Soms is het maar goed, dat je iemand niet herkent. Krijgt ie nog een kans, die vrouw of vent. Had ik bijvoorbeeld herkent en verweten; Had ik het geweten, dat het hem was; Niet vergeten….. Dan had ik nooit zo’n leuk gesprek gehad. Over mijn favoriete onderwerp: Gods prachtige schepping. Ons heilige mamaatje…….. Moedertje Natuur!

Vorige week fiets ik ’s avonds op m’n gemakje de stad uit. Het is een beetje fris, maar nog steeds prima weer. Ik ga naar het Joppe met VikThor. Kan hij lekker zwemmen in de Zijl.  Sinds enige weken fiets ik een iets andere route. Ik kreeg steeds een lekke band op dezelfde plek. En laat dat nu net een plek zijn, waar je eigenlijk niet mag fietsen…..

We worden geacht om te rijden via een viaduct en daar heb ik dan nooit zin in. ‘Misschien is er wel een gekke buurtbewoner, die er minuscule spijkertjes strooit. Je hebt hele rare mensen en ik heb wel gekkere dingen meegemaakt……’ En inderdaad: Geen lekke band meer gehad sinds ik elders de weg oversteek. Nog steeds niet via dat viaduct natuurlijk……

Bij het hondenstrand staat een man met hond. Hij gooit dummies in het water en zijn Duitse staande draadhaar haalt ze weer op. Keer op keer. ‘Ah, je bent bij de Action geweest,’ grapt Heks, terwijl ze exact dezelfde dummie tevoorschijn tovert uit haar fietstas. Alleen is mijn exemplaar rood.

Ik ben em onderweg nog bijna kwijtgespeeld aan een eigenwijze Cocker Spaniël. Het beest pikt em af van VikThor en is niet van plan het ding nog terug te geven. Als zijn bazin er uiteindelijk dan maar achteraan gaat slaat hij snel de weg in naar huis. Hij werpt tot slot nog een narrige blik over zijn schouder. ‘Hoepel op. Dat ding is van mij. Eerlijk gestolen…’

 

‘Witte dummies zijn beter,’ begroet de man me, ‘Die kunnen honden goed zien in het water…’ Hopla. Direct de les gelezen. De man weet veel van jachttraining. We raken aan de praat.

Ondanks het stroeve begin krijgen we een alleraardigst gesprek. Heks luistert voornamelijk natuurlijk. Je zou het niet zeggen, als je me hier tekeer hoort gaan over van alles en nog wat, maar ik breng mijn dagen voornamelijk luisterend door. In stilte. Luisterend naar de stilte ook.

Er volgen allemaal verhalen over de locale natuur. Zoals over het weiland waar we op dat moment in staan en wat daar allemaal in broedt en woont. De dijk langs dat weiland. ‘Die heb ik zelf helemaal aangelegd in negentienhonderdzoveel. En nu wil Gemeente Leiden em weghalen. Te gek voor woorden. Het is een slapende dijk, geen overbodige luxe…..’

‘Als de dijk langs het Joppe het begeeft, of de Zijldijk, dan houdt deze dijk de hele Merenwijk droog!’ Hij vertelt vervolgens over een prachtig stuk oud land vol weidevogels aan de andere kant van de Zijl, dat onlangs helemaal is afgegraven.

‘De zo gewonnen kwalitatief geweldige grond is gebruikt om een smerige vuilnisbelt af te dekken. Zonde toch van die prachtige grond! En ook nog twee natuurgebieden naar de kloten. Want die belt zat ook helemaal vol braamstruiken met Hermelijnen en egeltjes. Ongelofelijk toch?’

Ja, weer zo’n beslissing door een idioot vanachter een bureau. ‘Op de golfbaan had ik een prachtige wal aangelegd , die vol zat met allerlei beestjes. Zelfs een Hermelijn. Het duurt jaren voordat je dat voor elkaar heb. Zo heb ik ook een paddenpoel aangelegd…..’ Heks spitst haar oren. Misschien iets voor mijn paddenpoelenbad?

