Zonnige zondag met veel wind. Heks vindt een kind. In haar eentje. Ik draag eendje in Haar handen. Voorzichtig door een moddersloot. Blijft hij leven? Gaat hij dood? Ik zal jou geschenken geven, watergodin. Laat hem in leven…..

Zondag eind van de middag fietst Heks de stad uit. Haar kleine hondje draaft naast haar. Kletsnat van een lekker bad in de Singel. Er staat een fris windje. De zon schijnt stralend, maar toch weerhoudt dit verplaatsen van lucht mensen om massaal de natuur in te gaan.  Ook de doodlopers en wielerfreaks zijn op 1 hand te tellen. Heerlijk!

Het is zo rustig, dat ik mijn mondkapje aan de wilgen hang. Bij het Valkenburgermeertje laat ik mijn varkentje lekker zwemmen. Hij stort zich keer op keer met overgave het water in. Op zoek naar dat balletje. Dat geweldige fantastische balletje……

Na een tijdje heb ik wel zin om weer naar huis te gaan. De energie is minimaal. Ik moet dat hele end nog terug. Ik kijk mijn monster aan. Lok-oogjes. Verleidersblik. Speels smeken…. Liedje van verlangen. ‘Nog eventjes, Vrouw, nog even stukje de polder in……?!’

Ik kan zijn smeekbede niet weerstaan. Even later zijn we weer onderweg. Naar ons bankje. Midden op een groot stuk weiland. Links en rechts sloten, bossages, eilandjes, het meertje op de achtergrond…..

Het is geweldig rustig. Heks gaat lekker zitten tekenen. Ik heb mijn tablet bij me. Al snel ben ik verdiept in mijn werk.

Ik zit al een hele tijd rustig te tekenen, mijn hondje scharrelend om me heen, als er plotseling enorm tumult ontstaat op een twintigtal meters afstand. Een eend zit geweldig te krijsen. Ik kijk op. Vikthor ook. Een paar kleine eendjes scharrelen verschrikt door het hoge gras. De moeder luid snaterend op een afstandje…. Wat is er gebeurd?

Dan een uit de kluiten gewassen herder en een klein fel kuttenlikkertje. Ze storten zich -opnieuw- op de eendjes. Heks krijst nu ook. VikTHor zit inmiddels aangelijnd toe te kijken hoe zijn Vrouw achter de honden aanjaagt.

De eigenaresse is een grote ongeïnteresseerde griet. Gehuld in een massief huispak van Roy Donders. Haar honden terug roepen? Ho maar. ‘Houd je honden even bij je, er lopen hier allemaal kleine eendjes…’ alsof Heks Spaans spreekt.

Dan, terwijl ze passeert, alle ontredderde eendjes liggen intussen alweer in de sloot met moeders, ‘Daar zit er ook nog ergens eentje tussen de spoorrails.’

Paniekerig begin ik langs de rail van de oude stoomtrein te rennen. Op zoek naar dat kleintje. Een heel stuk verderop vind ik het schatje. Suffig zit hij tegen een rail aangedrukt. Op een veld, waar menig hond loopt rond te jakkeren op dit tijdstip. Hem laten zitten is geen optie.

Zo loop ik dan met mijn kleine schat naar de sloot. Ik zet het beestje tussen de andere eendjes. Opgelost!

Maar, oh jee.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De nog immer paniekerig moeder gaat er snel van door met de rest van het grut. Mijn kleintje belandt aan de overkant van de sloot in het riet. Aan de kant van een eilandje. Bibberend. Alleen.

Heks jaagt langs de sloot om te zorgen dat de moeders, ik zie meerdere vrouwtjeseenden nu, allemaal luid snaterend, langs het eenzame kleintje gaan zwemmen. Hopelijk sluit hij zich vanzelf weer aan.

Maar nee. Ze zwemmen hem zo voorbij. Het kleintje verroert zich niet. Kut.

Ik begin het nu toch benauwd te krijgen. Die kleine moet weg daar uit dat donkere stuk riet. Ik probeer met een lange stok het diertje naar me toe te harken. Lukt niet. Nog een langere stok, een boomstam eigenlijk….., werkt ook niet. Alle andere eenden zijn intussen foetsie. Zelfs geen kleintje meer te bekennen ook. Behalve mijn schatje.

Op een afstandje volgt VikThor mijn verrichtingen met grote belangstelling. Wat is ze toch allemaal aan het doen, de Vrouw? Waarom trekt ze in godsnaam haar broek uit?

