Drie oktober 2018. Heks viert het alsof haar leven ervan af hangt. En misschien is dat ook wel zo. Wellicht werkt al die hutspot louterend. Worden met de darmgassen kwade geesten uitgedreven….. Ik heb in ieder geval een topavond. In goed gezelschap. Op een oude vertrouwde plek.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dwrwie oktobew komt er weer aan. Voorafgaand lig ik wekenlang gestrekt. Dan is het opeens bijna drie oktober. Leids Ontzet. Vorig jaar heb ik het niet verder gebracht dan over de feestelijke warenmarkt lopen op de dag zelf. In mijn eentje. Niks aan. De speciale avond vooraf aan drie oktober zat ik uitgeput in mijn huis te luisteren naar het kabaal van een feestende stad.

Dus dit jaar kan ik het natuurlijk helemaal vergeten. Met al die virussen in mijn lijf. En de algehele malaise van een goeie dip in mijn ‘genezingsproces’ van alweer dertig jaar. Een proces, dat nooit heeft uitgeblonken in effectiviteit. Laat staan duurzaamheid. Een tijdelijke opleving op zijn hoogst. Niets bestendigs. Niets maakbaar bestaan.

De Don meldt zich een week van tevoren. ‘Ik kom naar Leiden.’ Oeps. Dan moet ik snel uit de kreukels komen, anders wordt dat niks. Ik zet alles in op ontkreukelen. Ik houd mijn gemak. Ik probeer positieve gedachtes te produceren tegen de snotklippen op.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik heb het leven lief,’ bijvoorbeeld. Dat resoneert goed met mijn binnenkant. En het klinkt gezelliger dan ‘Ik haat mijn leven, ik haat die ziekte, ik heb de pest aan alles en iedereen, die me altijd laten stikken….. Bladiebla….’

‘De kunst is om overal ja tegen te zeggen,’ aldus een heksenvriendinnetje van Heks. Ze zegt het op een moment, dat ik werkelijk niet zit te wachten op dit soort wijsheden, maar evenzogoed heeft ze wel een punt. De kracht van JA. Ik heb er zelfs een boek over staan. Geen doorkomen aan…..

De Don zegt af. Het gaat niet lukken door externe omstandigheden. Heks spreekt af met Trui. ‘Laten we saampjes de stad in gaan.’ Ik ga een poging doen om de dag tevoren hutspot te koken. Met mijn fenomenale klapstuk. ‘Als het lukt, kom dan eten….’

De Don meldt zich weer. Hij komt toch. De externe omstandigheden zijn veranderd. Steenvrouw heb ik intussen ook uitgenodigd. Dat wordt een gezellige boel.

Op maandag kook ik inderdaad ons lokale bevrijdingsgerecht. Er staat voor een weeshuis klapstuk in de oven. Een gigantische pan hutspot maakt het compleet. De Don belt. Hij gaat toch niet komen. Als hij echter hoort over de hutspot met klapstuk besluit hij toch te komen.

Dinsdag 2 oktober ben ik nog steeds op de been. De Don belt af. Het gaat toch niet lukken om die hele reis om de wereld van Groningen naar Leiden voor elkaar te boksen. Jammer! Nu blijven alleen de meisjes over.

Om 6 uur komen mijn vriendinnen. We gaan aan de wijn. Heks ook. Ik heb mijn blauwe knoop in de wilgen gehangen voor dit evenement. Hips dus.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Tegen achten staan we te schreeuwen bij de Taptoe. De zoon van Steenvrouw loopt mee. Zijn marching band staat tien minuten voor onze neus te toeteren en nog hebben we hem niet ontdekt. ‘Misschien ligt hij wel dronken in bed,’ grapt zijn moeder. Sinds kort is zoonlief het huis uit. Ze heeft geen idee meer wat hij allemaal uitspookt……

Dan gaan we naar de WW. Hier gaat de zoon van Ernst spelen met zijn band. Net als zijn vader vroeger. ‘Het begint om 9 uur,’ aldus de Don. Hij heeft het weer van iemand anders gehoord. Steenvrouw is intussen naar huis. Zij zit alweer aan haar tax qua festiviteiten.

