In memoriam onze grote vriend de Duitse herder Carlos van Nieuwlandshof.

De laatste weken heb ik het gevoel dat Ysbrandt om me heen loopt te draaien. Ik denk aan hem, mis hem….. En ook noem ik VikThor om de haverklap Ys. Vreemd.

Dan gaat Carlos hemelen. Het is nu toch echt afgelopen met onze grote harige Duitse vriend. Gelukkig heb ik nog afscheid kunnen nemen. Dat was er bijna bij ingeschoten…..

‘Ys is hem vast op komen halen,’ denkt Heks bij zichzelf. Ik geloof heilig in dit soort dingen. ‘Daarom voel ik hem steeds om me heen. Ze zijn heerlijk aan het spelen op de eeuwige jachtvelden…… Veel plezier lieve schatten!’

Afscheid nemen van je hondje is heel erg moeilijk voor de baasjes. Mijn hart gaat uit naar mijn vrienden. Carlos je wordt enorm gemist!

 

Patriottische patriarchale Vaderlandsliefde continueren met een fallus tot in de hemel of toch liever investeren in het gedachtengoed van Charlotte Perkins Gilman’s Moederland? Wat zijn we opgeschoten met een eeuw feminisme? Zijn we iets opgeschoten?

Oh, oh. De Verenigde Staten staan op zijn kop. Overal protesten. Weg met die racist, homohater, idioot….

Toen ik gisteren allerlei beledigende uitspraken debiteerde rondom de gemiddelde Amerikaanse kiezer, dikke Amerikanen in het algemeen en de extreme domheid van de mannelijke blanke Amerikanen die achter Trump aan hangen in het bijzonder, vergat ik even voor het gemak dat een groot deel van de bewoners van de Verenigde Staten faliekant tegen de man gekeerd zijn.

Aan de andere kant stemt een deel van de bevolking sowieso republikeins, omdat ze nu eenmaal altijd hun stem geven aan de behoudende zijde van het politieke spectrum. Al zou den duvel in eigenste persoon voor hun partij een gooi naar het presidentschap doen. Hetgeen maar weer eens is bewaarheid!

Kortom, het ligt iets genuanceerder dan mijn kort door de bocht ‘analyse’….

Wij hebben hier in Nederland ook niet bepaald de minister president die Heks graag zou zien. Onze leider is geen vrouwenhater gelukkig. Hij lijkt sowieso bijzonder weinig interesse in vrouwen te hebben, behalve in zijn moeder dan.

Als het aan mij lag was hier ter lande de Partij voor de Dieren aan de macht. Zelfs al geef je persoonlijk geen klap om andere dieren dan de homo sapiens, dan nog is het te prefereren om in een land te leven waar de rechten van dieren goed worden beschermd. Het schijnt het gehele ethische peil van een beschaving te verheffen. En dan nog: We zijn zelf ook beesten tenslotte. Hoe we ons ook verstoppen onder ons dunne laagje ‘beschaving’.

‘Ha Heks, even snel een kopje koffie? Carlos sleept me al de hele week naar jouw voordeur. Hij wil poesjes zien…..!’ Buurman staat voor de deur met zijn Duitse herder. Het is al een uurtje of tien ’s avonds. Ik heb een paar uur liggen slapen, een uitgebreide after dinner dip. Heb ik wel vaker last van. Dat de dag om is voordat ie echt om is. Dat de energie op is, maar de dag nog niet voorbij….

Al snel zitten we te lachen en flauwe grappen te maken. Natuurlijk komen de Amerikaanse verkiezingen ter sprake. ‘Ach, er is weer ergens een president gekozen, nou het zal me wat. Al die hysterische flauwekul op televisie. Er worden overal mensen verkozen en vaak is het tien keer niks. Neem nu Poetin….. ‘ Hij noemt nog een aantal dubieuze wereldleiders op uit de recente geschiedenis, ‘Het is van alle tijden, slecht leiderschap. Mij zal het in elk geval een worst zijn. Ik hou me er niet mee bezig!’

Hij heeft gelijk. Al sinds jaar en dag zijn er waar ook ter wereld de grootste gekken aan de macht. Af en toe zit er een goeie tussen, de hoofdmoot is echter megalomaan narcistisch. Waarom zou je anders een gooi doen naar de macht? Als je die niet lekker wilt misbruiken? Er zijn maar weinig werkelijk goede evenwichtige mensen, die ook nog eens leiding kunnen geven, de meeste medemensen zijn behoorlijk beschadigd…..

De koning van Thailand was bijvoorbeeld een fijne man naar het schijnt. Enorm geliefd bij zijn onderdanen. Nu is hij helaas dood. Zijn zoon is een darm van een vent. Corrupt tot op het bot, zelfzuchtig en in-en-in-slecht. Toch zitten die Thais nu met hem opgescheept. Je hoort er hier verder weinig over, maar ze balen vast als een stekker daar.

Ach, Donald Trump. Ik had hem beter als gigantische baby kunnen afbeelden. Dat beeld treft de man nog het meest. Een slang aan de borst van de Verenigde Staten. Hij zal het land leeghalen en verzwakken om er zelf beter van te worden. Zoals hij altijd opereert.

Ik ben blij dat wij hier nog geen Trumpachtige aan de macht hebben. Je kunt erop wachten, want we apen de Verenigde Staten sinds jaar en dag na.

Een volwassen baby als wereldleider. Het is blijkbaar een geweldig beroep voor dit menstype. Ook onze premier heeft er als moederskindje wel wat van meegekregen. Alleen is onze versie beduidend minder malafide.

