Sapperdeflap. Hier zit een hele ouwe lap. In de lappenmand getrapt. Dweilen met de kraan open, omdat mijn neus is gaan lopen. Lekker buiten met mijn hond. Dat is dan toch weer gezond. Kont, blond, honderd pond……. Dr Phil heeft weer een een gek. Poppenstront en kleuterseks. :-( En: Meligheid troef in Huize Heks.

© toverheks.com

© toverheks.com

Vandaag doe ik niks. Nou ja, het hondje moet wel naar buiten natuurlijk. Dat zal ik er evenzogoed uit moeten persen. En dientengevolge zal ik me toch aan moeten kleden. Een hels karwei met schouders uit de kom. ’s Morgens vroeg. Zonder medicinale cannabis in mijn klep. Als de pijnstillers nog niet zijn ingewerkt.

Heks ligt moed te verzamelen voor de grote metamorfose van nachtdier naar mens. Het is intussen al middag. Ik moet echt uit bed komen nu. Mijn hondje moet naar buiten. Ik heb dan wel vanmorgen heel vroeg nog een rondje gewandeld. In de vrieskoude nacht met panter en VikThor. Hij klapt dus nog niet uit elkaar.

Eerst nog maar eens een bakkie troost. Koffie doet wonderen, het is de beste drug ever. Met op de achtergrond Dr. Phil aan het woord tegen een hopeloos disfunctioneel gezin giet ik een gloeiend hete bak in mijn loden pijp. Ha. Lekker.

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Je liegt, je liegt,’ schreeuwen de dochters op televisie tegen hun narcistische stiefvader. De man heeft hen alledrie betast en misbruikt. Geschopt en geslagen. Gekleineerd en vernederd. De moeder wist zogenaamd nergens van. Ondanks het feit dat de dames het haar meermalen hebben gemeld. Ondanks het feit dat ze regelmatig getuige was van alweer het zoveelste pak slaag.

Heeft ze hen ook uitgeleverd aan haar man? Bij thuiskomst even melden wat haar kinderen hebben misdaan die dag? Zodat hij hen een stevig pak rammel kan geven? Het komt voor, zulke praktijken. Het betere narcistische teamwork zogezegd.

© toverheks.com

© toverheks.com

De biologische dochter van de man komt erbij. Hij hangt eerst een melodramatisch verhaal op, hoe zij altijd wel in zijn onschuld heeft geloofd. Hoe zij na jaren weer contact met hem opnam. Hoe hij haar mocht weggeven op haar huwelijk.

Zodra ze op haar stoel zit ontkracht ze dat verhaal. ‘Gemene leugenaar, er klopt niets van jouw gezever. Ik heb nooit contact me jou opgenomen. Jij belde mij! En ik geloof helemaal niet in jouw onschuld. Je sloeg ons met enige regelmaat helemaal lens. Ook mij. En je hebt ons allemaal seksueel misbruikt. Op m’n zevende was je me al aan het tongzoenen. Ik kwam er eigenlijk nog het beste vanaf. Omdat ik je eigen vlees en bloed ben…..’

© toverheks.com

© toverheks.com, fallische bezemsteel…..

De man heft ontzet zijn armen in de lucht. ‘Oh, oh, oh,’ zegt de door een rechter veroordeelde crimineel, ‘Ze weten niet wat ze zeggen. Ik was gewoon onschuldig aan het stoeien. Bladiebla.’

Ja, lekker stoeien met je tong in de mond van je dierbare kleuter en je handen in haar gebloemde broekje. Wat een acteur is het, die man. Heks heeft er genoeg van. Ik ga de afloop niet afwachten. De ellendeling lijkt mij persoonlijk een monster. En die moeder een eersteklas loeder. De wereld zit er vol mee.

© toverheks.com

© toverheks.com

Eenmaal in de kleren ga ik naar buiten. Jemigdepemig, wat doet mijn lijf zeer vandaag. Ik moet nodig beweren dat mijn linkerarm zo is opgeknapt. Vannacht om de haverklap wakker geworden van de pijn. Hij hangt weer ouderwets uit de kom en de rechter ook. Dus ik heb eventjes geen goede arm over om in de strijd te werpen. Ik ben letterlijk onthand.

In het eerste park tref ik Sib en zijn bazinnetje. VikThor springt een gat in de lucht. Terwijl de hondjes zich uitleven kletsen de baasjes een beetje bij. ‘Vorige week is Storm aangevallen door een enorme Deen. Ken je die hond? Een heel dominant geval. En de baas laat het gewoon gaan…..’

© toverheks.com

© toverheks.com

Heks kent geen grijze Deen. Ik loop blijkbaar op andere tijdstippen in dit park. ‘Kijk maar uit voor die hond. Volgens zijn baasje is hij heel lief thuis, maar hij wandelt om 4 uur ’s nachts omdat zijn hond dat wil. Komt hij zijn bed voor uit!!!!!! Kun je nagaan hoeveel overwicht hij op het bakbeest heeft…..’

‘Ik loop ook vaak om vier uur ’s nachts. Vannacht nog. Ik val vaak met kleren aan in slaap voor de televisie en moet dan nog eventjes naar buiten…..’ grijns ik. Ik durf niet te bekennen dat dit pas mijn eerste uitlaatronde van de dag is.

© toverheks.com

© toverheks.com

‘Het is pas mijn eerste rondje,’ bekent Sib’s vrouwtje, ‘Ik kan gewoon niet in slaap vallen door een posttraumatische stressstoornis. En dan loop ik dus ook vaak heel laat nog eventjes. Zodat ik kan uitslapen als ik een slaappil neem…’

Wat heerlijk dat ik niet de enige ben, die er zulke praktijken op na houdt. Heks schaamt zich soms dood over haar rare levensritme. Gebrek aan ritme beter gezegd. ‘VikThor past zich gewoon aan. Hij is helemaal gewend aan mijn gekke schema. Als hij maar genoeg beweging krijgt op een dag is het goed. En daar zorg ik dan weer wel heel consequent voor…..’

© toverheks.com

© toverheks.com

Op mijn gemak fiets ik de hele Singel rond. Het is prachtig weer. Echt genieten. Eigenlijk zou ik nu met Saar in de duinen lopen, maar we zijn allebei enorm gammel. Ik ga een hele dag rust houden. Er zit een virusje te kwarren onder mijn leden. Hopelijk trekt mijn lijf dan een beetje bij. Kan ik er dit weekend weer lekker tegenaan.

