Trollen, elfen, heksen en draken: Heks gaat naar Castlefest beter bekend als Kesselfest. Een fantasy festival rondom kasteel Keukenhof. ‘Helemaal wat voor jou Heks, je zult je er thuisvoelen!’ Ik dos me flink uit, maar val totaal niet op tussen het extreme verkleedgeweld in de tuinen rondom het kasteel. Vervelen zul je je hier niet! We kijken onze ogen uit!

 

©TOVERHEKS.COM

Een week geleden zit ik met Trui aan de telefoon. ‘Laten we wat leuks gaan doen, er eens lekker op uit gaan!’ roepen we tegen elkaar. Allerlei plannetjes passeren de revue. We zijn net aangeland bij de Parade als mijn mobiel gaat. Ik neem em natuurlijk niet op. Maar als hij direct daarop nog eens rinkelt geef ik toch maar gehoor. Het is Hopla.

©TOVERHEKS.COM

‘Heks, ik ben ziek. Maar ik heb een paar kaarten voor Kesselfest. Hartstikke leuk. En nu dacht ik aan jou, jij vindt dat vast fantastisch. Heb je zin? Het is morgen al!’

Ik heb de telefoon op speaker gezet, zodat Trui mee kan luisteren. Helaas, we kunnen niet. Ik moet naar de fysio en mijn vriendin gaat haar dochter midden in de nacht naar Schiphol brengen. Maar als ik opper dat we wel in de middag zouden kunnen zijn de plannen snel gemaakt. We gaan naar een fantasy festival!

Die avond verzamel ik wat informatie over wat ons te wachten staat op internet. Het is een wild gebeuren zie ik. Iedereen gaat er verkleed heen. Laat ik vooral ook iets geks aantrekken!

De volgende dag haal ik de kaartjes op. ‘Oh, zo jammer dat we niet kunnen gaan, ik verheug  me er altijd zo op!’ Hopla staat bleekjes in de deuropening. ‘Heel veel plezier!’ ‘Dank je, lieve schat. En jij: Heel veel beterschap!’

©TOVERHEKS.COM

Om twee uur staat Trui voor mijn neus. In haar gewone kloffie. Snel plant ik een hoedje op haar hoofd. Oh, wat staat dat geinig! Zelf heb ik intussen mijn rare glinsterende zeemeerminnenjurk al aan. Op mijn hoofd staat een soort vliegende schotel. Even flink met de kwast over de kaken en klaar is Kees.

©TOVERHEKS.COM

Het leukste van ons uitje is dat VikThor mee kan. ‘Hondjes welkom, mits aangelijnd,’ staat er op de festivalsite. Ik stop wat pensstaven en een fles water in mijn tas. En allemaal lekkere dingetjes voor onszelf. Mijn maatje brengt olijven, garnalen en ansjovisjes in. Op de valreep loop ik nog terug voor een flesje ijskoude witte wijn……

©TOVERHEKS.COM

En hop, we zijn op weg. Met mijn kanariepiet. Bij de Keukenhof zet ik mijn auto ergens op het immense parkeerterrein. Overal zien we vreemd uitgedoste mensen lopen richting het park. We sluiten ons aan en kijken onze ogen uit. En we zijn nog niet eens binnen!

©TOVERHEKS.COM, VikThor is ook verkleed en hij heeft een stropdas om!

‘Mijn man en kinderen zaten me wel te pesten met het feit dat ik hierheen ga….’ maakt Trui me aan het lachen. Ik had mezelf hier ook niet zo snel gespot. Ik heb nooit iets gehad met door medemensen bedachte fantasiewerelden. Ik kon bijvoorbeeld nooit door de boeken van Tolkien komen, ik leefde in mijn eigen sprookjeswereld. En dat was meer dan genoeg!

©TOVERHEKS.COM

Eenmaal binnen maken we een grote ronde over het terrein. Goeie hemel, wat hebben mensen er een werk van gemaakt om zich bizar uit te dossen! We zijgen neer aan een picknicktafel en gapen sprakeloos om ons heen.

Heks ziet een man lopen met een dood dier op zijn schouders. Je zou denken dat hij em ergens naar toe brengt, maar het blijkt een deel van zijn outfit te zijn, dat karkas. Ik zie hem telkens weer ergens opduiken met dat kreng in zijn nek!

Ook loopt er een vrouw met een nepschaap op een kinderwagen. En een meisje met een kat als rugzak. Op die tas zit ook nog een kooitje met daarin een halve gare muis. Ik geef maar een paar voorbeelden.

Dames in prachtige droomjurken. Heel veel trolachtige wezens, mensen met puntoren, een beul met masker en levensgrote bijl, in gezelschap van zijn bloedende slachtoffer……..

©TOVERHEKS.COM

Gezinnen met kinderen, allemaal verkleed. Ik kan nog wel uren doorgaan. Maar dat doe ik niet, ik laat wel een paar foto’s zien. De meeste gemaakt toen we op weg naar huis bij de uitgang eventjes zaten uit te puffen met een kopje thee. Hele grappige foto’s ontdek ik achteraf. Vermoeide verkleedde mensen met tassen vol aankopen gedaan op de uitgebreide fantasymarkt. Voldaan. Uitgevloerd. Op weg naar huis.

©TOVERHEKS.COM

Heks kwam ook nog in de verleiding om een enorme hoge vilten heksenpuntmuts te kopen. Maar bij nader inzien heb ik besloten er zelf eentje te gaan maken van de zakken ruwe wol, die ik laatst in mijn berging heb gevonden. ‘Hoe moeilijk kan het zijn?’ denk ik overmoedig.

  

Het weer is heerlijk, ondanks de dubieuze voorspellingen. In de loop van de middag stallen we onze picknick uit op het meegebrachte kleed. Om ons heen spelen kinderen in ridderpakjes met hun vader. VikThor zit alles vol aandacht gade te slaan.

©TOVERHEKS.COM

Maar nu we  lui bij de uitgang zitten te lanterfanten slaat het weer plotseling om. Als we het terrein aflopen duikt een dreigende donkere lucht op vanachter de bomen. Aan de andere kant is de hemel nog knalblauw. ‘Daarom is iedereen op weg naar huis, ik vond het al zo gek. Hebben zeker op buienradar gekeken….’

©TOVERHEKS.COM

Vlak voor we bij de auto zijn barst het noodweer los. In een paar stappen zijn we doorweekt. Goddank hebben een we allebei een piepklein parapluutje boven ons voor boven onze hoofden. VikThor is natuurlijk echt kletsnat. Door een gordijn van water ploeteren we naar de uitgang. We hadden ons de moeite van een uitrijdkaart kunnen besparen: Ongezien verlaten we het terrein….

©TOVERHEKS.COM

‘Hoe vond je het?’ vragen Hopla en haar man me later. Fantastisch. Ik heb een heerlijke middag gehad. En mijn ogen uitgekeken. De muziek was ook heel apart. En het is echt een festival voor iedereen. Groot, klein, jong, oud, dik, dun, rijk, arm, bloedmooi, aartslelijk, wit, zwart, groen en geel…… Iedereen is even welkom en aanwezig.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

Ik hoorde ook allerlei vreemde talen om me heen, tot elfentaal aan toe! Het is best een internationaal gebeuren. En tevens een heel apart wereldje, die fantasy-wereld. Maar vooral: Superrelaxed.

Was het in het echte leven maar zo gesteld. Gebruikten al die zogenaamd normale mensen maar eens wat meer hun fantasie. Trok de mensheid maar eens vaker een raar pakje aan…….

‘Misschien ga ik volgend jaar wel een paar dagen kamperen daar,’ grap ik tegen Hopla’s man als hij me uitlaat. Wie weet. Ik mag mijn hondje meenemen: Dat is toch wel heel bijzonder!

‘Ik heb hele leuke foto’s van Kesselfest,’ beweer ik een week later tegen Trui als ik bij haar zit te eten. ‘Hihihi, Kesselfest, zo noemen mensen het echt,’ giebelt mijn vriendin opgewekt. En het is zo. In de volksmond staat dit festival ‘Castlefest‘ rondom kasteel Keukenhof zo bekend.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

          

 

 

 

Zomerstorm: Overal gevallen woudreuzen. Treinstoringen natuurlijk. Tramverkeer ligt ook plat. Laverend tussen afgebroken takken fietsen Heks en Cowboy door Amsterdam op weg naar ‘De Nieuwe Anita’ waar Surfer Joe optreedt: Een fantastisch concert!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Zaterdagmiddag in de trein naar Amsterdam is het een gekkenhuis. De helft van het treinverkeer ligt plat vanwege de storm. Als ik op het perron sta te wachten zie ik een conducteur met een halve boom op sleeptouw gelaten het station binnen sjokken.

Een luidspreker tettert de meest recente informatie over de uitvalverschijnselen van ons spoornet. Er rijden geen treinen richting Haarlem. We krijgen een kopje koffie of thee aangeboden in de kiosk. Je moet wel een uur in de rij staan, maar dat maakt gezien de omstandigheden toch niet uit…..

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Als door een wonder komt er een trein het station ingekacheld. Het is een piepklein exemplaar. Net genoeg voor anderhalve man en een paardenkop. Heks heeft nog meer geluk.

De fietscoupé stopt exact voor mijn neus. Snel wurm ik mijn vouwfiets naar binnen. Ysbrandt wipt erachteraan. Ik gooi mijn karretje dubbelgevouwen tegen een paar enorme hutkoffers. Het hele balkon staat vol bagage. Ik kan nog net een plekje veroveren op de deuropener.

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Op Schiphol proppen zich nog een drietal fietsers naar binnen. Het is werkelijk overvol. Een paar meiden staan zich voor te bereiden op een wild feest in de hoofdstad. Ze zijn al goed in de stemming. Vlak voordat we in Amsterdam arriveren ontdekken ze dat het festival is afgeblazen. Weggeblazen is een betere omschrijving.

Op weg naar Cowboy zie ik nog meer omgevallen bomen. In Leiden was het ook al raak. Doordat de bomen vol in blad staan vangen ze extra veel wind. Arme stakkers.

Vanavond gaan we naar een band kijken in ‘De Nieuwe Anita’. Een hippe club voor alternatieve jongelui met baarden. Cowboy heeft er ook wel eens opgetreden met zijn band. Vanavond Surfrock van Surfer Joe. Een geweldige band uit Italië

Op weg ernaartoe zien we complete bomen geveld op de Rozengracht. Het tramverkeer ligt plat. We moeten omfietsen om op onze bestemming te geraken. Geschokt kijk ik naar een paar enorme omgevallen reuzen bij de Westerkerk. Wat erg!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

In de uitgaansgelegenheid is het al lekker druk, maar niet stampvol. Als we binnen komen begint de band te spelen. Kijk, dat hebben we mooi uitgemikt. Cowboy staat gefascineerd op de bovenverdieping te kijken en luisteren. Wat een geweldig trio!

Op het achterdoek worden de meest vreemde ouderwetse surffilmpjes geprojecteerd. Heks gaat in de rij staan bij de cocktailbar. Ik heb het in mijn hoofd gehaald om een tropisch drankje te nuttigen. Iets met rum en kokosnoot.

Het duurt een eeuwigheid voor ik aan de beurt ben. Met een half oog kijk ik naar de band. Wat later lopen we naar beneden. De bandleider trakteert ons op een college sufrockmuziek door de eeuwen heen. Hij laat moeiteloos allerlei voorbeelden van andere bands horen, om vervolgens zijn eigen interpretatie ten gehore te brengen. Het publiek gaat uit zijn dak. Heerlijk!

Na de show gaan we kennis maken met de muzikanten. Cowboy geeft hen allemaal een CD van zijn eigen band, de Hyperblaster Surfcowboys. We prijzen hun verrichtingen en spreken de wens uit een keertje te komen optreden in Italië op het door hen georganiseerde internationaal befaamde surfrockfestival.

Ik klets nog een beetje met de bassist. Hij vertelt me, dat ze nog een heleboel optredens voor de boeg hebben. Zo’n 15 in Duitsland komende week……

Er zit dus nog steeds muziek in de surfrock! ‘Ik ga mee hoor, naar Italië!’ roep ik enthousiast op de terugweg. Ja, dat zou leuk zijn. Wie weet gaan de Cd’tjes hun werk doen en staan de cowboys plotseling op de internationale surfrockkaart. Wij hebben in elk geval een hele leuke avond gehad. Ondanks het verschrikkelijke beestachtige weer. Tussen de omgevallen bomen door peddelen we voldaan huiswaarts.