Knibbel knabbel knuisje, wie krabbelt er aan mijn huisje? Wie krabbelt er in? Een spin? Wie zit er op mijn driezitsbank? Een zeekoe of een muisje?

Gisterenavond pak ik mijn trommel. Ik begin te roffelen. Eerst rustig in het tempo van onze Grote Moeder. Daarna sneller. Ik kijk naar het gezichtje van de vrouw op de drum. Ze kijkt terug. Zo grappig. Haar fijne trekken komen tot leven. Alsmede de trom.

Als ik uitgetrommeld ben zit er iemand op mijn bank. Net achter de plek waar ik zonet zat. Wie is het? En wat doet ie daar? VikThor zit met gespitte oren te luisteren, zijn blik onafgebroken gefocust op mijn nieuwe huisgenoot. Waarvan ik niet weet wie het is.

Het lijkt een groot wezen te zijn. De halve bank wordt in beslag genomen. De boskat staart naar de drum. Daar is ook van alles te beleven voor een katachtige. Voorzichtig loopt hij er naar toe. Blijft op gepaste afstand staan…..

Heks wil graag weten die haar krachtdieren zijn. Helaas ben ik ergens in het proces totaal geblokkeerd geraakt. Er zijn vele dieren, waar ik een diepe band mee voel.  Dus aan mijn eigen voorkeur heb ik niks.

De nacht na de eerste opleidingsdag greep Raaf me bij mijn lurven, maar met Raaf heb ik helemaal niks. Nou ja, we hadden vroeger een tamme kauw genaamd ‘Gerrit’. Een ongelofelijk leuk en slim beest.

Mijn moeder haatte hem, vanwege de ongelofelijke vogelschijttroep op haar pas geboende straatje. Het was echt de vogel van mijn vader. Hij had een sterke band met het dier.

Ook voel ik soms Beer als een duffelse jas om mijn schouders. Hem ken ik goed uit mijn prille jeugd. Onafscheidelijk waren we.

Een huis vol kikkers geeft ook te denken. Waarom zoveel? Omdat iedereen me altijd kikkers geeft…… Al bijna een halve eeuw. En: Heks houdt ook veel van haar kwakende vrienden.

Een energetisch hert in de woonkamer en overal hertenbeeldjes. Een draak in mijn hart. Spinnen op de kast. Als puber had ik al een rubberen spin voor de grap genaamd Joris. Maakte ik klasgenoten mee aan het schrikken…..

Als ik de deur uit ga struikel ik over de zwanen. En ga zo maar door.

Nu lukt het me aardig om er niet te veel mee bezig te zijn. Om er op die vertrouwen dat mijn helpers zich te zijner tijd wel zullen manifesteren. Uiteindelijk is het niet aan mij om te kiezen. Je wordt gekozen….

En daar zit natuurlijk een enorme voetangel. Ofwel kraaienpoot. Een oude pijnplek. Want wat als je nu niet wordt gekozen? Wat als je achter het net vist? Buiten de berenboot valt? Wat als er geen krachtdier te vinden is, die jou wil helpen? En vice versa. Wat als je weer eens aan de zijlijn komt te staan?

En het is onhandig, dat ik het niet weet. We worden aangemoedigd om spulletjes te verzamelen en verlanglijstjes aan te leggen voor het maken van magische ratels en dergelijke. Ik heb geen idee wat ik er op moet zetten. En opeens zie ik dat anderen het voor me invullen. Heks heeft als krachtdier kikker…..

 

‘Ik had een keer iemand op les, die een muis als krachtdier had. Maar zelf wilde hij er niet aan. Hij werd zo kwaad op mij, omdat het geen stoere beer of sexy panter was, dat hij de les verliet. “Ik ga dit grondig uitzoeken, dit klopt voor geen meter,” piepte hij tot slot. Typisch een eigenschap van muis, dat grondige en precieze……’ vertelt de juf ter lering ende vermaak.

Misschien is mijn krachtdier wel een muis. Ik had tenslotte een nest in mijn berging, precies toen we de krachtdierlesdag hadden. Eerlijk gezegd kan het me geen bal schelen intussen, wie mijn krachtdier is. Al is het een mollige Talpa Europea. Het zal me een worst zijn.

Als ik het maar een beetje kan vinden met mijn helpers. Als we het maar een beetje leuk hebben saampjes.

Vannacht een drietal programma’s bekeken op RTL Z, Wild Animal Reunions. Hier keren verzorgers en opvoeders van wilde wees-beesten terug naar hun volwassen schatjes, die intussen in de vrije natuur leven. Ontroerend om te zien hoeveel liefde en vertrouwen er is tussen deze bijzondere mensen en hun troeteldier.

Of het nu een Neushoorn, een Hert, een kudde Olifanten, een troep wolven, een groep chimpansees, een Chita, een Schubdier of een Mammon betreft: Er is sprake van herkenning, grote liefde en diep vertrouwen tussen deze mensen en hun dierlijke vrienden.

Olifanten hebben een fascinatie voor de dood. Dat vond ik nu ook weer treffend. De man met wie zij een speciale band hadden opgebouwd overleed op 4 maart een aantal jaren terug. De hele troep dook voor zijn huis op om hem eer te betuigen! Elk jaar op 4 maart staan ze er weer! Ongelofelijk toch……

 

Drieluik deel 1; Pizzaparty, Tupperware party, Kledingparty. Het is feest. Mijn broertje wordt 26 jaar!

pizza oven voor in de tuin

De pizza oven

Zaterdagavond is het feest bij mijn broer. Hij wordt al 26. Voor de hoeveelste keer ook alweer? Ik ben de tel kwijt. Bij binnenkomst ontdek ik dat het een pizza party is. Trots staat mijn broer bij zijn nieuwste speeltje, een heuse pizza-oven. Voor in de tuin. Een tegenvaller voor dit heksje, want er zitten natuurlijk gluten in die pizza’s. Later worden er gelukkig garnalenspiesjes geserveerd. Soms is dat dieet echt kut.

mooie dame

de kledingdame

Mijn broer woont in het oude huisje van mijn grootouders. Zelf gebouwd door opa zo’n eeuw geleden. Piepklein. Hoe heeft er ooit een gezin met vier kinderen ingepast? Veel privacy zullen ze in elk geval niet gehad hebben.

Mijn broer heeft er nog een compleet huis achter in de grond laten uitgraven. Een project van jaren met alle tegenvallers, die je maar kunt bedenken voor een dergelijke ingreep. Maar het kwam af uiteindelijk. Om niet lang daarna volledig uit te branden. Konden ze weer helemaal opnieuw beginnen. ‘Ach’, zei mijn broer laconiek,’ kunnen we het nog mooier en beter doen dan de eerste keer’.

tijdens de kledingparty

Drie kleine kleutertjes…..

Halverwege de avond verdwijnen de dames naar boven. Daar is de betere Tupperware party aan de gang. Met kleding. Het is een gegiebel van jewelste. De één na de ander verdwijnt in de ‘paskamer’ om zich in een mooie broek te wurmen. Heks laat zich verleiden tot de aanschaf van een geweldige slangenprintspijkerbroek…. Dit tot verontwaardiging van haar jongste zus, die daardoor achter het net vist.

mooie dame

Dezelfde broek heeft heks gekocht

Quasi nijdig trapt ze een karatetrap richting Heks. Oeps, ik hoor de lucht suizen, zo dichtbij komt haar voet langs mijn hoofd. Heb ik ook nog de mooiste ketting uit de gratis-erbij-grabbelton gegraaid….. Het wordt er niet beter op. Sommige dingen veranderen nooit!  Gelukkig kan de broek worden nabesteld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op de feestjes van mijn broer lopen altijd hordes kinderen rond te rennen. Ook vanavond zijn er weer heel wat kids van de partij. Heks neemt ze op de foto. Sommigen poseren vol overgave. Twee meiden verstoppen zich onder het bed. Giechelend maken ze het me onmogelijk om hen te portretteren. Hoewel…. Het is me toch gelukt dames!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de loop van de avond roept mijn broer: ‘Heks, wil je een Limocellootje?’ Het is weer zover. Hij gaat rare drankjes schenken. Het is een traditie, met soms desastreuze gevolgen. Er doen hierover heel wat wilde verhalen de ronde binnen zijn vriendenkring. Bijna iedereen is wel eens ten prooi gevallen aan zijn gevaarlijke rijk gevulde drankkast.

piraat

Een piraat om op te vreten….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

verstoppertje

Deze meiden willen niet op de foto, hoewel….

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Heks is met de auto, dus geen gekke drankjes vanavond. Sowieso maak ik het niet te laat vanavond. Als ik iedereen gesproken heb, neem ik afscheid. Het was weer een heerlijk feestje.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

broertje

M’n kleine broertje

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA