Lente hangt in de lucht! Ergens! Maar waar? VikThor ruikt em al. Verwoed snuffelend gaat hij op zoek. Heks loopt door haar geliefde duinen. Dit magische landschap vol godjes en elfjes. In elke duinpan borrelt een nieuw wonder!

Deze boom kan je de mooiste verhalen vertellen……

Oh wat is het koud en guur. Heks loopt dagelijks in de natuur te tureluren, vergezeld door haar viervoetige vriend. Of vergezel ik hem? Momenteel is het inderdaad zo, dat ik voor mijn monster naar buiten ga. Zelf blijf ik liever binnen. Waar het warm is en droog. Buiten het bereik van de gesel van hagelbuien en woeste windvlagen. Ja, maart roert haar staart.

VikThor denkt hier allemaal inderdaad heel anders over. Hij maalt niet om een beetje kou en nattigheid. Uitgelaten rent hij naast de fiets, zodra we dan eindelijk eens op stap zijn. Binnen vijf minuten is zijn buik zo zwart als een tor. Het kan hem niet schelen. Enthousiast springt hij in de eerste beste sloot op onze route: ‘Even lekker zwemmen. Oh, wat heb ik het warm!’

Ysbrandt in zijn gloriejaren!

Heks met haar pijnlijf kan steeds slechter tegen kou. Ik hou zielsveel van de winter, maar mijn fysiek denkt er anders over tegenwoordig. Toch dwing ik mezelf om de deur uit te gaan. Veel kleren aan. Een schop onder mijn kont.  Het moet, het moet.

Eenmaal buiten valt het vaak mee. Behalve deze week. Als ik de deur uit stap voel ik de eerste druppels alweer om mijn oren slaan. Zodra ik in een parkje arriveer begint het geheid te plenzen van de regen.

Vrijdagmiddag is het dan eindelijk eens eventjes droog. ‘Wat zullen we eens gaan doen?’ klets ik tegen mijn hondje, ‘Zullen we eens eventjes naar Ysbrandts meertje gaan?’

Samenwerking tussen diverse dimensies is bepaald geen uitzondering in heksenland.

Het is de laatste dag dat we de duinen in mogen met een loslopende hond. Ik check het nog eventjes voor de zekerheid online. ‘Tussen Wassenaar en Katwijk ligt hondenlosloopgebied Berkheide. Tussen 15 augustus en 15 maart mogen honden bijna overal loslopen, mits ze onder appel staan en op de paden blijven.’ staat er. Mooi zo. Het mag nog deze dag.

Heks moet hartelijk lachen om de tekst. Mits ze op de paden blijven. Hihi. Nog nooit een loslopende hond gezien, die zich daaraan hield. De meesten staan ook nog eens niet of nauwelijks onder appel. Want stronteigenwijze genen. Of straathond geweest. Of een slappehap baas. Niet zelden zijn mensen aangenaam verrast door mijn gehoorzaam geboren hondje. Zoiets hebben ze nog nooit gezien!

Als ik de stad uit rijd klaart het lekker op. Aan de horizon ontstaat een strook blauwe lucht, maar het asfalt glimt nog van recente regen. Ik parkeer op de Cantinaweg, pal tegen het duin. Ik ben de enige, maar terwijl ik mijn spulletjes pak stopt er nog een auto. Een Spaanse windhond met baas gaan ook nog eventjes de duinen onveilig maken.

Narrig kijkt de baas me aan. Ik moet het vooral niet in mijn hoofd halen om haar te groeten. Of erger nog: Een praatje aan te knopen! ‘Ik bijt je kop er af!’ seinen haar boze ogen. Ze komt ongetwijfeld uitwaaien en haar gedachten op een rijtje zetten. Misschien heeft ze wel een verontrustende brief gekregen, waar ze mee zit te worstelen. Wie zal het zeggen? Ik laat het arme mens met rust. Uiteraard.

‘Je moet je hond aanlijnen,’ een opgewekte man komt net het duin uit met een roedeltje keurig aangelijnde monsters, ‘Kijk, ze hebben dat bord gisteren neergezet.’ Hij wijst op een splinternieuw bordje, waarop inderdaad staat dat je vanaf vandaag het duin niet meer in mag. Meuh.

Net leren kennen, echt een schat!

‘Online mag het nog wel. Ik heb het net nog nagekeken. Ik heb wel eens eerder met dit bijltje gehakt. Op de oude bordjes stond het weer net even anders. Nou ja. Ik ga lekker een rondje om en als ik een bon krijg laat ik het voorkomen….’ bluf ik opgewekt tegen de man. Er is geen sterveling te bekennen op de route, die ik loop. Laat staan een boswachter.

Bij Ysbrandts meertje strijken we eventjes neer. VikThor zwemt achter een balletje en Heks zit op Ys’ boom. Een grote omgevallen berk. Horizontaal groeit de reus al jaren vrolijk verder. Op die manier is er een natuurlijke bank gevormd. ‘Het water staat erg hoog. En er is heel veel struikgewas verwijderd,’ inventariseer ik de stand van zaken rondom dit magische vennetje.

Komende zondag gaan we werken met landgoden en landenergie bij de Sjamanistische Jaaropleiding. De magische krachten verbonden met dit soort bijzondere plekken. Heks heeft er zoveel zin in.

Oude vriend in het Leidse Hout

Maar je hoeft echt niet speciaal naar afgelegen meertjes om dit soort energieën te ervaren. Bij mij in de straat woont een pleingodje. Elke avond zie ik hem zitten in zijn boom. Op een grote dwarstak. Vroeger zat hij op een andere tak, met beter zicht, maar die is door de gemeente gesnoeid in verband met het plaatsen van ondergrondse afvalcontainers. Kwaad dat ‘ie was!

Als ik een kat kwijt ben prik ik een brief op zijn boom. ‘Wil je een beetje rondkijken voor me? Het is dat zwarte mormel weer.’ Ook rondom de Bengaal doe ik een beroep op hem. Ik groet hem altijd, behalve als ik half slapend de hond uitlaat. Midden in de nacht. Dan vergeet ik het wel eens…….

Hij vindt het leuk om op mijn nek te springen, maar dat wil ik niet. Dus zorg ik altijd een hoedje op te hebben. Dat scheelt enorm!

Onzin? Grote fantasie? Geen idee. Ik weet het niet. Ik weet alleen, dat het voor mij zo is.

Ik heb vrienden onder de bomen. Ik voer soms een gesprek met een bloem. Ik herinner me een boeiende conversatie met een Amaryllis. Vanuit een kerstuk sprak ze me plotsklaps toe. Geen lullig gesprek ook nog. Nee, pittige materie! Aanschouwelijk onderwijs zou je het kunnen noemen: De bloem legde haar eigen structuur als het ware uit! Heilige Geometrie is niet voor watjes.

Orbs verlaten het pand!

Andere dimensies zijn dichterbij dan je denkt. In je en om je heen.

Heks is altijd verbaasd over de sprookjes, waar de godganse mensheid moeiteloos in gelooft. Dat geld gelukkig maakt bijvoorbeeld. En dat je vrienden hebt als je wint.

Mijn magische plekje in de duinen is vandaag geheel aan zichzelf teruggegeven. Geen wandelaars buiten Heks en Vik. Met een zucht neem ik afscheid. Voorlopig komen we hier niet terug. Pas half augustus mogen de honden weer los…..

We lopen een grote ronde via de Friese Wei met op de achtergrond de Soefitempel. Ook al zo’n heerlijke plek. VikThor gaat helemaal uit zijn dak. Overal konijnenkeutels, vossensporen en een incidentele vleug ree. Met enorme slagen verkent hij het terrein. Snuffelt zich een slag in de rondte. Dronken van de eerste lentegeuren.

Op de terugweg komen we een vrouw tegen in een scootmobiel. Drie hondjes keurig aan de lijn naast haar. Chagrijnig snauwt ze me toe, dat de hond moeten worden aangelijnd. Opnieuw antwoord ik, dat het volgens mijn pas vanaf morgen geldt.

Dat bevalt haar helemaal niks, dat ik dat beweer. Nijdig laat ze me weten, dat ik het dan maar zelf moet weten! Met stoom uit haar oren tornt ze verder tegen de wind op. Wat een hoop kwaaie mensen op mijn pad vandaag!

Ik gooi een balletje voor Vik het laatste stuk. Sinds de cortisonenprik behoort dit weer tot de mogelijkheden. In feite is mijn blafbeest nu aangelijnd. Hij zit aan me vast middels de bal!

Mijn vriend Uil!

Wat houd ik toch van de duinen. Vooral op dagen als vandaag. Wanneer het miezerige weer de meeste mensen weg houdt. Al die schakeringen in vergrijsde winterkleuren. De stilte…….

Op weg naar huis raak ik overmoedig. Ik besluit mijn auto te wassen. Ook iets, waarvoor je je armen nodig hebt. Ik rijd alweer geruime tijd in een absolute toddebak. Niet veel later ben ik mijn kanariepet grondig aan het uitmesten.

Misschien heb ik het te gek gemaakt. Eenmaal thuis ben ik te moe om te eten. Ik bel een uurtje met de Don en val vervolgens in slaap. Pas om half 1 ’s nachts ben ik voldoende bijgetrokken om dat laatste programmaonderdeel af te werken.

En dan is het alweer tijd voor de allerlaatste hondenronde hier door de wijk!

‘Hallo Heks met je gekke hoedje,’ lispelt de pleingod. Zondag ga ik meer leren over de omgang met deze energieën. Dus als je binnenkort een altaar onder een boom hier in de straat ziet staan, dan weet je: Komt vast bij Heks vandaan…….

Plumvillage: Een landschap vol magie!

 

EEN WONDER: Ferguut, mijn zwarte panter, heeft zich gemeld!!!! Deze boerenridderkat heeft sporen verdiend op Hollandse platteland…..

Afbeelding 5 Afbeelding 7

Gisterenavond stak er een zwarte kat vlak voor me de weg over. Een gunstig heksenteken! Ik fietste er direct achter aan. “Ferguut, Ferguut, schatje, Ferguutsels!!!!’ stond ik hem na te roepen, terwijl hij alweer in de struiken van een tuin was verdwenen. Zo ren ik al maanden achter alles wat zwart is en mauwt en beweegt aan. Sinds mijn zwarte panter op 4 november de benen nam. Op mijn verjaardag nog wel. Een dubieus cadeautje.

Natuurlijk staat hij overal als vermist opgegeven. Ook heb ik de hele buurt bestookt met flyers. Ik ben wel eens ’s nachts gebeld door dronken studenten, die meenden iets zwarts door hun uitgewoonde pand te hebben zien sluipen. Ook herkende ik een keertje de stemmen van wat hangjongeren in een wat gruizig berichtje op mijn voicemail. Midden in de nacht ingesproken. Iets over een poesje….

veel reacties

Mijn lieve schat van een kat

Het valt nog niet mee om een pikzwarte kat te vinden. Alle zwarte katten lijken op elkaar. Hopeloos. Ik ben wel eens naar Rijnsburg gescheurd nadat iemand mijn panter had gevonden, maar dat bleek de kat van de buren te zijn.

Ook heb ik een jongedame leren kennen in een enorm studentenhuis om de hoek. Daar was Ferguut een graag geziene gast. Al is mijn achternaam daar zijn voornaam….. Helaas is hij daar sinds begin november ook niet meer gesignaleerd.

gelukkig zijn mijn beesten gechipt

Het komt vaak voor

Mijn heksenvriendinnetje, de vrouw van de acupuncturist, verklaarde na kattengefluister op afstand, dat hij lekker op stap was. Het ging goed. Ridder Ferguut was op een queeste…. Allemaal leuk en aardig, maar ik miste hem vreselijk en riep hem dagelijks op om naar huis te komen. Zonder succes.

Nu heb ik sinds kort natuurlijk wel een hulpheksje aan gene zijde. Tijdens haar leven brandde Tanneke altijd kaarsjes, als er weer eens een kat vandoor was in huize heks. Ze vergezelde die van prevelementen en tot nu toe keerden alle verdwaalde monsters weer terug in de kattenkudde. Behalve die panter dan…

Afbeelding 8

Vanmiddag lag ik brak in bed, zeer slechte dag. Met grote moeite had ik Ysbrandt op een rondje Bos van Bosman getrakteerd. Daar kwam ik nog een jarige man tegen, die zei, dat hij me zo grappig vond. Deze onwaarschijnlijk jong ogende man van op de kop af 75 maakte me echt vrolijk. Hoe is het mogelijk. Ben je een complete gymschoen en krijg je toch complimenten!!! De jarige deelde cadeautjes uit!!!

En ik kreeg nog een enorm geschenk vandaag. Toen ik diep in middagslaap was ging de telefoon. Slaapdronken nam ik op. ‘Bent u een kat kwijt?’, hoorde ik aan de andere kant. Even verstijfde ik van angst. Als je kat wordt gevonden is hij vaak niet meer in leven. Maar schrik voor niks.

zelf heb ik de kat van de chinees gevonden onlangs

Gelukkig komt dit ook voor

Feguut is aan komen lopen bij een tuinder in Nibbixwoud. Zo’n 85 kilometer hiervandaan!!! Morgen ga ik hem ophalen in het asiel in Hoorn. Steenvrouw, zijn biologische kattenmoedervrouwtje, gaat mee. Ik kan niet wachten, tot ik mijn black panter weer in mijn armen sluit. Volgens de dame van het asiel, zag hij er prima uit. Gezond en goed doorvoed. Nog even lief als altijd.

De kans is groot, dat hij in een vrachtwagen hier in de steeg is gesprongen. Er staan altijd enorme joekels van zwaargewichten geparkeerd achter de Schouwburg. Decorstukken worden in en uit gesleept. Een speeltuin voor een ondernemend heerschap als ridder Ferguut. Een beetje ronde-tafel-kat gaat natuurlijk een keer flink op avontuur.

doei vrouw

Ik ga eens lekker op stap

Dat dacht ook mijn vriend en buurman. Hij kwam met Duitse herder Carlos even aanwaaien. Mijn vriend en tevens buurman was in een hele drukke bui. Hij had weer een geweldig idee, maar de heks reageerde uiterst lauw. Gewoon te moe om de fantastische mogelijkheden van zijn onzinnige plan te zien.

aan zo'n groot monster

ThayThay zal wel opnieuw moeten wennen

Tijdens een enorme wandeling door de stad probeerde hij me over de streep te trekken met wisselend succes. Wel lagen we bij voortduring in een deuk, zoals altijd. Zijn product heeft te maken met afgezaagde poten van een tuinbank. “Maak maar een businessplan’, zei ik” Je bent al naar de bank geweest toch?’

zij heeft hem het meest gemist

Snuitje zal wel heel blij zijn, het is uiteindelijk haar echtgenoot

Niets kon mijn humeur nog bederven natuurlijk. Morgen komt mijn zwarte panter huiswaarts. Morgenavond ligt hij naast me op zijn eigen grote kussen. Het zal wel matten worden met de andere katten, met name ThayThay. Die gaat daarom binnenkort naar de dierenarts. Dan wordt hij geholpen.

Ach, zielig. Nou ja, hij heeft een leuke tijd gehad. En Pippi, de dochter van Ferguut, zwanger gemaakt………

Afbeelding 8