Uit de analen van Pleegzuster Bloedwijn: Bloed aan de paal! Echt niet normaal. Maar waar komt het vandaan? VikThor hinkepinkt verdacht achter me aan. Gewonde hond in Huize Heks.

Donderdagavond tegen elven kom ik thuis uit de bioscoop. Ik vlei me in mijn enorme leunstoel. Daar zit ik een uurtje amechtig bij te komen van hoegenaamd niets, maar dat is nu eenmaal de gang van zaken bij mensen met ME.

Dan schiet ik een jas aan en vis een riem van de kapstok. ‘Kom op Vikkeldebikkel. We gaan een wandeltje doen….’ Wat is dat beest extreem sloom vanavond. Hij is wel eventjes uit zijn luie stoel gekomen om me te begroeten, maar verder heb ik hem niet gehoord.

Normaal gesproken staat hij al lang voor mijn neus te stuiteren met een balletje. Maar vanavond dus niet. ‘Misschien is hij gewoon nog slaperig,’ denk ik bij mezelf, terwijl ik me omdraai. Waar blijft hij nou?

Hinkepinkend kom mijn varkentje de gang in gestrompeld. Heks’ mond zakt wagenwijd open. Wat krijgen we nu? Mijn schatje is gewond! En het moet verrekte zeer doen, want het is een ongelofelijke bikkel. Hij laat pas iets merken als het echt foute boel is!

Snel neem ik hem in de houdgreep en draai zijn rechterachterpoot naar het licht. Zet een bril op mijn neus. Zie bloed op mijn handen. Op de grond. Nauwelijks waarneembaar op die donkere houten vloer….. Hij bloedt als een rund!

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

Aanvankelijk kan ik nauwelijks een verwonding vinden. Hij vindt het niet lekker dat ik hem bepotel, maar laat het zich toch goeiig welgevallen. Dan piept hij een beetje en tot mijn schrik zie ik dat er een kussentje van zijn voetje helemaal los zit. Je kunt het openklappen als een pedaalemmer. Mijn maag draait om.

Oh, wat ziet dat er afschuwelijk uit. Het is intussen een uurtje of 1 ’s nachts. Een beetje laat voor de dierenarts. Bovendien heeft hechten al geen zin meer. Dat moet je binnen een paar uur na het oplopen van de verwonding doen.

Ik maak de wond provisorisch schoon en plak er een flinke pleister op. Met daaroverheen een paar plastic poepzakjes. Eerst maar even naar buiten. Het is smerig nat waterkoud druipweer. VikThor hinkepinkt door de steeg. Doet een plasje hier. Eentje daar. Kijkt eens achterom of we al naar huis gaan…..

Thuisgekomen stop ik zijn pijnlijke pootje in een bak lauwwarm water. Ik spoel de wond grondig uit en druppel er vervolgens een halve fles Betadine overheen. Nu is het zaak om het geheel goed in te pakken, zonder de bloedsomloop af te knellen. Ik heb allerlei verbandgaas tevoorschijn getoverd en zit lekker te knutselen.

‘Dat heb je helemaal niet gek gedaan,’ zegt de dierenarts de volgende ochtend. Ze scheert zorgvuldig de haartjes om het zooltje weg. Dan plakt ze met wondlijm de zool weer aan de voet. ‘Groot kans, dat het zooltje helemaal afsterft trouwens. Hechten heeft over het algemeen weinig zin op deze plek…..’

‘Laat het verband maar een paar dagen zitten,’ vervolgt ze als de poot helemaal is ingepakt. De volgende ochtend echter ligt het verband opeens op de grond. Ik pak de poot opnieuw in. ’s Middags tijdens een wandeling ligt het er opeens weer af. En het voetflapje zit weer los……….

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

En dan ben ik opeens spinnijdig. ‘Kolerehond, doe dan ook eens rustig,’ scheld ik op mijn grote vriend. Als een haas loop ik terug naar de auto met een geïmproviseerd verband om VikThor’s poot. Thuisgekomen was ik zijn voetje uitgebreid in een emmer met sodawater. Weer moet er een een wagonlading Betadine op de wond.

Maar waar zijn die verrekte verbandmiddelen? Waar is de bijenzalf? Waar is die Betadine? Waar zijn de stukken elastisch tape? Ik kan helemaal niets meer vinden. Ik kijk op alle relevante plekken, maar de hele set spulletjes is op miraculeuze wijze verdwenen.

Ik ga dus maar naar de drogist om nieuwe verbandgaasjes en Betadine te kopen. Er komt nog steeds stoom uit mijn oren. Op wie ben ik nu eigenlijk kwaad? Ja, raad eens, op wie denk je?

Op mezelf. Ik ben met enige regelmaat een ongelofelijke halve zool. En daar heeft die zool van mijn hondje onder te lijden. ‘Bescherm je hondje tegen zichzelf, loop hem aan de lijn voorlopig,’ raadt de Don me gisteravond nog aan. En dat was ik eventjes vergeten. Ik liet TrekThor een kort moment los en toen ging het mis…..

‘Ik ga steeds meer op een zeker iemand lijken,’ denk ik somber. Die persoon kon ongelofelijk zijn eigen frustratie op je botvieren. Als hij een slechte bui had, zocht hij geheid een object om die woede op te richten. En Heks was regelmatig de klos. Ik was bovendien een sublieme boksbal. Zwijgend keek ik hem recht aan terwijl hij uit zijn plaat stond te gaan. Olie op het vuur natuurlijk……

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Gelukkig scheld ik alleen maar. Iemand in elkaar rammen is mij vreemd. En ik maak het altijd goed,’ vergoelijk ik mijn boze bui achteraf. Ik zit lekker te knuffelen met mijn hondje. Zijn pootje zit weer keurig in het verband. Wat het gaat worden met dat flapje, geen idee. Maar de wond is in elk geval weer schoon……

Heks is gewoon doodmoe. Ik ben al twee dagen in touw als Pleegzuster Bloedwijn. En ik ben natuurlijk sowieso al moe zonder er iets voor te hoeven doen. En dan ben ik ook nog eens moe omdat ik meer doe. Leuke dingen weliswaar, maar er is dan minder van mijn toch al beperkte energie over.

Als ik moe word word ik bloedlink. Vermoeidheid haalt alle filters weg, dus er komen dan opeens schrikbarende ongefilterde teksten uit mijn heksenbek. Die blebberen dan maar zo’n beetje om me heen. Ik schrik er zelf ook van. Goddank heb ik geen publiek, maar evenzogoed schaam ik me achteraf dood.

Gelukkig is mijn hondje zeer vergevingsgezind. Hij legt zijn zachte snoet in mijn schoot en laat zich lekker achter zijn flappers kriebelen. Wat is het toch een schatje. Mijn ADHD hondje. Mijn grote kleine vriend.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

De volgende ochtend pak ik zijn verkeerde pootje in. Mijn monster ligt zo te friemelen dat ik me in de poot vergis ergens halverwege de ingreep. Mijn armen zijn ook helemaal naar de kloten door het in bedwang houden van mijn ventje bij de dierenarts. Schouders uit de kom, rib uit de kom, spierpijn……..

VikThor is ook zo sterk. Afgelopen week trekt hij een twee keer zo grote Duitse Staande Langhaar over het grote veld in het Leidse Hout. ‘Vikkie, je bent aan het winnen,’ roepen de omstanders verbluft. En ja, het is zo. De reus legt het af tegen mijn kleine blafbeest. Het is geen gezicht. Iedereen schiet in de lach!

Dus kun je nagaan waar ik de afgelopen dagen mee te maken heb. Waar mijn arme armen mee te maken hebben gehad……

 

 

Hondje gewond. Bloed spuit in het rond. Ik droom dat ik op weg ben. Ergens naartoe. Maar ik kom nooit aan. Moddersloten doen me wakker schrikken. Heks begrijpt de wereld niet, maar is er wel flauw van…… Ach, teveel alleen zijn is niet gezond. Dat blijkt maar weer…..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

VikThor is precies een jaar bij me dit weekend. Een jaar alweer! Mijn ouwe knarretje Ysbrandt is alweer een jaar in de hondenhemel. Gelukkig heeft hij binnen een week zijn kleine broertje op mijn pad gezet. Een schatje! Lijkt sprekend op mijn ouwetje, maar heeft een volstrekt ander karakter.

‘Misschien kun je vragen of hij je wil beschermen,’ suggereert mijn homeopaat onlangs als we bij haar zijn voor een consult. ‘Je kunt gewoon met hem praten toch?’ Ja, inderdaad. Maar dat ga ik niet vragen. Ysbrandt heeft me altijd enorm beschermd, maar deze keer ga ik daar zelf voor zorgen. Laat Vik maar lekker dwarrelen. Ik bescherm hem wel….

‘Toen was het ook hard nodig. Ysbrandt kwam in mijn leven, toen ik zat na te stuiteren van een verkrachting. Gevolgd door een in alle opzichten zware operatie. Gevolgd door gerichte aanvallen van een psychopatische idioot van een buurman, die er bovenop wilde bij Heks. Hij heeft me gemolesteerd en daarna drie auto’s systematisch bewerkt. Er viel dus genoeg te beschermen!’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Helaas heef die eikel ook mijn hond jarenlang getreiterd. Door hem was Ysbrandt een moeilijke hond. Nu ik VikThor zie opgroeien zie ik pas hoezeer die man mijn hondje te grazen heeft gehad. Twee keer per week in de kerk te vinden maar een ziel zo zwart als de nacht…….

Ik heb veel geleerd van Ysbrandt. Hij had een perfecte neus voor rare types. Loopt VikThor ze gewoon kwispelend tegemoet, Ysbrandt liet direct zijn tanden zien. Met hem was ik overal veilig. Je kwam me niet aan het lijf.

Om te vieren dat mijn hondje al een jaar bij me is neem ik hem mee naar de Coepelduynen voor een lange wandeling. Ze zijn sinds een week weer toegankelijk voor honden. Hoera.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Eerst gaan we naar een klein duinmeertje. Hier ligt de as van Yssie onder een omgevallen berk. Ik laat mijn hondje zwemmen en neem zelf een kopje thee. Oh, wat is het hier heerlijk.

De duinen staan te gloeien met bomen en struiken vol bessen. Overal vrolijke hondjes en hun uitgelaten bazen.  Heks slaat af richting Berkheide. Daar kom je niet zoveel mensen tegen. Geweldig. Wat een rust.

VikThor schiet alle kanten op. Hij rent onder prikkeldraad door alsof het niets is. ‘Dat gaat toch maar altijd goed, Ysbrandt heeft zich in al die jaren nooit opengehaald. Wonderbaarlijk…..’

Ik ga lekker op een bankje in de zon zitten en laat mijn hondje nog eens zwemmen in alweer een duinmeertje. Op de terugweg hoor ik een raar geluid als hij onder prikkeldraad door rent. En ja hoor, de draad hangt op halfzeven en daardoor heeft mijn jochie zich opengehaald! Zijn vacht kleurt in no time knalrood.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Ik schrik me dood en graaf met mijn handen in zijn vacht op zoek neer een lelijke winkelhaak hier of daar. Maar nee, niks te vinden. Mijn handen druipen van het bloed en ik heb lichte kleren aan. Mooie lichte kleren. Gewoon omdat ik niet altijd als een hobbezak rond wil lopen…..

‘Kom, ik laat je eerst nog eens zwemmen, zodat ik kan zien waar het bloed vandaan komt. Op deze manier is het echt niet te doen….’ We lopen terug naar het meertje. Een klein wit hondje, helemaal rood van het bloed. En daarachter een verwilderde volwassen vrouw met bloed aan haar handen.

Terwijl ik achter mijn bloederige handen aanloop komt er een jogger aan. Hij ziet ons ook, want voor hem komt er een hondje met baasje aan. Onder het bloed. Alsof we net een moordaanslag hebben overleefd. In the middle of nowhere!

Snel kijkt de kerel de andere kant op. Doet alsof hij niks ziet. Rent voor zijn leven!

Nou, van de gemiddelde Christelijke Katwijkse jogger moet je het dus ook niet hebben. Ongelofelijk dat hij doorloopt. Kijk, dat zijn nu dingen die ik niet begrijp. Maar gelukkig is het niet erg. Na een kwartiertje zwemmen is het ergste bloeden gestelpt. We kunnen naar huis.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Onderweg kleurt zijn vacht langzaam weer een beetje rood. Thuis stop ik hem onder de douche, op zoek naar de wond. Die vind ik niet. Zelfs een halve dag later is er geen gaatje te ontdekken……..

Die avond praat ik met Don Leo. Hij begrijpt de wereld ook niet. Ook hij doet altijd zijn gloeiende best. Ook hij trekt vaak aan het kortste eind. Krijgt mensen over zich heen. Is gebruikt en afgedankt.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Zijn uitspraak: ‘Mensen slaan je met een natte dweil in je gezicht en als je er iets van zegt krijg je te horen dat je niet zo agressief moet reageren’ is een soort lijfspreuk van me geworden.

Heks is juist altijd iemand geweest, die andermans problemen niet schuwde. Heeft iemand het moeilijk? Krijgt een medemens het voor de kiezen? Ik kom langs met soepjes en sapjes. Ik luister en huiver. Ik probeer er te zijn. Ja, ongeveer het tegenovergestelde van zo hard mogelijk doorrennen als je een bebloede vrouw met een rood hondje tegenkomt op een afgelegen plek…….

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

De laatste tijd probeer ik het anders te doen. Niet alles en iedereen maar direct in mijn hart te sluiten. Een zekere reserve inbouwen. Gewoon een gezonde hekel aan bepaalde mensen te hebben. In elk geval veel afstand te bewaren ten opzichte van mensen die over me heen rollen.

Ik voel me echter eenzaam. Ik ben zoveel alleen. Dit hele weekend bijvoorbeeld heb ik niemand gezien. Behalve de fysiotherapeut en die foute jogger in de duinen. Dat is toch wel een beetje weinig voor een mensenmens als Heks.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Maar in mijn oude sociale kringen kan ik niet meer verkeren. Daar ben ik nog steeds het haasje. Die kennen me nog louter als pleaser. De sukkel, die alles goed vindt. Het ei waar je overheen walst. Die domme koe, die haar gloeiende best blijft doen, ook als schijt je haar recht in de bek!

Dan maar een tijdje alleen. Het moet maar.

Gelukkig ben ik lekker op dreef met mediteren. Ik adem en ben. Op mijn kussentje voel ik me verbonden met mijn ademende broeders en zusters. Met mijn non-vriendin in Plumvillage. Met mijn retraite-maatjes Libby en Brigitte in de Verenigde Staten.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

In mijn auto ligt al meer dan een jaar een lief briefje van Brigitte. Elke keer voordat ik wegrijd lees ik het: ‘Bon voyage, ma très chère soeur, à la prochaine…’

Vannacht droom ik van Libby. En moddersloten. En altijd maar onderweg zijn. Van de tijd nemen. Sommigen reisgenoten reizen sneller zie ik. Die zijn al bijna thuis.

Ben ik echt ergens naartoe onderweg? Jawel.  Maar het gaat om de weg.

©TOVERHEKS.COM

Hihihi, Wrafh, Gnehgnehgneh…..©TOVERHEKS.COM

 

Hardnekkig vragen van verkeerde aandacht en lozen van allerlei afval in mijn kleine kruidentuintje drukt als een loden last op de pijnlijke schouders van Heks: Ik ben verdorie geen vuilnisvat! En ook: Nieuwe vriendin wandelt mijn leven in met haar Mechelaar!

‘Kom schatje, we gaan naar Baris,’ Ik kriebel mijn hondje achter zijn oren, ‘Baris. Baris, Baris…..’ VikThor spitst zijn flappers. Hoort hij het goed? Hij houdt zijn geinige koppie schuin en zijn ondeugende bekkie gaat open in een soort grijns. Althans, daar lijkt het op. Hoera! We gaan wandelen met mijn vroegere hulp en haar Mechelaar.

Niet veel later zit ik in de auto. Laat ik er nog maar eventjes van genieten, want het ziet ernaar uit dat ik mijn kanariepiet op termijn ga kwijtraken. Of mijn dieren. ‘Breng ze maar naar het asiel,’ zegt de financiële man tegen me, ‘Of houd eens een tijdje op met je medicatie. …’ Alsof ik dat voor mijn lol slik!

Het zal de auto wel worden vrees ik. Heks is bezig om zich financieel te beraden. Dingen zijn toch niet zo goed geregeld als ik dacht. Opeens hang ik aan allerlei touwtjes te bengelen! Ik ben ergens onderweg mijn autonomie op dit gebied volstrekt kwijtgeraakt! En als ik ergens niet tegen kan is het om mijn vrijheid op te offeren voor zoiets stoms en triviaals als geld!

Terwijl ik de stad uit rijd heb ik last van een medeweggebruiker. Hij haalt me in en gaat zo rijden dat ik er niet meer langs kan, ondanks de tweebaansweg. Hij treuzelt voor mijn neus en kijkt in zijn spiegel naar Heks. Ik neem gas terug en doe alsof ik linksaf wil slaan. Op het laatste moment ga ik echter toch naar rechts. De man is dan al in de rij voor het andere stoplicht beland. Mooi zo. Daar ben ik vanaf…..

©Toverheks.com

Maar nee. Niet veel later zit er weer zo’n klever achter me. Zou het dezelfde zijn? Ik heb helemaal niet op het type auto gelet. Noch op de bestuurder. De chauffeur plakt en plakt. Heks kan geen kant op, want voor me zit iemand te sukkelen en naast me rijden ook auto’s. Plotseling haalt de eikel me links in en schiet tussen mijn auto en een voorganger op de andere baan door om pal voor mijn neus schielijk weer in te voegen. Een levensgevaarlijke manoeuvre!

Even later gaat de man vol op zijn rem. Zomaar. Om me te pesten: Er rijdt niks vlak voor hem. Ik knal er bijna bovenop. Hij rijdt tergend langzaam totdat we bij stoplichten komen. Heks heeft geen zin in de engbek. Ik wijs op mijn voorhoofd naar de starende idioot in zijn achteruitkijkspiegel en wissel snel van baan.

Maar als ook ik voor de lichten stop hoor ik plok. Of TOK. O jee. Nu ben ik uit pure nijd tegen mijn nieuwe voorganger aangereden.

Braaf sukkel ik achter de geschonden auto aan naar een loze rijstrook. Daar bekijken we de schade. ‘Jullie zijn gered door jullie afweergeschut,’ lacht Heks opgelucht tegen het uitermate vriendelijke echtpaar dat is uitgestapt. Ik ben alleen maar tegen hun trekhaak aangekomen. En die heeft een luikje in mijn bumper opengeduwd. Niks aan de hand. Goddank!

‘Zagen jullie wat er gebeurde?’ Ze hebben het niet gezien. Hoe weer één of andere kerel aandacht wilde van Heks. Het was niet eens een lelijke vent, maar wel een griezel natuurlijk. Een ongeluk veroorzaken vind ik nu niet bepaald sexy.

‘Heks, jij bent zo’n prachtige superslimme vrouw, sommige mannen kunnen daar niet tegen. Vooral als ze zelf lelijk zijn of oliedom. Of een slecht karakter hebben. Daarom hebben ze een hekel aan je. En dan ben je daarbij ook nog eens een echte schat! ‘ Don Leo troost me als er weer eens zo’n type tegen me heeft staan schreeuwen.

©Toverheks.com

Zoals gewoonlijk was er geen enkele aanleiding is voor dit gedrag behalve mijn existentie. Soms zit iemand zelf vol met louter nijd. En dat wil ‘ie dan zo snel mogelijk kwijt……

Heks wordt dan nogal eens aangezien voor vuilnisvat. Een oude rol, die me niet meer past. Helaas heeft nog niet iedereen dat in de gaten. En sommigen kunnen dat gedrag nu eenmaal niet laten.

Heks was dus weer eens met stomheid geslagen, voor de zoveelste keer in haar leven, maar iets terug zeggen heeft meestal geen zin bij aartschagrijnen. Je kunt beter de plaats poetsen!

Deze prachtige dame rijdt op deze zonnige dag met haar geweldige hondje in haar aftandse maar zeer geliefde autootje naar het strand. Daar staan Baris en zijn vrouwtje ongeduldig op ons te wachten. ‘Ha schat, daar zijn we dan, iets verlaat, want ik werd achtervolgd door een foute kerel’ ik til VikThor uit de auto en grijns ondeugend naar mijn vriendin. We vliegen elkaar om de hals. Voorzichtigjes. Vanwege mijn gekke nek.

©Toverheks.com

Dan lopen we een heerlijk rondje door de duinen. Het stormt, maar we vinden een beschut plekje uit de wind en in de zon. Mijn maatje tovert een thermosfles met thee tevoorschijn. ‘Wil je er ook een lekker sneetje kerststol bij?’

De hondjes zijn toch zo blij. VikThor pakt de bal af van Baris en gaat uitdagend ererondes rennen om de picknicktafel. We liggen in een deuk. Baris staat goeiig te grommen. ‘Leg neer die bal…..’

Op het strand waaien we compleet uit ons hemd. De zee is een grote woeste wit schuimende watermassa. Je kunt tegen de lucht leunen! We worstelen ons een weg tegen de wind in. Helaas zijn alle standtenten gesloten. Maar we vinden nog een zonnige duinpan! Voor een laatste kopje thee.

Op het parkeerterrein bij Duinoord nemen we afscheid. Maar niet voordat we een nieuwe afspraak hebben gemaakt. Volgende week gaan we weer aan de wandel. Op alweer een andere locatie.

Op mijn gemak tuf ik terug naar Leiden. Ik rijd helemaal om, zodat ik via Voorschoten de stad in kom: Ik moet nog eventjes langs de apotheek. Het dorp van mijn jeugd is ook al bezig om zich te laten opstuwen in de vaart der volkeren. Een megalomaan bouwproject verkracht het hart van dit mooie oude plaatsje. Een kniesoor die er op let…..

Wat is het fijn om samen op stap te gaan. Om weer een vriendin erbij te hebben. Ik heb zoveel verliezen geleden de laatste jaren. De laatste tijd ook. Uit elkaar groeien houd je nu eenmaal niet tegen…..

Maar hier groeit iets. Naar elkaar toe. Mooi.

©Toverheks.com

 

 

 

 

Eindelijk is het dan drie uur! We kunnen gaan kijken of de aanloopkat in de Kooij mijn wegloopkat is. Is ze werkelijk in een rechte lijn via de Haarlemmerstraat de stad uit gevlucht? Het lijkt er wel op!

 

Deze foto kreeg ik toegestuurd per sms. Of dit Snuitje is? Nauwelijks te zien, maar onmiskenbaar!

Snuitje poster

Zaterdag 22 oktober krijg ik plotseling bericht dat mijn kat Snuitje bij een paar studenten in de woonkamer zit. Aanvankelijk geloof ik mijn oren niet. Tot nu toe zijn dergelijke berichten nergens op uitgedraaid. Ook is mijn schatje al vanaf 25 juli zoek. Erg lang voor een piepklein poesje op leeftijd. Het zal wel weer loos alarm zijn. Toch ga ik achter de tip aan. Natuurlijk. Je weet maar nooit.

Het is een rare dag, die zaterdag. Eerst haal ik een nat pak, omdat mijn pup in de gracht springt. Daarna moet ik me een ongeluk haasten om droog en wel om drie uur op de stoep te staan bij de studenten.

ENORM UITVERGROOT ZIE JE HET IETS BETER……

Ik stuur een berichtje aan Joy en Boy, mijn grote kattenvrienden. ‘Snuitje is waarschijnlijk terecht. Ik ga vanmiddag kijken of zij het is!’  Dit onvolprezen liefdespaar heeft me enorm geholpen met het zoeken naar Snuitje. Toen ik zelf te druk was met mijn stervende hondje bleef dit stel onverminderd actief speuren naar mijn weglopertje. Overal in de stad hingen zij posters op. Hele straten werden geflyerd…….Ze gluurden door ramen en luiken. Gingen achter elke tip aan…..

Om half drie staan ze voor mijn neus. Ze gaan natuurlijk met me mee! VikThor wordt in de fietskar geladen. Zijn oude behuizing, een katten vervoersmand hangt schoon aan mijn stuur. Daar kan Snuitertje straks in. Als ze het is…..

“Ik ben hartstikke zenuwachtig,’ verwoordt Joy mijn gevoel. We zijn al zo vaak teleurgesteld. Bovendien: Zo’n oud katje, zo lang van huis! Niet gewend aan het buitenleven. Als ze het is, hoe zal ze er aan toe zijn?

In colonne fietsen we de stad uit. Hobeldebobbel langs de Oude Vest richting Haven. Onder de Zijlpoort door over de Singel en in een rechte lijn de Lage Rijndijk op. Tot vlak voor de Spanjaardsbrug.

Hier moeten we zijn. Ergens in deze huizen zit een kat, die verdacht veel op de mijne lijkt. Ik bekijk de gevel. Het opgegeven adres is op de eerste verdieping. Het is tegen drieën. We bellen aan.

Er gebeurt helemaal niets. De deur gaat niet open. Het huis oogt uitgestorven.

Een buurman komt aangelopen. Een oudere jongere zo te zien met wortels in de gabber sien. Hij kent dat katje wel. ‘Ze loopt hier al maanden te miauwen. Je kunt haar heel gemakkelijk over haar buikje aaien, ze gaat er helemaal voor liggen. Die student ligt vast nog in zijn bed…….’

Eindelijk thuis en dan is er die vreemde hond! En waar is Ysbrandt eigenlijk!?

Een buurvrouw voegt zich bij ons. Een vrijgezelle tante met haar op bovenlip en tanden. Ze sjouwt een grote tas boodschappen naar binnen. ‘Ja, die kat is duidelijk verdwaald. Ik heb de dierenambulance een keer gebeld. Maar die zijn niet geweest……’

Wat een verhalen toch weer. Maandenlang miauwen in een paar ienieminituintjes! Hoe is het nu mogelijk dat niemand die kat gewoon een keertje bij het asiel op een chip heeft laten checken? Of eventje heeft gekeken op de site van Amivedi of Mijn dier is zoek? Daar stond mijn schatje levensgroot als vermist geregistreerd. Met een goed lijkende foto!

‘Ik ga toch eventjes aan de achterkant kijken of ik dat gevonden katje in een tuin zie zitten. Of op het balkon bij die studenten…..’ zegt mijn vriendin. Samen met haar liefje spoeden ze zich achterom een brandgang in. Ik blijf verwoed naar de gesloten voordeur staren.

Mijn magische blik lijkt te werken, want plotseling zwaait de deur open. Een frisgewassen jongeman lacht me vriendelijk toe. ‘U bent de dame van de kat. Nou, ik hoop dat het Snuitje is, want ze moet echt  hoognodig naar haar eigen huis. Ze kan helemaal niet overweg met mijn eigen kat. Die zit uit frustratie op het balkon!’

Joy

Ik snel achter hem aan de trap op. Waarschijnlijk brabbel ik iets terug, maar ik zou niet weten wat precies. Ik wil alleen maar naar mijn kat. Als het haar is. Nu. Eindelijk!

Bovenaan de trap is een halletje. En daar komt me een piepklein poesje tegemoet lopen. Ongeveer de helft van Snuitje. Maar het is Snuitje! Echt waar. Er is alleen niet zoveel van haar over…..

Ik pak haar verrukt op, geef haar een knuffel en probeer haar in de vervoersmand te stoppen. Intussen zijn Joy en Boy ook boven gekomen. Hun teleurstelling dat de Cyperse kat op het balkon van de studenten Snuitje niet is, dat het dus weer loos alarm is, maakt plaats voor vreugde. Mijn net hervonden kat ontsnapt in de consternatie en ik moet flink achter haar aan om haar weer te pakken te krijgen.

Ondankbare monsters zijn het toch. Katten. Zo ook deze: Helemaal niet blij om me te zien. Totaal niet geïnteresseerd om naar huis te gaan……

Niet veel later fietst de karavaan weer richting binnenstad. Joy haalt onderweg een taartje voor de heren studenten en voegt zich later weer bij ons. Thuisgekomen komt dochter Pippi direct kijken. Hoera! Moeders is weer terug. Liefdevol geeft ze haar kopjes en likjes. De rest van de katten volgt. Om de beurt koekeloeren ze naar dit magere scharminkeltje. Natuurlijk herkennen ze haar. Maar ze vinden het toch raar. Echt waar.

Het heeft heel wat voeten in de aarde om mijn ouwetje er weer bovenop te krijgen. Een infuus bij de dierenarts. Speciale verrijkte voeding, want ze is eenderde van haar gewicht kwijt. Heel veel rust en speciale aandacht…….

‘Ik voer haar met een theelepeltje. Dat vindt ze fijn. De eerste dagen kreeg ik er bijna niets in. Haar darmpjes lagen helemaal stil. Er zaten een paar keiharde versteende keuteltjes in. Gelukkig is de boel nu weer op gang gekomen. Maar we zijn er nog niet. Ze is nog helemaal niet de oude,’ vertel ik Steenvrouw, als ze bij Snuitje komt kijken.

Ook Trui brengt een bezoekje. Ze was tenslotte bij de geboorte van mijn ouwe kattekop. Haar kat Loetje is namelijk de moeder van Snuit.

En gaat ze het redden? Komt ze er bovenop?

Volgens de dierenarts is ze zo gezond als een vis. Geen gekke dingen. Alleen volledig uitgedroogd en ondervoed…..

Boy

Gek toch dat mensen mijn moeilijk benaderbare panter altijd eten willen geven, terwijl hij er gezond en doorvoed uitziet. Moeiteloos scoort hij muizen en andere kleine beestjes als lunch en tussendoortje. Toch was er laatst weer een buurvrouw die hem zonder zich af te vragen of het beest daadwerkelijk een zwerver is in de kost heeft genomen. Ik heb haar moeten bezweren om ermee op te houden. Op straffe van een bezoek van de wijkagent!

Maar mijn zeer toegankelijke binnenkat Snuitje, oud en uitgemergeld, niet gewend op muizen en vogels te jagen, volledig ondervoed en uitgedroogd…. Geen mens die op het idee kwam om haar te helpen. Maandenlang moest ze zich maar zien te redden. Haar scharminkelige lijfje getuigt hiervan.

Uiteindelijk heeft ze zich permanent toegang verschaft tot het huis van de studenten. Pas zeer recent. En die hebben toen bij toeval een poster zien hangen in de stad. Opgehangen door mijn vrienden. In hun eindeloze ijver om Snuitje thuis te brengen.

Deze week zit ik in de keuken met al mijn katten. Zelfs de panter is van de partij. VikThor stuitert er vrolijk tussendoor. Ik voel Ysbrandts geestige snuit duwen tegen mijn kuiten…… Eindelijk voelt het weer compleet hier in Huize Heks!

en een hele blije Heks


 

 

 

Met je knar in een fietskar is nog niet zo eenvoudig. Heks loopt tegen allemaal praktische problemen aan. Vier fietsen en twee aanhangers verder kan ik er nog steeds niet mee ‘uit de voeten’…….

Zaterdag wil ik uitslapen. VikThor houdt me al nachten uit mijn slaap met zijn kleine plasjes en minipoepjes in de steeg. Ook de afgelopen nacht heeft hij me een aantal keren ruw gewekt uit zoete dromen. Om negen uur houd ik het voor gezien. We gaan ontbijten.

Een uurtje later liggen we alweer te pitten. Heks is moe, maar haar hondje ook! We hebben dan ook een paar intensieve dagen achter de rug. Het is tijd voor een kleine pauze. Zodat mijn ventje kan al zijn energie kan gebruiken om te groeien. Uiteindelijk is dat zijn core business op dit moment.

Al een paar dagen ben ik bezig om te zorgen dat ik met mijn prachtige hondenfietskar kan rijden. Zo heb ik de elektrische Batavis fiets van mijn mamaatje te leen. Helaas interfereert de aansluiting van de kar op de as van de fiets met het beveiligingssysteem van de fiets. ‘Je loopt de kans dat het ding blijft rijden en versnellen op momenten dat je eigenlijk stil wilt staan, levensgevaarlijk!’ aldus de fietsenmaker.

Hij weigert het klusje te klaren. De man heeft met de fabrikant van de fiets gebeld en die heeft de ingreep ten sterkste afgeraden. ‘Veiligheid voor alles, mevrouwtje!’ Hij heeft gelijk. Ik zal iets anders moeten verzinnen.

‘Kan er wel een knop achter het zadel worden bevestigd? Dan hang ik mijn antieke houten Batavis aanhangwagentje erachter. Daar past mijn hondje ook prima in.’ De fietsenmaker krabt achter zijn grote oren.

‘Dat lijkt me geen probleem. Breng de spullen maar langs, dan maak ik het in orde.’ O jee. Die zadelknop ligt nog bij mijn ex. Hij weigerde dit kleine attribuut terug te geven bij het scheiden der boedel. Mijn aan hem uitgeleende kar kreeg ik mee, maar naar de bijbehorende zadelknop kon ik fluiten.

Getreiter natuurlijk. Niet dat hij er iets aan heeft. Tenzij hij em in zijn hol stopt!

‘Misschien heb ik er nog wel ergens eentje liggen. Het is een wat verouderd systeem, dus ik weet het niet zeker. Kom vanmiddag maar eventjes informeren.’ De fietsenmaker keert zijn zolder ondersteboven en vindt geen knop. Pech. Moet hij er weer eentje bestellen. Als ze nog leverbaar zijn tenminste….

Kijk zo heb ik dus intussen vier fietsen. En twee fietskarren. Maar ik kan er nog steeds niet mee fietsen, omdat er telkens iets ontbreekt, niet kan of kapot is. Of verdwenen, ingepikt, vernacheld.

De hele zaterdag houden we rust. ’s Middags fiets ik eventjes met mijn hondje in een tas aan mijn stuur naar een park. Zoals altijd als ik met VikThor wandel zitten er gillende meisjes naar hem te zwaaien. ‘Oh, wat een schatje,’ zwijmelen ze gezamenlijk, ‘Kom maar hier, lekkertje….’ Dronkenlappen hikken vertederd naar mijn hondje. Kleine kinderen lopen in trance achter mijn piepkleine pup aan……

Een puppy brengt licht en tederheid. Vrouwen rammelen massaal met hun eierstokken als begroeting, mannen flirten vrolijk met het baasje van het beestje. Zelfs junks zijn even verlost van hun jeukende Cold Turkey en zuipschuiten vergeten tijdelijk hun drankzucht…..

Overal waar ik met mijn hondje verschijn verdwijnt chagrijn. En dat is fijn.

 

Verliefde Cowboy en Heks moeten het eventjes zonder elkaar stellen. Het valt niet mee. Duizenden plannetjes worden geopperd. Elke keer komt er iets tussen. Vooral viraal van aard. Ondanks dat heb ik toch een prima weekend.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Het is prachtig weer als ik wakker word. Terwijl ik de katten van brokjes voorzie hoor ik mijn mobiel rinkelen. Ergens. In één van mijn handtassen. Ik graaf in een berg tassen en jassen, die op een stoel liggen gestapeld.

Het is mijn liefje zie ik op het display. Natuurlijk ben ik net te laat met opnemen. Snel bel ik terug. We hebben vage plannen om met Varkentje op stap te gaan. ‘Helaas Heks, het wordt niets met mij vandaag. Ik moet aan de slag met mijn bedrijf. Komende week heb ik een hele belangrijke afspraak. Ik krijg een adviesbureau over de vloer. Ik moet me grondig voorbereiden.’

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Jammer hoor. Maar niet heel erg, nu kan ik me op de Matthäus Passion storten. Over een paar weken is de uitvoering. De partituur zit er in grote lijnen wel in, maar ik moet nodig de puntjes op de i zetten.

Vorige week teistert een griepje ons om de beurt. Eerst snottert Cowboy zich een slag in de rondte, daarna is Heks aan de beurt. Zodoende worden al onze afspraakjes op de lange baan geschoven.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Vrijdag heb ik een etentje met vriendinnen. Het zit al weken in de pen, afzeggen is geen optie. Bovendien heeft Heks speciaal een restaurant geboekt, waar ze een beetje binnen mijn dieet kunnen koken. Gezien mijn beperkte energie en algehele snottebellerigheid lig ik de dag voorafgaand aan dit uitje in bed.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

In het weekend lig ik natuurlijk ook grotendeels om. Na zo’n etentje ben ik normaal gesproken al even bezig om bij te trekken. Met virusjes op bezoek is het eigenlijk einde verhaal.

Toch ga ik zaterdagavond lekker naar het verjaardagsfeestje van de Wilde Boerenzoon. Wat kan mij het schelen. Tegen half elf ’s avonds heb ik mezelf volledig gereanimeerd. Alle beesten zijn verzorgd, Varken is uitgelaten. Ik neem een langdurige en gloeiendhete douche, trek een flinke kwast over mijn gezicht en ben weer als nieuw.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Het voordeel van de feestjes van mijn oude vriend is, dat ze doorgaan tot in de kleine uurtjes. Het is totaal geen probleem als je om half elf ’s avonds pas aan komt zetten. Ik ben zeker niet de laatst arriverende gast!

Dagenlang staat hij in de keuken te kokkerellen. Taarten, slaatjes en exotische droomdrankjes zien het licht. Hoe later de avond, hoe lekkerder de hapjes…. Aan het eind komen er een paar ongelofelijk stinkende franse kazen op tafel.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Het is supergezellig. Ik zie allemaal oude vrienden uit mijn studententijd. We zijn samen lid geweest van een studentenvereniging. De leukste tijd van mijn leven. Vooral als je in aanmerking neemt, dat ik in die tijd nog zo gezond was als een vis. En zo sterk als een paard. En zo onschuldig als een lam….. 😉

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Op het feestje worden weer de vreemdste gesprekken gevoerd. Wat is het toch een heerlijk stelletjes nerds bij elkaar, dit vriendenclubje. Heks zelf niet uitgezonderd. Je ziet het niet direct aan me af, maar ik heb behoorlijk nerd-achtige trekjes.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Toch houd ik het dit jaar niet zo lang vol. Na een paar uurtjes zit ik alweer op mijn onvolprezen elektrische vouwfiets naar huis. Met een enorme bak hummus in een tas aan het stuur, gekregen van de Wilde Boerenzoon. Zelf gemaakt. Ongelofelijk lekker, weet ik uit ervaring.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Zondag volgt opnieuw een volledig-voor-Pampusdag. De feestelijkheden worden duur betaald, maar ja, dat weet ik al jaren. Oud nieuws. Opnieuw heb ik weinig puf om af te spreken met mijn lief. Ik moet er niet aan denken om te koken. Of een uitgebreid gesprek te voeren. Of een enorm eind te wandelen.  Bewegen is sowieso geen optie vandaag. Leve de elektrische fiets!

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

‘Heb je dan zo’n pijn?’ vraagt Cowboy. ‘Schat, ik heb altijd pijn. Ik gooi ’s morgens eerst een hap pijnstillers naar binnen. En dan nog kan ik creperen van de pijn in mijn donder. Virusjes zetten wat dat betreft de deur open naar allerlei extra spier- en gewrichtspijn. Ik heb gewoon geen zin om er altijd melding van te maken. Ik kan wel bezig blijven.’

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Zondag wil ik eigenlijk helemaal niet naar buiten. Maar het moet. En dat is ook goed. Mijn hondje zorgt dat ik ook op hopeloze dagen toch een paar keer een frisse neus ga halen.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

‘Volgend weekend gaan we allemaal leuke dingen doen,’ beloof ik mijn schatje, tijdens één van onze vele telefonades. Elke keer komt één van ons met een voorstel om elkaar toch eventjes te zien. En dat wordt dan vervolgens getorpedeerd…..

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Hemelsbreed is het niet eens zover van het huis van mijn geliefde naar mijn huis. Maar je moet er wel een half uur voor in de trein zitten, altijd tricky gezien de staat van dienst van onze spoorwegen. Op momenten zoals vandaag baal ik wel van de afstand. Het zou zo leuk zijn om nu eventjes samen te lunchen. Of zomaar ergens een kopje koffie te drinken in het zonnetje……

Of om ’s avonds gezellig af te spreken.

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Gelukkig komt het zelden voor, dat we een weekendje overslaan. Bijna wekelijks slaan we een paar dagen stuk samen. Ja, wie had ooit gedacht dat deze Heks nog eens vaste verkering zou krijgen?

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

 

finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers, finger puppet, birthday, happy, presents, party, finger, vingerpoppetje, vinger, verjaardag, geluk, feestje, liefde samen, verliefde vingers,

Valentijnsdag: De kopjes vliegen door de kamer!!! Na gemaakte ruzie is het goed bijleggen. Heks transformeert van vuurspuwende furie naar Tortelduifje.

vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap

Gisterenavond neemt Cowboy me mee uit eten. De film laten we schieten. Gelukkig maar, want mijn lief blijkt aardig blut te zijn. Mijn dringende verzoek nu eens op de proppen te komen met zijn beloofde uitje had niet op een slechter moment kunnen komen wat hem betreft…..

vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap

Een mooi opgetutte Heks zit nietsvermoedend te genieten van het samenzijn met haar geliefde in een restaurantje.  Er is een dieetkok aanwezig, die kan koken binnen mijn dieet.
Het beperkt de keuze een beetje tot bruine bonengerechten blijkt in de praktijk, maar ik vind het al heel wat. Ooit heb ik het tijdens een overigens heel gezellig etentje in een restaurant moeten doen met een bakje ijsbergsla….
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
Cowboy zit zwijgzaam tegenover me. Ben je moe? Is er iets? Nee, niks. We bestellen een fles heerlijke wijn. Het eten laat lang op zich wachten. We houden onszelf in de lucht met tortillachips. Mijn schatje ontdooit een beetje. We hebben een heerlijke avond!
Vanmorgen blijkt mijn lief toch behoorlijk te zijn gevallen over een mailtje, waarin ik hem herinnerde aan zijn beloften ten aanzien van een uitje. De timing was uitermate slecht blijkt. Maar ja, waarom heeft hij dat dan niet gezegd?
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
In no time hebben we slaande ruzie. Hier valt Heks namelijk weer over! Als we het proberen het uit te praten wordt het alleen maar erger….. Ik ga een rondje fietsen met de hond. Ook in een tweede ruzieronde komen we aanvankelijk geen stap verder…..
Nou ja, saai is het nooit met Cowboy en Heks.
Uiteindelijk hebben we al onze ongenoegens geuit. De lucht is gezuiverd blijkt, want opeens vallen we elkaar weer in de armen. We doen dan wel allebei ons best, maar daarmee ben je er nog niet blijkt!
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
Al die verwachtingen en veronderstellingen. Al dat eeuwige geprojecteer van oud zeer ook. En dan nog de misverstanden.
Vanavond ga ik in elk geval mijn beproefde zuurkoolschotel koken, genoeg voor een hele week. Om de financiën weer in het gareel te krijgen. Heks is ook blut. Er is me wel geld toegezegd voor de whiplash, maar het staat nog niet op mijn rekening… Daarnaast heb ik een berg nota’s van heb ik jou daar ingediend bij mijn ziektekostenverzekering.  Ook daar heb ik nog geen cent van gezien.
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
Ach, het komt allemaal goed. Binnenkort. En dan zal ik Cowboy een beetje matsen…..
Na een stevige ruzie is het goed tortelen. De atmosfeer is fris en vol negatieve ionen als na een goeie onweersbui. Er hangt de zoete geur van komend nieuw geluk in de lucht. Je moet er wat voor overhebben, maar dan krijg je ook een heerlijk Valentijnsfestijn.
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschapvechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap
vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap vechten, ruzie, goedmaken, bijleggen van geschil, vriendschap

Vredesmeditatie markeert overgang naar het nieuwe jaar. En Heks krijgt nieuwe liefdevolle huisgenoot: Een schedeltje van Rozenkwarts!

kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Op oudejaarsdag ga ik mediteren bij Maan. Elk jaar faciliteert zij op  de laatste dag van het jaar een vredesmeditatie en Heks is al jaren van de partij. Ik kan me intussen geen betere bezigheid voorstellen op deze bijzondere dag. Ik pak mijn schedelvrienden in en rijd met mijn vriendinnetje Jaoa richting Den Haag. Ruim op tijd arriveren we in het heerlijke huis van Maan.

kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Ze ontvangt ons met koffie, thee en lekkernijen. In de woonkamer staat een prachtige opstelling van kristallen schedels en andere heksige objecten. Dit tezamen creëert een veld vanwaaruit wij later opstijgen op drakenruggen om onze vredesmissie te volbrengen.

kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristalkristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Als alle heksjes gearriveerd zijn leidt Maan ons naar andere bewustzijnsniveaus. Een uur lang vliegen we over de aarde en beleven allerlei avonturen. Als we later weer in het hier en nu onze ervaringen uitwisselen, staan we er zoals altijd weer van te kijken hoe intens deze reisjes in andere dimensies uitpakken.
kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal citroen schedel, kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal
Op weg naar huis vertel ik mijn heksenvriendin, dat een van de heksjes een paar schedeltjes van Amber voor me heeft. Zelf maakt ze er geen contact mee, maar Heks heeft een speciale band met Barnsteen. Volgende keer neemt ze ze mee. Daar ben ik heel blij mee! ‘Ik heb ook een schedel, waar ik geen verbinding mee heb. Het is rozenkwarts. Is dat niets voor jou?’ zegt mijn vriendinnetje. Laat ik nu al een tijdje op zoek zijn naar zo’n warme helende huisgenoot!
schedel van rozenkwarts schedel van rozenkwarts schedel van rozenkwarts schedel van rozenkwarts schedel van rozenkwarts schedel van rozenkwarts met poes
Zo fiets ik dan nog eventjes met haar mee om het kleinood op te halen. Een prachtige schedel van de hand van de wereldberoemde Leandros. Verrukt sluit ik dit schatje in mijn hart. Direct voel ik de zachte liefdevolle uitstraling van dit wezentje. Met een glimlach op mijn gezicht fiets ik weer naar huis. Dit geschenk garandeert een goede start van het nieuwe jaar. Ik voel het!
kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal deva,kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal
kristallen schedels, meditatie met schedels, draken, stenen, een veld van kristal

Cowboy en Heks vieren jubileum op bijzondere wijze, zonder dat ze het in de gaten hebben!

COWBOYS

Donderdagavond neemt die heks een trein naar Amsterdam. Ze gaat serieus met Cowboy praten. Kleine crisis. We lopen op schema. Het hoort erbij. Volgens mijn fysiotherapeut heb je de eerste bonje na twee maanden. Dat klopt! Dat was in Brussel. Dan komt zes maanden en mocht je dat overleven, dan is de volgende na anderhalf jaar.

COWBOYS, WILDE WESTEN, COWBOYS, WILDE WESTEN,

Als ik bij mijn schatje arriveer is hij druk aan het koken. Ik krijg een drankje voor mijn neus. Een heerlijke maaltijd volgt. We praten en praten. Maar eigenlijk is het me na zijn antwoord op mijn eerste vraag wel duidelijk: We komen er doorheen! Statistisch gezien zijn we het komende jaar veilig….

COWBOYS, WILDE WESTEN, COWBOYHOEDHEKSENSCHOENEN, HEKSEN

Nadat alle spijkers met koppen zijn geslagen knuffelen we nog een hele tijd. ‘Ik breng je even naar de trein’, murmelt mijn lief romantisch in zijn baard. Samen fietsen we naar het station. Nog meer gezoen en klef gedoe. Heerlijk. Uiteindelijk zit ik dan toch in de trein naar huis. Met een enorme bos bloemen, gekregen van mijn geliefde. Hij heeft me vanavond enorm in de watten gelegd.

COWBOYS, WILDE WESTEN, VROUW EN MANCOWBOYS, WILDE WESTEN,

Drie keurige dronken zakenmannen willen me helpen met het opvouwen van mijn fiets. Twee geven voornamelijk commentaar. De derde wordt er tussen genomen door zijn kompanen en komt niet veel verder, dan de fiets vasthouden terwijl ik em opvouw.

Voorzichtig vissen ze naar de herkomst van de bos bloemen. ‘Je koopt ze wel ver van huis, hebben ze in Leiden geen bloemen?’ Heks begint te lachen. ‘Ik woon naast een bloemenwinkel. De mooiste van Zuid-Holland!’ Ik schenk hen een Mona-Lisa-achtige glimlach en verklap lekker niet wie ze aan me heeft gegeven…. Maar waarschijnlijk spreken mijn ogen boekdelen…..

dolfijnEN

 

De conducteur komt het balkon oplopen. Als ik hem mijn kaartje overhandig zie ik de datum. Het is vandaag precies een half jaar geleden, dat het aan ging tussen Cowboy en Heks! Op de kop af. Ik stuur hem snel een sms-je met die informatie. ‘Goeie timing’, krijg ik terug. Nou, inderdaad. Gelukkig is de volgende crisis pas over een jaar. Kunnen we ons éénjarige jubileum vieren met een feestelijk etentje zonder zware gesprekken…… 🙂

HEKSCOWBOYS, WILDE WESTEN, HEKS

DIERENARTSKOSTEN RIJZEN DE PAN UIT! Heks heeft een moeizame start vandaag. Ze kan maar niet wakker worden. Maar nadat ik Ysbrandt heb afgeleverd bij de dierenarts en de rekening heb betaald ben ik klaarwakker!

images-757images-758tand1tandenformule kat

Vanmorgen vroeg schrik ik wakker. De TV staat aan, het licht is aan. Ik ben in slaap gevallen zonder de wekker te zetten. En dat terwijl ik Ysbrandt om negen uur moet afleveren bij de dierenarts. Hij gaat onder het mes. Gelukkig ben ik wakker. Voor hetzelfde geld lag ik nu nog in coma…..

images-766images-765images-7681039717119

Ik maak een kop sterke koffie, hap mijn eerste dosis pijnstillers weg met een boterham. Even laten inwerken. Goeie hemel, wat heb ik een gymschoenhoofd vandaag. Met moeite wurm ik me in mijn kleren. Mijn nek is hopeloos, ondanks fysiotherapie gisteren. Gelukkig loop ik nog redelijk op schema.

Plotseling bedenk ik me, dat ik Varkentje natuurlijk wel moet uitlaten voor de operatie. En dan ben ik opeens wel laat. Snel lijn ik mijn monster aan en scheur naar een parkje om de hoek van de dierenarts. ‘Poep Blafbeest!’ moedig ik hem aan. Maar hij neemt de tijd. De assistente belt. Ze denken , dat ik de afspraak vergeten ben. ‘Ik sta om de hoek, ben er met een paar minuten’, antwoordt Heks. Ysbrandt heeft eindelijk een drolletje gedraaid.

beugel-2beugel Foto-UXWS76OW-G2010  voor afdruk BEUGEl bijgesneden en gecomprimeerd

Als ik in de auto stap, realiseer ik me, dat de afspraak in de dependance van de kliniek is, aan de andere kant van de stad. Zo snel mogelijk wurm ik me door het verkeer. Alle stoplichten springen voor mijn neus op rood. Kortom: Ik arriveer zeker twintig minuten te laat. Zodra ik binnen ben jassen ze een verdoving in Ysbrandts hondenkontje. Kwijlend en hijgend zit hij met me in de wachtkamer, terwijl de narcose inwerkt.

images-759Dierenkliniek-poster-2010-Small1tandsteen4 Tandenpoetsgerei

Aan de balie betaal ik de behandeling vooruit. Ze zijn als de dood, dat ik het niet kan ophoesten. Zoals zovelen in deze crisistijd, terwijl de dierenartskosten met zo’n veertig procent zijn gestegen de laatste zes jaar. Hun vrees is terecht. Het is een rib uit mijn lijf. Gebitssanering, een wrat van het ooglid verwijderen, een kies trekken en vaccinatie. Bijna vijfhonderd euro! Daar gaat mijn vakantie…….

tandUnknown-215images-760 images-761 images-764images-767images-762 images-763

Op dit moment zijn ze bezig met mijn schatje. Zo’n narcose is altijd eng. Regelmatig blijven er honden in. Mensen ook overigens. Er zijn vrouwen , die sterven aan een paar nieuwe borsten. Vroeger deden ze dat in het kraambed. Tijden veranderen…..

Omdat hij een kleine oogoperatie krijgt moet hij straks een lampenkap op. Arm beest, Stik je al van de kiespijn, loop je ook nog voor emmer.

002

Unknown-216 Unknown-217 Unknown-218 Unknown-219 Teddynach OPlantapix_490462