Heks aan het daten. Wat ik weer meemaak: Je wilt het niet weten. Na twee dagen al gedronken en gegeten. Maar ook een perfecte match! Maar dat is dan weer taboe!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Heks zit op een dating site. Het is weer zover. Na jaren in mijn eentje ben ik weer toe aan een maatje. Ik kom natuurlijk wel eens iemand in het wild tegen, maar het bijna altijd een narcist. En als dat niet het geval is, dan is het wel weer een getrouwde kerel of iets dergelijks. Geen relatiemateriaal dus.

Vriendinnen proberen me al tijden aan de Tinder te krijgen, maar ik heb toch maar op iets anders ingeschreven. Een site, waar het meer om inhoud gaat dan om uiterlijk.

Nu heb ik altijd een groot probleem met dit soort praktijken: Er mankeert van alles aan me! Maar dat zie je niet. Dus ik krijg een overdosis reacties van allemaal leuke kerels, waarvan negenennegentig procent afhaakt zodra ze er achter komen, dat ik vanbinnen zo rot ben als een mispel. Niet dat ik dat uitvoerig uit de doeken doe. Maar ja. Ik kan ook slecht liegen.

En waarom zou je er omheen draaien? Zo’n man komt er uiteindelijk toch wel achter, dat ik een halvezolig lijf heb.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Papa fume une pipe……

Maar niet alleen dat vormt een probleem. Er zitten ook veel mafkezen op dit soort sites. Gisteren had ik er al eentje te pakken. Hij had contact met Heks gezocht, dus ik kon één foto bekijken. Leuke vent om te zien, vrij normaal, goeie kop met haar. Als het al zijn eigen foto is natuurlijk. Mijn leeftijd…..

Het gesprek liep ook aardig. Niet fantastisch, maar best leuk. Zelfs het feit dat ik fysiek wat problemen heb pakte goed uit. Maar opeens vroeg hij zich af of ik wel seks kon hebben met mijn lijf. Vervolgens werd er geïnformeerd naar mijn borsten. Alsof die dingen wat terug zeggen. En als klap op de vuurpijl ‘Hou je van pijpen?’

Ik had nog niet ontdekt hoe ik mensen kan dumpen op die site, dus ik gaf hem een pittig antwoord terug en hop: Hij verwijdert Heks subiet uit zijn contacten….. Op zijn pik getrapt. Die lelijke lamlul, die ik niet wil pijpen. Tja, je moet echt geen zwakke maag hebben als je je op de relatieveemarkt begeeft.

Een andere man is heel charmant. Hij prijst Heks huizenhoog met haar mooie koppie en fantastische hoedje. Hijzelf ziet er een beetje sukkelig uit, zie ik als zijn foto wordt onthuld. Bepaald geen Don Juan.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Als ik hem vertel dat ik een serieuze relatie zoek, krijg ik een uiterst merkwaardig antwoord. De man wil alleen een ‘friend met benefits’. En ook als ik aangeef dat dat niks voor me is, blijft hij pogingen doen om me voor het idee te enthousiasmeren.

Vast getrouwd en uitgekeken op zijn vrouw…..

Ook krijg ik heel leuk contact met een alcoholist. Dat weet je natuurlijk niet direct. En ons gesprek is uitermate boeiend, het is echt een heel leuk mens. Gek genoeg staan er twee foto’s bij zijn profiel. Die krijg je na een tijdje te zien, als je maar lang genoeg met elkaar praat.

De ene foto waarop hij me fris en vrolijk aankijkt vind ik geweldig leuk. Op de andere foto zit hij met een groot glas Belgisch bier voor zich. Wazige blik. Afschuwelijk.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Lastig typen, moet me goed focussen, maar verder merk je niks, hips.

En dat is ongeveer wat ik ervaar bij de man. Hij is vrij eerlijk over het feit dat hij veel bier drinkt. Maar als iemand zegt veel bedoelen ze meestal gigantisch veel. Mensen die drinken liegen altijd over hun alcoholgebruik heb ik ontdekt. Vooral als het de spuigaten uitloopt.

Heks wil geen zuiplap aan haar borst. Codependency is echt niks meer voor mij, daar heb ik mijn sporen in verdoend. Zuip maar lekker, maar drink met je maten. Niet met mij.

Het is ook niet goed voor me, want ik ga zelf ook meer drinken in zo’n geval. Ik kreeg ooit lang geleden een relatie met een beeldschone piepjonge Schotse alcoholist. Het was mij totaal ontgaan, dat hij met dit probleem worstelde.

Pas toen hij met een rugzak op de stoep stond en bij me introk viel het kwartje: Hij had nog een rugzak. Een onzichtbare. Maar omdat hij opeens op mijn lip zat rook ik het. Zijn kegel stonk zo vreselijk, dat je em bijna kon zien!

‘Ik ga stoppen met drinken,’ riep hij enthousiast. De verliefdheid gaf hem vleugels. Hij ging nu echt het roer omgooien. Dus hij dronk alcoholvrij bier en ging op zoek naar een baantje. Maar zo gemakkelijk raak je niet van zo’n verslaving af!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM, Mijn woeste langharige Schot lustte er indertijd wel pap van!

Toch lukte het hem aanvankelijk opvallend goed en wel omdat Heks zijn probleem overnam.  Vanaf het moment dat hij stopte met drank, kreeg ik er extreem veel zin in.

Ik snapte totaal niet waar het vandaan kwam. Mijn paranormale kwaliteiten moesten nog een beetje in goede banen worden geleid. Mijn plotselinge drankzucht overviel me.

De relatie werkte natuurlijk voor geen meter. De Schot ging weer drinken en ik zette hem de deur uit.

Later met de Tank had ik een vergelijkbare ervaring. Ook hij kreeg last van gezonde neigingen in nabijheid van Heks. En ik kreeg steeds meer trek in drank.

Communicerende vaten. Kun je nagaan hoe belangrijk een gezonde omgeving is voor zo’n HSPtje als ik. De drinkende man op de datingsite gaat het dus niet worden. Voorzichtig probeer ik het aan zijn scherpe verstand te peuteren.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Het ontaardt in een vervelende chat. Helaas is hij dronken en teleurgesteld. En hij voelt zich ongetwijfeld afgewezen. Het laatste wat ik wil doen natuurlijk. Maar goed. Ook pleit hij voor zijn zaak met argumenten als: “Je merkt niets als ik heb gedronken. Ik ben echt precies hetzelfde.” Hetgeen me eigenlijk meer zorgen baart. Als je zonder problemen zoveel kunt drinken ben je echt heel erg verslaafd. Mensen aan wie je niets meer merkt zijn ver heen.

Eindelijk begrijp ik ook waarom mijn vroegere kroegbaas bier nooit meetelde in de hoeveelheid drank, die hij per dag naar binnen gooide ( Minstens een fles whisky. Hij is overleden aan Korsakoff syndroom). Bier was geen drank volgens hem. Dat dronk hij ’s middags voor de gezelligheid. Whisky dronk hij voor het effect: Van de wereld raken. En dat deed hij dan ook. Laat op de avond. Dagelijks.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,  Na een dag ben ik er alweer bijna klaar mee. Wat zoeken die kerels hier toch? Het is verdomme geen sekssite!

Vanmorgen zie ik dat ik een nieuwe bewonderaar heb. Je kunt meedoen met een soort fotospel. Daarin zie je steeds vier foto’s van kandidaten voorbij komen waaruit je moet kiezen, wie je het leukste vindt op rij. Dit herhaalt zich een paar rondes lang. Op de manier komen er uiteindelijk een paar favorieten uit.

En laat ik nu de favoriet zijn geworden van een volle neef van me! In menig cultuur zou dit geen enkel probleem zijn, zou het wellicht worden aangemoedigd. Het is een hele leuke foto. Ik heb best een knappe neef.

Snel stuur ik hem een bericht. We zijn zo’n goeie match volgens het systeem, dat ik dat zelfs gratis mag doen. Hoe beter je bij elkaar past, hoe minder credits je kwijt bent om contact te maken…….

‘Ha knapperd, had je me soms herkend? Leuke foto! Hoe gaat het met je?’

