Paradijselijke LUSTthof gerund door een ex-monnik. Het klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Het woord strijd is sowieso volstrekt niet van toepassing op deze vredige locatie…..

De dag voor onze roadtrip ben ik ook al met mijn vriendin de non op stap. Probleemloos komen we deze keer om half tien uur ’s morgens aan in het andere klooster voor de dharmatalk. Een soort boeddhistische preek of les. ‘Zullen we samen lunchen straks? Ik heb geen zin om de hele middag hier in de drukte te blijven, maar ik weet wel een mooi rustig plekje om te picknicken….!’

Mijn vriendin kijkt me stralend aan, ‘Het is een prachtige rozentuin hier in de buurt. Met een theehuis erbij. De uitbater is een uitgetreden monnik. Hij heeft een praktijk voor osteopathie gecombineerd met die tuin. Dit nadat hij is getrouwd met een vrouw, die altijd met haar kinderen ons klooster bezocht, nadat ze heel jong weduwe was geworden. Zij stamt uit een familie met landerijen….’

Ze wijst in de verte, waar het landgoed zich bevindt. ‘Goh,’ zeg ik verwonderd tegen mijn gesprekspartner, ‘ Ik dacht dat je voor je leven het klooster in gaat, als je intreedt, maar ik hoor voortdurend verhalen over mensen, die na een paar jaar trouwen en kinderen krijgen.’  We grinniken.

‘Ja, het is inderdaad de bedoeling dat je blijft, maar in de praktijk werkt het toch anders. Uit mijn ordonatie-clubje is bijna niemand meer over. Ikzelf en nog iemand anders. Die is echter al een tijdje met verlof. Het kloosterleven is echt niet altijd gemakkelijk!’

Intussen heb ik ook dit jaar toch al weer heel wat aspiranten rond zien lopen; Mensen met een groot verlangen om permanent tot deze kloostergemeente te behoren. ‘Ben jij soms van plan om non te worden?’ roept mijn vriendin enthousiast, als ze me hoort oreren. We schateren van het lachen. Vrolijk hik ik nog een beetje na. Ik een non? Heks ziet er weinig heil in. Ze acht zichzelf totaal ongeschikt voor een dergelijk leven. Alleen het celibaat al zou me opbreken.

Daar ben ik als heks natuurlijk totaal op tegen. Het liefst zou ik de mensheid opvoeden in het hebben van goede seks, zoals de priesteressen van de Godin dat vroeger deden. In de tijd van het matriarchaat. Toen vrouwen nog tevreden waren met hun hangtieten, ronde kont en flappende schaamlippen. De gouden tijd voor de playboykutjes en vrouwenbesnijdenis. Overigens min of meer hetzelfde in mijn optiek.

Maar een paar jaar verplicht het klooster in lijkt me een prima idee. Op jonge leeftijd. Bij wijze van dienstplicht. Maatschappelijk weerbaar worden: Met mindfulness als wapen…..

In Thailand bijvoorbeeld is het heel gewoon voor jongemannen om voor een korte periode het klooster in te gaan. Een paar weken of maanden. Geheel vrijwillig overigens, dwang is meer iets voor ons chrgrgrrrristenen. Gewoon een beetje dreigen met zonde, hel en verdoemenis en je zet een groot deel der mensheid probleemloos naar je hand!

Maar goed, mijn vriendin moet ik helaas teleurstellen. Ik hang mijn toverstafje niet aan de wilgen: Ik blijf gewoon toverheks. We storten ons in de hectiek van de dharmatalk. Vandaag spreekt er een politieagente uit Seattle. Speciaal ingevlogen vanuit de Verenigde Staten. Ze blijft maar anderhalve dag!

De vrouw houdt een geweldig boeiend verhaal. Een Boeddhistische politieagente? Mindful schieten? Is dat wel gepast? ‘Politieagenten dragen nu eenmaal vuurwapens, daar kun je beter mindful mee omgaan,’ zei Thay haar ooit toen zij hem die vraag stelde. Intussen heeft zij haar sporen verdiend binnen haar beroepsgroep op het gebied van mindfulness. Thich Nath Hanh heeft zelfs een keer een retraite gegeven speciaal voor haar politiekorps.

Na de talk spoor ik mijn geliefde zuster op: We gaan lekker de hort op samen. Giebelend lopen we naar mijn autootje. Ik heb allemaal lekkere dingetjes in mijn koelbox gestopt en ook mijn vriendin heeft een picknickpakket bij zich. We rijden op ons gemak richting rozentuin. Binnen tien minuten zijn we ter plaatse.

Als we uit mijn kanariepiet stappen zweemt de zoete geur van egelantier ons al tegemoet. Het subtiele parfum bedwelmt onze zinnen en we zijn nog niet eens binnen in deze prachtige lusthof!

We duwen een groot smeedijzeren hek open. De tuin is enorm en we zijn de enige bezoekers! Wat een feest! Heks is flauw van de honger, dus we zoeken eerst een plekje in de schaduw voor onze picknick. Mijn oog valt op een intiem prieeltje. Ook hier geuren verschillende rozen je tegemoet. We installeren ons tussen de bomen, bloemen en planten en pakken ons lunchpakket uit.

Daarna dwalen we op ons gemak door de tuin. Overal hangen prachtige gedichten over rozen in het struweel. Er is ook een geweldige boomhut. Op de tafel iets verderop liggen pen en papier in een doos. Je kunt zelf iets schrijven en achterlaten in een brievenbus aan een dikke boom. Wat leuk allemaal. Interactiviteit avant la lettre.

DSC03905

Net als we de hele tuin mateloos hebben bewonderd stromen er andere bezoekers binnen, kloostergenoten en medeparticipanten. Als een duveltje uit een doosje komt ook de uitgetreden monnik tevoorschijn. Hij heeft al zijn haren weer terug, een dikke bos. ‘Het is de bedoeling dat je een kaartje koopt voor een bezoek aan de tuin,’ begint hij verontschuldigend, ‘het is vijf euro, maar dan mag je het hele jaar naar binnen.’ Een koopje natuurlijk, we betalen grif.

De andere bezoekers storten zich vervolgens in het charmante theehuis op ijsjes, maar wij maken ons uit de voeten. Het is weer mooi geweest. Vanmiddag wil ik nog een uiltje knappen. Wat een geweldige gewoonte in het klooster is dat toch: Ze staan hier wel idioot vroeg op (5 uur), maar iedereen gaat in de loop van de middag eventjes plat. Deep relaxation wordt het genoemd. De vlag dekt de lading. Ik ben er dol op.

Wat een heerlijke dag is het. En er gaan nog vele verrukkelijke dagen volgen. Met warme lieve mensen in een paradijselijke omgeving.

 

Boeddhisten met schalen condooms versus de celibataire variant: Er is voor allebei iets te zeggen….

Tibetaans Boeddhisme

Bloederige teksten reciteren

Vanavond eet ik bij mijn vriend Pappa en zijn zoon. Het is een hele tijd geleden, dat we elkaar hebben gezien, dus er is veel bij te praten. Zoonlief is net terug van een bezoek aan zijn vriendje in New Castle. Enthousiast vertelt hij over de avonturen met zijn knappe hunk. Helemaal in love, deze heren!

Tibetaans Boeddhisme

Vol symboliek

Heks maakt hen verschrikkelijk aan het lachen met een verslag over het letterlijk uit mijn huis gooien van een uit de kluiten gewassen konijn, gelardeerd met demonstratieve fysieke handelingen om één en ander te illustreren. Dat valt in de smaak.

Tibetaans Boeddhisme

Prachtige details

Later loop ik met Pappa nog een grote ronde om de golfbaan en langs het Joppe met het hondje. We laten dat varkentje flink zwemmen achter een bal. Intussen verhaalt mijn vriend over zijn verblijf in Dechen Choling, een boeddhistisch klooster binnen de Shambala-traditie in Frankrijk. Hij heeft hier een maand doorgebracht deze zomer. Zoals vele zomers daarvoor….

Tibetaans Boeddhisme

Angstaanjagend

Heks heeft geruime tijd gemediteerd bij deze club. Daar ken ik Pappa ook van. Mijn retraites bracht ik echter steeds door bij Thich Nath Hanh. Daar gelden hele andere mores  dan in Dechen Choling. Ik zat braaf bij de nonnetjes celibatair te zijn. In Dechen staat een schaal condooms klaar voor gebruik door wie maar wil, vertelt mijn vriend. Ook drinken ze gezellig een wijntje, hetgeen uit den boze is in Plumvillage.

Tibetaans Boeddhisme

donkere kant belicht

 

De stichter van de Shambala traditie, Chögyam Trungpa Rinpoche (1939-1987), hield zelf ook wel van een glaasje. Hij was soms zelfs behoorlijk dronken. En hij had een zeer vrije seksuele moraal. Stortte zich in allerlei avonturen met zijn vrouwelijke volgelingen, hoewel ook nog gehuwd met een Engelse dame. En was daar allemaal volledig open en eerlijk over.

Het klinkt allemaal erg sixties en ik denk, dat je de man zeker als boeddhistische exponent van dat tijdsgewricht moet zien. Maar ook overstijgt hij dat. Hij is nog steeds een inspiratiebron voor velen.

Tibetaans Boeddhisme

Krachtig

‘Ach’, zegt Heks tegen Pappa,’ Ik vond dat celibataire wel lekker rustig. Altijd maar weer die kerels achter je aan…’ Vervolgens begin ik hem te plagen met zijn neiging elk jaar wel een oogje te hebben op één van de deelneemsters. Het is heerlijk om hem er tussen te nemen, ik heb het gemist. Op een gegeven moment gaat hij altijd giechelen, hetgeen mij dan weer aanzet tot meer ondeugende grapjes.

Hij geeft overigens goed weerwoord, die Pappa….

Tibetaans Boeddhisme

Veel toeters en bellen

Als ik thuis kom is het al donker. Wat vroeg! De zomer wordt lobbig en buikig. Binnenkort baart zij haar vruchten. Appelen, aardappelen en wat er nog meer geoogst gaat worden.

In de woonkamer met de deur open schrijf ik mijn blog. In de tuinen beneden hoor ik buren borrelen. Genietend van deze laatste zomerdagen. Er klinkt Cubaanse muziek.  Zometeen een rondje met het hondje door de lauwe stad. Nog even alle poriën open voordat de kou ons weer om de oren slaat.

lotus

Eenvoud, Zen