Lollig treinreisje met snoezig prinsesje en haar posse. Heks heeft geluk, ze krijgt één van de heren uit de kleren! Er blijken hele interessante tatoeages onder te zitten!

baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiek, rastahaar, rastaman met babybaby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiek, rastahaar, rastaman met baby baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiek, rastahaar, rastaman met baby

Maandagmiddag pak ik een trein naar Leiden. Cowboy brengt me weg en tilt mijn fiets op het balkon, klapt em in en lebbert me grondig af. We gaan elkaar missen! Het is rustig in de trein. Op Sloterdijk stappen er twee jongemannen in met een schattige baby. Het popje lacht en kraait, dat het een lieve lust is.

baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiek, rastahaar, rastaman met baby

Leuk zo’n suikeroom met rastahaar

‘Wat een dotje!’ zegt Heks, ‘Is ze altijd zo vrolijk?’ De vader van het meisje begint te glimmen. ‘Iedere dag!’ antwoordt hij, ‘Behalve als ze honger heeft…’ Dat klinkt gezond.
Het is niet alleen een heel mooi kindje, ze heeft ook nog een prachtige exotische naam! Aderliana…. Als ik de naam later opzoek vind ik em niet. Het dichtst bij komt Aderiana, de donkere/rijke…..
 Als de vader van dit prinsesje mijn blog opzoekt op zijn telefoon, ziet hij de mooie plaatjes van de Wensdoos van Elfje. ‘Daar hou ik van! ‘ roept hij uit. De man blijkt dol te zijn op esoterische afbeeldingen en symbolen. Vooral alles wat te maken heeft met Egypte. ‘Ik heb Nefertiti op mijn arm laten tatoeëren!’ Nou, dat wil Heks wel eens zien!
baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiekmet baby

Maar bij pappa zitten is ook fijn

baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiekmet baby

Vooral als je zo’n lekkere knuffel krijgt!

Voor ik het weet heeft hij zijn shirt uitgetrokken en staat er een knappe halfnaakte man voor mijn neus. Wat een geluk heb ik toch weer op een suffe maandagmiddag 😉
En inderdaad, de Egyptische koningin prijkt levensgroot op zijn bovenarm, omgeven door piramides. Daarnaast aan de ene kant een afbeelding van de valkgod Horus, aan de andere kant zijn beroemde oog……En natuurlijk is er ook een ankh te vinden op deze bovenarm…..
‘Prachtig!’ roept Heks. We raken aan de praat over magie en hekserij. Het blijkt ,dat de moeder van deze jongeman een witte heks is, net als ik. ‘In de Dominicaanse Republiek, waar mijn wortels liggen, heb je ook best veel zwarte heksen, die heel gevaarlijk zijn. Ze maken mensen ziek en brengen ongeluk.’
tatoeages Isis, tatoeage, oog van Horus, tatoeage Thoth, vogel, ankh

Het oog van Horus, piramides, een ankh

Nou, die heb je hier ook hoor. De scheidslijn tussen wit en zwart is ook nog eens erg dun. Maar wel heel duidelijk. Wit is altijd onbaatzuchtig. En vanuit het hart. De rest is zwart…..
‘Jij zou de boeken van Drunvalo Melchizedek heel erg kunnen waarderen. Daarin schrijft hij heel veel over Egypte. Hele gekke verhalen soms. Maar ook een bijzonder heldere verhandeling over geometrie! Het heet ‘De geometrie van de schepping’ en het beslaat 2 delen. ‘ Heks is zelf dol op deze boeken. Ze heeft ze helemaal stuk gelezen.
tatoeages Isis, tatoeage, oog van Horus, tatoeage Thoth, vogel, ankh

Nefertite met een scarabee om haar hals

Ik maak een paar mooie foto’s van zijn tatoeages en zijn dochter en vriend. Wat een aangenaam reisgezelschap. Voor ik het weet ben ik alweer in Leiden. Daar zet deze innemende jongeman nog eventjes mijn vouwfiets in elkaar, terwijl ik Varkentje in bedwang houdt . Die zit de hele weg al te azen op een paar lekkere kuiten hier of daar en ik ben zijn muilkorf vergeten.
Even later sta ik veilig en wel weer op het perron. We hebben het er weer zonder kleerscheuren, en dan bedoel ik vooral die van anderen, vanaf gebracht……
baby, klein meisje, mannen uit Dominikaanse republiekmet baby

Trotse vader

Zes passagiers in mijn gele autootje. Zo’n Peugeotje 107 biedt onverwacht veel ruimte, vooral als de passagiers van Aziatische afkomst zijn……

zes mensen in een peugootje 107

zes mensen in een peugeotje 107

Vanmorgen, 19 juni, word ik om kwart voor vijf wakker van een droom. Ik probeer de details te achterhalen. Terwijl ik daarmee bezig ben begint er een non megahard op de enorme bel te rammen. Ik hoor het door mijn oordoppen heen. ‘Iets zachter asjeblieft’, smeek ik in gedachten, want ik heb maar vier uurtjes geslapen. Het lukt me niet meer om in slaap te vallen, ik heb een gigantisch snothoofd. Dan maar naar de ochtendmeditatie besluit ik.

Terwijl ik erheen loop voel ik dat nu ook mijn andere oog raar aanvoelt. Ik heb al een afschuwelijk ontstoken oog aan de linkerkant. Rechts zit nu een enorme zandkorrel over mijn oogbol te schuren. Althans daar lijkt het op. Als ik uit frustratie in dit oog wrijf, wordt het nog veel erger.

De ochtendmeditatie wordt begeleidt door teksten als: ‘Inademend word ik me bewust van mijn lichaam, uitademend glimlach ik naar mijn lichaam.’ Ik doe dat laatste als een boer met kiespijn. Mijn lijf voelt verschrikkelijk. Alles doet zeer en ik heb mijn ochtendportie pijnstillers nog niet binnen. Ook mijn Tens-apparaat ligt nog in de tent. Mijn verkouden kop produceert een lichte hoofdpijn. En dan ook nog dat schuurpapier in mijn oog….. Wat een ramp!

‘Boeddha, Aartsengelen, help me, dit is geen doen. Ik begin boven het acceptabele niveau van fysieke ellende uit te stijgen. Straks moet ik echt een arts consulteren en daar heb ik helemaal geen zin in!’ Als door een wonder begint mijn rechteroog enorm te tranen. De zandkorrel verdwijnt. Voor even dan. In de loop van de dag steekt ‘ie regelmatig de kop op…..

Na alle pillen, koffie en mijn externe pijnstiller voel ik me een stuk beter. Ik ben zo verrekte vroeg. Heerlijk gewoon. Op het parkeerterrein word ik benaderd door een jonge Aziatische vrouw. Uit Boston. Of er wat mensen mee kunnen rijden. ‘Natuurlijk, ik heb plaats voor drie personen.’  We hebben les van Thay in het klooster boven op de berg. Een hele klim. Heks begint er al niet meer aan.

 

zes mensen in een peugootje 107

Vier piepkleine dametjes zitten op de achterbank gepropt

Er komen nog drie piepkleine dametjes bij. Nou ja, dat moet wel lukken. Drie wurmen zich op de achterbank. De vierde zit vrolijk naast me te kwetteren. ‘Mijn man moet ook mee hoor’, benadrukt ze met klem, ‘Hij kon niet wachten en is al gaan lopen. Maar dat hele end redt hij nooit. Hij is al vierentachtig!’ Het is wel drie kwartier lopen naar de monniken. Inderdaad een beetje te veel van het goede op die leeftijd.

Na een paar minuten halen we hem in. De vier dametjes zitten op de achterband gepropt en dit vieve heerschap nestelt zich naast me. ‘We kunnen zo in het Guiness book of records’, grapt de oude baas. De gekscherende opmerkingen zijn niet van de lucht. Kwinkslagen vliegen om mijn oren. Er wordt flink gelachen zo op de vroege ochtend.

Onderweg zwaaien sommige mensen enthousiast naar dat kleine gele autootje. Normaal gesproken fungeer ik als een soort bezemwagen. Links en rechts veeg ik de vermoeiden of laatkomers op. Ik zie heel wat verbaasde gezichten als ze zien hoe vol mijn wagentje vandaag zit. Ik heb ook wel eens een paar nonnetjes op de achterbank. Maar zoveel mensen tegelijk……

Helemaal verfrist kom ik boven aan met mijn kostbare lading. This made my day! Ondanks de beroerde start is de rest van mijn dag luchtig en vrolijk. Ik geniet van Thays wijze woorden. Doe op mijn gemak mee met de wandelmeditatie. En blijf daarna eten in het mannenklooster.

Ze koken hier veel meer binnen mijn dieet. En heeeel erg lekker. Ik schep een enorm bord op. En eet het op tegenover een vrouw, die oefent in het zo min mogelijk eten. Aan haar postuur te zien, is ze daar pas onlangs mee begonnen. Ze kauwt eindeloos lang op een piepklein beetje voedsel.

Daarna scoor ik in de boekwinkel een paar lege dozen, waar allemaal boeddhaplaatjes op staan. Ze gooien ze weg. En ik plak er weer kaarten van. Of andere knutseldingen.

Dan ga ik nog eventjes op de schommel zitten onder de enorme Lindeboom. De eerste keer, jaren geleden alweer, dat ik die boom zag, stond hij volop in bloei. Een enorme kolonie bijen zoemde rondom de bloemen. Gek genoeg meende ik te verstaan ,dat ze het “The Living Tree” noemden’. Dat vond ik mooi. Die zoemende boom. Zo vol leven….

Op de terugweg geef ik een lift aan een kunstenares. We hebben elkaar al in de workshop ontmoet. Ze is met hele leuke projecten bezig en woont niet al te ver uit de buurt. Heks heeft er weer een Facebookvriendin bij.,,,,

vijf lifters passen er in mijn autootje, peugeootje 107

Het hele gezelschap komt niet hoger dan mijn navel……

Heks en Cowboy zetten een boom op, maar het komt de communicatie niet ten goede. Gevolgd door een zalige kerstavond onder de aanstichter van dit onheil….

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Kerstavond meldt Cowboy zich in Huize Heks. We hebben recent onze eerste aanvaring  achter de kiezen en de aanstichter daarvan staat levensgroot in mijn woonkamer. Van top tot teen door Heks versierd. Geheel en al in verlichte staat. Mijn andere Grote Liefde: De Kerstboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Mijn lief was zo vriendelijk om me te helpen met het opzetten van deze boom. Dat deed onze communicatie geen goed. Voor wij het wisten lagen we in de clinch. De snoeren met lichtjes wilden niet branden. Overal dozen met pieken en ballen. Vrede op aarde lokaal ernstig bedreigd door megalomane kerstboomaspiraties……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

We hebben er toen maar de brui aan gegeven en samen een goede maaltijd genoten. Met een heerlijk glas wijn. De boom heeft Heks later op haar dooie gemak voorzien van alle versierselen. En dat zijn er nogal wat. Vraag maar aan Mo. Of aan Frogs. Zij hebben het hele traject in het verleden met me doorlopen. Frogs liet expres zoveel mogelijk ballen vallen, om het totale aantal enigszins terug te brengen….. Het mocht niet baten. Heks koopt er elk jaar wel een aantal frutsels bij. Of ze krijgt ze voor haar verjaardag…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tevreden zit ik een dag later te kijken naar mijn prachtige superboom. Alles zit er weer in. Het kerstmannetje van mijn vader, de engel van Ernst, Het stalletje van Frogs, De kikker van mijn vroegere thuiszorg, de kikker van Roos, het vliegend hart van Elfje….. En ga zo maar door. Mijn hele leven in deze heksenboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dus als Cowboy op kerstavond bij me binnenstapt ziet hij de boom in volle glorie voor het eerst. “Wat een prachtige tafel!’ roept hij uit, als hij de keuken binnenkomt. De boom negeert hij. En terecht. Heks heeft allemaal lekkere dingetjes in huis gehaald. Zij verwent haar vent met een heerlijk soepje, een zalig Italiaans voorgerecht en asperges met ham…..

Als de klokken gaan luiden zetten we het raam open. Wat is het toch heerlijk, de hele stad gevuld met dit prachtige geluid. Muziek voor de ziel!

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dan is het alweer tijd om naar de kerk te gaan. Vrolijk jakkeren we door de stad op de vouwfietsjes. Ruim op tijd schuiven we op een plekje achterin de volle kerk. Wim de Ru staat druk te dirigeren en de gemeente zingt uit volle borst mee met de potpourri van kerstliederen.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tijdens de dienst wordt er weer een klein kerstoratorium van Huub Oosterhuis en Antoine Oomen opgevoerd. We mogen meezingen! Wat is dit toch een heerlijke kerk. Naast me hoor ik Cowboy zachtjes meebrommen. Hij heeft het ook wel naar zijn zin. Ook al duurt het  wel erg lang, zo’n kerstnachtdienst. Het is ook niet de leukste dienst om hem kennis te laten maken met mijn kerk. De preek is zo’n echte kerstpreek.  Jip en Janneke zijn er niet. Sowieso zie ik relatief weinig bekenden. De koffie met kletspraatjes achteraf ontbreekt…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Maar wat is er heerlijker, dan midden in de nacht door de stad weer naar huis te fietsen met je lief en samen onder de boom een heerlijk glas whisky te genieten? Zo zitten we dan bij die verdraaide boom. Heks rommelt wat in de keuken en tovert weer iets lekkers tevoorschijn. Cowboy bestudeert de enorme volle kerstboom. Als ik de kamer weer binnen kom kijkt hij me teder aan en zegt: ‘Heks, ik denk toch echt dat jij de mooiste boom van heel Nederland hebt.’

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dat uit zijn mond, vol overtuiging, na het gekissebis rondom het opzetten van dat gevaarte: Dat betekent heel veel voor Heksje. ‘Wij zitten ook in de boom’, vertel ik hem. Ik wijs op de zwanen, hun hoofden verstrengeld. ‘Verliefd, zoals wij’, beaamd hij……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Weekendje Brussel, een goed begin is het halve werk. We komen maar langzaam op stoom. Lopen ons een slag in de rondte. Hand in hand ontdekken we de stad, stukje bij beetje……

Lasershow op de Grote Markt in Brussel

Lasershow op de Grote Markt in Brussel

Vrijdagmorgen rond elf uur staat Cowboy op de stoep. Een uur te laat. Heks is nog meer verlaat en loopt als een gestoorde in de rondte te rennen. Nog even dit en nog even dat. Ze heeft er al een hele dag opzitten. Thuiszorg, prikken halen, hondje uitlaten……. Nu moeten alle zeilen worden bijgezet om voor de spits in Brussel ‘te geraken’.

Lasershow op de Grote Markt in BrusselLasershow op de Grote Markt in Brussel Lasershow op de Grote Markt in Brussel

Mijn kompaan zit al twintig minuten in de auto te wachten, als ik de deur achter me dichttrek. Hij werpt me een berustende blik toe. Of zie ik daar toch irritatie? Snel hang ik de TomTom aan de voorruit. Even het adres intoetsen.

Oh, shit. Het adres staat niet op de papieren, die ik heb uitgeprint. Hup, weer naar binnen. Hop, de computer weer opstarten. Zucht, nog een velletje uitprinten. Roets, snel de deur weer uit. Flop, eindelijk dat adres invoeren. En plop, de TomTom begint me de stad uit te dirigeren. Ik zet em weer uit. Irritant hoor, dat geluid. Mijn eigen stad uitrijden lukt nog wel……

Lasershow op de Grote Markt in Brussel

Cowboy denkt er het zijne van….

Naast me valt Cowboy al snel in een halfslaap. Hij heeft het druk gehad en moet nodig wat nachtrust inhalen. Zonder problemen vliegen we om Rotterdam en Antwerpen heen. Zonder kleerscheuren komen we bij het ‘Golden Tulip’ hotel te Brussel aan. Het ligt in een ontwikkelzone in de buurt van het vliegveld. Tussen de akkers, kaalgeslagen bouwputten en andere enorme hotels.

De omgeving verdient geen schoonheidsprijs. Maar de accommodatie is prima. En er is een Hamman en zwembad voorhanden in het hotel! Daar hebben we het op uitgezocht! Alhoewel later zal blijken, dat we er geen gebruik van gaan maken. We hebben er stomweg geen tijd voor…….

Lasershow op de Grote Markt in Brussel Lasershow op de Grote Markt in Brussel

Nadat we de kamer hebben geïnspecteerd, op het bed hebben gesprongen en de minibar hebben geplunderd, 😉 , besluiten we een trein te nemen richting binnenstad. De dame achter de balie van het hotel legt ons uit, hoe we moeten lopen. Hooguit tien minuten.

We zwenken het terrein af. Lopen en lopen. Cowboy heeft zijn nieuwe Italiaanse handgemaakte bordeelsluipers aan. Na een half uur ontwikkelt hij de eerste aanzet tot blaar. Hij wisselt naar wandelschoenen. Die zitten gelukkig in zijn rugzak, voor de zekerheid. Tip van Heks, alle vrouwen met hoge hakken doen dat. Reserveschoenen meenemen……

Lasershow op de Grote Markt in BrusselLasershow op de Grote Markt in Brussel

Waar blijft dat station? We zien niemand langs deze eindeloze druilerige toegangsweg. Pas na een hele tijd komt er een jongeman aanlopen. Hij wijst in beidde richtingen. De ene kant op is het ruim een half uur lopen naar het station. De andere kant op minstens drie kwartier. Huh? Maar er gaat ook een bus, die staat toevallig net aan de andere kant van de weg bij een halte. We trekken een sprintje en halen em nipt.

Grootste gebouw van de wereldGrootste gebouw van de wereldGrootste gebouw van de wereldGrootste gebouw van de wereld

De busschauffeur geeft ons een plattegrond van de stad, de schat. Helaas is het een exemplaar voor jonge scherpe ogen, zonder enige verwijzing naar toeristische attracties. Hij tekent er van alles op aan. Geeft een heleboel tips. Neemt ons mee tot het absolute eindpunt en wijst ons de weg in de goede richting. We dompelen ons onder in het toeristische gedeelte van de stad rond de Grote Markt. We vallen met onze neus in de boter: Een lasershow op de gebouwen aldaar. Sprookjesachtig!!!!

We slenteren door de straten. Heks wil een haarborstel kopen, want die is ze vergeten. In een drogisterij vindt ze geen geschikt exemplaar, maar wel een geweldig orthopedisch hulpmiddel voor haar gezwollen pijnlijke rechterhand. Deze zit wel ingetapet, maar dat is niet afdoende blijkt. Ik verrek van de pijn. Gesteund en gefixeerd door een metalen frame wordt het allemaal een stuk eenvoudiger voor mijn hand.

Hierna vinden we een authentiek Belgisch mosselresaurant tussen alle toeristische slijmtenten. We strijken neer en doen ons te goed aan vis en schelpdieren en een sporadisch sprietje groen.

Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor in het verlengende de as van toegangswegen

Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor in het verlengende de as met brede toegangsweg

Mijn Lief heeft een concert uitgezocht in een nachtclub in een pakhuis aan de haven. We lopen ons wederom een ongeluk op zoek naar de lokatie om een kijkje te nemen. als we aankomen zien we een grappige tent. Achterin staat een heavy metalband te spelen, niet echt mijn soort muziek. Voornamelijk te hard voor heksenoren. De band, die we graag willen zien, begint pas over ruim een uur. Tegen die tijd moeten wij alweer richting hotel. De entree is prijzig, dus we haken af en zoeken ons een weg richting binnenstad. Weer lopen we ons een slag in de rondte, totdat Heks een metrostation ontwaart.

Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor, Brusselelektrische fietsen staan klaar voor toeristen in Brussel

De trein terug missen we, dus maar weer met de bus.Volgens deze, wat knorrige buschauffeur moeten we overstappen, dus ruim voor het eindpunt gooit hij ons eruit. Hij is echter abuis, dus nu moeten we extreem ver lopen om weer in het hotel te geraken. Helemaal tureluurs van vermoeidheid komen we uiteindelijk op onze kamer. We gaan in bad met een glas wijn, helemaal wakker van de door ergernis opgewekte adrenaline.

De volgende dag slapen we schandalig uit en zijn daardoor zo laat in de stad, dat alles al afgelopen of bijna gesloten is. We slenteren door de Marollen, een nostalgische wijk vol leuke winkeltjes en galerietjes. We komen niet verder, dan een beetje shoppen in een idealistisch tweedehands winkeltje. We scoren er allebei een geweldige jas voor een habbekrats. Ik een heel stoer leren motorracejack, echt vet cool. En de Cowboy een prachtige lange zwierige grijze wollen jas. Chic de friemel.

Daarna dwalen we in de vallende schemering rond het Justitiepaleis, het grootste gebouw van de hele wereld. We zijn nu niet bepaald efficiënt bezig dit weekend. Maar ach, wat kan het schelen? We zijn toch maar mooi hier en zien toch maar mooi dit alles! Hand in hand lopen door zo’n mooie stad! Meer heb je niet nodig om helemaal gelukkig te zijn……

Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor en uitzicht over Brussel Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor en uitzicht over Brussel

Grootste gebouw van de wereld, plein ervoor en uitzicht over BrusselOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanaf het plein heb je aan de andere kant een fantastisch uitzicht over de stad, eerst de nostalgische wijk de Marollen, half gesloopt om dit gebouw te kunnen neerplempen

Slechte mensen en kwade zaken. Niets nieuws onder de zon…. Goedbedoelende pogingen om de boel te lijmen. Dat stemt toch weer optimistisch

In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden

In de Singeltuin staat van alles te bloeien

In mijn kerk was het een bont gebeuren vandaag. De dienst was voorbereid door jongeren en ging over wereldgodsdiensten. Een moslima las een tekst voor, verhalen uit verschillende tradities passeerden de revue. De eucharistie bestond uit water en Turks brood. Bemoedigend allemaal.

In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden In de Singeltuin staat van alles te bloeien, Leiden

Aan het eind van de middag kroop ik lekker een paar uur in bed voor de TV. Vorige week heb ik allemaal nieuwe zenders ontdekt. Vaag staat me een brief daarover bij, maar op dat moment was het een openbaring.

Zo heb ik een Discovery zender met als thema allemaal afschuwelijke waargebeurde moordverhalen ontdekt. Gefascineerd kijk ik naar de meest verschrikkelijke drama’s. Opnieuw geënsceneerd, gelardeerd met interviews met nabestaanden en speurneuzen in alle soorten en maten. ( De meeste Amerikaanse agenten zijn enorm corpulent en lijken wel aan hun bureau vastgegroeid te zitten. Het is een wonder, dat ze af en toe een boef vangen….)

Rododendrons, bloeiend, kleurigRhododendrons, bloeiend, kleurig

Het enige onrealistische aan de programma’s is dat alle zaken uiteindelijk worden opgelost. De politie is integer en doet zijn uiterste best. Er wordt effectief gespeurd. En dan de geruststellende , hoewel vaak gruwelijke ontknoping. Die boef is weer van de straat!

Ook zijn ze in de Verenigde Staten niet kinderachtig met het vonnis. Je krijgt als moordenaar goed je vet. Oog om oog, dodencel!

Rhododendrons, bloeiend, kleurig, gevaarlijk

In een herhaling van het programma WNL van afgelopen morgen, hoor ik een man met gezag beweren, dat Nederlandse rechters moeite hebben om iemand te veroordelen. Het zijn gewoon watjes….Hij noemt tal van stuitende voorbeelden, waarin de criminelen hun straf ontlopen. Door lulredenen.

Tja, wat een wereld. Gekken overal. Intense tragiek vaak, maar moord is nu eenmaal geen oplossing. Tussen alle ellendebeelden door wandel ik uitgebreid met mijn dartele hondje door Het Bos van Bosman. In de verte hoor ik het geloei van een jazzfestival in Het Leidse Hout. Arme vogeltjes en herten! Als het hier al zo hard klinkt, hoe moet het dan voor hen zijn?

Rhododendrons, bloeiend, kleurig

Overal staan Rhododendrons te bloeien. Eindelijk komt de natuur op stoom. Ik drink de kleuren in, antigif tegen al die gruwelbeelden. ‘TV programma’s zijn ook voedsel’, zegt Thich Nhat Hanh altijd. Nou, dan heb ik smerig zitten eten vandaag….

Ik gooi een balletje voor Ys. Het is zo, de wereld zit vol gekkigheid. En goedbedoelde pogingen om de boel weer te lijmen. De meeste schurken komen weg met hun daden. In  goedbedoelende clubjes breekt ook regelmatig de pleuris uit.

Rhododendrons, bloeiend, kleurig Rhododendrons, bloeiend, kleurig

Is er nog hoop voor de mensheid? Of niets nieuws onder de zon?

Ach, ik ben een optimistische onafhankelijk Toverheks. Ik zwaai gewoon met m’n stokje en de wereld verandert in een enorme Rhododendron. Hoewel, die zien er ook vervaarlijk uit van dichtbij…..

Rhododendrons, bloeiend, kleurig

Temperamentvolle roodharige bijna ontsnapt uit kliniek: Zij is heel wat sneller dan parkeerbeheerders

lekker slopen

IK HEB ZIN IN KATTEKWAAD

Vanmorgen kon ik toch mijn rooie poes Aafje brengen voor een sterilisatie. Onderweg naar de dierenarts sloopte ze de bodem uit de rieten vervoersmand. Met mijn hand onder de gammele mand leverde ik mijn kostbare schat af aan de balie. Aan het eind van de ochtend kon ik haar weer ophalen.

katten-15046katten-15046

In de tussentijd ging ik mijn parkeervergunning verlengen. In het Stadsbouwhuis was het druk. Ik trok een volgnummer uit de automaat. Landerig hingen mensen rond een tafel. Ik streek neer op een lege plek. Er lagen stapels gratis krantjes. Uit pure verveling las ik berichten uit de Bollenstreek.

Is helemaal in zijn nopjes nu

ThayThay heeft zijn zus echt gemist

Aan de overkant van de tafel zat iemand, die ik ken. Maar ze herkent mij nooit. Hoe komt dat toch? Dat je soms in elkaars verhaal niet voorkomt. Of welkom bent. En dan kom je elkaar toch bij dierbare vrienden weer tegen…. Zit je weer samen aan een tafel!

dat wel

Beetje zielig

De wachtenden voor mij worden tergend langzaam weggewerkt. Er zijn twee baliemedewerkers beschikbaar voor de parkeerzooi. De ene is verwikkeld in een complexe aanvraag. De andere gaat koffie drinken. Zucht.

want ik heb veel buikvet....

Nu wordt ik een dikke schommel!!!!!

De lucht wordt ijl van ergernis. De overgebleven medewerker kieskauwt zich langzaam een weg door de volgnummers. Tijd verstrijkt. De vrouw komt terug. Ze roept de volgende op, niemand komt. Zo gaat het een keer of vier, vijf. “Ze zijn zeker weggegaan”, luidt haar conclusie. “Drie keer raden waarom”, murmelt de tafel.

samen met Leonoor en ThayThay

Dit doet die kleine Aafje elke avond

Om een uur of elf belt de dierenkliniek. “Kom alstublieft  Aafje halen. Ze wil naar huis!” Huh? Ze is nauwelijks van de operatietafel af en ze wil iets? Als ik in de praktijk aankom, ontsnapt Aaf net uit haar mand. Ze heeft een compleet gat gemaakt aan de voorkant. Een assistente kan haar nog net in haar lurven grijpen.

Kitty

Pittig

“Wat een leuke kat is het toch’, verzuchten de dames achter de balie. Ze geven me nog een heleboel instructies. En een vel papier met leefregels. Ook krijg ik er weer veel punten bij op mijn spaarkaart…

naar huis!!!!!!!

Nu

De mand is niet meer te gebruiken. In een geleende plastic vervoerscontainer neem ik haar mee naar huis. Daar kalmeert ze weer helemaal en kruipt uiteindelijk tegen ma aan in bed. Heks is ook wel moe van al die avonturen, dus samen ronken we de hele middag door.

lekker

Slaap

 

Nog steeds ligt ze stijf tegen me aan te dutten. Een ietsepietsie zielig. Met duffe oogjes. Maar ze eet weer goed en wandelt soms een stukje door het huis. Het komt wel goed met dit meisje….

vertrouwd

Eindelijk weer thuis