Vooruit slapen en je niet druk maken. Nergens over. Ook niet over gevaarlijke idiote nepheksen. Kruidenvrouwtjes van lik mijn kotsdrankje. Noch over enige vorm van soap….. Op televisie dan wel in het echte leven!

Vannacht slaap ik zo lang. Het klokje rond! Het leeuwendeel geheel gekleed voor de televisie met alle lichten aan. De laatste uurtjes lekker onder de wol.

En ik droom. Nog steeds lukt het me niet om ze mee te nemen de dag in. Maar mijn droomlichaam maakt overuren momenteel. Vage herinneringen aan draken en zwanen. En allerlei ander gespuis hier in huis. Ik ben gelukkig in mijn dromen. Ik word vrolijk wakker!

Nou, dat is wel eens anders geweest. Jarenlang reeg ik de ene nachtmerrie aan de andere. Een bijverschijnsel van ME, dat heftige gedroom. Sinds de LDN is het wat rustiger geworden wat dat betreft. Zelfs zo rustig, dat ik tijdenlang voor mijn gevoel nauwelijks droomde. Onzin natuurlijk. Dat blijkt nu maar weer.

Als ik voor de televisie zit bij die komen van mijn heerlijke slaapnacht kijk ik voor het eerst in tijdens weer eens naar The Bold and the Beautiful. Met een half oog. Katy en Thorn zitten kwezelig met elkaar te praten. ‘Wat een hopeloos stelletje bij elkaar toch,’ schiet er door mijn hoofd, ‘benieuwd wanneer die Thorn de knuppel in het hoenderhok gooit wat betreft hun halvezolige huwelijk……’

Want leer mij dat soort mannetjes kennen. Zogenaamd de goede broer, maar ondertussen… Een kwallejak van de bovenste plank.

En hopla! Heks wordt op haar wenken bediend. Thorn gooit zijn miezerige knuppeltje in Katy’s kakelende kippenhok. Hij wil van het huwelijk af. Nu zal het me benieuwen of er weer een annulment gaat volgen. Dat rare fenomeen in Amerikaanse soaps om een huwelijk nietig te verklaren, zodra zich een hobbeltje voordoet.

Dan begint Docter Phil. Hij heeft een vrouw op bezoek, waar de gemiddelde toverheks nachtmerries van krijgt. De vrouw verkoopt een middeltje, ‘Jillians Juice’, waar alle kwalen van genezen. Kanker, steenpuisten, suikerziekte of staar? Elke dag een slootwaterslok van dit smerige gefermenteerde bouwseltje van koolbladeren en zout en je wordt 450 jaar oud. Met gemak!

Zelfs homoseksuele neigingen smelten als sneeuw voor de zon als je in deze onzin gelooft belooft het gekke mens. Oh, wat een griezelige vrouw. Om werkelijk alles wat Phil ter berde brengt om de idioot tot rede te brengen moet ze onbedaarlijk lachen. Zelfs het feit, dat er mensen zijn overleden aan torenhoge bloeddruk na gebruik van dit middeltje maakt geen indruk op de gifmengster.

En weer verbaas ik me over het feit, dat oerdegelijke genezers, sjamanen en heksen met het grootste gemak voor gek worden versleten, terwijl dit soort randdebielen blindelings worden gelooft! Elk weldenkend mens kan wel bedenken dat louter zout en kotsige kooldrank slecht is voor een gemiddeld humaan gestel. En toch vreten ze dit soort gekkenpraat als koek.

‘Ik heb begrepen, dat ook geamputeerde armen of benen weer aangroeien door het gebruik van ‘Jillians Juice’,’ teemt Phil. En inderdaad: Ledematen groeien aan waar je bij staat. Het is een soort superieure Haarlemmerolie…….

Ach, die arme koolbladeren, komen ze toch maar weer in een slecht daglicht te staan, terwijl een paar geplette bladeren op een gekneusde knie wonderen kunnen verrichten….

Heks is vooruit aan het slapen. Komend weekend weer een hele dag Heksenschool en drie dagen later gaan we met mijn koor de Matthäus Passion uitvoeren. Een beetje veel van het goede, dat wel. Daarom maak ik me nergens druk over, dat kost maar weer energie.

Ik mag gewoon niet te moe worden, want dan raak ik mijn stem kwijt. Een wet van Meden en Perzen bij ME patiënten. Zonder stem is het beroerd zingen. Ik hou mijn heksenkrijskreten dus maar binnen. Tijd voor rust en voor bezinnen.

Heks gaat weer eens naar de kerk en krijgt een preek over woede voor haar knarsende kiezen. Ook Phil preekt er lustig op los! Tegen een zeer disfunctioneel gezin met een lekkere hopeloze zondebok van een dochter. De ouders hebben hun losse handjes ervan afgetrokken. Ze staan ze druk te wassen in onschuld. Het water kleurt scharlakenrood! Zeer verdacht allemaal……..

© toverheks.com

© toverheks.com

Zondag ga ik naar de kerk. Met mijn korte jakje aan. Ik schuif in de bank voor Jip en Janneke. In mijn oude vertrouwde hoekje. Jeetje, wat ben ik lang niet geweest. Met kerst voor het laatst. En daarvoor ook al een hele tijd niet of nauwelijks.

Elke zondagmorgen neem ik me rond twaalf uur voor om volgende week dan wel te gaan. Nadat het weer eens een keertje mislukt is. Omdat ik m’n bed niet uit kan komen, te kort geslapen heb, mijn ene been niet voor de ander kan krijgen….. Noem maar op. Er is altijd wel wat.

© toverheks.com

© toverheks.com

Het lukt me al tijden niet om op zondagochtend te pieken. Maar vandaag is het wel gelukt. Ik heb de wekker gezet, mezelf daadwerkelijk uit bed gehesen, koffie erin gegooid en pijnstillers, gevolgd door een rondje fietsen met hondje, beesten eten geven……. En ja hoor, daar zit ik dan toch weer in het huis van God. Goddank.

De dominee preekt over woede. Hij zegt vandaag dingen louter voor mij. Althans, daar lijkt het op. Terwijl mijn gedachten afdwalen vertelt hij over een predikante uit de Bronx, die hij ooit op een seminar ontmoette. ‘Als je in zo’n omgeving opgroeit lijkt het alsof er vijf mensen bovenop je liggen, die je het bewegen onmogelijk maken….. Woede is dan noodzakelijk om je eraan te ontworstelen…..’

Heks is zich ook aan het ontworstelen. Het gewicht van een hele clan rust op mijn dodelijk vermoeide lijf. Autonomie is er niet bij, hoezeer ik er ook naar verlang. Hoe meer ik me er hard voor maak, hoe zwaarder dat dode gewicht me plet. Retteketet. Dolle pret, maar niet voor mij.

Woede is een kracht, aldus de dominee. Ja, dat roep ik ook al jaren. Omarm je woede, doe dit, doe dat….. Wees er lief voor, luister ernaar! We moeten altijd af van die woede, maar stilstaan bij het feit, dat je die woede niet voor niets hebt is er vaak niet bij. Het is namelijk zo negatief. Weg ermee is meestal het devies. Of bedek em met de mantel der liefde…..

© toverheks.com

© toverheks.com

Respect voor je woede mag ook wel eens. Gebruik maken van de reinigende kracht van dit gouden vuur. Schoon schip maken. De bezem erdoor! De fik erin!

De fameuze woedeuitbarsting van Jezus richting Farizeeërs komt ook ter sprake. Was de heiland gewoon een heetgebakerd mannetje, die met enige regelmaat uit zijn plaat ging? Of kunnen we toch stellen, dat de zoon van god ons ook dit heeft voorgeleefd? Je stem laten horen, opkomen voor hetgeen juist is. Stelling nemen tegen corruptie en schijnheiligheid, ook al maakt het je impopulair. Kritisch zijn en niet uitsluitend op jezelf…..

Al geruime tijd heb ik moeite met mezelf. Met de woede in mijn hart: Nijd die mijn leven overhoop woelt. Strijdbijl aan de wortels van mijn bestaan. Strijdend ten onder gaan. Allemaal dingen die ik eigenlijk niet wil.

Maar een manier om met mijn realiteit om te gaan, waarin ik mezelf wel kan vinden is er niet. Mijn vergevingsgezinde aard gepaard met vruchteloze pogingen tot acceptatie  hebben me al die moeizame jaren niets opgeleverd. Integendeel: Die houding hield me slechts gevangen.

Plat op de grond met een hele stapel krachtpatsers erbovenop.

Autonomie lijkt verder weg dan ooit. Hoe harder ik knok, hoe meer ik word tegengewerkt….. Overgave is echter geen optie.

Soms is woede je beste vriend. Geeft het je de power om uit te breken, af te breken, los te breken. Nijd scheidt. Snijdt koorden door. Karmische kabels.

© toverheks.com

© toverheks.com

Dr Phil is terug op de televisie. Alweer een maand, maar pas vandaag zit ik er weer eens met een half oog naar te kijken. Een disfunctioneel gezin van heb ik jou daar zit in de studio.

De moeder schreeuwt moord en brand over haar oudste dochter. De vader heeft al een keer in de bak gezeten, omdat hij zijn dochter in elkaar sloeg. Dronken. Hij zuipt wel vaker teveel blijkt. Broers en zusters kiezen de kant van de ouders…..

De gebeten hond, ofwel zwarte schaap, heeft ook al zeven maanden in de bajes doorgebracht. Ze wilde namelijk niet in een kindertehuis…… De politie heeft in feite een deel van de opvoeding overgenomen, concludeert Phil.

En het schaap is ook nog eens zeven weken zwanger………

Heks ziet het circus aan zich voorbij trekken. Het onmogelijke woedende kind, een wandelende bom met een bijzonder kort lontje. De eveneens ontploffingsgevaarlijke vader met een drankprobleem en losse handjes. De slachtofferige loeder van een moeder. De schijnheilige schijterige zuster en broer, die beweren beter af te zijn zonder hun enge waardeloze zus…..

Nou, offer dat kind dan maar op. Gooi op de brandstapel. De fik erin ten bate van het hele gezin. Een slachtoffer voor het grotere geheel. Een brandoffer aan de goden. Wie een beetje wil offeren moet toch echt iets of iemand doden. Afmaken. Elimineren……

Phil baggert manmoedig door dit verwoeste familielandschap. Hij neemt zijn gasten bij de hand. Redden wat er te redden valt. Eerst die ouders maar eens op hun nummer zetten. De brutale onopvoedbare adolescent krijgt ook een flinke veeg uit de pan.

© toverheks.com

© toverheks.com

De broer en zus worden direct ontmaskerd. Hun kritiek zit vol eigenbelang. Zij worden er alleen maar beter van als ze hun zuster afschrijven. Maar is het eigenlijk wel terecht?

Woede. Het meisje heeft een geweldig probleem met woede. Dat is de conclusie van Phil. Een zeer terechte woede overigens. Want ze krijgt van alles de schuld.

Ook heeft ze allerlei diagnoses, ADD, ADHD, Posttraumatische stress disorder en ga zo maar door. Op zeer jonge leeftijd is ze al volgegooid met pillen. Heks herkent het. Ik heb ook vanaf mijn negende aan de valium gezeten, omdat iemand anders  binnen ons gezin zich misdroeg…..

Het wicht wil echter haar pillen niet innemen! Iedereen verontwaardigd, behalve Phil. ‘Je hebt gewoon een enorme misdiagnose gehad en ik begrijp prima, waarom je die pillen niet wilt nemen, daar heb je helemaal gelijk in…’

The Good Doctor gaat het meisje helpen natuurlijk. Al is het maar opdat ze de ellende niet gaat herhalen met haar aanstaande kindje. Want dat is wat er altijd weer gebeurt: De ellende herhaalt zich.

© toverheks.com

© toverheks.com

Hij zet het kind flink op haar nummer en gaat dan iedereen vertellen hoe ze de boel weer op de rit kunnen krijgen…. Het meisje gaat hij herprogrammeren. Zodat ze haar woede kan hanteren. Die prachtige gouden kracht. Die overlever in ons.

‘Jullie manier om problemen op te lossen is niet goed,’ zegt Phil tegen de ouders, ‘Zacht uitgedrukt, want het is echt bar en boos.’ Ook zij krijgen een traject aangeboden. Laten ze maar flink aan die lui sleutelen, denk ik bij mezelf. Een hele grote spiegel voor hun neus zetten…..

Het getroubleerde meisje wil geen hulp. Ze is murw. Het vertrouwen in Jan en Alleman is volledig weg na jarenlang pillen slikken, gevangenis, slaag en ga zo maar door. Maar ja, uiteindelijk lult hij haar toch om. Eind goed, al goed. Mijn dag kan niet meer stuk en hij is nog maar nauwelijks begonnen.

© toverheks.com

© toverheks.com

In de werkelijke wereld zonder bemoeienissen van Doctor Phil, die werkelijkheid waarin grote idioten zich bezig houden met het opvoeden van hun kinderen, waarin zich vaak nog grotere idioten van hulpverleners bevinden die het stokje overnemen als de ouders het verknallen…..

In het echte leven moet zo’n meisje vaak maar zien. De hele familie kan vrolijk verder functioneren bij gratie van hun persoonlijke zondebok. En de hulpverlening heeft ook weer wat te doen. Te verprutsen vaak.

Want zeg nu zelf, dit meisje bij Phil heeft jarenlang pillen geslikt voor een vermeende ADHD. Omdat ze stemmen hoorde op haar zevende! Huh? Dan geef je Ritalin? Wat een sukkels! Bah. Walgelijk.

© toverheks.com

© toverheks.com

 

 

 

Heks heeft vierkante ogen na een ware marathon televisie kijken afgelopen weekend. Op mijn nieuwe toestel! Zo plat als een pannenkoek! Vol fantastische mogelijkheden! Helemaal geweldig!

Afgelopen week geeft mijn televisie er de brui aan. Hij is pas vijfentwintig jaar oud, dus ik baal als een stekker. Gelukkig heb ik wat geld opzij gezet, want ik zag de bui al hangen. De laatste tijd moet ik snel een paar keer zappen als ik em aanzet, anders valt het beeld weg. Maar nu is er geen zappen meer aan. Ik hoor wel geluid, maar dat is dan ook alles.

Heks kan niet zonder TV. Vooral niet als ik in zo’n uitgeknepen citroen periode zit als nu. Dagelijks lig ik urenlang naar de meest verschrikkelijke programma’s te kijken. Op mijn groot geschapen flikkerende televisie. Met een half oog.

Vliegensvlug koop ik een ander apparaat bij de winkel om de hoek. Helaas hebben ze geen tijd om em diezelfde dag te bezorgen. Help! Moet ik een hele dag zonder. Wat erg.

Wat erg ook dat ik het erg vind. Vroeger had ik niet eens een kijkkast. Jarenlang haalde Heks haar neus op voor televisie kijken. Zonde van mijn tijd. Ik heb wel wat beters te doen.

Bovendien ervoor ik die schreeuwerige lichtbakken als zeer hinderlijk in de gemiddelde huiskamer. Ik haatte het werkelijk als ik ergens kwam en dat ding stond de hele tijd aan. Een groot zuigend boos oog midden in de huiskamer. Menig interieur werd geheel aangepast aan de centrale plek van de beeldbuis.

Een normaal gesprek kon je niet meer voeren, want iedereen ging als vanzelf als stomme schapen naar het beeld zitten staren……..

Mijn televisie staat dan ook sinds jaar en dag in de slaapkamer. Vanaf dat ik dan eindelijk ook eens een televisie kreeg. Een zwart/wit afdankertje van een vriendje, het archaïsche kleuren-exemplaar van een archaïsche tante, een enorm breedbeeld-bakbeest met nogal bruinige kleuren uit mijn ouderlijk huis en nadat laatstgenoemde ontplofte tot slot dus dit stokoude tweedehands geval.

‘U doet gewoon veel te lang met uw apparaten,’ grinnikt de man, die mijn nieuwe TV komt installeren. Geroutineerd stopt hij stekkertjes in de juiste openingen, haalt even een extra kabeltje, doet iets met de afstandsbediening, legt 1 en ander uit……

Tot slot sjouwt hij samen met zijn collega mijn oude beeldbuis de trap af. ‘Doen jullie die dingen naar de kringloop? Hij doet het namelijk nog. Ik dacht van niet, maar op het laatst moment gaf ie toch weer beeld…..’ Misschien uit medelijden, omdat ik het een dag zonder televisie moest doen. Ik had zelfs even spijt dat ik een nieuw toestel had gekocht!

De mannen schateren het uit. ‘Hahaha, nee mevrouw, er is echt niemand ter wereld, die je met dit ding nog blij kunt maken…. Hihihi.’ Gierend van de lach lopen ze de trap af. Even ben ik bang, dat ze dat ongelofelijke zware antieke bakbeest uit hun handen zullen laten glippen, zo gaan ze tekeer…..

Die avond breng ik door in bed. Vastgebakken aan mijn nieuwe beeldbuis. En wat voor 1! ‘Het is de kleinste, die we hebben,’ de verkoper in de winkel is niet onder de indruk van de afmetingen van dit apparaat. Heks wel. Het beeldscherm is minstens anderhalf keer zo groot als mijn oude bak, terwijl ie wel keurig in het gapende gat past, waarin de vorige stond.

En dan die mogelijkheden! Ik kan ermee online, youtube filmpjes kijken bijvoorbeeld. Of dingetjes opzoeken….. En ga zo maar door. Uiteindelijk ga ik Absolutely Fabulous bekijken. Vanaf de eerste aflevering. Jeetje, wat is dat toch een grappige serie.

Het hele weekend is het verschrikkelijk smerig weer. Zaterdag trotseer ik een sneeuwstorm om gezellig bij vrienden te eten. Af en toe loop ik een rondje met mijn hondje. De rest van de tijd lig ik in bed naar mijn nieuwe televisie te kijken. Heerlijk.

 

Kruimeltjes zijn ook koek, geluk is met de dommen, trouw wordt beloond, maar loyaliteit wordt uitgemolken. Als je pech hebt tenminste. Of een gebrek aan begrenzing. Of de verkeerde persoon tegenover je.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Donderdagmiddag zit ik weer bij mijn therapeute. Ik ben blij met haar. Ik voel me op mijn gemak. Ysbrandt ook. Hij knuffelt eerst uitgebreid met zijn nieuwe vriendin, rolt lekker op het tapijt om uiteindelijk een uiltje te knappen. De dame tegenover me steekt een sigaretje op. Ze is gelukkig niet perfect. Net als Heks…..

 

‘Heks, er zit iets heel moois in jou,’ zegt ze nadat ze mijn verhalen heeft aangehoord, ‘je gaat alleen gewoon veel te ver in je loyaliteit.’ Een schrale troost gezien het verdriet en de teleurstelling waar ik tegenaan loop sinds er allerlei schellen van mijn ogen zijn gevallen. In het licht van de rauwe werkelijkheid lijken mijn goede bedoelingen gewoonweg absurd.

kruimeltje

‘Je hebt zo’n lange adem en gaat maar door met energie pompen in de verkeerde mensen. Je werkt je een slag in de rondte voor de kruimeltjes!’ Kruimeltjes zijn ook koek heb ik geleerd. Anders eet je maar een boterham met tevredenheid!

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Terwijl ik dit schrijf kijk ik met een half oog naar dat verschrikkelijke teleshopprogramma ‘Dit is mijn toekomst’. Er zit weer een halvezolige helderziende allerlei boute uitspraken te doen tegen een haar wildvreemde vrouw. Heks ergert zich dood. Alle ethische regels op het gebied van paranormale waarneming worden hier met voeten getreden. Afschuwelijk.

those-who-dont-know-the-value-of-loyalty

Het gaat over een vrouw wiens moeder is overleden. Dat is allemaal niet zo leuk verlopen. De helderziende tante Betje steekt haar voorspellende vinger in de lucht en begint een verhaal af te steken waar de honden geen brood van lusten. De vrouw aan de andere kant van de lijn is blij met het verhaal. ‘Dank u wel’, stamelt ze aan het eind van het gesprek.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Vooruit maar. Ik moet hier ook niet naar kijken. Deze psychologie van de koude grond. Ienemienemutte, wat kan het zijn? Tien pond grutten…..

Andermans ellende is een gouden handeltje geworden. Hebberige heksen bevolken teleshopprogramma’s.  Er is niets nieuws onder de zon. Waarom zouden ze ook niet een graantje meepikken in dit tijdsgewricht waarin je overal een coach voor hebt? Waarom niet wat corrupte uitspraken ertegenaan gooien? Waarom niet zoveel mogelijk geld naar je toe harken ten koste van anderen? Dat recht is toch niet voorbehouden aan bankdirecteuren en hoge pieten bij pensioenfondsen en woningcorporaties?

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Later die dag bezoek ik mijn eigen moedertje. Ik heb haar al enige tijd niet gezien, want ze heeft nooit tijd. Je vraagt je af waar iemand op haar leeftijd zo druk mee kan zijn? Om te beginnen gaat ze een keer of acht per jaar op vakantie!

Zodoende besluit ik haar maar een keertje te overvallen. Gewapend met een enorme doos bonbons bel ik aan. Ze is zowaar thuis en ze heeft tijd voor me. De deur gaat open en ik mag naar binnen.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Zo drinken we dan een kopje thee en een glaasje wijn. We proosten. Ze is binnenkort jarig. De hele familie gaat dat dit weekend met haar vieren, maar Heks blijft thuis. Dergelijke projecten zijn gewoonweg te zwaar voor me. Het levert me standaard een enorme terugval op. De vorige keer dat ik me uit loyaliteit aan zo’n lang weekend in familieverband waagde ben ik daarna maanden aan bed gekluisterd geweest. Ze kwamen me echt niet opzoeken!

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Het is een kort bezoekje, want Varkentje zit in de auto. Hij moet nog uitgebreid worden uitgelaten. Het wordt alweer zo vroeg donker. In de schemering laat ik hem achter een balletje aan jagen. God, wat ben ik alweer moe. Ik kruip er maar eens vroeg in vanavond…. Het lijkt wel alsof ik alweer een griepje onder de leden heb.

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

v

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander, loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

loyalty, loyaliteit, trouw aan de ander,

Zomerstorm: Overal gevallen woudreuzen. Treinstoringen natuurlijk. Tramverkeer ligt ook plat. Laverend tussen afgebroken takken fietsen Heks en Cowboy door Amsterdam op weg naar ‘De Nieuwe Anita’ waar Surfer Joe optreedt: Een fantastisch concert!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Zaterdagmiddag in de trein naar Amsterdam is het een gekkenhuis. De helft van het treinverkeer ligt plat vanwege de storm. Als ik op het perron sta te wachten zie ik een conducteur met een halve boom op sleeptouw gelaten het station binnen sjokken.

Een luidspreker tettert de meest recente informatie over de uitvalverschijnselen van ons spoornet. Er rijden geen treinen richting Haarlem. We krijgen een kopje koffie of thee aangeboden in de kiosk. Je moet wel een uur in de rij staan, maar dat maakt gezien de omstandigheden toch niet uit…..

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Als door een wonder komt er een trein het station ingekacheld. Het is een piepklein exemplaar. Net genoeg voor anderhalve man en een paardenkop. Heks heeft nog meer geluk.

De fietscoupé stopt exact voor mijn neus. Snel wurm ik mijn vouwfiets naar binnen. Ysbrandt wipt erachteraan. Ik gooi mijn karretje dubbelgevouwen tegen een paar enorme hutkoffers. Het hele balkon staat vol bagage. Ik kan nog net een plekje veroveren op de deuropener.

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Op Schiphol proppen zich nog een drietal fietsers naar binnen. Het is werkelijk overvol. Een paar meiden staan zich voor te bereiden op een wild feest in de hoofdstad. Ze zijn al goed in de stemming. Vlak voordat we in Amsterdam arriveren ontdekken ze dat het festival is afgeblazen. Weggeblazen is een betere omschrijving.

Op weg naar Cowboy zie ik nog meer omgevallen bomen. In Leiden was het ook al raak. Doordat de bomen vol in blad staan vangen ze extra veel wind. Arme stakkers.

Vanavond gaan we naar een band kijken in ‘De Nieuwe Anita’. Een hippe club voor alternatieve jongelui met baarden. Cowboy heeft er ook wel eens opgetreden met zijn band. Vanavond Surfrock van Surfer Joe. Een geweldige band uit Italië

Op weg ernaartoe zien we complete bomen geveld op de Rozengracht. Het tramverkeer ligt plat. We moeten omfietsen om op onze bestemming te geraken. Geschokt kijk ik naar een paar enorme omgevallen reuzen bij de Westerkerk. Wat erg!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

In de uitgaansgelegenheid is het al lekker druk, maar niet stampvol. Als we binnen komen begint de band te spelen. Kijk, dat hebben we mooi uitgemikt. Cowboy staat gefascineerd op de bovenverdieping te kijken en luisteren. Wat een geweldig trio!

Op het achterdoek worden de meest vreemde ouderwetse surffilmpjes geprojecteerd. Heks gaat in de rij staan bij de cocktailbar. Ik heb het in mijn hoofd gehaald om een tropisch drankje te nuttigen. Iets met rum en kokosnoot.

Het duurt een eeuwigheid voor ik aan de beurt ben. Met een half oog kijk ik naar de band. Wat later lopen we naar beneden. De bandleider trakteert ons op een college sufrockmuziek door de eeuwen heen. Hij laat moeiteloos allerlei voorbeelden van andere bands horen, om vervolgens zijn eigen interpretatie ten gehore te brengen. Het publiek gaat uit zijn dak. Heerlijk!

Na de show gaan we kennis maken met de muzikanten. Cowboy geeft hen allemaal een CD van zijn eigen band, de Hyperblaster Surfcowboys. We prijzen hun verrichtingen en spreken de wens uit een keertje te komen optreden in Italië op het door hen georganiseerde internationaal befaamde surfrockfestival.

Ik klets nog een beetje met de bassist. Hij vertelt me, dat ze nog een heleboel optredens voor de boeg hebben. Zo’n 15 in Duitsland komende week……

Er zit dus nog steeds muziek in de surfrock! ‘Ik ga mee hoor, naar Italië!’ roep ik enthousiast op de terugweg. Ja, dat zou leuk zijn. Wie weet gaan de Cd’tjes hun werk doen en staan de cowboys plotseling op de internationale surfrockkaart. Wij hebben in elk geval een hele leuke avond gehad. Ondanks het verschrikkelijke beestachtige weer. Tussen de omgevallen bomen door peddelen we voldaan huiswaarts.