Onlangs las ik het boekje ‘Moederland’ van Charlotte Perkins Gilman uit 1905 opnieuw. Het is een juweeltje van een feministisch boekwerk vol idealistische nonsens. Dertig jaar geleden last ik het voor het eerst. Je had toen een geweldige feministische boekwinkeltje in de Pieterskerkchoorsteeg, waar ik vaak zat rond te snuffelen en heel soms iets kocht van mijn armoedje.

Ik studeerde zonder beurs, bepaald geen aanrader. Word je erg moe van en je kunt geen studieboeken kopen. Laat staan romans. Op een enkele uitzondering na.

Het is een grappig schrijfsel over drie mannelijke ontdekkingsreizigers, die een land vol vrouwen ontdekken. De mannen zijn nogal verschillend van karakter. Een soort Trump,  seksistisch tot en met, daarnaast een romanticus natuurlijk en tot slot de redelijk normale ‘schrijver’. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van laatstgenoemde. Een geniale zet om een mannelijke hoofdpersoon te kiezen…..

De vrouwen in ‘Moederland’ krijgen spontaan kinderen. Zonder zaaddonatie. Ze baren louter meisjes. Een soort land vol Heilige Maagden……

Het boekje leest heel lekker weg, maar de inhoud is uiterst onwaarschijnlijk. Hoewel!

Vanaf het moment dat de vrouwen spontaan kinderen zijn gaan baren zijn ze totaal niet meer geïnteresseerd in seks. Dat is in onze wereld ook vaak zo. 😉

Maar die hele seksloze toestand in Moederland is nogal ongeloofwaardig. Alsof vrouwen geen seksuele wezens zijn. Resulteert het feit dat vrouwen er zo weinig plezier aan hebben beleefd door de patriarchale eeuwen heen in een totale afwezigheid van het fenomeen vrouwelijke seksualiteit in dit fantasieverhaal?

Dooft zo’n sterke levenskracht dan zo gemakkelijk uit in een vrouw? Werden er dan helemaal geen lesbische meiden geboren? Doen vrouwen dan alleen maar aan seks voor mannen?

moederland

Als er geen mannen in de buurt zijn verdwijnt de noodzaak tot seksueel contact? In de dagdagelijkse praktijk wijst niets hierop. Kijk eens in onze vrouwengevangenissen, daar gebeurt ook van alles…..

Het boekje is wel ruim een eeuw oud natuurlijk. Een halve eeuw voor de seksuele revolutie onze eierstokken opschudde. Lang voordat we een clitoris bleken te hebben. Waar je ook nog eens plezier aan kunt beleven, als ie niet weggesneden wordt tenminste. Decennia voor ‘baas in eigen buik’. Lichtjaren verwijderd van ‘alle vrouwen lesbisch’.

Maar goed, er staan ook hele waardevolle ideeën in: De vrouwen redden zich prima zonder mannen. Ze hebben een volwaardige maatschappij opgebouwd met alle gemak en techniek nodig voor een comfortabel leven. In die tijd werden vrouwen standaard als minderwaardig en incapabel gezien, dus dit tegengeluid was zeer verfrissend……

Ook het moederschap als centraal gegeven in hun leven maakt het werkje heel waardevol. Door hun dochters een geweldige jeugd te bezorgen, waarbij de opvoeding door de gehele gemeenschap wordt gedragen, kweken de dames een fantastische maatschappij met gezonde participanten.

In die tijd moet het boekje zijn ingeslagen als een bom. Maar ook nu is het zeker een aanrader. Die domme Trump zou het eens moeten lezen. Maar ik betwijfel of hij kan lezen…. Of hij het voor elkaar krijgt, zoveel betekenisgevende lettertjes achter elkaar. Vol nieuwe concepten vanuit een matriarchaal filosofische invalshoek…. Niets in de man wijst er op dat hij zich ooit in iets cultureels heeft verdiept. Al helemaal niet buiten de gebaande patriarchale paden….

Het lezen van tabellen en winstmarges telt niet mee. Zijn toren staat dan wel als een grote fallus in de hemel te prikken, als hij dood gaat kan ook hij niets meenemen. Naakt en zonder pruik zal zijn armzalige geest voor de Godin verschijnen. Opeens blijkt er zoiets als reïncarnatie te bestaan: ‘Je moet onmiddellijk terug naar de aarde als vrouw. Je wordt zo lelijk als de nacht, in die zin verandert er weinig. En Portoricaans of Irakees. Je mag kiezen….’

Ik heb een extra exemplaar van ‘Moederland’ van   Charlotte Perkins Gilman op de kop getikt: Voor de liefhebber. Ik verloot het onder gegadigden. Laat weten of je interesse hebt.

 

 

 

MAS: Museum Aan de Stroom in Antwerpen. Handjes op de gevel verwijzen naar Hand werpen in een oude legende over het ontstaan van deze stad. Met in de hoofdrol een reus in een foeilelijk kasteel! Elders in de stad zijn HANDtastelijkheden verplicht……

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Het MAS: Museum Aan de Stroom

Zaterdagmiddag strijken we neer op een heel apart terras naast het MAS,  Museum Aan de Stroom. Het is een aan elkaar geknutseld hippie-gebeuren. Als ik naar binnen loop om iets te bestellen slaat de zoete lucht van gefrituurde linzenburgers me in het gezicht. Helaas is het niet mogelijk om hier te pinnen. Dat wordt weer lopen naar de dichtstbijzijnde pinautomaat. Heks heeft het helemaal gehad na viereneenhalf uur in het museum. Cowboy is ook moe. Toch sleept hij zich nog eventjes naar de geldautomaat.

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

handjes op de gevel

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

 

Ik raak aan de praat met mijn tafelgenoten. Twee leuke meiden uit Brabant. Zomaar een dagje in Antwerpen. ‘Niet vanwege de gay pride hoor’, verzekeren ze me, ‘ hoewel iedereen dat denkt hebben we gemerkt. Twee dames op stap …..’ Ze giebelen vrolijk.
Wij hebben ook al één en ander meegekregen van het homofestijn, dat zich dit weekend in deze stad vol’trekt’. Bij een feestterrein aan de Schelde kwamen we een wel heel bizarre waarschuwing tegen: ‘ betreding van het festivalterrein impliceert instemming met mogelijke aftasting. Bij weigering wordt de toegang verboden.’
Zo!
regalement gay pride Antwerpenregelement gay pride Antwerpen
regelement gay pride Antwerpen
Het MAS is een fantastisch gebouw. Ik had er al over gehoord van mijn goede vriend en buurman, de baas van Duitse herder Carlos. Sindsdien staat het bovenaan mijn verlanglijstje. En vandaag is het dan eindelijk zover.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASIMG_5965MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Het geheel uit rode stenen opgetrokken gebouw maakt aan de buitenkant al een overweldigende indruk. Binnengekomen blijft het genieten. De entreeprijs is extreem laag. De voorzieningen goed. De verschillende exposities divers en boeiend. Helaas zijn er verschillende musea gesloten om dit paradepaardje te realiseren. Hele collecties zijn verdwenen in depots en kelders….. Dit verklaart het gebrek aan diepgang van het tentoongestelde…..

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Een vreemd bouwwerk met horecagelegenheid drijft pal naast het MAS in het water

Op een gegeven momentben ik wel erg moe. Ik ga op de grond zitten om van een filmpje over een Maori-kunstenaa te genieten. Plotseling komt er een klein meisje naast me zitten. Ze babbelt er lustig op los. We sluiten direct vriendschap! Die middag kom ik haar steeds weer tegen. Samen verbazen we ons over de vreemde voorwerpen, die worden geëxposeerd.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Bij het afscheid zegt ze hoopvol: ‘ Misschien droom ik vannacht van je!’ ‘Ja,’ roep ik enthousiast, ‘dan gaan we samen vliegen!’ Haar prachtige blauwe kijkers glinsteren. ‘Hoog in de lucht….’ Diepe zucht. Een kinderhand is snel gevuld……
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Wat een heerlijke dag. De zo’n schijnt. Er staat een verfrissend briesje. We picknicken bovenop het MASGebouw. En nu zitten we op een uitgelezen plekje met wijn en bier. Straks gaan we verrukkelijk uit eten.want het weekend pakt financieel zo gunstig uit, dat het er vanaf kan…. Het leven is een feestje vandaag.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Helaas moet dit leuke initiatief binnenkort het veld ruimen. Zoals zoveel in deze leuke stad sinds de enorme verrechtsing

Dikkertje Tromkoor naar Sotsji! Om een muzikaal protest ten gehore te brengen tegen het monddood maken van onze medemensen. Je weet wel, die groep met voorkeur voor eigen sekse……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Een tijdje geleden kreeg ik een woedende reactie op een blog, dat ik had geschreven. Het verhaaltje had betrekking op gebeurtenissen in mijn leven. Maar ik had de materie zodanig aangepast, dat het niet terug te voeren was op enig bestaand persoon. Zo ben ik dan ook wel weer. Maar ja, het was natuurlijk wel een herkenbaar verhaal…..

Omdat ik geen ruzie wil heb ik betreffend verhaal verwijderd. Er volgde nog een felle discussie. Ook hierin haalde ik uiteindelijk bakzeil. En nu komt het gekke: Sindsdien zit ik inderdaad een beetje op slot met het schrijven van dit blog. Het plezier is er vanaf als je niet meer mag voelen en zeggen wat je wilt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Afgelopen week ontving ik post waar ik helemaal steil van achterover sloeg. Ook hierover word ik geacht niet te praten. Wat is dat toch met mensen. Ze duwen je een stuk stront door je strot en je mag niet eens protesteren. Of als je het al uit kotst, doe het dan onopvallend. En uiteindelijk moet je het toch vreten. In dit geval dan. Helaas……

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Maar er komt een dag, lieve lezers, dat niemand me meer de mond snoert. Spreken is zilver, zwijgen is goud. Maar monddood is klote. Voorlopig zal ik het wat bepaalde onderwerpen betreft moeten hebben van mijn vermogen om overal om te lachen. Afgelopen maandag krijg ik hier al een heel leuk voorproefje van, als mijn buurman en vriend, de baas van Carlos, de Duitse herder met het flapoor,  langs komt.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vanouds lopen we een grote ronde door de stad met onze monsters. We drinken een glas wijn op het terras van een ongelofelijk ballencafé aan het Rapenburg. Ja, inderdaad die tent waar onze koning, Prins Pils vroeger rondhing. Hier krijgen de kastelein en Heks een compleet college over de internationale ‘Worstclub‘, een project van de Zwitserse kunstenaar Fredie Beckmans. Mijn vriend is erelid, samen met zijn zwager. Regelmatig gaan ze naar manifestaties en performances rondom dit thema. Binnenkort staat er weer een uitstapje gepland naar een worstfabriek in een oostblokland…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Van al dat gepraat over worst hebben we trek gekregen. Gelukkig serveert dit etablissement een uitstekend ossenworstje. Iets dat zelfs binnen mijn hopeloze dieet geen kwaad kan. De hondjes genieten van een heerlijk blokje kaas…. Het is weer feest.

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Later in Huize Heks zitten we nog de meest idiote dingen te verzinnen voor ons nieuwe theaterprogramma. Al jaren zijn we van plan om terug te keren met ons oude succesconcept: ‘Het Dikkertje Tromkoor’. Dit tweemanskoor, dat eens grote successen oogstte, is al een tijdje inactief. Maar de spirit is nog steeds springlevend!

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

Vandaag besluiten we om in Sotsji te gaan optreden als heteroseksueel homostel.  Allebei gay, maar toch als man en vrouw getrouwd! Een absolute minderheidsgroep! (Hoewel, het komt vaker voor dan je denkt…..) Om te protesteren tegen het beleid ten aanzien van zulke groepen in het gastland van de Olympische Winterspelen. En tevens een lans te breken voor deze monddood gemaakte medemensen. We raken goed geïnspireerd en verzinnen de ene geweldige act na de andere. Het eindigt in een geslaagde hoedensessie. Dubbel van de lach maak ik foto’s van mijn gekke vriend en buurman. Met pijn in de kaken nemen we uiteindelijk afscheid…..

Dikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddekselDikkertje Tromkoor, hoeden passen, gekke bekken, lachen met hoeden, grappen met hoed, man en vrouw met hoed, muts rare hoed, vreemd hoofddeksel

‘GLOBAL LORCA’ IN AMSTERDAM: Frogs speelt eindelijk in de buurt met zijn prestigieuze project. En wij waren erbij!!!!!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Zondag 8 december woon ik een hele leuke voorstelling bij, waarin Frogs meespeelt. Het is een kleine reprise van een project, dat deze groep afgelopen zomer in Zwitserland heeft opgevoerd. Frogs is hierop een hele grappige manier ingerold. Tijdens een poëziemanifestatie werd hij ‘ontdekt’ door een man, die hij eerder had geïnterviewd in het kader van tango. Deze nodigde hem uit voor een optreden in Amsterdam. Daar leerde hij andere leden van dit gezelschap kennen.  Ze begonnen wat dingen samen te ondernemen en uiteindelijk kwamen ze in Zwitserland terecht.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Het complete en zeer uitgebreide verhaal over het ontstaan van deze voorstelling vind je hier.

Het is een internationaal gezelschap. De initiator van het geheel is de in Argentinië geboren acteur Carlos Trafic. Samen met de uit Uruguay afkomstige tangozanger, acteur, dichter, maker van maskers , Juan C. Tajes, de Schotse actrice Grainne Delaney en de oer-Hollandse dichter/percussionist en journalist Rik van Boeckel, vormt hij de harde kern van het gezelschap. Afgelopen zomer werden daar nog de uit Spanje afkomstige sopraan Araceli González Fernández en de Finse gitarist Hannu Siiskonen aan toegevoegd. Een hele mondvol inderdaad, dit bonte gezelschap!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Maar niet alleen de namen, beroepen en afkomst zijn boeiend: De voorstelling zelf mag er ook zijn. Van Frogs heb ik natuurlijk al veel verhalen over zijn Zwitserse avontuur gehoord. Ik heb daaruit opgemaakt, dat het niveau van de verschillende artiesten erg hoog is. De verwachtingen zijn dan ook hoog gespannen, als de voorstelling gaat beginnen.

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

In het atelier van Juan in de Warmoesstraat in Amsterdam zitten we op houten klapstoelen achter een golvende rode lijn afgetekend op de betonnen vloer: Het speelvlak. De voorstelling begint overtuigend met een hoop lawaai en activiteit, De energie is direct heel hoog. Het hele programma is opgebouwd rond de dichter Garcia Lorca. Gedichten worden vertolkt, delen uit toneelstukken van deze bijzondere auteur worden gespeeld. De voertaal is een mengsel van Spaans, Nederlands en Engels. Verwarrend?

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Nee, dat valt reuze mee. De Spaanse delen zijn natuurlijk nauwelijks te volgen met mijn anderhalf jaar Spaanse les in het pakket. Maar de emoties komen prima over. Voor de pauze bezorgt deze groep me de koude rillingen met het declameren van een gedicht over een stierenvechter. Deze vriend van de dichter heeft het leven gelaten tijdens een gevecht. Indrukwekkend vertolkt in drie talen. Het publiek zit er onthutst bij na dit geweld. Gelukkig krijgen we in de pauze een lekker glas wijn. Ook heel prettig tegen de optrekkende kou!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Na de pauze gooien ze zich er weer vol in. De zangeres zingt de sterren van de hemel: Wat een stem! Ik lig helemaal plat van het lachen om Juan en Carlos met pruiken op hun hoofd. Ik versta er niets van, maar het ziet er zo ongelofelijk grappig uit. Frogs doet een prachtig gedicht over de maan, waarbij hij zijn trommel als de maan laat ondergaan aan het einde. Mooie vondst!

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

De middag vliegt voorbij, de voorstelling eindigt in een dansje. We worden allemaal uitgenodigd om mee te doen. Dat laat Heks zich geen twee keer zeggen. Voor we het weten zitten we hard te klappen en is het echt afgelopen. We blijven nog een hele tijd plakken. We krijgen nog meer wijn. Iedereen is nu wel heel erg vrolijk. Frogs gaat nog lekker Spaans eten met zijn collega’s. Ze zijn intussen goed bevriend geraakt! Daarna vliegen ze allemaal weer uit, naar hun eigen windstreken. Alhoewel: De meesten zijn in Nederland neergestreken…….

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Global Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu SiiskonenGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

OLYMPUS DIGITAL CAMERAGlobal Lorca, Carlos Trafic, Juan C. Tajes, Grainne Delaney,  Rik van Boeckel, Araceli González Fernández en Hannu Siiskonen

Wat zijn we rijk, in onze warme huizen. Er valt genoeg te klagen, zoals altijd. Ellende van anderen: We houden het liever op afstand. Pleidooi voor iedereen je partner met gezonde afstand.

joy joy

Maandag aan het eind van de ochtend wandel ik uitgebreid met varkentje door het Leidse Hout. Na een kwartiertje komen we mijn goede vriend, buurman en Dikkertje Tromkoorgenoot tegen met zijn hond Carlos, de Duitse herder met flapoor. Een hele grote vriend van Ysbrandt. Hij loopt me bijna ondersteboven van enthousiasme. Ysbrandt raakt ook door het dolle en gezamenlijk lopen we verder.

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik in no time de vreemdste gesprekken aan het voeren. Voor anderen is dit gezelschap nauwelijks te harden, maar wij vermaken ons altijd prima samen. Vandaag vertelt hij over zijn werk als financiële man bij vluchtelingenwerk. Hoe ze momenteel mensen in caravans proppen in Duinrell. ‘Soms wel drie mensen in 1 kleine ruimte. Echt Heks, loop je daar met iemand naar binnen, zo van: “Hier gaat u dan wonen.” Heftig hoor. Soms stoppen ze mensen bij elkaar, die elkaar de kop wel kunnen inslaan.’

pain pain

Dat laatste heb ik ook wel eens voorbij zien komen bij een vluchtelingvriendinnetje van me. Als Hutsi zat ze met een stel Tutsies opgescheept in een huis hier om de hoek. Of andersom, het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt…..

‘Ach, die mensen bij vluchtelingenwerk doen enorm hun best. Er gebeurt heel veel vrijwillig en soms krijgen die vrijwilligers ook helemaal niet de aansturing en waardering, die broodnodig is. De verwachtingen zijn vaak ook nog eens huizenhoog.’ Ook dat heb ik wel eens aan den lijve ondervonden.

Je doet iets voor iemand in die situatie en voor je het weet word je overspoeld met allerlei verzoeken, variërend van het opknappen van een tuin, tot fungeren als privé taxi….. Absurd natuurlijk in geval van Heks. Die heeft genoeg aan haar eigen praktische sores. Mensen met vreselijke ervaringen en verhalen opvangen valt om de dooie dood niet mee. Een vriend van me heeft zich er jarenlang intensief mee bezig gehouden. Hij heeft daar zelfs een secondair emotioneel trauma aan over gehouden.

pain pain

Huh? Ja, dat bestaat. Als je maar genoeg rauwe ellende van mensen over je heen krijgt, kun je daar zelf post traumatische stressverschijnselen aan over houden. Misschien is dat wel de belangrijkste reden, dat velen zich afzijdig houden van andermans ellende. Bang om ermee besmet te raken. Slechts weinigen durven die last werkelijk te dragen. Thay heeft het in dat kader over ‘my joy and pain are one’ in dat prachtige gedicht van hem:

joypain

My joy is like Spring, so warm 
it makes flowers bloom all over the Earth. 
My pain is like a river of tears, 
so vast it fills the four oceans.

Please call me by my true names, 
so I can hear all my cries and my laughter at once, 
so I can see that my joy and pain are one.

Please call me by my true names, 
so I can wake up, 
and so the door of my heart 
can be left open

joy pain

Door dat allebei te voelen, toe te laten, kan je hart open blijven. En als je hart open is, is elk mens je partner, je medemens. Je kunt om geen enkel mens meer heen. Zelfs eikels en idioten kun je niet meer zomaar afserveren. Al mag je ze best een beetje op afstand houden, heb ik ontdekt.

joy

Zondag in de kerk ging ik helemaal achterin zitten, in een rij met lege stoelen. Voor me was ook een vrij lege rij. Een man schoof, zodra hij me in het oog kreeg, zo’n vijf plaatsen opzij om schuin voor me te gaan zitten. Met zijn hoofd half omgedraaid zat hij me in de gaten te houden. Aandacht te trekken. Na de eucharistie kwam hij naast me zitten. Bovenop mijn hoed. Gelukkig had ik de stoel naast me vol tas en jas liggen. Kijk, die meneer mag Heks best op afstand houden. Beleefd en vriendelijk en met een open oog voor de eenzaamheid en frustratie, die uit zijn poriën ademt. Maar desalniettemin: Gezonde afstand. Heerlijk.

speaking_of_joy_by_marielliott

Rode haren wapperen in wind op Het Stenen Hoofd. Of is het mimicry? Wapperen ze wel synchroon met mijn geluidsbeleving? Een kijkje in de keuken van geluidskunstenaars….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rode haren

Zaterdag sta ik brak op. Te kort geslapen. Eerst maar een fietsronde met varkentje. Sloom peddel ik de straat uit. Opeens gaat het koppie van Ys omhoog. Zijn speurneus heeft een bekende geur opgepikt. En ja hoor, daar staat mijn goede vriend en buurman, tevens baas van…. Met zijn Duitse herder Carlos. De grote vriend van mijn monster.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Een kraam met een mand vol koptelefoons

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Uitleg

Carlos bespringt me zoals altijd. Deze enthousiaste woesteling loopt me bijna ondersteboven van blijdschap. Ik bind mijn fiets aan een lantarenpaal en we besluiten samen een flinke wandeling te maken. Iedereen blij. Op een schip aan het Galgenwater halen de heren honden een lekker snoepje bij een oude vriend. We kuieren richting Zeevaartschool. Het is prachtig weer.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Ruig landje

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik vreemde gesprekken aan het voeren. Elk onderwerp wordt binnenstebuiten gekeerd, tot het absurde trekken begint te vertonen. Dan pas zijn we tevreden. Als we alle heilige huisjes op zijn kop hebben gezet. Wat heerlijk om zo te dollen. Ik knap er helemaal van op.

Eenmaal thuis besluit ik mijn plan om een project van geluidskunstenaars in Amsterdam te bezoeken door te zetten. Ik trek wat fleurigs aan en ga op pad. Ysbrandt mag mee, want het geheel vindt plaats op een soort honden-uitlaat-gedoog-plek. Hij vindt het maar wat spannend allemaal. ‘Waf waf’, blaft hij tegen dat grote gele monster, dat het station in rolt. En dan moet hij er nog in ook!

Braaf zit hij uiteindelijk de show te stelen in een volle trein. In Amsterdam klap ik mijn vouwfiets weer uit en in no time zijn we bij’Het Stenen Hoofd’. Daar vindt het allemaal plaats. Wat allemaal? Van alles. Een soort zoveeljarig bestaansfeest. Een aantal kunstprojecten, een soort buurtfeest, een koor dat liederen  van The Les Humpries Singers zingt….. En dus ook de geluidswandeling van mijn vriendin,Janneke van der Putten . Het duurt even, voordat ik haar gevonden heb. Opeens zie ik rode haren wapperen in de wind. Daar staat ze, druk in gesprek….

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Iemand ondergaat het kunstproject

Ik besluit eerst eens rond te kijken. En de geluidswandeling uit te proberen. Achter een kraampje staan de collega’s geluidskunstnaars. Uit Berlijn en Nottingham…. Een heel internationaal gezelschap. De heren overhandigen me een koptelefoon en geven instructies. Er staan drie composities op. Ik begin te lopen. Ik hoor: Wind keihard in mijn oren blazen. Geluiden van   water? Gesprekken over soortgelijke stukjes braakliggend niemandsland in andere landen.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Later spreek ik de makers uitgebreid. Mijn vriendin heeft de gedachte van mimicry toegepast. Ze heeft zich laten inspireren door de geluiden op deze desolate pier en deze met haar stem nagebootst. Geen wonder, dat ik dacht, dat de wind keihard om m’n oren sloeg. Later bedenk ik me, dat het leuk zou zijn, om die geluiden na te bootsen op een onwaarschijnlijke plek. In een kelderbox bijvoorbeeld! Je doet je ogen dicht en de componiste draagt haar werk voor: Je waant je op het Stenen Hoofd!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Stenen Hoofden steken uit het water

Ik heb een CDtje gekocht, dus vanaf nu kan ik overal desolaat zijn……

Plotseling hoor ik mijn naam roepen. Een studiegenoot Theaterwetenschappen van lang, lang geleden staat voor m’n neus. We zien elkaar sporadisch bij een gemeenschappelijke vriend. Maar dat is alweer eventjes geleden. We doen een update. Zij en haar man blijken zich ook bezig te houden met geluidswandelingen! Dat vraagt om een connectie met Janneke! Ik stel hen aan elkaar voor. Wat grappig toch weer. De kleine grote wereld…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke activiteiten op dit stukje vergeten grond

Opeens duikt mijn nieuwverworven vriend op tussen de feestende menigte. Hij komt ook een kijkje nemen. Ik geef hem een koptelefoon. Wat bevreemd loopt hij ermee op zijn hoofd. Wat is dit in godsnaam?

Na wat extra uitleg door de makers geeft hij het een tweede kans. Op zijn gemak dwaalt hij het hele terrein rond, rustig luisterend en misschien wel genietend…..?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Fantastisch uitzicht

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks geniet ook

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Janneke van der Putten

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Reclame maken

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Heks en haar hondje

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

‘Ik deed vroeger experimentele fonetiek. We onderzochten ruis en de invloed op communicatie. Daar deed jouw werk me een beetje aan denken….’ zegt Heks

‘Zullen we iets gaan drinken?’  Surfcowboy zet de koptelefoon af en kijkt me ondoorgrondelijk aan. ‘Niet hier’, Heks heeft het koud gekregen ‘Laten we een terrasje pakken in de stad.’ Zo zitten we dan lekker te chillen en te kletsen. Zwijgen mag ook in deze combi. Ysbrandt vindt het allemaal super. Wat beleeft hij weer veel op zo’n dag.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

drie schoonheden

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

De kunstenares ondergaat haar eigen schepping…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Rechts de geluidskunstenaar uit Engeland

Uiteindelijk wordt er ook nog heerlijk voor Heks gekookt. Gezond, lekker, binnen mijn dieet! Intussen lig ik al aardig voor pampus op de bank. Val zelfs eventjes in slaap. Ja, vind je het gek? Als ik weer aanspreekbaar ben is het eten klaar. Wat een timing!

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Mijn oude studievriendin

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Met haar man. Even voorstellen…..

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

van alles te doen

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Dit koor zong liedjes van The Les Humpry singers!!!!!!

De terugweg verloopt nagenoeg vlekkeloos. Als ik het station binnenkom herinner ik me opeens, dat er alleen treinen over Haarlem rijden vandaag. Werkzaamheden aan het spoor…. Over twee minuten vertrekt die trein. Ik trek een sprint met Ys zeulend achter me aan en vouwfiets onder mijn arm. Op hele hoge hakken! Sleur het varkentje een roltrap op! Normaal gesproken nemen we de lift….. Weet ons nog net op tijd de trein in te manoeuvreren.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Kinderen beschilderen figuren met landsvlaggen

IMG_2448 IMG_2446 IMG_2445IMG_2449 IMG_2452 IMG_2451 IMG_2450 IMG_2453

Helemaal lekker kom ik thuis. Wat een fijne dag. Wat een inspirerende mensen heb ik ontmoet. Wat een fijne nieuwe vriendschap ontspint zich. En ook: Wat een geschenk als iemand een beetje voor je zorgt.

En: Wat hebben de poezen er een zootje van gemaakt, terwijl ik weg was! Ach een beetje ergernis is ook niet weg…..Voor het evenwicht.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Genietend van het project…..Is het wat?

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

Vrolijke boel

De Cd (kleine oplage van 100) is te koop voor 3 euro (exl. verzendkosten). Email Janneke voor de details: info@jannekevanderputten.nl

Hier kun je het project beluisteren!!!!

“A composition that creates time and space for contemplation and which is inspired by mornings spend on the little beach of Het Stenen Hoofd, a wasteland located at the Westerdoksdijk in Amsterdam, The Netherlands. Field recordings made on the site are mimicked, filtering the sonic landscape through the voice. It becomes a theatre, as much as this specific place.”

Dit geluidswerk was onderdeel van ‘Recreation Ground’, eerder gepresenteerd op 5 September in W139 in Amsterdam en mede mogelijk gemaakt door Wasteland Twinning Network en het ECF. Het geluidswerk is gemasterd door Dj Urine in Den Haag in 2013. Op 7 september is het stuk op het braakliggend grondgebied, dat ter inspiratie diende voor het werk, gepresenteerd tijdens het 25-jarig bestaan van Het Stenen Hoofd. Zie ook over de locatie: Wasteland Twinning, informatie over het project.

De website van Janneke van der Putten vind je hier.

Janneke van der Putten, Het Stenen Hoofd, geluidskunstenares

EHBO staat stand by

EEN WONDER: Ferguut, mijn zwarte panter, heeft zich gemeld!!!! Deze boerenridderkat heeft sporen verdiend op Hollandse platteland…..

Afbeelding 5 Afbeelding 7

Gisterenavond stak er een zwarte kat vlak voor me de weg over. Een gunstig heksenteken! Ik fietste er direct achter aan. “Ferguut, Ferguut, schatje, Ferguutsels!!!!’ stond ik hem na te roepen, terwijl hij alweer in de struiken van een tuin was verdwenen. Zo ren ik al maanden achter alles wat zwart is en mauwt en beweegt aan. Sinds mijn zwarte panter op 4 november de benen nam. Op mijn verjaardag nog wel. Een dubieus cadeautje.

Natuurlijk staat hij overal als vermist opgegeven. Ook heb ik de hele buurt bestookt met flyers. Ik ben wel eens ’s nachts gebeld door dronken studenten, die meenden iets zwarts door hun uitgewoonde pand te hebben zien sluipen. Ook herkende ik een keertje de stemmen van wat hangjongeren in een wat gruizig berichtje op mijn voicemail. Midden in de nacht ingesproken. Iets over een poesje….

veel reacties

Mijn lieve schat van een kat

Het valt nog niet mee om een pikzwarte kat te vinden. Alle zwarte katten lijken op elkaar. Hopeloos. Ik ben wel eens naar Rijnsburg gescheurd nadat iemand mijn panter had gevonden, maar dat bleek de kat van de buren te zijn.

Ook heb ik een jongedame leren kennen in een enorm studentenhuis om de hoek. Daar was Ferguut een graag geziene gast. Al is mijn achternaam daar zijn voornaam….. Helaas is hij daar sinds begin november ook niet meer gesignaleerd.

gelukkig zijn mijn beesten gechipt

Het komt vaak voor

Mijn heksenvriendinnetje, de vrouw van de acupuncturist, verklaarde na kattengefluister op afstand, dat hij lekker op stap was. Het ging goed. Ridder Ferguut was op een queeste…. Allemaal leuk en aardig, maar ik miste hem vreselijk en riep hem dagelijks op om naar huis te komen. Zonder succes.

Nu heb ik sinds kort natuurlijk wel een hulpheksje aan gene zijde. Tijdens haar leven brandde Tanneke altijd kaarsjes, als er weer eens een kat vandoor was in huize heks. Ze vergezelde die van prevelementen en tot nu toe keerden alle verdwaalde monsters weer terug in de kattenkudde. Behalve die panter dan…

Afbeelding 8

Vanmiddag lag ik brak in bed, zeer slechte dag. Met grote moeite had ik Ysbrandt op een rondje Bos van Bosman getrakteerd. Daar kwam ik nog een jarige man tegen, die zei, dat hij me zo grappig vond. Deze onwaarschijnlijk jong ogende man van op de kop af 75 maakte me echt vrolijk. Hoe is het mogelijk. Ben je een complete gymschoen en krijg je toch complimenten!!! De jarige deelde cadeautjes uit!!!

En ik kreeg nog een enorm geschenk vandaag. Toen ik diep in middagslaap was ging de telefoon. Slaapdronken nam ik op. ‘Bent u een kat kwijt?’, hoorde ik aan de andere kant. Even verstijfde ik van angst. Als je kat wordt gevonden is hij vaak niet meer in leven. Maar schrik voor niks.

zelf heb ik de kat van de chinees gevonden onlangs

Gelukkig komt dit ook voor

Feguut is aan komen lopen bij een tuinder in Nibbixwoud. Zo’n 85 kilometer hiervandaan!!! Morgen ga ik hem ophalen in het asiel in Hoorn. Steenvrouw, zijn biologische kattenmoedervrouwtje, gaat mee. Ik kan niet wachten, tot ik mijn black panter weer in mijn armen sluit. Volgens de dame van het asiel, zag hij er prima uit. Gezond en goed doorvoed. Nog even lief als altijd.

De kans is groot, dat hij in een vrachtwagen hier in de steeg is gesprongen. Er staan altijd enorme joekels van zwaargewichten geparkeerd achter de Schouwburg. Decorstukken worden in en uit gesleept. Een speeltuin voor een ondernemend heerschap als ridder Ferguut. Een beetje ronde-tafel-kat gaat natuurlijk een keer flink op avontuur.

doei vrouw

Ik ga eens lekker op stap

Dat dacht ook mijn vriend en buurman. Hij kwam met Duitse herder Carlos even aanwaaien. Mijn vriend en tevens buurman was in een hele drukke bui. Hij had weer een geweldig idee, maar de heks reageerde uiterst lauw. Gewoon te moe om de fantastische mogelijkheden van zijn onzinnige plan te zien.

aan zo'n groot monster

ThayThay zal wel opnieuw moeten wennen

Tijdens een enorme wandeling door de stad probeerde hij me over de streep te trekken met wisselend succes. Wel lagen we bij voortduring in een deuk, zoals altijd. Zijn product heeft te maken met afgezaagde poten van een tuinbank. “Maak maar een businessplan’, zei ik” Je bent al naar de bank geweest toch?’

zij heeft hem het meest gemist

Snuitje zal wel heel blij zijn, het is uiteindelijk haar echtgenoot

Niets kon mijn humeur nog bederven natuurlijk. Morgen komt mijn zwarte panter huiswaarts. Morgenavond ligt hij naast me op zijn eigen grote kussen. Het zal wel matten worden met de andere katten, met name ThayThay. Die gaat daarom binnenkort naar de dierenarts. Dan wordt hij geholpen.

Ach, zielig. Nou ja, hij heeft een leuke tijd gehad. En Pippi, de dochter van Ferguut, zwanger gemaakt………

Afbeelding 8

DRIE SMURFEN SCHICHTEN INS BLAUE HINEIN, wie zouden dat zijn?

contact!!!!

Hallo daar

Na het schaatsen van zondag lag ik natuurlijk helemaal gestrekt. Te moe om te bewegen. Te moe om te koken, te eten, te douchen….Dat is de prijs, die ik betaal voor die gekkigheid. Gisteren was het natuurlijk toch ellendig koud weer, dus het was niet zo erg. Vandaag echter scheen de zon. De buitenwereld zag er heel aanlokkelijk uit. Terwijl mijn hulp orde in de chaos schiep, probeerde ik mezelf weer tot leven te wekken met koffie en pijnstillers.

Ik liep lekker met Ysbrand door een parkje langs de singel toen er opeens een enorme hond op me afvloog. Een Duitse herder met een flapoor: Carlos, de meesterdief. Hij werd vergezeld door zijn baas, mijn buurman. Een enthousiaste ontmoeting volgde. Ysbrant was ook helemaal blij, want Carlos en Ys zijn dikke vrienden. Net als hun baasjes.

van een Duitse herder

Schat

Het was zo heerlijk buiten, langzaam rijpte het plannetje in mijn hoofd om toch nog eens bij die Vogelplas te gaan kijken. Misschien was er een baantje geveegd, door de Stompwijkse ijsvereniging…

tegenlichtlicht

Vogelplas in middagzon

Zo reed ik dan in de loop van de middag met mijn hondje achterin mijn auto door de witte wereld richting plas.  Vanuit de verte zag ik al mensen heen en weer glijden. Er was inderdaad een bescheiden ronde geveegd. Het grootste deel van de plas lag onder een dik pak sneeuw. Het ijs was daar niet erg betrouwbaar meer. Maar langs de kanten werd flink geschaatst. Het weer was zalig. De zon scheen en er was nauwelijks wind. Ideale omstandigheden voor deze gemankeerde heks.

onder pak sneeuw

Vogelplas ligt bedekt

door de Stompwijkse Ijsclub

Er is inderdaad een baan geveegd….

op je gemakje

Rondje rijden….

Iedereen was natuurlijk in een goed humeur. Veel ouwe cracks bonden de ijzers onder om te oefenen voor de elfstedentocht: Dan moet je kilometers in die benen krijgen!

Bij de koek en zopie was het een komen en gaan van de echte schaatsfans. Naast me streek een clubje heren neer. Wat hadden ze een pret, de kwinkslagen sloegen een gat in de lucht, waardoor levens van schaatsplezier zichtbaar werden. Grappen vlogen om mijn oren. Als ondeugende schooljongens, die een middagje spijbelen, zaten ze te geiten….

op stap op de schaats

Drie vrienden

Ze hadden alledrie een blauw trainingsjasje aan, ik dacht al aan schaatssmurfen. Maar die benaming vonden ze maar niets. De grootste grapjas riep ‘Noem ons maar “ins Blaue hinein”. Dat klinkt mooi, maar het betekent zoiets als onvoorbereid. En hoe rijm je dat met hun elfstedenaspiraties? Blauwe schichten vonden ze ook mooi. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik de betekenis van het woord schichten opzocht?

SCHICHTEN 1) Naakt rennen 

Wellicht gerelateerd aan schichten (pijlen) (1x)

ik heb het al eens gehad over de etymologie van het woord pijl….

Dus ja, die smurfen waren misschien niet eens zo’n slecht idee…..  En het past ook veel beter in een heksenverhaal!

Ins Blaue hinein.....

Magische Schichten…

RUIKEN, SNUFFELEN, NEUZEN....

SPREEKT VOOR ZICH

Ysbrandt was here

Af en toe een piepklein plasje

Iets ruikt heel lekker onder de sneeuw

Interessant….

BEELDEN SPREKEN VOOR ZICH...

JA, WAT KAN IK DAAR NOG AAN TOEVOEGEN

Na een aantal verrukkelijke rondjes haal ik mijn hondje uit de auto. Achter de vogelplas is een prachtig natuurgebied. Hier kan hij zijn hart ophalen. In de sneeuw zijn geuren toch zo ontzettend veel interessanter dan gewoonlijk. Als een bezetene volgt hij het ene na het andere spoor. Hangt soms een paar minuten met zijn neus boven een sneeuwstruik. Tilt even zijn poot op voor een heel klein plasje. Hij is daar ontzettend zuinig mee, zo kan hij meer gebied markeren…Om daarna weer verrukt met die kokkerd aan de grond door te rennen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zo geniet de heks met kleine porties van dit sneeuwbanket. Ik moet wel zeggen, dat er met zo’n zonnetje erbij veel meer te genieten valt. Vroeger was ik niet zo’n watje, maar ik moet tot mijn schande bekennen, dat ik een mooiweerschaatster geworden ben….

VOOR DE FOTO...

HEKS DOET OF ZE SCHAATST