Ik baal! Ik baal van die Bengaal. Die KUT-Bengaal haalt dagelijks verhaal bij mijn kat. De schat wordt geterroriseerd! En bezeerd. Volstrekt verkeerd: Zo’n wilde kat hier in de stad…….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, Ik heb allemaal kattenspulletjes voor je,’ Schilder belt me onverwachts op. Een aantal jaar geleden alweer. Toen hij nog onder ons was. ‘Een hele chique bak, kattengrit, een zak super voer….’ Goh, ik wist niet dat hij weer een kat had. ‘Ik heb zo’n Savannah kat genomen, Heks. Een monster. Het is nog maar een kitten, maar wat voor eentje…..’

‘Hij breekt de boel compleet af hier binnen. Hij rent tegen de muren omhoog en bespringt me vervolgens. Hij slaat zijn klauwen in me! Ik ben gewoonweg bang voor die piepjonge kat. Een kitten! Nog nooit zoiets meegemaakt. Het is een prachtig beest, maar volstrekt gestoord. Niet te houden in een normaal huishouden. Ik heb hem na drie weken aanmodderen dan ook maar weer teruggebracht….’

Mijn oude vriend heeft zijn leven lang katten gehad, dus Heks is nogal verbaasd. Wat zijn dat voor’n katten, die Saharakatten? Half wild? Waarom willen mensen in godsnaam zo’n beest in huis hebben? Prestige? Algehele gekte? Wat bezield hen?

Een paar maanden geleden kom ik de voordeur uit met VikThor en Ferguut. We gaan een plasrondje wandelen door de wijk. Vanuit het niets vliegt een uit de kluiten gewassen kat door de lucht naar ons toe. Het is een schitterend dier. Vier klauwen strekken zich uit door de lucht.

Hij probeert op mijn kat te landen. Of mijn hond. Of misschien zelfs wel op Heks. Ik wacht het niet af en ga met maaiende armen op het monster af.  Schreeuwend. De katachtige draait zich om in de lucht(!) en verdwijnt in een steeg. Het is die verdomde Bengaal van de buren. Dat beest is onlangs volwassen geworden. Hormonaal geladen valt hij mij en de mijnen aan. Het is een prachtig dier. In de jungle. Niet hier. 

Maandag ben ik alweer bij de dierenarts. Met drie katten deze keer. ‘Ik neem eerst de ouwetjes mee, want ik maak me zorgen over alledrie eigenlijk. Pippi wast zich al jaren niet goed en ze hoest af en toe als een ouwe zwerver. Snuitje wast haar achterhand niet, ik vermoed artrose. En Ferguut……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn dolende ridder doet enigszins vreemd. Er is iets met hem, maar ik weet niet wat. Volgens mij heeft hij vorige week twee keer op mijn bed gepiest. De tweede keer betrapte ik hem min of meer. Dus vandaar dat ik hem verdenk. En toen dacht ik natuurlijk direct aan blaasgruis. Daar ben ik wel eens bijna een kat door kwijtgeraakt. Die schrik zit er nog steeds in!

Het heeft wat voeten in de aarde om met het hele spul op het juiste tijdstip acte de présence te geven. Vooral omdat ik door een vorige week reeds verstuurde bevestigingsmail op het verkeerde been wordt gezet. ‘Vergeet uw afspraak om 13.30 niet,’ lees ik in de bewuste mail. Wel gek dat ze em drie keer sturen. Oh ja, ik heb natuurlijk ook drie afspraken. Vorige week eentje, volgende week nog eentje en vandaag…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks loopt op haar tandvlees. Ik moet nodig eens een dagje crashen, maar dat komt er niet van met mijn nieuwe bezigheden. Vanavond heb ik bijvoorbeeld cursus Klezmer zingen. Het is ook hollen of stilstaan bij Heks. Ja, vind je het gek. Na vijf maanden voornamelijk in bed wil ik zoveel mogelijk genieten van de iets meer armslag die ik heb qua energie. En de daarbijbehorende bewegingsvrijheid!

Om kwart voor 1 ga ik het spul verzamelen. Ik kan de vervoersmanden nergens vinden. Ik heb er zeker zes. Oh jee. We hebben vorig jaar de berging opgeruimd. Die dingen zijn natuurlijk grondig opgeborgen. Slechts twee exemplaren weet ik tussen de opnieuw ontstane troep vandaan te vissen. ‘Ik stop Ferguut gewoon in de vervoersbench van VikThor. Het is wel een gesjouw, maar vooruit maar…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het zit me toch niet lekker dat de afspraak om half twee is, terwijl mijn agenda piept dat het om 1 uur is. Ik heb met enige regelmaat ruzie met de agenda op mijn Iphone. Als hij niet synchroniseert met mijn computer bijvoorbeeld. Als afspraken verdwijnen en weer verschijnen, zonder dat ik snap waar het aan ligt. Wantrouwig bekijk ik nog eens de mailtjes.

Em ja, je raadt het al. Warhoofd Heks heeft weer eens lopen kloten. De drie mailtje gaan over de drie afspraken met drie katten vandaag. Voor elke kat een mail. Een geval van overbureaucratie. Verwarrend tot op het bot voor ongeorganiseerde types zoals ik. Die het moeten hebben van duidelijke informatie. Die geen mail teveel lezen.

De eerste afspraak is al om 1 uur en het is intussen vijf voor 1. Ik ga het met geen mogelijkheid redden: Katten vangen, in auto stoppen, erheen rijden, dat hele tuincentrum doorkarren met een winkelwagen voor protesterend miauwende huisgenoten…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com©Toverheks.com

Snel bel ik de dierenarts. Leg uit wat er aan de hand is. Haast me vervolgens een slag in de rondte. Worstel met die enorme bench, hij past niet in de auto, wat gek, is dat ding opeens gegroeid? Nee, ik moet em half inklappen herontdek ik. Bijna ontsnapt de panter me. Ik kan hem nog net in zijn kladden grijpen……..

Ik win al met al 7 minuten met al dat gehaast. Maar ik raak een jaar van mijn leven kwijt. Zucht.

Gelukkig is het konijn, dat na mij gepland staat, weer gaan eten. Dus die afspraak gaat niet door. We hebben alle tijd  voor het consult.

Mijn zorgen rond Pippi en Snuitje blijken ongegrond. Beide dames zijn in prima conditie. ‘Pippi is waarschijnlijk gewoon een kat, die zichzelf iet wast,’ aldus de dierenarts. Ik had haar beter Floddertje kunnen noemen, alhoewel Pippi Langkous ook niet bepaald uitblinkt in persoonlijke hygiëne……

‘Snuitje heeft flink artrose. Kijk maar. Als ik haar hier probeer te strekken, doet dat echt zeer. Ik zie het aan haar reactie. Ik stel voor om haar op een dosis pijnstiller/ontstekingsremmer te zetten. Groot kans, dat ze er enorm van opknapt.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Verder zijn de dames zo gezond als een vis. Maar dan Ferguut. Vorige week heeft hij twee keer op mijn bed gepiest. Ik zou hem nooit hebben verdacht, als ik hem niet op heterdaad had betrapt. ‘Ik heb hem toen linea recta naar buiten gebonjourd. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Zou hij soms last hebben van blaasgruis?’

Ik heb geprobeerd een plasje op te vangen, maar dat is helaas mislukt. Meneer piest liever buiten. Hij heeft intussen wel een volle blaas constateert de dierendokter. Geroutineerd kijkt ze mijn panter na. Op de plek waar het laatste abces heeft gezeten steekt nu een bot uit. ‘Die spier is aangetast door dat enorme abces. Dat komt helaas niet meer goed.’

Dan kijkt ze zijn gebit na. Tot onze schrik zien we dat er een groot bloedend gat gaapt waar eerst een grote voortand zat. ‘Die is er uit geslagen door een enorme kat. Het is echt met veel geweld gebeurd……’ Een klamme hand sluit zich om mijn hart.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Kijk, katten vechten. Een rafelig oor of een winkelhaak hier of daar? Een keertje een abces? Het kan gebeuren. Maar vier keer op rij een behoorlijk ernstige verwonding binnen een half jaar? Toegebracht door een katachtige? Dat is echt niet normaal. 

Heks heeft een hoofdverdachte: De Bengaalse kat van een koppel op de Lange Mare. Het dier is afgelopen jaar volwassen geworden en dat is goed te merken. Geen enkele kat is meer veilig voor het monster, maar hij heeft het vooral voorzien op mijn zwervende boerenridder Ferguut. 

‘Geen enkele huiskat is ook maar een beetje partij voor zo’n Bengaal,’ zegt de dierenarts bij het eerste ongeluk. “Eigenlijk zouden mensen zulke katten niet moeten houden hier in Nederland. Het zijn wilde katten. Totaal niet geschikt om rond te laten lopen in een buurt vol huiskatten….’

Heks spreekt na een knakstaart en twee abcessen de bewuste buurvrouw aan op haar kat. ‘Hahaha, ja, wat wil je dat ik eraan doe? ik kan hier echt niks mee,’ het mens maakt zich bepaald niet druk om het gedrag van haar halve wilde kat. 

Ook als ik afgelopen week bij haar aan de deur sta om verhaal te halen, nadat de dierenarts heeft geconstateerd dat er met geweld een tand uit de bek van mijn kat is geslagen, is ze niet onder de indruk. Haar man gooit zelfs de deur dicht in mijn gezicht. Wat een lompe eikel. De vrouw zelf lacht me hartelijk uit.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Nadat ze eerst met een uitgestreken smoelwerk zegt dat we niet gaan schreeuwen. Heks heeft inderdaad haar stemgeluid verheven, nadat buurvrouw verbaal haar kont afveegt met mijn zorgen om mijn kat. Schreeuwen is iets anders. Ik ben niet buiten zinnen. Noch bedreig ik de vrouw.

‘Wat wil je dat ik er aan doe?’ schreeuwt de boze buurvrouw me na. Apart toch weer. Zegt ze een minuut eerder nog op betuttelende toon dat we niet gaan schreeuwen, nu doet ze het zelf. ‘Ik kom geen ruzie met je maken, ik kom je aalleen vertellen, dat ik de wijkagent en dierenpolitie op de zaak ga zetten,’ zeg ik rustig tegen de schreeuwlelijk.

‘Er bestaat in Nederland een gedoogbeleid voor dit soort katten om hen buiten te laten rondlopen. Bengaalse katten zijn verboden, maar vanaf de zoveelste generatie kruisen mogen ze wel gehouden worden. Maar naar buiten gaan is een ander verhaal. Dat valt dus onder dat gedoogbeleid…. Zondag ga ik bovendien aangifte doen van mishandeling op advies van de Dierenbescherming….’

‘Nou, ik zie die wijkagent wel verschijnen,’ teemt de buurvrouw, om schaterenlachend te vervolgen dat ze het wel zielig vindt voor mijn kat. ‘Wat wil je dat ik er aan doe?’

‘Zal ik er dan maar wat aan doen?’ ben ik geneigd te zeggen. Ik heb al dagen visioenen om dat klotebeest te vangen en uit te zetten op een waddeneiland…….

De politie komt langs om over die kat te praten. Ze kunnen niet veel doen en ook zij raden me aan om aangifte te doen. ‘Bereid het goed voor. Neem zoveel mogelijk informatie mee over wat er gebeurd is.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De dierenarts schrijft op mijn verzoek een verslag van alle verwondingen en behandelingen van het afgelopen jaar. Ook hierin gaat weer dat het niet wenselijk is om zulke dieren op straat te laten lopen. ‘Het is zoiets als wanneer ik een halve wolf hier in de wijk loslaat. Daar maak ik ook geen vrienden mee,’ zeg ik tegen Buurman. 

Hij woont naast de baasjes van de kutkat. Zij is al uitgebreid verhaal komen halen bij hem. Ja, lekker is dat.

Maar alles goed en wel. Intussen loopt die rot Bengaal nog steeds hier door de buurt te paraderen. Gisterenmorgen hoor ik een hels kabaal in de steeg. Mijn panter zit onder een vuilcontainer te wachten totdat hij naar binnen kan. De Bengaal probeert hem aan te vallen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De eigenaresse van de bloemenwinkel rent verschrikt naar buiten. Heks schreeuwt als een viswijf tegen de Bengaal. Hij gaat er als een haas vandoor. Snel ga ik naar beneden om mijn panter op te halen.

‘Zag jij ook dat die Bengaal mijn kat aanviel?’ vraag ik aan de bloemenvrouw. Ze zag het. ‘Maar dat doen toch alle katten?’ bagatelliseert ze het geziene. Ze is namelijk geen fan van Heks. Het heeft een tiental jaar geduurd voordat ik het in de gaten had, maar na de zoveelste ongenuanceerde schreeuwpartij zonder reden richting mij viel het kwartje. Het mens kan me niet uitstaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Sinds ik dat ontdekt heb mijd ik haar zoveel mogelijk. Tegen mij wordt niet meer geschreeuwd. Ik heb dan ook helemaal niets aan deze getuige vrees ik. 

Later zie ik dat het oor van Ferguut flink is opengehaald door die kolere Bengaal. Hij bloedt als een rund. Het is nu elke week raak intussen.

Oh, wat ben ik moe van al dat gedoe met mijn beesten. De hele week ben ik al in touw met mijn dierentuin. Maak ik me zorgen om mijn panter. Ben ik druk met de verzorging van de poot van VikThor. Ik zal blij zijn als die Bengaal van het toneel verdwijnt. Als de rust weerkeert in deze buurt vol katten.

‘Ik ben vast niet de enige, die last heeft van die kat. Ik heb al links en rechts geïnformeerd bij andere kattenbezitters. Tot nu toe zonder succes. Maar ik verwacht echt meer slachtoffers te vinden, Ferguuts situatie staat vast niet op zichzelf…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Eindelijk is het dan drie uur! We kunnen gaan kijken of de aanloopkat in de Kooij mijn wegloopkat is. Is ze werkelijk in een rechte lijn via de Haarlemmerstraat de stad uit gevlucht? Het lijkt er wel op!

 

Deze foto kreeg ik toegestuurd per sms. Of dit Snuitje is? Nauwelijks te zien, maar onmiskenbaar!

Snuitje poster

Zaterdag 22 oktober krijg ik plotseling bericht dat mijn kat Snuitje bij een paar studenten in de woonkamer zit. Aanvankelijk geloof ik mijn oren niet. Tot nu toe zijn dergelijke berichten nergens op uitgedraaid. Ook is mijn schatje al vanaf 25 juli zoek. Erg lang voor een piepklein poesje op leeftijd. Het zal wel weer loos alarm zijn. Toch ga ik achter de tip aan. Natuurlijk. Je weet maar nooit.

Het is een rare dag, die zaterdag. Eerst haal ik een nat pak, omdat mijn pup in de gracht springt. Daarna moet ik me een ongeluk haasten om droog en wel om drie uur op de stoep te staan bij de studenten.

ENORM UITVERGROOT ZIE JE HET IETS BETER……

Ik stuur een berichtje aan Joy en Boy, mijn grote kattenvrienden. ‘Snuitje is waarschijnlijk terecht. Ik ga vanmiddag kijken of zij het is!’  Dit onvolprezen liefdespaar heeft me enorm geholpen met het zoeken naar Snuitje. Toen ik zelf te druk was met mijn stervende hondje bleef dit stel onverminderd actief speuren naar mijn weglopertje. Overal in de stad hingen zij posters op. Hele straten werden geflyerd…….Ze gluurden door ramen en luiken. Gingen achter elke tip aan…..

Om half drie staan ze voor mijn neus. Ze gaan natuurlijk met me mee! VikThor wordt in de fietskar geladen. Zijn oude behuizing, een katten vervoersmand hangt schoon aan mijn stuur. Daar kan Snuitertje straks in. Als ze het is…..

“Ik ben hartstikke zenuwachtig,’ verwoordt Joy mijn gevoel. We zijn al zo vaak teleurgesteld. Bovendien: Zo’n oud katje, zo lang van huis! Niet gewend aan het buitenleven. Als ze het is, hoe zal ze er aan toe zijn?

In colonne fietsen we de stad uit. Hobeldebobbel langs de Oude Vest richting Haven. Onder de Zijlpoort door over de Singel en in een rechte lijn de Lage Rijndijk op. Tot vlak voor de Spanjaardsbrug.

Hier moeten we zijn. Ergens in deze huizen zit een kat, die verdacht veel op de mijne lijkt. Ik bekijk de gevel. Het opgegeven adres is op de eerste verdieping. Het is tegen drieën. We bellen aan.

Er gebeurt helemaal niets. De deur gaat niet open. Het huis oogt uitgestorven.

Een buurman komt aangelopen. Een oudere jongere zo te zien met wortels in de gabber sien. Hij kent dat katje wel. ‘Ze loopt hier al maanden te miauwen. Je kunt haar heel gemakkelijk over haar buikje aaien, ze gaat er helemaal voor liggen. Die student ligt vast nog in zijn bed…….’

Eindelijk thuis en dan is er die vreemde hond! En waar is Ysbrandt eigenlijk!?

Een buurvrouw voegt zich bij ons. Een vrijgezelle tante met haar op bovenlip en tanden. Ze sjouwt een grote tas boodschappen naar binnen. ‘Ja, die kat is duidelijk verdwaald. Ik heb de dierenambulance een keer gebeld. Maar die zijn niet geweest……’

Wat een verhalen toch weer. Maandenlang miauwen in een paar ienieminituintjes! Hoe is het nu mogelijk dat niemand die kat gewoon een keertje bij het asiel op een chip heeft laten checken? Of eventje heeft gekeken op de site van Amivedi of Mijn dier is zoek? Daar stond mijn schatje levensgroot als vermist geregistreerd. Met een goed lijkende foto!

‘Ik ga toch eventjes aan de achterkant kijken of ik dat gevonden katje in een tuin zie zitten. Of op het balkon bij die studenten…..’ zegt mijn vriendin. Samen met haar liefje spoeden ze zich achterom een brandgang in. Ik blijf verwoed naar de gesloten voordeur staren.

Mijn magische blik lijkt te werken, want plotseling zwaait de deur open. Een frisgewassen jongeman lacht me vriendelijk toe. ‘U bent de dame van de kat. Nou, ik hoop dat het Snuitje is, want ze moet echt  hoognodig naar haar eigen huis. Ze kan helemaal niet overweg met mijn eigen kat. Die zit uit frustratie op het balkon!’

Joy

Ik snel achter hem aan de trap op. Waarschijnlijk brabbel ik iets terug, maar ik zou niet weten wat precies. Ik wil alleen maar naar mijn kat. Als het haar is. Nu. Eindelijk!

Bovenaan de trap is een halletje. En daar komt me een piepklein poesje tegemoet lopen. Ongeveer de helft van Snuitje. Maar het is Snuitje! Echt waar. Er is alleen niet zoveel van haar over…..

Ik pak haar verrukt op, geef haar een knuffel en probeer haar in de vervoersmand te stoppen. Intussen zijn Joy en Boy ook boven gekomen. Hun teleurstelling dat de Cyperse kat op het balkon van de studenten Snuitje niet is, dat het dus weer loos alarm is, maakt plaats voor vreugde. Mijn net hervonden kat ontsnapt in de consternatie en ik moet flink achter haar aan om haar weer te pakken te krijgen.

Ondankbare monsters zijn het toch. Katten. Zo ook deze: Helemaal niet blij om me te zien. Totaal niet geïnteresseerd om naar huis te gaan……

Niet veel later fietst de karavaan weer richting binnenstad. Joy haalt onderweg een taartje voor de heren studenten en voegt zich later weer bij ons. Thuisgekomen komt dochter Pippi direct kijken. Hoera! Moeders is weer terug. Liefdevol geeft ze haar kopjes en likjes. De rest van de katten volgt. Om de beurt koekeloeren ze naar dit magere scharminkeltje. Natuurlijk herkennen ze haar. Maar ze vinden het toch raar. Echt waar.

Het heeft heel wat voeten in de aarde om mijn ouwetje er weer bovenop te krijgen. Een infuus bij de dierenarts. Speciale verrijkte voeding, want ze is eenderde van haar gewicht kwijt. Heel veel rust en speciale aandacht…….

‘Ik voer haar met een theelepeltje. Dat vindt ze fijn. De eerste dagen kreeg ik er bijna niets in. Haar darmpjes lagen helemaal stil. Er zaten een paar keiharde versteende keuteltjes in. Gelukkig is de boel nu weer op gang gekomen. Maar we zijn er nog niet. Ze is nog helemaal niet de oude,’ vertel ik Steenvrouw, als ze bij Snuitje komt kijken.

Ook Trui brengt een bezoekje. Ze was tenslotte bij de geboorte van mijn ouwe kattekop. Haar kat Loetje is namelijk de moeder van Snuit.

En gaat ze het redden? Komt ze er bovenop?

Volgens de dierenarts is ze zo gezond als een vis. Geen gekke dingen. Alleen volledig uitgedroogd en ondervoed…..

Boy

Gek toch dat mensen mijn moeilijk benaderbare panter altijd eten willen geven, terwijl hij er gezond en doorvoed uitziet. Moeiteloos scoort hij muizen en andere kleine beestjes als lunch en tussendoortje. Toch was er laatst weer een buurvrouw die hem zonder zich af te vragen of het beest daadwerkelijk een zwerver is in de kost heeft genomen. Ik heb haar moeten bezweren om ermee op te houden. Op straffe van een bezoek van de wijkagent!

Maar mijn zeer toegankelijke binnenkat Snuitje, oud en uitgemergeld, niet gewend op muizen en vogels te jagen, volledig ondervoed en uitgedroogd…. Geen mens die op het idee kwam om haar te helpen. Maandenlang moest ze zich maar zien te redden. Haar scharminkelige lijfje getuigt hiervan.

Uiteindelijk heeft ze zich permanent toegang verschaft tot het huis van de studenten. Pas zeer recent. En die hebben toen bij toeval een poster zien hangen in de stad. Opgehangen door mijn vrienden. In hun eindeloze ijver om Snuitje thuis te brengen.

Deze week zit ik in de keuken met al mijn katten. Zelfs de panter is van de partij. VikThor stuitert er vrolijk tussendoor. Ik voel Ysbrandts geestige snuit duwen tegen mijn kuiten…… Eindelijk voelt het weer compleet hier in Huize Heks!

en een hele blije Heks


 

 

 

Goedesmorgens allemaal. Heks heeft er zin in vandaag. Eerst met Varken de bossen bij Endegeest in. Herinneringen aan mijn tijd in dit gesticht. Lekker wandelen over de markt, beetje flirten…… En de dag is nog niet eens om! Vanavond naar het theater!

images-371

Goedesmorgens gekke Ysbrandt, goedesmorgens maffe Panter, goedesmorgens rare Boskat, kom eens lekker hier Rooie Miep, Snuiterd, Bolster, Lapje en Pippi. Ik knuffel mijn katten en dol met mijn hond. Heks is in een goed humeur. Ik stap zomaar met mijn goede been uit bed! Goed onthouden wel been dat is, ik vergis me nogal eens tegenwoordig.

Als ik de woonkamer in loop spettert zonlicht door de gordijnen. Ik trek ze open: Wauw! Wat een prachtig weer! Door mijn gisteren gelapte ramen is het goed naar buiten kijken. Toch open ik de balkondeur en snuif de frisse voorjaarslucht op. Heerlijk!

Eerst maar eens een koppie koffie, pijnstillers en een broodje met Tahin. Ik check mijn statistieken. Door het plafond, alweer. Voor de zoveelste keer. Wat gek, zo vroeg op zaterdagmorgen. Iedereen ligt dan toch nog op 1 oor? In Amerika niet. En daar hebben ze verwoed zitten lezen vannacht….

Opeens is het leven niet meer zo’n opgave. Er lijkt iets verschoven te zijn vanbinnen. Tevreden stap ik onder de douche.

Even later ben ik op weg naar fysiotherapie. Mijn martelmeesteres is een weekje op vakantie geweest. Met haar zus. Naar New York. ‘Hoe was het in The Big Apple?’ Brede lach ‘Geweldig Heks! Het vloog natuurlijk voorbij. We zijn lekker naar musea geweest en vooral heel veel naar mooie muziek gaan luisteren.’

Haar zuster is jazzsaxofoniste en heeft jarenlang in New York gewoond en gewerkt. En gestudeerd natuurlijk. En opgetreden….. Wat moet het geweldig zijn om met zo’n gids op stap te gaan in de stad die nooit slaapt!

‘Gelukkig is het niet zover, in verband met het tijdsverschil. Had je last van een jetlag?’ Mijn kwelgeest schatert het uit, ‘Welnee, ik ben direct doorgegaan naar de carnaval. In Tilburg! Ik heb net zo lang gefeest totdat ik zo moe was, dat ik in één klap over die jetlag heen was.’ Oh, oh. Wat een energie! Intussen heeft ze ook nog eens al haar tentamens gehaald! Knap hoor.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met Varkentje duik ik vervolgens de bossen rond Kasteel Endegeest in. Hier kun je heerlijk wandelen. Gek eigenlijk, die naam in combinatie met het gekkengesticht, dat hier is gevestigd. Het einde van je geest….. Het zal oorspronkelijk wel iets hebben betekent als het einde van Oegstgeest. Of het einde van de geestgronden…… Het is een prachtig landgoed. Opeens zijn we eventjes helemaal weg uit de stad.

Als kind ben ik hier ambulant behandeld bij kinderpsychiatrie. Om af te kicken van de valium. Ik bleek er niets te zoeken te hebben, met mijn koppetje was niets mis. Alleen had iemand het nodig gevonden om me valium en dergelijke voor te schrijven. Eén of andere neuroloog. Na een reeks hersenschuddingen en een kleine hersenbloeding. Littekenweefsel in mijn hersenen zou de ondraaglijke hoofdpijn veroorzaken waar ik aan leed, vandaar.

Rijksmonumentnummer 515002: IJskelder kasteel Endegeest

Ja, een jong kind jarenlang op de valium, dat kan natuurlijk niet goed gaan. Ik viel dan ook wel eens zomaar uit de ringen op gymnastiek. Of van mijn fiets: Hopla,  weer een hersenschudding!

Uiteindelijk heb ik wel iets gehad aan mijn behandeling  bij dit instituut. Niet direct. Eerst moest ik nog langs een idioot van een psychiater. ‘Masturbeer je wel eens?’ vroeg hij nieuwsgierig. Ik was piepjong en rete-naïef. Waar had die man het over? Hij liet me ontspanningsoefeningen doen op zo’n slaapbank. Ik voelde me doodongelukkig bij die kerel.

Hierna kwam ik in handen van een betweterige drilsergeant van een vrouw. Het was een kolossaal wijf en ik was een beetje bang van haar. Haar goedbedoelde opmerkingen dat ik toch een mooi en lief en slim meisje was kwamen niet over, want ze wekte bij mij sterk de indruk, dat ze zichzelf dik en lelijk vond. Ze walste over me heen!

Maar tot slot kwam er een hele tere zachte vrouw. Een geurende bloem. Zij wist mijn vertrouwen te winnen en heeft me destijds overeind geholpen en genoeg hulpmiddelen  meegegeven om te kunnen overleven in mijn leven. Ik was niet eens zelf het probleem heb ik uiteindelijk ontdekt. Zo’n twintig jaar later pas!

Vandaag lijkt mijn leven nieuw en fris. Rare herinneringen ploppen op en verdwijnen weer. Ik loop door een tuin met bloeiende krentenbomen. Hele hoge. Prachtig. Iets verder is de aarde ouderwets omgespit met een schop. Ik zie het aan de vierkantige brokken grond. Het ruikt heerlijk naar onze Grote Moeder.

Vanmiddag loop ik over de gezellige Leidse markt. Een knappe kerel loopt met me te flirten. Er hangt een beetje kwijl aan zijn kin……Toe maar! Ik doe boodschappen voor vanavond: Heks gaat lekker koken voor iemand en daarna naar het theater! Ik kom duidelijk weer enigszins tot leven!

Gisterenavond at ik bij Frogs. Na het geven van het wekelijkse gifbad aan Ys inclusief een paar enorme wandelingen met het Varken heeft hij ook nog voor me gekookt. Wat een schat!

Later die avond zet hij vuilniszakken voor me buiten. Terwijl ik ze dicht sta te knopen, trekt hij zijn jas aan. Plotseling hoor ik een nummer van Polo Montañés in mijn hoofd. ‘Oh, Frogs, ik heb zin om even lekker salsa te dansen….’ roep ik enthousiast. Perplex kijkt mijn vriend me aan. ‘Dat liep ik net te denken,’ zegt hij verbluft.

De jas gaat uit en de vuilniszakken moeten wachten. Even later zwieren we door de kamer. Frogs heeft een pittig hoedje opgezet. Trots zie ik hem voor de enorme spiegel heen en weer draaien. Ik moet erom lachen. ‘Loop je jezelf te bewonderen?’ plaag ik hem. Mijn kikkervriend grijnst me toe. ‘Natuurlijk, Heks. We zien er geweldig uit!’

 

 

 

Het is heerlijk om iets te doen voor een ander, maar nee zeggen is ieders goed recht. Een zielig gezicht is de meest effectieve manier om anderen te manipuleren. Chronisch zieken hebben soms niet zoveel keuze: Vaak is het schipperen tussen nooddruft en trots……

DSC00127DSC00122 DSC00103

Tijdens de ochtendronde met mijn lekkere hondje word ik bijna in de wielen gereden door een scootmobiel. De bestuurder is een oude bekende. Jaren geleden maakten we regelmatig een praatje. We bleken veel overeenkomsten te hebben: Schrijven, schilderen, hondjes….. Haar viervoeter springt van de treeplank en maakt zich uit de voeten.

We hebben elkaar al enige tijd niet gesproken. De laatste keer, dat ik haar zag scheurde ze met een rotvaart langs me heen. Misschien heeft ze haar invalidenwagen flink opgevoerd. Dat zou typisch iets zijn voor deze pittige dame!

bomenlaan, Leidse Hout

Vandaag wandelen we vanouds gezamenlijk op. Ik informeer naar haar bezigheden. Ze maakt prachtige bronzen beelden met kristallen erin verwerkt Ze heeft me wel eens een aantal afbeeldingen gestuurd. Ook schrijft ze verhalen over haar hond. Jarenlang had ze een vaste column in een dierenblad.

DSC00167

‘Ik ben een boekje aan het samenstellen met een bloemlezing  van deze verhalen. Met tekeningen en foto’s van mijn vroegere hond Guus.’ Heks heeft dat hondje nog wel gekend, een geweldig beest! ‘Goh, wat leuk.’ ‘Regelmatig krijg ik mail van mensen wanneer het nu eindelijk eens af is. Maar ja, ik ben met meer dingen bezig.’

meerkoet

‘Een paar jaar geleden vond ik de dagboeken van mijn vader. Hij heeft die geschreven, terwijl hij aan de Birma spoorlijn werkte.’ Waanzinnig, wat een tijdsdocument! Het is een waar wonder, dat het bewaard is gebleven. ‘Ik ben bezig om ook hier een boek van te maken.’

DSC00161

Facebook en blogs vindt ze maar niks. Mijn bezigheden kunnen haar niet bekoren. ‘Voor mij is het juist ideaal, elke dag een klein stukje schrijven,’ probeer ik nog. Een poging mijn bezigheden te verdedigen? Waarom?

Een paar jaar geleden, na een vliegende start, liep ons contact dood. Misschien wel hierop. Eenzijdige interesse. Ik herinner me vooral, dat ze wilde, dat ik een website voor haar zou bouwen. Ze had ontdekt, dat ik een verleden heb in de automatisering. Ik bedankte voor de eer, maar daar wilde ze niet van horen. Mijn protesten, dat ik zeer beperkt ben in mijn energie deed ze af met : ‘Ik ook.’

MAGNOLIA BLOEIEND MAGNOLIA BLOEIEND

Je zou denken, dat herkenning meer begrip genereert. In dit geval niet. Die stralende en blakende Heks moest gewoon niet zo zeuren. Kom op zeg. Vooruit met de geit. Het doet me denken aan de toestanden, die ik ooit heb meegemaakt met een vrouw in mijn kennissenkring, die plotseling werd getroffen door Parkinson.

hond, jachthond

Ondanks mijn protesten bleef deze zogenaamde vriendin een beroep op me doen. Nooit was het genoeg. Als ik het in mijn hoofd haalde om nee te zeggen tegen haar dringende verzoeken haar als een soort gratis taxi overal heen te rijden schold ze me verrot. Haar ultieme argument was: ‘Ik ben veel zieliger….’

ribes, bloeiendGroot Hoefblad, bloeiendGroot Hoefblad, bloeiendribes, bloeiend

En daar had ze dan wel gelijk in, bedenk ik me nu. Het is ongelofelijk sneu, als je uitsluitend uitgaat van gebruik in je contacten. Vriendschap is zoiets kostbaars, dat moet je koesteren. Het is een wederzijds gebeuren. Het werkt twee kanten op. Tegen vrienden mag je gerust nee zeggen, als men iets aan je vraagt. Vooral als je er een hele goede reden voor hebt…….

Zo heb ik door schade en schande geleerd, niet direct te reageren op een zielig gezicht. Ik blijf er gevoelig voor, dat wel. Maar ik ben niet de enige. Wereldwijd is het trekken van een sneue snuit de beste manier om dingen voor elkaar te krijgen. Dit is gebleken uit degelijk wetenschappelijk onderzoek……..

Anderzijds blijft het natuurlijk heerlijk om iets voor een ander te betekenen. En ook mag je gerust een gunst vragen aan Heks. Ik doe ook regelmatig een beroep op anderen. Nee zeggen is echter ieders goed recht!

beukenboom, Leidse Hout

Als ik het park verlaat kom ik Poezenman Peter tegen. Hij heeft een piepklein whisky-hondje, een schatje! Ik heb hem een kitten beloofd. Als er tenminste kittens komen. ‘Het kan elk moment gebeuren, Poezenman,’ licht ik hem in, ‘Maar of er kleine poesjes uitkomen…….  Dat is nog niet zeker.’  Snel wisselen we telefoonnummers uit.

‘Ik houd je op de hoogte! Veel zullen het er in elk geval niet zijn. Hooguit twee. Eentje voor Joy en eentje voor jou. Beter ook, anders houd ik er toch weer eentje zelf…..’ De man schiet in de lach. Ik hoor hem nog gniffelen, als ik tegen het steile bruggetje op fiets, op weg naar huis.

broedende MEERKOET,, leidse hout broedende MEERKOET,, leidse hout

Vorige week was het precies twee jaar geleden, dat Bolster en Siep werden geboren. Joy stuurt Heks een enthousiaste sms. Intussen kan ik het met zekerheid melden: Deze keer geen babypoesjes! We moeten Pippi nog maar een keertje een nachtje uit logeren sturen binnenkort. Hopelijk heeft Kokeshi zijn balletjes nog…….

moedereend met kleine eendjes moedereend met kleine eendjes moedereend met kleine eendjes moedereend met kleine eendjes moedereend met kleine eendjes moedereend met kleine eendjes

Heks bezoekt nieuwe woning van kattenvriendin Joy: Wat een gezellig huis. Heel riant! Daar kan nog best een poesje bij wonen! Is Pippi zwanger? Dat is de vraag. Ik weet het niet zeker.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Hoe is het met je Heks? En met Pippi? Is ze zwanger?’ sms’t mijn vriendinnetje Joy.’ Ik twijfel. Haar gedrag is wel anders, ze zoekt heel veel contact, graaft holen in een stapel dekens in de kast, is er als de kippen bij zodra ik met brokjes zwaai….. Maar ze is totaal niet dik,’ antwoord ik, ‘Hoe is het met jullie verhuizing?’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Zij, haar lief en poes Siep zijn al verhuisd. Naar een veel grotere woonruimte, daar kan nog wel een poesje bij! We spreken gelijk af voor een kopje thee. Vanmiddag rond een uur of 1 ben ik bij haar. Ze woont net als vroeger weer gezellig om de hoek in een groot pand aan de Oude Singel. Eerst bewonder ik het huis. Wat een verbetering. Haar vorige huisje was ook superleuk, maar wel erg klein voor met z’n tweeën.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

 

Dan gaan we aan de thee met glutenvrije(!) koekjes. Heerlijk! Natuurlijk praten we eerst uitgebreid bij over de poezen. ‘Goh, ik herinner me, dat je vorige keer ook zo lang hebt getwijfeld of er wat in die buik van Pippi zat. Misschien zijn het er maar drie of twee, net als toen.’ Oh, mooi. Eentje voor jou en eentje voor mij.’ Dat vindt Joy wel een grappig idee. Alsof Heks nog niet genoeg katten heeft. ‘Haha, wil je er echt nog eentje?’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Pippi is wel steeds in mijn buurt te vinden. Gisteren lag ik met mijn kattenfamilie in bed. Ik hoorde Ysbrandt klieren in de hal, maar ik had een slechte dag met mijn lijf, dus geen zin om moeizaam uit mijn waterbed te kruipen. Daarom schreeuwde ik naar hem. Tot groot ongenoegen van Pippi. Die krijst daar dan steeds luid miauwend achteraan, geen gehoor! Net zoals Siep doet, wanneer jullie niezen!’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Siep, de dochter van Pippi, kan niet tegen het gehoest van verkouden mensen. Bij elk kuchje geeft ze luidkeels blijk van haar verontwaardiging. Ik heb er een keer een filmpje van gezien, zo grappig. Maar ze bijkt het van geen vreemde te hebben. Ook haar moeder vertoont deze trekjes…..

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Siep rent intussen achter een piepklein belletje aan. Het rinkelt vrolijk terwijl ze het een flinke zwieper geeft. ‘Ze kan daar uren mee bezig zijn. Trap op, trap af met dit favoriete speeltje, ik heb een hele zak van die dingetjes gekocht.’ Dan ziet ze een lieveheersbeestje voor het raam. Al haar jachtinstincten worden geprikkeld. Dat beestje is voor haar, miauw, miauw, prr. prr.’ We schieten in de lach. Wat is het toch een ongelofelijk leuk katje.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Ik kan niet beloven dat er nog zo’n knap exemplaar uit Pippi geboren wordt. Bolster is ook een geweldige kat, maar hij heeft een rare puntneus.’ Joy giechelt. Ze kent de broer van Siep ook goed. ‘Die boskattenpuntneus valt nog eens extra op, doordat zijn vacht zo wit is rond zijn neus. Daardoor lijkt het nog erger dan het is!’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Als ik weer thuis kom, ligt Pippi lekker te slapen op de bank. Ik voel aan haar buik. Beweegt daar iets? Groeien daar kleine poesjes in? ‘Mauw, vrouw,’ trouwhartig kijken haar groene kattenogen me aan vanuit haar nuffige snoetje. Wat gaat er om in dat koppie?

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

 

 

Vrolijk samenzijn met kattenvriendin: De dochter van mijn kat Pippi boft maar met haar kattenvrouwtje! Alle poezen geaaid en helemaal bijgepraat. Waarover? Onze monsters natuurlijk!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Vorige week dinsdag. Eindelijk komt het er dan een keertje van, mijn vriendinnetje Joy komt eten! Al maanden proberen we iets af te spreken. Eigenlijk dacht ik dat mijn eigen halvezolige leefstijl er de oorzaak van was, dat het er maar niet van kwam. Na vanavond weet ik wel beter: deze jongedame leeft drie levens in 1. Naast een pittige opleiding en een stevige stage heeft ze ook nog een zware bijbaan…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Anderhalf jaar geleden verdween mijn grote zwarte kater. Op mijn verjaardag ging hij er vandoor. Als dubieus geschenk. Of protestactie. Ik was een aantal maanden ervoor teruggekeerd van een retraite in een boeddhistisch klooster met twee piepkleine kittens. Al snel braken ze de tent af en daar was de panter niet blij mee. Sissend en blazend liep hij door het huis. Zoals altijd liep hij overdag door de buurt te struinen, maar nu kwam hij regelmatig dagenlang niet thuis eten. Uiteindelijk bleef hij helemaal weg.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Dus hing ik overal brieven op, stopte oproepen door alle brievenbussen binnen de straal van een kilometer. Dat leverde allerlei berichtjes en telefoontjes op. Soms midden in de nacht. Van hangjongeren. Die hadden een kater en wilden poesjes zien. Maar het ging niet om mijn kater. Mijn poesje niet gezien ….

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Op een dag kreeg ik een hartverwarmende reactie van een studente. Zij woonde in een enorm pand op de Oude Vest en daar was Ferguut een regelmatig geziene gast. Of hij ook graag gezien was is de vraag. Van tijd tot tijd bezorgde hij de dames de doodschrik door hen vanachter een raam vanuit de dakgoot te observeren. Bij voorkeur als ze zich aan het omkleden waren. Stel je voor. Hijs je net je zomerjurk boven je hoofd, gloeien er een paar gifgroene ogen op in de gitzwarte nacht…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Mijn schatje had ook een andere naam in dit huis en wel de achternaam van Heks. Ze hadden een keertje het adreskokertje aan zijn halsbandje open gemaakt. En daar staat nu eenmaal mijn naam in. Deze mythologische vogelnaam past wonderwel bij dit monster, dus ik snap de verwarring.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

De dame in kwestie, Joy dus, bood aan om samen op onderzoek uit te gaan. ‘Ik heb hem afgelopen week nog door mijn slaapkamerraam zien gluren, dus hij moet in de buurt zijn….!’ Samen doorzochten we het gigantische pand, waar ze woonde. Daarna werd de aangrenzende balletschool doorgespit. Hier vonden we de zwarte kat, die ze onlangs had gezien. Het was de splinternieuwe kater van de bewoner van de school. Mijn bakbeest bleef onvindbaar…..

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

We bleven contact houden. De zwarte ridder dook na vijf maanden op in het dierenasiel in Hoorn. In de Ridderzaal….. Een magisch verhaal. Joy deelde in de vreugde. De boskat maakte Pippi zwanger. Mijn nieuwe kattenvriendin kwam op kraamvisite. En viel als een baksteen voor 1 van de kittens.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Deze woont nu alweer ruim een half jaar bij haar in haar nieuwe eigen woning. Regelmatig krijg ik filmpjes of foto’s te zien, waarop ze zich een echte kleindochter van Snuitje betoont: Ze apporteert propjes en speelt verstoppertje. En ze is heel klein. Net als haar moeder. Maar ook de boskat heeft zijn sporen nagelaten. Kleine Siep heeft pikzwarte poten en is dol op water. Stroomt er ook nog zwerversbloed door haar aderen…. Van de dolende ridder, de zwarte panter, haar opa. Dus dat kan nog wat worden! Het is een ongelofelijk leuk poesje, een echte dondersteen!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Tijdens het etentje hoor ik alle verhalen. We ontdekken vele overeenkomsten met de voorouders van Siep. Maar er is ook opvallend nieuw gedrag: Siep kan niet tegen hoestende mensen. Kribbig begint ze te protesteren. En nijdig terug te mauwen. Joy laat een filmpje zien. We liggen dubbel, het is geen gezicht. We praten over van alles en nog wat. Alle katten worden uitgebreid geaaid. De kattenvrouwtjes hebben het goed naar hun zin!

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

De avond vliegt voorbij en voor we het weten, is het veel later dan we dachten. Mijn vriendin moet morgen weer een dag naar school. Ik denk dat we, als we deze praktische stok niet achter de deur hadden gehad , nu nog zaten te babbelen aan de grote tafel in de gezellige keuken van Heks.

Kattenvriendinnen smeden snode plannen: Nieuwe nestjes vol snorrende kittens. Heks levert een paar krolse poezen. Aan het benodigde kattenzaad wordt hard gewerkt. En kattenkwaad volgt vanzelf…….

Morning after….. Altijd even slikken. Pijnstillers in mijn geval. Maar ook: Het is weer zo ver! Gezellig samenzijn met poezenvriendin! Alle poezen geaaid en verwend. Varkentje ook blij.

kittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjeskittens, kitten, kleine poesjes, baby poesjes

Ontwaken met een kat op je neus, schrijvende hondenvrouwen en allergietest met kittens…..

honden16

Als ik met mijn hondje wandel kom ik altijd de leukste mensen tegen. Vaak ook met een hond. Zo liep ik vandaag in het van der Werfpark een dame met hond Guus tegen het lijf. Na een uitgebreide uitwisseling over de hondjes volgde al snel een gesprek over ons leven.

honden23honden24

We ontdekten, dat we allebei graag schrijven over onze viervoetige vrienden. Zij heeft jarenlang een column gehad in een dierenblad. Ze schreef vanuit het perspectief van Guus. Zijn belevenissen met loopse teefjes en vooral de idiote reacties van de baasjes… Volgens mij heb ik er jaren geleden een paar gelezen. Heel grappig!

honden28honden22

Plotseling dook een andere hondenschrijfster op. ‘Nei’, zei ze met haar prachtige Duitse accent,’ Iek schrijf niet over honden, maar ja, iek schrijf en heb een hond’. Zij schrijft wel zeven blogs, een hoofdblog en een zestal spin-offs. Prachtige artikelen over kunst onder andere.

honden9honden27

Welnu, wat een mooi treffen toch weer van verwante zielen met hond. Het baasje van Guus heeft me intussen al allemaal mooie foto’s van haar schilderijen, beelden en verhaaltjes gemaild. Prachtige kunst maakt deze dame. Bronzen beelden met Amethyst! Daar houdt dit stenenvrouwtje van. Inspirerend!

honden18honden18honden18

Twee zielsverwanten kwamen hier vanmiddag op kraamvisite: De dochter van Anneke en haar zoon. Ze zitten hevig te dubben of ze een katje gaan adopteren. Zoonlief is allergisch voor katten, maar wel dol op deze beestjes.

Het was dus een test of hij binnen een paar minuten zou gaan proesten en niezen. De ene kat is de andere niet. Allergische mensen houden het altijd opvallend lang uit bij mijn katten. Heks is ook allergisch, volgens de dokterstest. Maar ik heb nooit ergens last van, behalve als ze me krabbelen.

honden20honden20honden20honden20honden20honden20

Uitgebreid knuffelden ze met mijn schatjes. Het ging vooralsnog goed. Ook bij het afscheid geen gesnotter. Spannend, het zou zo leuk zijn…. Het beestje krijgt dan het beste kattenhuis, dat je je maar kunt voorstellen. Met een kattenfluistermoeder, een knuffelzoon  en een heleboel hondjes en kippen. En Hendrik, de haan.

honden14honden25

De kleine hompiedompies hebben er nog geen weet van, maar Pippi ging toch even op onderzoek uit. Alsof ze voelde wat er speelde…. Zacht pruttelend protesteerde ze tegen de gang van zaken en legde snel de kleintjes aan de tiet. ‘Maak je maar geen zorgen hoor’, zei de dochter,’ Ze blijven voorlopig nog hier’.

honden10honden21

Deze mensenpoezenmoeder is ook nog niet zover. Nog lekker een paar weken genieten van kleine monstertjes, die in mijn benen klimmen. Of zoals vanmorgen mijn haren aanvallen. Ik lag nog te slapen en opeens: Attack!!! Daarna was mijn neus aan de beurt, ik opende mijn ogen en Grietje zat me een handbreed van mijn gezicht te observeren. Ze schrok van die grote ogen opeens in dat reuzengezicht. Vervolgens vatte ze moed en sprong boven op mijn neus. Bijzonder wakker worden zo…. 🙂

honden8

Katjes in een wasmachine, camera’s op vakantie, decemberachtig druilweer, mensen halen kerstboom vroeg in huis dit jaar en heks is alles kwijt. Behalve haar goede humeur! Goddank…

kwijt zijn

Waar heb ik dit of dat nu weer gelaten?

Met de kachel aan lig ik een beetje voor de TV te dweilen. In bed. De kleine katjes hebben zich verstopt. Sinds ik samen met mijn hulp het bed heb verschoond, heb ik ze niet meer gezien. Hopelijk zitten ze niet in de wasmachine. Toch maar even checken….

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Kat overleeft wasbeurt in wasmachine

Gelukkig, ze komen achter een kast vandaan.

Vannacht ontdekte ik, dat ik mijn fototoestel kwijt was. Het hele huis omgekeerd. Twee extra uitlaatrondes In pyjama (!) met Ysbrandt langs mijn auto. Met een grondige inspectie van het interieur. De tweede keer, omdat ik me meende te herinneren, dat ik een etui in een vakje in het dashboard had gestopt. Dat klopte, maar het was niet mijn fototoestel. Shit, net nu ik er een beetje mee uit de voeten kan. Ik lees gebruiksaanwijzingen slechts rudimentair, dus  het heeft een paar jaar geduurd voor ik wist waar allerlei foefjes zaten.

fototoestel

Waar is dat ding?

Vanmorgen toch maar even naar MuzyQ gebeld, in Amsterdam. Daar heb ik dinsdagavond True op de foto gezet, dus toen had ik em nog. De rest van de avond is wat blur, omdat ik me beroerd begon te voelen. Als ik wiebelig ben fladderen m’n bezittingen als verdwaalde vogeltjes om me heen. Dan kan er wel eens iets verdwijnen.

kat zoek

Zoek? Moi?

Maar net als de poesjes is de camera terecht. Hij ligt inderdaad bij de gevonden voorwerpen aldaar. Een zangvriendinnetje van me haalt hem binnenkort op. Zolang moet ik het met mijn nieuwe Iphone doen. Bepaald geen straf.

find my phone

Die moet ik dan natuurlijk niet kwijtraken…..

Vandaag blijft heks verder binnen, wat een klimaat. Vanmorgen zag ik een takje van een kerstboom op straat liggen. Het verbaast me niks, dat mensen alweer een boom in huis halen. Ik krijg er ook zin in met dit weer….

De kerstboom van de heks, kerstboom, mooie volle boom, veel decoraties, elfjes, engelen, kabouters, kerstmannetjes

Even ter herinnering

Frogs komt straks het hondje halen voor een natte wandeling en heks gaat een godenmaal koken. De koelkast ligt vol ingrediënten. Nu nog even moed bij elkaar schrapen voor het hak en snijwerk. Het meeste kan mijn keukenmachine doen, maar er blijven veel tricky klusjes over. Ik denk, dat ik mijn vingers maar vast van tevoren bepleister!

kokende heks

Spinnensoep met Rare Snijboon

De poesjes dartelen door mijn bed, ze zijn enorm gegroeid. Ze gaan volop op onderzoek uit, het wordt oppassen geblazen met deze vliegensvlugge minitijgertjes. Gelukkig is moederpoes Pippi zeer zorgzaam. Een zacht pruttelend protest klinkt op als twee kleintjes in zeven sloten tegelijk gaan lopen. Ze rust dan niet voordat het grut zich weer gedraagt…

kind heks met katje

Als een kind zo blij wordt heks van haar schatjes!

rood hert, witte hyacinten, bloemperk, roos, rode roos, tafelschikking, kerst, hert, rood/wit

Fijne dagen

Zwemmende heksjes, het moet niet gekker worden! Die wezens horen toch op een bezemsteel in de lucht?

zwemmen

Plons

Oma Snuitje, de moeder van Pippi, dochter van Loetje op mijn schoot in bed vandaag…..

Snuitje, cyperse kat, Snuitje, cyperse kat, close up Snuitje, cyperse kat, close up, wast zich Snuitje, cyperse kat, close up Snuitje, cyperse kat, close up, wast zich Snuitje, cyperse kat, wast zich Snuitje, cyperse kat, Snuitje, cyperse kat

Heks heeft gezwommen vandaag! Schouderklopje, schouderklopje…. Na lange tijd heb ik mezelf weer eens te water gelaten. Niet in de laatste plaats, omdat Fiederelsje me vergezelde. Haar laatste zwembewegingen maakte ze alweer meer dan een jaar geleden, ze was er nog erger aan toe dan ik….

Klepperdeklep deden onze kaken tijdens het omkleden. Van de kou en van het praten… Vol goede moed plonsden we in het bad.

zwemmen

Ritme vinden

Het instructiebad is vrijwel leeg, iedereen zit in het recreatiebad. Door de glazen pui zien we de Leidse jeugd met hun ouders rondspatteren, een gekkenhuis! Wij hebben heel luxe ieder een eigen baan. Wat een geluk!

De eerste baantjes ritme vinden. Dan door de pijn heen zwemmen en de ideale beweging proberen te maken. En daarvan genieten! Af en toe zie ik het roze eierkopje van mijn vriendin voorbij duikelen. Wat zijn we trots en zelfvoldaan nadat we ons target hebben gehaald.

Floddertje zwemt

Heks vindt het zalig

Bij het afscheid tover ik nog twee bananen uit mijn tas. We proosten met de kale kromme vruchten en schieten in de lach. Rare heksjes,,,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De rest van de dag lig ik bewegingloos in bed, afgewisseld met een bezoek aan de fysio en een wandeling met varkentje. In het beeldschone Leidse Hout kom je altijd de leukste hondjes tegen. Vanmiddag kwam er echt een superschatje op me toe dreutelen. Pommetje. Dit kleine Franse Bulldogje heeft werkelijk relatief enorme oren. Aandoenlijk! Zij is pas zeven maanden, dus het gaat nog bijtrekken…. Wat mij betreft blijft ze zo, wat een schatje!

poesje, kittens poesje, kittens poesje, kittens poesje, kittens poesje, kittens poesje, kittens poesje, kittens

zwemmende vrouw

Af en toe zie ik het eierkopje van mijn vriendin voorbij schuiven….

De schoonheid van een mislukt bestaan en decoratieve zingeving: Vandaag is Heks man…., maar wel een coole !!!!!

poesjes chillen

Ook de poesjes houden van chillen

Mooi weer en heks ligt in bed. Niet de hele dag gelukkig. Maar goeie hemel, wat ben ik moe. Ik pers de hoognodige activiteiten eruit en de rest van de tijd breng ik in de ruststand door. Met naast me de doorlopende snoezepoezen voorstelling van Pippi en haar kroost in de werpkist.

Chillen

Chillen

oude bomen oude bomen oude bomen, kastagne

Vanavond fiets ik nog een rondje door een zwoele stad. Er gaat iets feestelijks uit van de bloeiende bomen en struiken in de parken en drukbezette terrasjes langs de waterkant. In het plantsoen zit een dame op een bankje heerlijk te lezen met een kopje thee erbij. Verderop staan toverheksjes een boom te knuffelen. “Is het wat, deze oude stadspark-reus?’, vraag ik in het voorbijgaan.

oude bomen, korstmossen oude bomen, korstmossen

Er ontstaat een leuk gesprek over praten met bomen. De eeuwenoude kanjers in dit plantsoen en hun wereldwijsheid. Lekkere heksenpraat, daar houdt dit exemplaar wel van. Tevreden zingend loop ik verder. Ik kom in het gedeelte van chillende jongelui. Overal hangen en zitten adolescenten. Muziekje erbij, eten en drinken. Af en toe een weedwalm. Weemoedig denk ik aan vervlogen tijden, toen ik met mijn vrienden de stadsparken onveilig maakte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

CHILL

CHILL

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op de Nieuwe Rijn zijn de terrassen afgeladen vol. Geroezemoes klinkt over de gracht. De gemeentefontein spuit water. Er wordt druk geflaneerd. Ergens hoop ik een kreet te horen van één van de terrasjes. Zoals vroeger, in mijn studententijd. ‘We zitten hier, kom erbij!!!’ En dan neerstrijken en uren later rozig je bed inrollen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

weed chillen koninginnedag

Iedereen kan hier chillen

Het carillon klingelt een riedel klassieke muziek over de grachten, als ik langzaam huiswaarts peddel. Ach, zo’n mislukt bestaan heeft ook wel wat. Ik ben toeschouwer van het dagelijkse leven in een klein provinciestadje. Niet gehinderd door succes en daarbijbehorende belangen.

Ik ben hier slechts ter decoratie… Vanavond fiets ik mijn ronde met een cowboyhoed op in een fladderjurkje. Leren jasje, westernlaarsjes. Een lentecowgirl. ‘Coole hoed heb je, man’, roept een voorbijfietsende jongen. ‘Dank je’, zegt de cowgirlheks, nadat ze voor man is uitgemaakt. Ook dat was onderdeel van het compliment geloof ik….

kikker chillen

Chillen