Levenswiel en dodenwiel: Voor Heks heeft echt alles een ziel. Ik kan heel veel wel geloven, maar is de hemel echt daarboven? En de hellepoort, waar is die dan? En is God echt een man? Heerlijk boek van Linda Wormhoudt aan het lezen over deze materie: ‘Nevelvrouw’. Een aanrader!

Afgelopen week lees ik het boek van Linda Wormhoudt ‘Nevelvrouw’. Ik verdwijn er bijna in. Sleep het overal mee naar toe. Lees tot diep in de nacht. En net als bij eerdere boeken, die ik van haar las, vind ik het jammer, dat ik het uit heb. Opnieuw heb ik de neiging om de laatste bladzijden nog eventjes te bewaren. Voor later.

Toch lees ik het boek helemaal uit. Goddank heb ik nog een paar verhalen van dezelfde hand. Ik kan dus nog eventjes vooruit. En ik zit natuurlijk bij de schrijfster in de klas. Ze is mijn juf. Ook in levende lijve is ze een uitmuntend verteller. Begenadigd.

De roman neemt je mee naar oude culturen in Europa, met name IJsland en hun riten rondom dood. Het wereldbeeld, het levenswiel en het dodenwiel. Spannend is het ook met ontsnappende veenlijken en gevechten tussen goden…..

Heks slurpt het boek op. Proeft het als was het kostbare wijn. Voor mij is het dat ook. Alle boeken, die me sterken in mijn wezen van heks, van mijn wonen tussen werelden, zijn uitermate waardevol.

Want dat is wat dit boek ook doet: het verheldert mijn blik op wie ikzelf ben. Ook Heks woont aan de rand van de gemeenschap. Heeft een sterke verbinding met de dood. Wandelt af en toe over het randje. Langs de kustlijn. Kletst met dierbaren aan de overkant…..

De beelden, die ik heb van het land aan gene zijde, vertonen behoorlijk veel overeenkomsten met wat ik in het boek tegen kom. De denkbeelden ook, hoewel gestoeld op andere premissen.

Nou, Heks, je bent toch ook echt een spiritueel shopper. toe maar. Jij gelooft maar overal in……

Op de achtergrond pruttelt de  televisie, terwijl ik dit schrijf. Er is nu net een programma bezig over geloven, wat een toeval. Tijs van den Brink voelt de cabaretier Hans Sibbel aan de tand over dit fenomeen. ‘Dus je gelooft en daar stopt het? Dan houd je dus op met nadenken?’ roept de notoire grapjas net op dit moment.

Hij slaat vervolgens de spijker flink op zijn kop. ‘Geloof geeft veel mensen richting aan hun leven, dat is natuurlijk prachtig. Maar geloof oordeelt en stigmatiseert vaak. En niet zo’n beetje ook! Homo’s worden in de ban gedaan, seks voor het huwelijk is verkeerd en ga zo maar door…. Ze weten precies hoe iedereen moet leven. Meuh.’

En even later ‘Celibaat is gevaarlijk. Het is toch raar, dat je jezelf lichamelijk contact ontneemt voor 1 of ander idee. Dat is vreemd, geen wonder, dat ze zich gaan vergrijpen aan allerlei jongetjes…..’

Tijs zit natuurlijk terug te mispelen. Het zijn maar uitwassen, dat kindermisbruik. Heks kan de man niet uitstaan. Wat is het toch een zemelaar. Het is of ik alle onuitstaanbaar domme opinies van mensen uit mijn jeugd in 1 man verzameld zie.

‘Ik heb je gehoord, gij zult niet doden is een prima regel, als je hier gezellig met elkaar samenleeft,’ zegt Tijs tenslotte pissig als de neiging van christelijke politici ter sprake komt om oorlogje te voeren in verweggistan.  Hetgeen hij overigens prima vindt. Je gaat tenslotte mensen daar bevrijden……

Tijdens een lesdag op de heksenschool word ik in de pauze op de gang aangesproken door een alleraardigste jongedame. Wat of we aan het doen zijn? We maken nogal herrie. Vandaar.

Zodra ik vertel dat het een sjamanistische jaaropleiding betreft zijn de rapen gaar. Het meisje begint me bezorgd te vragen of ik de Here Jezus ken. ‘Jezus Christus godallemachtig , maar al te goed!’ pareer ik de aanval. Het kind probeert me acuut te bekeren. Ze zit met geloofsgenoten een zaaltje verderop fanatiek te bidden. Waarschijnlijk nu ook voor Heks.

Ik dien een klacht in bij de Roos. De dame achter de balie heeft tienduizend sproetjes in haar olijke gezicht. We moeten samen erg lachen om het incident, maar ze gaat er toch werk van maken. Lang leve het eigen gelijk. En het ik weet alles beter. Hoe goed bedoeld ook: Strontvervelend!

Heks geloof inderdaad overal in. Als ik Indiaas zing, doe ik dat voor Moeder Aarde, Shiva en Ganesh. Ik zing in koorverband regelmatig mijn longen uit mijn lijf voor Onze Lieve Heer Jezus Christus. Boeddha is mijn leraar. Maar ook praten met bomen, bloemen, planten, kristallen en dieren is me niet vreemd. En zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Voor Heks is alles bezield.

Ik geloof hier allemaal niet zomaar in. Ik ervaar het. En ik denk er ook over na, want inderdaad, die kop zit er niet voor niks op. Die moet je wel enigszins gebruiken. Je kunt niet uitsluitend functioneren vanuit je onderbuik. Of zoals het gros der mannen: Vanuit je kleine uitwendig gedragen hersenen.

Heks heeft wel degelijk een filosofisch kader waar al die gekkigheid in past. In den beginne was de Ene. En de Ene was een punt. Een nietige stip. Een samengebald iets. Een flinter bewustzijn.

De Ene was eenzaam. Dat krijg je als enige. Daar ging de Ene Iets aan doen. Vanuit het blinde Niets. En zo is het allemaal begonnen. De Ene werd Velen. Velen moeten delen. En kunnen elkaar daardoor vaak niet velen.

We kijken in de spiegel en zien de Ene weer. De Grote Moeder. Onze Vader, die in de hemelen zijt. De ene kijkt naar ons en is niet meer alleen. Of verveeld. Leert zichzelf kennen. En dat scheelt.

 

Heks gaat naar de heksenschool. Sinds Zweinstein kijkt niemand daar meer raar van op, maar daar is ook alles mee gezegd. In het echt blijft het velen vreemd. Iets voor strangers. Niets vreemds aan voor mij. Heks is blij, blij, blij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Woensdag zit ik bij mijn homeopaat en praat. Luister naar haar wijze raad. Graaf in mezelf mezelf en praat en praat……..

‘Ik moet gewoon weer eens iets geheel nieuws ondernemen. Een uitdaging aangaan. Mensen leren kennen die bij de nieuwe Heks passen. Al zijn het er maar 1 of 2. Zo wil ik Klezmer gaan zingen in de Zonneboom. Maar eigenlijk zou ik…..’

Mijn stemgeluid sterft weg als een idee zich als een bliksemflits een weg baant door de warboel in mijn hoofd. ‘Ik weet wat ik ga doen,’ mijn stem klinkt rustig, maar ik bespeur stiekempjes een zekere opwinding. ‘Ik ga naar een heksenschool en ik weet al welke!’

Jaren geleden heb ik met bijzonder veel plezier een paar boeken gelezen van Linda Wormhoudt. Ze sprongen als het ware uit de boekenkast van de spirituele boekhandel Kailaish. Helaas alweer jaren verdwenen uit de Pieterskerk-Choorsteeg hier in de stad.

Ik ontdekte dat deze dame lekkere hekserige opleidingen en workshops geeft in Amsterdam en binnen de kortste keren had ik een jaartraining op het oog. Helaas ontbraken de financiële middelen op dat moment. Ik kreeg het plaatje niet rond.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik weet dat haar jaartrainingen in januari starten. Misschien ben ik nog op tijd,’ roep ik blij tegen mijn homeopate. Ook al zo’n heks. ‘Wellicht is die sjamanentraining ook wel iets voor jou.’ grap ik er achter aan.

Thuisgekomen zoek ik alle informatie over de beoogde opleiding op. Het begint aanstaande zondag! Hemeltjelief. Dat is over vier dagen! Een dag later bel ik het telefoonnummer om te vragen of het door gaat. Of er nog plek is. Ik krijg geen gehoor.

Dus stuur ik een mailtje om te vragen of het nog door gaat. Of er nog plek is. Of ik er nog bij kan…… Een dag later krijg ik een mailtje terug. De opleiding zit vol.

In principe. Er is echter 1 gegadigde, die na aanmelding nergens meer op heeft gereageerd. ‘Als ik niets van haar hoor, kun je er bij.’ Ik moet dus rustig afwachten.

Een eindeloos lange dag zit ik in prettige spanning. Ik regel alvast oppas voor de hond. Ik verzeker me ervan, dat iemand het geld tijdelijk eventjes voor schiet. Zodat ik het op mijn gemak uit mijn knorrige spaarvarkentje kan peuteren. Af en toe krijg ik een zenuwtoeval, omdat ik bang ben, dat 1 dag per maand naar school misschien te hoog gegrepen is voor dit miezerige ME-muisje.

‘Je hebt het eerder gepresteerd, schat. Het gaat je vast weer lukken!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Diep in mijn wezen is echter rust en vrede ontstaan vanaf het moment, dat ik ja heb gezegd tegen dit heksenpad. Wat nog ontbreekt is een dikke pad. Maar die komt vast wel op mijn pad…..

‘Je kunt er bij, je bent welkom bij ons,’ lees ik zaterdag aan het eind van de ochtend. Oh, wat heerlijk! De hele middag fiets ik met VikThor door een blije vrieskoude zonnige wereld.

’s Avonds breng ik hem naar de oppas, want ik moet de volgende dag om kwart voor zeven op. Ik heb gemiddeld 2 uur nodig om uit de kreukels te komen. En ik mag daarbij niet al teveel energie verspillen…..

Zondag heb ik een heerlijke dag. Onze juf trapt af om tien uur ’s morgens. Een stortvloed aan informatie wordt over ons heen gekieperd. Een korte luxe lunch  zorgt voor een kleine onderbreking, maar de gehele verdere middag wordt er flink doorgewerkt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oh, wat zit Heks te genieten op haar matje. Het is altijd zo heerlijk om onder gelijkgestemden te zijn. Om nu eens niet raar te worden aangekeken om wie je bent. Om onbekommerd uit te wisselen met magische zusters.

‘Er zitten helemaal geen mannen in de groep deze keer. Dat is een zeldzaamheid, meestal komen er wel een paar op de opleiding af. We hebben zelfs wel groepen gehad, waarvan de helft man was,’ vertelt de co-docente. Heks vindt het wel lekker rustig zo tussen louter zusters. Het geeft toch een andere energie.

Aan het eind van de dag heb ik van alles meegemaakt. Tevreden rijd ik naar huis. Haal het hondje op. Bel met de Don. Eet iets. Val vervolgens helemaal om.

’s Nacht heb ik indringende magische heldere dromen. Ik word er ouderwets wakker van. Er melden zich een paar krachtdieren. Mijn wereld is weer in beweging.

‘Als je vast zit in het westen, in depressies bijvoorbeeld, dan ligt de remedie in de polaire richting, dus het oosten,’ aldus onze juf, terwijl ze het levenswiel behandelt. Ha ja! Dat is exact wat ik nu aan het doen ben. Lenteachtige invloeden:  Iets nieuws doen. Een nieuwe structuur in mijn leven aanbrengen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar de echte oplossing ligt een de opvolgende richting.’ Dat is het noorden. Waar de ziel woont. En de voorouders. Het gebied van loslaten…… Nou, dat loslaten gaat vast veel gemakkelijker als ik nieuwe dingen heb om op te pakken, denk ik bij mezelf.

‘Je moet gewoon je doel verleggen, Heks,’ zei Peter van der Hurk een paar jaar geleden tegen me. De man had groot gelijk. Ik heb het eindelijk begrepen.

Heks, je bent toch zo goed bezig!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Buikdansen, Godin, Moeder, Oude Dans, Vruchtbaarheidsdans, Moeder Aarde, dansen voor de Godin: Inspirerende ontmoeting met dansend heksje in de trein!

moeder-aarde Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de GodinOm Half drie vanmiddag stap ik in een trein. Alles loopt gesmeerd. Opgestaan, hondje gedaan, gedoucht en ontbeten. Rustig fietsen door een lome stad en dan precies op tijd zijn voor de trein, terwijl je ontdekt, dat de volgende trein niet rijdt! Klein geluk.

Ik vouw mijn fiets zo’n beetje in en schuif op een bankje op het balkon van de wagon. Tegenover me zit een jonge vrouw. Over haar knie ligt een prachtig oranje vest gedrapeerd. Ze kijkt een beetje benauwd naar Ysbrandt. ‘Ben je bang voor honden?’ vraagt Heks. Ze knikt van ja. Ik schuif naar de andere plaats bij het gangpad. Ysbrandt legt zijn trouwe kop op mijn knieën. Ik ga een beetje schrijven op mijn Ipad. Over afgelopen vrijdag.

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godinmoeder-aarde Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

Opeens krijg ik haar hand in mijn vizier met de snuit van Ysbrandt er vlakbij. Even schrik ik. Een bang mens brengt onzekere hondjes als Ys maar op ideeën. Maar mijn zorg is ongegrond. Goedmoedig snuffelt hij en sluit zijn heerlijke ongecompliceerde hondenvriendschap met deze hand. ‘Opeens vond ik hem niet meer zo eng, ‘ zegt de vrouw. Ze maakt contact met mijn hondje.

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de GodinBuikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

moeder aarde

Vraag me niet hoe het gesprek vervolgens gaat, (het begint ermee, dat ze geen TV heeft, op zich opmerkelijk in deze tijd), maar het is van hats, klats en in no time hebben we het over heel wezenlijke zaken. Terwijl we spreken, kijk ik in de mooiste blauwe ogen, die je je maar kunt voorstellen. Prachtige gouden vlechten omlijsten dit gezicht.

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de GodinBuikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de GodinBuikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

moeder-aarde

Een greep uit de onderwerpen:

Het zelfbeeld van vrouwen en vooral het gebrek eraan. ‘De meeste mode-ontwerpers zijn gay en dus niet speciaal gek van het vrouwelijk lichaam.’ Dat verklaart volgens haar het huidige modebeeld, waarin vrouwen grassprieten moeten zijn. Met een onbeweeglijk botox-voorhoofd…..

‘Ja,’ pareert Heks met haar theorie over het ideale vrouwbeeld vanuit de Barbiepop: Het gezicht van een kind, klein neusje e.d. En de proporties van een kind, relatief groot hoofd. Met enorme tieten. ‘Ja, ja” We grijnzen. Hier zijn godinnenvrouwen aan het woord…..

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

Ze kent Sunny Bergman en haar documentaires. Intussen zit Heks alert rechtop. Ha, een hele leuke vrouw!

“Ik geef buikdansles in Friesland,’ vertelt ze. Ook alweer zo geinig! Heks heeft dat lang geleden ook een tijd gepraktiseerd. Het gesprek is op volle toeren nu. Prachtige verhalen over hoe vrouwen zichzelf hervinden in die eeuwenoude dans.

Vaak krijgen de beoefenaars het predicaat ‘geil’ mee. Geheel ten onrechte. Van oudsher werd er gedanst bij bevallingen bijvoorbeeld. En ter bevordering van de vruchtbaarheid van de vrouw. De bewegingen zijn heel goed voor de vrouwelijk organen.

En ja, het is een hele sensuele dans. En dat is fantastisch. Sensualiteit betekent, dat je lekker in je lijf zit. Tevreden in je eigen dans! En zo bevordert het de vruchtbaarheid op vele niveaus!

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de GodinBuikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

Omdat ik alweer bijna in Leiden ben, vertel ik haar over mijn blog. ‘Toverheks.com is mijn domein!’ ‘Ben je ook echt een heks?’ ‘Ja, maar ik dans niet speciaal met blote dames in de maneschijn door het grote bos. Hooguit eens alleen, als het zo uitkomt! Ik ben lichtwerker…’ Prachtige ogen kijken me recht aan. ‘Ik ook. Ik ga je schrijven Heks, op je blog. Dan houden we contact. Ik heb een paar vrienden in Leiden wonen. Misschien valt er iets te combineren!’

Kijk, zo vallen alle raderen van het levenswiel goed in elkaar op deze wonderdag. We zwaaien ten afscheid. Ik zou haar wel eens willen zien dansen. Misschien zelfs een paar lesjes bij haar volgen! Samen dansen! En wie weet, ga ik dat meemaken!

Buikdansen, godin, moeder, oude dans, vruchtbaarheidsdans, moeder aarde, dansen voor de Godin

Mother-Earth-painting

godingodingodin