Perfecte balans, een dans op grote hoogte. Op het smalle koord….. Heks kijkt gefascineerd naar een rooie dare devil, Philippe Petit. Vertolkt door Gordon-Levitt in de film ‘The Walk’. Wat een lef heeft die man! En wat een passie! Een oud verhaal opnieuw verfilmd. En terecht! De kunst van het lopen kan niet genoeg onder de aandacht worden gebracht! Het is van levensbelang! Herinneren hoe te lopen kan ons redden van onszelf!

Heks heeft het koud. Heks kan niet slapen. Dus kijk ik TV. Ik val midden in een film over Philippe Petit, de legendarische koorddanser. De kleine roodharige Fransman, die op 7 augustus 1974 45 minuten heen en weer dartelde op het dunne koord gespannen tussen  ‘The Twin Towers’.

Op 400 meter boven de grond! Maar liefst 8 keer stak hij de 61 meter tussen de gebouwen over. Hij knielde even neer en bracht een groet aan het koord, de torens, de hele stad….. Hij ging zelfs eventjes liggen. Hij draaide pirouettes. Keek op zijn gemak naar beneden…… En ga zo maar door!

Heks zit gefascineerd te kijken. Ik heb al eerder iets over de man gehoord, gezien of gelezen. Maar nooit zo uitgebreid. De film ‘The Walk’ vertelt het hele verhaal. Redelijk waarheidsgetrouw weet ik intussen na een klein onderzoek online.

Op jonge leeftijd krijgt Petit in de wachtkamer van de tandarts een foto van de in aanbouw zijnde Twin Towers onder ogen. Op de foto zijn ze echter al af. Hij voelt direct hoe die torens hem roepen. Hem en zijn koord!

Dus scheurt hij de afbeelding gewiekst uit het magazine en verlaat het pand. Zijn afspraak bij de smoelsmid laat hij zitten. Hij heeft wel iets anders aan zijn hoofd!

Vanaf dat moment begint hij zich voor te bereiden op zijn ‘coup’. Hij verzamelt mensen om zich heen, oefent zich een ongeluk op het hoge koord, probeert sponsors te vinden, vliegt op en neer naar New York, doet onderzoek ter plekke vermomd als bouwvakker, journalist, gehandicapte, kantoorklerk…. Zeker zes jaar is hij hiermee bezig. In de film is dat veel korter.

In de film zijn wel meer dingen anders. Zo valt hij tijdens zijn eerste optreden omlaag in een ondiep meertje. In de werkelijkheid is Petit nooit gevallen tijdens een performance. Slechts 1 keertje tijdens een repetitie. Maar dan loopt hij ook rustig met iemand op zijn nek heen en weer te paraderen.

Heks zit ademloos te kijken. Helemaal opgezogen in het verhaal. Ik volg zijn droom met hem. Net als zijn vriendinnetje Annie. Zij steunt hem door dik en dun. Dit is ook niet helemaal waar lees ik ergens online.

Ze kreeg af en toe de rambam van die vent. In de werkelijkheid mislukt een eerste poging om deze stunt uit te voeren. Zij zit dan in Frankrijk. Ver weg. Op zijn verzoek komt ze uiteindelijk toch. Hij heeft haar nodig. ‘Zijn leven vrat me helemaal op…’ aldus Annie.

Elders beweren boze tongen, dat Petit na zijn magische optreden en arrestatie seks had met 1 van de toeschouwers van het spektakel….. De roem steeg hem direct naar het hoofd. Maar misschien had je in die tijd ook al fake nieuws in de Verenigde Staten. Erg belangrijk is het ook niet. Behalve dan voor Annie. Die kwam er dan weer bekaaid af.

Het is een spannende film. Zelfs al ken ik de afloop. Toch kan ik me niet losmaken van het oplopende stressniveau. Tegen de tijd, dat die kleine gezegende gek zijn grote oversteek begint zit ik werkelijk te griezelen voor de buis. Ik durf bijna niet te kijken.

Dat hebben ze toch maar goed verfilmd! Je ziet er niks van dat de acteur maar een paar meter boven de grond loopt te stunten! Je maag draait echt om! En ik ben niet bang op een keukentrap of lange ladder! Maar dit! Het idee alleen al!

‘Doe niet zo raar, Heks,’ maar nee. Pas als ik er nog een keertje opnieuw naar kijk kan ik er echt van genieten. Maar ja, ik ben het ook niet gewend, dat gedans op een stuk touw. Hoog boven de vaste grond. Ons Moedertje Aarde.

Philippe Petit is van een geheel andere categorie. Extreme hoogten lijken geen vat op hem te hebben. Op het koord komt hij tot leven.

Zo noemt hij het ook: Hij waagt niet zijn leven, maar beleeft het juist. ‘Not death-defying, but life-affirming!’ ‘Hij is altijd enorm druk, echt manisch. Maar zodra hij op het koord stapt komt er iets over hem…’ aldus 1 van zijn vrienden.

Het is wat sporters zeggen over momenten, dat ze top presteren. Of zangers. Het is wat mensen zoeken, als ze mediteren. Het is wat Boeddhisten 1 smaak noemen. Wat Gurdjieff herinneren noemt….. Dit volledig in het moment zijn. Helemaal aanwezig.

Het is het mooiste wat er is.

‘Volg je dromen,’ geeft de film je nadrukkelijk als boodschap mee. Ja, ammehoela! Dat is dan weer lekker. Dan moet je wel dromen hebben. En de mogelijkheid om ze te volgen. De energie om ze na te jagen om maar eens mee te beginnen……

Heks kijkt filmpjes over de echte Philippe Petit, waarin hij te zien is als jongeman, tijdens  repetities en een paar andere stunts. Het is inderdaad ongelofelijk. De man is volstrekt thuis op het hoge koord. Zijn hele lichaam ontspannen danst hij heen en weer. Knielt, gaat liggen, neemt iemand op zijn rug……

Ik bekijk foto’s van zijn gang tussen de Twins in aanbouw. Die indrukwekkende bouwwerken, die er niet meer zijn. Er is helaas geen filmmateriaal van zijn ‘coup’. Jammer, jammer. In deze tijd niet meer voorstelbaar. Het huidige tijdperk, waar men zelfs dodelijke verkeersongevallen online plaatst.

‘Het is eigenlijk de kunst van het lopen. Iets dat we allemaal ooit leren. Maar dan geperfectioneerd…..’ glimt Petit ergens in een interview. Ja! Dat is wat me zo fascineert! Het is de kunst van het lopen. In perfecte balans.

En op die grote hoogte kom je dan vanzelf helemaal in het nu terecht. Op de grond kan dat ook. Vraag maar aan Thich Nhat Hanh!

Juf komt eten! Dhrupadbitch, Dhrupadwitch, Frogs en Cowboy genieten van godenmaal in Huize Heks!

DHRUPAD

Vrijdag is het dan eindelijk zover. Mijn Juf Indiase zang komt eten! Het zit al een hele tijd in de pen, maar het kwam er maar niet van. De moeilijkheid was om het zo te plannen, dat Frogs ook kon komen. Hij gaat haar interviewen over haar nieuwste CD. Binnenkort komt die recensie in het wereldmuziekblad Jazzism. Later komt er ook een interview op een website voor wereldmuziek.

DHRUPAD

Mijn vriend de recensent heeft zich goed voorbereid. Afgelopen woensdag liep hij hier de deur uit met een enorme stapel boeken over Dhrupad, de Noord-Indiase muziekstijl, die mijn docente beoefent. Hem kennende leest hij zich eerst goed in.

DHRUPAD

Terwijl ik nog snel het hondje uitlaat en wat laatste boodschappen doe, gaat mijn Iphone. Het is mijn juf. ‘Heks, we zijn er al bijna. We hebben nergens in de file gestaan en rijden nu Leiden in. Tot zo!’

DHRUPAD

Vrijdagmiddag zonder langzaam rijdend of stilstaand verkeer. Hoe is het mogelijk? Ze zijn drie kwartier eerder dan gepland! Ik moet de sokken erin zetten. Ik gooi mezelf en mijn hondje in een hogere versnelling en doe in een kwartier, waar ik een uur voor had uitgetrokken…..

DHRUPAD

Ik ben nog geen vijf minuten thuis, of mijn vrienden melden zich. Oh, wat gezellig! We drinken thee en kwetteren er lustig op los. Terwijl ik ga koken, neem Frogs zijn interview af. Ik hoor de stem van Juf vertellen over deze bijzondere muziekbeoefening. Waarna mijn vriend nieuwe vragen afvuurt.

Een uurtje later voegt Cowboy zich bij ons. Heks zet een blad met hapjes in de woonkamer en Frogs maakt de wijn open. We klinken. Geanimeerd zitten we te praten. En vooral ook te luisteren naar al die verhalen, die de ander in zich meedraagt.

DHRUPAD

Heks heeft zich enorm uitgesloofd met het eten. Aan tafel wordt het dan ook eindelijk eventjes doodstil. Het mooiste compliment voor de kok. Maar al snel laaien de verhalen weer op. Juf vertelt over haar reizen als jonge vrouw in India. Ze zijn vaak hilarisch. Een onverschrokken jong meisje met een beer van een beschermengel raakt in allerlei vreemde toestanden verzeild.

Om uiteindelijk te landen bij een leraar Dhrupad. ‘Had je niet gedacht hè, Heks? Dat ik zoveel wilde avonturen heb beleefd? Je dacht natuurlijk, dat ik zo saai en suffig en netjes was?’ Nou, dat dacht ik helemaal niet, daar is ze veel te ondeugend voor! Wel ben ik onder de indruk van haar tomeloze gang door het leven. Met die passie van haar, Dhrupad!

DHRUPAD

‘Maandag vertrek ik naar India, lekker zelf een paar weken les nemen.’ Vergenoegd kijkt Juf me aan, ‘Wat een heerlijke avond Heks. Dat gaan we gauw weer doen, dan neem ik mijn man mee!’

We hebben namelijk ontdekt, dat Frogs op vrijdag vaak aan het eind van de middag vanuit Spijkernisse naar Leiden vertrekt. Het is dan een fluitje van een cent voor hem om Juf in Barendrecht op te halen. Vandaag heeft hij dat ook gedaan, de schat.

DHRUPAD

Na het eten brengen we mijn lieve gekke docente  met z’n allen naar het station. Ze gaat terug met het openbaar vervoer. Eerst de trein, dan de metro en tot slot de bus. Dan nog een stukje lopen…..

DHRUPAD

DHRUPAD

 

 

Prachtig concert van Estrella Morente in Carré. Frogs regelt een heleboel vrijkaartjes. Heks is erbij, maar betaalt een hoge prijs…….

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE,  FOTO: RIK VAN BOECKEL

Zaterdagavond neemt Frogs ons mee naar een concert van Estrella Morente in Carré. Hij heeft een paar vrijkaartjes geregeld, dus Cowboy kan ook mee. Dit trekt Heks over de streep om de hele onderneming aan te gaan, want de energie is laag na deze intensieve week vol optredens met mijn projectkoor. In feite loop ik op mijn tandvlees. Ik hoef echter zelf slechts op dat tandvlees naar de auto van Frogs te kruipen, bij Cowboy aan te schuiven voor een lekker maaltje en naar het theater te kuieren. Het lijkt me haalbaar.

In Amsterdam heeft mijn lief bijzonder lekker gekookt. We eten onze buikjes rond en Frogs kletst honderduit over het interview, dat hij enige tijd geleden met de ster van vanavond had in Spanje. Hij is daarvoor eventjes op en neer naar Madrid gevlogen! ‘Ik heb nog een kaartje over’, besluit hij zijn verhaal,’ de fotograaf heeft afgezegd voor vanavond’. We bellen op de valreep een vriendin. Natuurlijk wil zij graag mee! Ze heeft nog net tijd om iets eetbaars naar binnen te gooien en iets feestelijks aan te trekken. Een kwartier later treffen we haar voor de deuren van Carré. We glunderen allemaal bij het vooruitzicht van dit fenomenale concert.

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

En we worden niet teleurgesteld! Het is fantastisch. Wat een stem! Heks voelt hoe haar borstkas wordt opengetrokken en gevuld met deze emotionerende muziek. Tranen prikken in mijn ogen. Maar ook zijn er veel grappige momenten in de show. Uiteindelijk springt Estrella van het podium en loopt door de zaal. De afstand tussen deze ster en het publiek valt weg. Onversterkt zingt ze ons toe. We kunnen haar aanraken!

Later hoor ik van Frogs, dat ze tijdens de signeersessie even lekker met hem knuffelt. Dat kwam hem natuurlijk op veel jaloerse blikken te staan en wat hilarische reacties. Zoals deze: ‘U bent  vast heel erg belangrijk, want Estrella is zo close met u !’

Tegen die tijd ligt Heks al gestrekt op de bank van Cowboy. Tijdens het concert is haar hele lijf pijn gaan doen. Ondanks preventieve inname van enorme hoeveelheden pijnstillers. Ook zijn de spieren leeg, de buik in de knoop en Heks is misselijk van moeheid. Ik probeer mezelf af te leiden van mijn lijfelijke ellende met  geneuzel op mijn computer. Cowboy wast de vaat. Hij heeft niet door, dat ik onderuit lig. Mopperig becommentarieert hij mijn afwezige houding.

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE Foto: Rik van Boeckel

Frogs belt, dat hij er aan komt. Hij is langer gebleven om Estella zijn artikel in Jazzism te overhandigen en met haar op de foto te gaan. Hij heeft maar 1 woord nodig om te horen hoe de vlag erbij hangt. ‘Heks, ik ben er met twintig minuten bij je, dan gaan we direct naar huis. Nog eventjes volhouden. Ik ga dan nog wel eventjes met Ysbrandt wandelen!’

Zo lig ik dan als een dweil in de auto terug naar Leiden. Cowboy is achtergebleven in Amsterdam. Als ik zo ziek ben, heb ik genoeg aan mezelf. In Leiden duik ik in bed en daar blijf ik zo’n dag of vier in liggen. Helemaal naar de kloten. Het went nooit hoor, zo’n lichaam. Als ik ook maar iets onderneem loop ik het risico helemaal onderuit te gaan. Deze keer met behulp van een virus. De meeste mensen zijn er na een dag overheen. Ik ben er alweer vijf dagen zoet mee. Maar het goede nieuws is, dat het in het verleden drie weken duurde om er overheen te komen. Waarbij dan het volgende virus alweer op de stoep stond.

ESTRELLA MORENTE MET RIK VAN BOECKEL  Foto: Rik van Boeckel

ESTRELLA MORENTE MET RIK VAN BOECKEL Foto: Rik van Boeckel

 

GOUD, GOUD, GOUD. Andere kleur laat ons koud….. Jorrit Bergsma onsportief en stout: Wil ook nog zo’n plakje goud

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

GOUD, GOUD, GOUD. Als je verliest zit je fout.

Vandaag weer gouden medailles op de Spelen. Ik zit voor de TV te schrijven. De spannende races volg ik met ingehouden adem. De toestanden rondom het schaatsen volg ik met verbijstering. Wat nu weer? Jorrit Bergsma trekt zich terug als reserve. Vlak voor de wedstrijd! Nou ja. Wat is dit nu weer voor een verhaal.

De kletskousen commentatoren zitten te speculeren, wat er zou kunnen spelen. Een interview met Bergsma wordt uitgekauwd. Hij voelt zich ‘genaaid’. Want hij mag niet meeschaatsen. Daar ben je reserve voor, maar dat lijkt hij vergeten. De gouden medaille is naar zijn hoofd gestegen. Hij voelt zich gepasseerd, waar hij al op een zijspoor stond.

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

‘Misschien is hem iets toegezegd, rijden in een halve finale of iets dergelijks…’ , ‘Die ploeg gaat nu eenmaal met de besten van start, ze laten die medaille echt niet lopen vanwege Jorrits’ aspiraties.’ Als je als reserve geen enkele race meerijdt, krijg je nu eenmaal geen medaille….. (Ook loopt die persoon 25.000 euro (!) bonus mis) En Heks vermoedt, dat em daar de kneep zit: Die begeerde gouden plak.

Jorrit wil met twee van die dingen naar huis. En als hij daarvoor een scène moet schoppen, zal hij het niet laten. Wat een kolere streek zo vlak voor de start. Het moet toch door al die hoofden spoken, dat kan niet anders. Jorrit Bergsma laat zich in de kaart kijken. Van zijn slechtste kant zien.

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

Geef mij dan maar Sven. Hij keek wel zuur bij zilver op de 10 kilometer. Toen hij door diezelfde Jorrit naar huis werd gereden. Maar geen onvertogen woord. Ook vier jaar geleden niet, toen hij door een megafout van zijn coach, Gerard Kemkers, zijn gouden medaille op diezelfde afstand misliep. Het is niet mijn favoriete schaatser, deze wat afstandelijke man. Maar jeetje, wat een klasse sportman. En wat leuk, dat hij met zijn team heeft gewonnen. Zonder reserve. Lekker puh.

En wat leuk ook, dat de dames het kunstje nog eens dunnetjes overdoen. Met grote overmacht veroveren ook zij het goud. Hun tegenstander, de Poolse ploeg, liet wel een reserve meerijden in de laatste wedstrijd. Om haar in de zilveren medaille te laten delen. Ze reden geen deuk in een pakje boter, het leek nergens naar qua wedstrijd. Meedoen is belangrijker dan winnen, maar je moet natuurlijk wel je gloeiende best doen…… Vindt Heks.

Ach, het is allemaal relatief.

GOUD, GOUD, GOUD. Als het in je mond zit, ben je oud…..

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland