Perfecte balans, een dans op grote hoogte. Op het smalle koord….. Heks kijkt gefascineerd naar een rooie dare devil, Philippe Petit. Vertolkt door Gordon-Levitt in de film ‘The Walk’. Wat een lef heeft die man! En wat een passie! Een oud verhaal opnieuw verfilmd. En terecht! De kunst van het lopen kan niet genoeg onder de aandacht worden gebracht! Het is van levensbelang! Herinneren hoe te lopen kan ons redden van onszelf!

Heks heeft het koud. Heks kan niet slapen. Dus kijk ik TV. Ik val midden in een film over Philippe Petit, de legendarische koorddanser. De kleine roodharige Fransman, die op 7 augustus 1974 45 minuten heen en weer dartelde op het dunne koord gespannen tussen  ‘The Twin Towers’.

Op 400 meter boven de grond! Maar liefst 8 keer stak hij de 61 meter tussen de gebouwen over. Hij knielde even neer en bracht een groet aan het koord, de torens, de hele stad….. Hij ging zelfs eventjes liggen. Hij draaide pirouettes. Keek op zijn gemak naar beneden…… En ga zo maar door!

Heks zit gefascineerd te kijken. Ik heb al eerder iets over de man gehoord, gezien of gelezen. Maar nooit zo uitgebreid. De film ‘The Walk’ vertelt het hele verhaal. Redelijk waarheidsgetrouw weet ik intussen na een klein onderzoek online.

Op jonge leeftijd krijgt Petit in de wachtkamer van de tandarts een foto van de in aanbouw zijnde Twin Towers onder ogen. Op de foto zijn ze echter al af. Hij voelt direct hoe die torens hem roepen. Hem en zijn koord!

Dus scheurt hij de afbeelding gewiekst uit het magazine en verlaat het pand. Zijn afspraak bij de smoelsmid laat hij zitten. Hij heeft wel iets anders aan zijn hoofd!

Vanaf dat moment begint hij zich voor te bereiden op zijn ‘coup’. Hij verzamelt mensen om zich heen, oefent zich een ongeluk op het hoge koord, probeert sponsors te vinden, vliegt op en neer naar New York, doet onderzoek ter plekke vermomd als bouwvakker, journalist, gehandicapte, kantoorklerk…. Zeker zes jaar is hij hiermee bezig. In de film is dat veel korter.

In de film zijn wel meer dingen anders. Zo valt hij tijdens zijn eerste optreden omlaag in een ondiep meertje. In de werkelijkheid is Petit nooit gevallen tijdens een performance. Slechts 1 keertje tijdens een repetitie. Maar dan loopt hij ook rustig met iemand op zijn nek heen en weer te paraderen.

Heks zit ademloos te kijken. Helemaal opgezogen in het verhaal. Ik volg zijn droom met hem. Net als zijn vriendinnetje Annie. Zij steunt hem door dik en dun. Dit is ook niet helemaal waar lees ik ergens online.

Ze kreeg af en toe de rambam van die vent. In de werkelijkheid mislukt een eerste poging om deze stunt uit te voeren. Zij zit dan in Frankrijk. Ver weg. Op zijn verzoek komt ze uiteindelijk toch. Hij heeft haar nodig. ‘Zijn leven vrat me helemaal op…’ aldus Annie.

Elders beweren boze tongen, dat Petit na zijn magische optreden en arrestatie seks had met 1 van de toeschouwers van het spektakel….. De roem steeg hem direct naar het hoofd. Maar misschien had je in die tijd ook al fake nieuws in de Verenigde Staten. Erg belangrijk is het ook niet. Behalve dan voor Annie. Die kwam er dan weer bekaaid af.

Het is een spannende film. Zelfs al ken ik de afloop. Toch kan ik me niet losmaken van het oplopende stressniveau. Tegen de tijd, dat die kleine gezegende gek zijn grote oversteek begint zit ik werkelijk te griezelen voor de buis. Ik durf bijna niet te kijken.

Dat hebben ze toch maar goed verfilmd! Je ziet er niks van dat de acteur maar een paar meter boven de grond loopt te stunten! Je maag draait echt om! En ik ben niet bang op een keukentrap of lange ladder! Maar dit! Het idee alleen al!

‘Doe niet zo raar, Heks,’ maar nee. Pas als ik er nog een keertje opnieuw naar kijk kan ik er echt van genieten. Maar ja, ik ben het ook niet gewend, dat gedans op een stuk touw. Hoog boven de vaste grond. Ons Moedertje Aarde.

Philippe Petit is van een geheel andere categorie. Extreme hoogten lijken geen vat op hem te hebben. Op het koord komt hij tot leven.

Zo noemt hij het ook: Hij waagt niet zijn leven, maar beleeft het juist. ‘Not death-defying, but life-affirming!’ ‘Hij is altijd enorm druk, echt manisch. Maar zodra hij op het koord stapt komt er iets over hem…’ aldus 1 van zijn vrienden.

Het is wat sporters zeggen over momenten, dat ze top presteren. Of zangers. Het is wat mensen zoeken, als ze mediteren. Het is wat Boeddhisten 1 smaak noemen. Wat Gurdjieff herinneren noemt….. Dit volledig in het moment zijn. Helemaal aanwezig.

Het is het mooiste wat er is.

‘Volg je dromen,’ geeft de film je nadrukkelijk als boodschap mee. Ja, ammehoela! Dat is dan weer lekker. Dan moet je wel dromen hebben. En de mogelijkheid om ze te volgen. De energie om ze na te jagen om maar eens mee te beginnen……

Heks kijkt filmpjes over de echte Philippe Petit, waarin hij te zien is als jongeman, tijdens  repetities en een paar andere stunts. Het is inderdaad ongelofelijk. De man is volstrekt thuis op het hoge koord. Zijn hele lichaam ontspannen danst hij heen en weer. Knielt, gaat liggen, neemt iemand op zijn rug……

Ik bekijk foto’s van zijn gang tussen de Twins in aanbouw. Die indrukwekkende bouwwerken, die er niet meer zijn. Er is helaas geen filmmateriaal van zijn ‘coup’. Jammer, jammer. In deze tijd niet meer voorstelbaar. Het huidige tijdperk, waar men zelfs dodelijke verkeersongevallen online plaatst.

‘Het is eigenlijk de kunst van het lopen. Iets dat we allemaal ooit leren. Maar dan geperfectioneerd…..’ glimt Petit ergens in een interview. Ja! Dat is wat me zo fascineert! Het is de kunst van het lopen. In perfecte balans.

En op die grote hoogte kom je dan vanzelf helemaal in het nu terecht. Op de grond kan dat ook. Vraag maar aan Thich Nhat Hanh!

Een vliegende Heks vangt altijd wat. Vangt ook wel eens iets op. En: niets zo veranderlijk als de mens…..

huis

De Kunstroof

IMG_1993 IMG_1992

Ruim twee maanden geleden bezocht ik mijn vriend de schilder. Terwijl we van een kop koffie genoten vroeg ik zo langs mijn neus weg:’Wanneer ga je verhuizen?’ Ook voor mij kwam de vraag uit het blinde niks. Een echte heksenvraag.

Nee, mijn vriend ging absoluut niet verhuizen. Geen denken aan. Geen behoefte aan. En wel hierom en daarom. Ok. Vergeet het. Andere onderwerpen werden aangesneden.

oude woonkamer

Woonkamer

IMG_2227IMG_2210

Een paar weken later dronk ik koffie bij zijn broer in de galerie. ‘Schilder gaat verhuizen, heb je het al gehoord?’ Aldus de broer. Wat grappig nu toch. Die verhuizing kwam uit de lucht vallen. Een geschenk uit de hemel, blijkt. Woonde hij al prachtig, dit is fabelachtig. Een droom van een woning, midden in de stad. Met een enorme tuin en een gang, waar je een feest in kunt geven!

IMG_2211IMG_2214

IMG_2225IMG_2220

Niet veel later fiets ik tijdens de ochtendhondenronde langs het oude huis van onze kunstenaar. Er is een kunstroof aan de gang! Althans, daar lijkt deze verhuizing op, grapt mijn vriend later. En hij heeft gelijk. De vele schilderijen moeten ongeschonden door de enorme ramen naar beneden glijden. Er liggen dikke dekens klaar….

hondje krijgt lekkers

Hij weet wat er gaat komen.

atelier

Het atelier

Niet veel later bezoek ik hem in zijn nieuwe woning. Wauw, wat een prachtig huis. Zo hoog, mooi, zoveel sfeer. ‘Alles is mooi aan dit huis, zelfs de regenpijper zijn prachtig!’ Prijst de verse bewoner zijn nieuwe onderkomen. En inderdaad een enorme gang. Dat feest daarin gaat komen, stelt mijn vriend me gerust. Ha, een feestje van de schilder. Daar houden we van! Muziek, vuurwerk en vrolijke mensen.

pumps en blauw

Ja,  zo’n stilettohak, daar schrikt zo’n parketvloer natuurlijk van……

Ik dwaal achter hem aan van kamer naar kamer. We inspecteren de enorme tuin. Het huis is flink onder handen genomen. Er ligt een schitterende splinternieuwe parketvloer. Er wordt ook wat meubilair vervangen. Dat betekent, dat er wat oude meubelstukken uit gaan. Heks vaandelt een paar prachtige stoelen. ‘Je moet ze wel snel ophalen, Heks!’ Ja, anders staan ze maar in de weg 😉

Hierna verdwijnt de schilder in de keukenkast en komt tevoorschijn met een blikje leverpastei. Een likkebaardend hondje kijkt vol spanning toe. Het hele blik wordt over een boterham uitgesmeerd. Boterham erbovenop en voilà: Een verrukkelijke traktatie voor dat varken.

lange gang

Hier past wel een bandje in toch?

Uiteindelijk charter ik Frogs als stoelenvervoerende kleerkast. Afgelopen zondagmiddag pikt hij me op met zijn grote auto. Als ik bij de schilder aanbel, is er geen gehoor. Huh? Het was toch afgesproken? Ik bel zijn broer, waarschijnlijk zit hij daar. Ook niet. Maar gelukkig gaat dan plotseling de deur open. Ja, met zo’n lange gang duurt het natuurlijk een eeuwigheid voor je bij de voordeur bent……

stoel op straat

Stoel op de stoep

‘Wat zie je er mooi uit, Heks. Je dacht: Ik ga alvast dat parket inwijden!’ Hij kijkt naar mijn naaldhakken. Hij heeft me door! Ik glimlach onschuldig en trippel over het marmer in de gang. Hier kan Heks geen kwaad…..

De heren sjouwen alle stoelen in de zeer ruime wagen van Frogs. Maar weer niet zo rekbaar, dat ik er nog bij kan. Gelukkig is de schilder een stuk dichterbij komen wonen. Ik trek een sprintje over de kinderhoofdjes in dit stadsdeel en arriveer net niet voor Frogs bij mijn woning. ‘Ik heb gewonnen’, wrijft hij het er nog even in. Dan tilt hij met z’n pink al het meubilair twee trappen op.

Rik van Boeckel

Frogs tilt met zijn pink

En kijk toch eens hoe mooi het staat. Dank je wel. lieve schilder. Heks is er blij mee.

stoelen

Staat perfect

stoel

Zit echt zo superlekker

Indiase Party!!!! Een feestje naar mijn hart. Heerlijke mensen, zalig eten, zingen, dansen en live muziek…..

schets planten in park, schuurtje schets planten in park schets planten in park schets planten in park

Gisterenavond was Heks op een heel leuk feestje. Een zangvriendinnetje vierde haar verjaardag. We vertrokken aan het begin van de avond met een hele delegatie richting Amsterdam. In een klein huisje vol mensen was het partijtje al in volle gang. Als een warm bad omgaf de feestvreugde ons en al snel voelden we ons als visjes in tropisch water.

feestjefeestje

Het thema van het feestje was India. Er waren Indiase hapjes en drankjes. True stal natuurlijk de show met haar prachtige sari! Er werd op gitaar en viool muziek gemaakt en gezongen. Frogs roffelde op zijn Djembé en vertolkte een paar van zijn raps. Al snel waren we aan het dansen…. Kortom een geweldig feestje.

Het feestvarken liep stralend rond in haar prachtige jurk, ze gaf gewoon een beetje licht…… Dat kun je wel zien op de foto.

feestjefeestjefeestje

Heks heeft het Halewijnslied voorgedragen. Het blijft een mooi bloederig voorhoofs gedicht over een adellijke dame, die zich niet laat kisten door een foute vent. Nu ik het op internet nog eens nalees, zie ik, dat er wel een paar regels uit mijn vertolking zijn verdwenen in de loop der jaren…..

In no time was het alweer tijd om naar huis te gaan. Langdurig namen we afscheid, het was gewoon te gezellig om te vertrekken. Wat een fijne mensen allemaal.

feestjefeestjefeestjefeestje

Frogs liet het hondje nog even uit voor me en toen kreeg hij als BOB nog een lekker glas wijn van me. Zaten we natuurlijk weer veel te lang na te kletsen.

Vandaag lag ik dan ook in de oplader, mijn batterijtje was helemaal leeg. Maar mijn hart zat weer vol mooie verhalen en liedjes. Het gedweil in bed viel me dan ook niet zwaar.

feestjefeestje

Ik vermaak me met het kijken naar de poesjes. Ze maken een quantumsprong in hun ontwikkeling door de laatste dagen. Opeens gaan ze op de bak. Het grietje eet alweer twee dagen mee uit de bak met zacht voer van haar moeder. Ventje ontdekte vandaag ook hoe lekker vlees is. Trillend van opwinding stond hij te schrokken van dit ongekend smakelijke spulletje….

schets planten in park schets planten in park schets planten in park schets planten in park

Ze staan plotseling hoog op de pootjes, de hompiedompies. En ze piepen af en toe de slaapkamer uit, de gang op.

Soms schreeuwen ze het miauwend uit, als Ysbrandt ze een te woeste knuffelbeurt geeft. Hij is helemaal idolaat van de kleintjes, maar kent zijn krachten niet. Dus had ik gisterenavond een kletsnat katje, gewassen door Ysbrandt…. Maar zijn ze bang van hem? In het geheel niet. Onverstoorbaar scharrelen ze om hem heen. Vol vertrouwen in dit kleine  veilige paradijsje hier in Huize Heks.

schets planten in park schets planten in park, huizen schets planten in park, geveltjes, huizen, stad schets planten in park

DE VERFRISSENDE LUCHT VAN KOEIENVLAAIEN EN STINKENDE OKSELS VERSUS TOILETVERFRISSERS EN PLAYBOYKUTJES……

wat een apart exemplaar, deze Springer!

Loekie met baasje en Ysbrandt

Deze week heeft mijn blog een hoge vlucht genomen. Het was bijna niet bij te houden op de bezemsteel. Eerst was er natuurlijk alle magie rond de terugkeer van Ferguut, de ridderkater. Hij is alweer een week thuis! Een veelbewogen week, vol pikordegevechten tussen de katers, de castratie van ThayThay en een prompt krolse Leonoor. Waar die kleine boskat toch vrolijk bovenop is gesprongen.

Sowieso een heel harig hondje....

Loekie heeft een enorme snor!!!

ze kleuren mooi bij elkaar...

Samen met het vrouwtje op de foto

Opsluiten in de woonkamer helpt niet, vannacht brak hij de tent af en is dus ook ontsnapt. Daar zouden toch nog wel eens mooie lappige boskatjes uit kunnen komen. Want na de castratie blijft een kater nog wel even min of meer vruchtbaar. Restantjes zaad uit betere tijden. Ik hoorde  ijselijke kreten zo af en toe. Leonoor kan aardig krijsen en ThayThay maakt sowieso altijd al veel lawaai. Zet maar een kruisje op de kalender….

Misschien komt het door de uitputting na een nacht vol liefde en erotiek, maar Thay lag vanmorgen heerlijk rustig Ferguut te observeren. Op 30 centimeter afstand! Zonder gegil en hoge boskattenrug. Dat is iets van deze wilde variant. Ik heb nog nooit een kat meegemaakt, die dit soort geluiden kan voortbrengen, maar ik hoorde gisteren van iemand, dat het bij de soort hoort….

Foto op 28-03-13 om 12.08 #2 Foto op 28-03-13 om 12.09 #3Foto op 28-03-13 om 12.10 #2

Wat ook veel aandacht heeft getrokken is mijn verhaal over marktkoopman Ilias. Gisteren was ik op de markt om het geld terug te brengen. Hij was heel erg in zijn nopjes met mijn verhaaltje. Het had hem wel een onrustig weekend opgeleverd. Zijn telefoon stond roodgloeiend, er werd over getwitterd en ook op internet waren er heel veel reactie’s. Een volle mailbox en plagerijen in het uitgaansleven….. Mijn zinsnede over deze charmeur eersteklas  werd letterlijk geciteerd door portiers bij clubs in Bloemendaal……

Gisteren had ik ook nog een heel grappig gesprek in de natuurwinkel. Het begon met Boekweithoning. Een vrouw bestelde acht enorme potten. Dat wekte natuurlijk mijn nieuwsgierigheid. Wat moet je in hemelsnaam met zoveel van deze zeer sterk geurende honing? “Het ruikt naar koeienpoep”, zei de vrouw “en dat vind ik lekker…”

k hou ook van de geur van koeienpoep, maar ik kom dan ook van het platteland. Het gesprek kwam goed op gang. Lekker: Koeienpoep. Vies: Deodorant met geur. Toiletverfrisser: Yek. De dame van de winkel zelf mengt zich er ook in: Mannen houden van stevige dames, die ruiken naar mens. Helemaal mee eens. We hebben het over schoonheidsidealen. En wat vrouwen daar allemaal voor over hebben…..

Foto op 28-03-13 om 12.10 #5 Foto op 28-03-13 om 12.10 #6

De geweldige documentaire van Sunny Bergman “Beperkt houdbaar” over plastische chirurgie komt ter sprake. Het is een schokkend verslag van de wanpraktijken bij cosmetische operaties in de Verenigde Staten. Het is niet ongewoon om voor je zestiende nieuwe borsten te krijgen van je ouders. Daarvoor moet je onder het MES. Heel hypocriet maken ze zich in dat land wel boos over vrouwenbesnijdenis…..

De serie over vrouwelijke seksualiteit “Sunny side of Sex” kennen ze niet. Hierbij doet Sunny op haar eigen unieke wijze verslag van het seksuele leven van vrouwen verschillende culturen.

Onder andere het restant matriarchaat in een deel van China. Daar hebben ze zogenaamde wandelhuwelijken. Man en vrouw wonen niet samen en vormen geen economische eenheid. ‘ s Nachts klimmen ze door het slaapkamerraam bij elkaar naar binnen. En wat blijkt? Veel gezelliger.

Foto op 28-03-13 om 12.10 #7 Foto op 28-03-13 om 12.11

Een ander deel gaat over het getrek door je tante aan je schaamlippen tijdens de pubertijd in delen van Afrika.  Zodat ze groter worden. Een goede minnaar doet dat later bij wijze van voorspel.

Toen ik de documentaire ooit op TV zag, was er op een ander kanaal een rare lijven programma. Hier werden de buitenste lippen geëlimineerd bij een vrouw, omdat ze zich ervoor schaamde….. En het fietste ook niet zo lekker.

De vrouwen van Sunny hebben geen behoefte aan schaamlipverkleining. Ze kunnen er prima mee uit de voeten…..Een aanrader! Zo ongelofelijk goed gemaakt en leuk om te zien.

“Ik kan iedereen Boekweithoning aanraden”, besluit de vrouw het gesprek. We schieten in de lach. Drie heksjes op geitensokken becommentariëren de wereld. Van stinkoksels tot playboykutjes, wij weten er wel raad mee…….

Foto op 28-03-13 om 12.12 #2 Foto op 28-03-13 om 12.12 Foto op 28-03-13 om 12.11 #2