Het grote verschil tussen een dood vogeltje. Zijn ene pootje even lang. Koolmees zingt zwanenzang. En Heks ruimt ouwe troep op. Eindelijk.

‘Heks, kijk nou eens wat ik uit de bek van de boskat vis,’ mijn onvolprezen hulp komt de keuken in lopen met een wollig wezentje verborgen in haar hand. Het is een jonge koolmees. Als ze haar hand opent zien we hem naar adem happen.

O jee. In no time zijn we in de weer met lepeltjes water, een eierdoosje en een ouderwetse zachte schone zakdoek. ‘Meelwormen, daar doen ze het goed op,’ vertelt ze me vervolgens, ‘Ik heb een keer twee koolmeesjes groot gebracht. Eentje is zelfs vijf jaar oud geworden……

‘Ik nam ze gewoon mee naar mijn werk, in mijn rugzak. Zo kon ik ze om de paar uur eten geven…….’

Dat klinkt hoopgevend. De aanblik van ‘Kooltje’ is dat geenszins. Ik heb sterke twijfels of we hem hier doorheen krijgen. ‘Hij heeft misschien wel inwendige verwondingen,’ Heks maakt zich zorgen.

Zo zit ik dan met een klein zielig vogeltje op mijn schoot heel zachtjes te trommelen. En te zingen. Kooltje luistert met zijn kope scheef. Hapt naar adem. Lijkt een beetje bij te komen…..

Het is zijn zwanenzang. Als ik terug kom van de dierenwinkel met een bak heerlijke kronkelige meelwormen ligt hij dood in zijn eierbedje. Oh, wat is hij mooi. Wat een prachtig schepseltje. Zijn gele vleugeltjes. Het geel aan zijn snaveltje. Zijn lieve kleine koppie……

‘Hoe ben je op mijn balkon terecht gekomen, schatje. Je bent nog zo klein. Je kunt vast nog niet vliegen……’ Misschien gepakt door een andere vogel en per ongeluk gedumpt op het dak van de berging? En ogenblikkelijk geannexeerd door de boskat? Of is ThayThay de hoofdschuldige?

’s Avonds stop ik hem in de vriezer. Mooi verpakt in een stukje wit papier en een blauw plastic diepvrieszakje. Ik ga de prachtige veertje bewaren heb ik besloten. ‘Teken hem een nieuw verenkleed,’ Heks krijgt duidelijke instructies in haar oor getoeterd. Ok. Komt voor elkaar.

Mijn kleine leventje met de dieren. De hele dag achter Snuitje aanlopen met lepeltjes eten. En ze eet. Minuscule hapjes weliswaar. De rest van de tijd ligt ze het liefst op mijn schoot te knorren. Of op de horizonbox van de televisie.

Mijn suffe bestaan met de dieren. Elke dag op stap met mijn viervoetige vriend. Ik moet het eruit persen momenteel. De recente griep heeft flink huis gehouden. De laatste restjes reserve energie opgesoupeerd.

Jammer, dat Kooltje het niet gered heeft. Het scheelt wel enorm veel werk. Elke dag op stap met een koolmeesje in je rugzak? Om de paar uur voeren? Ook weer een pittig klusje…….

Maandag werk ik met de dame van Cuprum aan mijn vangnet. Of beter gezegd, het gebrek aan vangnet. Het aan te leggen vangent. Steuntjes in de rug. Voor als ik val. Voor de zoveelste keer finaal onderuit ga. Of weer een half jaar griep heb….

Eerst stellen we een lijstje op van mensen, die in geval van nood mijn hond willen uitlaten. Als ik in bed lig te klapperen van de griep bijvoorbeeld. Vaak klim ik dan toch strontziek op de fiets. Gewoon omdat ik niemand vind, die het stokje over pakt. Zo’n blafbeest moet er u eenmaal uit.

Dan een lijstje met mensen, die wellicht een boodschapje willen halen als het me echt niet lukt. Zoals onlangs. Zodat ik niet weer dagenlang zonder de broodnodige sapjes en dropjes in bed lig te stinken.

En tot slot nog een kattenlijstje. Mijn dreamteam is onlangs verhuisd. ‘Natuurlijk blijven we gewoon je katjes verzorgen, hoor,’ zegt Joy hierover. Maar misschien is het toch wel handig om de buurman te vragen voor dit team. Zodat het haalbare kaart blijft om mijn dierentuin in de lucht te houden als ik bijvoorbeeld op vakantie ben.

Na het maken van deze lijstjes gaan we naar mijn slaapkamer. Ik heb het in mijn hoofd gezet om een heleboel teringzooi, opgeslagen naast en onder het bed, weg te gooien. Zakken vol oude kleding, mijn oude tent en windscherm en een enorme tas met stokoude reisgidsen en vage studieboeken knikker ik de deur uit. Er ontstaat enorm veel ruimte!

De dame van Cuprum is perplex. Wat is er in Heks gevaren, dat ze zo gründlich aan het uitmesten slaat?

Ja, wat is er in mijn gevaren? Ben ik soms eindelijk eens verleden aan het loslaten. Laat ik me eindelijk niet meer verleiden tot lijden aan meer van hetzelfde?

Een hele stapel geborduurde tafelkleden van mijn grootmoeder verdwijnen richting kringloop. Ik heb ze altijd foeilelijk gevonden, maar ja. Gemaakt door oma….. En niet eens voor mij!

Mijn geliefde oma, die mij eng vond, nadat ik als zeer jong kind aan de valium verslaafd was gemaakt. Hele spooky ogen kreeg ik daar blijkbaar van…… Grote zuignappen van pupillen. Ze las de ene detective na de ander, maar haar eigen kleindochter was pas echt griezelig!

Mijn moeder kon niet wachten om me dit allemaal in geuren en kleuren te vertellen. Je kunt het ook niet doen natuurlijk. Je kind een beetje ontzien. Ze heeft het al moeilijk genoeg met de chronische afwijzing en aanhoudende mishandeling door die narcistische vader……

Wat een opluchting. Weg met die oude zooi.

Het kleed, dat oma ooit speciaal voor mij borduurde besluit ik te houden. Als ik het nog kan vinden. Ik zie dat kakelbonte tafelkleed helemaal nergens meer…….

Koolmees splijt schedel van concurrent in nestkast

Allegorische lessen op een zonnige zondagmiddag: ‘Nemen’ is minstens zo belangrijk als ‘Geven’, ‘Woede’ is best een fijne bondgenoot en ‘Angst’ heeft me al meermalen het leven gered……..

Geven en nemen, give and takede balans tussen geven en nemen, give and take Afgelopen zondag is het weer zo ver. Ik neem weer deel aan een middag familieopstellingen. een vreemde vorm van therapie. Niemand weet hoe het werkt, maar het werkt. Het valt onder systemisch werk. Niet dat die term het nu veel duidelijker maakt…… Vandaag legt onze begeleider iets meer uit over deze vreemde tak van sport.

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

EN DE MAN NEEMT DE VROUW……

‘Een familie is een systeem, er gelden wetten. Universele wetten, die je in elke familie tegen komt.’

Heks luistert met een half oor. Ze heeft een zoemend hoofd. Straks gaat ze zelf een opstelling neerzetten. ‘Je plek vinden, blabla. Nemen en geven is ook een belangrijk onderdeel van dit systeem. Dit moet in evenwicht zijn. Over het algemeen geldt: Kinderen nemen relatief meer en ouders geven.’ Ja, daarom is het hebben van kids natuurlijk zo vermoeiend. Er moet steeds iets bij…..

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Intussen zit ik toch met gespitste oren te luisteren. Hier is bij mij toch echt iets mis gegaan. Mijn grote probleem is geven en niet genoeg nemen. Ik geef grif. Heb me zelfs met de regelmaat van de klok laten bestelen.

En voel me dan nog schuldig ook, dat ik daar kwaad over wordt! Want natuurlijk word je boos, als je helemaal wordt leeggehaald en geplunderd. Ik geef geen zak om een duur huis met chique spullen, maar dat wil niet zeggen, dat je dan maar met wat ik heb aan de haal mag gaan.

Nemen is minstens zo belangrijk als geven.

logo

Maar ik ben hier eigenlijk vandaag om met mijn woede te werken. De laatste jaren kan deze heks geweldig schelden op van alles. Woede loopt soms als bloed door mijn keel. Maar buiten het gescheld kan ik er niets mee.

De meeste zaken waar ik me over opwind zijn achterhaald of oud nieuws. Of het betreft onverbeterlijke mensen. En dan is mijn kwaadheid gewoon verspilde energie. Tot slot kan ik ook nog buitenproportioneel kwaad worden over het dagelijkse stompzinnige gedrag van medeweggebruikers……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

De middag brengt heel wat verrassingen. Mijn woede wordt uitgespeeld in pure allegorie. Dit boegbeeld van verzet en onverzettelijkheid in mij blijkt heel veel angst af te dekken. Liever boos dan bang. Liever venijnig dan verdrietig. Liever spinnijdig dan lafhartig…..

Maar oh, oh, wat is het vermoeiend, al die woede. Ik kijk naar de vrouw, die mijn woede representeert en krijg gewoon medelijden met haar. Wat een klus! En dan zit ik mijn fantastische vlijmscherpe nijd ook nog af te kraken. Mijn razernij kan geen goed doen!

Aan het eind van de sessie suggereert de begeleider om mijn woede te omhelzen. ‘Doe wat Thich Nath Hanh altijd zegt!’ Thay heeft zelfs een boek geschreven over dit thema: ‘Omarm je woede.’ Eerlijk gezegd werkte dit bij mij net zomin als voor de spiegel zeggen, dat je van jezelf houdt. Bladiebla. Je weet dat het goed zou zijn, maar het komt niet binnen……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Vandaag echter sluit ik vol overtuiging mijn woede in mijn armen. Ik trek haar tegen me aan en bedank haar vanuit de grond van mijn hart voor alle bescherming in het verleden. En de talloze malen, dat ze de kastanjes voor me uit het vuur heeft gehaald.

Mijn angst bedank ik ook. Vroeger was ik nooit bang, maar de laatste jaren ben ik niet meer bang om bang te zijn….. Mijn innerlijke wezel heeft me zelfs wel eens het leven gered!

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

De dag na deze bijzondere zondag zit ik verschrikkelijk vast in het verkeer. Ik scheld het hele end van Leiden naar  Barendrecht en weer terug. Ik wordt twee keer bijna doodgereden door medeweggebruikers.

De eerste keer, omdat iemand in de trage verkeersstroom zich genoodzaakt ziet om opeens honderdzestig te gaan rijden. Even lekker plankgas geven in het beetje ruimte onstaan bij een afslag. Invoegende Heks kijkt gelukkig altijd over haar schouder, dus ze zag hem op het laatste moment vanuit het niets opdoemen.

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Daarna vindt iemand het nodig om stil te gaan staan op de snelweg. Omdat hij wil invoegen in een stilstaande baan, die de andere kant op gaat. Ik kan nog net op mijn rem gaan staan. Achter me zie ik iemand slingerend naar de andere baan vliegen, waar gelukkig op dat moment niemand rijdt

. liefde is geven en nemen, take and giveliefde is geven en nemen, take and give

Tot slot knal ik zelf bijna op een auto voor me, als ik probeer te remmen en mijn wielen geen grip krijgen op het wegdek. Ik rijd langs een wegversperring over een brug naar beneden. Mijn indruk is, dat er een stuk plastic of een plas olie op de weg ligt. Door mijn stuur om te gooien stop ik op het nippertje.

Oef, wat een dodenrmansrit. Drie doden sterven en dan toch heelhuids thuiskomen. Dat vraagt gewoon om een potje janken. En dat doe ik dan ook maar. Vol overgave. Zoveel verdriet onder al die razernij.

Een om zichzelf huilende Heks, het gebeurt zelden. Hoewel, met het stijgen der jaren, dalen de waterlanders steeds gemakkelijker……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Heks springt verfrissend uit haar vel: Het nieuwe jaar is begonnen! Het leven test mijn goede voornemen…

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Vanmorgen ga ik voor de zoveelste keer naar de opticien. Steeds vergeten ze iets rondom het aanmeten van een nieuwe bril. Vandaag zetten ze opnieuw stipjes op de glazen. Vorige week heeft iemand daar een potje van gemaakt, blijkt nu. Nou ja, vooruit. Eindelijk is het rond. Blij loop ik de deur uit. Wat een gedoe.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Een uurtje later ben ik niet meer zo blij. Dit na het zoveelste telefoontje van deze bekende bril-keten. Bij de afhandeling zag ik, dat de bon op 30 januari was gezet, maar het was van cruciaal belang, dat het voor eind december vorig jaar rond kwam. Zoals afgesproken. Ik had alle formaliteiten geregeld, het recept op tijd aangeleverd. Stipjes laten zetten….

Maar helaas hadden ze de bril niet besteld. Bladiebla. Het ligt aan Heks. En haar moeilijke bril. Probeert de man me telefonisch in de schoenen te schuiven. Eerst helemaal geen probleem, toezegging na toezegging. Maar nu toch moeilijk. Maar ik weet wel beter, ze hebben fouten gemaakt. Er zijn veel dingen mis gegaan in die winkel. Misschien door de drukte rondom de jaarwisseling….

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Nu is het zo, dat dit geintje me tweehonderd euro scheelt. Nogal een bedrag. Ik heb dan ook het hoofdkantoor op hun dak gestuurd, lang leve de klachtenlijn. De vrouw daar geeft me in eerste instantie groot gelijk. Gelukkig heb ik ook ook een bon in handen, die bewijst, dat ik mijn zaakjes rond had op de 31ste. Nu maar hopen op een goede afloop, dat wil zeggen, dat zij opdraaien voor de foute afhandeling en niet ik.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Door de jaren heen heb ik echter al veel flauwekul meegemaakt. Mensen liegen, dat het gedrukt staat, als het ze zo uitkomt. Ik vecht voor wat ik waard ben, maar reken nergens op. Eens kijken of deze keten doet wat ze beweren: Service leveren…..

Vanavond realiseer ik me, dat mijn enige goede voornemen dit jaar, minder schelden, alweer lelijk in het water is gevallen. Aan het eind van de ochtend treft Steenvrouw een foeterende Heks aan, als ze even op de koffie komt. En ook de rest van de dag blijf ik nijdig pruttelen. Oh, oh, het leven stelt me op de proef met deze ergernissen.

Als ik later nog even naar een park fiets kom ik langs een bushalte. Er zit een dronken tor te wachten, een grote woeste kerel. Ik hoor hem schelden en tieren. Goeie hemel, hij is goed kwaad. Ik loop met Ysbrandt langs de grote molen. Rustig staat hij daar temidden van alle bedrijvigheid. Ik word er ook stil van.

Op de terugweg zie ik de man weer. En hoor hem vooral. Opeens verzacht mijn hart, ik zie niet meer die griezelige dronkelap. Dat ongeleide projectiel, waar Ys al een loerend oog op heeft laten vallen. Ik zie die hele reeks teleurstellingen, leugens, gemelijkheden en geweld, dat de man naar dit bankje heeft gevoerd.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

‘God, Godin, lieve engelen, lichtbollen, wie dan ook, luister naar die man asjeblieft. Ik versta er geen zak van, het is ongearticuleerd gebral, plat Leids ook nog, maar in de ‘hemel’ is dat toch geen probleem?’

Het is schokkend, zo’n scheldende bonk vlees in een bushalte. Boosheid voedt boosheid. En als je maar lang genoeg doorgaat krijg je dit. ‘Omarm je woede’, zegt Thay altijd. Een nuttig advies. Maar of deze man er iets aan heeft? Ik hoop dat iets hem omarmt…..

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Nog dertien nachtjes slapen: Dan is het zover! Mijn leermeester, spiritueel familielid en inspirator, Alex Orbito, komt naar Nederland. Dat worden weer hele heerlijk helende dagen……

Alex orbito

Alex Orbito

Vrijdagavond heb ik een vergadering met het dreamteam vrijwilligers van de spirituele genezer Alex Orbito. Hij komt binnenkort naar Nederland en zal een aantal dagen zijn gouden handen laten wapperen over onze kwalen en pijnen. Ons team verzorgt de hele entourage om hem heen. Al jaren.

Voor Heks begon dit avontuur ooit met een reis naar de Filipijnen. Ik had een medisch probleem en de artsen stonden al met een scalpel te zwaaien. Uit ervaring wist ik dat dat zeer doet en veel bijkomende schade oplevert. Een spirituele operatie leek me de oplossing. Ik had wel van Alex gehoord, maar nooit kunnen achterhalen waar en wanneer hij zijn genezende kwaliteiten ten toon spreidde. Gelukkig had ik intussen beschikking over internet, dus ik ging op zoek.

alex orbito

iets jonger hier

Op het moment, dat ik de benodigde informatie vond, bleek hij net het weekend daarvoor in Nederland te zijn geweest…. Het zou zeker een half jaar duren voordat hij weer zou komen. Maar er was een seminar op de Filipijnen, een maand later. En ik mocht gerust langs komen.

Alex Orbito

Iedereen in het westen denkt dat dit kippenlevertjes zijn

Heks kocht een ticket, verhuurde haar huis en vloog naar de Filipijnen. Daar werd ze binnen vier dagen gedrogeerd en beroofd door een paar oude vrouwtjes. Vervolgens verbleef ze enige tijd op een onbewoond eiland. Daar meerden uiteindelijk hele fijne Filipino’s aan, waarmee ik vriendschap sloot. Met hen reisde ik naar Manilla, waar ik midden in het seminar terecht kwam.

Alex Orbito

Diep geloof

Ik had een wereldtijd. Nadat de andere bezoekers vertrokken waren, bleef ik nog een tijdje hangen in dit heerlijke oord. Ik bezocht mijn eerder gemaakte vrienden in het noorden en vertrok uiteindelijk naar Thailand om kerst te vieren met mijn vrienden in Chang Mai. Hier verbleef ik enige tijd in een Boeddhistisch klooster. Lichtgevend keerde ik huiswaarts.

Vanaf dat moment ben ik trouw lid van het team van Alex. Jarenlang kwam hij twee keer per jaar deze kant op. Nu is het alweer anderhalf jaar geleden. Hij wordt toch ook echt een dagje ouder, al is het hem niet aan te zien. Ook is hij heel druk met zijn projecten op de Filipijnen. Daar staan intussen twee piramides. Gebouwd volgens de instructies, die mijn leermeester van zijn ‘begeleiding’ krijgt.

Alex Orbito

knappe vent toch?

‘Love yourself and love God’, zegt deze kleine bescheiden lieverd. Hij zet zichzelf helemaal opzij, in dienst van zijn Schepper. En ‘The White Lady’! Dat is toch zo heerlijk, vind ik, er is ook een dame in het spel. De Grote Moeder is Alex zeker niet vreemd! Sowieso is het Filipijnse christendom doorspekt met animistische tendensen. Het is heel gewoon om als kind in deze kerk te leren uittreden en dergelijke, tijdens de catechisatie.

Ik heb ooit een hele bijzondere kerkdienst bijgewoond in de kerk van Alex’ jeugd. Op zijn verjaardag. Daar kwam een oud vrouwtje naar voren. Zij zag visioenen. Ze had lang geleden een beeld gehad van Alex in een grote grijze vogel. Later vloog hij de hele wereld over…..In een grijs vliegtuig…. Heks voelt zich thuis in deze traditie. Zij ziet ze ook vaak vliegen…..

Alex Orbito

Hij trekt soms een heel vies gezicht

Over twee weken is het weer zover. Tijdens de vergadering wisselen we druk uit. Heksennieuwtjes…. Er wordt goed gelachen, want een goeie Heks houdt wel van wat geks. Er is ook een moment van bezinning, maar dat heb ik deze keer helemaal gemist. Ik lag in de clinch met mijn TomTom. Die had ik geprobeerd te updaten, maar dat ging niet helemaal goed. Het duurde en duurde. Zodoende arriveer ik zeker een half uur te laat.

Wat is het fijn om mijn spirituele familieleden weer in mijn armen te sluiten. Nieuwe leden te verwelkomen. De zorg te delen over degene, die er door ziekte niet bij kan zijn. Heel dankbaar, vrolijk en fris rijd ik ’s avonds moeiteloos terug naar huis.

Nog dertien nachtjes slapen…….

Alex Orbito

Maar hij houdt ook van een feestje!!!!

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste heks van het land???

spiegeltje, spiegeltje

Plotseling krijg ik mezelf in het oog….

Zeven kleine etensbakjes voor de katten en een grote voor de hond staan klaar op het aanrecht. (Ons enige recht, dames….. 🙂 ) Heks maakt eten klaar voor haar huisgenoten. Vanaf een rijdende broodplank wordt ze gadegeslagen door haar kattenfamilie. Ys houdt zich gedeisd op de achtergrond. Eindelijk loop ik dan door het huis met al die etensbakken. Enthousiast gevolgd door de belanghebbenden. Even later: Iedereen eet. Tevredenheid alom….

Ysbrandt heeft wel eens heel boos en indrukwekkend staan grommen naar zijn spiegelbeeld… Als pup!

In de keuken ruim ik de laatste spullen op en zie mezelf in de spiegel bezig. Ik kijk naar mezelf. Ik zie een stralende vrouw. Ik probeer te zien hoe ik me voel. De muizenissen in mijn hoofd op mijn gezicht uitgetekend. Al dat getob…. Ik zie het niet. Tegenover me staat een dochter van de Godin, een ongelofelijk lekker ding. Klaar om de wereld te veroveren.

knappe vrouw voor spiegel!

Jee, wat ben ik knap! Met al mijn ups en downs!

Hoe komt dat?

Laat ik er dit over zeggen: Zonet anderhalf uur met Tromvrouw getelefoneerd. Onze vakantie is aanstaande. In ons gesprek kwamen zoveel dingen voorbij. Een feest der herkenning. Allebei verheugen we ons op dit weekje weg. We giebelen bij voorbaat. Heks gaat natuurlijk flink uitpakken met haar voorbereidingen. Welke vreemde dingen gaan er nu weer mee? Badeendjes? Poppenkastpoppen? Schmink?

Ik houd jullie op de hoogte! Wordt vervolgd!

poppenkastpop kijkt in spiegel

Popenkastpop als alter ego