Heks vindt opnieuw uit het wiel: Een reptielenbreinventiel! Nou ja. Dat zepige ventiel bestaat al jaren ter lering ende vermaak van ons huisvrouwen. Ook een beetje om ons eronder te houden. Soap doet leven! Al is het maar even.

Slaperig zit ik voor de televisie naar the Bold and the Beautiful te kijken met een kopje koffie. Brak na een gebroken nacht. Zoals iedere ochtend. Een katertje voor dit poesje. Bijverschijnsel van ME. Interessant bijverschijnsel, want hoe komt dat dan? Na dertig jaar heb ik nog steeds geen idee. Ik hoef er in elk geval niet voor te zuipen. Dat scheelt.

Brooke Logan staat in beeld te schreeuwen tegen Steffy Forester, dat ze zo egocentrisch is, omdat ze hoopt dat diens lingerielijn wordt verkozen boven het truttige kledingconcept van Brooke’s  griezelige dochter. Heks vindt Brooke een enge trut. En haar dochter een hopeloze kwal.

Niemand die me op de vingers tikt over deze extreem negatieve gevoelens betreffende deze dames, want het is slechts soap. Heerlijk.

In het werkelijke leven vind ik ook een aantal mensen eng, slecht en/of hopeloos. Helaas ken ik manipulatieve geesten, die me regelmatig alle hoeken van mijn toch al kleine levenskamertje hebben laten zien. Manipuleert zo’n persoon jaren vooruit, zodat ik postuum nog lol heb van allerlei streken. Desnoods over zijn of haar graf heen.

De gekste dingen kunnen zo gebeuren. Iemand slaat jou om de oren om je vervolgens af te wijzen. Alsof jij een klap hebt uitgedeeld! En dit is geen soap.

In het echte leven mag je allerlei gevoelens niet hebben. Je wilt iemand door elkaar rammelen. Of eindelijk eens enorm schreeuwen na jaren te hebben geslikt. Maar nee. Mijn kans is verkeken. Je kunt nu eenmaal niet uit je plaat gaan tegen een iemand, die zich niet kan verweren. Die keihard voor je weg rent. Alsof jij de duvel bent……

Heks kan dus geweldig genieten van een lekkere soap. Een narciste zoals Brooke Logan, een reptiel, dat alles recht praat wat krom is. Een secreet, bepaald niet vies is van manipuleren.

Een snol van jewelste, die haar welgevormde lichaam schaamteloos in de strijd gooit. Als de eerste beste lichtekooi heeft ze, in alle familiaire slaapkamers waar een mannelijke telg ligt, haar kunsten vertoond. Of er nu een echtgenote naast die man ligt of een verloofde. Of die echtgenote nu een zus van haar is of een dochter……

Ze heeft vele minnaars afgepakt van dochters, zusters, schoonzusters…..De diverse mannelijke familieleden hebben deze trofee door de jaren heen aan elkaar doorgegeven als was ze een wisselbeker……

Zo bereed ze haar schoonvader, die een kind bij haar verwekte. De man is tevens grootvader van haar andere zoon. Ook de broer en zoon van haar man, haar stiefzoon dus, een incidentele schoonzoon alsmede het eerste vriendje van haar andere dochter moeten eraan geloven. Die dochter is dan nog maagd, terwijl haar moeder het bed deelt met haar allereerste liefde…….. Traumatisch natuurlijk.

De dochter, die overigens werd verwekt door eerder genoemde schoonzoon! De zwager die getrouwd is met haar jongste zusje…..

Duizelt het je al? Deze incestueuze toestanden?

Werkelijk niets of niemand is heilig voor dit misselijke mormel. Maar ze praat alsof ze de Heilige Maagd Maria is. Zalvend en bezwerend. Iedereen is fout, behalve zijzelf. Altijd verzint ze een verhaal om het goed te praten. Bizar? De werkelijkheid is vaak nog veel vreemder!

Oh, wat lijkt het me overigens een geweldig leuke rol om te spelen, dit vileine gemene wijf. Heks denkt dat ze het er heel goed vanaf zou brengen.

In mijn jonge jaren heb ik wel eens een dergelijk kreng gestalte gegeven op het toneel. Toen wist ik zo’n manipulatief karakter al goed te treffen. Door jarenlange praktijkervaring met dit soort dingen naast een intensieve studie van het fenomeen narcisme heb ik alleen maar meer inspiratie gekregen.

Heks zit dus te schuddebuiken van de lach bij de meest afschuwelijke ontwikkelingen in deze soap. Ik heb bijvoorbeeld een bloedhekel aan het schijnheilige geleuter van die Hope Logan. Vooral sinds ze gespeeld wordt door een nieuwe actrice met pruillip. Ik wens haar de meest vreselijke dingen toe. Van miskraam tot echtscheiding.

Toe maar, Heks.

Dingen, die in het werkelijke leven niet in me op zouden komen. Mijn ergste vijanden heb ik nog deelneming betuigd als zij een gevoelig verlies leden. Oprecht. Gemeend. Wat zit ik dus hier in godsnaam te ventileren?

Gezien het succes van de gemiddelde soap ben ik niet het enige mens voor wie dit zo werkt. Ik lees online iets over The Bold en daar ontdek ik dat er hele kampen zijn die voor Hope Logan zijn, de Lopers. Want Hope is intussen met Liam getrouwd. Dat misselijke mannetje, die maar niet kan kiezen tussen twee stiefzusters.

Een ander kamp genaamd Still is voor Steffy Forrester, maar dan ik combinatie met de mannelijke oppernarcist van de serie. Het stikt namelijk van de narcistische karakters in deze soap. Maar Bill Spencer spant de kroon. Over lijken gaan om te krijgen wat je wilt. Neuken met je schoonzus. Neuken met je schoondochter. Je zoons in het ongeluk storten….. En dat alles dan weer vrolijk goedpraten!

Zelfs Heks kent in haar leven niemand, die aan zijn gedrag kan tippen. En dat wil wat zeggen!

Het is dus Lope versus Still.

Heks is absoluut fan van de keiharde gewiekste Steffy. Maar laat ze in godsnaam eens een echte vent zoeken. Al jaren geeft deze tante in de soap al haar macht weg aan die enorme lozer van een Liam. Een man, die denkt goed te zijn. Goed te doen. Maar in feite is het een slappeling van een watje. Een besluiteloze zeiksnor. Onbegrijpelijk dat die wijven zo achter hem aan zitten…..

Vanouds vechten vrouwen in deze serie eindeloos om 1 man. Een foute man natuurlijk. Een besluiteloze opportunist van een vent. Het zou best verfrissend zijn als er eens een paar kerels om 1 vrouw zouden strijden. Langdurig en eindeloos. Zich in de luren zouden laten leggen door zo’n femme fatale.

Maar ja. Dat is niet realistisch. Geen zichzelf respecterende vent zet zichzelf zo opzij voor een dame. En daar heb je dan de kern van de soap te pakken: Het opvoeden van huisvrouwen om vooral in die rol te blijven! Dit alles ter lering ende vermaak.

Door vrouwen te laten zien hoe dom ze zijn om altijd maar naar de pijpen van de eerste beste narcist te dansen, kan er natuurlijk ook een zeker bewustzijn ontstaan. Een hang naar gevoel van eigenwaarde oproepen bij dames door middel van zo’n flutverhaal…… dat zou natuurlijk geweldig zijn.

Niet teveel zelfrespect natuurlijk, want dan is het weer niet geloofwaardig……

Vrouwen en eigenwaarde. Een heikel onderwerp. De meeste dames raken in hun jeugd al geknakt op dit gebied. Lijfstraffen, negatieve input of seksueel grensoverschrijdend gedrag van de opvoeders of omgeving zijn de dood in de pot wat dat betreft. En dat komt nog best veel voor.

Mensen en eigenwaarde is al een dingetje. Maar wij dames slaan alles als het op gebrek aan die eigenschap aan komt. Heks is met enige regelmaat verbijsterd over onze positie op deze aardkloot.

De president van de Verenigde Staten beweert bijvoorbeeld dat elke man met geld en macht ons maar in de kut mag graaien. En die man zit daar nog steeds op die positie. In een land waar iedereen een vuurwapen mag dragen. Zo’n ijzeren lul waar een dodelijke kogel uit komt.

Je mag wel naar iedere vrouw graaien, maar de president afknallen mag dan weer niet. Dat is niet respectvol.

Heks probeert al jaren haar hoofd om al dit soort zaken heen te vouwen. Ik ben dan weliswaar door mijn achtergrond en opvoeding expert op het gebied van gebrek aan eigenwaarde en tevens gepokt en gemazeld in het fenomeen in de wandelgangen begrabbeld en begraaid te worden door allerhande kerels,  ook ben ik regelmatig vernederd tot op het bot….. Maar snappen doe ik het allemaal niet.

Ik denk dat een groot deel der mensheid wordt geregeerd door hun reptielenbrein. Uitwendig gedragen vaak. De grootste reptielen schoppen het vaak tot politicus, soms dus zelfs president. Uiteraard man. Liefst wit. Met raar geblondeerd haar ter compensatie van minuscule penis.

Een goeie soap ontlucht mijn kleine hersenen. Het reguleert mijn eigen reptielfeelings. Het maakt dat ik mijn reptielenvingers niet aan een narcist brand. Het laat me weer eens lekker lachen uit leedvermaak. Om verzonnen zaken. En dat kun je wel maken.

