Heks voelt zich niet geliefd. Het zal ieders reet roesten of ik besta of niet. ‘Ik wil dood,’ ligt in mijn mond bestorven. ‘Ik meen het niet, hoor,’ roep ik er altijd achteraan. Maar het is natuurlijk onzin. Er zijn best veel mensen, die van me houden. Alleen zie ik hen zelden. Ik zie sowieso niet veel mensen. Behalve als ik met het hondje wandel. Dus ga ik op zoek naar een geliefde. Alsof die voor het oprapen liggen!!!!

Ik voel me niet geliefd. Al enige tijd. Vooral in het weekend tussen vrijdagmiddag 14.00 tot maandagavond 18.00. Als ik niemand zie. En al helemaal als het me niet lukt om naar de kerk te gaan. Ik weet dat het onzin is. Ik weet dat er bosjes mensen zielsveel van me houden. En ik weet ook waar dit gevoel vandaan komt.

Maar toch voel ik het.

Geen wonder dat ik plotseling druk ben op datingsites. Voornamelijk met me inschrijven. Ik probeer verschillende dingen uit. Zoals Bumble. Een app, waarin alleen vrouwen het initiatief kunnen nemen, zodat je niet direct de lul van een wildvreemde kerel verbaal in je maag gesplitst krijgt.

Een andere grappige app is Happn. Hierin komen alleen kandidaten in beeld, die je pad hebben gekruist. Het is ongelofelijk hoeveel mensen je tegenkomt op 1 dag. Vooral als je vergeet een leeftijdsparameter mee te geven.

Mannen van 18 tot 80 melden zich. En tot mijn verbijstering krijg ik stapels post van piepjonge gasten. Ook al heb ik intussen aangegeven op de app daar geen interesse in te hebben.

Maar goed, ik weet ook dat er hordes jonge mannen op ouwe lijken van vrouwen vallen. Wij zijn zo lekker ervaren en vrij naar het schijnt. Heks met haar jeugdige uiterlijk doet het erg goed bij de jeugd.

Maar het is niet bepaald wat ik zoek. Ik wil een geliefde. Ik wil me geliefd voelen. Ik wil nog eens echt een keertje knallen met iemand. In een baan om de aarde. Eke dag.

Vandaag meld ik me aan voor een online Sangha. Mijn plannetjes om zelf zoiets op te zetten voor ME-patiënten en andere kneusjes staan nog in de parkeerstand. Ik ben veel te lamlendig momenteel om veel voor elkaar te krijgen. En ik voel met niet geliefd. Dat kost ook energie.

Dagelijks moet ik mezelf moed inpraten. Om niet op te geven. Om niet de godganse dag te roepen dat ik dood wil. Om nu eindelijk eens los te laten wat toch al nooit echt met me samen is gegaan. Om niet meer zo verdrietig te worden van het onvermogen van mijn achterban om me lief te hebben.

Ik stuit op een advertentie in een krantje van iemands eigen bedrijf en ben opeens jaloers. Een gevoel waar ik me altijd met hand en tand tegen verzet, want waarom een ander iets misgunnen, maar nu onderzoek ik het voor de verandering.

Waarom lukt het de grootste idioot om een bedrijf uit de grond te stampen en mag ik slechts marginaal existeren? Hoe is het mogelijk, dat de persoon, die mij zo’n dertig jaar geleden hoogstpersoonlijk publiekelijk voor gek verklaarde toen ik mijn eenzame spirituele pad op ging, nu zelf mensen op dat pad probeert te zetten? Die figuur heeft me meermalen enorm gekwetst en nu werpt datzelfde mens zich op als goeroe.

En naar mij luistert niemand……

Gelukkig maar.

Heks voelt zich niet geliefd. Ik doe niet mee. Ik sta aan de zijlijn. En hoe ik mezelf er ook van probeer te overtuigen, dat ik nuttig en zinvol bezig ben in deze wereld, een paar eenzame uitgerangeerde weken en ik ben weer terug bij af.

Doodziek opstaan en de hele dag bezig zijn om uit de kreukels te komen is weer aan de orde van de dag. Maar vandaag schijnt de zon. Zometeen ga ik lekker op stap met VikThor. Mijn arme viervoetige vriend.

Want hoewel ik elk spatje beschikbare energie in mijn hondje stop, komt het beestje bij vlagen toch ernstig aandacht tekort. Lig ik bewusteloos te wachten op betere tijden. Lukt het me net om een flinke ronde met hem te rijden op mijn onvolprezen elektrische vouwfiets. Nou ja. Altijd nog beter dan niets.

 

Heks heeft heerlijke middag in het Leidse Hout tijdens haar eerste afspraakje met Hawk. Het zonnetje schijnt. De eerste sneeuwklokjes piepen tevoorschijn. Ook in mijn hart breekt de zon door. Hoera! Lekker hoor!

© toverheks.com

© toverheks.com

Zaterdagmiddag haalt mijn beeldschone Friese fysiotherapeute me uit de knoop. Geniepig knijpt ze in mijn vastgeslagen nek en schouders. VikThor heeft voor de grap een keertje met succes naar mijn sjaal gesprongen, net toen ik voor de tweede keer met Hawk in gesprek raakte. Op het grote veld in het Leidse Hout.

Vliegensvlug sloeg mijn sjaal een strop om mijn hals. ‘Gheuhgeruhgl…’ gorgelde ik nijdig naar mijn speelse hondje. Maar het kwaad was al geschied. Precies vanuit dezelfde hoek als die vanwaaruit een BMW zich een aantal jaren geleden totall loss reed op dit kwetsbare lichaamsdeel krijgt mijn arme kippennek nu weer een harde klap te verduren. Meuh.

© toverheks.com - 7

Mopperend en misselijk verlaat ik het park. Sindsdien crepeer ik van de pijn in die regio alsmede stekende koppijn en als charmant bijverschijnsel hangt mijn schouder chronisch enigszins uit de kom. ‘Klonk, klonk,’  konkelt het gewricht met enige regelmaat duidelijk hoorbaar. Hetgeen me dan op verbaasde blikken komt te staan. Waar komt dat rare geluid vandaan?

‘Heb je tijd om mijn kop eraf te zagen?’ app ik wanhopig naar mijn orthopedisch fysiotherapeut. De enige, die er echt raad mee weet. Er is dan ook bijna geen doorkomen aan, die verknoopte kabels van pezen waar mijn hoofd aan hangt……

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Heerlijk, de Olympische Spelen zijn begonnen!’ roepen mijn fysio en ik naar elkaar. We zijn allebei dol op schaatsen. Haar vader heeft zelfs in 1972 de vijfhonderd meter gereden op de Spelen, maar hij bakte er als stayer niet zoveel van.

‘Pechstein doet ook weer mee, hoe vind je dat?’ grapt ze vrolijk, terwijl ze me martelt. We verbazen ons allebei over dit fenomeen van een vrouw. ‘Ze is niet zo’n sympathieke dame, hoor en daarbij is ze ook nogal eens in verband gebracht met doping. Nou ja, je weet het wel, het oude oostblok….’  Ik grijns naar mijn behandelaar. Ja, dat weet ik nog wel.

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Best kans dat ze intussen een piemeltje heeft gekregen door al die hormonen en preparaten. En borsthaar. En ze moet zich vast goed scheren voor de wedstrijd. Vanwege de luchtweerstand….’ Heks is melig geworden. Ik heb zo een leuk afspraakje met mijn nieuwbakken vriend. ‘Veel plezier,’ wuift mijn fysio me uit.

Met een kleine omweg fiets ik naar het Hout. VikThor draaft opgewekt naast me. Het is heerlijk weer. Fris, maar een knalblauwe lucht. Het zonnetje heeft al kracht. Het is verrukkelijk buiten.

Bij het theehuis zie ik een arm de lucht inschieten. Hawk zit op de uitkijk. Hij heeft een tafeltje veroverd in de zon. Zijn balwerper en handschoenen liggen nonchalant op een belendende tafel. Snel schuift hij een stoel in de zon. ‘Kom hier zitten, Heks, dan zit je goed.’

We bestellen espresso en koffie verkeerd. ‘Met weinig schuim,’ roept Hawk.,’ mijn vrouw hield van koffie met schuim, maar ik niet. En jij, Heks?’ Ik vertel hem over mijn lactosevrije melk, die ik opschuim tot astronomische hoogte. Ik heb daar een speciaal apparaat voor, dat neem ik zelfs mee op vakantie. Hawk moet lachen. De koffie arriveert.

© toverheks.com

© toverheks.com

De hondjes dollen om de tafel. Ik gooi balletjes voor hen en een afgekloven plastic kip. Ze rennen over het grasveld, terwijl wij maar klessebessen over van alles en nog wat.

‘Wil je een half glas wijn, Heks? Dat bestel ik ook wel eens met een chirurg hier uit het ziekenhuis. Hij vertelt altijd de meest vreselijke snijverhalen. Maar zelf stelt hij zijn lichaam ook ter beschikking van de wetenschap.’

Opeens praten we over doodgaan en wat er gebeurt als je je lichaam ter beschikking stelt. ‘Wat een gezellig onderwerp, maar niet heus!’ roept Hawk, ‘Kom laten we die wijn bestellen en klinken op onze nieuwe verbinding!’

© toverheks.com

© toverheks.com

Even later komen de halve glazen wijn op tafel. ‘Dit zijn wel hele volle halve glazen, Hawk, volgens mij worden we gematst,’ glim ik naar mijn nieuwe vriend. ‘Welnee,’ glimt hij terug, ‘zo krijg ik ze altijd.’

Heks heeft jaren in de horeca gewerkt. Ik heb een timmermansoog ontwikkeld voor dit soort eenheden. We worden gematst!

Dan lopen we nog een rondje door het park. Op het grote veld drinken we yogi thee uit mijn meegebrachte thermos. De Ierse wolfshond en zijn baasje melden zich ook. Een dolle achtervolging over het veld volgt. Drie uitgelaten hondjes hollen door het gras.

De baasjes slaan het met plezier gade. ‘Wat hebben we geluk met dit mooie weer, Heks. Wat een geweldige eerste afspraak. Kom je snel een keertje koffiedrinken bij me? Dan maak ik salade voor. Veldsla en tomaten gaan erin. En….’ Hij somt een hele lijst ingrediënten op.

© toverheks.com

© toverheks.com

Dan zie ik dat hij het een beetje koud krijgt. De zon is verwaterd en opeens wordt het fris. Ook door mijn dikke klerenpak dringt de kou naar binnen. Het is tijd om naar huis te gaan. We nemen afscheid met alweer een nieuwe afspraak op de agenda.

Op weg naar huis springt VikThor sloot in sloot uit. Gelukkig maar, zo wordt hij weer een beetje schoon na een middag in de blubber. Blij zit ik even later thuis in mijn stoel. Mijn hondje ligt in coma. Die hoor ik de komende uren niet meer. Wat kun je toch gelukkig worden van goed gezelschap. Ik voel me heerlijk. Vol liefde voor de hele wereld. Gezegend. Verbonden.

© toverheks.com

© toverheks.com

 

Verse vis en rotte vis, Heks neemt beiden voor wat het is: Vrolijke islamitische noot na mentale tik van Leidse klapperkloot! En mijn kerstdiner is klaar. Echt waar! Gemarineerde kabeljauw met gember, kurkuma en laos uit de oven.

toverheks.com - 2 (17)

‘Kabeljauwwww, een hele kilo voor twaalf eurootjes! Ja lieve mensen, het is echt waar!’ De jonge moslima in mijn favoriete viskraam schreeuwt de hele boel bij elkaar, ‘Verse schol, neem mee die hap! Dit kun je niet laten liggen! Een kilo voor twaalf vijftig!’

Heks is blijven staan. Ik weet nog een heel lekker recept met kabeljauw. Ik heb het al in geen eeuwen gemaakt, want er zit sojasaus in. En zure room…….  En ook nog eens kaas! Maar als ik daar nu eens iets op verzin? Het recept een beetje omwerk? Die laag kaas is sowieso niet essentieel. Room is geen probleem, die maak ik van cashewnoten….. Maar om die soja te vervangen moet ik echt iets goeds bedenken!

‘Doe mij maar een kilo,’ onderbreek ik haar geblèr, ‘Je hebt overigens een geweldig stemgeluid! Perfect voor in de marktkraam! Een groot talent!’ grap ik erachteraan. ‘Ha, horen jullie dat? Ik ben ontdekt! Ik heb een prachtige stem!’ gilt ze enthousiast tegen haar collega’s, ‘Dank u wel voor het compliment!’ Intussen pakt ze de superverse vis in.

‘Oh, is dat zo? Biedt iemand je soms een baan aan?’ Een grote kerel achter in de kraam draait zich om en kijkt me geringschattend aan, ‘U mag haar zo meenemen hoor, liever vandaag dan morgen….’ vervolgt hij bulderend van de lach.

‘Zeker familie van je?’ gok ik. Van je familie moet je het meestal niet hebben. ‘Ja, het is m’n broer….’ ‘Hij is gewoon jaloers op je communicatieve vaardigheden…’ troost ik de jongedame. Aan haar reactie te zien zit ik er niet eens zo ver naast. Schaterlachend nemen we afscheid. Wat een grappige ontmoeting bij deze kraam vol verse vis. Een leuke ervaring!

Heel wat beter dan de aanvaring met de man, die me vijf minuten daarvoor voor rotte vis uitschold. En waarom? Omdat ik kreunde, terwijl ik tegen een brug optornde. ‘Jeh, hou je grote bek, je mot geduld hebben stom wijf, er zijn nog meerrrr mense in de weweld hoh…. Kankerdekankerdekutkutkut…’

Verbijsterd kijk ik in het gezicht van een mij wildvreemde Leidse inteeltkop. Een ouwe gluiperige glibber van een vent met een krijsend kind op de arm. Naast hem een zonnebank bruin gebraden vrouwtje met een toef wit gebleekt schaamhaar op haar kop. Een kinderwagen uitpuilend van de kerstinkopen staat overdwars tussen hen in. Er is geen doorkomen meer aan.

Als een dikke druilerige zongebuinde gezinsdrol constiperen ze de doorstroming op dit deel van de markt. Ik sta nog steeds glazig te gapen naar de kerel met gezin. ‘Waar heeft u het over?’

‘Ja, juh stomme twut, jij mot niet denke dat je bladiebla. Belachelijk, wat mot dat? Dan? He? Had je wat?’ Raaskalt de idioot maar door. Wijdbeens verspert hij me nu echt de weg.

‘Hou je bek,’ bijt ik hem toe, ‘Wat denk je wel, eikel? Ik heb het helemaal niet tegen jou, dat gezucht. Ik heb je niet eens gezien,’ de schlemiel komt nauwelijks tot m’n navel, ‘Ik moet tegen die brug oplopen en heb last van mijn lijf. Dus opzouten nou voor m’n neus vandaan met je gezever. Oprotten mafkees.’

‘Juh. Stom klotewijf, doet effe normaal!’ gilt zijn Leidse moppie nu samen met hem in koor. Alsof ik iets geks zeg. Alsof ik me misdraag! Alsof ik hen de weg versper……

toverheks.com

toverheks.com

Heks loopt snel door. Wat een hopeloos stel mensen. Goddank ga ik daarna vis kopen. Die ontmoeting maakt veel goed.

Een dag later marineer ik de kabeljauw in witte wijn, madeira, kurkuma, laos en gember, citroensap, sesamolie, vissaus en een scheut worcestersaus zonder soja en gluten. Ik gooi er nog wat citroenblad en sereh bij, alsmede een sjalotje, de rasp van een limoen en een mandarijntje en een lekker rood pepertje.

Het originele recept van de marinade is sherry, kurkuma-, laos-, gemberpoeder en sojasaus.

Leg de uitgelekte vis in een ovenschaal. Bak een paar uiten in de koekenpan, voeg de marinade toe, een blikje tomatenpuree en tot slot de room. Ik maak hiervoor room van rauwe cashewnoten. Giet over de vis. Dek af met een laag geraspte kaas, behalve als je geen lactose verdraagt……

Oven voor verwarmen op 200 graden en drie kwartier laten garen: Fenomenaal lekker met rijst en een salade!

‘Kom je morgen eten?’ app ik Steenvrouw die avond. En ja, ze komt. Als we samen zitten te smikkelen verklap ik dat ik een hele bak van dit goddelijke goedje heb ingevroren voor eerste kerstdag. ‘Heb je zin om aan te schuiven?’

Langzamerhand krijgt mijn kerst vorm. Zat ik eerst nog de hele kerst in mijn eentje te koekeloeren zonder boom, nu krijg ik toch wat vrienden op bezoek. Steenvrouw komt dineren en de Don komt logeren. Op de valreep besloten. Hieperdepiep hoera!

toverheks.com

toverheks.com

 

3 oktober leent zich niet voor sober: Wij Leienaars pakken uit! Onstuitbaar stuwen we door de straten! Voortgedreven door onze persoonlijke uitlaatgassen! Veroorzaakt door het traditionele bij deze datum behorende gerecht: Hutspot met klapstuk! Heks viert ook feest! Thuis! Met de deuren en ramen wijd open……

Het is feest in Leiden. Al een paar weken zijn mijn stadsgenoten bezig met de voorbereidingen. Er verschijnen grote lichtborden met teksten als ‘nog tig dagen en dan is het dwwrie oktober’ en dergelijke. Wij Leienaars verheugen ons op die dag als een kind op zijn verjaardag!

Al een week voordat de festiviteiten losbarsten ligt de hele stad op zijn gat. Wil ik naar de fysiotherapeut en moet ik langs het station? Er is geen doorkomen aan. Overal staan mannetjes in gele en oranje jasjes naast hekken te posten. De godganse dag. Wat doen die mensen normaal gesproken vraag ik me dan af. Waar komen al die mannetjes vandaan?

En kan ik er eentje lenen om hier voor de deur te zetten? Wat kost dat?

De kermis is weer gigantisch dit jaar. Een reusachtig rad flikkert zijn lichten over de stad. Tuimelaars vol gillende mensen zwaaien door de lucht. Eindelijk is het dan zover, de kermis trapt af, gevolgd door de Taptoe. De vooravond van het feest, twee oktober is traditioneel het beste deel der festiviteiten.

Mensen zijn nog fris, de drank zit er nog niet tot de nok toe in; De stad is nog niet nat gepiest en ondergekotst. Heks loopt over de traditionele markt langs de grachten. Ik ploeter me door de aangroeiende mensenmassa, want ik ben op weg naar huis. Met tassen vol boodschappen: Ik woon namelijk in het oog van deze orkaan.

In de oven staat klapstuk aan te braden. Snel gooi ik er bier, sjalotjes, wortel, kruiden en mijn geheime ingrediënt bij. Nu nog een paar uur geduldig wachten en dan…… Smullen maar.

Ik heb wilde plannen om eventjes de stad in te gaan. Misschien weer eens een nacht op het biljart dansen? Ik heb er best zin in. Maar als ik in mijn stoel zit na de boodschappen en het koken ben ik kapot.

Mijn hele lijf doet pijn en langzaam stijven mijn protesterende spieren ook nog eens op, zodat een gang naar de keuken om eventjes te checken of alles daar goed gaat al een hele bevalling is. Laat staan geworstel door een dronken massa. Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken.

Onder mijn raam stelt de fanfare zich op. Ze oefenen hier om de hoek bij de padvinders. Ze hebben het vreselijk druk deze dagen. Eerst de Taptoe, morgenochtend vroeg het Reveille en dan nog de Grote Optocht! Even later marcheren ze luid toeterend de steeg uit.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM klapstuk à  la Heks

Een paar uur later toeteren ze zich een weg terug naar hun honk. Heks zit nog steeds bewegingsloos in haar stoel. Uitgaan zit er niet meer in. Ik voel me zelfs licht grieperig.  getsie.

De zwarte panter loopt nog buiten en dat zit me niet lekker. Hij is al anderhalve dag op stap, maar nu moet hij toch eens thuis komen. Een uitgebreide zoekronde door de buurt heeft echter niets opgeleverd. Plotseling hoor ik een vrouwenstem door het open raam. ‘Poesie, kom eens hier poesie.’

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

In een sprong ben ik bij het raam. Ik zie een jong stel in de steeg, maar mijn kat zie ik niet. ‘Meneer, loopt daar om de hoek een kat? Hallo, meneer, mevrouw….’

Het duurt eventjes voordat ze me horen boven het lawaai uit, maar dan blijken ze inderdaad Ferguut in zijn kraag te hebben gevat. Als een haas ren ik naar beneden om mijn schatje op te halen. ‘Dank jullie wel, hij mag niet meer naar buiten voorlopig….’ het stel moet lachen. Hun katten zitten ook opgesloten, vertellen ze me. Ze zijn blij met hun goede daad. Heks ook!

De molen van mijn vriend molenaar staat in de feeststand. Met natuurlijk een drie oktobervlag in de wieken!

Wat later app ik met Fiederelsje. Ook zij is snipverkouden en licht grieperig. ‘Heb je zin in klapstuk morgen? Mits onze slijmvliezen het toestaan?’ We spreken af om morgen te kijken hoe we ons dan voelen. En als dat ook maar een beetje boven de streep is, dan komen mijn vrienden hier eten!

‘Zal ik een lekker taartje maken? Ik ben aan het experimenteren met koude taarten, net als jij Heks, je hebt me geïnspireerd….,’ Heks moet lachen, ‘Ik heb een taart gebakken schat. Een heerlijke perencrumble. Dus dat wordt dan een grand dessert!’

Zo zit ik op twee oktober met deuren en ramen open te luisteren naar de bruisende stad. Onder mijn raam loopt een stoet mensen van hot naar her. De steeg fungeert als sluiproute. En klankkast. Alsmede plasgoot helaas.

Tjongejonge wat komt er weer een golf urine los uit Jan en Alleman. Het is toch godgeklaagd dat onlangs een vrouw een fikse boete moest betalen, omdat ze nergens terecht kon met haar hoge nood, niet in haar broek wilde pissen en toen maar ergens op straat is gaan zitten, terwijl die kerels dat slurfje ongestraft overal op los mogen laten hier in de stad tijdens Leidens Ontzet. Bedenk ik me ontzet! Geen haan die ernaar kraait, zolang een kip het maar niet doet…..

Ik zie zelfs een kerel vijf minuten onafgebroken urineren tegen de gevel van het hotel aan de overkant, terwijl hij tegelijkertijd een blik bier in zijn mond geklemd houdt. Af en toe gooit hij zijn hoofd achterover om een slok te nemen. Hij heeft genoeg tijd om een heel blik te ledigen, zolang duurt zijn geplas.

‘Kom op VikThor, jij moet er nog eventjes uit, je hele territorium is verpest door al die kerels, dus leef je uit…..’ om een uurtje of vier ’s nachts loop ik nog een rondje. Ik heb voor de televisie liggen slapen, dwars door alle herrie heen. Alhoewel, was het wel zo’n lawaai? Het viel eigenlijk best mee…..

Lang leve de harde wind. Nog nooit was het zo stil in de stad tijdens drie oktober als dit jaar. ‘Spelen er nu gewoon geen bandjes? Is de kermis al gesloten?’ vraag ik me herhaaldelijk af. Maar nee, de kermis draait op volle toeren en links en rechts staan hopeloze flutterige gelegenheidsformaties de sterren van de hemel te coveren.

Als ik de deur uitloop zie ik dat ons portiek ook al functioneert als openbaar toilet. Getsie. Een dikke urinedamp walmt me tegemoet. Daar moet ik maar snel een emmertje sop overheen smijten morgen…..

Ach Heks, het wordt wel erg minimaal, de manier waarop je drie oktober viert. Klapstuk koken en daarna in bed gaan liggen, terwijl je luistert naar een feestende stad. In je dooie eentje. Wat kan het schelen? Je mag al blij zijn dat je niet altijd in bed ligt. Hoe dan ook, ik verdom het om me er zielig bij te voelen. Sterker nog: Ik geniet van de bruisende energie rondom mijn woning……

Een dag later komen mijn vrienden dineren. We hebben een heerlijke avond, met de feestende stad op de achtergrond en hutspot op ons bord.

TOVERHEKS.COM

TOVERHEKS.COM

‘Ik was bijna lid gemaakt van De 3 Oktober Vereniging, Heks, vrienden van me hadden bedacht dat dat wel leuk zou zijn voor iemand uit België…..’ mijn vriendin is serieus ondanks haar brede grijns, ‘Ik woon hier alweer meer dan dertig jaar, Heksje! Ik ben bijkant een echte Leidse. Het lijkt me best leuk om lid te zijn en dan haring en wittebrood te gaan halen,,,,’

‘Ik wil ook weer eens naar het Reveilll en de koraalzang ’s morgens vroeg,’ vervolgt ze haar verlanglijstje. Heks ging vroeger ook altijd naar het Reveille, ik ging dan op twee oktober gewoon door tot de volgende ochtend. Na de ouderwetse samenzang werd er pas geslapen…..

‘Laten we lid worden van de vereniging en weer eens naar het Rweveillllllllll gaan. Lijkt me fantastisch, gaan we doen schat!’ We tikken elkaars hand aan in de lucht om het te bezegelen. Ja leuk. Volgend jaar dan maar, want dit jaar lukt niet meer……

 

Soms leiden onverkwikkelijke zaken tot een verkwikkend resultaat! Of sorteren irritante stinkventjes onbedoeld een positief effect! Heks bezoekt voor het eerst in tijden de sportschool. Goede voornemens te over, nu nog de juiste begeleiding!

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Het verbouwen van mijn badkamer heeft een gunstig bijeffect. Het feit, dat ik niet kan douchen noodzaakt me om naar de sportschool te gaan. Ik ben daar al anderhalf jaar lid van, maar kom er zelden. De laatste pogingen bleven bij inschrijven voor yoga en dan toch niet gaan.

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

De reden is simpel. Het is ongelofelijk pijnlijk om te planken, omgekeerde honden uit te beelden of anderszins gewicht op armen en schouders te doen rusten. Sinds kort is ook mijn heup niet meer belastbaar. Dat beperkt de mogelijkheden tot een beetje plezierig sporten enorm.

Toch ga ik het weer proberen……. Na het sporten kan ik de sauna in. En van te voren pak ik een zonnebankje. Er valt dus ook genoeg te genieten…….

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

‘Mevrouw, er ligt een aantekening voor u,’ zegt een medewerker, als ik dan eindelijk een keertje sta in te checken bij de balie, ‘U schijnt zich niet af te melden voor de lessen!’

Ik leg hem uit, dat de app daarvoor een hele tijd niet werkte. Maar ik ben het ook vaak vergeten herinner ik me enigszins beschaamd. Zat ik vol goede voornemens, totdat ik aan het eind van de middag als een dweil eventje voor de TV ging liggen. En in slaap viel……

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Vol goede moed schrijf ik me in voor yoga. Tevens laat ik me door een medewerker instrueren rondom een te volgen circuit ter bevordering van mijn spiermassa. Het is een stevig uit de kluiten gewassen jonge hond met een olijk rond gezicht. Rossige krullen doen zijn voortijdige kaalheid nog niet vermoeden.

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Zijn afgetrainde lijf is nog niet uitgedijd tot de proporties van de gemiddelde zwangere man van middelbare leeftijd. Hij heeft dus verstand van fitness. Maar heeft hij wel verstand? In elk geval niet  van lijven met een gebruiksaanwijzing zoals het mijne.

Stotterend oppert hij, dat yoga misschien niet zo’n goed idee is voor mijn gewrichten. Heeft hij gelijk? Tijdens de eerste yogales schiet mijn heup opeens in de kom. Dat vind ik toch wel prettig.

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Uiteindelijk adviseert hij me een rondje op supersimpele apparaten. Als ik de keer daarop het circuit afwerk, onderbreek ik het voor een kwartier begeleide buikspierkwelling. Weer terug bij mijn laatste oefenapparaat begint er opeens een dik kaal bezweet kereltje tegen me te schreeuwen. ‘Ga toch eens van mijn apparaat. Je doet het verkeerd. Bladiebla…..’ Ik kijk hem niet begrijpend aan. Zijn apparaat? Huh? Waar heeft hij het over?

LELIJKE MANNETJES IN TRAININGSPAK

Aan de overkant zit een knappe kerel te lachen. Ook hij krijgt een veeg uit de pan van het miezerige dikke drukke mannetje. Maar Heks moet het het meest ontgelden. Als een duveltje uit een doosje springt hij steeds van een loopband of trekkenek-machine voor mijn voeten, om dan weer te schelden over mijn afschuwelijke wanprestatie.

Ik besluit er maar niet teveel op te letten. Ik trek een gezicht tegen de lachende man aan de overkant. Die zit de tranen uit zijn ogen te wrijven. Wat heeft hij een lol. Apart toch weer allemaal.

LELIJKE MANNETJES IN TRAININGSPAKLELIJKE MANNETJES IN TRAININGSPAK

Bij de laatste machine tref ik een dikke zweetstreep op het zitkussen. Op de plek, waar je bilspleet het kussen raakt. Het dikke eikeltje heeft hier net nog fanatiek op zitten rukken en trekken aan een paar fallisch gevormde handles. Zonder handdoek onder zijn behaarde gat te leggen! Bah, bah.

LELIJKE MANNETJES IN TRAININGSPAK

Even later zie ik het miezerige sujet smoezen met de buikspier-juf. Hij loert in mijn richting en lispelt boze dingen in haar fraaie oren. Vervolgens blaast hij verontwaardigd de aftocht. De dame wandelt mijn richting op. Voordat ze me kan aanspreken vraag ik haar wat dat nu toch allemaal te betekenen had.

LELIJKE MANNETJES IN TRAININGSPAK

‘Geen idee,’ glimlacht ze, ‘Deed hij vervelend?’ Ik beaam dat de man me lastig viel. ‘Alleen heb ik geen flauw vermoeden waarover,’ vervolg ik, ‘ik deed gewoon een rondje op de apparaten. misschien wilde hij simpelweg een beetje aandacht van een vrouw. Sommige types doen daar alles voor!’ ‘Aha!’ doen haar ogen en ze knikt bevestigend.

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

‘Dan doen we maar alsof dit nooit is gebeurd,’ weer die glimlach, ‘Is het wel gelukt om te trainen?’ Ik vertel haar over mijn lastige lijf en de problemen, die ik tegen kom zodra ik het in mijn hoofd haal om te sporten. ‘Maar het is zo goed voor me, tegelijkertijd!’

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Tot mijn verbazing weet ze heel goed waar ik het over heb. Ze is thuis in spieren en gewrichten, weet wat hypermobiliteit inhoudt. En bovendien: Ze kan me oefeningen geven om de boel te verbeteren! ‘Het zijn zogenaamde balansoefeningen. Daarmee verstevig je de ligamenten van bindweefsel rondom je gewricht. Het kan je klachten aanzienlijk verminderen!’

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

Zo zie je maar weer, dat de meest irritante medemensen je soms hele goede dingen kunnen brengen! Zonder die gestresste supereikel had ik nooit dit verhelderende praatje gemaakt met Miranda, mijn nieuwe coach in deze sportschool. Komende woensdag gaat ze me instrueren!

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash, sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash, sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash, sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash, sportcity, leiden, yttrainen, sportschool. logo. sauna, squash,

 

 

‘Meedogenloos voorspel’ en ‘How to live with a huge penis?’ Ontmoeting tussen jeugdgeliefden op leeftijd met bijpassende geschenken…..

jeugdgeliefden

Staartje

Woensdagavond haalt mijn jeugdliefde me op voor een etentje. Hij geeft me een paar cadeautjes, een aantal CD’s van oude LP’s, waar we vroeger naar luisterden. En een Bouquetreeks, for old time’s sake. “Meedogenloos voorstel’, heet het flutje. ‘Meedogenloos voorspel,’ grap ik . We schieten in de lach, de stemming zit er al flink in. In een impuls besluit ik hem ook een cadeautje te geven. Eerder had ik dit al overwogen, maar ja, het leek me een ietwat ongepast presentje voor een ex.
Maar nu hij met vrouwenporno komt aanzetten durf ik het wel aan….. 😉
IMG_3363 IMG_3366

Een tijd geleden stuitte ik op een ongelofelijk grappig boekje: ‘How to live with a huge penis?’ Ik kocht direct drie exemplaren. Mijn vrienden weten natuurlijk wel, dat ik mijn leven lang al graag grapjes maak over dit onderwerp. Vroeger met mijn broer.  Hij heeft er dan ook als eerste eentje in ontvangst mogen nemen. Wat was hij er blij mee!  Hij liet het aan al zijn vrienden zien, deze aanwinst voor zijn boekenkast.

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Staart heeft een App

Kijk, Heks, het is een matige wijn!

Het tweede exemplaar is dus voor Staart. Als geen ander kon ik hem vroeger de slappe lach laten krijgen over dergelijke onderwerpen. Tranen biggelden dan over zijn wangen, terwijl hij hikkend naar adem hapte. Ik weet zeker, dat hij het met plezier zal lezen. Om indruk te maken op de andere restaurantbezoekers, legt hij het later pontificaal op ons tafeltje……

IMG_3369 IMG_3371 IMG_3370IMG_3376 IMG_3378 IMG_3377

Net als we ons zo’n beetje installeren, komt mijn goede vriend Pappa binnen met zijn zoon. Er zijn nog maar twee plaatsen vrij, precies aan het tafeltje vlak naast het onze. ‘Ga weg!’ roep ik onbeleefd. ‘We hebben allemaal persoonlijke dingen te bespreken!’  Vader en zoon maken, dat ze wegkomen, ondanks protesten van een berouwvolle Heks. Zo kunnen Staart en ik ongestoord elk onderwerp aanroeren, zonder luistervinken.

IMG_3373 IMG_3375

lachende man met Huge penis

Hij begint al te giechelen…..

Dat is maar goed ook, want er valt veel te bepraten. De meest uiteenlopende zaken komen aan bod. Oude koeien worden uit slobberige sloten gedregd. Pijnlijke zaken worden niet geschuwd.

Heks wordt zelfs nog behoorlijk venijnig over een gemeenschappelijke ‘kennis’. Een draak van een vrouw. Iemand, die mij willens en wetens heeft beschadigd. Zelfs nu strooit ze nog allerlei onwaarschijnlijke verhalen over mij rond. Yek.

IMG_3379Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, sannende dijen, rolletjes pepermunt in broekzakken

Meedogeloos voorspel, met sardonische glimlach, krullende lippen, enorme spannende dijen, kloppende rolletjes pepermunt in broekzakken,

Haar assistente in het kwaad is een hele domme koe van een vrouw, een oude vriendin van Heks. Sommige mensen hebben wel een zeker IQ, maar weigeren die grijze massa te gebruiken……

Terwijl ik naar Staart luister, realiseer ik me, dat het tijd wordt om ook deze twee taarten achter me te laten, te vergeven dus. Mensen weten werkelijk niet wat ze doen. Uit domheid, of jaloezie. Het Secreet heeft ooit ook ‘iets’ met Staart gehad, na Heks. Hij hield bij lange na niet zoveel van haar, als van Heks. Het was een vaag gebeuren, vertelt Staart.  Dat heeft ze mij nooit vergeven.

Ook delen we een diepe pijn, vergelijkbaar trauma….. Hetgeen in ons geval niet bepaald een band schept. Toen haar latere man, een lamlul van een kerel, ook nog een poos achter Heks aan ging lopen, waren de rapen gaar.

how to live with a huge penis?

Een zelfhulpboek

Het is een vrouw, die mensen koopt, met gunsten, drank  en drugs…… Opeens realiseer ik me, hoe gelukkig ik ben: Mensen houden van Heks om Heks. Niet om wat ik voor hen koop. Niet om wat ik voor hen doe. Niet omdat ik ze onderdak verschaf en me in hun problemen wentel….

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

OMG: Omvangrijke Manneijke Genitaliën

“Wat ik zo leuk vind aan je blog en ook herken van vroeger’, zegt Staart,’ is die enorme liefde voor mensen. Dat heb je altijd gehad Heks.’ Nou ja, niet voor alle mensen, dat blijkt maar weer. Ook een Toverheks heeft zo haar vijanden. Hele vervelende en lastige partners…..

Via een omweg probeer ik dan toch maar mijn vijanden lief te hebben. Staart geeft om deze vrouw, een heel klein beetje dan. Dus er zit iets goeds in dat monster…..Hoe zou het zijn als ik deze vrouw niet kende en gewoon in een parkje tegenkwam?

Plotseling komt het gesprek op parallelle universa. Staart is wiskundige en stuit vanuit die invalshoek soms op theorieën hieromtrent. Heks reist met het grootste gemak heen en weer tussen verschillende werkelijkheden. We bespreken uitgebreid de mogelijkheden van dit principe.  Hier vinden de wiskundige en de heks elkaar. ‘In een ander universum, gaan we het er beter vanaf brengen met de liefde,’ beloven we elkaar. Een grappig idee.

Later drinken we thee in huize Heks. We bekijken hele oude foto’s. Ik heb nog een krantenknipsel voor hem. Staart was in zijn jonge jaren activist….. Ketende zich vast aan kerncentrales e.d. Als ik hem uitzwaai, roept hij op de hoek van de straat: ‘Weet je nog, dat we hier ‘, hij wijst op een uitgaansgelegenheid, ‘in een enorme party terecht kwamen en de hele nacht feestten? Tussen wildvreemde mensen?’

Het begint me te dagen. Zo’n ervaring, die je denkt nooit te zullen vergeten. Was me bijna ontglipt…….

IMG_3385 IMG_3389 IMG_3388 IMG_3386

Volop beweging. Stralende Heks beleeft spannende dingen. Bijgestaan door haar beestenboel!

docent

De docent

let op

Mijn Apps

Vannacht is het weer zover. Ik laat heel laat de hond uit, samen met kat Ferguut. opeens duikt er een man op uit een steeg. ‘ Wraf, grwaf’, waarschuwt Ysbrandt. De man blijft staan en probeert ons met een starende blik te provoceren. Ik besluit hem te negeren, kalmeer het varken en aai mijn grote zwarte kater. In de verte komen twee mensen aanlopen. Ik wacht tot ze dichterbij zijn.  De man verdwijnt gelukkig om de hoek.

lachende docent

Haha

Als ik mijn weg vervolg, ontdek ik dat de griezel me opwacht, een paar meter voorbij de bocht. Gelukkig lopen de twee onbekenden ook net over het plein naar me toe. Ik wandel om een perk, de rest loopt verder door de straat. Ik zie de enge man achterblijven. Hij treuzelt en het zal niet lang duren, voordat hij me lastigvalt. Ik draai op mijn hakken een andere kant op en verdwijn tussen poortjes en tuintjes, richting de drukke Haarlemmerstraat.

oude hond op bruggetje

Kom maar

Zo wordt ik genoodzaakt er een flinke wandeling van te maken. Na een tijdje vind ik mijn kat terug. ‘Ik had je ook geholpen hoor, lieve Heks’, mauwt het monster. ‘Ja, hoe dan, kleine panter?’ Ik heb het nog niet gedacht of hij wringt zich tussen mijn benen , zodat ik bijna mijn evenwicht verlies. Oeps, zo dus. Hij zou die snuiter op zijn snoet doen gaan…..

En dan heb ik natuurlijk ook nog Ysbrandt, de gerenommeerde ballenbijter, bij de hand…..

oude hond is bang voor bruggetje

Nog zo’n loeder

Gelukkig heb ik deze ochtend een veel leukere ervaring met de mannelijke medemens. Bij mijn nieuwe Ipad kreeg ik een les cadeau. Vanmorgen meld ik me met allemaal digibeten,  zo’n acht dames en 1 heer, bij de winkel. De docent heeft mij destijds dit wonder der techniek verkocht. ‘Goedemorgen Toverheks’, zegt hij. Dat hij dat nog weet! Wat leuk. Heks voelt zich helemaal gevleid.

gekke hond

Whahahaha, ik doe het!

De meeste dingen heb ik zelf al ontdekt, maar ja, ik ben dan ook al lang digibeet af. Die paar jaar programmeren en systeembouwen hebben me enorm handig gemaakt met deze materie. Toch hoor ik een aantal dingen, die me verder helpen.

Zo mag je elke aangeschafte App vijf keer delen. App? Wat is dat nu weer? Applicatie, toepassing.

oude hond

Hehe…

De docent geeft een voorbeeld: Hij kan al zijn Apps op de computer van de Toverheks zetten. Hoe dan, willen wij weten. Nou, dan logt hij in op in mijn computer…. Hij kijkt me recht aan. De andere dames zijn verbolgen. Waarom niet op hun computer? Kijk, dat zijn de mooie dingen van het leven. Zelfs een suffe computerles zit vol flirtmomenten…..

Later krijg ik droevig nieuws. Tijdens een wandeling in het bos met hondje bereikt mij het bericht, dat een dierbaar familielid uit de Alex Orbito clan is overleden. Wat een gemis. Ik denk aan al zijn dierbaren.

Ja, ook lichtwerkers sterven. Zelfs al werk je voor de beste genezer ter wereld, als het je tijd is, ga je……

Gelukkig kom ik een wandelvriendinnetje tegen met haar honden, een teefje van haar zelf en een logerende reu. Twee stokoude Golden Retrievers. Ontelbare ommetjes hebben we al samen gelopen. Vandaag laat ze me zien, hoe de zeer oude heer bang is om een bruggetje over te steken. Als het hem lukt is hij heel blij. Wat een vreugde door zoiets kleins.

Een dag vol beweging, alsof alles moet gebeuren in één dag! En het is nog lang niet voorbij, want over een uur vertrek ik naar Amsterdam. Vanavond ben ik getuige van het optreden van de Hyperblaster heren op North Sea Surf Rock. Helemaal Hot en Booming en Heks is erbij!

vrolijke vrouw

Zo jammer, onscherp