Heks springt in haar onderbroek in de moddersloot. Hij is veel dieper dan ik dacht. Ik waad door de zachte blubber naar de overkant. De onderkant van mijn spijkerhemd en spinnentrui worden ook nat nu. Ik vis het eenzame eendje uit het riet. Behoedzaam waad ik terug. Stap met een paar pikzwarte benen weer op het droge. Met mijn schat voorzichtig tegen me aan.

Terwijl ik het eendje in een fietstas parkeer, poets ik mijn benen een beetje schoon. Ik kleed me weer aan. Jeetje, wat een actie. Maar wat nu? Ik heb beloofd dit beestje te redden. Ik overweeg al om hem mee naar huis te nemen. Naar 7 monsters van katten……

Ik haal het eendje weer tevoorschijn en houdt het een hele tijd in mijn zachte handen.  Subtiele energie stroomt rondom het diertje en omhult het met een veld van liefde en veiligheid. De rust keert weer in zijn kleine lijfje. Na een tijd kijkt het beestje me gis aan. Zijn snaveltje tikt tegen mijn hand.

Dan plotseling: De eend met kroost zit weer in de sloot, waar het allemaal begon! Met de andere kleintjes. Ik sluip met mijn schat dichterbij. Ik ga nog 1 keertje proberen om het dier bij zijn moeder terug te plaatsen. Daar is hij toch veel beter af, dan bij mij.

Ik zet hem in het water. Snel peddelt hij weer terug naar de oever. Richting Heks! De moeder blijft op afstand. Ze heeft hoegenaamd geen interesse voor de kleine en moet al helemaal niks hebben van mensen…..

Heks trekt zich terug van de sloot. Nu is het een kwestie van afwachten. Komt het nog goed met dit eendje en zijn familie? Of is hij verstoten? Of is het eigenlijk een jong van een hele andere moedereend?

De moeder vliegt op en voegt zich bij de andere kleintjes, die intussen en heel end verderop  ronddobberen. Mijn kleine vriend zie ik niet meer. Hij lijkt spoorloos verdwenen te zijn. Een hele tijd draal ik nog op de plaats, waar ik hem liet gaan. Hij laat zich niet meer zien……

‘Ha Heks, wat leuk, dat je voor mijn verjaardag belt,’ Blonde Buurman belt me die avond terug, nadat ik hem ’s middags in paniek heb gebeld met allemaal eendenvragen. Hij is expert op het gebied van vogels en met name ook eenden. De achtertuin van zijn ouderlijk huis zat altijd helemaal vol met die beestjes.

‘We hebben ook weleens een geredde zwaan in huis gehad,’ vertelt hij me op een goede dag, ‘Maar die werd wel erg groot. En hij vertrouwde mensen en honden en dat laatste is hem uiteindelijk fataal geworden….’

‘Oh, ben je jarig? Gefeliciteerd!’ Heks zingt direct een paar liedjes voor haar oude vriend. Wat een geluk, dat ik hem op zijn verjaardag bel. Niet dat ik er aan gedacht had. Heks ia heel slecht in verjaardagen. Ik kan alleen die van mezelf onthouden.. …..

Dan vertel ik hem over Bertje, het kleine eendje, dat misschien ergens in een sloot zit te verpieteren in zijn eentje. ‘Jeetje, Buurman, had ik hem net toch mee naar huis moeten nemen?’

‘Die moedereenden zorgen heel slecht voor hun kroost. Ze tellen echt niet of ze allemaal aanwezig zijn. Er worden er ook regelmatig een paar opgegeten door een grote snoek. Ze houdt het niet bij. De eendjes zelf moeten zorgen, dat ze in haar buurt blijven…..’

‘Ze sprokkelen ook al vanaf dag 1 hun eten bij elkaar. Dus hij kan wat dat betreft voor zichzelf zorgen. En wat ook nog wel eens gebeurt, is dat ze gewoon achter een andere moeder gaan aanzwemmen…..’

‘Wat die kleintjes ook doen, is onder water duiken als er gevaar is. Ze verstoppen zich in het riet en steken dan alleen hun snaveltje als een soort snorkeltje boven het water uit. Ze kunnen dat een hele tijd volhouden…..’

Heks begrijpt nu eindelijk, waar dat kleine eendje gebleven is, nadat ik hem de laatste keer in het water heb gezet. Daarom kon ik hem niet meer vinden….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

’s Avonds draag ik de kleine in Haar handen. We waden door de nachtelijke sloot. Huiswaarts. Richting moeder, broertjes en zusjes. Op de hoek een Snoek. Hoofd groot en vervaarlijk. Een watergodin trekt aan mijn benen, waarom dit hapje laten gaan?

Omdat ik haar draag in Haar handen. Omdat ik het die kleine heb beloofd. Tegen het snoekenhoofd. Tegen de lange sliertige haren. Om mijn benen geslagen. Verstrikt. Vertraagd. Nauwelijks vooruit nu, de bocht om, we zijn er bijna…..

‘Ik zing voor je, ik breng je een geschenk. Morgen of overmorgen, maar zeker deze week. Een munt, een blinkende munt, laat mijn kleintje gaan. Een glanzende echte munt voor jou. KOMT ER AAN…’

Dan voel ik ontspanning. Verandering in de lucht. Mijn benen weer losgeraakt uit wuivende groene haren. Ik draag een eendje in Haar handen. Voorzichtig door een moddersloot. Blijft hij leven? Gaat hij dood? Ik zal jou geschenken geven, watergodin. Laat hem in leven…..

GOUD, GOUD, GOUD. Andere kleur laat ons koud….. Jorrit Bergsma onsportief en stout: Wil ook nog zo’n plakje goud

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, JORIT BERGSMA IS BOOS, onsportief gedrag van Joris Bergsma, dupeert zijn teamPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

GOUD, GOUD, GOUD. Als je verliest zit je fout.

Vandaag weer gouden medailles op de Spelen. Ik zit voor de TV te schrijven. De spannende races volg ik met ingehouden adem. De toestanden rondom het schaatsen volg ik met verbijstering. Wat nu weer? Jorrit Bergsma trekt zich terug als reserve. Vlak voor de wedstrijd! Nou ja. Wat is dit nu weer voor een verhaal.

De kletskousen commentatoren zitten te speculeren, wat er zou kunnen spelen. Een interview met Bergsma wordt uitgekauwd. Hij voelt zich ‘genaaid’. Want hij mag niet meeschaatsen. Daar ben je reserve voor, maar dat lijkt hij vergeten. De gouden medaille is naar zijn hoofd gestegen. Hij voelt zich gepasseerd, waar hij al op een zijspoor stond.

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

‘Misschien is hem iets toegezegd, rijden in een halve finale of iets dergelijks…’ , ‘Die ploeg gaat nu eenmaal met de besten van start, ze laten die medaille echt niet lopen vanwege Jorrits’ aspiraties.’ Als je als reserve geen enkele race meerijdt, krijg je nu eenmaal geen medaille….. (Ook loopt die persoon 25.000 euro (!) bonus mis) En Heks vermoedt, dat em daar de kneep zit: Die begeerde gouden plak.

Jorrit wil met twee van die dingen naar huis. En als hij daarvoor een scène moet schoppen, zal hij het niet laten. Wat een kolere streek zo vlak voor de start. Het moet toch door al die hoofden spoken, dat kan niet anders. Jorrit Bergsma laat zich in de kaart kijken. Van zijn slechtste kant zien.

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland

Geef mij dan maar Sven. Hij keek wel zuur bij zilver op de 10 kilometer. Toen hij door diezelfde Jorrit naar huis werd gereden. Maar geen onvertogen woord. Ook vier jaar geleden niet, toen hij door een megafout van zijn coach, Gerard Kemkers, zijn gouden medaille op diezelfde afstand misliep. Het is niet mijn favoriete schaatser, deze wat afstandelijke man. Maar jeetje, wat een klasse sportman. En wat leuk, dat hij met zijn team heeft gewonnen. Zonder reserve. Lekker puh.

En wat leuk ook, dat de dames het kunstje nog eens dunnetjes overdoen. Met grote overmacht veroveren ook zij het goud. Hun tegenstander, de Poolse ploeg, liet wel een reserve meerijden in de laatste wedstrijd. Om haar in de zilveren medaille te laten delen. Ze reden geen deuk in een pakje boter, het leek nergens naar qua wedstrijd. Meedoen is belangrijker dan winnen, maar je moet natuurlijk wel je gloeiende best doen…… Vindt Heks.

Ach, het is allemaal relatief.

GOUD, GOUD, GOUD. Als het in je mond zit, ben je oud…..

PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland PLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederlandPLOEGEN ACTERVOLGING, GOUD, OLYMPISCHE SPELEN 2014, dames en heren goud, gouden medaille nederland