Een goeie soap werkt als reptielenbreinventiel!

 

 

 

 

 

Nieuwbakken vrouwelijke professor in Leiden is lid van de OB. Daarom vieren we met deze hele vriendenclub dit feestje mee! Wat een prestatie van onze frêle geleerde vriendin. ‘Eerste Taalverwerving’ bestuderen door experimenten in een babylab met baby’s en zebravinkjes! Die hebben namelijk meer gemeen, dan je op het eerste gezicht zou denken…..

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Vrijdagmiddag ben ik alweer in academische kringen te vinden. Het kan niet op deze week. Vandaag houdt een vriendinnetje van Heks haar inaugurele rede. Jawel. Deze OB-dame is benoemd tot professor! Ze gaat een leerstoel bekleden met als leeropdracht: ‘Eerste Taalverwerving. Om kwart over vier houdt zij haar inaugurele rede “Taal in de kinderschoenen.”

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Heks moet zich verschrikkelijk haasten, want om vier uur lig ik nog op de pijnbank bij mijn onvolprezen fysiotherapeut. Na zijn korte maar doeltreffende marteling scheur ik op mijn elektrische vouwfiets door de stad naar het Academiegebouw aan het Rapenburg. Net op het nippertje schuif ik de zaal in. Achterin is nog een plekje vrij. Halverwege de zaal zie ik de rest van de OB-meiden zitten.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Om klokslag 16.15, geheel in stijl met de traditie van het Leids kwartiertje (alles begint altijd een kwartier later) komt er een Harry Potterachtige club figuren het Groot Auditorium in marcheren, begeleid door een al even sprookjesachtig muziekje. Wat een gekke mutsen hebben die dames en heren professoren op hun hoofd. Het professor-hoedje van Heks oogt veel strakker. Ik heb voor de gelegenheid een soortgelijk hoofddeksel op mijn kop gezet……

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Onze vriendin beklimt de spreekstoel en houdt onze aandacht moeiteloos een hele tijd gevangen. Ze vertelt over het tot stand komen van haar baby laboratorium, waar ze onderzoek doet naar de processen, die zich afspelen bij taalverwerving. De enorme hoeveelheid tijd, die gaat zitten in het verzamelen van data. Hoe je met die data vervolgens aan de slag kunt.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratieacademiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

We worden om onze oren geslagen met termen, die ik me nog goed herinner van mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde. Labiale plof- en wrijfklanken. Klinkers, medeklinkers, fonologisch encoderen. En ga zo maar door. Ik heb me tijdens mijn studie een tijdje fanatiek bezig gehouden met experimentele fonetiek. Ook wij deden proefjes met spraak en geluid in een laboratoriumsituatie. Daar pluk ik nu dan eventjes de vruchten van.

Onze nieuwbakken professor heeft een ongelofelijk leuk verhaal voorbereid. Aan het eind ervan hebben we een vrij goed beeld van haar bezigheden en doelstellingen. Bovendien zijn we niet in slaap gevallen, doordat haar rede doorspekt is met anekdotes. Dit alles verteld met een haar typerende grappige droge humor.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratieacademiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Hierna wordt er geborreld. Heks blijft maar heel eventjes, want ’s avonds is er nog een feest en ik ben een beetje gaar na een slapeloze nacht. Thuis val ik dan ook direct in slaap, als ik eventjes in bed kruip. Zodoende ben ik iets later op het feest. Ik mis een heleboel speeches. Dat vind ik niet zo heel erg, eerlijk gezegd. De trotse, liefdevolle en warme toespraak van haar vader hoor ik echter wel. Wat ontroerend. De man is zelf ook al professor. Net als haar broer en haar man. Goeie hemel. Hoe is het mogelijk?

Je wordt natuurlijk niet zomaar hoogleraar. Het is een enorme weg ernaartoe, waarbij je je steeds moet bewijzen. Onze vriendin heeft er keihard voor moeten werken. Je krijgt deze positie bepaald niet cadeau.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Tegelijkertijd besef ik, dat het opgroeien in een academisch milieu natuurlijk enorme voordelen met zich meebrengt als je zelf een academische carrière voor ogen hebt. Al is het maar, dat je wordt gestimuleerd en geholpen.

Heks moest het helemaal uit zichzelf halen, toen ze ging studeren. Ik kreeg geen beurs, maar ook geen toelage. In feite leefde ik van de wind. En de kinderbijslag! Geld om boeken te kopen had ik niet. Het geld, dat ik verdiende door in de weekenden als stewardess op de trein te werken, had ik hard nodig om mijn huur van te betalen en mijn maaltijden.

Na jaren roofbouw op mijn lichaam werd ik vlak voor mijn afstuderen doodziek. Chronisch naar uiteindelijk bleek. Dus ondanks de barre levensomstandigheden in mijn studententijd en alle investeringen in mijn opleiding heb ik mijn studie niet eens afgerond.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Nu steekt de mate van succes in mijn leven, geen dus, al snel schril af tegen wiens leven dan ook. Maar naast zo’n kanon als mijn vriendin verdwijnt mijn suffe leventje helemaal in het niet……

‘Jeetje, Heks, ben je soms jaloers?’ vraag ik oprecht en tevens streng aan mezelf, als ik weer thuis ben. Ik heb een broertje dood aan jaloezie. Het betekent, dat je iemand zijn of haar geluk niet gunt. Geen beste eigenschap. Ik leg mijn hart langs de meetlat.

Nee, gelukkig ben ik echt heel erg blij voor deze vriendin en alle andere geslaagde mensen om me heen. Tegelijkertijd voel ik veel verdriet in mijn hart. Had ik maar een vader, die zo trots op me was. Al kreeg ik van mijn eigen clan maar een fractie van de liefde en waardering, die mijn vriendin ten deel valt: Ik zou de koning te rijk zijn.

Hoe zou het geweest zijn, als ik tijdens het begin van mijn ziekte genoeg steun had ervaren om toch mijn studie af te ronden? Ik heb al jaren een geweldig afstudeeronderwerp op de plank liggen!

Maar ook: Vergeleken met mijn ouders en voorouders heb ik zoveel kansen gehad in het leven…..    En zij hebben op hun unieke wijze ook hun gloeiende best gedaan!

En: Al had ik maar een fractie van de energie, een fractie van het succes, een fractie van het gezinsleven van mijn gemiddelde medemens……..

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Anderzijds ben ik zo rijk. Ik ken iemand, die gezond is als een vis, sterk als een paard, streetwise en bepaald niet voor de poes. Maar veel vrienden heeft deze schat niet. Zo ben ik dan toch veel beter af met mijn uitgebreide vriendenkring. En al zijn mijn echte vrienden dan wel op 1 hand te tellen, nou twee in mijn geval, het is altijd nog heel wat beter dan geen vrienden. En ook op andere gebieden voel ik me gezegend!

Ik groeide op in een tijd van gelijke rechten en gelijke kansen voor iedereen. Door de jaren heen ben ik er achter gekomen, dat dat vliegertje totaal niet opgaat. Je netwerk en vangnet bepaalt compleet hoe je kansen liggen in het leven. Vooral als je onderuit gaat zoals ik. Als je dan geen vangnet hebt, dan ben je nergens.

Helaas heb ik het ook enige tijd zonder dat net moeten stellen. Vraag me niet hoe het zo gekomen is. Wat ik er wel over kan zeggen is dat het afschuwelijk is, wanneer je er voor je gevoel alleen voor staat.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Het is als een cel buiten een lichaam, eigenlijk kan je niet overleven op die manier……

Toch ben ik op wonderlijke wijze een paar keer helemaal buiten mijn sociale cirkel beland. Tijdens het feest roept één van de meiden van de OB: ‘Weet je nog Heks, dat we bij de promotie van onze vriendin hier op de tafels hebben staan dansen?’ Ik weet van niets. Wel begrijp ik opeens mijn blunder jaren geleden: Ik vroeg haar wanneer ze nu eindelijk eens ging promoveren……

Het was blijkbaar precies in de periode, dat om mij onbekende redenen ik opeens verdreven was uit deze club oude vrienden. Die ik notabene zelf ooit heb opgezet. Zonder mijn initiatief daartoe lang geleden bestond dit clubje niet eens! Jarenlang werd ik nergens voor uitgenodigd. Het overkomt me vaker.

Een zich herhalend patroon. Daar heb je altijd zelf de hand in. Een onmachtige hand vaak, maar toch. De enige, die kan zorgen, dat het je nooit meer overkomt ben je zelf. Maar hoe? Geen idee. Als ik dat wist, zou het me niet meer gebeuren toch?

Vragen, vragen…..

Aan het eind van de avond gaan de beentjes van de vloer. De zoon van de nieuwe professor is de DJ. Onze geleerde vriendin stort zich met ons groepje in het dansgeweld. ‘Wij zijn gewoon ingehuurd om te dansen,’ giebelt Roos, terwijl ze in de rondte draait. Daar zit iets in, bedenk ik me. Dit is ons moment! Wat is er nu leuker, dan aan het einde van zo’n prestigieuze dag , als alle officiële onderdelen zijn afgewerkt,  heerlijk met je oude huisgenoten los te gaan? Niets toch?

De verstrooide professor