Het grote verschil tussen een dood vogeltje. Zijn ene pootje even lang. Koolmees zingt zwanenzang. En Heks ruimt ouwe troep op. Eindelijk.

‘Heks, kijk nou eens wat ik uit de bek van de boskat vis,’ mijn onvolprezen hulp komt de keuken in lopen met een wollig wezentje verborgen in haar hand. Het is een jonge koolmees. Als ze haar hand opent zien we hem naar adem happen.

O jee. In no time zijn we in de weer met lepeltjes water, een eierdoosje en een ouderwetse zachte schone zakdoek. ‘Meelwormen, daar doen ze het goed op,’ vertelt ze me vervolgens, ‘Ik heb een keer twee koolmeesjes groot gebracht. Eentje is zelfs vijf jaar oud geworden……

‘Ik nam ze gewoon mee naar mijn werk, in mijn rugzak. Zo kon ik ze om de paar uur eten geven…….’

Dat klinkt hoopgevend. De aanblik van ‘Kooltje’ is dat geenszins. Ik heb sterke twijfels of we hem hier doorheen krijgen. ‘Hij heeft misschien wel inwendige verwondingen,’ Heks maakt zich zorgen.

Zo zit ik dan met een klein zielig vogeltje op mijn schoot heel zachtjes te trommelen. En te zingen. Kooltje luistert met zijn kope scheef. Hapt naar adem. Lijkt een beetje bij te komen…..

Het is zijn zwanenzang. Als ik terug kom van de dierenwinkel met een bak heerlijke kronkelige meelwormen ligt hij dood in zijn eierbedje. Oh, wat is hij mooi. Wat een prachtig schepseltje. Zijn gele vleugeltjes. Het geel aan zijn snaveltje. Zijn lieve kleine koppie……

‘Hoe ben je op mijn balkon terecht gekomen, schatje. Je bent nog zo klein. Je kunt vast nog niet vliegen……’ Misschien gepakt door een andere vogel en per ongeluk gedumpt op het dak van de berging? En ogenblikkelijk geannexeerd door de boskat? Of is ThayThay de hoofdschuldige?

’s Avonds stop ik hem in de vriezer. Mooi verpakt in een stukje wit papier en een blauw plastic diepvrieszakje. Ik ga de prachtige veertje bewaren heb ik besloten. ‘Teken hem een nieuw verenkleed,’ Heks krijgt duidelijke instructies in haar oor getoeterd. Ok. Komt voor elkaar.

Mijn kleine leventje met de dieren. De hele dag achter Snuitje aanlopen met lepeltjes eten. En ze eet. Minuscule hapjes weliswaar. De rest van de tijd ligt ze het liefst op mijn schoot te knorren. Of op de horizonbox van de televisie.

Mijn suffe bestaan met de dieren. Elke dag op stap met mijn viervoetige vriend. Ik moet het eruit persen momenteel. De recente griep heeft flink huis gehouden. De laatste restjes reserve energie opgesoupeerd.

Jammer, dat Kooltje het niet gered heeft. Het scheelt wel enorm veel werk. Elke dag op stap met een koolmeesje in je rugzak? Om de paar uur voeren? Ook weer een pittig klusje…….

Maandag werk ik met de dame van Cuprum aan mijn vangnet. Of beter gezegd, het gebrek aan vangnet. Het aan te leggen vangent. Steuntjes in de rug. Voor als ik val. Voor de zoveelste keer finaal onderuit ga. Of weer een half jaar griep heb….

Eerst stellen we een lijstje op van mensen, die in geval van nood mijn hond willen uitlaten. Als ik in bed lig te klapperen van de griep bijvoorbeeld. Vaak klim ik dan toch strontziek op de fiets. Gewoon omdat ik niemand vind, die het stokje over pakt. Zo’n blafbeest moet er u eenmaal uit.

Dan een lijstje met mensen, die wellicht een boodschapje willen halen als het me echt niet lukt. Zoals onlangs. Zodat ik niet weer dagenlang zonder de broodnodige sapjes en dropjes in bed lig te stinken.

En tot slot nog een kattenlijstje. Mijn dreamteam is onlangs verhuisd. ‘Natuurlijk blijven we gewoon je katjes verzorgen, hoor,’ zegt Joy hierover. Maar misschien is het toch wel handig om de buurman te vragen voor dit team. Zodat het haalbare kaart blijft om mijn dierentuin in de lucht te houden als ik bijvoorbeeld op vakantie ben.

Na het maken van deze lijstjes gaan we naar mijn slaapkamer. Ik heb het in mijn hoofd gezet om een heleboel teringzooi, opgeslagen naast en onder het bed, weg te gooien. Zakken vol oude kleding, mijn oude tent en windscherm en een enorme tas met stokoude reisgidsen en vage studieboeken knikker ik de deur uit. Er ontstaat enorm veel ruimte!

De dame van Cuprum is perplex. Wat is er in Heks gevaren, dat ze zo gründlich aan het uitmesten slaat?

Ja, wat is er in mijn gevaren? Ben ik soms eindelijk eens verleden aan het loslaten. Laat ik me eindelijk niet meer verleiden tot lijden aan meer van hetzelfde?

Een hele stapel geborduurde tafelkleden van mijn grootmoeder verdwijnen richting kringloop. Ik heb ze altijd foeilelijk gevonden, maar ja. Gemaakt door oma….. En niet eens voor mij!

Mijn geliefde oma, die mij eng vond, nadat ik als zeer jong kind aan de valium verslaafd was gemaakt. Hele spooky ogen kreeg ik daar blijkbaar van…… Grote zuignappen van pupillen. Ze las de ene detective na de ander, maar haar eigen kleindochter was pas echt griezelig!

Mijn moeder kon niet wachten om me dit allemaal in geuren en kleuren te vertellen. Je kunt het ook niet doen natuurlijk. Je kind een beetje ontzien. Ze heeft het al moeilijk genoeg met de chronische afwijzing en aanhoudende mishandeling door die narcistische vader……

Wat een opluchting. Weg met die oude zooi.

Het kleed, dat oma ooit speciaal voor mij borduurde besluit ik te houden. Als ik het nog kan vinden. Ik zie dat kakelbonte tafelkleed helemaal nergens meer…….

Koolmees splijt schedel van concurrent in nestkast

Heks vindt kompas en krijgt droevig nieuws; Een dierbaar familielid is gestorven. Veel te jong! Leven gaat door tegen de klippen op. Drakenreisjes en kristallen schedels. Ik besluit op zoek te gaan naar mijn ‘Ware Noorden’……

nijlganzen met jongen

Nog steeds lig ik voornamelijk voor pampus. Balen hoor, ik moet eigenlijk van alles organiseren. Zoals medicijnen bestellen, een enorme klus. En belastingbonnen uitzoeken. Ook al zo’n karwei. Oppas regelen voor Varkentje in juni. Heks wil in retraite. Bij Thich Nath Hanh. In Plumvillage, zijn kloostergemeenschap in de Dordogne. De kattenoppas is zo goed als rond, maar met het hondje wil het nog niet erg lukken.

nijlganzen met jongennijlganzen met jongen

Gisterenmiddag vind ik bij de ingang van het Leidse Hout een kompas op de grond. “My True North’, schiet er door me heen. Heroriëntatie. Het is tijd voor verandering. Alles in mijn leven dendert die kant op. Tijdens de wandeling blokkeer ik spontaan een aantal telefoonnummers op mijn mobiel. Ik ben niet meer voor iedereen bereikbaar!

nijlganzen met jongennijlganzen met jongen

Thuisgekomen vind ik een rouwkaart in de brievenbus. Mijn neef is overleden. Ik heb er een heleboel, sommigen ken ik nauwelijks. Maar met deze heb ik hele goede tijden beleefd, toen ik studeerde. Ik woonde in huis met zijn vriendin. Hij was de stuwende factor achter mijn eerste echte eigen kamertje. Zijn inmiddels al lang ex-vriendin en Heks hebben nog steeds contact. Ik bel haar op om het droevige nieuws te melden.

nijlganzen met jongen

Als ik mijn mobiele telefoon aan zet staat er een kompas op het scherm. Toe maar, dat is al de tweede vandaag. Mijn vriendin neemt niet op, maar belt binnen een paar minuten terug. Ze raadt direct wat er aan de hand is. Ze is er helemaal stil van.

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

We halen wat herinneringen op. ‘Weet je dat ik nog steeds dat oventje heb, dat hij toen voor ons heeft geregeld, de sjacheraar!’ We lachen. Ja, handeltjes drijven kon hij als de beste. En mooie verhalen ophangen, deze veelbelovende student medicijnen. ‘Jammer dat hij die studie nooit heeft afgemaakt’. Zijn leven is heel anders gelopen dan gepland.

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

Veel te jong gegaan natuurlijk. Maar ik denk dat het ook een verlossing is. Hij was al geruime tijd ernstig ziek. ‘Zo gek’, zegt zijn ex, ‘Ik heb afgelopen maandag nog zitten googelen naar het adres van zijn zus. Na jaren! Ik wilde haar een kaartje sturen.’ Precies op de dag, dat hij is gestorven! ‘Hij heeft vast eventjes op je schouder getikt, schat, toen hij vertrok. Jullie hebben zo’n sterke band gehad….’

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjeskristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

Heks zelf heeft dinsdagavond op het koor uitgebreid met een voormalige buurvrouw van deze tak van de familie gesproken. Wat een toeval! Het leven heeft vreemde wegen om iemand in je herinnering te brengen.

’s Avonds heb ik schedelmeditatie met de heksjes. De laatste keer in het huidige huis van Maan. Ze heeft een prachtig veld neergezet.  Eén en al liefde. Heks maakt een mooie reis op de rug van een groene draak. Weer verschijnt het kompas, voor mijn geestesoog deze keer. Ik vertel erover aan een medeheksje. ‘Find your true north!’ roept ze. ‘Ja, dat is precies wat er door me heen ging vanmorgen!’ antwoord ik.

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjeskristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

Wat betekent het nu eigenlijk, dat ‘true north’ gedoe? Ik steek mijn licht op en vind het volgende: Het ware noorden verschilt van het magnetische noorden. Het laatste verandert voortdurend, afhankelijk van allerlei factoren. Om goed te kunnen navigeren is het belangrijk om het ware noorden te kennen. Maar het is ook een metafoor.

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

In de reis, die ons leven is, weten we vaak niet waar we ons bevinden, waar we heen gaan en wat voor ons persoonlijk de goede weg is. Weten waar ons ‘ware noorden’ zich bevindt stelt ons in staat  het juiste pad te volgen….. Heks staat op het punt haar ware noorden te ontdekken. Misschien moet ik er een stukje zuidwaarts voor reizen…….

kristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjeskristallenschedelmeditatie, kristallen schedels, drakenschedels, veld met kristallen, schedeltjes

 

Hondenverhalen. Geen hond lust er brood van. Studenten vinden hond in de pot. En dat kost wat! Zo’n studiegenoot……

Unknown-232Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Aan het begin van de avond fiets ik de straat uit. Op mijn elektrische vouwfiets. Ys draaft lustig naast me, hij heeft er zin in. We doorkruisen wat parken, jakkeren een singeltje rond. Uiteindelijk belanden we in ‘Het Plantsoen’. Hier kuier ik met mijn fiets aan de hand door het struweel.

De nacht valt zacht. Er is nog genoeg licht.

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mensHond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Een klein hondje krijgt Varkentje in het vizier en gaat op de grond liggen. Ze verliest mijn monster geen seconde uit het oog. ‘Wat een leuk alert hondje!’ mijmert Heks. Aan het hondje zit een stevige student vast. Via de lijn. ‘Dit is Bommel, onze nieuwe huishond.’ vertelt hij me. ‘Ah, is Guus dood?’ De man kijkt me bevreemd aan. Vervolgens gaat hem een licht op.