In de WW is het uitermate rustig. De band is nog onderweg en gaat niet eerder spelen dan half 11. Meuh. Het is maar de vraag of ik dat ga halen.

Trui en Heks lopen een rondje door de stad. We drinken nog wat. Dat helpt altijd enorm om het iets langer vol te houden in mijn geval. Deze ongezonde vorm van zelfmedicatie. De volgende dag zal blijken dat het toch niet zo’n goed idee is.

Pas tegen middernacht is het bandje volop aan het spelen. Te laat, doordat ze de stad niet door konden komen. Heks heeft een plaatstje helemaal vooraan. Ik heb zelfs een kruk weten te annexeren, dus ik hoef niet de hele tijd te staan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Op het hoogtepunt dans ik salsa met een oude vriend. Hij smijt me vanouds de tent door. Ik heb genoeg gedronken om geen last te hebben van pijntjes en krampen. Ook merk ik niks van uit de kom ploppende gewrichten. Ontspannen zwier ik in het rond. Hoera. Ik voel me net een normaal mens.

Daarna zitten we op het terras met de kids van Trui en hun vrienden te klessebessen. Ik krijg het ene na het andere verhaal naar mijn kop. Eigenlijk hoor ik nu in bed te liggen. Ik vraag me af hoe ik in godsnaam naar huis moet komen. Ik ben zo moe als een hond. Dan gaat lopen normaal gesproken al moeilijk. De boel blokkeert. Mijn lijf gaat op slot. Mijn onderdanen veranderen in stokjes…..

Gelukkig heb ik Trui bij me. Er gaat nog een oude vriend van haar mee. Gedrieën zwabberdezwieren we naar Huize Heks. Daar warmen we nog een lekkere pan hutspot op. De vriend laat mijn hondje uit. Wij zijgen neer in de keuken.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De volgende dag heb ik een vreselijke kater. Zoals ongeveer elke ochtend, alleen deze keer is het mede van de drank. Ik heb er dan ook vrede mee. Er staat een geweldige avond tegenover.

Drie oktober blijft Heks in haar holletje. Op wat grote uitlaatrondes met VikThor na. Zo zie ik onderweg nog de wagens van de optocht klaarstaan. Een marching band speelt me van de sokken op de Singel. Overal zitten clubjes bejaarden klaar op hun tuinstoelen……

s ‘Avonds wordt de sfeer in de stad grimmiger. Kroegen braken stomdronken mensen uit. Regelrecht Heks’ steeg in…… Ik steek mijn hoofd uit het raam om te zien of de kust veilig is voor een hondenronde. Een groezelige jongeman houdt verwoed zijn bescheiden penis vast, terwijl hij leunend tegen de deurpost net naast de brievenbus van de buren pist.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik ga gewoon wrijden hoowr!’ lalt verderop een zwaar bezopen gast tegen zijn vrienden. Hij valt steeds om. Ze sjorren hem weer overeind. ‘Maarwrwrw ik ken nog best zelf rwijden hoow! Geef godvewdomme mij autosleutels trwug!’ klauwt hij woedend om zich heen.

Zijn vrienden zijn gelukkig verstandig. Ze geven hem een flinke klap voor zijn kanis. Daarna heeft hij niet meer zoveel praatjes……..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Uit je worstenvelletje springen kan, als je het goed doet, heel bevrijdend werken. Je ontdoet je even van je afgescheiden zelf!

begrip begrip begrip

Vorige week springt Heks uit haar vel. Een wonderbaarlijke ervaring op zich. Het ego, dat als een worstenvelletje om je eeuwige verbonden kern zit, ontploft. Vanuit duizend perspectieven zie je jezelf, je leven en je ervaringen.

begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip begrip begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Nou ja, eerst zie je voornamelijk de ander. En wat die allemaal verkeerd heeft gedaan.Het onbegrip en lijden komen er vrolijk achteraan hobbelen. En dan komen toch de fragmenten afgescheiden zelf in beeld. Ze schieten alle kanten op. Ook nog.

‘Omarm je woede’, zegt Thich Nath Hanh altijd.  Het stof daalt weer neer, al die fragmenten pijn om je heen. Zonder gevaar, uitgewerkt, want het is oude pijn. Adem in, adem uit. En je bent er weer.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk

Heks is er altijd het meest op die magische momenten, dat ik met mijn hondje op stap ben. Toegegeven, in tijden van grote woede loop ik wel eens Gilles de la Tourette-achtig door een stil bos te wandelen. Maar uiteindelijk verstomt mijn gescheld, de brakke brokken braaktekst ebben weg. Ik stap een andere wereld binnen, de wereld van zijn. Daar is het altijd goed. Daar heerst geen pijn.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

Het zijn flintertjes soms. Opeens ruik ik de hele natuur, als een hond snuif ik de eerste flarden van de lente op. Of een vroege vogel zingt in de avondschemering. Recht mijn hart in. Vereeuwigd het moment, dat ik een park in loop.

Wat me heel duidelijk is geworden, is dat wij mensen vaak in hele verschillende werelden leven. Met hele eigen mores. We snappen vaak geen snars van elkaar. En onbegrip leidt tot lijden.

begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, geluk begrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, gelukbegrip, verbondenheid, geluk

 

Begrip kan een brug tussen werelden slaan. Ik ga dus maar weer mijn gloeiende best doen in mijn leven. Begrip, respect, verbinding. Het is niet altijd gemakkelijk. Maar wel boeiend.

 

 

e03252c6f5fbb0944d4a2d7aa95ec55c0202a9b4_73389_350_350_1images-620hands together

Het feestje van Heks was te gek. Het had wat voeten in wit uitgeslagen aarde voor het zover was. En de bloemige wolken waren ook niet van de lucht. Misschien wel een goed omen!

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Performance met Trio Ricosa, Catena 1982

Zondagmorgen om half elf ben ik alweer uit de veren. Na een brak nachtje moet ik behoorlijk gaan aanpoten om alle lekkernijen te kunnen bereiden, voordat mijn vrienden acte de présence geven. Ik besluit te beginnen met het bakken van een chocoladetaart.

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Frogs deed ook mee

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Cadeautje van de fotograaf en zijn vrouw

Ik gooi rijstmelk en maisbloem in een schaal. Even draai ik me om, op zoek naar de rest van de ingrediënten. ‘Plof’ !!!! De rode furie van een kat, Aafje, gooit de schaal van het aanrecht. De bloem explodeert door de keuken, de buffetkast is wit, alles wat er op staat ook. Via een opening in de glazen wand wolkt het de woonkamer in. Alle keukenkastjes en de vloer: Wit!

zingen is geluk IMG_3805zingende hond

Door de rijstmelk is het goedje ook lekker kleverig. Scheldend jaag ik de katten naar buiten. Ontredderd blik ik om me heen: Een ravage……

Heks belt Steenvrouw. Ze belooft te komen helpen. Later steekt ook Surfcowboy een handje toe. En Trui met haar mooie dochter Femke. Het komt dus allemaal goed uiteindelijk. Op het laatste moment transformeert Heks zichzelf van plakkerige slaapkop in femme fatale: Het feest kan beginnen…..

doodshoofd kikkerkerstbalzelf kristallen groeien

Traditiegetrouw zit iedereen in de keuken, totdat er echt niemand meer bij kan. Langzaam wolken mijn gasten de woonkamer in. Het eten valt in de smaak. Er wordt muziek gemaakt. Gelachen en gepraat. Mijn feestje is verrukkelijk!

De volgende dag slaap ik. En ook dinsdag voer ik weinig uit, de hoognodige dingen. Even naar de fysio. Hondje uitlaten. Zelfs vandaag is het nog helemaal niks met Heks. Als een vrolijk vod hang ik voor de TV. Happy met zo’n leuk verjaardagsfeest. Blij met de mooie cadeautjes. Dankbaar voor zo’n heerlijke vriendenkring…..

nailpolish, een ei hoort erbij

Dit prachtige boekje is speciaal voor mij gemaakt!
Het voert me terug naar de heerlijke tekenlessen met mijn jeugdvriendje…..

