Heksen houden zonder meer van kwee-appels en kweepeer. Twee heksjes in een boom: Begerig komen ze op stoom. Wat een rijkdom: Het is een droom!

Vrijdagmorgen gaat de bel. Ik steek mijn hoofd uit het raam. Fiederelsje staat in de steeg. Mijn hulp en ik zijn net druk bezig om mijn huis op te ruimen. Het is een gigantische harige bende zo vlak voordat de stofzuiger er doorheen wordt gejaagd. Geen ideale omgeving voor iemand met een stevige kattenallergie. Toch komt mijn uiterst allergische vriendin hoestend en proestend binnen.

‘Dat is niet van de katten, hoor. Ik ben gewoon snipverkouden. Geef me maar geen zoen.’ Vervolgens deponeert ze vol flair een enorme pot pruimenjam op de keukentafel. De supervariant. Met cognac. Jammie!

‘Ja, ik ben toch jouw persoonlijke hofleverancier. Dus ik dacht er moet maar weer een potje komen. Net gisteren gemaakt.’ Kijk, dat is nu zo mooi van heksige vriendinnetjes. Die voelen precies aan wanneer de eerder geleverde potjes jam leegraken!

‘Ik heb wat kweeperen voor je,’ Heks heeft ook een verrassing in petto, ‘ik weet dat je daar gek op bent. Van True gekregen. Eigen oogst uit haar magische tuin.’ Mijn vriendin is verrukt. Kweeperen zijn bijna nergens te krijgen in ons globaliserende kikkerlandje. En het is toch zo’n mooie vrucht. Je kunt er de lekkerste gelei van maken.

‘Ik ben nog nooit in haar tuin geweest. Wel heb ik de foto’s op je blog gezien. Prachtig!’ Het is echt een tuin voor Fiederelsje met al die eetbare bloemen en weelderig struweel. Mijn oude vriendin heeft een  vergelijkbare miniversie rond haar eigen huis.

‘Ik weet nog een boom met kweeperen in een park hier vlakbij,’ ratel ik enthousiast, ‘vorig jaar zat er een man in die boom. Een buitenlander. Volgens hem weten Nederlanders helemaal niet dat je die dingen kunt eten. Hij blij natuurlijk. Kan hij lekker zijn gang gaan. Volgens mij heeft hij al geplukt dit jaar, want er zitten alleen nog vruchten boven in de boom,’ ik grinnik, ‘Het is maar een klein mannetje met korte armpjes……’

‘Zullen we morgen de rest uit die boom proberen te halen?’ kwijlt mijn vriendin begerig, ‘Ik heb wel een klein keukentrapje eventueel.’ Nu heeft Heks een flinke trap gevonden dit voorjaar. In de magische container hier in de steeg. Eigenlijk bedoeld voor het puin uit Museum Boerhaave.

Sinds dat ding er staat is er een levendige ruilhandel ontstaan in de wijk. Wat je niet meer wilt hebben gooi je erin en regelmatig komt er dan iets uit dat je wel wilt! Zo heb ik al vier flinke spiegels, een kroonluchter, twee Marokkaanse schalen en die trap gescoord…..

Vandaag gaan we dan op kweeperenpad. Nou ja, peren. Als ik vanmorgen even poolshoogte neem bij de boom zien ze er nogal appelig uit. Ik stuur Fiederelsje een app met foto. ‘Bestaat er ook zoiets als een kwee-appel?’ Mijn vriendin zoekt het op op internet en ja. Die bestaan! Tijdens mijn verkenningtocht ontdek ik nog twee bomen vol kwee-appeltjes. Wat geweldig!

Om een uurtje of twee fietsen we met een paar enorme tassen richting park. Onderweg haal ik de ladder uit mijn auto. Die staat voor het politiebureau geparkeerd in verband met ‘Leidens Ontzet’ ofwel ‘Dwie Oktobew’. De stad is vergeven van de mensen. Het laatste stuk fiets ik met de ladder. Geen gezicht volgens mijn vriendin. Maar het gaat gelukkig goed.

img_9198

In het park gaan we aan de slag. Genadeloos roven we boom na boom leeg. Nou ja, bijna leeg. We laten nog wat exemplaren hangen voor het mannetje. Mocht hij nog terugkomen….

VikThor rent om ons heen met een kwee-appel in zijn bekje. Hij is helemaal door het dolle. Wat is dit leuk! De Vrouw in een boom! Ze lijkt wel een kat!

Met overvolle fietstassen laveren we weer naar huis. Gnuivend verdelen we de buit. ‘Neem jij maar het leeuwendeel mee, Fiederelsje, ik weet dat je er dol op bent! En dat je er heel veel lekkere dingetjes van gaat maken! Ik ben van plan om er flink wat in Elzasser zuurkool te verwerken. Sinds ik dat recept heb ontdekt ben ik dol op zuurkool!’

Met een brede grijns op ons gezicht nemen we afscheid. Het was een zeer geslaagde rooftocht. Wat zijn we in onze nopjes!

Een paar uur later stuurt Fiederelsje een link met een heleboel kweepeerrecepten. Het water loop me in de mond. Ik zie allemaal interessante gerechten voorbij komen. Maar ook kweepeerlikeur en wodka. ‘Volgens mij zijn die recepten ook prima te gebruiken bij kwee-appels. Het was heerlijk om zo samen in de bomen te hangen!’ schrijft mijn vriendin.

Ja, als vanouds. We hebben al heel wat strooptochten ondernomen samen. Brandneteltjes, duindoorn, bramen  en egelantier: Ze hebben allemaal aan onze heksenketels moeten geloven.

Na de strooptocht ga ik rusten. Vanavond is het feest in de stad en we willen ergens gaan salsadansen.

 

 

Telefoontje met uitnodiging voor familiereünie voert me terug naar het verleden. Naar een klein juwelierszaakje in de Morststraat te Leiden. Even sta ik daar weer als klein Heksje met mijn vader, terwijl zijn oom een lieveheersbeestjesringetje om mijn vinger schuift.

ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud

De dag na kerst gaat de telefoon. Een man noemt zijn naam. Ik ken hem niet, maar zijn achternaam klinkt bekend. Het is dezelfde als die van mijn grootmoeder aan vaderskant. Het blijkt een achterneef te zijn! De zoon van de broer van mijn oma. ‘Je zult wel niet meer weten, wie mijn ouders waren. Ze zijn al ruim vijfentwintig jaar geleden overleden!’ Maar Heks herinnert zich deze oudoom en zijn vrouw nog heel goed. Als kind kwam ik regelmatig in hun piepkleine winkeltje aan de Morsstraat.

ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud

De broer van mijn grootmoeder was juwelier. Misschien in navolging van zijn vader, die zilversmid was. Er circuleren in de familie nog steeds voorwerpen van de hand van mijn overgrootvader. Ik heb nog een aantal zilveren vaasjes. Met een deukje hier en daar.

images-73ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud

Als je door de zware voordeur met aan weerszijden een kijkdoos van een etalage binnenkwam rinkelde er een belletje in een geluidloze ruimte: Je begaf je je in een andere wereld. Een donkere wereld. Een omgeving van houten lambrisering, spiegels en met fluweel bekleedde uitstalkasten.

ouderwetse leesbibliotheek

Mijn oudoom kwam dan joviaal uit zijn werkplaatsje achter de winkel tevoorschijn. Daar was het wel licht, want daar zat hij te priegelen aan horloges, kettingen, armbanden en wat er verder allemaal voor reparatie op zijn werkbank terecht kwam. Daar heeft hij ook gaatjes in mijn oren geprikt, toen ik twaalf jaar was en het eindelijk mocht van mijn ouders.

ouderwetse slagerij

Tot die leeftijd moest ik het met ringetjes om mijn vinger doen. Maar wel hele speciale exemplaren. Met een lieveheersbeestje erop. Voor mijn gevoel heb ik er wel dertig gekregen, steeds groeide zo’n ring niet mee met mijn vinger en dan kreeg ik weer een groter exemplaar. Maar eerlijk gezegd denk ik dat het maar een paar keer gebeurd is. Het maakte gewoon veel indruk. Ik was dol op die kleuterjuweeltjes!

ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud

Wel wilde hij altijd een kusje. Als kleine kinderen, ook mijn zusters kregen zo’n kleinood, hadden we daar weinig problemen mee, maar eenmaal in de pubertijd wilden we dat niet meer. Al snel verwaterden de bezoekjes aan zijn winkeltje. De ringetjes hadden afgedaan en zoals zovele pubers sloeg ik mijn vleugels uit en vloog de wijde wereld in. Uiteindelijk streek ik niet eens zover van zijn stulpje neer. In de tijd met Tanneke leerde ik de oude kapper uit die ouderwetse winkelstraat kennen. Die herinnert zich deze oom en tante nog heel goed. En ook mijn eigen oma.

ouderwetse kapperswinkel, etalage

‘Jouw grootmoeder was zo’n fantastische vrouw. Altijd heel sociaal en betrokken. Ze had het mooiste haar dat je je maar kunt voorstellen. Dik en pikzwart. Tot op hoge leeftijd had ze nauwelijks een streepje grijs in heur haar. Ik vond het een voorrecht om haar te kappen.’

ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud

Ja, Heks herinnert zich die goede ouwe tijd nog wel. Maar deze neef kan ik me echt niet voor de geest halen. Zijn stem klinkt echter bekend. Ik herken die typische intonatie, die me aan verjaardagen bij mijn grootouders doet denken. Binnenkort hebben we een reünie met alle neven en nichten van deze familietak. Dat zal een drukke bende worden, want volgens mij is ook die kant van mijn familie behoorlijk uitgebreid.

ouderwetse juwelier, etalage, zilver en goud