‘Nee, ik ken Guus, die is inderdaad dood. Maar ik ben van het huis van Nelson.’ Oh ja, Nelson. De studentikoze labrador. Hij is ook vertrokken naar de eeuwige jachtvelden blijkt.

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Heks kent vele honden en hun baasjes. Ik wordt een beetje bijgepraat. ‘Guus was op een gegeven moment echt niet meer te handhaven. Hij beet zelfs zijn huisgenoten!’ vertelt deze hondlievende student.

‘Nou ja’, denkt Heks, ‘Guus was net zo’n soort hondje als Varkentje. Een volbloed jachthond. Ysbrandt had het nog geen dag uitgehouden in die context. Lallende studenten zijn aan hem niet besteed….. Hij wil lekker buiten achter de eenden aan!’

‘Ze hebben weer een nieuwe hond, een Drentse Patrijs.’ Weer een jachthond. ‘Ph, oh’, zeg ik, ‘Daar moet je echt mee aan de bak!’ Als de jongeman de naam van dit hondje noemt gaat me een licht op. Het Leidse Hout, een jonge Patrijs. Superleuk hondje. En hij heette……

Stom, dat ben ik nu vergeten!

Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens Hond, studenten met hond, lezende hond, hondenzaken, hond met mens

Nieuwbakken Tambour-maître van de Band of Liberation uit Leiden wordt gedrild in het vak door een oud gediende. Althans, daar lijkt het op! En dat allemaal in ‘Het Leidse Hout’. Heks bijna gespiest aan Tambour-maître stok…. De zogeheten mace!

Het Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, hangjongerenHet Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, hondje drinkt water Oh, oh, wat is die heks moe! Op mijn tandvlees vlieg ik mijn verplichte rondjes met mijn hondje. Uitgeteld lig ik bij te komen van de geringe inspanningen in mijn amoebe-bestaan. Puf om te schrijven heb ik niet. Ideeën zat. Maar zo moe, zo moe…..

Nu is het zo, dat als ik aan de ene kant in mijn leven een activiteit ontplooi, er aan de andere kant eentje afvalt. Als er een deur sluit gaat er een venster open wordt in mijn geval: Als er een venster open gaat, knallen er wat deuren dicht….. Het luistert nauw. Mijn hernieuwde zweminspanningen worden beloond met het afzeggen van afspraken. Mijn nieuwe liefde heeft me de kerk uitgejaagd….

Het Leidse Hout, lente, bloeiende bomen, groot hoefblad Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

En schrijven blijft ook ergens aan de strijkstok van het leven hangen momenteel. Deels omdat er zaken zijn, waar ik niet over kan praten. Maar er wordt aan gewerkt. De dingen, die ik niet op kan schrijven weet ik toch te benoemen. En ik maak weer van alles mee, dat schreeuwt om een goed verhaal.

Zoals vorige week woensdagavond in Het Leidse Hout. Het weer is verrukkelijk. Alles staat in bloei. Het park wordt bevolkt door joggers, honden en hangjongeren. Ik zwerf met mijn varkentje door het groen. Plotseling duikt er een grote kerel op. Hij zwaait vervaarlijk met een enorme scherpe stok. En marcheert recht op me af!!!

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

‘U gaat met toch niet spiesen?’ roep ik quasi verschrikt. De man en zijn kompaan, die nu ook vanachter een struik opduikt, schieten in de lach. Ze zijn druk aan het repeteren voor de rol van Tambour-maître. De man met de spies gaat die vervullen. De ander geeft instructies. Ik krijg een kaartje. ‘The Band of Liberation‘ staat er op. ‘Dat zijn wij!’ roepen de heren trots.

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stok

Natuurlijk lopen ze mee in de taptoe op 3 oktober. ‘Je herkent ons aan onze militaire outfit’. Heks belooft goed op te letten. En de nieuwbakken Tambour-maître luidkeels aan te moedigen als het zover is….

Tot slot laat hij nog wat van zijn kunsten zien. Ha, dat ziet er goed uit. Ik hoop mijn vriendin Mo zo gek te krijgen om met me op stap te gaan tijdens Leidens Ontzet. Ons eerste hoogtepunt wordt ongetwijfeld de Taptoe!!!!

Tambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokTambour-maître, Band of Liberation, Leiden, oefenen in Het Leidse Hout, Tambour-maître stokzwaan, hondje in park

Hoera voor Eye Wish Opticiens! Na een moeizame start komt er nu toch schot in de trifocale wespenbril voor kromme heksenneus. Mijn vertrouwen in de mensheid krijgt een goede boost! Subliem functionerende consumentenservice, waar de Klant nog Koning is. En Heks Koningin…..

rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,

Het is nat en druilerig buiten als ik mijn eerste rondje fiets met Ysbrandt. En behoorlijk warm. Ik zit te puffen in mijn warme winterjas. Mijn handschoenen stop ik maar in mijn tas.

In het plantsoen zie ik allemaal sprietjes uit de grond steken: Moedertje Natuur denkt dat het lente is! Volgende week kan er evengoed een pak sneeuw vallen. Kijk uit Moedertje!!! Laat je niet foppen…

rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillen

Weer thuis besluit ik de bril-keten te bellen. Dezelfde, waar ik afgelopen week zo op zat te schelden, omdat de te late bestelling van mijn nieuwe bril me tweehonderd euro verzekeringsgeld zou gaan kosten. Ik krijg onverwacht prettig nieuws: Ze bieden aan het verschil bij te leggen!

Wat een ongelofelijk sportieve geste. Ik spreek uitgebreid met de vrouw van de klantenservice. Zij heeft contact opgenomen met de winkel en uitgezocht waar het mis ging. Gezamenlijk hebben ze besloten Heks te compenseren voor de geleden schade.

rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,

Waar vind je dat nog? Service en De Klant is Koning? Ik ben aangenaam verrast. Later word ik nog gebeld door de bedrijfsleider van de winkel. Ook hier niets dan vriendelijkheid en begrip. Hij biedt aan me later nog eens precies uit te leggen, waarom de zaken gelopen zijn zoals ze gelopen zijn. Heks vindt het gezegend. Helemaal blij, dat haar trigonale bril weer in beeld komt.

rare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,

Fouten worden overal gemaakt, dingen kunnen mis gaan. Een aantal kleine missers bij elkaar cumuleren gemakkelijk tot een groot probleem. Ik schat zo in, dat deze winkel overuren heeft gedraaid rond de jaarwisseling. Hun actie, een gratis merkmontuur, heeft voor booming vuurwerk gezorgd in de slechtzienden sector.

rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillenrare, gekke brillen rare, gekke brillenrare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,rare, gekke brillen

Problemen oplossen is niet iedereen gegeven, dat vraagt toch iets meer. Service, liefde voor je vak, communicatie, trots op je winkel. Een compliment waard!

GUCCI BRIL

Dit is em dan, mijn nieuwe bril

Dagelijks fiets ik ’s morgens met mijn hondje langs hun pand. En dat zal ik met plezier blijven doen. Van de week was ik zo nijdig, dat ik een paar keer ben omgefietst….

Ik wenste mezelf een mooie nieuwe wespenbril en ‘Eye Wish’ heeft de naam van de keten eer aangedaan. En het uiteindelijk toch mogelijk gemaakt, dat die bril er komt. Een Gucci. Groot mosgroen montuur met groene poten en rode streep. Very sophisticated…..

rare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril, rare, gekke brillenrare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,baby net bril rare, gekke brillen, beesten met bril, dieren met bril,

Heks springt verfrissend uit haar vel: Het nieuwe jaar is begonnen! Het leven test mijn goede voornemen…

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Vanmorgen ga ik voor de zoveelste keer naar de opticien. Steeds vergeten ze iets rondom het aanmeten van een nieuwe bril. Vandaag zetten ze opnieuw stipjes op de glazen. Vorige week heeft iemand daar een potje van gemaakt, blijkt nu. Nou ja, vooruit. Eindelijk is het rond. Blij loop ik de deur uit. Wat een gedoe.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Een uurtje later ben ik niet meer zo blij. Dit na het zoveelste telefoontje van deze bekende bril-keten. Bij de afhandeling zag ik, dat de bon op 30 januari was gezet, maar het was van cruciaal belang, dat het voor eind december vorig jaar rond kwam. Zoals afgesproken. Ik had alle formaliteiten geregeld, het recept op tijd aangeleverd. Stipjes laten zetten….

Maar helaas hadden ze de bril niet besteld. Bladiebla. Het ligt aan Heks. En haar moeilijke bril. Probeert de man me telefonisch in de schoenen te schuiven. Eerst helemaal geen probleem, toezegging na toezegging. Maar nu toch moeilijk. Maar ik weet wel beter, ze hebben fouten gemaakt. Er zijn veel dingen mis gegaan in die winkel. Misschien door de drukte rondom de jaarwisseling….

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Nu is het zo, dat dit geintje me tweehonderd euro scheelt. Nogal een bedrag. Ik heb dan ook het hoofdkantoor op hun dak gestuurd, lang leve de klachtenlijn. De vrouw daar geeft me in eerste instantie groot gelijk. Gelukkig heb ik ook ook een bon in handen, die bewijst, dat ik mijn zaakjes rond had op de 31ste. Nu maar hopen op een goede afloop, dat wil zeggen, dat zij opdraaien voor de foute afhandeling en niet ik.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Door de jaren heen heb ik echter al veel flauwekul meegemaakt. Mensen liegen, dat het gedrukt staat, als het ze zo uitkomt. Ik vecht voor wat ik waard ben, maar reken nergens op. Eens kijken of deze keten doet wat ze beweren: Service leveren…..

Vanavond realiseer ik me, dat mijn enige goede voornemen dit jaar, minder schelden, alweer lelijk in het water is gevallen. Aan het eind van de ochtend treft Steenvrouw een foeterende Heks aan, als ze even op de koffie komt. En ook de rest van de dag blijf ik nijdig pruttelen. Oh, oh, het leven stelt me op de proef met deze ergernissen.

Als ik later nog even naar een park fiets kom ik langs een bushalte. Er zit een dronken tor te wachten, een grote woeste kerel. Ik hoor hem schelden en tieren. Goeie hemel, hij is goed kwaad. Ik loop met Ysbrandt langs de grote molen. Rustig staat hij daar temidden van alle bedrijvigheid. Ik word er ook stil van.

Op de terugweg zie ik de man weer. En hoor hem vooral. Opeens verzacht mijn hart, ik zie niet meer die griezelige dronkelap. Dat ongeleide projectiel, waar Ys al een loerend oog op heeft laten vallen. Ik zie die hele reeks teleurstellingen, leugens, gemelijkheden en geweld, dat de man naar dit bankje heeft gevoerd.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

‘God, Godin, lieve engelen, lichtbollen, wie dan ook, luister naar die man asjeblieft. Ik versta er geen zak van, het is ongearticuleerd gebral, plat Leids ook nog, maar in de ‘hemel’ is dat toch geen probleem?’

Het is schokkend, zo’n scheldende bonk vlees in een bushalte. Boosheid voedt boosheid. En als je maar lang genoeg doorgaat krijg je dit. ‘Omarm je woede’, zegt Thay altijd. Een nuttig advies. Maar of deze man er iets aan heeft? Ik hoop dat iets hem omarmt…..

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Rode haren wapperen in wind op Het Stenen Hoofd. Of is het mimicry? Wapperen ze wel synchroon met mijn geluidsbeleving? Een kijkje in de keuken van geluidskunstenaars….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rode haren

Zaterdag sta ik brak op. Te kort geslapen. Eerst maar een fietsronde met varkentje. Sloom peddel ik de straat uit. Opeens gaat het koppie van Ys omhoog. Zijn speurneus heeft een bekende geur opgepikt. En ja hoor, daar staat mijn goede vriend en buurman, tevens baas van…. Met zijn Duitse herder Carlos. De grote vriend van mijn monster.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Een kraam met een mand vol koptelefoons

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Uitleg

Carlos bespringt me zoals altijd. Deze enthousiaste woesteling loopt me bijna ondersteboven van blijdschap. Ik bind mijn fiets aan een lantarenpaal en we besluiten samen een flinke wandeling te maken. Iedereen blij. Op een schip aan het Galgenwater halen de heren honden een lekker snoepje bij een oude vriend. We kuieren richting Zeevaartschool. Het is prachtig weer.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Ruig landje

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik vreemde gesprekken aan het voeren. Elk onderwerp wordt binnenstebuiten gekeerd, tot het absurde trekken begint te vertonen. Dan pas zijn we tevreden. Als we alle heilige huisjes op zijn kop hebben gezet. Wat heerlijk om zo te dollen. Ik knap er helemaal van op.

Eenmaal thuis besluit ik mijn plan om een project van geluidskunstenaars in Amsterdam te bezoeken door te zetten. Ik trek wat fleurigs aan en ga op pad. Ysbrandt mag mee, want het geheel vindt plaats op een soort honden-uitlaat-gedoog-plek. Hij vindt het maar wat spannend allemaal. ‘Waf waf’, blaft hij tegen dat grote gele monster, dat het station in rolt. En dan moet hij er nog in ook!

Braaf zit hij uiteindelijk de show te stelen in een volle trein. In Amsterdam klap ik mijn vouwfiets weer uit en in no time zijn we bij’Het Stenen Hoofd’. Daar vindt het allemaal plaats. Wat allemaal? Van alles. Een soort zoveeljarig bestaansfeest. Een aantal kunstprojecten, een soort buurtfeest, een koor dat liederen  van The Les Humpries Singers zingt….. En dus ook de geluidswandeling van mijn vriendin,Janneke van der Putten . Het duurt even, voordat ik haar gevonden heb. Opeens zie ik rode haren wapperen in de wind. Daar staat ze, druk in gesprek….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Iemand ondergaat het kunstproject

Ik besluit eerst eens rond te kijken. En de geluidswandeling uit te proberen. Achter een kraampje staan de collega’s geluidskunstnaars. Uit Berlijn en Nottingham…. Een heel internationaal gezelschap. De heren overhandigen me een koptelefoon en geven instructies. Er staan drie composities op. Ik begin te lopen. Ik hoor: Wind keihard in mijn oren blazen. Geluiden van   water? Gesprekken over soortgelijke stukjes braakliggend niemandsland in andere landen.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Later spreek ik de makers uitgebreid. Mijn vriendin heeft de gedachte van mimicry toegepast. Ze heeft zich laten inspireren door de geluiden op deze desolate pier en deze met haar stem nagebootst. Geen wonder, dat ik dacht, dat de wind keihard om m’n oren sloeg. Later bedenk ik me, dat het leuk zou zijn, om die geluiden na te bootsen op een onwaarschijnlijke plek. In een kelderbox bijvoorbeeld! Je doet je ogen dicht en de componiste draagt haar werk voor: Je waant je op het Stenen Hoofd!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Stenen Hoofden steken uit het water

Ik heb een CDtje gekocht, dus vanaf nu kan ik overal desolaat zijn……

Plotseling hoor ik mijn naam roepen. Een studiegenoot Theaterwetenschappen van lang, lang geleden staat voor m’n neus. We zien elkaar sporadisch bij een gemeenschappelijke vriend. Maar dat is alweer eventjes geleden. We doen een update. Zij en haar man blijken zich ook bezig te houden met geluidswandelingen! Dat vraagt om een connectie met Janneke! Ik stel hen aan elkaar voor. Wat grappig toch weer. De kleine grote wereld…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke activiteiten op dit stukje vergeten grond

Opeens duikt mijn nieuwverworven vriend op tussen de feestende menigte. Hij komt ook een kijkje nemen. Ik geef hem een koptelefoon. Wat bevreemd loopt hij ermee op zijn hoofd. Wat is dit in godsnaam?

Na wat extra uitleg door de makers geeft hij het een tweede kans. Op zijn gemak dwaalt hij het hele terrein rond, rustig luisterend en misschien wel genietend…..?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks geniet ook

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Janneke van der Putten

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Reclame maken

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks en haar hondje

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

‘Ik deed vroeger experimentele fonetiek. We onderzochten ruis en de invloed op communicatie. Daar deed jouw werk me een beetje aan denken….’ zegt Heks

‘Zullen we iets gaan drinken?’  Surfcowboy zet de koptelefoon af en kijkt me ondoorgrondelijk aan. ‘Niet hier’, Heks heeft het koud gekregen ‘Laten we een terrasje pakken in de stad.’ Zo zitten we dan lekker te chillen en te kletsen. Zwijgen mag ook in deze combi. Ysbrandt vindt het allemaal super. Wat beleeft hij weer veel op zo’n dag.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

drie schoonheden

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

De kunstenares ondergaat haar eigen schepping…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rechts de geluidskunstenaar uit Engeland

Uiteindelijk wordt er ook nog heerlijk voor Heks gekookt. Gezond, lekker, binnen mijn dieet! Intussen lig ik al aardig voor pampus op de bank. Val zelfs eventjes in slaap. Ja, vind je het gek? Als ik weer aanspreekbaar ben is het eten klaar. Wat een timing!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Mijn oude studievriendin

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Met haar man. Even voorstellen…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

van alles te doen

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Dit koor zong liedjes van The Les Humpry singers!!!!!!

De terugweg verloopt nagenoeg vlekkeloos. Als ik het station binnenkom herinner ik me opeens, dat er alleen treinen over Haarlem rijden vandaag. Werkzaamheden aan het spoor…. Over twee minuten vertrekt die trein. Ik trek een sprint met Ys zeulend achter me aan en vouwfiets onder mijn arm. Op hele hoge hakken! Sleur het varkentje een roltrap op! Normaal gesproken nemen we de lift….. Weet ons nog net op tijd de trein in te manoeuvreren.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Kinderen beschilderen figuren met landsvlaggen

IMG_2448 IMG_2446 IMG_2445IMG_2449 IMG_2452 IMG_2451 IMG_2450 IMG_2453

Helemaal lekker kom ik thuis. Wat een fijne dag. Wat een inspirerende mensen heb ik ontmoet. Wat een fijne nieuwe vriendschap ontspint zich. En ook: Wat een geschenk als iemand een beetje voor je zorgt.

En: Wat hebben de poezen er een zootje van gemaakt, terwijl ik weg was! Ach een beetje ergernis is ook niet weg…..Voor het evenwicht.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Genietend van het project…..Is het wat?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke boel

De Cd (kleine oplage van 100) is te koop voor 3 euro (exl. verzendkosten). Email Janneke voor de details: info@jannekevanderputten.nl

Hier kun je het project beluisteren!!!!

“A composition that creates time and space for contemplation and which is inspired by mornings spend on the little beach of Het Stenen Hoofd, a wasteland located at the Westerdoksdijk in Amsterdam, The Netherlands. Field recordings made on the site are mimicked, filtering the sonic landscape through the voice. It becomes a theatre, as much as this specific place.”

Dit geluidswerk was onderdeel van ‘Recreation Ground’, eerder gepresenteerd op 5 September in W139 in Amsterdam en mede mogelijk gemaakt door Wasteland Twinning Network en het ECF. Het geluidswerk is gemasterd door Dj Urine in Den Haag in 2013. Op 7 september is het stuk op het braakliggend grondgebied, dat ter inspiratie diende voor het werk, gepresenteerd tijdens het 25-jarig bestaan van Het Stenen Hoofd. Zie ook over de locatie: Wasteland Twinning, informatie over het project.

De website van Janneke van der Putten vind je hier.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

EHBO staat stand by