Knibbel knabbel knuisje, wie krabbelt er aan mijn huisje? Wie krabbelt er in? Een spin? Wie zit er op mijn driezitsbank? Een zeekoe of een muisje?

Gisterenavond pak ik mijn trommel. Ik begin te roffelen. Eerst rustig in het tempo van onze Grote Moeder. Daarna sneller. Ik kijk naar het gezichtje van de vrouw op de drum. Ze kijkt terug. Zo grappig. Haar fijne trekken komen tot leven. Alsmede de trom.

Als ik uitgetrommeld ben zit er iemand op mijn bank. Net achter de plek waar ik zonet zat. Wie is het? En wat doet ie daar? VikThor zit met gespitte oren te luisteren, zijn blik onafgebroken gefocust op mijn nieuwe huisgenoot. Waarvan ik niet weet wie het is.

Het lijkt een groot wezen te zijn. De halve bank wordt in beslag genomen. De boskat staart naar de drum. Daar is ook van alles te beleven voor een katachtige. Voorzichtig loopt hij er naar toe. Blijft op gepaste afstand staan…..

Heks wil graag weten die haar krachtdieren zijn. Helaas ben ik ergens in het proces totaal geblokkeerd geraakt. Er zijn vele dieren, waar ik een diepe band mee voel.  Dus aan mijn eigen voorkeur heb ik niks.

De nacht na de eerste opleidingsdag greep Raaf me bij mijn lurven, maar met Raaf heb ik helemaal niks. Nou ja, we hadden vroeger een tamme kauw genaamd ‘Gerrit’. Een ongelofelijk leuk en slim beest.

Mijn moeder haatte hem, vanwege de ongelofelijke vogelschijttroep op haar pas geboende straatje. Het was echt de vogel van mijn vader. Hij had een sterke band met het dier.

Ook voel ik soms Beer als een duffelse jas om mijn schouders. Hem ken ik goed uit mijn prille jeugd. Onafscheidelijk waren we.

Een huis vol kikkers geeft ook te denken. Waarom zoveel? Omdat iedereen me altijd kikkers geeft…… Al bijna een halve eeuw. En: Heks houdt ook veel van haar kwakende vrienden.

Een energetisch hert in de woonkamer en overal hertenbeeldjes. Een draak in mijn hart. Spinnen op de kast. Als puber had ik al een rubberen spin voor de grap genaamd Joris. Maakte ik klasgenoten mee aan het schrikken…..

Als ik de deur uit ga struikel ik over de zwanen. En ga zo maar door.

Nu lukt het me aardig om er niet te veel mee bezig te zijn. Om er op die vertrouwen dat mijn helpers zich te zijner tijd wel zullen manifesteren. Uiteindelijk is het niet aan mij om te kiezen. Je wordt gekozen….

En daar zit natuurlijk een enorme voetangel. Ofwel kraaienpoot. Een oude pijnplek. Want wat als je nu niet wordt gekozen? Wat als je achter het net vist? Buiten de berenboot valt? Wat als er geen krachtdier te vinden is, die jou wil helpen? En vice versa. Wat als je weer eens aan de zijlijn komt te staan?

En het is onhandig, dat ik het niet weet. We worden aangemoedigd om spulletjes te verzamelen en verlanglijstjes aan te leggen voor het maken van magische ratels en dergelijke. Ik heb geen idee wat ik er op moet zetten. En opeens zie ik dat anderen het voor me invullen. Heks heeft als krachtdier kikker…..

 

‘Ik had een keer iemand op les, die een muis als krachtdier had. Maar zelf wilde hij er niet aan. Hij werd zo kwaad op mij, omdat het geen stoere beer of sexy panter was, dat hij de les verliet. “Ik ga dit grondig uitzoeken, dit klopt voor geen meter,” piepte hij tot slot. Typisch een eigenschap van muis, dat grondige en precieze……’ vertelt de juf ter lering ende vermaak.

Misschien is mijn krachtdier wel een muis. Ik had tenslotte een nest in mijn berging, precies toen we de krachtdierlesdag hadden. Eerlijk gezegd kan het me geen bal schelen intussen, wie mijn krachtdier is. Al is het een mollige Talpa Europea. Het zal me een worst zijn.

Als ik het maar een beetje kan vinden met mijn helpers. Als we het maar een beetje leuk hebben saampjes.

Vannacht een drietal programma’s bekeken op RTL Z, Wild Animal Reunions. Hier keren verzorgers en opvoeders van wilde wees-beesten terug naar hun volwassen schatjes, die intussen in de vrije natuur leven. Ontroerend om te zien hoeveel liefde en vertrouwen er is tussen deze bijzondere mensen en hun troeteldier.

Of het nu een Neushoorn, een Hert, een kudde Olifanten, een troep wolven, een groep chimpansees, een Chita, een Schubdier of een Mammon betreft: Er is sprake van herkenning, grote liefde en diep vertrouwen tussen deze mensen en hun dierlijke vrienden.

Olifanten hebben een fascinatie voor de dood. Dat vond ik nu ook weer treffend. De man met wie zij een speciale band hadden opgebouwd overleed op 4 maart een aantal jaren terug. De hele troep dook voor zijn huis op om hem eer te betuigen! Elk jaar op 4 maart staan ze er weer! Ongelofelijk toch……

 

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

op een theeplantage

Koloniaal verleden

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN VAN TANNEKE,

WAT DROEVIG OM AFSCHEID TE NEMEN VAN ONZE GELIEFDE MOEDER, SCHOONMOEDER, OMA EN VRIENDIN. WE HADDEN HAAR GRAAG NOG LANG IN ONS MIDDEN GEHAD.

IK KEN TANNEKE PAS 7 JAAR, SINDS IK MET MIJN HONDJE DAGELIJKS LANGS HAAR HUIS LIEP. BEERTJE ZAT DAN FANATIEK IN HET RAAMKOZIJN TE BLAFFEN EN WIJ ZWAAIDEN NAAR ELKAAR. AL SNEL STONDEN WE NAAR ELKAAR TE GEBAREN EN OP EEN GOEDE DAG NODIGDE ZE ME AL GEBAREND UIT OP DE KOFFIE.

naar jeugd

Eeuwig heimwee

VANAF DIE DAG WAS HET “AAN” . TUSSEN ONS WAS SPRAKE VAN EEN GROTE HERKENNING: IK EEN HUIS VOL KIKKERS, TANNEKE’S HUIS WAS AFGELADEN MET OLIFANTEN. GEKSCHEREND NOEMDE IK HAAR ALTIJD HEKSJE, OMDAT ZE MET PLANTEN EN DIEREN SPRAK. EN OVERLEDEN DIERBAREN. TWEE HEKSJES ONDER ELKAAR DUS….

stille kracht alom

Mysterieus landschap

VAAK VERTELDE ZE VERHALEN OVER VROEGER, HAAR JEUGD IN DE GORDEL VAN SMARAGD KWAM REGELMATIG TER SPRAKE. ZIJ IS NOG ECHT OP EEN OUDERWETSE THEEPLANTAGE OPGEGROEID! HAAR BELEVENISSEN STAMDEN UIT EEN ANDER TIJDPERK. ZE ILLUSTREERDE HAAR VERTELLINGEN MET DE AFBEELDINGEN VAN VOOROUDERS AAN DE MUUR.

doorspekt met magie

Rijke culturele geschiedenis

ONDANKS HAAR KOLONIALE JEUGD ONTWIKKELDE ZE ZICH TOT EEN VRIJGEVOCHTEN TANTE. MET HAAR GELIEFDE MAN HOKTE ZE OP EEN WOONBOOT IN DEN HAAG! EN DAT IN DIE TIJD! ZE HAD 18 KATTEN EN DAT VOND HAAR MAN ALLEMAAL GOED. EEN HELE GOEIE MAN VERZEKERDE ZE MIJ.

dit had har vast heel mooi gestaan

Tanneke hield van dansen

LATER ZIJN ZE WEL GETROUWD, TOEN ER KINDERTJES KWAMEN. ZE WAREN ZO ARM, ER WAS GEEN GELD VOOR EEN TROUWFOTO. JAREN LATER KWAM VIA EEN VREEMDE OMWEG TOCH EEN FOTO VAN HUN HUWELIJK NAAR HEN TOE. EEN HEEL ONWAARSCHIJNLIJK VERHAAL, EEN ECHT WONDERTJE. DIT SOORT KLEINE WONDEREN KONDEN TANNEKE IN VERRUKKING BRENGEN. HAAR LEVEN ZAT ER VOL MEE.

vertellen hun verhaal

Wajanpoppen

IK HEB HAAR NOOIT IN HAAR KRACHTIGE JAREN GEKEND, TOEN IK HAAR ONTMOETTE WAS ZE AL BROOS EN BREEKBAAR. MAAR DAT WILLETJE ZAT ER NOG STEEDS IN, TOT HET LAATST! ZO GING ZE ALTIJD NAAR HAAR BUURMAN, EEN GEPENSIONEERDE KAPPER. HIJ KAPT ALLE DAMES IN HET HOF TOT VOLLE TEVREDENHEID MET PRACHTIGE KRULLENKAPSELS. TANNEKE WILDE DAT NIET. ZE HIELD TEGEN ALLE LOKALE MODEREGELS IN VOET BIJ STUK EN BEHIELD HAAR STEILE EIGEN STIJL. SOMS ZAT IK HAAR TE PLAGEN: NEEM TOCH OOK EEN LEUKE PERMANENT! MAAR NEE, HAAR HAAR NIET GEZIEN….

liet ze op haar negende levensjaar achter zich

Haar vaderland

OP TWEEDE KERSTDAG BRUNCHTEN WE ALTIJD SAMEN OP FEESTELIJKE WIJZE. VROEGER KWAM ZE DAN BIJ MIJ ONDER MIJN ENORME BOOM ZITTEN. DE LAATSTE JAREN LUKTE HET HAAR NIET MEER OM DE TRAP TE BEKLIMMEN. DUS VERHUISDEN WE DE FESTIVITEITEN NAAR HAAR POPPENPANNEKOEKENHUISJE, DE HELE KEUKENTAFEL STOND DAN VOL LEKKERE DINGETJES, WE GAVEN ELKAAR EEN CADEAUTJE EN GENOTEN VAN HET HEERLIJKE SAMENZIJN. HET IS NOG MAAR ZO KORT GELEDEN, DAT ZE ME OP KWARTELEITJES UITSTUURDE VOOR DE KERSTBRUNCH…..

en geliefd landschap

Beeldschoon

HET WAS EEN DAME, DIE WIST WAT ZE WILDE EN OOK HOE ZE HET WILDE. HET MOET ERG FRUSTREREND ZIJN GEWEEST, DAT ZE ZO AFHANKELIJK WAS. HET LAATSTE JAAR WAS PITTIG WAT DAT BETREFT. ZE VIEL EN SCHEURDE EEN PEES, ZE WERD OOK NOG EEN KEER IN HET ZIEKENHUIS OPGENOMEN. MAAR ELKE KEER KRABBELDE ZE WEER OVEREIND. MET EEN IJZEREN DISCIPLINE WIST ZE ZICHZELF WEER MOBIEL TE KRIJGEN. TOEN HAAR THUISZORG IN NOVEMBER WERD GEHALVEERD WERD HET WEL ERG MOEILIJK VOOR HAAR OM ZICH ZELFSTANDIG TE REDDEN. HET WERD HAAR VAN OVERHEIDSWEGE BIJNA ONMOGELIJK GEMAAKT.

overal aanwezig

Geliefde olifant

ZE WILDE 93 WORDEN, DAT HEEFT ZE NIET GERED HELAAS. WEL IS ZE OP 9/3 GESTORVEN, ZE HIELD ZICH TOCH MIN OF MEER AAN HAAR EIGEN VOORSPELLING. ALS IK LANGS HAAR HUISJE FIETS NU IS HET LEEG ACHTER HET RAAM. GEEN VRIENDINNETJE, DAT BLIJ NAAR ME LACHT EN ZWAAIT. GEEN GEBARENTAAL DOOR HET VENSTER. GEEN ONVERWACHTE KOPJES KOFFIE. DAT IS VOORBIJ.

aan andere tijden

Herinnering

ELKE WINTER KOOK IK ZELF MARMELADE. MIJN GROOTSTE AFNEMER WAS TANNEKE. IK HEB DE SINAASAPPELS EN BERGAMOT AL IN DE KOELKAST KLAARLIGGEN. HELAAS KAN IK MIJN GROOTSTE FAN GEEN POTJE MEER BRENGEN.  IK ZAL MIJN LIEVE VRIENDIN HEEL ERG MISSEN EN MET MIJ VELEN. ZE WAS VOOR ONS EEN HELE BIJZONDERE EN DIERBARE REISGENOOT IN DIT LEVEN. ZIJ IS AL AANGEMEERD IN HAAR EINDSTATION…WIJ MOETEN NOG EEN STUKJE ZONDER HAAR.

is favoriet

Wajang olifant

BOVENAAN DE KAART STOND DE TEKST: DE DODEN ZIJN DE ONZICHTBAREN, MAAR NIET DE AFWEZIGEN. DAT VOND IK HEEL TREFFEND. EN ZO OP TANNEKE VAN TOEPASSING. IK REKEN ER DAN OOK OP, DAT ZE NOG VAAK GEZELLIG EVENTJES KOMT RONDSPOKEN. MAAR VOORAL GUN IK HAAR DANSEN EN SPRINGEN IN HET LICHAAM VAN DE JONGE MEID, DIE ZE VANBINNEN ALTIJD GEBLEVEN IS.

in een nieuw lichaam

Dansend

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

CHEEROKEE WISDOM

The Ancient Indian saying means to live a noble life so that your death will mean as much to your life as your birth did. ChaCha!

dankbaar voor onze tijd samen

twee heksjes