Zo zit ik dus met mijn neef te chatten, terwijl de berichtjes van aanbidders binnenstromen. Voor wat het waard is. Er zit veel kaf tussen die paar graankorrels. En die zeldzame graankorrels vinden Heks dan weer niks. Ze is dan wel niet aan de drank of oversekst…. Ze heeft iets waar ze niks aan kan doen, maar evenzogoed is dat een deal breaker.

Vanmorgen glinstert er iets op straat als ik het hondje uitlaat. Ik raap het op. Heks vindt altijd toepasselijk dingen, als ze het moeilijk heeft. Gevonden hartjes in alle soorten en maten liggen er op mijn huisaltaar. En een vrolijke plastic kat, gevonden toen Ferguut er een half jaartje vandoor was.

Vandaag vind ik een zilveren uiltje ingelegd met blauwe steentjes, met daarboven een nazar ofwel boos oog. Sinds mijn avontuur met mijn vriendin de non, toen we een uil hebben gered van een wisse dood, ben ik dol op uilen. Ik hield al van uiltjes alsmede uiltjes knappen, maar nu komen ze steeds op mijn pad. Ze sluipen het laatste jaar mijn huis binnen. En vandaag is er weer eentje bijgekomen!

Een goed teken. Een geschenk van de kosmos. Zouden ze mijn gebed gehoord hebben? Om een leuke lieve en vooral zorgzame man, empatisch en geen bar type of bartype? Wie weet. Er moet toch ergens een match voor me rondlopen. Een potje, dat een hoofddeksel kan waarderen……..

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

 

Lopen op water, water zien branden, luchtige looping met vliegende schotel, of ogen als schoteltjes, ogen op stokjes: Wonderbaarlijke zaken die kant noch wal raken……. Het grootste wonder ontgaat ons vaak: Op ons geliefde Moedertje Aarde lopen.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Woensdagavond bel ik aan bij Kras. Het is alweer de derde bijeenkomst van de Sangha voor Kneusjes en deze keer hebben we elkaar niet eens gebeld of het wel door zou gaan. Hetgeen een goed teken is: Het gaat gewoon elke week door.

Het duurt nog even voordat we ook daadwerkelijk gaan zitten. Eerst drinken we thee en kletsen we bij. Ik haal mijn klankschaal tevoorschijn en nodig de bel voorzichtig uit. Vervolgens geef ik er een flinke ram op. Doinggggg. We beginnen.

Kras leest een tekst van Thay voor: Het wonder is niet dat we op water kunnen lopen, of door de lucht. Het wonder is lopen op moeder aarde!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Prachtig. Maar laat mijn medechristenen het maar niet horen, want daar geldt lopen op water toch echt als een wonder. Een dierbaar wonder en zelfs een wonder dat gelinkt is aan het Ware Geloof. Jezus liep natuurlijk moeiteloos over water, maar voor zijn discipelen was het niet zo vanzelfsprekend. Petrus waagde een geslaagd gokje, maar zodra hij begon te twijfelen verzoop hij bijna……..

Heks vindt de tekst geweldig. Want het is zo. We lopen dagelijks als blinde vinken rond te stampen en het wonder ontgaat ons. Maar overal om ons heen ademt leven. Elke straat bevat tal van avonturen. Als je wakker wordt…..

We zitten stil samen te ademen. Mijn kop tolt echter van de gedachten. Allerlei lieden komen voorbij gewandeld in mijn innerlijk landschap. Op zich ook alweer een wonder, dat lopen op op de bodem van mijn hart.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Er spoken ook frommelige gedachtes door mijn hoofd. Gelukkig mediteer ik samen met Kras. Dat scheelt enorm. Eén en één is dan echt minstens drie in het kwadraad. In de bijbel wordt dit fenomeen als volgt beschreven: ‘Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden van hen.……. 

We zitten en halen adem. Roken de spoken uit met geduld. En aandachtig ademhalen. Na een half uur zit ik alleen nog maar te ademen. Verder is er niets. Vogeltjes fluiten buiten. Mijn telefoon blaft: Het is alweer tijd. Ik nodig de kleine bel uit. We buigen naar elkaar.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Nog eventjes darmen delen?’ Het is gek, maar als we Dharma delen vertellen we elkaar andere dingen dan rond de keukentafel. Deze vorm van communicatie heeft een geheel eigen kwaliteit. Je weet dat de ander naar je zal luisteren zonder reactie te geven. En daarin zit het grote geschenk van deze vorm van delen. Je wordt gehoord, maar dat oor geeft geen deel terug………

Ik herontdek momenteel iets heel wezenlijks in mijn leven. Mensen manipuleren met een zielig gezicht. Het is wereldwijd het meest effectieve middel om de zaken naar je hand te zetten volgens wetenschappelijk onderzoek.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Iemand doet heel sneu en krijgt daardoor veel aandacht. Heks verdomt het om zo’n kop te trekken en krijgt die aandacht dus niet. Maar ik heb gedurende mijn heksige bestaan wel heel veel treurige types aan de boezem gedrukt. En wat denk je dat er gebeurd als je dat niet langer wilt of kunt doen? Dan heb je het gedaan.

Regelmatig word ik op het matje geroepen, omdat ik weiger nog langer in de geefkramp te staan. Oh, wat ben ik toch een gemeen wijf geworden, dat ik me niet langer laat uitzuigen of leegtrekken. Het feit dat ik ook verlies heb geleden ontgaat mijn medemensen vaak volkomen. Weer is de zielige Piet een hele Piet. En Heks? De kwaaie Pier natuurlijk.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Als je je niet langer laat gebruiken worden gebruikers meestal kwaad. Ik ben ook kwaad. Op mezelf vooral. Waarom heb ik niet lang geleden de koe bij de horens gevat en mensen indien nodig nul op het request gegeven? Waarom stel ik voor het gemak doorgaans ieders belang boven het mijne?

Hoe is het mogelijk dat ik zo lang pogingen heb gedaan om wat onveranderlijk voort wil bestaan open te breken? Om eenzijdig de situatie proberen te verbeteren. En waar komt dat gevoel van morele verplichting vandaan om alle ellende, die mensen op mijn stoepje deponeren zonder morren op me te nemen?

Het wonder is dat je op moedertje aarde kunt lopen. Altijd. In aandacht.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM©TOVERHEKS.COM

Zo loop ik een dag later op mijn gemak het laatste rondje met mijn hondje. Het is al over twaalven. VikThor sprint voor me uit. Op het pleintje voor het Elizabeth Gasthuishof  staat een boom van een kerel. Lang haar, woeste baard, onverzorgd……

Langzaam draait hij zich om in mijn richting. Eventjes schrik ik. De straat is compleet uitgestorven. Ik maak me echter zorgen om niets. De grote grove kop van de man is vertederd door de aanblik van mijn spelende hondje. ‘Wat is het voor’n hond? Een Stabij? Oh, wij hadden vroeger thuis ook zo’n soort hond, een Duitse Staande Draadhaar……’ Hij rommelt in zijn vettige broekzak. Een zak weed valt op de stoep. Dan frummelt hij in een plastic zakje.

‘Kijk, dit is de moeder en vader en dat zijn de kinderen,’ hij geeft me een piepklein stokoud fotootje. Ik kan niet zien wat er op staat, dus posteer ik mezelf onder een lantarenpaal. Vier hondenkoppen staren me aan. ’s Mans dikke vingers wijzen wie wie is. ‘Met deze hebben we een prijs gewonnen en met die bijna. Als het een reu was geweest was ze kampioen geworden, maar ze was te groot voor een teef….’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Ja, grote teven zijn niks gedaan natuurlijk. Net als kleine mannetjes. De beer naast me kletst vrolijk verder. Als ik later verder wandel bedenk ik me dat ik alweer heb staan luisteren en aandacht heb staan geven. Ik kan het gewoonweg niet laten. Het kost niets en doet zoveel goed. Die zwerver fleurde compleet op tijdens ons gesprek. De herinneringen aan de trouwe viervoetige vrienden uit zijn jeugd waren hartverwarmend. Er is ook niets mis met lui luisteren, zolang het binnen de perken blijft.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Zolang niet alles en iedereen mijn huis binnen komt. Zolang het niet vrienden betreft, die louter éénrichting tegen me aan blaten. Zolang er ook mensen zijn die naar mij willen luisteren. Zolang mensen niet boos worden als je een keertje geen aandacht voor hen hebt. Zolang ik er niet mijn bestaansrecht aan ontleen.

Er zitten veel haken en ogen aan sociaal verkeer en ik ben nog steeds teveel met anderen in de weer. Maar er zit verandering in. Morgen komen medemensen mij weer helpen. Stichting Present stuurt weer een paar vrijwilligers. Hoera.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

Warrige week vol miskleunen en gedoe. Heks is moe. Nou moe, alweer een waarheid als een ouwe koe. Boe. Uit de sloot: Bitterheid op de koop toe! Toch ben ik er beter aan toe dan en half jaartje geleden, toen ook smaakpapillen schipbreuk leden: Ik ben weer LEKKER aan het kokkerellen!

De afgelopen week heb ik teveel aan mijn fiets. Ik moet dit, ik moet dat. Terwijl de tank chronisch leeg is. Ernstig leeg. Woensdag neemt mijn acupuncturist me te grazen. Hij zet een paar gemene naalden in handen en voeten. En een venijnig exemplaar bovenop mijn hoofd. Precies op mijn kruintje. ‘Ga je me weer verbinden met de kosmos?’ grap ik langs mijn neus weg. ‘Het is hard nodig,’ grijnst mijn behandelaar.

Even later trek ik mijn vilten hoedje over mijn ogen en val in slaap. Uren lang dobber ik in een parallelle wereld. Als ik weer boven kom drijven ben ik gaar. Of klaar. In elk geval sta ik een kwartiertje later weer buiten.

Die dag gaat er van alles mis. ‘Hoe laat haal je dochter Vlinder op?’ app’t mijn vriendin ’s morgens even na elven. Ik zie het hele bericht niet, want ik ben druk met het herinrichten van mijn net gearriveerde nieuwe koelkast. Ik ben sowieso totaal niet van de app. Ik mis die dingen altijd, zie ze vaak pas dagen later…. Soms ben ik mijn mobiel uren kwijt, moet ik mezelf weer opbellen met mijn vaste telefoon om dat geniale onding terug te vinden…..

Ik haal Vlinder dus niet op. Ik ontdek pas dat dat de bedoeling is als ik in een poging de stad uit te komen muurvast kom te staan op de Hooigracht. Ik diep mijn telefoontje op uit mijn tas en zie eindelijk het bericht. Oeps.

Snel pleeg ik een paar telefoontjes. Ik blijk totaal vergeten te zijn dat we na mijn uitvoering van de Matthäus hierover gesproken hebben. Weken geleden. Toen ik op de adrenaline stond te stuiteren van vermoeidheid na een hele dag zingen.

‘Je moet me echt hierover een herinnering sturen, want ik heb mijn telefoon met daarin mijn agenda niet bij me, dus ik vergeet het geheid!’ riep ik nog. Het was aan dovemansoren gericht. Mijn gebrekkige geheugen deed de rest.

Hè getsie. Wat vervelend. ‘Waarom sein je me dan ook niet in, een mailtje of sms een dag ervoor bijvoorbeeld?’ zeg ik kriebelig tegen de dochter, als ik haar tenslotte aan de telefoon krijg, ‘Je weet toch hoe total loss ik ben na 7 uur zingen?’ Ik vergeet sowieso alles waar ik bij sta. Zelfs als de omstandigheden wel optimaal zijn. Soms ben ik vergeten wat ik wil zeggen nog voordat het mijn mond verlaat…..

Het is dus te laat om haar nog op te halen. Haar afspraak is al voorbij. Later hoor ik dat ook zij die dag geen beste dag had. Dubbel balen dus…..

Maar goed. Na de naalden ben ik weer een beetje bij de les. Ik laat mijn hondje uit. Het is afschuwelijk zuur en koud weer. Bah. Tegen de tijd dat ik weer in Leiden ben ben ik helemaal verkleumd. Ik moet vanavond mijn werkkamer opruimen, morgen komt de dame van de belastingbonnetjes. Helaas kan ik niet meer bewegen.

Zo zit ik dan de hele avond onrustig op de bank. Te moe om te slapen. Mijn lijf stuitert alle kanten op. Mijn hoofd is ook niet rustig. Ik moet zoveel en niks lukt. Ik ben te moe om te koken, te moe om te eten, te moe om te slapen…..

