Zonnige dag en dito verslag. En foto’s van Ysbrandt met zijn suikeroompje tijdens het wekelijkse gifbad.

 

Ysbrandt krijgt zijn wekelijkse gifbad van suikeroom Frogs. Die handschoenen draagt hij niet voor de sier!

Heks zit in het zonnetje op haar balkonnetje. Net onder mijn steen vandaan laat ik mijn koudbloedige reptielenlijf opwarmen. ‘Weet je wat ik zo jammer vindt, Heks? Je bent zo’n warme vrouw, maar ze hebben je koud gemaakt, die mensen om je heen….’ zei de paragnost Peter van der Hurk onlangs tegen me. Hij sloeg de spijker op zijn kop.

Door kille woede geïnstigeerde scheldpartijen zijn al tijden aan de orde van de dag. Mijn Gille de la Tourette achtige gedrag stoort me in hoge mate. Ik schrik soms van wat er zoal uit mijn tater komt. Alsof mijn spijsvertering zich finaal heeft omgedraaid. Stront lozen is gezond, maar uit je kont, niet uit je mond.

Zo’n zonnetje doet wonderen voor je gestel. Elk mens heeft een beetje warmte nodig. Ik mag dan een veilige haven zijn geweest voor allerlei halve zachte uit de poppenkast gevallen mafketels, zelf laat ik me slecht troosten. ‘Waarom accepteer je geen arm om je heen?’ vraagt Peter dan ook. Geen idee. Ik ben geneigd het zelf uit te zoeken. Tja….

Later in de middag loop ik door de zonnige stad. Leiden is prachtig in dit heldere voorjaarslicht. De grachten weerkaatsen de hemel en voegen iets toe. Mijn stad, een heilzaam lichtbad.

‘Mag ik een poster ophangen van mijn koor?’ De man in de bloemenwinkel next door geeft gewillig gehoor aan mijn verzoek. Net als de conciërge  van het buurthuis, de receptioniste van het hotel, de medewerkers van het café en de dames van de broodjeszaak die op mijn lijstje staan. Mijn bijdrage aan de kaartverkoop voor de Matthäus Passion‎ is een rondje met mijn hondje door de buurt. Tot slot drentel ik langs de Singel. Ysbrandt wroet verrukt met zijn neus door het gras en tussen de krokussen.

Zo verzoen ik me met mijn stad en leven terwijl het binnen in me een slagveld is. Gek is dat toch. Ik kan zo gelukkig zijn met een hondje en een krokus midden in wat dan ook. Nou ja. Goddank.

Een lange wandeling om het gif uit te laten dampen…..

Paddenstoelen risotto met snijbiet en pittige paprikasoep toe.

Cowboy en Heks vieren jubileum op bijzondere wijze, zonder dat ze het in de gaten hebben!

COWBOYS

Donderdagavond neemt die heks een trein naar Amsterdam. Ze gaat serieus met Cowboy praten. Kleine crisis. We lopen op schema. Het hoort erbij. Volgens mijn fysiotherapeut heb je de eerste bonje na twee maanden. Dat klopt! Dat was in Brussel. Dan komt zes maanden en mocht je dat overleven, dan is de volgende na anderhalf jaar.

COWBOYS, WILDE WESTEN, COWBOYS, WILDE WESTEN,

Als ik bij mijn schatje arriveer is hij druk aan het koken. Ik krijg een drankje voor mijn neus. Een heerlijke maaltijd volgt. We praten en praten. Maar eigenlijk is het me na zijn antwoord op mijn eerste vraag wel duidelijk: We komen er doorheen! Statistisch gezien zijn we het komende jaar veilig….

COWBOYS, WILDE WESTEN, COWBOYHOEDHEKSENSCHOENEN, HEKSEN

Nadat alle spijkers met koppen zijn geslagen knuffelen we nog een hele tijd. ‘Ik breng je even naar de trein’, murmelt mijn lief romantisch in zijn baard. Samen fietsen we naar het station. Nog meer gezoen en klef gedoe. Heerlijk. Uiteindelijk zit ik dan toch in de trein naar huis. Met een enorme bos bloemen, gekregen van mijn geliefde. Hij heeft me vanavond enorm in de watten gelegd.

COWBOYS, WILDE WESTEN, VROUW EN MANCOWBOYS, WILDE WESTEN,

Drie keurige dronken zakenmannen willen me helpen met het opvouwen van mijn fiets. Twee geven voornamelijk commentaar. De derde wordt er tussen genomen door zijn kompanen en komt niet veel verder, dan de fiets vasthouden terwijl ik em opvouw.

Voorzichtig vissen ze naar de herkomst van de bos bloemen. ‘Je koopt ze wel ver van huis, hebben ze in Leiden geen bloemen?’ Heks begint te lachen. ‘Ik woon naast een bloemenwinkel. De mooiste van Zuid-Holland!’ Ik schenk hen een Mona-Lisa-achtige glimlach en verklap lekker niet wie ze aan me heeft gegeven…. Maar waarschijnlijk spreken mijn ogen boekdelen…..

dolfijnEN

 

De conducteur komt het balkon oplopen. Als ik hem mijn kaartje overhandig zie ik de datum. Het is vandaag precies een half jaar geleden, dat het aan ging tussen Cowboy en Heks! Op de kop af. Ik stuur hem snel een sms-je met die informatie. ‘Goeie timing’, krijg ik terug. Nou, inderdaad. Gelukkig is de volgende crisis pas over een jaar. Kunnen we ons éénjarige jubileum vieren met een feestelijk etentje zonder zware gesprekken…… 🙂

HEKSCOWBOYS, WILDE WESTEN, HEKS