Green Book: Prachtige film! Tot mijn verbazing zijn de meningen echter verdeeld. Niet iedereen kan de invalshoek van de film waarderen. Het doet me denken aan de Pietendiscussie. Daar raak ik ook vaak de draad kwijt. Worden de raarste dingen er bij gehaald. Vergeten we waar het eigenlijk om gaat…….

Vorige week donderdag begint de dag met gekots. Mijn viervoetige vriend keert met veel misbaar zijn maag om precies naast de schoen van Blonde Buurman, die me helpt met de administratie. Een veeg teken van dankbaarheid…….

En nog een keertje midden in de woonkamer. Oh jee. Een hondengriepje?

De gehele dag ligt mijn monster gestrekt. Een dag later begint hij ook aan de andere zijde van zijn darmkanaal tekenen van een flinke buikgriep te vertonen. Heks zet alle zeilen bij. Ik mik op beproefde huismiddeltjes. Helaas blijft het tobben met mijn hondje. De gehele week lukt het me niet om het arme beest er bovenop te krijgen.

Pas na een bezoek aan de dierenarts en een antibioticakuur trekt mijn jongetje een beetje bij.

Derhalve heb ik zeeën van tijd. Ik hoef immers nauwelijks aan de wandel. Heks gaat lekker naar de bioscoop. Eerst maar eens naar Green Book. Ik heb er goede dingen over gehoord en gelezen. En ook veel gezeik.

Met name in de Verenigde Staten is de prijswinnende film slecht ontvangen. Want niet zwart genoeg. Teveel vanuit het blanke perspectief gemaakt. Bladiebladiebla. Het zal wel. Ik ga het zien. Met mijn eigenste hekseneksteroogjes.

Wat is het heerlijk om s’middags naar de bioscoop te gaan. Vooral als het zulk pisweer is als het vorige weekend. ‘Het voelt een beetje als spijbelen,’ vertrouwt een vriendinnetje me onlangs toe. Ook zij heeft zo’n Cinnevilepas. Ook zij gaat nu heel regelmatig een filmpje pakken op een vergeten zaterdagmiddag.

De film Green Book is een absolute aanrader. De film, inderdaad vanuit het perspectief van een blanke man geschoten, vertelt het verhaal van een Italiaanse uitsmijter en een geniale Afro Amerikaanse pianist die samen gaan toeren door het Zuiden van de Verenigde Staten in 1962. Ten tijde van de apartheid dus. De Italiaan moet de zwarte man beschermen.

En dat is hard nodig blijkt. Wat je ziet aan taferelen is ten hemel schrijend. Ik ga het niet allemaal vertellen natuurlijk, maar onze landelijke Zwarte Pietenproblematiek valt er volledig bij in het niet.

Dit is waarom allerlei mensen buiten regelrechte kaaskoppen zo heftig over doen over Sints’ domme Moorse knechtjes. Als je dit ziet wil je nooit meer ergens een Zwarte Piet zien. Wil je niets meer zien dat naar deze afschuwelijke praktijken verwijst of zou kunnen verwijzen. Laat staan dat het onbedoeld de associatie oproept.

De film is ondanks de heftige thematiek licht van toon. Met enige regelmaat ligt het publiek dubbel van de lach. Het is bepaald geen straf om de film uit te zitten. Dat vind ik best knap. Geen moraalgeridder. Geenszins.

De Italiaanse uitsmijter, niemand minder dan Tony Lip, de beroemde vertolker van maffiabaas Carmine Lupertazzi in de Sopranos, heeft zijn levensverhaal ooit opgetekend. Hoe hij als racistische eikel met een geniale zwarte homoseksuele pianist op reis ging. Hoe het zijn leven veranderde. En zijn kijk op andere rassen. Hoe het een levenslange vriendschap met de man in kwestie opleverde.

De zoon van Tony Lip heeft het script geschreven. Beide partijen zijn uitgebreid gehoord. En toch is er nu allerlei gemekker over die film. Nou, schiet mij maar lek. Heks vindt het een prachtige film!

Ontroerend en met veel liefde gemaakt. Het ontgaat me volkomen wat er op deze film aan te merken zou kunnen zijn. Veel slechtere films met absoluut triviale thematiek worden met enige regelmaat de hemel in geprezen. Neem bijvoorbeeld ‘The Favorite’. Iedereen loopt er mee weg, maar Heks is tijdens het kijken in slaap gevallen. Geen zak aan. Zelfs niet geschikt als lesbische soft porno. Louter de kostuums zijn het bekijken waard.

Zondagmiddag ga ik alweer naar een film. ‘Het wonder van Le Petit Prince.‘ Opnieuw een aanrader. Voor mensen, die net als Heks heel veel van dit mooie boekje houden. De filmmaakster neemt ons mee naar allerlei uithoeken van Moedertje Aarde, waar mensen dit kleinood koesteren. Het is op de bijbel na het meest vertaalde boek ter wereld. En in tegenstelling tot de bijbel hoef je er niet doorheen te worstelen. Het leest als een trein.

‘Ik heb daar nooit doorheen kunnen komen, Heks,’ Kras vindt Le Petit Prince helemaal niks. Ik heb hetzelfde met Tolkien. The Hobbit ging nog net, maar als die boeken vol trollen en elfjes? Wat een overkill! Geen doorkomen aan. Vooral omdat het maar een flauw aftreksel is van mijn persoonlijke belevingswereld. En een weinig accurate…..

Activisten bevorderen juist racisme

 

Patriottische patriarchale Vaderlandsliefde continueren met een fallus tot in de hemel of toch liever investeren in het gedachtengoed van Charlotte Perkins Gilman’s Moederland? Wat zijn we opgeschoten met een eeuw feminisme? Zijn we iets opgeschoten?

Oh, oh. De Verenigde Staten staan op zijn kop. Overal protesten. Weg met die racist, homohater, idioot….

Toen ik gisteren allerlei beledigende uitspraken debiteerde rondom de gemiddelde Amerikaanse kiezer, dikke Amerikanen in het algemeen en de extreme domheid van de mannelijke blanke Amerikanen die achter Trump aan hangen in het bijzonder, vergat ik even voor het gemak dat een groot deel van de bewoners van de Verenigde Staten faliekant tegen de man gekeerd zijn.

Aan de andere kant stemt een deel van de bevolking sowieso republikeins, omdat ze nu eenmaal altijd hun stem geven aan de behoudende zijde van het politieke spectrum. Al zou den duvel in eigenste persoon voor hun partij een gooi naar het presidentschap doen. Hetgeen maar weer eens is bewaarheid!

Kortom, het ligt iets genuanceerder dan mijn kort door de bocht ‘analyse’….

Wij hebben hier in Nederland ook niet bepaald de minister president die Heks graag zou zien. Onze leider is geen vrouwenhater gelukkig. Hij lijkt sowieso bijzonder weinig interesse in vrouwen te hebben, behalve in zijn moeder dan.

Als het aan mij lag was hier ter lande de Partij voor de Dieren aan de macht. Zelfs al geef je persoonlijk geen klap om andere dieren dan de homo sapiens, dan nog is het te prefereren om in een land te leven waar de rechten van dieren goed worden beschermd. Het schijnt het gehele ethische peil van een beschaving te verheffen. En dan nog: We zijn zelf ook beesten tenslotte. Hoe we ons ook verstoppen onder ons dunne laagje ‘beschaving’.

‘Ha Heks, even snel een kopje koffie? Carlos sleept me al de hele week naar jouw voordeur. Hij wil poesjes zien…..!’ Buurman staat voor de deur met zijn Duitse herder. Het is al een uurtje of tien ’s avonds. Ik heb een paar uur liggen slapen, een uitgebreide after dinner dip. Heb ik wel vaker last van. Dat de dag om is voordat ie echt om is. Dat de energie op is, maar de dag nog niet voorbij….

Al snel zitten we te lachen en flauwe grappen te maken. Natuurlijk komen de Amerikaanse verkiezingen ter sprake. ‘Ach, er is weer ergens een president gekozen, nou het zal me wat. Al die hysterische flauwekul op televisie. Er worden overal mensen verkozen en vaak is het tien keer niks. Neem nu Poetin….. ‘ Hij noemt nog een aantal dubieuze wereldleiders op uit de recente geschiedenis, ‘Het is van alle tijden, slecht leiderschap. Mij zal het in elk geval een worst zijn. Ik hou me er niet mee bezig!’

Hij heeft gelijk. Al sinds jaar en dag zijn er waar ook ter wereld de grootste gekken aan de macht. Af en toe zit er een goeie tussen, de hoofdmoot is echter megalomaan narcistisch. Waarom zou je anders een gooi doen naar de macht? Als je die niet lekker wilt misbruiken? Er zijn maar weinig werkelijk goede evenwichtige mensen, die ook nog eens leiding kunnen geven, de meeste medemensen zijn behoorlijk beschadigd…..

De koning van Thailand was bijvoorbeeld een fijne man naar het schijnt. Enorm geliefd bij zijn onderdanen. Nu is hij helaas dood. Zijn zoon is een darm van een vent. Corrupt tot op het bot, zelfzuchtig en in-en-in-slecht. Toch zitten die Thais nu met hem opgescheept. Je hoort er hier verder weinig over, maar ze balen vast als een stekker daar.

Ach, Donald Trump. Ik had hem beter als gigantische baby kunnen afbeelden. Dat beeld treft de man nog het meest. Een slang aan de borst van de Verenigde Staten. Hij zal het land leeghalen en verzwakken om er zelf beter van te worden. Zoals hij altijd opereert.

Ik ben blij dat wij hier nog geen Trumpachtige aan de macht hebben. Je kunt erop wachten, want we apen de Verenigde Staten sinds jaar en dag na.

Een volwassen baby als wereldleider. Het is blijkbaar een geweldig beroep voor dit menstype. Ook onze premier heeft er als moederskindje wel wat van meegekregen. Alleen is onze versie beduidend minder malafide.

Onlangs las ik het boekje ‘Moederland’ van Charlotte Perkins Gilman uit 1905 opnieuw. Het is een juweeltje van een feministisch boekwerk vol idealistische nonsens. Dertig jaar geleden last ik het voor het eerst. Je had toen een geweldige feministische boekwinkeltje in de Pieterskerkchoorsteeg, waar ik vaak zat rond te snuffelen en heel soms iets kocht van mijn armoedje.

Ik studeerde zonder beurs, bepaald geen aanrader. Word je erg moe van en je kunt geen studieboeken kopen. Laat staan romans. Op een enkele uitzondering na.

Het is een grappig schrijfsel over drie mannelijke ontdekkingsreizigers, die een land vol vrouwen ontdekken. De mannen zijn nogal verschillend van karakter. Een soort Trump,  seksistisch tot en met, daarnaast een romanticus natuurlijk en tot slot de redelijk normale ‘schrijver’. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van laatstgenoemde. Een geniale zet om een mannelijke hoofdpersoon te kiezen…..

De vrouwen in ‘Moederland’ krijgen spontaan kinderen. Zonder zaaddonatie. Ze baren louter meisjes. Een soort land vol Heilige Maagden……

Het boekje leest heel lekker weg, maar de inhoud is uiterst onwaarschijnlijk. Hoewel!

Vanaf het moment dat de vrouwen spontaan kinderen zijn gaan baren zijn ze totaal niet meer geïnteresseerd in seks. Dat is in onze wereld ook vaak zo. 😉

Maar die hele seksloze toestand in Moederland is nogal ongeloofwaardig. Alsof vrouwen geen seksuele wezens zijn. Resulteert het feit dat vrouwen er zo weinig plezier aan hebben beleefd door de patriarchale eeuwen heen in een totale afwezigheid van het fenomeen vrouwelijke seksualiteit in dit fantasieverhaal?

Dooft zo’n sterke levenskracht dan zo gemakkelijk uit in een vrouw? Werden er dan helemaal geen lesbische meiden geboren? Doen vrouwen dan alleen maar aan seks voor mannen?

moederland

Als er geen mannen in de buurt zijn verdwijnt de noodzaak tot seksueel contact? In de dagdagelijkse praktijk wijst niets hierop. Kijk eens in onze vrouwengevangenissen, daar gebeurt ook van alles…..

Het boekje is wel ruim een eeuw oud natuurlijk. Een halve eeuw voor de seksuele revolutie onze eierstokken opschudde. Lang voordat we een clitoris bleken te hebben. Waar je ook nog eens plezier aan kunt beleven, als ie niet weggesneden wordt tenminste. Decennia voor ‘baas in eigen buik’. Lichtjaren verwijderd van ‘alle vrouwen lesbisch’.

Maar goed, er staan ook hele waardevolle ideeën in: De vrouwen redden zich prima zonder mannen. Ze hebben een volwaardige maatschappij opgebouwd met alle gemak en techniek nodig voor een comfortabel leven. In die tijd werden vrouwen standaard als minderwaardig en incapabel gezien, dus dit tegengeluid was zeer verfrissend……

Ook het moederschap als centraal gegeven in hun leven maakt het werkje heel waardevol. Door hun dochters een geweldige jeugd te bezorgen, waarbij de opvoeding door de gehele gemeenschap wordt gedragen, kweken de dames een fantastische maatschappij met gezonde participanten.

In die tijd moet het boekje zijn ingeslagen als een bom. Maar ook nu is het zeker een aanrader. Die domme Trump zou het eens moeten lezen. Maar ik betwijfel of hij kan lezen…. Of hij het voor elkaar krijgt, zoveel betekenisgevende lettertjes achter elkaar. Vol nieuwe concepten vanuit een matriarchaal filosofische invalshoek…. Niets in de man wijst er op dat hij zich ooit in iets cultureels heeft verdiept. Al helemaal niet buiten de gebaande patriarchale paden….

Het lezen van tabellen en winstmarges telt niet mee. Zijn toren staat dan wel als een grote fallus in de hemel te prikken, als hij dood gaat kan ook hij niets meenemen. Naakt en zonder pruik zal zijn armzalige geest voor de Godin verschijnen. Opeens blijkt er zoiets als reïncarnatie te bestaan: ‘Je moet onmiddellijk terug naar de aarde als vrouw. Je wordt zo lelijk als de nacht, in die zin verandert er weinig. En Portoricaans of Irakees. Je mag kiezen….’

Ik heb een extra exemplaar van ‘Moederland’ van   Charlotte Perkins Gilman op de kop getikt: Voor de liefhebber. Ik verloot het onder gegadigden. Laat weten of je interesse hebt.

 

 

 

‘Dicht bij de zon’, de gedichtenbundel van Glenn Parami is uit! Wat een juweeltje. Heks heeft direct een exemplaar besteld.

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Tijdens mijn eerste ontmoeting met hem maakte ik een paar foto’s

Enige tijd geleden, begin september 2013, kwam ik de dichter Glenn L. Parami tegen voor de Digros. Het was een bijzondere ontmoeting, die resulteerde in een blog over deze gepassioneerde dichter. Op dat verhaaltje heb ik heel veel respons gekregen. Ik kwam hem weer tegen en vertelde hem over de enthousiaste reacties. Dat vond hij heel leuk!

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Onlangs vroeg hij me of ik wilde inschrijven op zijn binnenkort te verschijnen gedichtenbundel. In feite had hij een aantal afnemers nodig, om het gedrukt te krijgen. Ik ken dit principe wel. Het is een uiterst sympathieke manier om iets gepubliceerd te krijgen. Een maand later kreeg ik een paar berichtjes: De bundel zat er aan te komen! Een voorproefje van de drukproef beloofde een prachtig werkje.

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Het is altijd fijn om hem tegen te komen.

En nu is het dan verschenen! ‘Dicht bij de zon’ door Glenn Parami. In de promotiemail schrijft hij over zichzelf:

“Ik ben geboren op 17 oktober 1961. Ik heb Economie gestudeerd in Leiden. Ik ben gaan dichten om mijn emoties te uiten, om in contact te blijven met mijn geliefde en de medemens.”

Goh, dat wist ik allemaal niet. Wat een bijzondere man is het toch, met allemaal verborgen kwaliteiten. Wat ik wel wist, is dat hij prachtige poëzie schrijft. Geweldig dat het nu gebundeld is. Ik heb natuurlijk direct een exemplaar besteld via deze link. Een juweeltje kan ik je verzekeren. Een aanrader!

Op deze pagina van de site van uitgeverij Boekscout kun je alvast een voorproefje nemen. Zoals onderstaand gedicht:

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Ik heb een tuin vol met mooie, rode rozen.
Zo rood dat ze mij doen blozen.
En tussen al die mooie, rode rozen sta jij.

Jij bent alles voor mij.
Als jij dreigt te vallen, zal ik je vangen en voeden.
Totdat jouw mooie, groene blaadjes weer bloeien.

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij BoekscoutGlenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Glenn L. Parami, Leids straatdichter, dicht bij de zon, gedichtenbundel bij Boekscout

Hij is supertrots natuurlijk op zijn nieuwe boek.

Borgman van Alex van Warmerdam. Zwarte comedy? Of toch niet zo ver van de realiteit als je zo op het eerste gezicht denkt? Een aanrader wat mij betreft…..

Borgman

Gisterenavond ben ik naar de film Borgman geweest, van Alex van Warmerdam. Wat een geweldige film. Het kijken ernaar valt nog niet mee, want er komen een aantal gruwelijke scenes in voor. Maar het absurde karakter van de film zorgt voor genoeg bevrijdend gelach. Doorbroken taboe hanteerbaar door humor.

Borgman
Op het moment zelf zat ik zo geboeid te kijken, dat ik helemaal nergens over nadacht, maar later realiseerde ik me hoe verrekte goed die film in elkaar steekt.
Het is een volstrekt absurd verhaal, maar afgelopen week heb ik tijdens slapeloze nachten naar een aantal gruwelijke programma’s op de zender TLC gekeken. Eén daarvan ging over een psychopaat, Charles Manson, die zijn volgelingen zo in de ban heeft, dat ze hele familie’s voor hem hebben uitgemoord. Hij zit om die reden een levenslange straf uit. Zijn discipelen zijn hem nog steeds trouw.

Borgman

De acteur lijkt zelfs wel een beetje op de echte psychopaat

Absurd, maar realiteit.
De werkelijkheid is vaak zo bizar, dat als je het zou verfilmen, geen mens gelooft, dat het waar is…..
Wat me enorm bevalt aan de film Borgman, is dat het grotendeels een mysterie blijft, wat er allemaal speelt. Het resultaat van de manipulaties en acties van de hoofdpersoon zijn ontwrichtend, maar het waarom blijft een raadsel….

Unknown-51
Ook intrigerend is het gegeven, dat je geneigd bent deze man sympathiek te vinden, zeker in het begin. Zijn naam, BORG ( veilig) , is ook misleidend. In feite is het de laatste aan wie je je lot zou moeten toevertrouwen….
Het verhaal is grotesk. Naast me in de bioscoop zat een man voortdurend te bulderen van het lachen. De trein loopt uit de rails van de fatsoensnorm, taboe wordt door de absurde situaties opengebroken.

Unknown-54
Mooi zijn ook alle lagen en kleine lijnen, die door de film spelen. Effectief gebruik van symboliek. De au pair,wiens bloem wordt geplukt, terwijl ze bloemen plukt, bijvoorbeeld. Echt genieten, hoor.

Unknown-53
De cast bestaat uit fantastische actrices en acteurs, stuk voor stuk. We zijn niet anders gewend van deze filmmaker. De sfeer heeft iets sprookjesachtige, ook dat behoort tot zijn handelsmerk. En dan de heerlijke zwarte humor….
Is het een aanrader? Heks vindt van wel, maar je moet wel tegen een stootje kunnen. Het is geen romantische comedy…….

BORGMAN18

Prachtige documentaire over Johanna Kaiser; Immer Fernweh van Peter Delpeut. Een aanrader!

Johanna Kaiser

Bezeten van kleur

Vannacht sliep ik slecht. En licht. Met de TV aan. Met een half oog keek ik naar een documentaire over Johanna Kaiser, een beroemde schilderes uit de vorige eeuw. Ze ging pas op zestigjarige leeftijd aan de bak met haar penselen. Volledig autodidact.

Johanna Kaiser

Bloemen

Al snel kijk ik geboeid naar dit prachtige eerbetoon aan een bijzondere vrouw. Een zielsverwant. Een vrouw vrij levend binnen de beperkingen van een tijdsgewricht, waarin daar raar tegenaan werd gekeken. Een schoonheid. Van binnen en van buiten.

Er worden foto’s vertoond voorzien van teksten. Interviews met buren en kinderen. Passages uit haar vele dagboeken passeren de revue. Getuigend van een rijk gevoelsleven. Barstend uit het keurslijf van conventie en zo hoort het. Iemand met vele hoogtepunten in haar leven. En evenzovele dieptepunten.

Johanna Kaiser

Nauwelijks opleiding

En dat alles cumuleert in een fantastisch oeuvre. Een geschenk aan de wereld….

Heks voelt sterke verwantschap met deze vrouw. Een andere uitdrukking van dezelfde ziel. Een zuster. Een toverheks!

Johanna Kaiser

Dieptepunten

Ze was getrouwd en had drie kinderen. Het was een goede man, die haar wat gunde. ‘Soms verdween ze een paar dagen in het bos met een minnaar’, vertelt een buurvrouw. ‘Een paar weken’, zegt een zoon.

Johanna Kaiser

dieptepunten

Als ze liep, leek het of ze danste. En op dorpsfeesten ging ze helemaal uit haar plaat. ‘Ze had niet veel meer aan, als ze zich overgaf aan het dansen’, aldus een dorpsbewoner. Een wilde dame. Vrij en uniek.

Johanna Kaiser

Zeer gedisciplineerd

Postuum ga ik nog heel veel van haar houden. Ergens heeft zij ooit een lans gebroken voor haar zusters. Door haar eigen weg te gaan, hoe moeilijk het ook was. Door zich niet te laten beteugelen door het patriarchaat. Door op latere leeftijd volledig tot bloei te komen, tegen alle verdrukking in!

Johanna Kaiser

Onthou die naam

Vanavond een kippensoepje gebracht bij een zieke zuster van me in het ziekenhuis. Zij is nog geen zestig. En dan begint het leven pas heb ik net geleerd! Dus lief vriendinnetje van me: Knap maar snel op! Laat je inspireren door Johanna Kaiser, onze keizerlijke voormoeder. Jouw beste jaren gaan nog komen, lieve schat. Ik verheug me op jouw geschenken…..

Johanna Kaiser

Levende geschenken aan de wereld