Een kat in het nauw maakt rare sprongen, maar die halen het niet bij de bokkensprong. Door zo’n sprong voel je je weer jong! Vooral als er een groen blaadje mee gemoeid is. Maar pas op voor de minder groene blaadjes. Die hebben praatjes! En die praatjes vullen geen gaatjes! Geenszins! Nee! Daar worden sowieso volstrekt geen gaatjes gevuld……..

Gisteren fiets ik voor het laatst naar Hawk. Ik weet het dan nog niet en hij al helemaal niet. Maar ik heb wel een vaag voorgevoel. Ik heb een beetje genoeg van zijn drang naar fysiek contact. Ik voel me niet meer op mijn gemak.

En ik betwijfel of mijn aanhoudende afwijzing afdoend is. De man heeft beslist een gigantische plaat voor zijn kop. Of het kan hem stomweg niet schelen. Dat is ook goed mogelijk. Misschien probeert hij gewoon maar eens wat. Hoe het ook zij. Ik voel me er niet wel bij.

‘Hawk heeft pikstraf,’ grap ik vorige week tegen mijn hulp, ‘Ik ga onze afspraak komend weekend afzeggen. Ik ben even helemaal flauw van die vent en zijn gedoe. God, wat word je daar moe van.’  ‘Ach,’ roept ze meewarend, ‘Die arme man. Hij mag al niks met dat ding en nu krijgt hij ook nog straf…..’

Maar wie schetst mijn verbazing als mijn oude vriend zelf onze afspraak afbelt: Hij krijgt familie uit het buitenland op bezoek. Dit afzeggen gaat gepaard met een eindeloze reeks telefoontjes en berichten op mijn antwoordapparaat. Dringende verzoeken om toch vooral even terug te bellen. Nog meer berichten.

Heks belt braaf een paar keer terug, maar ik krijg geen gehoor. Een antwoordapparaat heeft Hawk niet, noch een voicemail service. ‘Nou ja,’ denk ik na dagenlang proberen, ‘laat maar even waaien. Ik vind het allemaal best.’

Maar afgelopen woensdag beginnen de berichten weer binnen te stromen. Uiteindelijk krijg ik de man te pakken en ik laat me toch weer vermurwen tot een afspraakje op de oude vertrouwde zaterdagmiddag. ‘Alleen een broodje met haring en een kop koffie, Heks. Ik heb last van m’n hernia. Ik ben al uitgebreid bij mijn manueel therapeut geweest!’

Oh jee. Als hij maar niet weer gaat beginnen over massages en behandelingen van billen en boze bolletjes. ‘Dan is het klaar,’ besluit ik ter plekke, ‘Als de man nu nog niet begrepen heeft dat hij fysiek contact op zijn buik kan schrijven is het echt een hopeloze sukkel….’

Ik moet streng zijn.

Op weg naar Hawk, bij de fysiotherapeut, valt mijn prachtige gecraqueleerde bergkristallen ketting op een stenen vloer. Als een lichtgevende slang kronkelt hij het bureau van mijn behandelaar af. Alsof het ding een eigen leven leidt……

Verbijsterd sta ik ernaar te kijken. Grijp net mis. Hoor de stenen stukslaan op de harde ondergrond. Een ongunstig omen.

Ik ben dus al een beetje voorbereid op een slechte afloop van mijn bezoekje. Maar ja. Je wilt iemand nog een kans geven. ‘Ik vind het dan zo zielig voor zo’n oud mannetje. Hij is toch best veel alleen. Ik wil hem ook niet teleurstellen. En het is echt een grappige kerel. We hadden het toch ook heel gezellig….’ verzucht ik afgelopen vrijdag nog tegen mijn hulp.

Ze kent het. Zij is ook zo. Ook zij heeft al vaak het onderspit gedolven of aan het kortste end getrokken, omdat ze de ander geen pijn wilde doen. De ander, die over je heen walst, pist, kotst of anderszins onwenselijk gedrag vertoont.

‘Ha Heks,’ Hawk staat in de keuken met zijn rug naar me toe bij de gootsteen te rommelen. VikThor pikt een tennisbal uit de bak in de hal. Ik leg mijn fietssleutels op tafel en loop de keuken in met mijn glutenvrije brood en lactosevrije melk.

Nog voor ik mijn jas heb uitgetrokken en nog voor ik mijn vriend met een zoen op de wang begroet heb grijpt Hawk met zijn eigen handen zijn kleine billetjes stevig vast.

Hij steekt ze parmantig een beetje naar achteren. ‘Kom Heks, pak mijn billen even beet voor een lekkere behandeling….’ Hij wrijft er eens goed over. Genietend.

‘Potverdomme Hawk,’ schiet ik uit mijn slof, ‘Hou nou eens op over massages, behandelingen van billen en andere uitnodigingen tot fysiek contact. Ik heb je toch al meermalen heel duidelijk gezegd, dat ik er niet van gediend ben. Ik word hier niet goed van,’ briesend stuif ik de tuin in. Wat een idioot is het toch.

Als ik de keuken weer in kom staat Hawk zich zieligjes te beklagen, dat het pas de tweede keer is, dat hij zoiets voorstelt. ‘Nee,’ zeg ik ferm, ‘Het is al de zoveelste keer en ik ben het zat. Het gaat niet gebeuren. Nooit. Knoop dat maar in je oren. De groeten.’

Nijdig ga ik buiten in een stoel zitten, terwijl Hawk koffie maakt. Ik was al bijna direct weer vertrokken, maar vanwege het ongewenste hoge dramatische gehalte van zo’n aftocht zit ik hier nu nog. De stemming is echter helemaal weg. Moeizaam zit ik de koffie en de haring uit.

Hawk gaat niet mee wandelen en ik wil nog eventjes naar de fietsenmaker, dus we nemen na een goed uur afscheid. Ik weet me eigenlijk geen houding te geven. Het is kapot, maar soms wil je dat nog niet toegeven. Hawk lijkt me zelfs een beetje de deur uit te werken op het laatst….

Wel staat hij me op straat na te zwaaien. ‘Hou je haaks,’ zeg ik hem bij het afscheid. Ik geef hem toch een paar zoenen op zijn ouwe wangetjes. We hebben het toch ook heel gezellig gehad. Allen jammer dat, zo jammer dat…… Hij hele andere dingen in zijn hoogbejaarde koppie  had.

In het Leidse Hout knalt mijn woede er pas echt uit. Vooral als mijn hondje schielijk voor me op een brug springt, waardoor mijn fietskar in de sloot beland. Ik heb echter zo’n noodvaart dat het ding tegen de kant knalt. En vervolgens tegen de achterkant van mijn fiets. Alles in de kreukels.

Ik kan er nog net min of meer mee naar de fietsenmaker reutelen. Die gaat kar en fiets weer helemaal opknappen. Ze waren net gerepareerd!

Ongeluk komt altijd in drieën toch? Nou, dan zit het er voorlopig weer op!

Vliegende blauwe olifanten, vuurspuwende draken en horde’s Pasla’s: Kleurrijke taferelen tijdens mijn verblijf op Buitenkunst. Heks schildert fabeldieren. Het is haar op het lijf geschreven!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De hele week heb ik me al voorgenomen om een project te doen in samenwerking met kinderen. Gewoon voor de lol. Ik geniet van al die kids hier op het terrein. Ik heb altijd graag kinderen om me heen gehad. Volgens mijn moeder had ik voor de klas moeten staan, maar dat vond ik persoonlijk altijd kindermishandeling. Zo zielig, al dat jonge tomeloze leven vastgepind op een stoel. Daar wilde ik niet aan meewerken….

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Het komt natuurlijk omdat ik me zelf suf heb zitten vervelen op school vroeger. Mijn geest vloog meestal ergens buiten het klaslokaal door de bomen in het park tegenover mijn gevangenis. Daar beleefde ik allerlei avonturen, terwijl ik intussen comateus in het zuurstofloze lokaal met een half oor naar de meester zat te luisteren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Uiteindelijk was het natuurlijk altijd zaak niet betrapt te worden op je afwezigheid. Als ik plotseling een vraag naar mijn kop kreeg geslingerd, gaf ik prompt het juiste antwoord. Maar ik ben me ook wel eens een ongeluk geschrokken van een in mijn oor brullende leraar, terwijl mijn geest weet ik waar vertoefde……

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De docent schilderen heeft een leuk project in samenwerking met de allerkleinsten: Fabeldieren schilderen! Precies iets voor Heks met haar fabelachtige achternaam…..

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

s’Morgens schilderen we een mythologisch beest. ‘Hou het simpel, gebruik heldere kleuren. Desnoods met een zwarte contour eromheen. Het is de bedoeling dat jullie je beest heel precies beschrijven. Vanuit die aantekeningen gaan de kinderen vanmiddag jullie creatie naschilderen….. ‘

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De kleuters zijn intussen ook bezig. Wij moeten op onze beurt weer een schilderij maken vanuit hun beschrijving! Aan het eind van de dag gaan we alles exposeren.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Ik niet een vel op een enorme schildersezel. Naast me doet een vrouw hetzelfde. We kijken elkaar aan. ‘Zullen we met ezel en al naar buiten gaan? Het is zulk lekker weer!’ stel ik voor. Mijn kersverse maatje is direct om. Gezamenlijk duwen we het gevaarte de tent uit, het gras in.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Even later zijn we lekker aan de slag. Het zonnetje schijnt. Iets verderop is een groep mensen aan het zingen. Wat heerlijk! We worden er blij van!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Onder mijn handen verschijnt een draak. Ik schilder en schilder. Zelf zit ik ook lekker onder. Intussen klessebes ik af en toe met de vrouw naast me. Ze is hier een week met haar dochter. Een paar jaar geleden is haar man plotseling overleden. Ik luister naar een bekend verhaal.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

De vader van Heks was ook nog jong toen hij stierf. Mijn moeder bleef net als deze vrouw achter met een druk bedrijf en kinderen die hun vader nog niet konden missen. ‘Ik heb het bedrijf verkocht. Ik heb totaal niet de expertise in huis om het voort te zetten. Ook ben ik onlangs verhuisd. Het zijn rare drukke jaren geweest….’

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En nu dan heerlijk een week op stap! Mijn nieuwe vriendin lacht verrukt. Wat een zalige dame. Ik bof maar weer dat ik naast haar sta!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE DRAAK VAN HEKS

Na een paar uur ben ik klaar met mijn kunstwerk. Ik maak een beschrijving. Er zijn te weinig kinderen ten opzichte van volwassenen, dus de kans is groot, dat de beschrijving van mijn werk niet wordt doorgespeeld aan een kind. Dat wil ik voorkomen!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Dus vertel ik onder andere dat het een draak is met een groot hoofd en een heel klein lijfje. Maar zijn staart is heel lang, het einde kun je niet zien, want dat is op de maan! Hij heeft een traan in zijn oog, omdat hij bang is van kleine kinderen. Dat moet tot de verbeelding spreken!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

En ja hoor! Mijn schilderij is gereproduceerd! Zelf ben ik ’s middags in de weer met een vliegende blauwe olifant. Met haar. Mijn buurvrouw werkt aan iets soortgelijks. De uren vliegen voorbij.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Als later alle schilderijen op de vloer van de grote tent liggen uitgestald is het een vrolijke boel. Wat een kleurrijk werk! Heks loopt genietend te kijken wat anderen voor’n monsters hebben geschapen. Ik ben met name gecharmeerd van de Pasla’s. Een combinatie van paard en slang. Superleuk!

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

DE BLAUWE OLIFANT MET VLEUGELS EN HAAR

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

Die avond ga ik naar de voorstellingen kijken in het theater. Ik ben over de enorme dip in mijn vakantie heen. Het is alweer bijna de laatste dag. Wat vliegt dat toch voorbij, zo’n weekje Buitenkunst.

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten

fabeldieren , BUITENKUNST DRENTHE 2015, project schilderen, schilderijen, mythologische beesten