IMG_3818 IMG_3807

Leuke ontmoeting in het van der Werfpark. Jonge vrouw laat blaffende wildebras uit voor vriend. Primeur in poeprapen en met Jan en alleman kennismaken…..

knappe jonge vrouw met hond knappe jonge vrouw met hond

Ha, een zonnige dag! Tijdens mijn uitlaatronde met varkentje ontmoet ik een stralende jonge vrouw. Ze woont pas een paar maanden in Leiden. ‘Studeer je hier?’ vraagt Heks. Ze begint te lachen. ‘Ik ben al oud, hoor!’ Nou, dat valt wel mee, blijkt. En ze oogt piepjong.

knappe jonge vrouw met hond

Kom hondje, op de foto

De hond aan haar riem is ook nog jong. Ze springt alle kanten op. Het is een leasehond. Ze laat haar uit voor een vriend. Ysbrandt is zwaar gecharmeerd van dit vrolijke teefje. Maar ja, echt spelen wil hij niet. Alleen maar lekker snuffelen…..

knappe jonge vrouw met hond knappe jonge vrouw met hond

We lopen gezamenlijk een rondje door het park. Het is schitterend weer. Er zijn meer hondjes te vinden. maar geen van hen wil eens lekker ravotten met deze woeste wildebras. Ik probeer hen op de foto te zetten. Dat is nog niet zo eenvoudig. Het proces is enigszins te volgen op de foto’s.

knappe jonge vrouw met hond

Oeps, zij loopt uit beeld

Telkens als ze een leuke pose in goed licht hebben gevonden, doet het monster een charge naar alles wat beweegt. Daar valt nog heel wat aan te hondenfluisteren…… Maar uiteindelijk is er zowaar een moment van betrekkelijke rust.

De vrouw vertelt me over een hele leuke sollicitatie, die ze heeft lopen. Duimen maar, dat ze haar aannemen…. Ik zou het wel weten, als werkgever. Ze is geknipt voor die baan! Deze fleurige aanwinst van de Leidse hondenuitlaatbrigade.

knappe jonge vrouw met hondknappe jonge vrouw met hond

Vanmiddag haal ik bloemen in huis. Orchideeën en Kalanchoë’s. Beiden zijn redelijk resistent tegen mijn summiere watergeefacties. De hele ruimte fleurt op van al die kleurtjes… Mijn humeur gaat linea recta mee in die lift. Oh, wat hou ik toch van bloemen en planten.

knappe jonge vrouw met hond

Eindelijk dan

Aan het eind van de middag fiets ik anderhalf uur met Ysbrandt. Hij draaft gelukkig naast me. Het laatste stuk hangt zijn tong op halfzeven, hij is moe…. Ja hij is eergisteren negen jaar geworden! Vanwege het gesnottter ben ik het een beetje vergeten, maar we gaan dat zeker goedmaken.

knappe jonge vrouw met hond

De rust duurt niet lang

Een klein hondenfeestje met zijn suikeroompie erbij…. Met een grote kluif en heel veel lekkere stokjes…..

knappe jonge vrouw met hond

En weg ie ze weer

Stamboomgegevens van de zuigelingen: Onnavolgbare familieverbanden. En Ysbrandt: de hond met kattengedrag

katten-15068

Poesjes!

Vanmorgen vroeg stond mijn hulp alweer voor mijn neus. Ik had een slapeloze nacht achter de rug, dus heks was superbrak. Eerst maar eens een kop koffie. En daarna samen het bed verschonen. Ik tilde de werpkist met het kattengezin uit bed en zette hen in de luwte van mijn werkkamer.

katten-15148 katten-15166 katten-15183

Toen ik even later ging kijken, schoot Pippi gestresst de kamer uit en lag er nog maar    één kitten in de kist. De andere was nergens te bekennen. Paniek bij de heks. Mijn hulp moest lachen. ‘Ach heks, die hoor je toch zo piepen!’ En Inderdaad. ‘Pieppiep’, klonk het uit de kledingkast. Pippi dook onderin tussen de schoenen en daar kroop het blinde wurm protesterend rond.

katten-15019

Kom op nou, heks!

Moeders had haar kleintje voor de zekerheid maar verstopt. Aan de tweede was ze niet toegekomen. Verontwaardigd keek Pippi me aan. ‘Jouw schuld. Wat zijn dat voor’n praktijken heks? Een beetje huisvredebreuk op de vroege morgen!’

Tevreden was ze pas weer, toen ze volledig geïnstalleerd in haar sprookjeskist op het grote schone bed zat. Geroutineerd begon ze de kleine dondertjes te wassen en al snel lagen ze tevreden aan één van haar vele puntige tepeltjes. Precies klein genoeg om in die minibekjes te passen.

katten-15110

Wasbeurt

Later op de dag kwam Steenvrouw op kraamvisite. Zij is de betovergrootmoeder van de zuigelingen. Haar kat Doekie is de moeder van Ferguut en Leonoor. Verschillende vaders, het is een wilde meid! De panter is weer aan de rol gegaan met Snuitje. Resultaat: Pippi. Pippi houdt het weer met de boskat. En zo zijn dus al mijn katten familie van elkaar. Opa Ferguut, oma Snuitje, tante Aafje, tante Leonoor en ga zo maar door.

katten-15066 katten-15115

Vanmiddag kwam Femke, de dochter van Trui langs. Alweer zo’n puber, die elke paar maanden een ware transformatie ondergaat. Vijftien is ze pas, maar al een hele jongedame… Haar moeder was gisterenavond het grut al komen bewonderen. Hun kat Loetje is de moeder van Snuitje! Is het nog te volgen? Al die kattenvrouwtjes in mijn vriendenkring en de eindeloze familiaire betrekkingen tussen onze huisdieren…..

katten-15092 katten-15036 katten-15118 Steenvrouw gaat misschien weer één van deze mormeltjes adopteren. Het zal nog moeilijk worden om ze af te staan. Ik heb al met Ysbrandt overlegd: ‘Het zijn er maar twee, we kunnen ze ook houden.’ Hij was direct voor. Hoe meer poesjes , hoe beter. Hij staat op bijzonder goede voet met de kattenclan. Ze accepteren hem als een volwaardig lid van de familie. Een blaffende variant. Suikeroompje Ys. hond-en-poezen-13168 hond-en-poezen-13160 En het varkentje? Wat zijn de gevolgen voor hem van deze vreemde cross-over tussen deze uiteenlopende species? Hij wast zich vaak als een kat. Likt aan zijn poot en wrijft over zijn koppie. En hij geeft kopjes aan mensen in parkjes. Tot hun verrukte verwondering.

hond-en-poezen-13171 hond-en-poezen-13165 hond-en-poezen-13155

Zo is de dag weer voorbijgevlogen. Pippi ligt tevreden te knorren met haar koters. Af en toe gaat ze even aan de wandel. Dan dweilt ze een tijdje languit in de woonkamer met een koppie van ‘Effe niks, graag’ Het is een hele vermoeiende job, moederpoes zijn.

katten-15160

Moment voor mezelf

Ik weet er alles van, vorig jaar was ik de klos met flesjes geven midden in de nacht. Wekenlang. Ik was na een paar dagen al helemaal gesloopt … Dus ik leef met haar mee en spreek haar bemoedigend toe. Dan kruipt ze weer vol goede moed bij haar kindertjes en schikt zich vol overgave in haar rol.

katten-15041 katten-15042

KLEURRIJKE TAFERELEN OP LEIDSE MARKT EN BLUTTE HEKS GERED DOOR ILIAS

En het is ook lekker kan ik je verzekeren....

Wat zie het er lekker uit allemaal…

Na alle commotie van afgelopen week was het vandaag een heerlijk rustige dag. Uitslapen en langzaam starten. Lekker met het hondje naar buiten. Nou, lekker….. Er heerste een Siberisch klimaat in het stadspark. Koning winter heeft de teugels flink aangehaald ruim na  zijn regeringsperiode.

Zo’n dreuteldag biedt altijd opruimmogelijkheden. Vandaag was de keuken aan de beurt. Lapje in de rondte en schone afwas in de kast. Zelfs een beetje koken. Boodschappen doen. Nog een stofdoek langs de piano. Aan het eind van de middag race ik nog even naar de markt.

Als ik bij de prachtige uitstalling van Ilias Delicatessen aankom word ik enthousiast begroet. Ze weten het al, saffraan-aioli en een garnaal voor de hond. Plotseling ontdek ik, dat ik mijn portemonnaie vergeten ben. Van tas gewisseld, vandaar. ‘Helaas, volgende keer beter’, zeg ik en draai me om. Voor ik de kraam kan verlaten staat Ilias al met een pak geld te zwaaien.

zelfs vandaag in die vreselijke kou....

Dit dreamteam is altijd opgewekt!

“Mevrouw,” roept hij en lacht zijn hagelwitte tanden bloot, ‘Neem maar mee, dan kunt U boodschappen doen!” ‘Ik ben heel vergeetachtig’, zeg ik,’ Straks vergeet ik het terug te brengen.’  Maar hij wil er niet van horen. Hij geeft me zoveel als ik nodig heb en ik breng het maar eens terug. Wat een engel….

Je moet weten, dat deze man een ongelofelijke charmeur is. Alle vrouwen, die olijven kopen aan zijn kraam gaan naar huis met het gevoel, dat ze zelf een exotische lekkernij zijn….

Het is ook een schat, met hart voor zijn business. Hij verkoopt de lekkerste olijven en tappenades. Verrukkelijk brood, dat ik helaas niet meer kan eten.  Alles mag je proeven aan een kleine ronde tafel voor de kraam. Als ik zijn bedrijf opzoek op internet kom ik verhalen tegen over hoe hij een keer heeft geholpen met het oppakken van overvallers…

Kijk eens daar, meisje, zegt Ilias

Iedereen komt bij Ilias proeven, dit meisje lust er wel pap van!!!

Nu kan ik gelukkig die heerlijke aioli meenemen naar huis, gevaarlijk verslavend goedje…. Ik krijg ook nog een zak garnalen mee voor Ysbrandt, de bofferd. Meestal zit hij voor de kraam kunstjes te doen tot groot vermaak van de medewerkers. High five, bidden, rondjes draaien…. Daar komen we vandaag niet aan toe.

Ik maak een paar mooie foto’s van het hele team enthousiaste verkopers. Alleen de moeder wil niet op mijn blog komen te staan. Rustig zit ze op de achtergrond de boel in de gaten te houden. Madre de familia. Ik heb ook zo’n moeder. Met scherpe blik en feilloos zakeninstinct. Jarenlang de drijvende kracht achter ons familiebedrijf….

wat een plaatje op mijn plaatje

Ha schoonheid, je staat op de foto

Na deze hartverwarmende geste ga ik met het geld van Ilias nog wat haringen kopen. “Wat een prachtig muts heb jij’, zegt de islamitische haringboer. Hij heeft de beste haring van de hele markt. Jaarlijks wint hij een prijs. Als Ysbrandt verlekkerd zijn lippen aflikt krijgt hij een hele haring toegeworpen. Als een zeehond slobbert hij em naar binnen. Eén gelukzalig moment is zijn hondenbek vol vis. Hij kauwt snuivend van genot. Jammie! En het is alweer voorbij….

Thuis is het nog steeds spannend met de poezen. ThayThay heeft een dagtaak aan het observeren van zijn oude/nieuwe zwarte kompaan. Ferguut is ook nog niet in zijn gewone doen. Aafje is gewoon timide. Het zal wat tijd nodig hebben. En rustgevend voer met tryptofaan…..

even later zijn ze weer hard aan het werk

Het team poseert alsof ze niet anders gewend zijn!