‘Heeft zo’n ingehuurde uit de klei getrokken grondwerker ongevraagd de hele boel afgegraven met zijn machines. Moet ie eigenlijk eerst onderzoek doen of dat wel mag. Alle dieren dood.’

‘Je kunt er een enorme boete voor krijgen, ook nog. Ik was woest. Maar ja, hij is er niet bijgelapt. Te veel belangen op het spel. Bovendien is de gemiddelde beslissing van de overheid veel desastreuzer…… Kijk maar naar die vuilnisbelt.’

Gedurende het gesprek heb ik de man tegenover me herkent. Het mannetje beter gezegd, want hij is bepaald niet groot van gestalte. Het is de gekke molenaar! Ik heb al jaren een bloedhekel aan die kerel na een onverkwikkelijke ruzie twaalf jaar geleden. Hij dreigde toen mijn hond dood te schieten en maakte me werkelijk uit voor alles wat mooi en lelijk was. Op uiterst seksistische wijze.

Dus woorden als hoer, kankerwijf, vuile slet en ik schiet je overhoop en dergelijke kwamen er uit zijn grote malende mond. ‘Zeker een klap van zijn eigen molen gekregen,’ dacht ik toen nog.

Een poging dingen uit te praten liep vervolgens zo hoog op, dat ik de politie op zijn dak heb gestuurd. Ook heb ik geklaagd bij zijn werkgever wegens bedreiging. Jeetje. Is dit dezelfde vent?

In tussenliggende jaren ben ik nog maar één keer iemand tegen gekomen, die hem aardig vond. Hij kan zo bijzonder vertellen, hij weet zoveel…’ aldus die vrouw. De rest van de hier rondwandelde goegemeente heeft allemaal de pest aan hem. Of een slechte ervaring met hem. Of een hopeloze aanvaring…..

De maffe molenaar laat me intussen vreemde eendensoorten op zijn telefoon zien. ‘Kijk hoe mooi, die zitten hier ook. Goddank niet alleen maar Nijlganzen. Die schiet ik met enige regelmaat af. Ze verstoren de hele vogelstand in Nederland, sinds ze zijn ontsnapt uit Dierenpark Wassenaar. Ze vreten alles op en verdrijven de weidevogels.’

‘De dode dieren raak je aan de straatstenen niet kwijt, maar je kunt ze wel eten hoor. Ik schiet ook hazen. In mijn polder lopen er 850 en ik schiet er elk jaar 150. Zo houd ik een mooie stand.’

‘Daar vliegt zo’n Krakeend. Mooi beestje toch? Ze zijn niet zo groot en heel wendbaar. Je haalt ze er zo uit in de lucht….’ hij wijst omhoog naar een inderdaad heel beweeglijk beestje. Links en rechts begint hij nu vogels aan te wijzen. Wat is er veel te zien hier! Met zo’n man zou je eigenlijk een dag op stap moeten gaan.

Maar ja, voor je het weet scheldt hij zijn publiek wellicht uit. En Publikumsbeschimpfung is toch echt wel achterhaald nu. Terwijl ik zo naar de man sta te luisteren, me verbazend over de wereld van verschil tussen deze natuurlijke versie van de molenaar en de gekke versie, begint mijn gesprekspartner over zijn handeltje in wild.

‘Als je een haas wilt kopen of een lekker stuk reerug, dan kom je maar langs,’ enthousiasmeert hij me. Heks is sinds de perikelen met Hawk niet meer zo happig om bij Jan en Alleman langs te gaan. En al helemaal niet bij een waanzinnige molenaar. Toch zeg ik vaag toe te zijner tijd eens een haasje te komen verschalken.

‘Wie weet wat hij allemaal wil verschalken,’ grap ik tegen de Don, als ik hem later over mijn avonturen vertel. Die moet enorm lachen. ‘Ik heb nog wel een haasje voor je, hihihi,’ giert hij, ‘Kostelijk Heks. Hij vond je vast leuk.’ ‘Ik zag er niet uit, ik liep echt in mijn kloffie, dat sprak hem vast aan,’ Heks moet ook lachen. De woeste molenaar lijkt me geen man voor opgepoetste tante Betjes.

‘Jij ziet er altijd geweldig uit, Heks, zelfs in een jutezak. Je bent een prachtige vrouw, schat. Altijd al geweest. En ook nog lief! Dat maakt je zo geweldig,’ komt mijn oude vriend complimenteus uit de hoek.

Wonderlijk hoe mensen geheel anders kunnen zijn in een andere context. Had ik die molenaar herkent, dan had ik nooit zo’n leuk gesprek gehad met deze natuurman. De man van weinig woorden als het niet over natuur gaat. De man van vieze woorden als je er woorden mee krijgt. De man met een ongezouten mening over het hopeloze natuurbeheer in Nederland.

‘Willen ze die zeer nuttige en noodzakelijke dijk dus afgraven, omdat er mensen overheen lopen en die kijken dan naar binnen bij bewoners van de huizen er pal achter en dat vinden die bewoners dan vervelend‘ besluit de molenaar. ‘En die bewoners hebben blijkbaar iets in de melk te brokkelen…,’ denkt Heks er direct achteraan.

Het zijn namelijk dure huizen, het rijtje tegen de dijk. En geld is macht. Wie weet woont er wel een wethouder in. Dat zou ook heel goed kunnen.

‘In plaats dat ze nu die hopeloze impopulaire populieren omhakken. Daar is even sprake van geweest. Dat zou geweldig zijn, want ik heb last van die dingen als mijn molen draait. De wind komt er heel raar overheen vallen en daardoor knallen de wieken alle kanten op. Echt gevaarlijk zelfs….’

Zou op die manier zijn molen zijn afgebrand? Want dat is gebeurd. In het verleden. Ooit. Dolgedraaid en afgefikt. Door die verdraaide populieren? Ja, dat is inderdaad van de gekke. Hak maar om dat lawaaihout…….

 

Staartje ketel-ellende: De verwarming doet het weer maar voor hoe lang? Heks wordt bijzonder onvriendelijk te woord gestaan. Onwaarschijnlijke botterikken gooien de hoorn op de haak. En niet de eerste de beste medewerkers van dit PORTAAL naar de hel: Sterke staaltjes lomp gedrag door BOBO’S van iets dat moet doorgaan voor een woningbouwvereniging…..

Kleine update betreffende mijn chronisch gereanimeerde en meermalen overleden Vaillant Combiketel: Donderdagmorgen bel ik met Meneer Oliebol van Portaal, één van de lagere bobo’s bij Portaal. Eerst geeft hij de ingehuurde firma de schuld. Natuurlijk! Dan roept hij dat die het maar moeten oplossen, terwijl hijzelf natuurlijk degene is, die dit moet oplossen. Hij gaat tegen het advies van de specialisten in en verordonneert het ouwe lijk op te graven en maar weer op te lappen.

Zijn redenering is ongeveer als volgt:                                                                   

‘De Firma visser is met ons een contract aangegaan, waarin staat dat ze die ketels tot 20 jaar in de lucht houden. Het is dus hun probleem. Als die ketel kapot is komt dat door hen. En het feit dat hun voorganger er jarenlang een potje van heeft gemaakt en nooit iets aan uw ketel heeft gedaan en dat die ketels gemiddeld sowieso maar 16 jaar meegaan en dat uw buren met hetzelfde tobben is ook hun probleem. En het uwe, u zit natuurlijk in de kou. Maar niet het onze. Ook al betaalt u ons huur voor die ketel. En ook al hebben wij die vorige firma hun waardeloze gang laten gaan. En ook al is die ketel niet meer te repareren. Visser moet het oplossen. Ik ga ze nog eens heel erg op hun sodemieter en latafel geven.’

De lepe sukkel doet begrijpend om ervan af te zijn, maar als ik door ga met mijn verontwaardigde verhaal, ik zit uiteindelijk al 6 dagen in de kou en het is nog steeds niet opgelost, wordt hij zelf kwaad en gooit de hoorn op de haak. Ja, zo los je je problemen op als je oliedom bent met een EQ van 0,0%.

Ik dien links en rechts klachten in tegen de man. Een vriend van me hoort van de geschiedenis en biedt aan om naar de balie van Portaal te gaan om het voor me op te nemen. Zes dagen in de kou, nu zelfs zonder warm water, is natuurlijk van de gekke. ‘Desnoods bel ik dat TVprogramma ‘Radar’, lieve Heks. Er moet in elk geval iets gebeuren.’

Donderdagmiddag komen er een paar mannetjes. De pomp wordt vervangen. Helaas doet de verwarming het daarna nog steeds niet. Urenlang zoeken ze naar wat het probleem nu toch weer kan zijn…… Uiteindelijk wordt de thermostaat dan maar vernieuwd.

‘Kunt u eventjes uw kast een paar centimeter verplaatsen? Anders moet ik een nieuw gat boren en dat is natuurlijk weer zoveel werk…..’ Die kast bestaat uit vier onderdelen. Tjokvol breekbare dingen. Heks wil het niet. Ja, vind je het gek?

Zo voer ik constant kleine gevechten tegen windmolens bemand door enorme windbuilen. Mijn incasseringsvermogen is intussen gereduceerd tot nul.

Als ze weg zijn is het 1 grote bende in mijn huis. Het is maar de vraag of die verwarming het nu zal blijven doen. Wat een hopeloze club is het toch, Portaal. Portaal naar de hel zul je bedoelen……. Helaas zijn de medewerkers te dom om daar vervolgens voor de duvel te dansen!

De vriend die het voor me opneemt meldt zich. Hij heeft ook niets bereikt. Portaal is een onneembaar bastion. Met bureaucratische ezels op cruciale posities, hun eigen gelijk balkend, onnodig geld over de balk smijtend met hun nutteloze reparaties…… Maar investeren in een goeie ketel, lange termijn denken dus, is er niet bij.

Het lijkt de gemiddelde regering wel. Die uitdrukking ‘Regeren is vooruit zien’ is al lang niet meer van deze tijd tenslotte. Ook wat betreft het gehalte aan eikels, incompetente narcisten en psychopaten is de overeenkomst treffend.

Terwijl ik met mijn oude vriend zit te praten gaat de telefoon. Ik heb eindelijk een hoge bobo van Portaal, de heer Pochstra, aan de lijn. Wat fijn om nu eindelijk eens iemand te spreken met verstand van zaken. Vriendelijk begroet ik hem. Maar als ik probeer met hem te praten krijg ik de kous op de kop!

Hij blijkt op zoek te zijn naar de verwarmingsfirma. Als hij beseft dat hij mij aan de lijn heeft verandert zijn toon. IJskoud beantwoordt hij mijn enthousiast welkom met: ‘Ik heb nu geen zin in dit gesprek.‘ En hij gooit de hoorn op de haak. De lomperd.

De afgelopen week heb ik vier dagen mannetjes over de vloer gehad. Er zijn vijf of zes volstrekt kapotte onderdelen van mijn ketel vervangen. Ik vrees dat het einde nog niet in zicht is.

Of je nu een verbouwing hebt of een lekkage, schimmels of een kapotte bel of ketel: Portaal laat het eerst tien jaar afweten en komt dan met een flutoplossing. Vervolgens slopen ze nog iets in je huis, je krijgt een grote bek, wordt afgezeken. En als een medewerker zich ernstig misdraagt en je doet daarvan aangifte bij de politie dan laten ze je compleet vallen.

De bewuste medewerker heeft me zelfs gestalkt met nachtelijk telefoontjes, hij wist tenslotte mijn adres en dat ik alleen woon…..Portaal deed niets. Wast bloederige handen in onschuld. Bah.

Het probleem is, dat het een organisatie zonder gezicht is. Een kolos. Iedereen schuift problemen af op een ander. Op hogere posities zitten zonder uitzondering dwazen. Dat durf ik na alle toestanden met dit gedrocht van een bedrijf wel te stellen.

Een excuus heb ik nog nooit van hen gekregen. Daar doet Portaal niet aan. Waarschijnlijk omdat ze dan toegeven dat ze fout zitten, iets dat je nooit moet doen natuurlijk als rechtgeaarde klootzak.  Dat kan je zomaar geld kosten!

Het is dat ik er de puf niet voor heb, anders ging ik zo snel mogelijk verhuizen!