Perfecte balans, een dans op grote hoogte. Op het smalle koord….. Heks kijkt gefascineerd naar een rooie dare devil, Philippe Petit. Vertolkt door Gordon-Levitt in de film ‘The Walk’. Wat een lef heeft die man! En wat een passie! Een oud verhaal opnieuw verfilmd. En terecht! De kunst van het lopen kan niet genoeg onder de aandacht worden gebracht! Het is van levensbelang! Herinneren hoe te lopen kan ons redden van onszelf!

Heks heeft het koud. Heks kan niet slapen. Dus kijk ik TV. Ik val midden in een film over Philippe Petit, de legendarische koorddanser. De kleine roodharige Fransman, die op 7 augustus 1974 45 minuten heen en weer dartelde op het dunne koord gespannen tussen  ‘The Twin Towers’.

Op 400 meter boven de grond! Maar liefst 8 keer stak hij de 61 meter tussen de gebouwen over. Hij knielde even neer en bracht een groet aan het koord, de torens, de hele stad….. Hij ging zelfs eventjes liggen. Hij draaide pirouettes. Keek op zijn gemak naar beneden…… En ga zo maar door!

Heks zit gefascineerd te kijken. Ik heb al eerder iets over de man gehoord, gezien of gelezen. Maar nooit zo uitgebreid. De film ‘The Walk’ vertelt het hele verhaal. Redelijk waarheidsgetrouw weet ik intussen na een klein onderzoek online.

Op jonge leeftijd krijgt Petit in de wachtkamer van de tandarts een foto van de in aanbouw zijnde Twin Towers onder ogen. Op de foto zijn ze echter al af. Hij voelt direct hoe die torens hem roepen. Hem en zijn koord!

Dus scheurt hij de afbeelding gewiekst uit het magazine en verlaat het pand. Zijn afspraak bij de smoelsmid laat hij zitten. Hij heeft wel iets anders aan zijn hoofd!

Vanaf dat moment begint hij zich voor te bereiden op zijn ‘coup’. Hij verzamelt mensen om zich heen, oefent zich een ongeluk op het hoge koord, probeert sponsors te vinden, vliegt op en neer naar New York, doet onderzoek ter plekke vermomd als bouwvakker, journalist, gehandicapte, kantoorklerk…. Zeker zes jaar is hij hiermee bezig. In de film is dat veel korter.

In de film zijn wel meer dingen anders. Zo valt hij tijdens zijn eerste optreden omlaag in een ondiep meertje. In de werkelijkheid is Petit nooit gevallen tijdens een performance. Slechts 1 keertje tijdens een repetitie. Maar dan loopt hij ook rustig met iemand op zijn nek heen en weer te paraderen.

Heks zit ademloos te kijken. Helemaal opgezogen in het verhaal. Ik volg zijn droom met hem. Net als zijn vriendinnetje Annie. Zij steunt hem door dik en dun. Dit is ook niet helemaal waar lees ik ergens online.

Ze kreeg af en toe de rambam van die vent. In de werkelijkheid mislukt een eerste poging om deze stunt uit te voeren. Zij zit dan in Frankrijk. Ver weg. Op zijn verzoek komt ze uiteindelijk toch. Hij heeft haar nodig. ‘Zijn leven vrat me helemaal op…’ aldus Annie.

Elders beweren boze tongen, dat Petit na zijn magische optreden en arrestatie seks had met 1 van de toeschouwers van het spektakel….. De roem steeg hem direct naar het hoofd. Maar misschien had je in die tijd ook al fake nieuws in de Verenigde Staten. Erg belangrijk is het ook niet. Behalve dan voor Annie. Die kwam er dan weer bekaaid af.

Het is een spannende film. Zelfs al ken ik de afloop. Toch kan ik me niet losmaken van het oplopende stressniveau. Tegen de tijd, dat die kleine gezegende gek zijn grote oversteek begint zit ik werkelijk te griezelen voor de buis. Ik durf bijna niet te kijken.

Dat hebben ze toch maar goed verfilmd! Je ziet er niks van dat de acteur maar een paar meter boven de grond loopt te stunten! Je maag draait echt om! En ik ben niet bang op een keukentrap of lange ladder! Maar dit! Het idee alleen al!

‘Doe niet zo raar, Heks,’ maar nee. Pas als ik er nog een keertje opnieuw naar kijk kan ik er echt van genieten. Maar ja, ik ben het ook niet gewend, dat gedans op een stuk touw. Hoog boven de vaste grond. Ons Moedertje Aarde.

Philippe Petit is van een geheel andere categorie. Extreme hoogten lijken geen vat op hem te hebben. Op het koord komt hij tot leven.

Zo noemt hij het ook: Hij waagt niet zijn leven, maar beleeft het juist. ‘Not death-defying, but life-affirming!’ ‘Hij is altijd enorm druk, echt manisch. Maar zodra hij op het koord stapt komt er iets over hem…’ aldus 1 van zijn vrienden.

Het is wat sporters zeggen over momenten, dat ze top presteren. Of zangers. Het is wat mensen zoeken, als ze mediteren. Het is wat Boeddhisten 1 smaak noemen. Wat Gurdjieff herinneren noemt….. Dit volledig in het moment zijn. Helemaal aanwezig.

Het is het mooiste wat er is.

‘Volg je dromen,’ geeft de film je nadrukkelijk als boodschap mee. Ja, ammehoela! Dat is dan weer lekker. Dan moet je wel dromen hebben. En de mogelijkheid om ze te volgen. De energie om ze na te jagen om maar eens mee te beginnen……

Heks kijkt filmpjes over de echte Philippe Petit, waarin hij te zien is als jongeman, tijdens  repetities en een paar andere stunts. Het is inderdaad ongelofelijk. De man is volstrekt thuis op het hoge koord. Zijn hele lichaam ontspannen danst hij heen en weer. Knielt, gaat liggen, neemt iemand op zijn rug……

Ik bekijk foto’s van zijn gang tussen de Twins in aanbouw. Die indrukwekkende bouwwerken, die er niet meer zijn. Er is helaas geen filmmateriaal van zijn ‘coup’. Jammer, jammer. In deze tijd niet meer voorstelbaar. Het huidige tijdperk, waar men zelfs dodelijke verkeersongevallen online plaatst.

‘Het is eigenlijk de kunst van het lopen. Iets dat we allemaal ooit leren. Maar dan geperfectioneerd…..’ glimt Petit ergens in een interview. Ja! Dat is wat me zo fascineert! Het is de kunst van het lopen. In perfecte balans.

En op die grote hoogte kom je dan vanzelf helemaal in het nu terecht. Op de grond kan dat ook. Vraag maar aan Thich Nhat Hanh!

Leidse Kunstroute 2013: Iets te lang gepoogd op mijn kop te staan om alles te het hoofd te kunnen bieden: Een kleine impressie…..

Peter Zuur

Peter Zuur

Peter ZuurPeter Zuur

Zondagmiddag 29 september wandelt Heks een gedeelte van de Leidse Kunstroute 2013. Of beter gezegd: Vliegt op haar vouwfiets…. Ze is er helemaal klaar voor, want ze heeft net uitgebreid yogales van Surfcowboy gehad. Enigszins benauwd wringt ze zich in allerlei bochten. Straks valt er weer een lichaamsdeel uit de kom…. Je weet maar nooit. Maar ze houdt vol, totdat mijn vriend op z’n kop gaat staan. Nou ja. Heks heeft geen enkel probleem om zich over te geven aan de meest wilde kermisattracties. Maar op m’n kop staan? Nou nee. Ik zie dingen al ondersteboven van nature. Volgens mij is het niet goed…..

Rusig achteroverliggend op de houten vloer van mijn woonkamer kijk ik bewonderend toe hoe hij geruime tijd in perfecte balans zijn voeten in de lucht steekt. De hemel bewandelt. Moedertje aarde een kopstoot geeft. Of hele diepe hulde brengt. De aanblik stemt me vredig….

Na de ‘les’ springen we op de vouwfietsen en scheuren naar Haagweg 4, een oude school vol kunstenaars van allerlei pluimage. Ik wil als eerst even kijken bij Peter Zuur. Hij maakt werk van enorme afmetingen tegenwoordig. Ik ben al jaren fan!

Fleur van de Berg

Fleur van de Berg met zeewierachtig rubberen mensfiguur aan haar voeten

Fleur van de Berg Fleur van de BergFleur van de Berg

Daarna is Fleur van den Berg aan de beurt. Ook haar werk volg ik al jaren. Ze weet me altijd weer te verrassen. Ook vandaag tref ik een paar geheel nieuwe objecten aan. Haar thematiek spreekt me bijzonder aan. Bovenstaand beeld bijvoorbeeld. Zij kan daar prachtig over vertellen, het is nog lang niet af…. Moeder aarde, het vrouwelijke, onze verantwoording ten opzichte van onze planeet, de cyclus van het leven. Zomaar wat thema’s, die ja aantreft in haar werk

Fleur van de BergFleur van de BergFleur van de BergFleur van de Berg

Maar niet in de laatste plaats: Humor. Menigmaal tovert haar werk een glimlach op mijn gezicht. De laatste jaren heeft ze zich bekwaamd in glas. Prachtige objecten maakt ze voor aan de muur. En er staat ook wat toegepaste kunst in de vorm van glazen schalen met heerlijke hapjes. Ze geeft les in deze techniek….. Interessante informatie!

Fleur van de Berg

En ook wel iets lugubers en sinistere

Fleur van de BergFleur van de Berg

Vervolgens vliegen via het huis van mijn vriend Schilder en langs de galerie van zijn broer naar de Vrijplaats Middelstegracht. Hier exposeert een vriendinnetje van me samen met Boukje van Ieperen.

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van IeperenBoukje van Ieperen

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Het duurt even voor ik Lenny Waasdorp gevonden heb. Ze staat op de eerste verdieping de zaak te overzien. ‘ Ha Heks, leuk dat je bent gekomen!’ Maar natuurlijk lieve Lenny, ik ben al jaren groot fan van je werk. Ik omhels deze prachtige dame.

Door de jaren heen is ze steeds meer de kant van fotografie opgegaan. Zeer speciale foto’s maakt ze!  Op Facebook stelt ze ons regelmatig bloot aan de meest bizarre profielfoto’s. Ik ben fan van haar prachtige zelfportretten. Ik herken iets, dat ik vroeger in het theater probeerde te doen. Durven rauw te zijn, lelijk soms. De schoonheid van donkere kanten. Absurde kanten.

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp kijkt uit over de benedenverdieping

Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Er is zoveel te zien, ik maak de ene foto na de andere. Wat een rijkdom, als je zo geïnspireerd bent!

 

 

Lenny WaasdorpLenny WaasdorpLenny WaasdorpLenny Waasdorp Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lachende Lenny temidden van haar werk

Na Lenny wippen we even bij steenvrouw, Rian Geurts, binnen. In haar atelier heb ik al heel veel foto’s gemaakt, ik hou van haar aaibare beelden en kleurige doeken. “Je mag overal aanzitten’, verzekert ze de bezoekers. Je ziet hen opgelucht kijken. Stiekem hadden ze natuurlijk al wat beelden lopen strelen…..

Rian Geurts Rian GeurtsRian GeurtsRian Geurts

IMG_3052

Steenvrouw met haar achterneef

Rian Geurts

Rian Geurts

Rian Geurts

Kijk maar, op de achtergrond wordt lekker over de beelden geaaid…..

Tor slot meren we aan in de galerie van mijn vriendinntje True en haar man Trueman:  Molly Ackerman, Fred Rohde en hun Expansionist Art Empire. We drinken lekker Thee buiten in het zonnetje. Later leidt True me rond in hun piepkleine galerie. Ze poseert voor 1 van haar werken. Ik bewonder de foto’s van Trueman. Dit zeer inspirerende echtpaar reist heel veel naar Japan. Daar laten ze zich inspireren met als gevolg: prachtig eigen werk en heel veel exposities van kunstenaars uit Japan!

.expansionistartempire.com, Molly Ackermanexpansionistartempire.com, molly Ackerman expansionistartempire.comexpansionistartempire.com

expansionistartempire.com

Molly Ackerman voor 1 van haar vele schilderijen

expansionistartempire.com

Prachtige fot’s van Fred Rohde

expansionistartempire.com, Fred Rohdeexpansionistartempire.com

expansionistartempire.com

Trueman

expansionistartempire.com, Fred Rohde