© toverheks.com

© toverheks.com

UNREST: Een film over mijn aandoening ME. Eindelijk! Het is ongelofelijk hard nodig dat er begrip komt voor deze conditie. Al is het alleen maar om schreeuwlelijkerds en goedbedoelende vrienden, die me bij voortduring ongevraagd advies geven of zelfs uitschelden voor aansteller, eens definitief de mond te snoeren. Maar ook artsen en behandelaars zouden er goed aan doen om eens naar die film te gaan kijken. Zodat ze ophouden ons te beschadigen met hun hopeloze behandelmethodes……….

download-41

Als maandagmorgen tegen elven de bel gaat lig ik nog vast te slapen na een uiterst brakke nacht. Ik ben anderhalve dag geleden ouderwets volledig gecrashed. Het gebeurt me om de haverklap momenteel. Gisteren kroop ik de doodziek door mijn huis. Afgewisseld met een paar hele ellendige elektrische fietstochtjes met de hond. En eindeloos bewegingsloos in bed liggen.

Met op de achtergrond ‘The Nanny’ op de televisie. Stressvrije nasale Joodse humor en geen flikkerende beelden. Nog het ouderwetse degelijke camerawerk.

Nadat ik de tweede kop koffie die morgen ook weer door mijn bed heb gekieperd met mijn zwabberarmen geef ik het op om mezelf te reanimeren tot een leefbaar niveau. Mijn arme hondje moet maar een dagje zijn gemak houden. Morgen is er weer een dag.

Dat was gisteren. Vandaag is het niet veel beter. Alleen mijn hoofdpijn is een beetje gaan liggen. Mijn buik heeft het balletje overgenomen. God kolere. Ik verrek van de pijn. Door mijn hele lijf. Behalve mijn hoofd. Die wilde ik er gisteren nog afhakken. Tel uw zegeningen.

Ik steek mijn pijnvrije zone uit mijn keukenraam. Het is een bevriende buurtbewoner met hond. Ik kwam hem gisterenavond na zo’n ellendige fietsronde tegen hier voor de deur. Hij zag mij het huis binnenkruipen en nu komt hij kijken hoe het met me is.

Brullend komt hij mijn verduisterde huis binnen. Ik moet dit en ik moet dat. Dit kan toch niet zo. Ik moet naar een dokter. Ook suggereert hij dat mijn financiële ‘Zwaard van Damocles’ een rol speelt in mijn misère. Ik heb hem in vertrouwen daarover verteld. Hetgeen me al op veel onbruikbare raadgevingen kwam te staan.

Ja, als het zo gemakkelijk op te lossen was had ik dat natuurijk al lang gedaan. En natuurlijk word ik er emotioneel van. Wie zou er geen emotionele pijn hebben in zo’n hopeloze kutsituatie? Geen mens ter wereld. Met een hart in zijn of haar donder dan. Een beetje narcist wordt er natuurlijk niet heet of koud van.

Onbegrip. Daar is het weer. Terwijl hij staat te schreeuwen wat ik allemaal moet doen heeft hij geen idee hoe doodziek ik me voel. Nog geen koffie en pijnstillers gehad om enigszins uit te deuken.

‘Luister,’ probeer ik er tussen te komen, ‘Ik ben gewoon ziek, Blafman. Ik heb een ellendige kutziekte en ik heb een bijzonder slechte dag. Bijna elke dag momenteel. Gisteren ook al, gewoon teveel gedaan. Bijna niks hoor, maar dat is alweer teveel. Wat denk je dat een dokter gaat zeggen? Daar heb ik toch al dertig jaar geen bal aan! Het heeft totaal geen zin om daar nu naartoe te gaan met mijn lamme lijf’

Mijn vriend luistert niet echt. Ik moet dit en dat. Weer suggereert hij dat praktische problemen ervoor zorgen dat ik me zo ellendig voel. ‘Ja, Blafman, natuurlijk helpt het niet mee als je vreselijke stress hebt over zoiets stoms als geld en dergelijke. Maar dit is gewoon mijn ziekte ME. Ik ben doodziek en er is niks aan te doen. Ik zit het dus maar weer uit……’

‘Maar zou je asjeblieft mijn hondje even mee kunnen nemen op je uitlaatronde? Dat arme beest heeft veel te weinig gehad gisteren!’ Heerlijk als hij dat wil doen, dan kan ik mijn bed weer in. Snel lijn ik het arme beest aan.

‘Je zit gewoon vast in een ziektebeeld, Heks,’ begint Blafman weer. Ik ontplof. Doe de voordeur open. ‘Ga weg. Laat die hond maar hier. Ik ga zelf wel, als ik mijn pijnstillers op heb. Wegwezen nu. Ik zit niet vast in een ziektebeeld, Ik ben ziek. En vandaag heb ik een hele slechte dag.’

‘Ik heb geen behoefte aan geschreeuw en oordelen. Sterker nog, dat doet letterlijk pijn aan mijn oren en aan mijn hart. Ik heb behoefte aan praktische hulp. Iemand die iets voor me doet….’ denk ik erachteraan. Mijn vriend is al de trap afgelopen. Scheldend en tierend. Verbijsterd kijk ik hem na.

Ik ben stomvervelend hoor ik hem beweren. Eigenwijs en strontvervelend. Ja. Het zal wel. Het ligt weer aan mij. Ik stel me aan, wil niet luisteren, los mijn problemen niet op en wil maar niet beter worden. Dat ik me intussen nog veel ellendiger voel door zijn geschreeuw ontgaat hem volkomen.

Het is wat mensen met ME heel vaak naar hun kop krijgen. Behandelaars, politiek, vrienden en familieleden? Ze weten het allemaal zo goed. Met enige regelmaat krijg ik weer een stom advies. Om me te laten deprogrammeren bijvoorbeeld. Zodat ik anders over mijn ziekte denk en mezelf niet wanhopig vast houd aan mijn ziektebeeld.…..

JENNIFER BREA; OMAR WASOW; UNREST

Uit onderzoek is allang gebleken dat deze aanpak contraproductief is. Maar toch houd men hardnekkig vast aan het idee dat wij niet beter willen worden. Dat ons ziektebeeld ziektewinst oplevert. Dat wij verkeerd met stress omgaan en zodoende onze klachten in stand houden……En dat dat ons iets oplevert waar we blij van worden.

Ik zou eerlijk gezegd niet weten wat. Dat vertellen deze adviseurs van lik mijn vestje er nooit bij.

‘Wat doet u allemaal om uw klachten in stand te houden,’ was ooit de eerste vraag bij een in ME gespecialiseerde gezondheidspsycholoog in het ziekenhuis. Maar het is niet alleen de medische wereld, die denkt dat wij onszelf ziek houden doordat we iets fout doen of denken.

Het is me zelfs door de beste vrienden verweten. Met de beste bedoelingen.

Onlangs kreeg ik uit die hoek nog het dringende advies om me voor een heleboel geld te laten treiteren door een stel therapeuten om mijn stressrespons te deprogrammeren…….. Ik moet me daar dan met hand en tand tegen verdedigen. Heel vermoeiend. En ik ben al zo moe.

‘Je moet je niet zo wentelen in je kwaaltjes,’ zei mijn vorige huisarts jaren geleden toen ik zo ziek als een hond op haar spreekuur zat. Ik moest toen ook nog eens het ziekenhuis in voor een ingrijpende operatie, maar thuiszorg-hulp in de huishouding wilde het stomme mens niet regelen voor me.

‘Zoek maar een Pools meisje om te stofzuigen enzo. Die zijn lekker goedkoop,’ zette ze me aan tot illegale praktijken. Huilend ben ik toen maar weer naar huis gekropen. Redelijk genezen van het idee dat iemand mijn ziekte ooit serieus zou nemen.

‘Een collega van me heeft ME gekregen. Nu weet ik dat het geen aanstellerij is,’ zei een bevriende huisarts ooit tegen me, toen ik al twintig jaar ME had. Oh, lekker is dat. Dus decennia lang heb ik me in jouw optiek lopen aanstellen…….

Vrijdag neemt Steenvrouw me mee naar de film Unrest. Gemaakt door Jennifer Brae, zelf al jaren ME-patiënt. Als je die film gezien hebt heb je mijn levensverhaal gezien. Van de afgelopen dertig jaar. Mijn ellendige zieke bestaan.

‘We mankeren allemaal wel iets,’ bagataliseert een familielid onlangs nog mijn ‘gezeik‘  als ik haar vraag hoe het met me gaat tracht te beantwoorden.

Ja. Maar niet dit. Geen invaliderende onzichtbare ernstige ziekte. Waar je dan vervolgens in je eentje voor staat. Niet gesteund door de medische wereld. Uitgekotst door je omgeving. Als aanstelster. Hysterica. Hypochonder en wat al niet meer. Afschuwelijk. Je wenst het je ergste vijand niet toe.

De grootste doodsoorzaak onder ME patiënten is suïcide. ‘Het is een dagelijks gevecht om het niet te doen en ik ben best trots dat ik nog leef,’ aldus iemand in de film. Volstrekt herkenbaar. De reden dat ik nog leef is de zorg voor mijn huisdieren. Wat zouden ze zonder me moeten? En ik zonder hen?

Evenzogoed is me door mijn financiële vinger-in-de-pap-mensen geadviseerd mijn beesten naar het asiel te brengen. Ja, wat een geweldige raad zul je zeggen. Als je haar dood wilt hebben. Die mensen hebben echt begrepen hoe jouw leven eruit ziet en wat je nodig hebt……

Om de stekker er helemaal uit te trekken!

JENNIFER BREA; OMAR WASOW; UNREST    Jennifer heeft een leuke lieve man om samen mee in bed te liggen. Ik heb mijn beesten. De leuke lieve man is nooit gekomen helaas. Mijn exen hadden over het algemeen niet zoveel op met mijn ziekte………..

‘Niet bitter worden, Heks, ik meen zoiets te bespeuren op je blog,’ krijg ik onlangs nog naar mijn hoofd. Ja, ik moet gezellig en vrolijk blijven, ook al voel ik me kut, krijg ik allemaal gezeik naar mijn kop en staat de wereld bol van het onbegrip rondom mijn aandoening. Godkolere.

Gelukkig is er nu een film waarin haarfijn wordt uitgelegd wat mijn ziekte inhoudt en wat het betekent voor je miserabele leventje als je het hebt. Ik hoop dat er zoveel mogelijk mensen naar gaan kijken. Zodat ik in plaats van beledigingen, domme opmerkingen, commentaar en ongevraagd advies eens wat vaker hulp krijg.

Facebookpagina van Unrest.nl

Kijk hier voor 6 euro de hele film op Vimeo! 

 

 

Mijn dagen als levend vuilnisvat zijn voorbij! Joechei! Heks is blij dat ze niet op haar mondje is gevallen. En dat die vuilbek met zijn racefiets niet op zijn plaat is gegaan. Soms heb je maar een half woord nodig, maar je krijgt een heel woordenboek. En wel het scheldwoordenboek!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Woensdagmiddag staat Trui op de stoep. Ha, wat leuk! Snel doe ik de deur open. ‘Koffie?’ Heks is er absoluut aan toe. Ik kan vandaag maar niet uit de knoop komen.

Even later zitten we op mijn balkonnetje met cappuccino en veganistische bramen-cheese-cake. ‘Zelf geplukt en zelfgemaakt,’ grijns ik naar mijn vriendin, ‘Mijn handen lagen helemaal open van het geploeter door de dorens…..

Het is heerlijk weer. Gisterenavond heb ik een flinke wandeling over het strand gemaakt. ‘Zullen we straks naar Noordwijk rijden?’ Ik kijk Trui verwachtingsvol aan. Mijn vriendin heeft echter buienradar geraadpleegd. En volgens deze gezaghebbende app gaat het stortregenen aan het einde van de middag. Daar willen we niet in verzeild raken!

‘Ik heb Coq au Vin gemaakt, eet je gezellig mee?’ Ja natuurlijk. Heerlijk! Ik zat eigenlijk aan te hikken tegen een kliekjesmaal.

Om een uurtje of vier fietsen we de stad uit. We nemen een toeristische route naar Zoeterwoude. VikThor zit in de fietskar totdat we de warme stad uit zijn. Daarna mag hij naast de fiets rennen.

We rijden langs het Kanaal. Het is druk op de weg. En op het water! Overal recreërende mensen. Op e-bikes, racefietsen, in sloepjes, roeiboten….. Bij een brug krioelt het van de halfnaakte pubers. Ze gebruiken de leuning als duikplank. Om beurten laten ze hun duizelingwekkende capriolen zien.

VikThor sprint ook telkens richting water. Hij heeft zin in een duik. Op een plek, waar ik hem er ook weer uit krijg laat ik hem zwemmen. Daarna moet hij aan de lijn. Het is veel te druk op dit achteraf gelegen stuk openbare weg.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

In Cronensteijn laat ik hem weer los rennen. En ook als we over het fietspad door de polder richting Zoeterwoude kachelen sprint mijn ventje los naast de fiets. Helaas komen er een heleboel fietsers aan in de verte. Het is te druk voor dit soort acties. Bovendien heeft mijn hondje wild in zijn neus. Hij doet verscheidene pogingen om het fietspad over te steken richting haas of fazant.

Net als ik probeer hem in zijn kladden te grijpen om hem weer aan te lijnen, schiet hij in het piepkleine gaatje achter de fiets van Trui en voor mijn fiets langs naar de overkant van het asfalt. Daar zit iets heel wilds heerlijk dierlijk te geuren…… Een man op een racefiets kan hem maar net ontwijken!

Ik stop en grijp mijn hond. ‘Sorry meneer, hij was me te snel af, het lukte me net niet om hem tegen te houden……’ begin ik me te verontschuldigen. De man staat me dan al brullend uit te schelden. Als een gestoorde spuugt hij allemaal ellendigs over me heen. Er is geen speld tussen te krijgen!

Even ben ik perplex van al dat verbale geweld. Dan schreeuw ik terug dat ik me al heb verontschuldigd en dat hij nu wel eens op kan houden met z’n scheldpartij. ‘Jij met je stomme belachelijke fietskar, ik haat dat soort vervoersmiddelen, achterlijk wijf, blablabla……’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Een wolk vieze stront sliert uit zijn mond en drijft langzaam in mijn richting. Een grote wolk gifgas…… Venijn van jaren!

Plotseling spoelt er een golf woede omhoog in mijn lijf. Het gooit spontaan een barrière op tegen deze locale kluchtige luchtvervuiling. ‘Ophouden nu,’ schreeuwt mijn stem op razende toon. Dreigend doe ik een paar stappen in zijn richting, ‘Kom maar hier, mafkees, dan krijg je een poeier.’ Grootspraak natuurlijk, maar het helpt wel. De eikel taait af!

Op de achtergrond piept Trui teksten als ‘Laat die die vent toch in zijn sop gaarkoken, Heks, hij is niet normaal, hij spoort niet, kom mee, niet op ingaan. Wegwezen nu, kijk uit, Heks…. Hij is gek, reageer er niet op…..’

Ik strek me uit tot mijn volledige lengte. 1.80 schoon aan de haak. Dan stap ik weer op mijn fiets met mijn hondje aan de riem. Puffend loopt hij het laatste stukje richting dorp. We zijn er bijna. Trui en Heks zwijgen. Het tumult klinkt nog na in onze oren.

‘Zo jammer, al die korte lontjes,’ verzucht mijn vriendin uiteindelijk. Het is waar. De wereld staat op scherp. Zelfs in die prachtige groene polder, tussen de vogeltjes en het riet, hebben mensen helemaal niks nodig om te exploderen……

‘Hoe is het gegaan de afgelopen week?’ mijn fysiotherapeut kijkt me nieuwsgierig aan. Ze behandelt me met Cranio-Sacraal therapie. Een hele aparte tak van sport binnen de fysiotherapie.

‘Ik ben bijna op de vuist gegaan met een hoogzwangere man van begin veertig,’ biecht ik op. Zoals altijd schaam ik me dood over mijn woede en gebrek aan zelfbeheersing. Het lukt me niet meer om mijn nijd eronder te houden. Beheerst te reageren. Het gif te absorberen en zijn werk te laten doen.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

‘Nee, zodra ik voelde wat die man bij mij naar binnen probeerde te smijten waren de rapen gaar. Ellende van jaren. Geconcentreerde frustratie over zijn moeder, oma, vrouw en schoonmoeder gecombineerd met een laag zelfbeeld en recent ontslag van zijn zogenaamde droombaan, waar hij sowieso al jaren langzaam zat dood te gaan. En toch vind hij het erg. Want mensen hechten aan hun ellende……’

Mijn fysio moet lachen. Tot mijn verbazing. ‘Ja und?’ af en toe spreekt ze spontaan haar moerstaal, ‘Hoe voel je je nu? Daarbij?’

‘Opgelucht. Gek genoeg, want ik was er eerst eventjes helemaal niet goed van. Maar het feit dat ik niks naar binnen heb laten komen, echt helemaal geen spatje van ’s mans frustratie, dat voelt geweldig! Het was eventjes helemaal niet leuk, ik had zelfs wel op mijn bek geslagen kunnen worden, maar ik accepteer dus echt niet meer dat mensen hun troep bij mij of zelfs in mij parkeren!’

Nee, dat nooit meer. Mijn dagen als levend vuilnisvat zijn voorbij. Joechei!

‘Ik las ergens dat uit onderzoek is gebleken dat je cortisolniveau omlaag gaat als je met een open houding helemaal rechtop gaat staan. Een ingekakt postuur geeft juist meer stress….. Misschien volstaat dat in de toekomst!’ verzucht ik tot slot.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

In de nabije toekomst nog niet:

Een paar dagen later staat mijn huis blauw van de rook. Een stelletje studenten doen een poging om te barbecuen Je kent het wel. Twintig aanmaakblokjes om te beginnen, een hele fles spiritus er op en walmen maar……. ‘Hallo daar, kunnen jullie de barbecue verplaatsen, mijn huis staat vol rook,’ doe ik een beleefde poging. ‘Voor jou zeker,’ is de reactie van degene, die verantwoordelijk is voor de rookoverlast, om me vervolgens een bijzonder grote bek te geven.

Ook zij krijgen hun vet van Heks. Leuk is het niet om te doen, maar niemand behandelt me meer ongestraft respectloos……..

Er wordt nog flink tegen me geschreeuwd, alsof ik iets raars doe. Even overweeg ik om de tuinsproeier in te zetten…….. Van het idee alleen al knap ik enorm op! 😉

‘Het Groot Scheldwoordenboek’. Voor inspiratie……

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

De Tour draait zichzelf een loer. Venijn en kinnesinne. Daar kun je de oorlog niet mee winnen…….. Maar de Tour wel! Heks geniet, dolle pret! Mooie mannenbillen, vanuit mijn bed!

De Tour de France is weer begonnen. Heks is blij. Elke avond de Avondetappe met Dione de Graaff en Herman van der Zandt. Slap geouwehoer over mijn favoriete zomerse sport event door mensen die ik goed kan verdragen. In tegenstelling tot de apen van Tour du Jour: Die hebben toch weer die ellendige misogyne bijsmaak.

Mart Smeets vroeger, hoewel zeer goed onderlegd en vakbekwaam, was ook al zo’n braakmiddel. Maar Dionne doet het goed. Heks heeft lol in de vrouw. Ja, een waar wonder! Een vrouw in de sportjournalistiek! En dan ook nog in deze apenrots tak van sport!

Ik kijk grondig of ik haar op heur tanden zie, maar nee. Het is stomweg een talentvolle dame. En heel wat beter te verstouwen dan die zelfingenomen Mart.

De Tour. Idioten op een fiets, die zich uit de naad rijden voor de eer. Zich volstopen met doping om harder te kunnen rijden. Nu niet meer natuurlijk……

Oh ja? Geloof jij het? We geloven het dan maar totdat er weer allemaal bagger naar boven komt. De hypocrisie ten top vaak. Liegen tot je erbij neervalt. Na die walgelijke narcist van een Armstrong is iedereen murw van dit soort gedoe. Maar de show gaat gewoon door. Elk jaar komt het circus weer op gang. Met alle clowns en acrobaten.

‘Risico nemen hoort bij de sport,’ zemelt een sportjournalist, ‘Maar zorg dat het veilig is, bladiebla.’ Er zal wel weer een vreselijk stom ongeluk zijn gebeurd. Iemand die met zijn kop op een paaltje knalt bijvoorbeeld. Een paaltje midden op de weg.

Jaren geleden vloog Johny Hoogendoorn het prikkeldraad in, nadat hij van de weg werd geveegd door een volgauto. Gestoord. Heks was perplex. Misschien zat de sukkel in de auto wel te SMSen. Zou me niks verbazen……

Niets zo heerlijk als in bed aan een blogje werken met de Tour op de achtergrond. Uren kan ik kijken naar die mooie gespierde mannenbillen. Het gevecht in het peloton. De smerige spelletjes van sommigen versus de eerlijke straighte stijl van anderen. Zoals Sagan gisteren.

Nog nooit een schoudertje gegeven of iemand van de weg geduwd, zoals zijn Britse collega Cavendish. Gewoon rechtdoor sprinten en zorgen dat je de snelste bent. Zo win je op eigen kracht. De mooiste overwinning, toch?

De Tour komt langzaam op gang. Zoals elk jaar liggen de deelnemers de eerste dagen constant over het asfalt te dweilen. Valverde valt uit. Jammer hoor. Het maakt de Tour direct minder spannend.

Heks houdt van wielrennen, zoals ik van schaatsen houd. Het afzien, sterven en weer tot leven komen……. Prachtig.

Ook het fenomeen dat je samen sterker bent dan alleen. Zo’n peloton: Een zwerm vogels, een school vissen. Eén lichaam. Onverslaanbaar voor een individu. Je kunt nog zo ver voor liggen, als het peloton je terug wil pakken doen ze dat gewoon.

De Tour is pas een paar dagen bezig. We hebben nog bijna drie weken te gaan! Ik zal me voorlopig niet vervelen! En daar ben ik blij om. Want er zijn goede vrienden op vakantie en ik zie sowieso door mijn fysieke gesteldheid natuurlijk al heel weinig mensen.

Mijn familie heeft het zwarte schaap uiteindelijk definitief verstoten en veel vrienden zijn druk met zichzelf en hun eigen leven. Bovendien zit ik in een bijzonder slechte periode met mijn lijf en als klap op de vuurpijl is de vriendschap met een goede vriend gesneuveld het afgelopen jaar.

En zoals altijd gaat iedereen natuurlijk weer voor die vriend lopen zorgen. Die gezond van lijf en leden is en een heel leuk en druk leven heeft! Maar voor hem is zo moeilijk allemaal! Dus: Extra vaak bij hem op bezoek…… Naar zijn klaagzangen over Heks luisteren…….

Hoe krijgen mensen dat toch voor elkaar? Ik doe echt iets niet goed…..

Op de achtergrond vliegt een renner in de boarding. Het is Cavendish. En wie gaf hem daar een duwtje? Sagan! Hoe is het mogelijk? Die doet zulke dingen toch nooit?

De hele avond luister ik naar het gezever over deze valpartij. Cavendish houdt zich opvallend op de vlakte en terecht. Ik heb hem veel ergere dingen zien doen vroeger en daar is hij nooit voor bestraft! Hij heeft echt wel eens een koers gewonnen door een collega tegen het asfalt te werken…..

Sagan wordt uit de Tour gezet. Men zoekt een zondebok. En dan neem je toch gewoon iemand, die nooit zulke dingen doet en die straf je voor het wangedrag van de hele groep. Want al die domme sprinters nemen belachelijke risico’s. Ze breken liever een sleutelbeen dan dat ze remmen. Dan moet je dus ook niet achteraf lopen zeiken………

Ja, sympathieke mensen zijn tenslotte onuitstaanbaar. Weg ermee! Die moeten ASAP ten val worden gebracht! Schijt over hen heen, in hun bek, hou je vooral niet in! Liefde, vrienden en vriendinnen?  Nee, verdomme, kinnesinne…….

 

Verslaafd aan liefde. Verslaafd aan denken. Hoe vrij zijn we nu eigenlijk als mens? Is er hoop voor onze dwangmatige blaat-mentaliteit? Of blijven we ruggelings als makke schapen achter elkaar het ravijn van ons eigen onvermogen in tuimelen?

