heeft hij het aan verdiend? Hij kookt elke maand de sterren van de hemel voor ons!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Ook vandaag is die lunch weer het absolute hoogtepunt van de dag. “‘Mmmm.’ ‘Jammmmie.’ ‘Oh’, -zucht-, ‘Wat lekker!.’ ” hoor ik om me heen. We proberen alles op te eten, maar het lukt niet. Onze trommelman heeft zo godsgruwelijk veel gekookt van dit lekkers! Hij verklapt me zijn keukengeheimen. Lacht zich weer suf om mijn geworstel met de pickles: Ik eet graag zeer heet en zweet daarbij als een atleet…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

De middag vliegt voorbij. Goh, wat hebben we hard gewerkt! Aan het eind improviseren we met het geleerde. Onze vingers een telraam, opletten om binnen de tonen van de raga te bewegen, niet balken, rondzingen…..

Opeens kan 1 van de dames niet meer nadenken over dit alles. Ze zingt voor de vuist weg. Het klinkt prachtig! ‘Maar ik snap het niet, ik weet niet wat ik doe!’, roept ze vertwijfeld. ‘Dat is juist helemaal goed, doe je hoofd maar uit, dan klinkt het direct veel beter, zonder bibberen, vast en welluidend!’ roept onze juf.

Ja, het is me wat, dat Indiase zingen. Je moet aan van alles denken om het een beetje onder de knie te krijgen. Maar om het van de grond te krijgen moet je alles weer vergeten.  Je hoofd leeg maken. Ontspannen. Het gewoon doen! Het is net zoiets als autorijden…..

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Op de terugweg ben ik blij, dat ik zo goed rij intussen. Een ongelofelijke halve zool besluit opeens om vanuit een stilstaande file zich op mijn baan te gooien. Geen richtingaanwijzer uit, niks…. Mijn baan ging een geheel andere kant op, dus wij reden gewoon. Gelukkig reed ik rustig. Met een leeg en helder hoofd….

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk   Een levensgevaarlijke situatie verder rij ik nog gewoon op die weg, ben nog in leven. Auto nog heel. Hondje intact. Hart bonzend in mijn keel. De boosdoener is er al vandoor gescheurd. Dat scheelde maar weer een haartje….. Zo hangen we dagelijks aan een draadje. Allemaal. Dat dunne sterke draadje. Met onze ijzersterke wil om te leven!

passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk passie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding gelukpassie, hart, leven vanuit je passie hart, liefde, toewijding geluk

Heks springt verfrissend uit haar vel: Het nieuwe jaar is begonnen! Het leven test mijn goede voornemen…

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Vanmorgen ga ik voor de zoveelste keer naar de opticien. Steeds vergeten ze iets rondom het aanmeten van een nieuwe bril. Vandaag zetten ze opnieuw stipjes op de glazen. Vorige week heeft iemand daar een potje van gemaakt, blijkt nu. Nou ja, vooruit. Eindelijk is het rond. Blij loop ik de deur uit. Wat een gedoe.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Een uurtje later ben ik niet meer zo blij. Dit na het zoveelste telefoontje van deze bekende bril-keten. Bij de afhandeling zag ik, dat de bon op 30 januari was gezet, maar het was van cruciaal belang, dat het voor eind december vorig jaar rond kwam. Zoals afgesproken. Ik had alle formaliteiten geregeld, het recept op tijd aangeleverd. Stipjes laten zetten….

Maar helaas hadden ze de bril niet besteld. Bladiebla. Het ligt aan Heks. En haar moeilijke bril. Probeert de man me telefonisch in de schoenen te schuiven. Eerst helemaal geen probleem, toezegging na toezegging. Maar nu toch moeilijk. Maar ik weet wel beter, ze hebben fouten gemaakt. Er zijn veel dingen mis gegaan in die winkel. Misschien door de drukte rondom de jaarwisseling….

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Nu is het zo, dat dit geintje me tweehonderd euro scheelt. Nogal een bedrag. Ik heb dan ook het hoofdkantoor op hun dak gestuurd, lang leve de klachtenlijn. De vrouw daar geeft me in eerste instantie groot gelijk. Gelukkig heb ik ook ook een bon in handen, die bewijst, dat ik mijn zaakjes rond had op de 31ste. Nu maar hopen op een goede afloop, dat wil zeggen, dat zij opdraaien voor de foute afhandeling en niet ik.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Door de jaren heen heb ik echter al veel flauwekul meegemaakt. Mensen liegen, dat het gedrukt staat, als het ze zo uitkomt. Ik vecht voor wat ik waard ben, maar reken nergens op. Eens kijken of deze keten doet wat ze beweren: Service leveren…..

Vanavond realiseer ik me, dat mijn enige goede voornemen dit jaar, minder schelden, alweer lelijk in het water is gevallen. Aan het eind van de ochtend treft Steenvrouw een foeterende Heks aan, als ze even op de koffie komt. En ook de rest van de dag blijf ik nijdig pruttelen. Oh, oh, het leven stelt me op de proef met deze ergernissen.

Als ik later nog even naar een park fiets kom ik langs een bushalte. Er zit een dronken tor te wachten, een grote woeste kerel. Ik hoor hem schelden en tieren. Goeie hemel, hij is goed kwaad. Ik loop met Ysbrandt langs de grote molen. Rustig staat hij daar temidden van alle bedrijvigheid. Ik word er ook stil van.

Op de terugweg zie ik de man weer. En hoor hem vooral. Opeens verzacht mijn hart, ik zie niet meer die griezelige dronkelap. Dat ongeleide projectiel, waar Ys al een loerend oog op heeft laten vallen. Ik zie die hele reeks teleurstellingen, leugens, gemelijkheden en geweld, dat de man naar dit bankje heeft gevoerd.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

‘God, Godin, lieve engelen, lichtbollen, wie dan ook, luister naar die man asjeblieft. Ik versta er geen zak van, het is ongearticuleerd gebral, plat Leids ook nog, maar in de ‘hemel’ is dat toch geen probleem?’

Het is schokkend, zo’n scheldende bonk vlees in een bushalte. Boosheid voedt boosheid. En als je maar lang genoeg doorgaat krijg je dit. ‘Omarm je woede’, zegt Thay altijd. Een nuttig advies. Maar of deze man er iets aan heeft? Ik hoop dat iets hem omarmt…..

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Zomerse stortbuien verhinderen me niet er lustig op los te flirten. Daar knapt Heks van op!

Potje flirten?

Vanmorgen schandalig uitgeslapen. Als ik dan uiteindelijk de deur uit ga, is het donker als een sombere najaarsdag. Maar wel droog. Terwijl ik de staat uit fiets vallen de eerste lauwe druppels, anticiperend op de enorme tropische regenbui, die in de lucht hangt. Ysbrandt heeft al een flinke roze lap uit zijn mond hangen, Zijn koelsysteem. Hij is wel blij met wat extra verkoeling.

Onderweg begint het aardig te gieten, maar eenmaal in het park barst het geweld pas echt los. Het water van de Singel is een bewegend levend oppervlak. Geteisterd door regen en wind. Bomen brengen hun ruis in. Het asfaltpad door het park is een beekje. Langzaam doorweekt de linnen waxjas, die ik draag. Klammig van de regen en de warmte duik ik op de terugweg een grote supermarkt in om voer voor dat varkentje te kopen.

Bij de kassa tref ik een door acne geplaagde jongeman. Van het kaliber: Die gaat een vrouw nog eens heel blij maken. Ooit. Maar nu nog even niet….Verlegen! Er ontstaat een heel leuk gesprek, hij gaat op zichzelf wonen, studeert, wil misschien een kat (Heks kocht ook veel kattenvoer).

Wat een schat!

Na dit onschuldige oude fiets geflirt krijg ik ’s avonds nog serieus sjans met een knappe reusachtige Arabier. Met een baard. Ik fiets met Ysbrandt door de Haarlemmerstraat, als ik hem in het vizier krijg. En hij krijgt mij in het oog. Of een stofje…. Hij knijpt in elk geval zijn oog dicht. Maar is het een knipoog? Of Is het een tic? Het valt niet uit zijn mimiek op te maken.

Ik kijk nog eens, voorzichtig. Weer die knijpticknipoog…… IK kan een brede glimlach niet bedwingen. Het ziet er zo grappig uit!

Als ik doorfiets hoor ik gefluit achter me. Niet het doorsnee fuutfluuw, maar melodisch als een vogel. Even twijfel ik. Heks hoort een liedekijn…Is het Halewijn? Dan vervolg ik mijn weg met dat trouwe varkentje naast me dravend in de koele avondlucht.

In het park praat ik een half uur met een ongelofelijk aardige kerel. Soms tref je ze zomaar in het wild 🙂 Alles passeert de revue. Honden natuurlijk. Voedselschandalen en politiek. Ja, ik heb een goede dag met de heren om me heen! Ferguut, mijn lieve ridderkater ligt naast me in bed. Hij slaapt bij wijze van uitzondering eens een nachtje binnen. Vanwege het weer. Gezellig!

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

Tromvrouw roert haar toverstokje: Een vakantie wordt geboren….. Zon, zee, strand en goed gezelschap! Dolblije Dolfijnen dartelen in golven…

vakantie

Het is volop zomer! Joepie. Rond het middaguur haal ik Tromvrouw van het station. Na een heerlijke lunch Chez Sorcière gaan we met het hondje naar het strand. Wat een uitgelezen dagje voor deze toverheksjes! Onderweg komen we op het idee om samen op vakantie te gaan. Of eigenlijk gaat het weer precies zoals drie jaar geleden. Tromvrouw boekt een zangtrip met haar gezin en heks vliegt in haar kielzog mee!

dolfijnen

We raken een beetje door het dolle van al deze plannen en springen als dartele dolfijnen door de golven. Het water is verrukkelijk en geen kwal te bekennen vandaag. Ysbrandt zwemt met ons mee. Zijn natte zeehondensnoet staat serieus. Hij voelt geen grond onder zijn poten en na een tijdje houdt hij het voor gezien en gaat onze spullen bewaken.

fijen vakantie

Lui liggen we een uurtje op het strand te kletsen. Daarna vinden we een goed plekje op een terras. Geluk zit in hele kleine dingen. Plezierig gezelschap bijvoorbeeld. Lekker samen zingen. “Goh”, zegt Steenvrouw, ‘Ik dacht dat die vakantie een redelijk brave week zou worden, maar met jou erbij wordt het een heel ander verhaal!’ We grijnzen ondeugend naar elkaar. We hebben intussen al heel wat zangavonturen beleefd. Dit wordt weer iets geheel anders. Een nieuwe ervaring.

tot na de vakantie

Heks moet nu als de donder een plekje reserveren en alle dieren links en rechts onderbrengen. Of iemand in mijn huis uitnodigen. Ach, het zal wel lukken denk ik. Deze vakantie komt als geroepen. Even helemaal weg van mijn postzegelbestaan. Nieuwe energie opdoen voor de winter. Lekker creatief bezig zijn samen met m’n zielemaatje Tromvrouw. Het valt allemaal op z’n plek.

Enthousiasme is toch een fantastisch fenomeen. Echt warm lopen voor iets of iemand. Of zoals in mijn geval voor beiden. Tromvrouw en Heks hebben al vele stormen samen doorstaan. En evenzovele hoogtepunten gedeeld. En nu gaan we dus weer op avontuur.

Op het diepst van de nacht begint de dag. Een vogel zingt haar eerste lied. Liedje van verlangen. En Heks hoort dit deuntje zoemen. Tussen regels en rochels. Komt gulden reisje opdoemen.

fijne vakantie

Aan het eind van de middag zet ik mijn vriendin in Voorschoten af bij de boezemvriendin van haar overleden zuster. Eén van de stormen, die heeft gebeukt. Ze gaan lekker samen eten. Heks rijdt door een deel van haar geboortedorp, dat pas vijf jaar bestaat. Waar eens weilanden zich uitstrekten is nu een moderne wijk neergesmeten. Vol grote vreemde huizen en flats. Met een zekere Architectonische kwaliteit. Vijvers en lanen.

zingen

Op de terugweg kom ik door bekend gebied. De straat, waar Heks jarenlang pianoles had van Juffrouw Ensink. Ze woonde met haar vriendin, Juffrouw Lehnen,  in een huis vol piano’s, vleugels en sprookjesboeken. Als de dames de deur uitgingen hadden ze allebei een hoedje op. Ze deinsden niet terug voor model ‘Vliegende Schotel’. De dames zouden trots zijn op Heks en haar collectie vreemde hoeden. Vandaag had ik weer een mega exemplaar op mijn hoofd geplant. Ik knipoog naar het huis van de al lang overleden dames en breng een groet met mijn hoed.

zingen maakt blij

Thuis gekomen stuiter ik nog een beetje na van deze geweldige dag. Mijn haar zit vol zand. Ik ben zilt en plakkerig. Ysbrandt laat een complete zandbak vallen op de vloer van mijn woonkamer. Op mijn computer zoek ik de informatie over de aanstaande vakantie op. Nog veel te regelen en te organiseren. Het gaat vast lukken. Ik voel het aan mijn heksteroog……

huisdieren alleen laten in vakantie? NEE

Heks gaat naar het strand met haar hondje. Het is er heerlijk. En dan…… Zeehonden Ambulance en dode Bruinvis.

Zeehonden Ambulance

Zeehonden Ambulance

Het was weer zo’n nacht. Heks viel geheel gekleed in slaap en liep daarna om vier uur ’s nachts haar hondje nog uit te laten. De zwarte panter voegde zich bij ons…. Vanouds.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Dode bruinvis

Gelukkig vond ik ook een mooie mail in mijn postbus. Dat maakte de nacht direct zoeter en aangenamer. Daarna ben ik in slaap gevallen om pas weer wakker te worden van de bel. Ysbrandt blafte als een gestoorde. Wie was daar aan de deur? Hoe laat was het eigenlijk? Al bijna elf uur!

bek van de bruinvis

Bek van de bruinvis

Een lauwe dag, vol potentie. Zomer zet door. Heks bivakkert in hangmat. Leest een ongelofelijk slecht vertaald en matig geschreven boek. Een verslag van het verblijf in Plumvillage van een yogalerares. Er staan woorden in als ‘vioolspeler’. Waarschijnlijk heeft het betrekking op een violist…. Heks ergert zich en herkent ook veel in de verhalen.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Kleine vin

Als de avond valt spoed ik me naar het strand. Eerst even de duinen in en dan een flink stuk lopen, terwijl varkentje zich in allerlei bochten wringend op de bal stort. Heks heeft een thermosfles thee bij zich. Chillen met op de achtergrond mijn geliefde Noordzee.

Zeehonden Ambulance

Mensen verzamelen zich om de Ambulance

Op de terugweg zie ik van verre een busje op het strand staan. Mensen turen in de zee. Ik meen een zwart beest te zien zwemmen, met mij vele anderen. Een zeehond? Als ik bij het busje arriveer, zie ik een dode bruinvis op een takel aan de achterkant liggen. Ysbrandt wordt direct enthousiast.

Zeehonden Ambulance

Warme banden met Pieterburen

Een man, Kees blijkt hij te heten, begint een afschuwelijk verhaal te vertellen. Hij had meegemaakt, dat een hond stiekem van zo’n bruinvis had lopen snoepen. En lekker in het zand op de plek had rondgerold, waar de vis was gevonden…..Kortom: De eigenaren hadden er een doodzieke hond aan overgehouden. Daarnaast hadden ze een vloerkleed en een bank moeten vervangen. Vanwege de lucht. Hun schatje was er met z’n bruinvislucht lekker op gekropen!

Zeehonden Ambulance

Vrijwilligers

Ik ken mijn varkentje. Hele koeienvlaaien heb ik uit zijn vacht gepoetst. Vanmorgen wilde hij nog studentenkots opeten. Ik was er gelukkig op tijd bij! Honden zijn smeerlappen.Ik hou hem in de gaten!

Terwijl ik om de bus loop te fotograferen brengt Kees me een folder. Samen met zijn maat Rinus bemannen ze deze zeehonden-ambulance. Ik vertel van mijn blog. Vol overgave poseren ze voor hun geliefde bolide. Perongeluk maak ik weer een paar filmpjes in plaats van foto’s. Wat is dat toch? Ik moet daarmee ophouden!

Zeehonden Ambulance

Kees in het geel en Rinus

Wat een bijzondere heren, om zo geheel vrijwillig op een mooie zomeravond een aangespoelde bruinvis op te pikken! Soms vinden ze ook zeehonden. Die brengen ze naar Pieterburen.

‘Kom je uit Noordwijk?’ , vraagt Kees. ‘Mijn moeder wel, maar ik woon in Leiden.’  HIj imiteert perfect een vet Leids accent. Glibberdeglibber….Maar Heks laat zich niet kennen! Ze gooit een Noordwijkse volzin in de strijd. Met woorden als verskrikkuluk. Kees is onder de indruk!

Zo glijdt als zand deze dag door mijn hand. Een gouden zandstraal in Noordwijks zomeravondlicht.

De zeehondencreche krijgt geen subsidie en is aangewezen op giften. Help een huiler! Lees meer op

http://www.zeehondencreche.nl/wp/

Prutdag in Huize Heks. Elfstedenleed en belastingzaken uitzoeken. Maar er is nog hoop: Vanavond een feestje!

heksen-12798. TOVERKOL MET BOL

Wat zie ik nu voor’n prutdag in mijn glazen oogbol?

Vandaag was toch zo’n prutdag! Eerst therapeutisch huishouden met mijn onvolprezen hulp. Daarna geen tijd om te zwemmen. Ook zat er iets in mijn voet niet goed, bleek er weer één of ander voetbeentje uit de kom te zijn geraakt. Geen idee hoe, maar ik maak me wel een beetje zorgen over mijn schaatscarrière.

heksen-12793, heks met bezem en kat

Eerst het huishouden doen……

Ook al omdat ik vanmiddag een brief van de 11stedenclub vond. Ik had voor 5 mei een brief met een nieuwe pasfoto moeten opsturen. Anders mag ik niet meerijden. Huh, zul je nu denken. De Heks een 11stedentocht uitrijden? Wil ze dood ofzo? Nee, juist niet. Ik ga er altijd vanuit, dat ik vandaag of morgen spontaan weer opknap. Of dat er een medicijn wordt gevonden, dat we ook nog krijgen toegediend, ondanks de tegenwerking van de Nederlandse regering…..

heksen-12763, gemene lelijke heks

Ik moet ook nog naar een feestje…

Vanmiddag had ik mijn eveneens onvolprezen boekhoudkundige hulp op bezoek. Samen spitten we door stapels papier en bonnetjes. De versnipperaar, na de afwasmachine mijn favoriete huishoudelijke apparaat, draaide overuren. De financiën werden weer op een rijtje gezet.

heksen-12797, heksenketel

Even een schoonheidsdrankje brouwen….

Ik vond tot mijn grote vreugde een bon terug van mijn sapcentrifuge. Deze had er na een paar liter sap al de brui aangegeven. ‘Ploink’, schoot er een onderdeel door de lucht en sindsdien ruikt het sap naar gesmolten plastic. Maar geen idee natuurlijk, waar ik die bon gelaten had…… Gewoon tussen de rest van de bonnetjes bleek nu!

heksen-12774, heks maakt zich op

En dan maar kwasten en verven

Maar vanavond heb ik een leuk feestje. Van mijn vriendinnetje Elfje. Dat zijn altijd ravissante hippe happenings. Ik zal me zo eens flink gaan toetakelen. Alleen worden het geen hoge hakken vrees ik. Vanmiddag heeft de fysio alles weer in de kom gestopt en mijn nek rechtgezet. ‘Kan ik weer headbangen vanavond’, zei ik, terwijl ik van de tafel stapte. Dramatisch hief hij zijn armen ten hemel:’ Waar doe je het allemaal voor?’ om daarna onbedaarlijk in de lach te schieten.

heksen-12788, knappe heks met bol

Dat ziet er alweer beter uit…..

Over een uurtje word ik opgehaald en later ook weer thuisgebracht! Ik ga dus maar eens aan de slag met mijn nog wat duffe uiterlijk. Er moet een flinke kwast over, maar dat kan deze Heks als geen ander!

heksen-12767-1, heks op bezemsteel

Het is nog licht op de heenweg

heksen-12787, heks op bezemsteel

Maar op de terugweg wordt het weer afzien met dit weer

‘Eeuwige Sneeuw’klokjes, dwarrelende sneeuwkapjes en ééndagsacrobaten als lenteboden in Leidse parkjes….

heksen

Lentesoepjes

Vanmorgen vroeg stond Ysbrandt te blaffen in de woonkamer en te rammelen aan de deur. Slaperig maande ik hem tot stilte, maar een uur later was het weer raak. Hij bleek ziek te zijn, dus in tijd van twee minuten stond ik aangekleed buiten en trokken we een megasprint richting het eerste beste perk. De schat had de laatste paar uur met samengeknepen billetjes doorgebracht. Opgelucht dook hij op het kleine lapje grond. Net op tijd….

heks slaapt

En slapen maar weer

Nadat ik alle dieren had verzorgd ben ik weer gaan slapen. Ysbrandt lag voor pampus. Katten lagen lui te ronken. Een mysterieuze Grote Slaap kwam over huize heks. De hele middag vertoefde ik in dromenland, wakker gekust door de zoete geluiden in de werpkist naast me.

heks droomt

Dromenland vol avontuur

Wat een suffe dag. Heerlijk. Als ik aan het eind van de middag met Ysbrandt door een park loop, zie ik mensen in de lucht veren in de verte. Een trampoline? Nee, het is een groep acrobaten, die op een koord tussen bomen oefenen. Ze bakken er nog niet veel van, maar de sfeer is zo heerlijk jeugdig energiek en ondernemend. Ik adem het diep in samen met de lauwe lentelucht.

acrobaten

Levendige sfeer

Later begint het te druppen en op de terugweg zie ik ze niet meer. De bomen zijn weer bomen. Het gras is weer gras. Hier en daar een hondendrol. En overal de maar doorbloeiende “Eeuwige Sneeuw”klokjes.

Tijdens m’n laatste uitlaatronde van de dag wandel ik door het Zeevaartschoolparkje met het bazinnetje van Joekel. Deze piepkleine Jack Russell doet zijn naam toch eer aan in persoonlijkheid. Ze feliciteert me met de poesjes. Ze heeft ze gezien in het filmpje! Mijn schatjes zijn beroemd!

Onder de enorme kastanjeboom liggen als sponzige reuzensneeuwvlokken de witte  beschermkapjes van de knoppen. Eindelijk afgeworpen bij de eerste tekenen van temperatuurstijging…

heks slaapt

En nu weer