Pas laat val ik in slaap en de volgende ochtend om zeven uur gaat de wekker alweer. Brakjes ga ik in mijn werkkamer aan de slag. Ik stop alle kleren in de kast. Sorteer schoenen. Zoek post bij elkaar. Jakker een stofzuiger door de ruimte.

Om een uurtje of half elf ga ik naar mijn huisarts. De man loopt altijd uren uit, dus ik zit verplicht een uur stuk te slaan met niksen. Terwijl mijn hele huis op zijn kop staat……

In de wachtkamer schrijf ik aan een blogje. Een kind van anderhalf is niet bij met weg te slaan. Zijn olijke koppie zit onder de waterpokken. Ik maak geintjes met het ventje. Hij drukt met zijn kleverige knuistje op mijn tablet en het onaffe verhaaltje vliegt online……

Uiteindelijk kom ik met mijn waslijst bij de dokter. ‘Lang geleden, Heks, dat ik je gezien heb,’ lacht hij me toe. Ik kom twee keer per week bij het therapeuticum, maar niet bij hem persoonlijk. Maar nu heb ik toch echt een heleboel vragen.

Je moet wel lang wachten voordat je aan de beurt bent bij deze huisarts, maar hij neemt wel altijd alle tijd voor je. Vandaag moet ik onder andere een paar verwijsbrieven, een verklaring voor de verzekering over bepaalde medicatie en tot slot allerlei akelige bloedonderzoeken aanvragen. Dat is de ellende van een ontrouwe partner. Je kunt van alles oplopen. Daar pluk je dan later de zure vruchten van. Als je pech hebt nog jaren….

Welnu. Wat een week. En nog is het niet gedaan. Ook de dagen hierna moet ik vol aan de bak. Met een koortsig vermoeid lijf en een tobberig vol snothoofd.

‘Toch gaat het de goede kant op met me,’ beweer ik tegen Frogs, ‘Ik ben weer regelmatig heel lekker aan het koken! Dat is een goed teken, want lekker koken is alleen mogelijk met liefde in je hart. Een half haar geleden heb ik een keertje zo smerig gekookt, Zwaan kwam toen eten. Ik zat helemaal niet lekker in mijn vel en dat was goed te proeven: Zouteloos verdriet en smakeloze bitterheid maakten het opeten van dit gerecht een ware beproeving.’

‘Ik had natuurlijk veel eten over en dat zat nog in de vriezer. Ik heb het allemaal weggeflikkerd. Weg met die akelige nasmaak van moeilijke tijden! Want er komen betere tijden, ik voel het aan mijn hekseneksteroog!’

Kattenvriendinnen smeden snode plannen: Nieuwe nestjes vol snorrende kittens. Heks levert een paar krolse poezen. Aan het benodigde kattenzaad wordt hard gewerkt. En kattenkwaad volgt vanzelf…….

 

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding

Siep, de dochter van Pippi en ThayThay, de kleindochter van Snuitje en Ferguut, het zusje van Bolster…..

 

‘Hey Heks, ben in de buurt. Zal ik even langs komen voor kopje koffie of thee?’ Ik kijk naar het sms’je van mijn kattenvriendinnetje Joy. Ja, leuk. Ik liep vandaag net aan haar te denken. Het is alweer eventjes geleden, dat we elkaar hebben gezien.

IMG_7681 Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend in broodmand
Niet veel later zitten we met thee en koekjes aan de grote keukentafel in Huize Heks. Allereerst worden natuurlijk alle poezenbeesten uitgebreid geaaid en besproken. Joy heeft de dochter van Pippi geadopteerd. Ik kan me geen betere kattenmoeder voorstellen, dan deze lieve schat. Behalve ondertekende dan….. En Trui en Steenvrouw niet te vergeten!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  in etui

Ze is net zo klein als haar moeder en oma

Ik hoor de laatste nieuwtjes over Siep, dat kleine pittige poesje. En over de aanstaande verhuizing naar een groter pand. ‘Mijn hunk heeft enorm veel punten gespaard, binnen het studentenhuisvesting-systeem. Daardoor kunnen we binnenkort doorstromen naar een royale woning.’ Ze woont nu piepklein, maar wel op een hele leuke plek. In de met kroegjes bezaaide Kaiserstraat.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend , helemaal uitgerekt

Die zwarte boskattenpoten heeft ze echt van haar vader….

‘We hebben een heel leuk appartementje aangeboden gekregen op de Oude Singel. Kijk!’ Op haar telefoon zie ik een prachtig historisch pand voorbijkomen. ‘Ha, dat is hier om de hoek! Leuk! Bijna op je oude locatie.’ Toen ik haar leerde kennen, woonde ze in een mega studentenhuis, niet ver van mijn huis.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding, oren plat

precies haar oma

‘Als we gaan verhuizen, willen we er eigenlijk nog een poesje bij. Maar helaas is Siep gesteriliseerd nadat ze zo ziek was van een baarmoederontsteking…..’

Alsof ze een punt wil maken komt Pippi met haar buik over de grond schuivend aangekroeld. Ze maak daarbij allerlei geluiden, die ik maar al te goed herken: ze is krols. Gisteren een klein beetje. Maar de woorden van mijn vriendin lijken een verlangen in dit kleine poezenmeisje te hebben wakker gemaakt. Opeens is ze één en al hormoon……

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding

Wat is ze toch knap

‘Van mij mag ze nog een nestje, hoor. Ze is zo’n geweldige moeder. Ik vond indertijd haar zwangerschap, bevalling en kraamtijd zo bijzonder! Ze is best eenzelvig vergeleken met mijn andere katten. Maar toen hebben we een hele goeie band gekregen! Maar ja, alle katers in de buurt zijn gecastreerd….’

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  vliegend op voeten van man

Flying Tiger

 

‘Oh, ik weet wel een kater, die niet geholpen is, ik heb hem net eten gegeven. Hij is van een vriendin en woont hier niet ver vandaan, in de Mirakelsteeg.’ Dat vind ik een goed teken. Het is toch altijd een wondertje, zo’ n nest kittens!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  zit zich te wassen, wijdbeens

Zo zit dit meisje er wel vaker bij, heb ik gehoord

Ze stuurt gelijk een sms’je naar de vriendin. Ook een andere zaadkandidaat, de kat van de bovenbuurman van Joy, wordt benaderd. En een dag later krijg ik bericht, dat er nog een gegadigde dekkater is in de enorme miauwende vriendenkring van dit kattenvrouwtje.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  in doos

Siepje, wat ben je toch een plaatje

Zo zitten we dan allemaal snode plannetjes te smeden voor nieuwe kattengezinsuitbreiding. ‘We hebben al een naam voor het eventuele nieuwe poesje: Sop! Dan wordt het Siep en Sop!’ ‘Haha, ik ken mensen, die hun katten, broer en zus, Broekje en Rokje hebben genoemd!’ Je kunt je altijd lekker uitleven bij de naamgeving van je have……

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  zittend op theeblad

Ze houdt je graag van het werk

Heks gaat de kittens, als alle plannen slagen tenminste, deze keer allemaal weggeven. Hoe moeilijk dat ook weer zal worden. Ik heb al drie adresjes.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  op de uitkijk voor het raam

Dit is moeder Pippi, ze kijkt altijd een beetje chagrijnig

‘Die lap mag van mij ook nog een nest. Steenvrouw wil graag een kitten van Leonoor. Meestal wordt ze pal na Pippi krols.’ Het zal bij katten wel net zoiets zijn als bij ons vrouwmensen. Subtiele geurafscheiding zorgt ervoor, dat de vruchtbaarheidscycli gelijk gaan lopen……

Cyperse kat, , Kokeshi,

De mogelijk nieuwe partner van Pippi: Kokeshi

Dus wie weet is het hier binnenkort wel een enorm huishouden van Jan Steen, waar je struikelt over de kittens…..

Bij het afscheid onderhandelt Joy over een terechte tegenprestatie voor het leveren van al dit kattenzaad: ‘ik krijg natuurlijk wel de eerste keus, Heks!’ Dat spreekt voor zich!

Vrolijk samenzijn met kattenvriendin: De dochter van mijn kat Pippi boft maar met haar kattenvrouwtje! Alle poezen geaaid en helemaal bijgepraat. Waarover? Onze monsters natuurlijk!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,

Cyperse kat, SiepCyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend