Heks kijkt naar de Tour. De hele middag kabbelt het voort op de buis. Dan: Spanning en sensatie. Het peloton breekt in tweeën. Waaiers wapperen je om de oren. Weer winst voor Jumbo Visma. En hun kopman doet goede zaken……. Wat een geweldige ploeg. Wat is toch hun geheim? Ik zal het je verklappen: Ze gunnen elkaar wat!

Vanmiddag kijk ik naar de Tour. Een lange rit met waarschijnlijk een massasprint aan het eind. Groenewegen zit nog steeds vooraan. Heerlijk.

Tussendoor wordt er flink geluld. Geouwehoerd. Geklessebest. Door stoere kerels. Wie zegt er dat wij dames lang van stof zijn? Wie durft te beweren dat heren efficiënt converseren?

Eindeloos staat Herman van der Sande te oreren met alweer een oud renner. Rob Harmeling in dit geval. Beiden geven hun mening over deze geweldig leuke Tour. Er worden allemaal oude koeien van stal gehaald. En uit de sloot. Toen was het snoeiheet, toen viel er eentje dood. Toen won die en die, toen hebben we het verkloot. Precies hier. Op dezelfde berg. Of de vorige. Of de volgende.

‘Je hoeft niet te drummen en te duwen in de bochten,’ roept van der Sande over het komende stuk van vandaag. Heks houdt toch zo van het wielerjargon. Het sleuren en stoempen. ‘Ze hebben die kopgroep aan een draadje,’ vervolgt Herman. ‘Ja, de klassementsrenners hebben geluk…..’ antwoordt zijn gesprekspartner, ‘Dit was vroeger de kookpot van Frankrijk. Dit jaar is het helemaal niet te warm hier….’

Ik vind het wel jammer, dat het niet bloedheet is in die beruchte kookpot. Ik zie die wielergasten graag sterven, toch overleven, er weer bovenop komen en voortleven. Terwijl ze gewoon doorstoempen. Geparkeerd staan door de hongerklop om dan toch met twee vingers in de neus die etappe te pakken…..

Extreme omstandigheden willen dan nog wel eens helpen……

Heks ligt al dagen stiekempjes gestrekt. Het valt niemand op, want het is geen geweldig weer. Het valt sowieso altijd geen hond op, als ik in de lappenmand ben. Behalve dan mijn eigen hondje. Die ligt te balen aan het voeteneind van m’n bed. Hij vindt zo’n dodelijk vermoeide heks maar niks.

Ik slaap uren achter elkaar. Val ’s avonds in slaap voordat ik heb gegeten. Al een paar dagen. Dus heb ik vandaag de warme hap alvast om vier uur ’s middags achter de kiezen gepropt. Beter vroeg dan nooit.

Oh, wat heb ik lekker gekookt. Zal ik mijn receptje geven? Van glutenvrije, lactosevrije, sojavrije calamaris met veganistische citroen/knoflookmayonaise?  Supersimpel en heel lekker! Vooral voor de televisie tijdens ‘De Avondetappe’.

Zet twee schaaltjes klaar. In de ene doe je een mengsel van 1 deel boekweitmeel en 2 delen kikkererwtenmeel, flinke snuf zout, cajunkruiden en mediterrane kruiden er door mengen. In de andere schaal kluts je twee eitjes. Eventueel nog wat van de kruiden er door mengen.

Op het vuur een hoge smalle pan met een flinke laag olie. De calamaris moet echt koppie onder gaan. Verwarmen tot 180 graden. Steek een stokje in de olie. Als de olie om het stokje bruist kan de calamaris er in.

Haal de inktvisringen door  het meelmengsel en vervolgens door het eiermengsel. Hop in de olie. Drie minuten geduld AUB en laten uitlekken op keukenpapier.

De saus maak ik van een flinke hand rauwe cashewnoten met het sap en de rasp van een uit de kluiten gewassen citroen. Vier eetlepels olijfolie erdoor. Teentje knoflook. Halve theelepel zout. In de keukenmachine fijn pureren tot een romige rijke saus.

Serveren met een leuk groentegarnituurtje. Of zoals Heks als bijgerecht bij een pastamaaltijd. Of gewoon zo voor de buis met een glutenvrij biertje er naast en de Tour op de achtergrond.

In de Tour is nu van alles aan de hand. Er zijn opeens 2 pelotons ontstaan. En een kopgroep. ‘Wat een ongelofelijk blunder. Pinot gaat nu zelf op kop rijden, ja hij zal wel moeten. Complete paniek natuurlijk. Iedereen laat hem lekker rijden. Ik hoop dat Groenewegen in die groep zit….’

Heks volgt niet helemaal wat er gebeurt. ‘Wat een blunder zeg,’ hoor ik steeds. Waar is Groenewegen? ‘Ze willen Pinot niet terug laten komen. En Fûgelsang….. Dan is Groenewegen ook kansloos…….’

Wat een leuke Tour hebben we dit jaar. Geen gecontroleerd gekut met oorwurm Froome.  Nee, er gebeurt van alles. De Nederlanders doen het geweldig. Eerlijk zal het nooit worden, de wielersport.

In het ene team hebben ze bijvoorbeeld allemaal op maat gemaakte peperdure aerodynamische stuurtjes. Het scheelt je minuten tijd per uur. Andere teams hebben niet zulke stuurtjes. Te duur.

Oh, krijg nou wat, allemaal waaiers. Niet best. Een slagveld……

‘Groenewegen heeft niet de benen om het kolletje te verteren,’ roept de verslaggever. Hij is voor vandaag dus gezien. Spanning en sensatie. Wat een leuke Tour! ‘ Een zwarte dag voor Pinot.T’is koers hè?’ schreeuwt de commentator opgewonden, ‘Ja. T’is koers……!’

Wout van Aert wint de sprint. In zijn eerste ronde van Frankrijk. Een super leuke Belg in dienst van Jumbo Visma. Een veldrijder! Wat een verrassing! En onze eigenste Kruiswijk slaat een slag in het klassement.

 

 

Heksen houden zonder meer van kwee-appels en kweepeer. Twee heksjes in een boom: Begerig komen ze op stoom. Wat een rijkdom: Het is een droom!

Vrijdagmorgen gaat de bel. Ik steek mijn hoofd uit het raam. Fiederelsje staat in de steeg. Mijn hulp en ik zijn net druk bezig om mijn huis op te ruimen. Het is een gigantische harige bende zo vlak voordat de stofzuiger er doorheen wordt gejaagd. Geen ideale omgeving voor iemand met een stevige kattenallergie. Toch komt mijn uiterst allergische vriendin hoestend en proestend binnen.

‘Dat is niet van de katten, hoor. Ik ben gewoon snipverkouden. Geef me maar geen zoen.’ Vervolgens deponeert ze vol flair een enorme pot pruimenjam op de keukentafel. De supervariant. Met cognac. Jammie!

‘Ja, ik ben toch jouw persoonlijke hofleverancier. Dus ik dacht er moet maar weer een potje komen. Net gisteren gemaakt.’ Kijk, dat is nu zo mooi van heksige vriendinnetjes. Die voelen precies aan wanneer de eerder geleverde potjes jam leegraken!

‘Ik heb wat kweeperen voor je,’ Heks heeft ook een verrassing in petto, ‘ik weet dat je daar gek op bent. Van True gekregen. Eigen oogst uit haar magische tuin.’ Mijn vriendin is verrukt. Kweeperen zijn bijna nergens te krijgen in ons globaliserende kikkerlandje. En het is toch zo’n mooie vrucht. Je kunt er de lekkerste gelei van maken.

‘Ik ben nog nooit in haar tuin geweest. Wel heb ik de foto’s op je blog gezien. Prachtig!’ Het is echt een tuin voor Fiederelsje met al die eetbare bloemen en weelderig struweel. Mijn oude vriendin heeft een  vergelijkbare miniversie rond haar eigen huis.

‘Ik weet nog een boom met kweeperen in een park hier vlakbij,’ ratel ik enthousiast, ‘vorig jaar zat er een man in die boom. Een buitenlander. Volgens hem weten Nederlanders helemaal niet dat je die dingen kunt eten. Hij blij natuurlijk. Kan hij lekker zijn gang gaan. Volgens mij heeft hij al geplukt dit jaar, want er zitten alleen nog vruchten boven in de boom,’ ik grinnik, ‘Het is maar een klein mannetje met korte armpjes……’

‘Zullen we morgen de rest uit die boom proberen te halen?’ kwijlt mijn vriendin begerig, ‘Ik heb wel een klein keukentrapje eventueel.’ Nu heeft Heks een flinke trap gevonden dit voorjaar. In de magische container hier in de steeg. Eigenlijk bedoeld voor het puin uit Museum Boerhaave.

Sinds dat ding er staat is er een levendige ruilhandel ontstaan in de wijk. Wat je niet meer wilt hebben gooi je erin en regelmatig komt er dan iets uit dat je wel wilt! Zo heb ik al vier flinke spiegels, een kroonluchter, twee Marokkaanse schalen en die trap gescoord…..

Vandaag gaan we dan op kweeperenpad. Nou ja, peren. Als ik vanmorgen even poolshoogte neem bij de boom zien ze er nogal appelig uit. Ik stuur Fiederelsje een app met foto. ‘Bestaat er ook zoiets als een kwee-appel?’ Mijn vriendin zoekt het op op internet en ja. Die bestaan! Tijdens mijn verkenningtocht ontdek ik nog twee bomen vol kwee-appeltjes. Wat geweldig!

Om een uurtje of twee fietsen we met een paar enorme tassen richting park. Onderweg haal ik de ladder uit mijn auto. Die staat voor het politiebureau geparkeerd in verband met ‘Leidens Ontzet’ ofwel ‘Dwie Oktobew’. De stad is vergeven van de mensen. Het laatste stuk fiets ik met de ladder. Geen gezicht volgens mijn vriendin. Maar het gaat gelukkig goed.

img_9198

In het park gaan we aan de slag. Genadeloos roven we boom na boom leeg. Nou ja, bijna leeg. We laten nog wat exemplaren hangen voor het mannetje. Mocht hij nog terugkomen….

VikThor rent om ons heen met een kwee-appel in zijn bekje. Hij is helemaal door het dolle. Wat is dit leuk! De Vrouw in een boom! Ze lijkt wel een kat!

Met overvolle fietstassen laveren we weer naar huis. Gnuivend verdelen we de buit. ‘Neem jij maar het leeuwendeel mee, Fiederelsje, ik weet dat je er dol op bent! En dat je er heel veel lekkere dingetjes van gaat maken! Ik ben van plan om er flink wat in Elzasser zuurkool te verwerken. Sinds ik dat recept heb ontdekt ben ik dol op zuurkool!’

Met een brede grijns op ons gezicht nemen we afscheid. Het was een zeer geslaagde rooftocht. Wat zijn we in onze nopjes!

Een paar uur later stuurt Fiederelsje een link met een heleboel kweepeerrecepten. Het water loop me in de mond. Ik zie allemaal interessante gerechten voorbij komen. Maar ook kweepeerlikeur en wodka. ‘Volgens mij zijn die recepten ook prima te gebruiken bij kwee-appels. Het was heerlijk om zo samen in de bomen te hangen!’ schrijft mijn vriendin.

Ja, als vanouds. We hebben al heel wat strooptochten ondernomen samen. Brandneteltjes, duindoorn, bramen  en egelantier: Ze hebben allemaal aan onze heksenketels moeten geloven.

Na de strooptocht ga ik rusten. Vanavond is het feest in de stad en we willen ergens gaan salsadansen.

 

 

De nachtmerrie duurt voort. Terwijl ik dit zit te schrijven gaat het in Parijs bergafwaarts. Wat een toestanden. Woorden schieten tekort….

 

vrijheid

Het is weer zover. Heks ligt al de hele week in bed. Ik heb geen millimeter energie. Met moeite loop ik mijn rondjes met Ysbrandt. Om dan snel weer plat te gaan. Sinds ik maandag bij Cowboy vertrok heb ik geen mens meer gezien. Op de doktersassistente na dan. Gevangen in je eigen huis. Dat is het lot van veel MEpatiënten. Sinds ik vorige zomer mijn hondje heb behandeld met gifbaden is het weer helemaal mis met mijn brakke gezondheid. Het subtiele evenwicht, dat ik na jaren vitaminen en mineralen slikken had bereikt is naar het zich laat aanzien naar de pielegaaien.

DE 14 regels van Johan Cruijff

Vanmorgen ontwaak ik met Doctor Phil. Hij heeft een echtpaar in zijn programma. De man is een niet te geloven vervelende kerel. Hij neemt van niemand iets aan en beschuldigt zijn vrouw van de meest afschuwelijke dingen. Hij controleert haar bij voortduring. Valt haar lastig, valt haar collega’s lastig, gebruikt fysiek geweld. Kortom: Een supereikel. Als blijkt uit een test met leugendetector door iemand van de CIA, dat zijn vrouw de waarheid spreekt, lapt hij dat net zo gemakkelijk aan zijn laars….

fuck de regels

Dat is altijd gevaarlijk, mensen die hun eigen spelregels hanteren. Iemand zei tegen Heks onlangs, dat het feit, dat de rechter in het voordeel van zijn opponent uitspraak had gedaan bij een bepaalde zaak in het verleden hem niets zei: ‘Rechters geven iedereen maar gelijk, ik ben er niet van onder de indruk!’ Het is een gerespecteerd lid van de maatschappij, die deze uitspraak deed. Niet de eerste de beste dus.

recht op vrijheid van meningsuiting

Het is vergelijkbaar met maffiapraktijken. Binnen deze criminele organisatie hanteert men ook zijn eigen regels, normen en waarden. Iedereen buiten de maffiafamilie is in feite vogelvrij. Als je je als familielid tegen de familie keert ben je er nog slechter aan toe. Dat is hoogverraad….. Geweld wordt bepaald niet geschuwd. En hoe romantisch het er ook uitziet in die lekkere lange Gothfatherfilms, met de geweldige feesten en dergelijke: De realiteit is verre van rooskleurig.

freedom-of-speech-spandoek,vrijheid van meningsuiting

De waarheid is, dat het van geen kanten klopt, dit gedragsprotocol. Het gaat in tegen ons basale recht op vrijheid, ons fundamentele recht als mens om ons te uiten. Op het hebben van een eigen mening. We hebben gisteren goed ingepeperd gekregen, wat er gebeurd als we aan dit recht gaan tornen.

TEGEN DE WET, OVERTREDING

Op de televisie zie ik nu beelden uit Frankrijk. Twee gestoorde gekken houden daar iemand gegijzeld in een drukkerij. Waarschijnlijk in de hoop te worden opgeblazen, het liefst nadat ze nog flink wat onschuldige mensen de dood in hebben gejaagd. Ze hebben waarschijnlijk het gestoorde idee, dat ze hoogstpersoonlijk door Allah worden ontvangen met een stel lekkere wijven. Wel maagd natuurlijk, want anders is het maar ranzig…..

 

Gisterenavond heb ik weer uitgebreid gekeken naar allerlei programma’s rondom de afschuwelijke aanslag in Parijs. De gekte in Syrië, het ideaal van de Islamitische Staat, de schrikbarende denkbeelden onder Moslims in Nederland, een interview met Hirsi Ali…..

\voltaire, vrijheid van meningsuiting

Laatstgenoemde hield een pleidooi tot modernisering van de Islam. Volgens haar is deze religie geheel verouderd. Ik moet zeggen, dat die rare geweldsboodschappen inderdaad nogal Oudtestamentisch aan doen. Kijk naar het Christendom. Ook daar was het vroeger Van Dik Hout Zaagt Men Planken. Tijdens de kruistochten trokken er ook jongemannen met harnassen aan naar het Midden Oosten om daar een potje te vechten. Die kruisridders waren ook bepaald geen lekkertjes.

kruisridders, ridders op kruistocht

En wat te denken van de Inquisitie? Een vrouwonvriendelijke instituut is niet denkbaar. Alles wat riekte naar het vrouwelijke, de oude religie van de Godin, werd op de brandstapel gegooid. En dat allemaal onder het mom van het ware geloof!

 

Als het Christendom zich niet af en toe een beetje had geëmancipeerd, dan zaten wij ook allemaal met een hoofddoekje om achter het aanrecht met de man als hoofd van het gezin. En waarschijnlijk zonder stemrecht…… Nederlandse vrouwen droegen overigens zo’n 40 jaar geleden dagelijks een kopvot. Met een stel sexy en opwindende krulspelden eronder!

KOPVOT, HOOFDDOEKJESVERBOD, PROTEST, ISLAMITISCHE DAMES

De man in de televisieshow van Phil mag als verloren worden beschouwd. Ik denk niet, dat het nog goedkomt met hem, vastbesloten als hij is om zijn gelijk te halen. Hij slaat het ene onzinnige argument na het andere uit. Zijn vrouw zit erbij met een volledig door jarenlange stress geruïneerd gezicht. Hij beschuldigt haar van vreemdgaan, maar Heks kan zich niet voorstellen, dat zij met wie dan ook seks heeft. Ik verdenk haar van jarenlange droogstand. Haar van verdriet verwrongen gelaat is het beste voorbehoedsmiddel ter wereld…..

Wel biecht ze op, dat ze zo’n vijfentwintig jaar geleden inderdaad haar toenmalige vriend heeft bedrogen. Ze was achttien en al vier jaar samen met die jongen, tegenwoordig haar man. Ze heeft een keer een fout gemaakt, jammert ze. De man begint te schuimbekken. Zie je wel, hij heeft het toch gezegd. Ze liegt dat ze barst.

zie je wel

Heks denkt ook ‘Zie je wel’. Zie je wel, dat ook in dit afschuwelijke verhaal geleden PIJN de oorzaak is van alle ellende. Ook al is het lang geleden. Ook al was zij nog maar piepjong. Ook al …….

Intussen zie ik op televisie hoe helikopters zich boven een kleine drukkerij in Noord Frankrijk verzamelen. Het gebied, waar ik regelmatig met mijn Moslimvrienden doorheen ben gejast in mijn eerste eigen auto, de Volkswagen Jetta. Regelmatig zette ik daar ergens de vriend, die ging trouwen met zijn nicht, af in een Moslimenclave. Een aardige vent.

vrijheid van meningsuiting, iedereen moet zijn bek houdenvrijheid van meningsuiting

Ik ben ook wel eens op bezoek geweest bij familie van mijn geliefde in Angoulême. Een aantal families leeft daar op boerderijen in de heuvels op het Franse platteland. Heks is daar extreem gastvrij onthaalt. Met moeite konden we ons losrukken uit deze gezellige familieclan. Compleet met hoofddoekjes, baarden en soepjurken dartelden ze door de Dordogne met hun kudde schapen en geiten.

islamitische bakker

Ik hoop, dat de twee broers levend uit die drukkerij worden gehaald. ze willen een heldendood sterven, maar ik gun het hen niet. Het lijkt me beter, als ze levenslang kunnen nadenken over de frustratie en pijn, die hen vatbaar heeft gemaakt voor het plegen van deze wandaad. Ook denk ik aan hun familie. Misschien wel met een eenvoudige boerenhoeve ergens op het Franse platteland. Of met zo’n geweldige bakkerij in een voorstad van Parijs. Ook deze jongens hebben een moeder….

islamitische bakker

In ons land zag ik een tijdje geleden een Marokkaanse man op televisie, wiens zoon vertrokken was naar Syrië. De man had aan alle bellen getrokken, die je je maar kunt voorstellen. Hij vond het verschrikkelijk en had alles in het werk gesteld om zijn kind tegen te houden. Kreeg hij hulp? Werd hij gesteund? Niet echt. Wel regende het achteraf verwijten over zijn arme hoofd.

Mensen, die hun eigen regels maken. Vanuit hun pijneilandjes anderen terroriseren. Niet onder de indruk zijn van de grondwet en onze basale rechten als mens. Zoals ons recht onszelf te uiten. Je komt ze overal tegen. Onder Moslims. Onder Amerikaanse huisvaders. En ik ken ook echt wel een paar  Nederlanders, die zich er schuldig aan maken. Het levert ongetwijfeld iets op, anders zou je je er niet aan wagen.

vogelvrij op straat

Tegelijkertijd kost het je ook iets, je sluit het je uit van het Interzijn met andere mensen. Je jaagt ze tegen je in het harnas. Je isoleert je van hun liefde, want waar liefde hoort te huizen heerst angst. Maar ja. Tja…

Youssef Azghari: Nooit is het een cartoonist gelukt mij als moslim op de kast te jagen!

Later vandaag zie ik alle ellende in Parijs. Ik denk aan de woorden van Cowboy: ‘De Eerste Wereldoorlog is begonnen met een aanslag…’

verbod op gezichtsbedekkende kleding

Weekendje Antwerpen met Cowboy: Kunst, cultuur en Vlaamse frieten!

langs de kade ,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman

Vrijdagmiddag, een paar weken geleden, rijd ik met Cowboy de stad uit. We gaan een weekendje naar Antwerpen. Met onze laatste Blokker-coupon. Het zit al een half jaar in de planning. De coupon is bijna verlopen…..

langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman

‘We gaan vroeg rijden hoor!’, zeiden we gisteren tegen elkaar. Heks had haar spulletjes ingepakt, hondje overgedragen, kattenoppas geregeld. Toch is het al ruim twee uur als we eindelijk op weg zijn. We zijn eerst op goeie schoenen uitgeweest voor mijn lief met zijn moeilijke voeten. Hij heeft een soort eendenflappers: smal van achteren, uitwaaierend in de breedte. Alleen de zwemvliezen ontbreken.
IMG_5949langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
In Antwerpen is het verschrikkelijk weer. Het regent bakken van de hemel. Terwijl we de bagage uitladen raken we volkomen doorweekt. We besluiten te picknicken in de hotelkamer. We hebben allemaal lekkere dingetjes in een koelbox gegooid: dat komt nu mooi uit.
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Heks spreidt een tafelkleedje op het bed en stalt de zalm, pesto, kippenpootjes, avocado, rucola, tomaatjes en radijsjes uit. We vermaken ons prima, terwijl de tropische regenbui nog even aanhoudt.
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Uiteindelijk lopen we op ons gemak de stad in. Vlak achter ons hotel ligt een Art Nouveauwijk. Wat een mazzel, architectuur onder voetbereik! We lopen en lopen, stadspark, centrum, kathedraal…. Uiteindelijk zijgen we neer op een terrasje. Nu is het onze beurt om mensen te observeren. Onder het genot van een enorm glas sangria.
Later wandelen we langs de Schelde. Ik zie een prachtig gedicht op de muur aangebracht  over een enorme afstand. Fantastisch! Ze zijn hier bepaald niet wars van en beetje cultuur!
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Tegen de tijd, dat we weer richting hotel bewegen zijn we hongerig. We besluiten een frietje te scoren. Ik bestel een middelmaatje puntzak. Het blijkt genoeg om een vooroorlogs katholiek gezin te voeden! Wat een enorme berg. Geen wonder dat de Belgen ons Nederlanders maar krentenkakkers vinden. Alles is hier goedkoper en de porties zijn enorm!
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Heks heeft net een vastenkuurtje achter de rug, dus na tien frietjes zit mijn geslonken maagje vol. Cowboy frommelt verwoed zijn puntzak helemaal naar binnen. Kreunend zit hij naast me in het schattige trammetje terug. Om daarna in het hotel op bed te vallen. Bewegingloos blijft hij liggen.  Pas de volgende morgen krijgt hij weer praatjes. Heel veel praatjes. Dat dan weer wel……
  langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman