In memoriam……… Droevig nieuws en ontroerend afscheid. Onze lieve Janneke is gaan hemelen. Mijn grootste fan! Mijn meest trouwe lezeres! Haar kleine gestalte laat een krater na in het leven van haar dierbaren. Goede reis, lieve vriendin. Dank je wel voor jarenlange vriendschap en plezier!

Op een kwade donderdag haal ik een grote grijsgerande envelop uit de brievenbus. Ik staar er naar. Verschrikt. Wie? Even bekruipt me de absurde gedachte dat het een voorouder van me betreft. Dat niemand me heeft ingeseind, dat het einde daar was. Ik schud die muizenis uit mijn kop en scheur de enveloppe open.

Wie heeft ons verlaten? Een prachtige kaart met een schildering, die me vaag bekend voorkomt. Dan zie ik het: Mijn kleine weerspannige vriendin Janneke heeft het aardse voor het eeuwige verwisseld, het schilderij is van haar hand! Jip is zijn soulmate kwijt geraakt aan een akelige aandoening. Verwezen laat ik de tekst op me inwerken. Ik kan er met mijn kop niet bij.

Tranen natuurlijk. Schriktranen. Wat onverwacht!

Ik schrijf een brief aan Jip en plak er allemaal Jip en Janneke plaatjes op. En vlinders natuurlijk. Ik stop het epistel zo snel in een enveloppe, de lijm is nog niet eens droog. Ik wil em per se voor zes uur op de bus gooien.

’s Avonds bouw ik een altaartje voor Janneke. Met wat kleingeld voor de overtocht en een heleboel zwanenveertjes. Maria en Jezus zijn natuurlijk van de partij. Vooral laatstgenoemde speelde een belangrijke rol in Jannekes leven. Ik ken haar en Jip uit de Leidse Studenten Ecclesia. Mijn kerk, waar God ook een vrouw is.

Jarenlang zat ik in de rij voor of achter dit illustere paar. Janneke leverde steevast gepeperd commentaar op de diverse preken. ‘Wat een waardeloos verhaal, ik kon er echt niet naar luisteren,’ sneerde ze gerust na een wauwelpreek. Een goed verhaal kom ze echter zeer waarderen.

Met enige regelmaat gingen we na de kerkdienst naar de kroeg. We bestelden dan friet en wijn. Geweldige gouden uurtjes waren dat. Als we met zijn drietjes zaten te lachen en geiten. Als dit gouden echtpaar het weer eens met elkaar oneens was. Yin en Yang in discussie. Nooit saai!

Janneke is altijd een trouwe lezeres van dit blog geweest. Soms belde ze me op om me te vertellen, hoe ze had genoten van een bepaald verhaal. ‘Jij kan wel schrijven, hoor, Heks,’ vertelde ze me regelmatig. Doordringende blik uit haar gisse bruine ogen over haar over een gewone bril geschoven leesbril heen….

Prachtig vond ze de verhalen, die ik over onze escapades schreef. Ze was echt een fan van mijn heksenblog.

Heks gaat zeker naar het afscheid. Mijn hoofd kan het nog niet begrijpen, mijn hart wil er nog niet aan. Haar hele clan zal er dan staan. Kinderen en kleinkinderen. Het wordt vast heel druk.

Elke avond brand ik een kaarsje. ‘Goede reis, lieve Janneke.’ In mijn geestesoor hoor ik haar gortdroge commentaar. ‘Ik ga je missen, lieve schat. En niet alleen ik. Jouw kleine gestalte laat een krater na….’

De dag van de begrafenis sta ik extra vroeg op. ‘Laat ik nu eens op tijd komen’, prevel ik, terwijl ik me door mijn ochtendprogramma worstel. Ruim op tijd sta ik bij mijn piepkuikentje. Ik draai de sleutel om in een poging de auto te starten: Er gebeurt niets. Verbijsterd herhaal ik de handelingen. Alsof dat helpt. Maar nee. Lege accu.

Het is bijna symbolisch, die lege accu. De tank is bij Heks gigantisch leeg na alle zorgen om haar hondje. Maar daar heb ik nu niks aan, symbolisch gewauwel. Ik moet over een half uur in Katwijk zijn.

Ik spurt naar de buren. Mag zowaar de auto lenen. Stoemper hortend en stotend in een wildvreemde auto over de Mare. Krijg hem niet in zijn achteruit…….

In Katwijk Binnen is alles opgebroken. Het adres staat niet in mijn TomTom. Iemand stuurt me naar de katholieke kerk, maar daar moet ik niet zijn natuurlijk…….  Als ik bij de goed kerk arriveer is er geen parkeerplek meer te bekennen. Ik rijd dus maar lukraak een woonwijk in.

Zo kom ik mijn gebruikelijke drie minuten te laat. Ondanks al mijn inspanningen. Nou ja, Janneke is het gewend van me. Ze staat er blijkbaar op! Heks schuift altijd op het laatste nippertje de kerk in. Vandaag is dus geen uitzondering. 

Het is een prachtig afscheid. Ik hoor allemaal verhalen over mijn vriendin, die ik nog niet kende. Wat een heerlijke vrouw was het toch. Dat wist ik wel, maar ik ben niet de enige met die ervaring. De kerk zit vol mensen, voor wie zij heel veel heeft betekend.

Een kleindochter vertelt ‘Zij wist ons altijd te stimuleren.’ Herkenbaar voor Heks. Ook mij stimuleerde ze omtrent mijn schrijfsels.

Gek hoe je tegelijkertijd blij kunt zijn, dat iemands lijdensweg voorbij is, terwijl je ook zo verdrietig bent, dat het plotseling voorbij is. Het is enorm dubbel.

Die dubbelheid hebben al haar dierbaren. Blij voor die kleine stoere onafhankelijke Janneke, dat ze vrij is. Verlost van haar kwaal. ‘Ze danst vast op ellenlange benen door de hemel,’ verzucht ik later tegen Jip. 

Want eindeloze onderdanen waren een grote wens van haar. Klein van stuk als ze was. Iets dat me overigens nooit is opgevallen. Haar energieveld was echt gigantisch! Vandaar.

Een dag met een gouden randje: Heks verjaart op straat, op Facebook, in de armen van Steenvrouw, ondergaat een aubade gebracht door haar koor en krijgt tot besluit Tomatito cadeau. Nou , ja, z’n CD dan.

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren , boot op de Rijn,

De dag heeft een gouden gloed

Vandaag vier ik mijn verjaardag op straat. In de wandelgangen. Gezellig poetsend met mijn hulp. Koffie drinkend met Steenvrouw. Maar ook de gehele dag op Facebook en Whats’App. Tot slot met mijn koor. En tot besluit met Frogs…..

De hele dag heeft een feestelijk tintje. Het lijkt of alles een beetje licht geeft. Bloemen stralen me tegemoet. Bomen gloeien in het late licht. Mijn huis lijkt extra schoon en fris. Mijn glimlach is lichter dan licht.

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ,hondje rolt in het gras

Ysbrandt ligt lekker in het gras te rollen

Als ik lig uit te kreukelen van de nacht, krijg ik een sms van Steenvrouw. ‘Verjaardagskoffie? Om 10.45 bij jou?’ Oh, dat is al bijna. Snel schiet ik wat kleren aan. Even later gaat de bel.

De eerste verjaardagshug is binnen. Mmmmm. Heerlijk. We drinken koffie en kletsen eens goed bij. We zitten nooit om gespreksstof verlegen. Ik kijk naar haar heerlijke pittige koppie. Knalrood haar lijkt licht te geven. Ze schenkt me een hele lieve glimlach. M’n eerste verjaardagscadeau!

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park

Lekker zo’n open haardje in het park…

Ik laat Varkentje uit en een zachte wereld. Een nieuw jaar streelt mijn wangen. Ik raap alweer een drolletje op. Van mijn kleine lekkere hondje.

Met mijn hulp poets ik het huis. Zij hanteert het zware geschut, de stofzuiger, de dweil. Ik ruim een rommelig plankje op, zet van alles weer op z’n plek. Komend weekend krijg ik wat verjaardagsvisite, dan moet het hier schoon zijn. Op mijn feestjes zit het grootste deel van de gasten altijd rond de keukentafel.

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park, huizen langs de Rijn

Bomen gloeien aan de waterkant

In de loop van de middag ga ik een paar boodschappen halen. Als ik bij de kassa van een grote supermarkt sta begint een dakloze mooi voor me te zingen. Hij improviseert een heel nieuw verjaardagslied, speciaal voor mij! De schat lacht z’n gouden tand bloot. ‘De beste wensen meissie! Ik zie je later.’ Bij de bloemenman krijg ik een geweldige deal. ‘Gefeliciteerd Heks! Maak er maar een mooie dag van.’  Met een tas vol orchideeën ga ik weer naar huis.

Met Ysbrandt wandel ik de hele buurt door. Een plastic zak met posters van mijn koor in de hand. Ook zit er een lijstje met adressen van winkels, hotels en horecagelegenheden in. En punaises en plakband. Het Volkshuis doe ik als laatste. Overal maak ik een praatje en hang een mooie poster op. Ik weet er een paar adresjes aan toe te voegen, uiteindelijk ken ik de hele buurt qua winkelier.

Ik haal een paar heerlijke tartaartjes en kook mezelf een oud Hollands godenmaal. Vanavond ga ik gewoon naar mijn koor. Met een tas vol koekjes weliswaar, want Heks trakteert. In de pauze krijg ik felicitaties. Er is zelfs een kaart naar me gestuurd, hoor ik. Wat leuk! Die zal ik morgen vast in de brievenbus vinden. ‘Je hebt niks gezegd, Heks, nu hebben we niet voor je gezongen!’

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park,kerk in zonlicht, oranje lichtLeiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park,kerk in zonlicht, oranje licht

Ik weet het, maar ik vind het best zo. Je gelooft me vast niet als ik zeg, dat ik niet graag in het middelpunt sta. Ergens schuilt een verlegen dame in deze schreeuwlelijk van een toverheks. Ik zet liever een ander in het zonnetje. Ach, bescheidenheid. Wat is het toch een fantastische eigenschap. Vandaag kom ik er echter niet mee weg! Na de pauze zingt het VOLTALLIGE koor me uit volle borst toe. Met een grijns van oor naar oor, zit ik er naar te luisteren. Wat is dit leuk! Geweldig!

Zo ben ik dan echt een Jarig Jopje, ondanks het feit, dat ik er niets aan doe vandaag. Als ik weer thuis ben komt Frogs nog eventjes buurten. We gaan een toast uitbrengen op mijn verse levensjaar. ‘Ik heb al een cadeautje voor je, maar ik heb het nog niet ingepakt.’ Mijn boezemvriend tovert een CD tevoorschijn. Van mijn favoriete Flamenco gitarist, Tomatito! Ofwel ‘Klein Tomaatje’. Geweldig!

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park,kerk in zonlicht, oranje licht

Kerk gloeit op in duister park

Een paar weken geleden neemt Frogs me mee naar een concert van dit icoon van de Flamenco muziek in Paradiso. Heks zit brak en gammel in de zaal. Bronchitis en holte ontsteking houden me in hun greep. We moeten een uur wachten in een lawaaierige ruimte. Het wordt steeds warmer. M’n kop bonkt en bonkt. Het duurt en duurt. Totdat de maestro het podium beklimt. Vanaf het eerste akkoord is het muisstil in de zaal. Eventjes dan. Al snel roepen mensen dingen zoals:’  Olé! Tomatito!  Olé,  Olé!’

Leiden, herfst, mooie lucht, gloeiende kleuren ligstoelen in park,hijskraan boven de stad

Hijskraan gloeit op

Heks is volledig in de ban van deze man. Wat kan hij fantastisch spelen. Fenomenaal. En wat is hij knap. Echt, deze man is een geweldig lekker ding. En ook zo aardig. Ik zit te zwijmelen. Samen met een paar honderd andere vrouwen, daar ben ik van overtuigd. Maar helaas dames: Deze man is een degelijke huisvader. Hij zit met zijn dochter en zoon op het podium. De jongen speelt ook zeer verdienstelijk gitaar. De dochter kan prachtig zingen!

‘Lieve Frogs, dit is het mooiste concert, dat ik ooit heb bezocht,’ zeg ik na afloop. Ik heb echt nog nooit zoiets geweldigs bijgewoond.’ Nou ja, misschien is dat overdreven, ik herinner me een paar andere gelegenheden, die me in extase hebben gebracht. Maar het neemt niet weg, dat ik helemaal weg ben van deze top muzikant. En nu klinkt zijn muziek door mijn woonkamer!

Zo zit ik dan met Frogs te luisteren naar deze heerlijke muziek. We klinken op van alles en nog wat, maar vooral op mijn aanstaande levensjaar. Dan slaat de klop 12 uur. ‘He, jammer, het is voorbij, deze dag met een gouden randje,’ verzucht ik. Stiekem besluit ik om gewoon de hele week een beetje jarig te blijven. Het is veel te leuk!!!!

Lees hier de recensie van Rik van Boeckel van het optreden van Tomatito.

Tomatito, flameco concert, Paradiso, 2014

Tomatito in Paradiso. Foto: Rik van Boeckel.

 

 

De aartsengelen Michaël, Gabriël, Rafaël, Uriël en Metatron zijn gearriveerd in Huize Heks. Midden in de nacht houden ze me gezelschap, als mijn lichaam weer eens van een mug een olifant maakt…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Donderdagavond ruim ik het huis voor het oog van het Neerlands Volk op. Ik krijg vijf engelen te logeren en ik wil ze een beetje goed welkom heten. Naar verluid zijn de engelen heel blij en dankbaar, dat er mensen zijn, die mee willen werken aan dit project.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Ik zie het anders. Ik ben dankbaar, dat ze zich zo inzetten voor Moedertje Aarde. Het moet niet meevallen om her en der in onze gebroken levens neer te strijken. Vooral niet als je zelf zo volmaakt bent. Ja, krankjorum natuurlijk, die visie. Ik moet ze maar op hun woord geloven. Ze zijn blij om te komen…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Heks schikt witte violieren in een vaas. Van m’n laatste euro’s gekocht. Crisis…. De goedkoopste bloemen, die er te krijgen zijn, maar ook zeer geliefd bij mij. Zo intens wit. Zo’n sterke zoete geur. Zo vol van herinneringen aan de tijd, dat ikzelf mijn vleugels uitsloeg. Eindexamenfeesten. Het einde van mijn adolescentie.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Ik maak een mooie brief voor de Aartsengelen. In ruil voor de gastvrijheid mag je drie wensen doen. De eerste is voor Moeder Aarde, de tweede voor je familie en tot slot mag je ook iets vragen voor jezelf. Ik maak een mooi altaar in de woonkamer met kristallen en fruit. En een kaars met de afbeelding van paus Giovanni XXIII.

‘Sorry jongens, maar deze kan ik dag en nacht laten branden. Het was een hele lieve paus, naar het schijnt. Hij is heilig verklaard…’  Tot slot zet ik genoeg stoelen klaar, want een engel wil ook wel eens eventjes uitrusten….. 🙂

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Dan is het wachten totdat het half elf is. Ferguut zit bij de voordeur. Hij wil naar buiten. Mijn huis is rustig en het ruikt heerlijk naar bloemen en wierook. Maar ik ben rommelig en moe. Ik hoop, dat , ja wat? Dat het een beetje meevalt allemaal.

En hoe was het? Zag ik grote gevleugelde mannen mijn huis in vliegen?

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Er is zeker iets gaande in Huize Heks. Het is alsof ik word geobserveerd door een team Hemelse Supernanny’s. Zonder oordeel zien ze de zwakke schakels in mijn bestaan. Het lijkt of mijn huis en lijf worden gescand op stagnerende energie. En daar is nogal wat van te vinden in mijn heksenbiotoop. Ik hoef niets te doen, behalve toelaten, dat mijn bedrading wordt bijgesteld. Hoor ik in mijn geestesoor.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  7270Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Later op de avond ga ik met Michaël, Ferguut en Ysbrandt een blokje om. De zwarte panter raakt enigszins door het dolle van dit vrolijke gezelschap en wil de hele weg knuffelen!

Ik slaap als een roos. Slechts onderbroken door een muggenbeet. (Mijn lichaam reageert daar allergisch op. Ik krijg hevige brandende pijn, alsof er levensgevaarlijk gemeen bijtend gif in mijn lijf is gespoten.) Ik zit een tijdje in de keuken, totdat het gif is uitgewerkt. ‘Ja, engelen’, grapt Heks tegen haar logés, ‘Mijn lichaam maakt werkelijk van een mug een olifant….!!!’

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Het is dus eigenlijk wel gezellig, zo midden in de nacht met een engelengang in je keuken klessebessen. Mijn angst niet goed genoeg te zijn voor dit hoge bezoek was ongegrond. Het is het oude liedje van Zelfafwijzing. De Grote Ziekte van de gehele mensheid. Zelfs als je erop bedacht bent, kan het je nog in de kladden grijpen.

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

 

Vandaag zoek ik een beetje op internet naar informatie over Aartsengelen. De aantallen variëren nogal. Sommige bronnen hebben het over zeven, anderen over negen en weer andere over veertien verschillende engelen.

Over het algemeen zijn ze mannelijk, maar ik vind ook wat incidentele vrouwelijke varianten. Ook worden ze gezien als zowel mannelijk als vrouwelijk. Dan wordt het geslacht bepaald door de waarnemer. Dat verklaart dan mooi het hoge aantal mannelijke engelen. Onze door het patriarchaat bepaalde blik maakt gemakkelijk die keuze…..

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

 

Hoe dan ook, ik vind het best. Ik heb het prima naar mijn zin met de gevederde heren. Wat een geluk, dat ze mijn heksenhuisje met een bezoek vereren. Hoe het ook zit en wat het ook is. Wat weten wij mensen daar nu van? Een tipje van de sluier, hier en daar. Verhalen in oude apocriefe boeken. Heksenkletspraatjes. Toverkol uit haar bol……

Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,  Aartsengelen, erngelen, gevleugelde vrienden,

Weekendje Brussel, klein reisverslag. Heks begint voor de verandering halverwege……

Oxfam Novib winkel in Brussel

Met onze nieuwe vriend

Zaterdagavond zit ik met Cowboy bij de Libanees in Brussel. De tip voor dit geweldige restaurant kregen we van onze nieuwe vriend, een vrijwilliger in de lokale wereldwinkel, Oxfam Novib. We eten onze buikjes rond met allemaal verrukkelijke liflafjes en salades. Daar waren we wel aan toe, wat groenvoer. Gisteren zijn we ook uit eten geweest, maar dat was een zo goed als groentevrije maaltijd……

oxfam Novib Brussel

Hij zoekt het voor ons op

Nu zijn we aan het uitbuiken. Cowboy leest in het ongelofelijk grappige boek van John Cleese: ‘Hoe overleef ik mijn familie?’ Een relativerend verslag van gesprekken, die hij ooit voerde met zijn therapeut.

Ik heb er jaren geleden van gesmuld, misschien moet ik het ook nog maar eens inzien. Ik herinner me, dat er geweldig veel troost uitgaat van de humor, waarmee het onderwerp wordt behandeld. Lachen is wezenlijk om gezond in het leven te staan. Van huis uit heb ik dit ook meegekregen. We hebben wat afgelachen vroeger……

Oxfam Novib winkel in Brussel, vrijwilliger

Kijk, hier kun je lekker eten

Zo kreeg ik bij mijn opvoeding direct het instrument mee om met de bijbehorende trauma’s om te gaan! Een dag niet gelachen…..

Intussen zijn we verkast, Heks zit in een echt authentiek Belgisch café , tussen de Belgen met een glas zalige witte wijn. We beraadslagen wat we verder gaan ondernemen vanavond. We wikken en wegen en komen tot niets. Op een gegeven moment moeten we met openbaar vervoer naar het station om de laatste trein te halen richting hotel. Heks is te moe om nog een stap te zetten.

Het duurt een eeuwigheid voor de tram komt. We stappen haltes te laat uit en moeten het hele eind weer terug lopen. We gaan die trein nu zeker missen. Heks heeft een blaar en benen als zuurstokjes. Ze zit er doorheen. Cowboy is chagrijnig.

Libanees eten, Brussel

Hij heeft niets teveel gezegd

IMG_4010IMG_4008

Goddank komt er plotseling als door een engel gezonden, een bus aanrijden, die vlakbij het hotel stopt. Dat weten we van een eerdere ervaring met trein missen. Nou ja, vlakbij, toch nog ruim een half uur strompelen met die blaar. Hij stopt vlak voor onze neus, sissend gaan de deuren open. Snel springen we er in. Het moet maar. Alles beter dan met de taxi voor deze armoedzaaiers.

In onze hotelkamer beschikken we over een bad. Dat spoelt de ontberingen weer weg. We zorgen er goed voor, dat we onze innerlijke kinderen niet met datzelfde badwater wegspoelen…… Nee, die komen juist weer helemaal tot leven!

Morgen nog een hele dag. Eindelijk hebben we een goede kaart en weten we de weg. Heerlijk hoor, zo’n weekend weg. Maar veel te kort voor het echte werk. We moeten gewoon nog eens terug komen……

IMG_4011 IMG_4015

Glutenvrije, sojavrije, lactosevrije Roti van de heks.

papegaai

Wat ruik ik ?

Glutenvrije, sojavrije, lalctosevrije Roti van de heks. Genoeg voor een klein weeshuis.

Braad anderhalve kilo plofvrije kippenvleugeltjes en -pootjes in zonnebloemolie met wat zout tot ze lekker bruin zijn. Voeg vier gesnipperde uien toe en tien tenen knoflook. drie eetlepels Garam Massala kerrie erbij, even meebakken en bouillonblokje en kokend water toevoegen. Paar uur laten sudderen op een plaatje.

kaart Suriname

Kaart van de bakermat van Roti

Schil drie kilo kruimige aardappelen. Koken en daarna afmaken met een paar scheppen van de intussen ontstane kippenkerriejus.

Kook boontjes, bloemkool, broccoli en wat er verder nog in de koekast zwerft beetgaar.

Roerbak twee uien, knoflook en witte kool met wat Garam Massala.

blauwe kikker

Mijn lievelingsdier in smurfachtige outfit

Kook twaalf eieren vier en een halve minuut. In ijswater laten schrikken. Ze zijn dan nog mooi zacht in de kern. Hierna bakken in ruim olie.

Snij een komkommer in kleine stukjes, theelepel honing erbij en wat balsamico azijn. Laten marineren.

Snij rode ui in kleine stukjes. Rood pepertje erdoor en wat azijn.

roti kip

Gooi een bordje vol met van alles wat

Maak een beslag van boekweitmeel, eieren, no-egg en psyllium. Bak een pannenkoek. Draai om en bestrooi de pannenkoek met een fijngehakt mengsel van gekookte gele erwten, knoflook, Madame Janet en komijnzaad. Bedek mengsel met wat beslag en bak ook deze kant nog een keertje.

Hak in een keukenmachine augurken, zilveruitjes, Madame Janet, mosterd en mosterdzaad fijn: Home made Piccalilly.

Van alles wat op een bord rangschikken. Mmmmmmmm…..

Roti

Het heerlijkste is: Met je vingers eten!

ALBUS IS NIET MEER: Afscheid van Grote Vriend van Ysbrandt en PIPPI LOOPT OP ALLEDAG: Nieuw leven laat nog even op zich wachten

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het was een zeer late ochtendronde met Ysbrandt, het zonnetje scheen en de stad was gevuld met vrolijke mensen. Ontsnapt uit hun muffige winterhuizen. Genietend van de krachtige zonnestralen. Gewoontegetrouw fietste ik langs het Galgenwater. In de verte zag ik de baas van Albus in de weer met een paar mannen. Ze waren bezig met iets op één van de boten. Ik groette en wilde al doorfietsen, ondanks het enthousiaste geblaf van Ys, maar de baas kwam naar met toe gelopen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

lieve schat

Albus, nog niet zo lang geleden

Albus zag ik nergens.”Je krijgt snoepjes , hoor Ysbrandt, ze moeten toch op…Hij is er niet meer,’ wist hij nog net uit te brengen en verdween het ruim in voor het beloofde snoepgoed. De vrouw van de baas vertelde me het hele verhaal. Hoe Albus’ tijd gekomen was. Hoe de laatste dag was geweest. Het afscheid. Hoe stil het nu is op de boot.

Al die tijd stond Ys als een gek te blaffen. Ondanks de lekkernijen.’Waar is mijn vriend? Ik wil lekker wolfhuilen met hem!’

Lieve Albus, rust zacht, lekkere mafkees. We zullen je vrolijke zottigheid missen!

even lekker WOLFHUILEN!!!!!!

De vrienden in betere tijden, samen wachten op een snoepje

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanmiddag had ik koorrepetitie. We werden bijgepraat over de komende uitvoering. Het onderwerp kleding kwam aan bod. De dames werd verzocht om zich en één van de kleuren van de regenboog te hullen. Een golf van emoties trok door de sectie alt en sopraan. Ik achtte het plan direct kansloos, maar ik heb dan ook een sterk visueel voorstellingsvermogen. Ik zag de dames in knalroranje, gifgroene en felgele outfits rondlopen…. ‘Misschien kan ik dat bananenpak van de zoon van pappa wel lenen’, dacht ik.

Om me heenkijkend zag ik dat pimpelpaars geen probleem zal opleveren. Er zaten minstens vijf dames in mijn blikveld met een trui of jasje in die kleur….

dweilt over de vloer met haar dikke buik

Hoogzwangere Pippi

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens de pauze werd er flink gelobbyd links en rechts om de plannen te dwarsbomen. Ik zat met wat dames de draak te steken met het gebeuren. “Ik heb een gewichtsgerelateerde garderobe”, zei de één, “dus ik weet niet in welke kleur ik dan pas”.  Een ander zag er geen enkel probleem in om goed voor gek te lopen. Ikzelf zie natuurlijk mogelijkheden om eens flink uit te pakken met iets, dat ik nooit elders zal kunnen dragen. Zoals een iriserende glittercreatie in violet…. En misschien voor de pauze tijdens het requiem m’n Elvispak. Dat is zwart en dat is dan de dresscode…..

nog even rust, meisje

Melkfabriek is er klaar voor

Morgen ga ik een dagje zingen. Tenzij Pippi gaat bevallen. Ze wordt nu wel heel erg dik!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA