INSPIRATIE: Christelijke Studentenvereniging Panoplia gaat in volledige wapenrusting -stoffers, bezems, huishoudhandschoenen…..- de ongelofelijke bende in Huize Heks te lijf! Een presentje via Stichting Present. En ze zijn present, deze gedreven jonge mensen. Er wordt hard gewerkt! Een lust voor het oog en een weldaad voor het hart. Dank jullie wel!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Al jaren erger ik me suf aan de puinhoop in mijn huis. Waar ik vroeger nog wel eens een aanval van ‘Grote Schoonmaak’ te gelde maakte laat ik tegenwoordig over het algemeen de troep de troep…..  Een incidentele minuscule opruimactie uitgezonderd.

Na jarenlang dit beleid te hebben gehanteerd groeit mijn huis volledig dicht. Mijn werkkamer is een soort inloopkast geworden, maar niet de opgeruimde versie, die je in moderne woningen aantreft. Mijn berging puilt uit, sommige artikelen staan stiekem in de gemeenschapsruimte onder de trap. Stomweg omdat het teveel gedoe is om een fietskar telkens weer in te vouwen en in een overvolle ruimte te proppen…….

Ook mijn balkon is zo goed als onbegaanbaar geworden in de loop der jaren. Waar ik vroeger eindeloos met mijn handen in de grond zat te wroeten laat ik ook hier de boel de boel. Ik plant niets nieuws meer aan. De kamperfoelie is na jaren kwarren overleden afgelopen winter. Mijn bruidssluier is gewurgd door de druif van de buurman. Zelf ook een rare druif.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Ik wil ruimte. Ik wil weer kunnen ademhalen, maar waar begin je als het zo’n bende is en je hebt geen energie? Soms ben ik bang dat iemand zo’n ellendig televisieprogramma gaat bellen om mijn huis een extreme make over te geven. Ik gruw bij het idee, maar het ruimt wel lekker op natuurlijk,  zo’n kudde wapperende handen in je huis.

Ik zoek contact met het sociaal wijkteam. Er blijken heel wat vrijwillige initiatieven te bestaan om je uit de brand te helpen. De dame van het wijkteam komt met allemaal ideeën ‘Ik ga je aanmelden bij Stichting Present, als je het goed vindt. Zij regelen dan een groep vrijwilligers om grotere klussen aan te pakken. We zouden bijvoorbeeld je balkon kunnen laten opruimen. En je berging…..’ .Je moet ergens beginnen natuurlijk.

Dus zo gezegd, zo gedaan. Na vier intakegesprekken, waarvan eentje met de betreffende stichting zelf is het dan zover. Heks krijgt hulp!

Intussen ben ik een beetje zenuwachtig geworden, want er is sprake van 7 vrijwilligers tegelijkertijd. Help. Dat kan ik natuurlijk niet overzien! En waar laat ik al die mensen. En hoe stuur ik hen aan? ‘Vraag iemand uit je vriendenkring om je te helpen,’ suggereert de dame van het wijkteam. Goed idee. Ik vraag het aan Trui.

Mijn ouwe trouwe vriendin kan commanderen en delegeren als een eersteklas sergeant majoor. Ook heeft ze er over het algemeen de wind onder, ik heb al heel wat baantjes samen met haar versleten, dus ik kan het weten. Op de betreffende avond is ze al om vijf uur present. Eerst eten we een hapje om vervolgens 1 en ander voor te bereiden.

Om stipt 7 uur komt er een medewerkster van de Stichting om de boel aan te zwengelen. Ze brengt werkhandschoenen mee en nog wat handige dingen. Heks heeft gezorgd voor stoffers en bezems, emmers met sop, stapels vuilniszakken en een berg verhuisdozen. Even later komen de eerste studenten binnen. Ze komen met zijn zessen! Twee meer dan afgesproken, maar eentje minder dan de aanvankelijke toezegging.

‘Een paar jongelui meldden zich af, we gingen van zeven naar vier en toen naar drie, twee…… Nu wilde je liever een kleinere club, maar dat leek me wel erg weinig. Dus ben ik er nog eens achteraan gegaan en kijk: Nu komen er dus zes studenten meehelpen!’ roept de vrouw van Present opgelucht. Vijf meiden en een vent. Precies goed zal later blijken.

Gelukkig is Trui van de partij. Voortvarend gaat zij met drie medicijnstudenten het balkon op. Heks verdwijnt met de rest van de vrijwilligers in de berging. De teamleidster is een aardige studente pedagogiek. Ze drukt me meermalen op het hart om vooral mijn gemak te houden. Best moeilijk als iedereen hard aan het werk is. Heks laat nu eenmaal graag haar handen wapperen, maar ik kan het beter laten. Overlaten!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Een uur later zijn er al bergen verzet. Mijn oude balkondeur staat beneden. Bergen tuinafval zijn afgevoerd. Ook in mijn team weten ze van wanten. Alles gaat van zijn plek. Jarenlange administratie verdwijnt in de prullenbak. De zo ontstane lege kast wordt geheel uitgesopt. Mijn kerstspullen worden vanuit kapotte schoenendozen overgeheveld in de verhuisdozen en vervolgens in de brandschone kast voorzichtig opgestapeld.

Wie zegt dat vrouwen geen ruimtelijk inzicht hebben? 1 van mijn studentes is geniaal aan het proppen!

In de pauze met thee en aardbeienslof komen de tongen los. Dit heerlijke stel jonge mensen zijn lid van een Christelijke studentenvereniging Panoplia. Wapenrusting in het Spaans, praal(kostuum) in het Italiaans, ontdek ik op internet. Ik dacht dat het een Latijns woord was, maar dat kom ik nergens tegen. ‘Er zijn heel veel studentenverenigingen in Leiden, buiten die paar grote. Onze vereniging bestaat al sinds 1961! Maar bijna niemand kent ons. ..’

Heks heeft ook op een studentenvereniging gezeten indertijd; Augustinus. Alleen was het toen getransformeerd tot open jongerenvereniging. Mijn jaargang staat nog steeds bekend als tegendraads en anarchistisch. Een uitvloeisel van de wilde jaren zestig.

Intussen is die ommezwaai om werkende jongeren op te nemen weer helemaal teruggedraaid. De vereniging staat tegenwoordig bol van de ballen. Aardige gasten heb ik ontdekt tijdens een reünie, maar van een totaal andere signatuur dan wij destijds.

‘Ik was een werkende jongere, dus ik kwam daar ook,’ doet Trui een duit in het zakje. We vragen door naar hun studies en ambities. Wat een leuke club mensen. Zo betrokken en zo warm! Antigif tegen mijn door narcisten verzuurde denkbeelden: Er bestaan wel degelijk mensen met het hart op de goede plaats. Niet bang om hun handen uit de mouwen te steken. Wars van domme praatjes vullen geen gaatjes. Nee, hun aanbod om te helpen is geen loze kreet. Na de pauze gaan we weer hard aan de slag.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

En opnieuw wordt er gebuffeld en gesjouwd. Het zijn bepaald geen luie donders! Het is al ruim over half tien als de dames het eindelijk voor gezien houden. De laatste vuilniszakken worden afgevoerd. Handen geschud. ‘Dank jullie wel voor alle hulp, het was geweldig!’ ‘U ook bedankt. Voor het vertrouwen. Het is toch nogal wat om zomaar allemaal mensen je huis toe te laten!’ De teamleidster oogt tevreden.

Wat lief dat ze dat zegt!

Als iedereen weg is ga ik nog eens uitgebreid het resultaat bewonderen. Wat een ruimte! Het is echt enorm opgeknapt. De berging is nu voor eenderde aangepakt, maar het balkon schiet aardig op. Volgende week wat plantjes halen en dan is het klaar.

Ik schenk Trui en mezelf een glas wijn in. ‘Op een schoon huis,’ proosten we. Wat later breng ik haar naar de bushalte. ‘Enorm bedankt schat, zonder jou had ik het niet gered!’ VikThor loopt ongedurig naast me. Hij moest vanavond in zijn hok, omdat hij iedereen hopeloos voor de voeten liep. Daarom wandel ik nog eventjes naar het van der Werfpark. Daar laat ik hem nog uitgebreid rennen.

Voor Heks is de koek dan echt helemaal op. Op weg naar huis loop ik opeens op stelten, maar het zijn mijn benen. Ze zijn volledig verkrampt en verstijfd en doen geweldig veel pijn. Ik kom nauwelijks vooruit, hoe kan dat nu weer? Wat heb ik in godsnaam gedaan?

Oh ja, ik weet het al, een paar honderd keer de trap op en af. ‘Heks kun je even kijken of dit weg mag, Heks waar liggen de schoonmaakdoekjes, Heks dit, Heks dat…..’

Zoals altijd na een flinke inspanning stuiter ik nog uren na. De adrenaline stroomt rijkelijk door mijn gemankeerde stresssysteem. Dan is het uitgewerkt. Volledig. Mijn lijf verandert in een kwarktaart. Ik kan nauwelijks nog bewegen. Strompelend hompel ik door mijn huis.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

De volgende dag haalt de fysio alles weer uit de knoop. Ik krijs en gil dat het een lieve lust is. Erg leuk voor zijn stagiaire, het arme kind weet niet wat ze meemaakt. Twee dagen later krijg ik hevige griep. Ik lig een week voor Pampus; De naweeën van dit evenement.

Maar oh, wat is er veel gebeurt. In mijn eentje zou ik het niet voor elkaar krijgen. Jarenlang heb ik gehoopt op hulp vanuit de verkeerde hoek. Me er blind op gestaard. Maar het kwam nooit. Sterker nog: Er werd met enige regelmaat een beroep op Heks gedaan!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

De laatste tijd is dat aan het veranderen. Tot mijn grote vreugde komt er nu wel hulp. Uit onverwachte hoek. Van mensen, die er niets voor terug willen hebben. Jongelui, die ik niet eens ken! Belangeloos.

Er is iets in mezelf verschoven. Ik verwacht niet langer van alles van mensen waar je het van zou mogen verwachten. Ook ga ik niet zelf enorm anderen helpen, zodat ze op het idee zouden kunnen komen dat ik hulp nodig heb. Ik vraag hulp en die heb ik gekregen. Wat een eye opener!

De kop is er af. Nog een stuk of wat van dit soort acties en mijn huis is weer leefbaar…..

De dagen erna zit ik om de haverklap eventjes op mijn balkon in het zonnetje. Of ik rommel eventjes in mijn nu weer begaanbare berging. Dank jullie wel lieve vrijwilligers voor jullie geweldige actie. Ik ben er enorm mee geholpen!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM



 

Alles is relatief! Is jarenlang mijn rechterarm mijn ‘slechte’ arm, nu is mijn arme linkerarm de armzalige…. En ook: Als je links weg haalt wordt de linkerkant van rechts links. Maar dat is weer een heel ander verhaal!

De dag na kerst zit ik alweer bij mijn huisarts. Ik zie de man bijna dagelijks de laatste tijd. ‘Wat zal het deze keer zijn?’ zie ik hem denken. ‘Ik wil een cortisone prik,’ steek ik maar direct van wal. De dokter kijkt me glazig aan. Wat nu weer? Een paardenmiddel van stal halen? En dat voor iemand die zich hevig verzet tegen behandeling met antibiotica en morfine……

Ja. Heks is het zat om te creperen van de pijn. Zonder uitzicht op verbetering. Al weken neemt de pijn in mijn rug, linkerschouder en -arm al mijn aandacht en energie in beslag. ‘Hoezo heb jij niks bij een reumatoloog te zoeken, Heks?’ vraagt mijn fysiotherapeut me onlangs, ‘Die gewrichten van jou zijn behoorlijk ontstoken door alle irritatie.’ Oh. Oeps.

Zo heb ik het nooit bekeken.

Met kerst spreek ik een familielid met in toenemende mate vergelijkbare fibromyalgische klachten. Die krijgt knoepers van cortisone injecties. En dat helpt. Waarom heb ik daar nooit eerder aan gedacht?

Zo race ik die middag door de stad op mijn elektrische fiets met hondenkar. Eerst naar de fysiotherapeut,. Dan naar de apotheek om de ampul op te halen. Opnieuw naar de huisarts voor de daadwerkelijke prik. Een heel gedoe, want de locaties bevinden zich in allerlei uithoeken van de stad.

Geen pretje ook dat gehobbel met die schouder uit zijn verband en die dove arm en hand. Ik weet gewoonweg niet hoe ik op mijn fiets moet zitten. De auto is echter geen optie. De stad zit vol koopjesjagende kerstvakantiegangers. Geen doorkomen aan.

‘Waar zal ik hem zetten? Hier vooraan maar, daar zitten de meest pijnlijke pezen en aanhechtingen…’ De injectie wordt geprepareerd. ‘Er gaat een stevige verdoving bij, lidocaïne, dat is protocol,’ mijn huisarts staat geconcentreerd te fröbelen. Ale ingrediënten gaan in 1 spuit. Dat scheelt. Ik zie er bepaald niet naar uit.

Het is een rotprik. En het duurt maar en duurt maar. Ik verplaats mijn aandacht naar mijn friemelende tenen en zit het uit. ‘Zo, al klaar. Laat me over pakweg twee weken even weten hoe het ervoor staat,’ stralend geeft hij me een hand. Zo is hij. Altijd positief. Ik heb echt een fijne huisarts, ook al zijn we het niet altijd met elkaar eens.

Als ik de trap afloop voel ik me al een ander mens. ‘Het zal die verdoving wel zijn,’ denk ik bij mezelf, ‘eerst maar eens kijken hoe het ervoor staat als die is uitgewerkt.’ Maar het effect blijft. De dooie vingers lopen terug van drie naar anderhalf. De onderarm raakt uit de kramp. De schouder kalmeert enigszins.

Verder zit er nog van alles schots en scheef in die streek, maar nu kan de boel tenminste genezen en langzaam maar zeker weer op zijn plek vallen. Hoop ik. Vooralsnog scheelt het gigantisch in de pijn. Ik kan weer een beetje op een stoel zitten. En op de fiets.

Wel moet ik de geprikte schouder volledig ontzien. Hetgeen moeilijk is als de pijn vermindert. Ik probeer zoveel mogelijk met mijn rechterarm te doen. Jarenlang mijn slechte arm. Alles is relatief!

Een week later overleg ik met de huisarts. Ik wil een verwijzing voor de pijnpoli en voor de reumatoloog. Dat eindeloze getob in mijn eentje moet maar eens afgelopen zijn. Weg met al die ontstekingen en weg met de pijn!

 

 

Heks ruilt drie pakjes vlooienbestrijdingsmiddelen om voor een hele winkelwagen vol kattenbrokjes. Rara, hoe kan dat? En mag dat eigenlijk wel? En van wie ?

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Gisterenmiddag rijd ik naar een tuincentrum. Al de tweede keer deze week. Ik haal daar altijd kattenvoer en houtkorrels voor in hun bak. Ook heb ik er deze zomer voor een godsvermogen vlooienbestrijdingsmiddelen gekocht. Frontline, Beophar, Advantix….. Ik heb alles bij elkaar een paar honderd euro uitgegeven voor die gekkigheid, om er vervolgens achter te komen, dat de middelen niet langer werkzaam zijn in deze contreien!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Toen ik me daar een keer over beklaagde, zei een medewerkster:’Ja, dat is bekend, die middelen zijn uitgewerkt. ‘Huh? En dan verkoop je me die troep gewoon voor honderden euro’s? Ja, in dat tuincentrum doen ze dat gewoon. Vervolgens smeert ze me een ander middel te aan, dat naar later blijkt ook niet werkt Dank je wel voor dit flutadvies. En ook feestelijk bedankt voor die vlooienplaag hier afgelopen zomer!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Deze week sprak ik opnieuw een medewerker aan op dit achterlijke advies. Deze jongeman had iets meer begrip en beloofde, dat ik de niet aangebroken verpakkingen terug mocht brengen. Helaas waren dat er maar drie van de pakweg tien. Een aantal heb ik tevergeefs gebruikt en de rest is al aangebroken. Ook bracht bij me op de hoogte, dat het middel voor honden, Advantix, dodelijk is voor katten. Ook als ze aan die hond gaan likken bijvoorbeeld!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is dat nu mogelijk’, roept Heks, ‘Ik koop datzelfde middel al jaren bij de dierenarts. En die hebben dat nooit gemeld. Ook werkte het toen prima!’ ‘Dat is een ander middel’, repliceert de gifkenner, ‘Het heet Advantage.’ ‘En het ziet er praktisch hetzelfde uit!’ concludeert Heks nijdig, ‘Wat een schandalige praktijken!’ en niet zonder gevaar. Gelukkig wassen mijn katten Ysbrandt niet al te vaak, maar ze zijn wel close met dit blaffende lid van hun familie.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Zodoende sta ik gisteren voor de zoveelste keer voor de gifbalie. De meewerkende medewerker is vrij, maar gelukkig blijkt zijn toezegging voldoende om zonder bon de doosjes weer in te leveren. Leuk vinden ze het niet. Er wordt flink heen en weer gebeld, voordat de zaak beklonken is. De caissière gaat opnieuw moeilijk doen. Ik heb een kar vol kattenbrokken, die in de aanbieding zijn. Twee voor de prijs van één.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Mag dat wel? Zoveel van die aanbieding meenemen?’ zegt ze pissig, ‘Volgens mij is het maximaal vier zakken per klant!’ Njjdig bladert ze in hun krantje met voordeeltjes en reclame. Er staat niets in over een maximale hoeveelheid af te nemen artikelen. Er is ook nergens een bordje te bekennen. Haar opgetrommelde collega weet ook van niets. Ze baalt als een stekker.

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

‘Hoe is het nu mogelijk, dat ze dit allemaal meekrijgt voor het retourneren van drie doosjes vlooienmiddel? En ze krijgt ook nog tien euro terug!’ sist ze verontwaardigd in het oor van haar collega. Ik kan haar prima verstaan. Wat een hork! Kan je overigens nagaan hoe belachelijk duur die vlooienzooi is en hoe schandalig het is om dit te verkopen, terwijl je weet dat het niet werkt!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN, Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Ik heb toch zo’n 150 euro door de plee gespoeld. En zwaar moeten investeren in allerlei andere dure middelen om die vlooienplaag weer onder controle te krijgen. Voorkomen is goedkoper dan genezen in deze……

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Die drie doosjes vlooienpipetten zijn goed voor 85 euro retour! ‘Was het soms een aanbieding?’ probeert de kassamedewerkster nog, in een ultieme poging me dit bedrag door de neus te boren. ‘Nee hoor,’ liegt Heks en laat zich het volle bedrag terugbetalen. Om het direct weer uit te geven aan een waanzinnige berg kattenvoer. Een heerlijk leugentje. Niet goed voor mijn schone geweten, maar geweldig voor mijn humeur!

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

Vlooienplaag, KRIEBEL, JEUK, HONDEN MET JEUK, KATTEN MET JEUK, VLOOIEN, BESTRIJDEN VAN VLOOIEN,

 

Uit je worstenvelletje springen kan, als je het goed doet, heel bevrijdend werken. Je ontdoet je even van je afgescheiden zelf!

begrip begrip begrip

Vorige week springt Heks uit haar vel. Een wonderbaarlijke ervaring op zich. Het ego, dat als een worstenvelletje om je eeuwige verbonden kern zit, ontploft. Vanuit duizend perspectieven zie je jezelf, je leven en je ervaringen.

begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Nou ja, eerst zie je voornamelijk de ander. En wat die allemaal verkeerd heeft gedaan.Het onbegrip en lijden komen er vrolijk achteraan hobbelen. En dan komen toch de fragmenten afgescheiden zelf in beeld. Ze schieten alle kanten op. Ook nog.

‘Omarm je woede’, zegt Thich Nath Hanh altijd.  Het stof daalt weer neer, al die fragmenten pijn om je heen. Zonder gevaar, uitgewerkt, want het is oude pijn. Adem in, adem uit. En je bent er weer.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Heks is er altijd het meest op die magische momenten, dat ik met mijn hondje op stap ben. Toegegeven, in tijden van grote woede loop ik wel eens Gilles de la Tourette-achtig door een stil bos te wandelen. Maar uiteindelijk verstomt mijn gescheld, de brakke brokken braaktekst ebben weg. Ik stap een andere wereld binnen, de wereld van zijn. Daar is het altijd goed. Daar heerst geen pijn.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

Het zijn flintertjes soms. Opeens ruik ik de hele natuur, als een hond snuif ik de eerste flarden van de lente op. Of een vroege vogel zingt in de avondschemering. Recht mijn hart in. Vereeuwigd het moment, dat ik een park in loop.

Wat me heel duidelijk is geworden, is dat wij mensen vaak in hele verschillende werelden leven. Met hele eigen mores. We snappen vaak geen snars van elkaar. En onbegrip leidt tot lijden.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

 

Begrip kan een brug tussen werelden slaan. Ik ga dus maar weer mijn gloeiende best doen in mijn leven. Begrip, respect, verbinding. Het is niet altijd gemakkelijk. Maar wel boeiend.

 

 

e03252c6f5fbb0944d4a2d7aa95ec55c0202a9b4_73389_350_350_1images-620hands together