Inspirerende vrouwen 1: Marina Abramović. Heks ziet de documentaire ‘Marina Abramović: The Artist is Present’ op 2 doc. Een aanrader! Prachtige vrouw, schitterend werk, inspiratie alom! Ze heeft jarenlang in Amsterdam gewoond, toen Heks daar ook woonde. Had ik het maar geweten……..

Onlangs kijk ik naar een documentaire over Marina Abramović: ‘The Artist is Present‘. Een ongelofelijke aanrader. Ik val ergens halverwege in het verhaal. Raak geboeid. Kan niet ophouden met kijken. Moet de hond uitlaten, dus moet stoppen…..

Later kijk ik het programma van voren af aan. En nog eens. Wat een vrouw. Wat een kracht. Wat een bijzondere vrijgevochten representante van mijn doorgaans ondergesneeuwde sexe. Fantastisch. Heks is helemaal verliefd op haar geworden!

Alles aan deze dame fascineert me. Hoe ze als jonge vrouw al naam maakte met haar vergaande heftige performances. Een vorm van kunst, die na een ware opmars in de jaren  zeventig van de vorige eeuw jarenlang in het verdomhoekje heeft gezeten.

Heks deed als jonge vrouw ook aan performances. Vraag me niet hoe ik in godsnaam op het idee ben gekomen indertijd, want er was nog geen internet bijvoorbeeld. En ook in bibliotheken was niets te vinden qua documentatie op dit gebied. Noch was ik in het kleine provinciestadje Leiden in contact met hedendaagse stromingen of vernieuwende kunstvormen.

Toch danste ik als twintigjarige samen met een vriend in ondergoed op parachuteschoenen voor een levend decor met armen en benen. Op de Boléro van Ravel.  Hier  in de Waag. We wilden eigenlijk ook wat piemels mee laten doen, maar het bleek in de praktijk onmogelijk om mannen te vinden, die hun geslachtsdeel hiervoor beschikbaar wilden stellen. Zelfs niet als we hen dronken een waterdicht contract hadden laten tekenen.

Dat idee hebben we dus maar laten varen.

‘Wie stelt arm of been beschikbaar voor levend decor?’ stond er in de krant bij de mini advertenties. Goddank had mijn medespeler een hele grote familie. En wist ik mijn jongste zus en haar vriendje te strikken voor de job.

Zodoende kwam alles toch nog voor elkaar: Zaten er een man of tien, vijftien met hun armen door het decor gestoken te zwaaien, met hun vingers te knippen, of wat de choreografie dan ook dicteerde, terwijl wij woest in de rondte dansten. Op die loodzware parachuteschoenen……..

Ook heb ik wel in een enorme kijkdoos gezeten het levensgevoel van de mensheid onderzocht. Mijn publiek moest kiezen uit een serie van tien kijkdozen, waarin in oplopende mate het leven werd vertegenwoordigd.

In nr 1 lag bijvoorbeeld een dooie rat en Witte Kruispoeders. In nr 10 knalde een bloeiende gouden regen en de geur van tuinkers je tegemoet. Een half levend, half dood gesminckte Heks hield vanuit haar eigen doos de uitkomst bij in een enorme grafiek.

‘Het was doodeng om dat nummer aan je door te geven,’ mijn oude gymleraar van de middelbare school kan er achteraf niet over uit. Hij is zich rot geschrokken van Heks. En dat terwijl ik dacht dat het voornamelijk voor mij erg spannend zou worden daar in die enorme kijkdoos.

Debiele telefoons waren er nog niet. Ik had louter een stokoude ‘kodak cadeau’. Daar was binnenshuis geen fatsoenlijke opname mee te maken. Ik heb er dan ook helemaal geen foto’s van. Van geen enkele rare act uit die tijd.

Marina Abramović is van een geheel andere orde dan mijn provinciale gekeutel. Zij staat bijvoorbeeld spiernaakt op het podium en kerft een pentagram in haar buik. Met een scheermes. Tijdens die performance komt ze haar beroemde geliefde Ulay tegen.

Hij is dan nog niet beroemd en sinds het uit is ook niet meer, maar zolang hij met haar samen was vormde hij de helft van een wereldberoemd liefdeskoppel. Alles uit de kast. Geen experiment wordt geschuwd. Zelfs het einde van de relatie vormt zich om tot een kunstwerk.

Drie maanden lang lopen de geliefden over de Chinese muur naar elkaar toe. Elk vanuit een andere richting. Als ze elkaar treffen is het einde verhaal. Ulay heeft de Chinese tolk zwanger gemaakt.

‘We groeiden uit elkaar. Ulay begon drugs te gebruiken en steeds meer te drinken. En hij begon links en rechts vreemd te gaan en dat heeft me enorm gekwetst,’ aldus Marina, ‘Toen hij die vrouw zwanger had gemaakt vroeg hij mij notabene wat hij nu toch moest gaan doen….’

‘Zoek het uit, ik ben weg….’ en zo spatte dit symbiotische liefdeskoppel bovenop die eeuwenoude hoog opgetrokken muur uit elkaar. Door de veel hoger opgetrokken muur tussen hen in. Nou ja. ‘De enige echte goeie  en gezonde symbiotische relatie is die met je hond,’ beweer ik altijd. En daar blijf ik bij.

‘We gingen allebei vreemd, maar zij deed dat met een vriend van ons, en dat heb ik niet gedaan,’ Ulay’s waterige oogjes kijken mistroostig een een beetje geniepig in de camera. Hij wordt natuurlijk ook geïnterviewd voor de documentaire. Je kan nu eenmaal niet om de man heen, hoewel iedereen dat lijkt te willen.

De ontgoochelende ontknoping van deze wereldberoemde liefdesrelatie lijkt overigens sterk op de knullige afloop van de liefdesgeschiedenis van een kunstenaarskoppel hier in Leiden ooit. Hij hing zijn geslacht jarenlang stiekempjes in elk gat dat bewoog totdat het echtpaar een kind kreeg. Toen vond hij dat opeens niet meer kunnen. Huh?

Het huwelijk strandde op de uiterwaarden van zijn bedrog. De vrouw wist nog geen fractie van wat zich werkelijk had afgespeeld, maar het was genoeg om de relatie te beëindigen. Na enige tijd kreeg ze verkering met een huisvriend van het stel. En wat denk je? Had zij het dus gedaan. Lag alles opeens aan haar. Was hun relatie naar de knoppen door haar verraad. Was zij een vieze vuile slettebak………

Ulay kan er ook wat van, dingen verdraaien zodat je er zelf mooi op staat. Dingen totaal omdraaien. Hij is dan ook jaren wel gevaren bij de relatie. ‘Het kunstenaarsechtpaar Ulay’ lees ik ergens. Op patriarchale wijze wordt voor het gemak het hele paar genoemd naar de man. Totale onzin natuurlijk, maar het geeft een kleine indicatie hoe hard de klap van absolute vergetelheid voor hem moet zijn aangekomen.

‘Toen het uit was koos zij voor het grote geld, ze ging het theater in,’ mispelt de man kwaadaardig. Hij heeft zelf nauwelijks nog iets verdiend, nadat ze ieder hun eigen weg gingen. Middels een rechtszaak in 2016 heeft hij nog een paar ton kunnen opstrijken, maar ik bespeur toch behoorlijk wat kinnesinne aan zijn kant van het verhaal.

Heks moet dan ook hartelijk lachen. Ze gaat voor het grote geld in het theater. Hahahahahahahaha. Het grote geld. In de theaterereld. Wat een giller.

Marina Abramović gaat ook na de breuk vrolijk verder met haar opmars in de beeldende kunst. Met als absoluut hoogtepunt  haar overzichtstentoonstelling in het Museum of Modern Art in New York in 2010: ‘The Artist is Present’.

Daar zit ze elke dag urenlang aan een tafel. Ze doet niets. Is alleen maar aanwezig. Kijkt mensen daarbij aan……..

Als haar oude geliefde Ulay op een dag tegenover haar plaatsneemt en ze in tranen zijn handen pakt gaat iedereen applaudisseren. Haar ex trekkebekt een beetje met zijn gare warhoofd. Zijn waterige oogjes loeren in afwachting over de tafel. Als ze haar handen uitstrekt zie ik een triomfantelijk lachje over zijn gezicht glijden. Wat er in hem omgaat is moeilijk te peilen. Als er al iets in hem omgaat…….

Zes jaar later sleept hij haar voor de rechter.

Er helemaal zijn. Aanwezig zijn. Dit is waar het om gaat. Als een spirituele leider het zegt gelooft geen mens het. Boeken zijn erover volgeschreven, maar doorgaans kiest de mensheid voor vluchten, vechten of bevriezen.

Er gewoon zijn, met alles, ook pijn? Niet zo fijn.

Als je Marina echter ziet zitten aan haar tafel midden in het museum. Wekenlang. Elke dag. Met telkens een ander medemens tegenover zich. Mensen die ze doorgaans niet kent….. Als je haar zo ziet zitten… Mensen barsten in tranen uit. Een jongeman legt devoot zijn hand op zijn hart en draait zijn ogen omhoog alsof hij tegenover een heilige zit. De Heilige Moeder.

Natuurlijk beginnen allerlei figuren haar te vereren. Dat is des mensen. Gelukkig is zij daar allemaal niet erg gevoelig voor.

Maar wat ze laat zien kun je zelf ook doen. Door gewoon in het moment aanwezig te zijn en mensen aan te kijken. Te ontmoeten. Je hoeft er niet eens voor in een museum te gaan zitten op een stoel met een gat. Zoals Marina. Zodat je eventueel kunt plassen indien nodig. Als er een zeikerd tegenover je zit bijvoorbeeld.

Heks is helemaal enthousiast. Tevens heb ik zin om weer eens een performance in elkaar te draaien. Buurman komt langs. We hebben natuurlijk nog altijd samen ons Dikkertje Tromkoor. In ruste momenteel, maar wellicht is de tijd daar om ons koor van stal te halen.

‘Laten we iets gaan maken over de Baron van Munchhausen,’ gillen we na een klein halfuur brainstormen. Buurman is over deze historische fantast begonnen. De meest idiote scenario’s passeren de revue. We raken geïnspireerd!

‘Ja, een voorstelling over wat de Baron van Munchhausen claimt te hebben gedaan en wat hij had kunnen doen!’ maken we het materiaal om uit te putten zo breed mogelijk.

Dus wie weet gaan jullie het nog meemaken dat Heks weer op de planken staat. Een eenmalige voorstelling natuurlijk. Een soort ouderwetse performance in de vorm van een revival van ons Dikkertje Tromkoor.

 

Aan de slag op narcistendag. Oefeningen om je grens aan te geven. Benoemen van je kwaliteiten. Wat theorie om deze waanzin te bevatten. En nog veel meer. Maar vooral: Herkenning, herkenning, herkenning……. Een bezielende bijeenkomst!

De  verdiepingsdag voor slachtoffers van narcistische mishandeling is meer lichaamsgericht dan de eerste dag. Er wordt gewerkt aan het versterken van je grenzen en herstel. Best veel natuurlijk om binnen een paar uur voor elkaar te krijgen. Voor mijn gevoel ben ik nog steeds de opgelopen schade aan het inventariseren…..

De groep bestaat deze keer louter uit vrouwen, maar één van de trainers is man. Ook hij is ervaringsdeskundige op dit gebied, hetgeen betekent dat hij er een ellendige tijd met één of andere narcist op heeft zitten.

‘Ik vind het soms best raar om hier de enige man tussen al die vrouwen te zijn,’ geeft hij aan. De groepen bestaan doorgaans voornamelijk uit dames. Het gros van de narcisten is nu eenmaal man. Deze vrouwen hebben negen van de tien keer een hopeloze ervaring met een mannelijke narcist in hun pocket….. Ze zitten dus niet bepaald te wachten op welke man dan ook. En al helemaal niet op een dag als deze!

‘Ik vind het juist fijn dat je erbij bent,’ zegt één van de deelneemsters, ‘toen ik binnen kwam en je de hand schudde dacht ik “Jeetje wat een lieve ogen heeft deze man”. Dat deed me goed. Het besef dat er ook lieve en goede mannen bestaan!’

De dag gaat pittig van start met een opdracht met z’n tweeën. Ik werk samen met mijn buurvrouw. Je vertelt elkaar over je ervaringen en vervolgens deelt die ander het in de groep. Met daarbij diens persoonlijke indruk van jouw kwaliteiten die je geholpen hebben om dit allemaal te overleven.

Ik ben eerlijk gezegd volledig vergeten wat mijn kwaliteit lijkt te zijn. Waarschijnlijk kracht. Vaak zien mensen mij als een bijzonder sterk wijf. Hetgeen keihard tegen me werkt. Sterke mensen mag je namelijk best pesten en pijn doen, toch?

Iemand krijgt de kwaliteit ‘lief’ toegekend. Wie wil nu niet lief gevonden worden? Nou, deze geweldig lieve vrouw! Het is haar voetangel geweest! De opmerking schiet haar helemaal in het verkeerde keelgat.

Ze ervaart het als misselijkmakend verdrietig dat juist die kwaliteit van haar er weer uit wordt gepikt. Deze schat baalt ervan als zacht gekookt ei te worden weggezet door allerlei keiharde narcisten. ‘Ik wil harder worden, ik ga nog een tijdje de pan in!’ roept ze strijdlustig.

Opvallend genoeg wissel ik precies met iemand uit, die net als Heks ongelofelijk belazerd is. Sommige narcisten leiden een compleet dubbelleven. Ze kunnen dit heel lang geheim houden, maar uiteindelijk lopen ze natuurlijk een keer tegen de lamp. Soms heb je als partner echt niets in de gaten. Waarom zou je ook? Ligt de mouw bijvoorbeeld op apengapen dan verwacht je geen apen…..

Vaak weten veel mensen in de omgeving wel degelijk van het bedrog. Soms ontdekken zelfs de eigen kinderen van alles en nog wat! Vreselijk natuurlijk. De laatste die er achter komt is natuurlijk altijd degene met een stel horens op de kop. Die zijn daar opgezet zonder dat ze het in de gaten had. Door haar partner. Toen ze eventjes niet oplette…..

Er volgen oefeningen met grenzen aangeven. Ik werk weer met iemand anders. We staan tegenover elkaar en de één loopt langzaam richting ander. Je kijkt elkaar in de ogen. Wanneer komt iemand te dichtbij?

De vrouw met wie ik de oefening doe heeft de meest fantastische liefdevolle blauwe ogen, die je je maar kunt voorstellen. Het raakt me diep dat iemand deze engel zo slecht behandeld heeft. Hoe kun je? Waarom?

Op een gegeven moment moet de groep vreselijk lachen om iets wat gezegd wordt. Het is ook hilarisch af en toe wat de narcisten overhoop halen om maar geen terrein te verliezen bij hun partners. Ze doen de gekste dingen en verkopen de vreemdste verhalen. ‘Het is ook goed om af en toe eens flink te lachen om die gestoorde gekken,’ schatert een dame vrolijk.

Direct daarop is er iemand in tranen. ‘Ja, mooi is dat. Ik kan er niet om lachen dat ik hier zit op een mooie zonnige zaterdag. Ik reis het hele land door, betaal 90 euro, zit de hele dag binnen met allemaal andere slachtoffers, hoor de meest verschrikkelijke verhalen…….’ tranen biggelen over haar wangen.

Iedereen is opeens muisstil. Het is waar. ‘En die narcisten hebben er niets van. Die leven gewoon door alsof er niets aan de hand is. Het ligt toch nooit aan hen. Ze maken het je nog moeilijk op de koop toe…’

Ja, je kunt er eigenlijk maar beter om lachen en dat wil je ook. Tegelijkertijd is het echt niet grappig, de narcistische mishandeling. Narcisten en psychopaten zijn de ergste bloedzuigers, die je je kunt voorstellen. Vampiers bestaan. Ze hebben alleen niet van die rare tandjes. Je herkent ze aan hun gebrek aan empathie en hun bloeddorstige honger naar jouw aandacht en energie……

Onze man van vandaag vertelt dat hij zich bezig houdt met Boeddhisme. Heks spits haar oren. ‘Ik ben net terug van een stilte-retraite van 60 dagen. Vipassana.’ Chapeau! Dat is niet niks! Heks heeft die vorm van martelmeditatie ooit in een klooster in Thailand beoefend. Zeer confronterend.

‘Als je zo mediteert kom je alles tegen wat je ooit in je leven hebt uitgevreten. Dat is je karma. Iedereen heeft dat. En voor iedereen geldt dat ie dat ooit tegenkomt. Ook narcisten ontkomen daar niet aan!’

Een schrale troost. Mocht het zo zijn, want dat weten we natuurlijk niet. Heks is wel eens dood gegaan. Ik heb dat overleefd uiteindelijk. Het heeft me dit duidelijk gemaakt: Het is niet het eind van ons bestaan…. En ook ik koester de overtuiging dat je je leven voorbij ziet komen, dat je stomweg niet ontkomt aan een blik in de spiegel. Karma en je eigen spiegelbeeld. Al  die karmische shit tussen jouw buitenkant en je kern. Je ziel.

Narcissus, die verliefd was op zijn weerspiegeling in het water…… op zijn buitenkant. In de buitenwereld. Maar nog nooit van zijn ziel had gehoord. Zijn Zelf niet kende. Geen kern had om zichZelf omheen uit te kristalliseren. Daarom hebben narcisten anderen nodig had om toch iemand te zijn. Anderen moeten dat beeld in het water bevestigen en bewonderen. Voor hen is het ook niet leuk. Want ze zijn eerder een zielig figuur dan een bezield mens…..

De narcistendag vliegt voorbij. Aan het eind wisselen we gegevens uit. Voor wie wil. Op de valreep praat ik nog met een geweldige dame wiens relatie de vorige narcistendag nog aan was. Nu zit zij midden in de ellende die volgt op een breuk met zo’n figuur. Wat zij mij vertelt doet me beseffen dat ik nog van geluk mag spreken met hoe het mij is vergaan na zulke relaties!!!

Varkentje zit in de auto te wachten. Onder de middag hebben we nog eventjes een frisse neus gehaald, maar nu is het tijd voor het echte werk. We wandelen over een dijk rond het kerkhof. Bij een kleine sluis steken we over naar een stuk dijk door de weilanden. Ysbrandt jaagt achter een balletje aan…. Later ontdek ik nog een prachtig pad langs de rivier. We lopen en lopen.

Totdat de man met de houten hamer komt. Van het ene op het andere moment schieten al mijn spieren op slot. Op pijnlijke stokken sjok ik terug naar de auto. Het zit erop. Ik ga nog naar huis rijden, maar dan is het klaar.

De zon staat laag. De TomTom stuurt me via Den Haag terug. Het kan me niet schelen. Mijn autootje snort, mijn hondje knort. Heks is tevreden en voldaan. Wat een dag. Wat een gedoe, narcisten. Wij zijn dan wel de lul, maar laten ons niet kisten!

De dag werd georganiseerd vanuit Het verdwenen Zelf.

Boek: Iris Koops, Het verdwenen Zelf, Herstellen van narcistische mishandeling.

 

Waterig gevoel na natte dweil van medemens. Iedereen is mijn partner, toch? Worstelen en bovenkomen. Heks glimlacht. Ze weet wat haar te doen staat. Je vijanden zijn vaak je beste leermeesters…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Oh, wat was ik toch weer nijdig gisteren. Nu heb ik er wel een beetje spijt van. Beter had ik het anders aangepakt, niet gereageerd….. Alhoewel. Soms heb je zo’n ellendige geschiedenis met iemand, dat je helemaal niets meer met zo’n medemens te maken wilt hebben. En hoe valt dat dan te rijmen met mijn levensmotto, dat iedereen mijn partner is?

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Nadat ik de antropoloog een pissig mailtje had gestuurd kreeg ik natuurlijk een uitgebreid antwoord. Op mijn verzoek, daarmee op te houden kwam er weer een zalvend epistel. Zijn weerwoord is, dat hij me er zo gespannen uit vond zien, hij voelde meeleven en wilde me op vrolijken…… ‘ hopend dat je een wat vriendelijker en blijer uitstraling zou hebben

Dus dan zeg je dingen als: ‘En ben je al een beetje innerlijk gegroeid? (smalend) Wat ben je toch een achterlijk mens. Je bent gewoon een stomme trut.’

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ook beweert hij zich helemaal niet tot me te voelen aangetrokken. Zijn gedrag in het verleden logenstraft die bewering, maar dat deed hij toen ook al af met een verhaal, dat hij me warmte wilde geven. Het zal wel. De manier waarop beviel me niet. Met zijn handen. Op mijn bovenbillen, heupen, flanken en buik.

Vervolgens breekt hij op badinerende toon een lans voor een liefdevolle levenshouding, vanuit het hart. Waar al die warme uitspaken en handelingen van hemzelf naar eigen zeggen ontspruiten. Ik gok, dat ze iets lager hun oorsprong vinden. In zijn zonnevlecht ofwel machtscentrum. En waar de handtastelijkheden vandaan komen laat zich mijns inziens raden. Ook hij is een seksueel wezen. Ook hij heeft behoefte aan aanraking. Maar hij vermomt dat in een verhaal over liefde. Als een wolf in schaapskleren.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Liefde en respect zijn hetzelfde. Op het moment, dat ik me niet senang voel bij zijn uitingen van liefde, omdat hij daarmee mijn lichamelijke integriteit aantast, mis ik enig respect. Het feit, dat ik dat heb gemeld maakt mij dan uiteindelijk een stomme trut.

Nou ja, wat kan ik over zijn epistels zeggen. De prekerige toon, zijn overtuiging heel goed bezig te zijn. Hoe hij me de les leest over projectie van negatieve gevoelens op hem en ook over compassie. De lulkoekerige zelfingenomenheid, die afstraalt van zijn verhaal. Ik kan er niets mee.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Toch heeft hij ook gelijk. Ik ben in een negatief gevoel terecht gekomen bij die man. En daar moet ik iets mee doen. Niet met hem, dat zou hij wel willen. Maar met mezelf. Er is een Boeddhistische oefening, die zich hier heel goed voor leent: Liefde sturen naar een dierbare, naar een kennis, iemand die me onverschillig laat en een eikel. Die eikel dus. Die droplul van een partner…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart, , BOEDDHA, BUDDHA

Als ik ’s avonds Frogs beloon met een glaasje wijn, omdat hij de vuilniszakken buiten komt zetten, de schat laat ook gelijk de hond voor me uit, vertel ik hem mijn belevenissen met de antropoloog. ‘Ik heb je blog al gelezen, Heks. Je stelt de antropologie wel in een slecht daglicht….’ gniffelt hij, ‘Hihihi een scharrelhaantje…..!’ Al snel zitten we lekker te lachen om het absurde verhaal. ‘Als hij zoiets doe, waar ik bij ben, vliegt hij in no time door de lucht!’ zegt mijn goede vriend. Ik weet het. Ik heb wel eens een hitsige beeldhouwer door de kroeg zien vliegen, die zijn handen niet thuis kon houden….

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ik laat hem een foto van de man zien op Internet. ‘Oh, ik ken hem wel van gezicht. Komt goed Heks. Ik weet nu wie het is.’ Cowboy heeft niet zoveel begrip voor mijn problemen. ‘Gewoon niet reageren,’ is zijn advies. Ja, laat ik dat nu net al een paar jaar hebben uitgeprobeerd….. ‘Maar ja, ik ben natuurlijk een man, dat is waarschijnlijk anders.’

En of dat anders is. Bij ons dames is het soms net prijsschieten. Als ik een euro zou krijgen voor alle keren, dat een vent met zijn tengels aan me zat of tegen me aanzwom in het zwembad, of vergaande seksueel getinte opmerkingen maakte, dan was ik multimiljonair. En dat is NIET overdreven. Het is een dagelijkse plaag, dat gejat. Maar met de jaren wordt het wel iets rustiger. Niet zoveel als ik had gehoopt, maar toch.

En ik heb Frogs en Ysbrandt. En mijn knietje. Om te geven aan een ieder, die het nu nog niet begrepen heeft!

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ach ja, die brieven. Opvallend is zijn dreiging, dat het een nederlaag voor me is als ik het niet met hem ga uitpraten. Het kan zelfs lichamelijk gaan woekeren. O jee, krijg ik nog meer klachten…… Mweuh.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

“Beste Heks,

Ik had je niet moeten groeten of moeten vragen hoe het met je gaat.

Het was in wezen meeleven, hopend dat je een wat vriendelijker en blijer uitstraling zou hebben. (Dat was het in het begin, maar sorry, dat ik daarna wat cynischer werd, waarvoor ik m’n oprechte spijt betuig, had m’n tong moeten beheersen)

Het gaat mij niet om je vrouwzijn – nooit geweest ook, ik val totaal niet op jou – maar om je menszijn. Ook met mensen op markt etc heb ik vaak fijne gesprekken, ook de marktmensen zelf, gewoon als mens. Liefde, warmte en compassie zijn immers de krachten van het universum. Leven vanuit het hart en ook vriendelijkheid is immers een kracht.

Natuurlijk mag jij denken, wat je wilt. Percepties zijn vrij, ook de projectie, dus het denken dat het altijd aan de ander ligt en dat die boze bedoelingen heeft etc etc.

Alleen al zelfreflectie kan wat helpen in deze, dus denken dat vergissen ook een mogelijkheid is in onze rationele percepties.

Je keek in de winkel erg strak, iets wat me er toe bracht wat meeleven te tonen. Sorry, ik zal dat niet weer doen.

het ga je goed.

Lieve groet

Hansje Pansje Mestkevertje.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Heks, Je wilt ’t laatste woord.OKE Alleen nog iets filosofisch. Als iemand iets heeft tegen de ander, kun je kiezen voor 1)  de weg van het ‘boze oog’, zoals ik als antropoloog nogal eens tegenkwam,  dus de ander in gedachten en qua uitstraling bitter en met negatieve zo niet giftige energie bejegenen, wat altijd op zichzelf terugslaat (Kosmische wet van Terugkaatsing +Spiegeling) , dus dat ‘men wordt wat men denkt’. Of 2) de weg van dialoog en uitpraten wat ‘de mens dwars zit’. Ben bereid tot gesprek, je aanhoren en het met elkaar uitpraten. Alleen zo is vorm verzoening mogelijk, althans zuiveren van energie. Als 1 vd partijen een dialoog, wat ik nogmaals hierbij aanbied, bijv in Koetshuis, niet wil, is het een nederlaag. Het kan zelfs lichamelijk gaan woekeren. Iets uitspreken en elkaar daarna normaal een hand geven, is betere weg. Als je dat niet wilt, dit m’n laatste woord

Met  groet

Hansje Pansje Mestkevertje.

Wie een glimlach uitzendt, krijgt die terug.

De magie van dankbaarheid verandert je leven.

dr. Hansje M”

Heks glimlacht. Ze weet wat haar te doen staat. Je vijanden zijn je beste leermeesters…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

 

Slapen in Snurkensteijn. Rusten naast een zaagmachine. Hele bossen geveld door dit oorverdovende geweld……

images-579 images-577Unknown-159images-583189851_original_252189oimages-584 images-582

SLAAPLIEDJE VOOR ONDERWEG

Droom 

drummer

drijf zacht

wollige wolkenbaren

proef genade

van nacht

laat je geest

alle gebaren

van de dag

lijf, leden

varen

droom

wezen

in kracht

droomdrummer

dobber zacht

in armen

van de nacht

images-574images-576images-575images-58165023e4f3b9d5d2703342990e5d3682aMTMwNTFfMTkwNjk2MjE2ODQ3XzczOTE1OTM2ODQ3XzMxNTE5NTZfODk3MjVfbi5qcGc=.jpg_500x500???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

EENHEID, EENHOORN, CHRISTUSBEWUSTZIJN EN ONEERBARE VOORSTELLEN…… Verlicht leven in notendop.

Raffaello Sanzio

Het is me wel bekend, dat na een paar dagen werken voor Alex Orbito, je een heel speciaal veld om je heen hebt. Wellicht lichtgevend…..Jaren geleden stapte ik hier om de hoek uit de auto na zo’n weekend. Een dronken droppie liep  voorbij. Hij zag Heks. Bleef als aan de grond genageld staan.

images-119 Legend+Unicorn

‘Oh, schoonheid!’, bracht hij uit. En probeerde me te omhelzen. Ik deed een stap in zijn richting, om hem heen. Een golf leek uit me te komen. Ruggelings tuimelde hij achterover. Nog net kon ik voorkomen dat hij over een listig muurtje viel. Zo op de stoep bij goede burenvrienden….

images-118 images-117

Vanmorgen wandelt Heks door een park met Ysbrandt. Ik ben onderweg naar zangles. Hobbezakkleren en een duf hoofd. Geen spoor make-up. Er zit een junk op een bankje, ik ken hem wel. Een zombie. Meestal sist hij een beetje om zich heen, vooral korrelig naar honden. Nu splijt zijn gezicht open in een lach. ‘Goedemorgen mevrouw’, glimt hij me toe. Heks zendt hem een hele lieve glimlach terug….

cluny1

Een stukje verderop wenkt een heel oud mannetje. Hij zit te chillen op een bankje, zijn rollator staat werkeloos in het gras. Enthousiast klopt hij op een plekje naast zich. ‘Kom even lekker bij me zitten!’ Ik leg hem uit, dat ik onderweg ben naar zangles. Ga toch even bij hem zitten.

‘Fijn’, glundert hij. ‘Wat heb je een vreselijk knap koppie, mag ik dat zeggen?’ Trouwhartig kijkt hij me aan met zijn kale vogelhoofd. “Ik zou wel lekker met je willen zoenen’, diepe zucht, ‘maar ja, dat kan hier natuurlijk niet,’ vervolgt hij als hij m’n gezicht ziet….

image_phpa66z6W images-116 jonkvrouw_eenhoorn

“Nee, dan worden we opgepakt en belanden nog in de bak’, pareer ik. Dat vind hij wel een lollige gedachte op zijn leeftijd. En dat dan samen met Heks. Voor een ‘zedendelict’. Overmoedig nodigt hij me uit om met hem mee naar huis te gaan. Daar kunnen we natuurlijk vrijelijk zoenen wat we willen. “Ik wil er zelfs wel voor betalen!’ Hoor ik dat nu goed? Hoe komt ‘ie er op?

images-115 images-114

‘Zo steek ik niet in elkaar, meneer.’ Verschrikt kijkt hij me aan. ‘Nee, zo bedoel ik het niet’, zegt hij ontdaan. ‘Ik bedoel te zeggen, dat ik het zo graag wil, dat ik er zelfs geld voor over heb!’ Ik weet niet of de zaak er zo beter op wordt…. Maar ik besluit het op te vatten als een compliment. Wellicht is het een notoire krent. En is geld uitgeven wel het laatste, dat hij doet. Waarschijnlijker is, dat hij geen cent te makken heeft. En dan wil hij z’n laatste knoop geven voor een kus van deze heks!

images-113 images-112lady-unicorn

‘Ach, mijn man zou het niet leuk vinden, als ik dat deed, zoenen met een ander’, vervolgt Heks. Keihard natuurlijk. Maar ook lief, want nu wijs ik hem niet af, maar mijn partner! ‘Ik heb een hele knappe man’, verzin ik ter plekke. ‘Een drummer in een band!’ Hoe kom ik er op? Mijn nieuwe vriend kijkt me bedenkelijk aan. Dat compliceert het geheel. Zijn plannetjes vallen in duigen…. Jee, een popster, daar kan hij niet tegenop. Hij moet er maar van af zien.

16x20-Baby-Dragon-with-Maiden-and-UnicornUnknown-26 clip_image001

Ik raak zijn arm aan en kijk naar deze oude snoeper. Wat een eenzaamheid ademt er uit zijn poriën. Wat is hij blij met wat scherts en geflirt. ‘Tot ziens Herman!’ ‘Tot zoens, Heks’.

De rest van de dag blijf ik grinniken om dit vermetele oude baasje. Bepaald voor de duvel niet bang. En al helemaal niet van deze Toverheks. Mijn leugentje om bestwil vergeef ik mezelf grif. En zijn financiële toenadering leg ik naast me neer. Ach, zovelen hebben deze Heks al verkeerd ingeschat.

eenhoorn27 eenhoorn_gr fantasiegyeb12eenhoorn-plaatje-063

Dat komt omdat wij vroeger priesteressen waren van de Godin. Als er problemen waren, ook seksuele, dan kwamen mensen naar de tempel en kregen advies. Les zelfs. Deze dames waren zelfstandig, krachtig en zeer vrij. Ze beschikten over hun eigen seksualiteit. Waren niemands bezit…. Tegenwoordig zit je dan opeens in de hoek van de prostitutie. Erg toch. Het zegt meer over de maatschappelijk waardering van de vrouw, haar kracht en haar seksualiteit, dan over mij. Een heks.

b717798c-3e3b-11e2-ad8d-4e4ea016f798_web.jpg.h380.jpg.568

Vandaag ben ik voornamelijk Indiaas gaan zingen vanwege het heerlijke eten! Pas laat arriveerde ik, maar precies op tijd om alle schalen leeg te schrapen. De man van mijn lerares zat me vergenoegd gade te slaan. Hij gaf me de heetste pickles en ging vervolgens smakelijk zitten lachen om mijn bezweette gelaat. Mijn god, wat kan hij toch geweldig koken!

fb-25-ws puzzel-magische-eenhoorn-300

Het was een heerlijke zangdag met een nieuwe melancholieke nacht-raga. Heks was te moe om te denken, maar dat bevorderde haar prestaties, gek genoeg. Vooral toen we gingen improviseren…..

De kerfjes op de overgang van mijn neus naar voorhoofd hebben ook een interessante ontwikkeling doorgemaakt. Ze zijn nu horizontaal. Heel bizar. Ziet er raar uit. Mijn juf en medestudenten keken er vreemd van op. Misschien transformeer ik tot eenhoorn……

Unknown-24 Unknown-25Eenhoorn

Heks crashed een dagje. De batterij is leeg. Tijd om stil te staan en niets te doen. Behalve ademhalen dan….. Zo ZEN!

slapend poesje, kitten

Laatste momenten met m’n schatje thuis

Na het oversteken van de zee van Samsara, die vorige week plotseling mijn heksenleventje overspoelde ben ik kapot moe. Niet zo vreemd voor een MEpatiënt. Ons stresssysteem functioneert voor geen meter, dus alle zeilen moeten worden bijgezet als rampspoed zich aandient. Een enge film kan al lichamelijke naweeën opleveren. Daarom kijk ik meestal naar iets vrolijkers.

poesje, kitten

Het is een schoonheid

Vorige week heb ik drie keer vanuit een enorme oerkracht in mezelf m’n leven gered. Eerst mijn gevoelsleven uit de klauwen van een verward en angstig mens. Daarna mijn lichaam uit de harde handen van tien rigide spoorwegbeambten. En tenslotte letterlijk het leven van mij en m’n hondje voor de wielen van een slaapwandelende automobilist.

Genoeg om trots op te zijn, toch?

hond en vrouw

In haar nieuwe huis zijn alle voorbereidingen getroffen

Op de begrafenis van Moeders trof ik tot mijn schrik een duistere zuster uit mijn verleden. Het was me eigenlijk een raadsel, wat zij daar te zoeken had, vandaar mijn schrik. Deze vrouw, gelukkig geen genetische zuster overigens, heeft mij ooit genadeloos geprobeerd kapot te maken. En waarom? Haar man zat achter Heks aan. En hoewel ik daar niets van moest hebben, ik ben sowieso loyaal met mijn zusters, gaf ze mij de schuld.

Het was trouwens een lul van een kerel. Zatlap en slappe hap.

poes in tentje poes in tentje

KRABPAAL

Een klein poezenhuisje

Wat ze toen heeft gedaan tart elke verbeelding. Ze heeft aan de wieg gestaan ven een diep trauma van de Heks. Heeft ze er spijt van? Misschien enig inzicht verworven op haar levenspad? Welnee, zelfs tegenwoordig spuit ze gif over de Heks, waar ze maar kan. Als een grote met wrok vetgemeste kalkoen zat ze me op afstand vuil aan te kijken. ‘Saai’, dacht Heks. Niets nieuws onder de zon.

Je moet je gevechten kiezen uiteindelijk.

vrouw met poesje, kittenvrouw met poesje, kitten

Vandaag toch een beetje verdrietig. Afscheid van m’n katje. Het loslaten van een nieuwe liefde of wat het dan ook was. De gemene prutzuster, die als een luis in mijn pels alsmaar mijn pad blijft kruisen met haar ellendige verhalen. Enorme vermoeidheid. Ach ja, geluk en verdriet gaan vaak hand in hand. Kracht en kwetsbaarheid zijn beiden voelbaar, als twee kanten van dezelfde medaille….

vrouw met poesje, kitten

Het nieuwe vrouwtje is al helemaal verliefd op haar kleine meid

vrouw met poesje, kitten en hond

Ysbrandt neemt afscheid

Relatiedenken als grote pleister op de wonde van zelfafwijzing. Het verwerven van liefde en erkenning institutionaliseren door middel van een vaste partner… Dagelijkse kost!

hondje op strand

Jalaluddin Rumi, Perzische dichter (1207-1273)

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Vertaling R.van Zeyl

nat hondje op strand

Oh, wat is ie lekker smerig

Heks is toch zo’n grappig boek aan het lezen: ‘Verslaafd aan liefde, de weg naar zelfacceptatie en geluk in relaties’,  door Jan Geurtz. Het is geschreven vanuit een Boeddhistische invalshoek, zonder een rigide overtuiging te prediken. Hetgeen je nog wel eens tegenkomt bij westerse Boeddhisten. Net als de neiging om je te bekeren…..

De essentie van het boek komt erop neer, dat we allemaal liefde en erkenning van anderen nastreven om onze diepe zelfverwerping te bedekken. Veel van ons gedrag is erop gericht de buit binnen te slepen. We hebben allemaal in onze vroege jeugd methoden en maniertjes ontwikkeld om te zorgen, dat we niet werden afgewezen door ouders en opvoeders. Vaak geheel tegen onze pure en volmaakte natuur in. Hierbij komen prachtige eigenschappen, zoals creativiteit, kracht, zachtheid, eerlijkheid, goedheid om maar wat dingen te noemen , in de knel. We voelen ons middelmatig, slap, zwak, oneerlijk, slecht en dat is natuurlijk geen pretje. Dus gooien we er een laagje overheen, om die stinkende put af te dekken.

Dus een zich slap voelend  mens doet stoer bij wijze van kracht. Onze zachtheid smaakt naar zwakheid en voilà: de onaantastbare zelfverzekerde afstandelijke beschermlaag is geboren. Eerlijkheid in het gedrang kan tot formeel rigide gedrag leiden. Goedheid kan verwrongen worden tot ‘nice guy’ of ‘lieve meisje’ syndroom. Allemaal manifestaties ver van ons werkelijke zijn. Vermoeiend om in de lucht te houden. En uiterst contraproductief. Het levert precies datgene op, wat je niet wilt.

Het boek brengt Heks op allerlei ideeën en bevestigt het spirituele pad, dat ze volgt. Ook doet het haar terugdenken aan situaties uit het verleden. Jaren terug leerde ik Tank kennen. Een grote kerel met een dikke buik en bekakt accent. En een enorme hond. We raakten bevriend en hij nodigde me uit om met een puzzeltocht mee te doen georganiseerd door de Lelijke Eendenclub in de Belgische Ardennen. Tijdens deze korte vakantie begon hij Heks enorm het hof te maken. Schoorvoetend ging ik er in mee. Hij was niet helemaal mijn type, in feite verschilden we als dag en nacht. Maar het was een leuke aparte vent. We deelden een passie voor koken en klassieke muziek. En honden. Opeens hadden we een relatie.

nat hondje, strand, kuil graven

Even lekker graven

Wat er toen gebeurde heb ik lange tijd niet begrepen. Ik kon er alleen maar nijdig om worden. Tank walste mijn leven binnen. Hij begon mijn huis ongevraagd te verbouwen. En niet bepaald doeltreffend. Ook nam hij zomaar mijn administratie onder handen. Het was gebeurd voor ik er erg in had. Hij maakte er zo’n puinhoop van, dat mijn boekhouder en ik dat het ‘jaar van de Tank’ noemen. Niets in terug te vinden. Ook schafte hij een waterkoker voor me aan. Zette enorme wijnglazen in mijn kast. Tegen de tijd, dat ik begon te protesteren, had hij zich al helemaal in mijn leven ‘ingevochten’, zoals hij het zelf noemde.

Binnen een paar weken, lag de heer in kwestie na een maaltijd met kreeft en de beste wijnen, me op zijn knieën ten huwelijk te vragen. Ik kan me nog goed herinneren, hoe hij het vroeg. Dat was op zich een kostelijke verspreking. ‘Als we over een jaar nog bij elkaar zijn, wil je dan met me trouwen?’ Nu is Heks nooit zo trouwlustig geweest, maar toch deed het me iets moet ik toegeven. Hij versprak zich wel vaker. In de zeven maanden, dat deze relatie duurde zijn we ontelbaar vaak op vakantie geweest. Tijdens een van deze reisjes spraken we af met zijn beste vrienden tijdens een klassiek concert in België. ‘Kijk, dit is nu Heks. DEZE heb ik nu eens niet meegenomen naar jullie huis, maar ik laat jullie hier opdraven….’

nat hondje, strand, kuil graven

Kijk, vrouw

Wat ik me vooral herinner is de verbazing over waar ik in terecht kwam met Tank. Een benauwende constructie, waar ik me al snel doodongelukkig in voelde. De interesse en vriendschap verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik leek te figureren in een zich steeds herhalende Tanksoap. Dat het zich steeds herhaalde wist ik toen nog niet. Maar achteraf geloof ik, dat Tank me op een dag de brief op de bus heeft laten gooien, waarin hij het uitmaakte met zijn ex. En zodra ik er een punt achter zette, stortte hij zich in het volgende. Niet veel later verloor ik hem uit het oog. Hij had toen alweer de tweede of derde relatie na mij…..Waarschijnlijk hebben ze er allemaal een waterkoker aan over gehouden!

In deze relatie ben ik dus een speelbal geworden van mijn eigen projecties. Tank zei dingen, die op een of andere manier mijn gevoelens van zelfafwijzing bedekten. En vise versa natuurlijk, want het werkt altijd twee kanten op. Dus eventjes ben je helemaal happy samen. Maar het is een gammele constructie. Je moet het elke dag opnieuw in elkaar flansen en raakt jezelf compleet kwijt. Het erge is: We doen het onszelf aan.

Ook Tank was natuurlijk niet gelukkig in deze verhouding. Net zomin als in zijn andere relaties. Hij vertoonde gedrag, dat hij als wenselijk had aangeleerd en draaide dat riedeltje elke keer weer af. Maar in feite had het weinig meer te maken met de aardige kerel, die ik aanvankelijk leerde kennen. Aan het eind van de relatie was hij onuitstaanbaar geworden. Van ellende. En in de hoop, dat Heks er een punt achter zou zetten.  Dus heb ik hem en mezelf uiteindelijk uit ons lijden verlost.

nat hondje, strand,

het is toch zo’n schatje

Na Tank ben ik in de leer gegaan bij Thich Nath Hanh. Hij bracht me op het idee om te gaan oefenen, dat iedereen mijn partner is. Ook ben ik een aantal jaren daarna met mezelf getrouwd. Dit heeft de drang om via een relatie mijn volmaakte natuur te ervaren enorm doen afnemen. Toch ben ik er nog niet is gebleken. Als iemand me bepaalde dingen in gaat fluisteren, raak ik nog steeds de kluts kwijt. Alsof ik in een oude vertrouwde groef val. En ook nog een groef, die niets goeds oplevert! Geurtz heeft het in deze context over relatiedenken: Het hebben van een relatie (of het vermijden ervan) als ultieme doel in het leven. Volgens hem is het zaak deze manier van denken los te laten. Daar heb ik gelukkig al wat stappen in gezet.

nat hondje, strand, zee

Altijd goedgehumeurd, behalve als de vrouw droevig is

Het gaat met vallen en opstaan. Toch is er zoveel verschil met de Heks, waar Tank overheen walste en de Heks nu. Ik leef in een universum, waar iedereen mijn partner is, na jarenlang oefenen is het een tweede natuur. Hopeloze partners soms, maar toch verbonden. En de diepe zelfafwijzing heeft plaatsgemaakt voor een grinnik. Moet je Heks soms bezig zien!

Volgens Geurtz is een gezond ego in feite verder van huis dan het neurotische, omdat met het succesvol bedekken van je zelfafwijzing ook je natuurlijke staat van zijn uit beeld verdwijnt. Dus falende en malende medemens: Er is hoop! Je doet het lang niet gek! Geniet van de glimpen van je ware natuur!

Boeddha zei: ‘Al zoek je de hele wereld af naar iemand die je liefde meer waard is dan jezelf, je zult die nooit vinden.’

nat hondje, strand, zee, zonsondergang

In feite de enige symbiotische relatievorm waar je beter van wordt

Stem geven aan archetypes tot op het bot. Zingen vanuit je ziel. Holtes laten resoneren met moeder aarde. Kortom: Stembevrijding!!!

I love singing

Met hart en ziel

Zingen met hart en ziel. Stembevrijding. Vandaag was het weer zover, de leergang kwam weer bij elkaar in het heerlijke gebouw MuzyQ. Ik reis altijd samen met een hele bijzondere vrouw. In haar wonen vele gedaanten en als ze gaat zingen komen ze tevoorschijn. Ze neemt ons mee op verre reizen…..

zingen Jazz vrouwen zwart

Wie komt er nu weer tevoorschijn?

We waren heerlijk op tijd en voor het gebouw, buiten in het zonnetje, wachtte ik mijn medeleerlingen op. Gezamenlijk namen we de lift naar de derde verdieping. Daar had Jan-Hendrik het lokaal al opgewarmd met vergeet-mij-nietjes en kaarsen. Om de tafel verzamelden we ons om onze stemming af te stemmen.

canyon

Rotswanden laten trillen

De ridder, een klasgenoot,  was op reis geweest. Naar Amerika, de canyons in. Het Walhalla der stembevrijders natuurlijk. Stel je voor. Jouw nietige lichaam in zo’n enorme klankkast en die resonantie gebruiken. Als verlenging van je lichaam. Totaal in trilling met moedertje aarde…

canyon

De aarde zingt

Nadat we ons warm hadden gedanst en gezongen werd wat theorie besproken. Vandaag gingen we werken met de driehoek van de archetypes: The creator, the destructor en the inner child. Ik was blij met de destructor. Vanwege mijn geplande bitchlied….

De werking van deze driehoek is als volgt: Als je met zowel scheppende als vernietigende kracht in je leven om weet te gaan is je innerlijk kind geborgen, dus levensvatbaar….

Er is nog een andere driehoek, daar hebben we eerder mee gewerkt.: The seeker ,the lover  en promised land. Terwijl ik dit opschrijf duurt het even voor ik op dat laatste kom. Wat was het ook alweer? Lost paradise? Veelzeggend…..

lost paradise

verloren paradijs

De reiziger en degene die zorgt in je kunnen behoorlijk in strijd zijn. Vaak zijn mensen met anderen bezig en komen ze niet toe aan hun eigen verhaal. Of ze gaan over lijken om hun doel te bereiken en sterven een ellendige eenzame dood. Om je eigen beloofde land te bereiken, moet je een evenwicht vinden tussen deze twee.

davidster

Een krachtveld van heb ik jou daar

Vandaag had ik het genoegen om midden in een ster van deze driehoeken te staan, terwijl mijn zanggenoten ieder een archetype stem gaven. Je komt dan hocus-pocus opeens in een krachtveld te staan van heb ik jou daar.

Het beloofde land had er weinig fiducie in en trok zich terug. Het krachtveld raakte verstoord. The lover trok alles uit de kast om de boel te redden. Maar teveel actie sloeg de plank mis. De reiziger was zoekende. De creator en destructor gingen vervolgens een bondje aan, waardoor the inner child de kluts kwijt raakte…..

archetypes

Je kunt er weer een draai aan geven gelukkig

Ik kan je verzekeren, dat al die dingen op een soort enge manier kloppen met mijn verhouding tot deze archetypes. En ook van mijn medestudenten hoorde ik dergelijke reacties….

lost_paradise_by_vickynessuno-d3alms5-1

Misschien moet ik eerst een een appeltje schillen met deze en gene…..
net als Eva, dat gedoe met die slang is geschiedvervalsing……

Het leuke is, dat je er ook weer een draai aan kunt geven. Ik heb uiteindelijk mijn prachtige Grote Bitchlied gezongen. En ik heb ongelofelijk leuke en ontroerende liederen van anderen beluisterd. En zo verschrikkelijk gelachen om een kippenballade, dat ik nog pijn in mijn kaken heb.

zingende kip

Zingend pluimvee

In deze vertrouwde setting is ook ruimte voor mislukken en falen. In feite bestaat dat fenomeen niet in stembevrijden. Moet je bij een auditie voor Idols in een strak pakje de jury naar de mond zingen, hier geldt slechts authenticiteit. Onmogelijk om in te falen. Je eigen oorspronkelijke geluid is altijd de moeite waard…..

Wat is dit toch leuk. Wat een bevoorrecht mens ben ik om dit te beleven. De sterren van de hemel zingen samen. En je wortels de grond in.

boom familie

Met je takken in de wolken

KLEURRIJKE TAFERELEN OP LEIDSE MARKT EN BLUTTE HEKS GERED DOOR ILIAS

En het is ook lekker kan ik je verzekeren....

Wat zie het er lekker uit allemaal…

Na alle commotie van afgelopen week was het vandaag een heerlijk rustige dag. Uitslapen en langzaam starten. Lekker met het hondje naar buiten. Nou, lekker….. Er heerste een Siberisch klimaat in het stadspark. Koning winter heeft de teugels flink aangehaald ruim na  zijn regeringsperiode.

Zo’n dreuteldag biedt altijd opruimmogelijkheden. Vandaag was de keuken aan de beurt. Lapje in de rondte en schone afwas in de kast. Zelfs een beetje koken. Boodschappen doen. Nog een stofdoek langs de piano. Aan het eind van de middag race ik nog even naar de markt.

Als ik bij de prachtige uitstalling van Ilias Delicatessen aankom word ik enthousiast begroet. Ze weten het al, saffraan-aioli en een garnaal voor de hond. Plotseling ontdek ik, dat ik mijn portemonnaie vergeten ben. Van tas gewisseld, vandaar. ‘Helaas, volgende keer beter’, zeg ik en draai me om. Voor ik de kraam kan verlaten staat Ilias al met een pak geld te zwaaien.

zelfs vandaag in die vreselijke kou....

Dit dreamteam is altijd opgewekt!

“Mevrouw,” roept hij en lacht zijn hagelwitte tanden bloot, ‘Neem maar mee, dan kunt U boodschappen doen!” ‘Ik ben heel vergeetachtig’, zeg ik,’ Straks vergeet ik het terug te brengen.’  Maar hij wil er niet van horen. Hij geeft me zoveel als ik nodig heb en ik breng het maar eens terug. Wat een engel….

Je moet weten, dat deze man een ongelofelijke charmeur is. Alle vrouwen, die olijven kopen aan zijn kraam gaan naar huis met het gevoel, dat ze zelf een exotische lekkernij zijn….

Het is ook een schat, met hart voor zijn business. Hij verkoopt de lekkerste olijven en tappenades. Verrukkelijk brood, dat ik helaas niet meer kan eten.  Alles mag je proeven aan een kleine ronde tafel voor de kraam. Als ik zijn bedrijf opzoek op internet kom ik verhalen tegen over hoe hij een keer heeft geholpen met het oppakken van overvallers…

Kijk eens daar, meisje, zegt Ilias

Iedereen komt bij Ilias proeven, dit meisje lust er wel pap van!!!

Nu kan ik gelukkig die heerlijke aioli meenemen naar huis, gevaarlijk verslavend goedje…. Ik krijg ook nog een zak garnalen mee voor Ysbrandt, de bofferd. Meestal zit hij voor de kraam kunstjes te doen tot groot vermaak van de medewerkers. High five, bidden, rondjes draaien…. Daar komen we vandaag niet aan toe.

Ik maak een paar mooie foto’s van het hele team enthousiaste verkopers. Alleen de moeder wil niet op mijn blog komen te staan. Rustig zit ze op de achtergrond de boel in de gaten te houden. Madre de familia. Ik heb ook zo’n moeder. Met scherpe blik en feilloos zakeninstinct. Jarenlang de drijvende kracht achter ons familiebedrijf….

wat een plaatje op mijn plaatje

Ha schoonheid, je staat op de foto

Na deze hartverwarmende geste ga ik met het geld van Ilias nog wat haringen kopen. “Wat een prachtig muts heb jij’, zegt de islamitische haringboer. Hij heeft de beste haring van de hele markt. Jaarlijks wint hij een prijs. Als Ysbrandt verlekkerd zijn lippen aflikt krijgt hij een hele haring toegeworpen. Als een zeehond slobbert hij em naar binnen. Eén gelukzalig moment is zijn hondenbek vol vis. Hij kauwt snuivend van genot. Jammie! En het is alweer voorbij….

Thuis is het nog steeds spannend met de poezen. ThayThay heeft een dagtaak aan het observeren van zijn oude/nieuwe zwarte kompaan. Ferguut is ook nog niet in zijn gewone doen. Aafje is gewoon timide. Het zal wat tijd nodig hebben. En rustgevend voer met tryptofaan…..

even later zijn ze weer hard aan het werk

Het team poseert alsof ze niet anders gewend zijn!

Mijn huis is stil, de stad is stil, hart klopt; Lucht is vol bloemengeur….

de liefde is wederzijds

Tanneke houdt van orchideeën

Vanmorgen werd ik wakker gebeld door de dochter van Tanneke. Het ging plotseling weer heel slecht met haar. In feite is er weinig reden tot hoop op herstel. Ik was ten alle tijden welkom werd me gezegd. Aanvankelijk leek het me beter om niet te gaan, ik wilde de familie niet voor de voeten lopen.

hun vorm is hulde aan moeder aarde, de Godin

Het zijn heftige bloemen….

Vanmiddag besloot ik toch een ruikertje langs te brengen. Mijn bloemenbuurvrouw van de mooiste winkel van Leiden, Fiori, maakte een geurig boeketje met papaver, tuba rosa, jasmijn en roos. En een Zeeuws knoopje als fragiel ornament.

grillig ook

frêle vormen

Tot mijn verbazing was Tanneke min of meer bij kennis. Ze pakte mijn hand met opmerkelijk veel kracht.  We hielden elkaars handen stevig vast.  Zo hebben we wat tijd doorgebracht. Het was moeilijk me los te maken. Heel raar. Ik had een afspraak bij de fysiotherapeut. Leven gaat soms keihard door.

transformatie

Kleurige schoonheid

Vanavond even gebeld met de Don. Wij delen altijd elkaars ups en downs. Hij had gelukkig leuk nieuws! Zo is deze dag voorbij gegleden, als een droom. Onwerkelijk. En ook waarachtiger dan het ‘echte leven’. Er brandt een kaarsje voor mijn vriendin. Het huis is stil, de stad is stil. Het verhaal van deze dag is uit.

zo mooi

Samen spelend