Lente hangt in de lucht! Ergens! Maar waar? VikThor ruikt em al. Verwoed snuffelend gaat hij op zoek. Heks loopt door haar geliefde duinen. Dit magische landschap vol godjes en elfjes. In elke duinpan borrelt een nieuw wonder!

Deze boom kan je de mooiste verhalen vertellen……

Oh wat is het koud en guur. Heks loopt dagelijks in de natuur te tureluren, vergezeld door haar viervoetige vriend. Of vergezel ik hem? Momenteel is het inderdaad zo, dat ik voor mijn monster naar buiten ga. Zelf blijf ik liever binnen. Waar het warm is en droog. Buiten het bereik van de gesel van hagelbuien en woeste windvlagen. Ja, maart roert haar staart.

VikThor denkt hier allemaal inderdaad heel anders over. Hij maalt niet om een beetje kou en nattigheid. Uitgelaten rent hij naast de fiets, zodra we dan eindelijk eens op stap zijn. Binnen vijf minuten is zijn buik zo zwart als een tor. Het kan hem niet schelen. Enthousiast springt hij in de eerste beste sloot op onze route: ‘Even lekker zwemmen. Oh, wat heb ik het warm!’

Ysbrandt in zijn gloriejaren!

Heks met haar pijnlijf kan steeds slechter tegen kou. Ik hou zielsveel van de winter, maar mijn fysiek denkt er anders over tegenwoordig. Toch dwing ik mezelf om de deur uit te gaan. Veel kleren aan. Een schop onder mijn kont.  Het moet, het moet.

Eenmaal buiten valt het vaak mee. Behalve deze week. Als ik de deur uit stap voel ik de eerste druppels alweer om mijn oren slaan. Zodra ik in een parkje arriveer begint het geheid te plenzen van de regen.

Vrijdagmiddag is het dan eindelijk eens eventjes droog. ‘Wat zullen we eens gaan doen?’ klets ik tegen mijn hondje, ‘Zullen we eens eventjes naar Ysbrandts meertje gaan?’

Samenwerking tussen diverse dimensies is bepaald geen uitzondering in heksenland.

Het is de laatste dag dat we de duinen in mogen met een loslopende hond. Ik check het nog eventjes voor de zekerheid online. ‘Tussen Wassenaar en Katwijk ligt hondenlosloopgebied Berkheide. Tussen 15 augustus en 15 maart mogen honden bijna overal loslopen, mits ze onder appel staan en op de paden blijven.’ staat er. Mooi zo. Het mag nog deze dag.

Heks moet hartelijk lachen om de tekst. Mits ze op de paden blijven. Hihi. Nog nooit een loslopende hond gezien, die zich daaraan hield. De meesten staan ook nog eens niet of nauwelijks onder appel. Want stronteigenwijze genen. Of straathond geweest. Of een slappehap baas. Niet zelden zijn mensen aangenaam verrast door mijn gehoorzaam geboren hondje. Zoiets hebben ze nog nooit gezien!

Als ik de stad uit rijd klaart het lekker op. Aan de horizon ontstaat een strook blauwe lucht, maar het asfalt glimt nog van recente regen. Ik parkeer op de Cantinaweg, pal tegen het duin. Ik ben de enige, maar terwijl ik mijn spulletjes pak stopt er nog een auto. Een Spaanse windhond met baas gaan ook nog eventjes de duinen onveilig maken.

Narrig kijkt de baas me aan. Ik moet het vooral niet in mijn hoofd halen om haar te groeten. Of erger nog: Een praatje aan te knopen! ‘Ik bijt je kop er af!’ seinen haar boze ogen. Ze komt ongetwijfeld uitwaaien en haar gedachten op een rijtje zetten. Misschien heeft ze wel een verontrustende brief gekregen, waar ze mee zit te worstelen. Wie zal het zeggen? Ik laat het arme mens met rust. Uiteraard.

‘Je moet je hond aanlijnen,’ een opgewekte man komt net het duin uit met een roedeltje keurig aangelijnde monsters, ‘Kijk, ze hebben dat bord gisteren neergezet.’ Hij wijst op een splinternieuw bordje, waarop inderdaad staat dat je vanaf vandaag het duin niet meer in mag. Meuh.

Net leren kennen, echt een schat!

‘Online mag het nog wel. Ik heb het net nog nagekeken. Ik heb wel eens eerder met dit bijltje gehakt. Op de oude bordjes stond het weer net even anders. Nou ja. Ik ga lekker een rondje om en als ik een bon krijg laat ik het voorkomen….’ bluf ik opgewekt tegen de man. Er is geen sterveling te bekennen op de route, die ik loop. Laat staan een boswachter.

Bij Ysbrandts meertje strijken we eventjes neer. VikThor zwemt achter een balletje en Heks zit op Ys’ boom. Een grote omgevallen berk. Horizontaal groeit de reus al jaren vrolijk verder. Op die manier is er een natuurlijke bank gevormd. ‘Het water staat erg hoog. En er is heel veel struikgewas verwijderd,’ inventariseer ik de stand van zaken rondom dit magische vennetje.

Komende zondag gaan we werken met landgoden en landenergie bij de Sjamanistische Jaaropleiding. De magische krachten verbonden met dit soort bijzondere plekken. Heks heeft er zoveel zin in.

Oude vriend in het Leidse Hout

Maar je hoeft echt niet speciaal naar afgelegen meertjes om dit soort energieën te ervaren. Bij mij in de straat woont een pleingodje. Elke avond zie ik hem zitten in zijn boom. Op een grote dwarstak. Vroeger zat hij op een andere tak, met beter zicht, maar die is door de gemeente gesnoeid in verband met het plaatsen van ondergrondse afvalcontainers. Kwaad dat ‘ie was!

Als ik een kat kwijt ben prik ik een brief op zijn boom. ‘Wil je een beetje rondkijken voor me? Het is dat zwarte mormel weer.’ Ook rondom de Bengaal doe ik een beroep op hem. Ik groet hem altijd, behalve als ik half slapend de hond uitlaat. Midden in de nacht. Dan vergeet ik het wel eens…….

Hij vindt het leuk om op mijn nek te springen, maar dat wil ik niet. Dus zorg ik altijd een hoedje op te hebben. Dat scheelt enorm!

Onzin? Grote fantasie? Geen idee. Ik weet het niet. Ik weet alleen, dat het voor mij zo is.

Ik heb vrienden onder de bomen. Ik voer soms een gesprek met een bloem. Ik herinner me een boeiende conversatie met een Amaryllis. Vanuit een kerstuk sprak ze me plotsklaps toe. Geen lullig gesprek ook nog. Nee, pittige materie! Aanschouwelijk onderwijs zou je het kunnen noemen: De bloem legde haar eigen structuur als het ware uit! Heilige Geometrie is niet voor watjes.

Orbs verlaten het pand!

Andere dimensies zijn dichterbij dan je denkt. In je en om je heen.

Heks is altijd verbaasd over de sprookjes, waar de godganse mensheid moeiteloos in gelooft. Dat geld gelukkig maakt bijvoorbeeld. En dat je vrienden hebt als je wint.

Mijn magische plekje in de duinen is vandaag geheel aan zichzelf teruggegeven. Geen wandelaars buiten Heks en Vik. Met een zucht neem ik afscheid. Voorlopig komen we hier niet terug. Pas half augustus mogen de honden weer los…..

We lopen een grote ronde via de Friese Wei met op de achtergrond de Soefitempel. Ook al zo’n heerlijke plek. VikThor gaat helemaal uit zijn dak. Overal konijnenkeutels, vossensporen en een incidentele vleug ree. Met enorme slagen verkent hij het terrein. Snuffelt zich een slag in de rondte. Dronken van de eerste lentegeuren.

Op de terugweg komen we een vrouw tegen in een scootmobiel. Drie hondjes keurig aan de lijn naast haar. Chagrijnig snauwt ze me toe, dat de hond moeten worden aangelijnd. Opnieuw antwoord ik, dat het volgens mijn pas vanaf morgen geldt.

Dat bevalt haar helemaal niks, dat ik dat beweer. Nijdig laat ze me weten, dat ik het dan maar zelf moet weten! Met stoom uit haar oren tornt ze verder tegen de wind op. Wat een hoop kwaaie mensen op mijn pad vandaag!

Ik gooi een balletje voor Vik het laatste stuk. Sinds de cortisonenprik behoort dit weer tot de mogelijkheden. In feite is mijn blafbeest nu aangelijnd. Hij zit aan me vast middels de bal!

Mijn vriend Uil!

Wat houd ik toch van de duinen. Vooral op dagen als vandaag. Wanneer het miezerige weer de meeste mensen weg houdt. Al die schakeringen in vergrijsde winterkleuren. De stilte…….

Op weg naar huis raak ik overmoedig. Ik besluit mijn auto te wassen. Ook iets, waarvoor je je armen nodig hebt. Ik rijd alweer geruime tijd in een absolute toddebak. Niet veel later ben ik mijn kanariepet grondig aan het uitmesten.

Misschien heb ik het te gek gemaakt. Eenmaal thuis ben ik te moe om te eten. Ik bel een uurtje met de Don en val vervolgens in slaap. Pas om half 1 ’s nachts ben ik voldoende bijgetrokken om dat laatste programmaonderdeel af te werken.

En dan is het alweer tijd voor de allerlaatste hondenronde hier door de wijk!

‘Hallo Heks met je gekke hoedje,’ lispelt de pleingod. Zondag ga ik meer leren over de omgang met deze energieën. Dus als je binnenkort een altaar onder een boom hier in de straat ziet staan, dan weet je: Komt vast bij Heks vandaan…….

Plumvillage: Een landschap vol magie!

 

Pakjesavond: Sint pakt uit! Kleine attenties en het fijnere dichtwerk.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Op 5 december haalt Frogs in de loop van de middag het hondje op. Heks gaat boodschappen doen. In de stad is het een nerveuze drukte van belang. Mensen scoren nog snel een laatste presentje. In de winkels wacht het personeel landerig tot het dan eindelijk vijf uur is. Dan kunnen ze naar huis. Voor hen is het ook pakjesavond uiteindelijk.

Zo niet bij de Marokkaanse supermarkt. Daar kan ik nog prima terecht om op de valreep nog allemaal lekkere smeerseltjes in huis te halen.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Aan het eind van de middag meldt Cowboy zich in Huize Heks. Hij ziet er moe uit na een week van keihard werken. Met een pot thee installeert hij zich op de bank. Heks loopt druk heen en weer te rennen. Even dit doen. Even dat doen. ‘Kom toch eens zitten rare Heks, doe eens een beetje gezellig!’ moppert mijn lief.

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Ik geef met alle plezier gehoor aan zijn verzoek en gooi mijn werkzaamheden aan de kant. We drinken thee en kletsen bij. Daarna helpt hij me om een geweldige zuurkoolschotel in de oven te krijgen. Een Elzasser versie met ganzenvet en kweeperen. Daarna wil ik eigenlijk eventjes douchen en een paar gedichten schrijven, maar het is alweer zeven uur. Mijn kikkervriend kan elk moment aanbellen!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Ik trek me terug in mijn werkkamer en stort me op het dichtwerk. In een mum van tijd knal ik er vier exemplaren uit. Een paar namens Sintermezelf en een paar namens mijn Pieterdieren. Ik heb toch zo’n geweldig presentje voor mijn lekkere ventje gevonden. Een drummende kerstman op batterijen! Heks is er zelf helemaal weg van.

Intussen is Frogs al gearriveerd. Hij zit met Cowboy aan de borrel met hapjes. Zoals altijd heeft hij genoeg gespreksstof doen opwaaien. Ik zet de oven aan en knikker nog een heerlijke salade in elkaar. Na het verrukkelijke eten is het dan zover. Stiekem sneak ik de deur uit en bel langdurig aan. Vervolgens ram ik keihard op de voordeur. Ysbrandt gaat helemaal uit zijn dak……

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballenBaoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

De boys spelen het spelletje vrolijk mee. Het uitpakfestijn kan beginnen. Om beurten pakken we een pakje uit. De bijbehorende gedichten zijn zeer vermakelijk. Maar ja, wat wil je ook. Frogs is dichter, Heks heeft er ook een handje van en Cowboy draait er zijn hand niet voor om….

Frogs krijgt een mooie minikerstboom van me compleet met lampjes en ballen. Hij heeft me jarenlang geholpen met het optuigen van mijn reusachtige exemplaren. Nu gaat hijzelf ook aan de boom. Cowboy is helemaal weg van zijn swingende kerstman. Het is ook wel een ongelofelijk gaaf ding. ‘Waar vind je zoiets?’ vraagt Frogs verwonderd. Ja, daar is Heks echt bij toeval tegenaan gelopen!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen

Heks krijgt Chinese ‘Taiji ballen’, ‘Baoding ballen’ ofwel ‘Yin Yangballen‘. Ik ben dol op deze magische ballen in hun mooie doosje. Ze zijn niet alleen mooi, maar ook goed voor de gezondheid. Door ze in je hand rond te draaien stimuleer je acupunctuurpunten. Het meest houd ik echter van het tere geluid, dat erin verborgen zit. Kleine cimbalen produceren een lieflijk getingeltangel. Daar word ik nu gelukkig van.

Ook gelukkig word ik van de prachtige CD van Ravi Shantar, die Sint op de kop heeft getikt. De hele verdere avond draaien we alleen deze muziek. Het is heel rustgevend, maar tegelijkertijd zitten er hele spannende ritmes in.

Ach, wat was het weer een heerlijk avondje!!!

Baoding BALLEN ,Taiji BALLEN, yin yang ballen