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Jaren geleden las ik het prachtige boek “Verslaafd aan liefde, de weg naar zelfacceptatie en geluk in relaties” van Jan Geurtz. Regelmatig pak ik het uit de kast om er weer eens een stukje in te lezen.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is allesverslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Het is helder en toegankelijk geschreven. Het gaat over iets waar we allemaal aan lijden: Onze behoefte aan liefde. Angst voor tekort en hoe we ons vervolgens in bochten wringen om onze portie liefde binnen te vissen. Vaak ten koste van ons ware zelf.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Dat laatste leidt dan weer gemakkelijk tot veel ellende: Als je jezelf voordoet als iemand anders om maar te zorgen dat je medemens van je blijft houden dan doe je jezelf enorm tekort.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Ook de ander wordt misleidt. Die denkt misschien een heel aardig iemand tegenover zich te hebben, maar in feite is die aardigheid gespeeld om iets te bewerkstelligen. Het heeft niets te maken met de werkelijke gevoelens van degene die zich zo vriendelijk voordoet.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Volg je het nog? Het is ingewikkeld. Of we maken het ingewikkeld. We gooien dekmanteltjes over onze ware natuur, omdat we onze eigen kern niet kunnen liefhebben. En vervolgens vergeten we wie we werkelijk zijn.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Terwijl ik dit schrijf staat mijn soap, ‘The Bold and the Beautiful’ aan op de achtergrond. Ik heb een heleboel afleveringen gemist. Na de vakantie probeerde ik de draad weer op te pakken, maar de ontwikkelingen waren me iets te walgelijk. Sommige karakters vind ik zo tenenkrommend, die zou ik het liefst een schop onder hun kont verkopen. Anderen zijn zo verdorven, daar kan ik met mijn verstand niet bij…..

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Laatstgenoemden zijn natuurlijk wel het leukst om te spelen. Het moet heerlijk zijn om zo ongeremd anderen te grazen te nemen. Zonder je zorgen te maken over hoezeer je die ander kwetst of over je geweten. Het is allemaal maar spel.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Het echte leven is echter geen spelletje. Al denken sommige mensen van wel, lijkt het. Zie je in een soap de acteurs regelmatig een switch maken van honderdtachtig graden in hun doen en laten en hun gevoelsleven, in het echte leven hebben dingen vaak iets meer tijd nodig…..

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Maar goed, een goeie soap is natuurlijk een extract van alle drama, die je je maar kunt voorstellen. Hoog gedoseerd. Gespeeld door onverdunde extreme karakters. Het werkelijke leven trakteert je vaak op dezelfde dramatische ingrediënten. Maar iets meer verspreid door de levenssoep. Die daardoor iets minder heet gegeten wordt…..

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Over het algemeen dan. Er zijn ook weer genoeg uitzonderingen. Kijk maar naar de gemiddelde gasten bij iemand als Doctor Phil. Daar verbleekt de beste soap bij….

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is allesverslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Vandaag bestel ik het boek opnieuw voor iemand anders. Ik gun die persoon net zulke eyeopeners als ik had bij het lezen ervan. De boodschap van Geurtz is echt heel waardevol. Het is geschreven vanuit Boeddhistisch perspectief. Het is dus ook niet bepaald nieuw wat hij beweert. Maar daarom niet minder wezenlijk.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Terwijl ik over de website van de boekhandel surf kom ik nog een boek van dezelfde auteur tegen. ‘Verslaafd aan denken’. Oh, dat klinkt ook interessant. Ook Heks kan zichzelf helemaal de vernieling in denken. Een gevaarlijke bezigheid. Niet alleen ga je je er heel ellendig door voelen.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Tevens werken je hersenen als een soort zender. Al die nare gedachten stuur je het universum in, waar ze weinig anders kunnen dan zich manifesteren. Niets is zo krachtig in het bewerkstelligen van ongeluk als tobben, malen en wroeten. Het heeft een heel vervelend bijeffect. Als je iets maar vaak genoeg denkt wordt het vanzelf realiteit.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Jeetje Heks. Je bent weer lekker bezig. Dus je beweert dat je je hele leven maar zo’n beetje bij elkaar zit te verzinnen? En dat je zelf de bron bent van al je eigen ellende?

Welnee. Dat gaat me te ver. Er zijn genoeg zaken waar we weinig invloed op hebben. Zeker als individu. We zijn slechts een stofje in de grote oersoep.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Maar samen, in verbinding, is mijns inziens alles mogelijk. Dan kunnen we scheppers worden van mooie liefdesverhalen, werelden bij elkaar dromen,  levens ten volle leven. Vanuit onze essentie. Vanuit liefde. Die prachtige scheppende kracht. Liefde is alles.

verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles verslaafd aan liefde, ware liefde, liefde, love, verslavende lifde, bevrijding, liefde is alles

Aartsengelen logeren in Huize Heks. Heel prettig gezelschap, dat kan ik je verzekeren! Er vallen wat kwartjes en Heks vindt voor de zoveelste keer het wiel uit.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Vanmorgen ben ik heel vroeg wakker. In feite slaap ik vederlicht. Een vlinderslaapje. Maar in plaats van de normale beroerde start, zit ik vandaag in no time in het zadel. Nou ja, op het zadel dan. Ik fiets met Varkentje naar de doktersassistenten om me te laten mishandelen met een injectiespuit. Heks is op tijd voor de verandering. Alles gaat van een leien dakje vandaag!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

 

Het is heerlijk vriezend weer, Er ligt een laagje ijs op de Singel. De Sterrewacht slaapt in een plas zonlicht, die gaat pas vannacht weer aan de slag…….. Net als Heks. We zijn zielverwanten, dit gebouw en ik! We houden allebei van een reisje in het oneindige universum met onze voeten tegelijkertijd in moedertje aarde.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

De voeten van deze Oude Sterrewacht staan in één van de mooiste stukjes van onze Grote Moeder, de Leidse Hortus Botanicus. Ik kan een bezoek zeer aanbevelen. Helaas worden daar geen hondjes toegelaten, dus ik kom er niet meer zo vaak. Wel fiets ik er dagelijks langs, zo op afstand genietend van de schoonheid van deze prachtige tuin!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Terwijl ik in het bevroren gras sta te fotograferen trekt de koude op in mijn rechtervoet. Mijn oude UGG is helemaal kapot. De zool is in de loop der jaren een halve zool geworden. Dat is balen. Het is te koud voor mijn rubberlaarzen. Op weg naar huis besluit ik eventjes bij een schoenwinkel binnen te wippen op instigatie van mijn kleding-engel. En laat ik daar nu net een paar geweldige vervangers vinden met een foute panterprint en gouden glitters. Ze zijn nog steeds wel vrij lelijk, maar niet zo afgrijselijk als de gemiddelde UGG’s.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

En ze zitten heerlijk! Joepie! Wat heb ik toch een goed humeur vandaag. Mijn gemoed is zo licht als een veertje. Liefde uitstralen is mijn nieuwe motto. Naar de hele wereld. Maar ik ontvang ook een enorme hoeveelheid liefde de afgelopen dagen, want ik heb de Aartsengelen weer te logeren. En hoewel ik aanvankelijk niet veel merkte van hun positieve aanwezigheid, toch dringt hun licht langzaam door tot in de kern van mijn wezen.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Terwijl ik dit schrijf tettert de televisie op de achtergrond mijn favoriete soap de ruimte in. Yek, wat zijn die mensen toch allemaal vreselijk bezig. Manipulatie en angst, blinde jaloezie, misbruik maken van vertrouwen. Elkaar vliegen afvangen, de wind uit de zeilen nemen en ga zo maar door.

Vaak staat dit programma als een soort achtergrondmuziek aan, als ik zit te schrijven. Zal ik er maar eens een tijdje niet naar kijken? Ik kan opeens niet meer tegen die walgelijke praktijken van het gemiddelde soap-karakter. En ook die geplastificeerde koppen komen mijn strot uit…..Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,De laatste tijd zat ik een beetje in zak en as, door de gemene opmerkingen van iemand die me lief is. Net als de akelige antropoloog is het iemand die niet lijkt te lijden aan zelfreflectie. Een andere overeenkomst met dit verwende manneke is, dat deze persoon gewend is haar zin te krijgen…. Wat betreft compassie: Zij beweert veel van mij te houden, terwijl ze me tegelijkertijd in het gezicht spuugt. Goh, ook alweer zo’n treffende overeenkomst! Uit liefde kastijden is niet van deze tijd, lijkt mij. Maar het gebeurt volop. In suffe soaps, het duffe draderige dagelijkse bestaan. Het komt in de beste families voor……

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Maar nu het fijne nieuws. Het besef, dat het niet meer vraagt dan oefening in liefde uitstralen naar alles en iedereen, in je hart wonen dus, om je een stuk beter te voelen, heeft me enorm opgefleurd. Het zorgt dat ik niet langer afhankelijk ben van de liefde van anderen. Of wat daar soms voor moet doorgaan. Heks vindt voor de zoveelste keer het wiel uit…..

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Zodra ik dan weer in mijn hart verkeer, doet het niet meer zo zeer. Ik vermaak me alweer! En wie schetst mijn verbazing? Ik voel compassie met mijn moeilijke medemensen, die lastige partners…. Zelfs met de antropoloog. (Kijk eens hoe hij me heeft geïnspireerd!) Die zit zichzelf ook maar in de weg bij tijd en wijle.

Komend weekend gaat mijn liefje me een dag in het zonnetje zetten. Volgens hem heb ik het verdiend! Super leuk. Ik kijk er naar uit!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Heks heeft weer eens een geheugen als een VERGIET en doet haar hakkende vriendin verdriet. Want ze wil er wel bij zijn maar komt uiteindelijk toch niet. Maar niet te lang getreurd: Ik ZEEF met mijn gatekaasgeheugen kleine flinters vreugde uit een oceaan van mogelijkheden…… Ontmoeting met oude vriend. Ooit begonnen we samen een saunabedrijf. Althans, dat was de bedoeling……

RianGeurts, Uitnodiging voor expositie, Baljuwbuis, Voorschoten, beeldhouwster, marmer en papier mache

Manshoge beelden van papier maché

Zaterdag lummel ik de hele dag rond. Later blijk ik helemaal vergeten te zijn, dat vandaag de vernissage is van de nieuwe tentoonstelling van Steenvrouw. Wat heb ik toch een raar hoofd, sinds een BMW zich total löss reed in mijn nek. Net als een instabiele computer crasht mijn kop met enige regelmaat.

De hele week heb ik geprobeerd mijn activiteiten rondom dit event te organiseren. Maar als puntje bij paaltje komt lig ik lui in huis te dweilen. Met een volledig blanco hersenpannetje, waar geen herinnering in beklijft. Heel zen.

RianGeurts, Uitnodiging voor expositie, Baljuwbuis, Voorschoten, beeldhouwster, marmer en papier mache

Hier exposeert mijn vriendin: Absoluut een bezoekje waard Ze is zelf aanwezig op zondag 19 oktober, zondag 26 oktober, woensdag 5 november, zondag 9 november of op afspraak.

‘ s Avonds heb ik een herkansing als het gaat om afspraken nakomen. Dan ga ik met Cowboy naar een optreden van  flamenco band Labryénco in Qbus. Fiederelsje, Donkere Buurman en nog een paar leden van de OB zijn al aanwezig als we op het nippertje de zaal binnenschuiven. Het concert is fantastisch.

Unknown-328images-1095MG_5033Fshop.3

Als ik in de pauze door de zaal loop hoor ik opeens iemand ‘He, Bruja!’  ( spreek uit Brucha, heks in het Spaans) roepen. Het is een oude kameraad en tegenwoordig trouwe lezer van mijn blog. Nou ja, trouw: ‘Ik ben die verhalen van je wel eens zat,’ zegt hij complimenteus, ‘Maar je Zwarte Piet discussie vind ik weer geweldig!!’

Ik kijk naar de verleidelijke grijns van deze ras-charmeur. Hij is misschien wat haren kwijt, niet eens al teveel, maar zijn streken heeft hij zo te zien nog niet verleerd.

Lang geleden, had ik een lucide heksendroom over deze man. Hij was daarin een rasechte Noord Amerikaanse Indiaan. Een opperhoofd. Met pak en verentooi. Zijn hart gloeide in zijn borstkas als een stralende gouden zon. Hij leek in niets op de vrouwenverslindende kroegbaas die hij in onze huidige werkelijkheid was. Behalve dan de kraaienpootjes rond zijn ogen.

Noord Amerikaanse Indianen Noord Amerikaanse Indianen, verentooi

We praten eventjes vliegensvlug bij. Ooit zijn we samen bezig geweest om een sauna op te zetten. Heks had allemaal wilde plannen voor een dergelijk complex ter reiniging van lichaam en ziel. Met spirituele baden, Hawaiiaanse massages, opgietingen ofwel Löylyls en ga zo maar door. En mijn oude vriend zou de horeca gaan doen. Een gebied, waarop hij goede expertise heeft. Het staat me bij, dat we een voorkeur hadden voor de supergezonde Japanse keuken……Mmmmmm

sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna

Samen gingen we op onderzoek uit in Brabant bij een groot saunabedrijf, waarvan de eigenaar graag in het mijne wilde investeren. Tevens wilde hij me wegwijs maken in de ingewikkelde bedrijfsvoering van zo’n zweetoord. Elders had ik ook een paar investeerders gevonden. Het leek allemaal de goede kant op te gaan.

sprookjesachtige sauna, mooie sauna, kleurige sauna, vrouw in sauna, alleen Saunapants, afslanken met saunabroek, retro plaatje sauna

Toch is dat paradijselijke oord er nooit gekomen. Heks kreeg steeds meer fysieke klachten. De ME steggelde op de achtergrond een robbetje mee. Ook had ze destijds wel voor miljoenen investeerders, maar geen inkomen. De schoorsteen moet toch roken.

Ik liet me omscholen tot systeembouwer en ging als een echte carrièretijger werken op de afdeling automatisering van de Felicitatiedienst. Het meest absurde bedrijf ter wereld. Mjin maatje kwam een schone deerne tegen en begon een gezin. Hij ging als psycholoog en trainer bij de politie werken en ontpopte zich tot degelijke huisvader. Iets dat we nooit achter hem gezocht hadden. Zo eindigende ons stoomavontuur nog voor we echt op stoom kwamen.

carrieretijger, grrrrr, tijger met klauwen make bad coffee, internship advice,

‘Ik ben ook helemaal happy tegenwoordig,’ vertrouw ik hem toe, terwijl ik richting Cowboy wuif. Als ik even later achter mijn liefje plaats neem, er was geen plekje meer vrij op dezelfde rij, geniet ik ervan hoe hij geniet, De percussionist van de band is geweldig goed. Fenomenaal! Cowboy zit te zwijmelen. ‘Wat ben ik toch gelukkig! ‘, mijmer ik, ‘Wat heb ik toch een geluk met mijn geliefde. We hebben het zo heerlijk samen! Kijk nu eens hoe makkelijk hij matcht met mijn dierbaarste vrienden. Hij hoort er helemaal bij!’

Ach, zo is mijn leven dan heel anders gelopen. Geen eigen saunabedrijf. Sowieso geen flitsende carrière. Mijn switch naar de automatisering heeft desastreus uitgepakt. Ik heb er een goeie RSI aan overgehouden. En doordat ik een jaar werd gedetacheerd in een ziek gebouw met een vervuilde airco, kwam mijn ME in volle hevigheid terug. Erger dan ooit. In feite is mijn lichaam dat wonderlijke kantooravontuur bij de Felicitatiedienst nooit te boven gekomen…..

COWBOY EN FROGS, VRIENDEN

Cowboy en Frogs, de beste maatjes

 

 

Heks oefent in ‘Opnieuw Beginnen’, een belangrijk ritueel binnen de Boeddhistische traditie van Thich Nhat Hanh. Voor de slachtoffers van de vliegramp is het ‘Einde Verhaal’. Heks neemt zich voor nog meer haar gloeiende best te doen in het leven, zodat ze minder brokken maakt…..

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Een maand nadat ik ben teruggekeerd uit het klooster heb ik een aantal boeken van Thay uit de kast gepakt. Ik ben me aan het verdiepen in het ritueel ‘Beginning Anew’. Op de achtergrond staat de televisie aan. De slachtoffers van de vliegramp in de Oekraïne komen aan op het vliegveld in Eindhoven. Wat een verdriet. Het leger doet er alles aan om de stoffelijke overschotten respectvol uit het vliegtuig te halen. Een treurig ritueel. Aan het eind wordt er voor hen geklapt.

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Heks heeft zich voorgenomen iemand een brief te schrijven. Met als insteek het ritueel van Opnieuw Beginnen. Maar hoe pak ik het goed aan? Het is nog niet zo gemakkelijk om niet vanzelfsprekend in mijn oude patronen van nijd te vervallen als ik eens goed ga nadenken over hetgeen me dwars zit. Op de televisie blijven ze maar klappen. Heks vindt dat maar raar. Het is toch geen show ofzo?

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

 

 

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Een maand geleden pas verongelukte onze OB-vriendin. Ook zij moest uit het buitenland komen. Het duurde ook vijf dagen. Wat waren we blij, dat ze uiteindelijk gewoon hier in Leiden was. Wat was het fijn om met de meiden naast haar kist te zitten. Hoewel je weet, dat je er iemand niet mee terug krijgt, toch is het belangrijk, dat hun lichaam naar huis komt.

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Opnieuw Beginnen. Het is niet voor iedereen weggelegd. Voor de slachtoffers van de ramp is het Einde Verhaal. Terwijl een rouwdeskundige uitlegt hoe goed het is, dat er geapplaudisseerd wordt, probeer ik een aanvang te maken met mijn epistel. De uitleg van de deskundige gaat maar door. Vervolgens komen ze er nog meermalen op terug. Het behoeft blijkbaar wat uitleg….

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Als de stoet uiteindelijk gaat rijden springen de tranen in mijn ogen. Al die lijkwagens achter elkaar. Alleen maar omdat er ergens weer mensen oorloogje spelen. Ook het drinkgedrag in de Oekraïne speelt een rol bij het onstaan van de ramp hoorde ik op TV een deskundige verkondigen afgelopen week. Een bezopen zelfbenoemde militair met een stuk wapentuig, dat hij niet naar behoren kan bedienen. Zoiets stel ik me voor…..

Als ze in dit soort brandhaarden een tijdje onder de hoede van Thich Nhat Hanh zouden komen te staan, dan zouden rampen als deze nooit gebeuren……

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Ik ga me serieus met het ritueel van Opnieuw Beginnen bezig houden. Hoe zwaar het me ook valt. Liever zou ik een oplawaai uitdelen, althans, zo stonden de zaken voor mijn retraite. Maar ik zie wat daaruit voortvloeit. Met eigen ogen. Op de televisie.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf dan maar!

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha