Heks gaat naar de dierenarts. Ze krijgt de schrik van haar leven! Slecht voorgevoel, echt foute boel…. ‘Zeg die dierenverzekering voor je hond toch op, het is pure oplichterij….’ adviseerde iemand me een tijd geleden dringend, toen ik drastisch moest bezuinigen. Het is een peperdure verzekering en mijn hond heeft nooit wat. Tot nu toe dan. Gelukkig luister ik zelden naar goedbedoeld advies. Ik heb mijn verzekering dus nog!

©Toverheks.com

©Toverheks.com, Net na de operatie…….

‘Je hondje loopt niet lekker, Heks,’ de vrouw van mijn acupuncturist en zijn dochter kijken me bezorgd aan. Het is een paar dagen voor kerst. Mijn allerlaatste behandeling waar dan ook van dit jaar.

Heks maakt zich niet al teveel zorgen. Waarschijnlijk heeft VikThor zich verstapt. Dat had mijn vorige blaffende vriend ook wel eens. Een paar dagen rust en het is weer over.

Vlak na kerst hinkepinkt mijn schatje alweer. Nu na een wandeling met de Don. Hij heeft lekker achter een balletje aangejaagd. Maar dat doet hij wel vaker. ‘Ga eventjes naar de dierenarts met hem,’ dringt Don Leo aan. Een uur later loopt mijn ventje weer prima. Ik geef hem de nodige rust. Voorlopig even geen balletjes. Niets meer aan de hand.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar als begin januari mijn hondje weer pijn aan zijn pootje lijkt die hebben zit ik een halve dag later bij de dierenarts. Ze onderzoekt hem grondig. ‘Het lijkt iets te zijn in het kniegewricht, misschien de kruisband of de meniscus. Ik kan zijn onder en bovenbeen niet onafhankelijk van elkaar bewegen, dus de kruisband lijkt me nog intact…’

‘Ik ben echter niet gespecialiseerd in orthopedie. Ik zal je een verwijzing geven voor fysiotherapie of een orthopeed als je wilt…..’ Met een pijnstiller/ontstekingsremmer sta ik weer buiten. Mijn hond heeft gigantisch veel pijn na het gekloot aan zijn achterpoot. Ik bel een fysiotherapeut.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een dag later komt ze bij me langs. Uitgebreid inspecteert ze VikThors rechterknie. ‘Het is de kruisband, kijk maar. Er zit veel te veel beweging in het gewricht. De band is beschadigd, opgerekt of gescheurd. Ik zou er zeker naar laten kijken door een specialist. Hij verrekt waarschijnlijk van de pijn…..’

Zo zit ik een week na het eerste bezoek aan de dierenarts bij een orthopeed in Rijswijk. Ik moet walgelijk vroeg op om er op tijd te kunnen zijn. Trillend van mijn dagelijkse ME kater rijd ik de stad uit. VikThor ligt naast me te balen. Hij heeft nog niet eens een lekker ontbijtje gehad. ‘Uw hond moet nuchter zijn…’ werd me verzocht.

Deze dierenarts heeft niet veel tijd nodig om zijn conclusies te trekken. ‘Kruisband is helemaal door. Kijk!’ Opgewekt wiggelt hij Viks onderbeen en bovenbeen onafhankelijk van elkaar heen en weer. Heks ziet het. Dat ziet er uitermate vreemd uit!

©Toverheks.com

©Toverheks.com, Rode oogjes van de drugs……..

Wauw! Heb ik dat ook eens gezien in mijn meutige amoebe-leventje. Heel bijzonder blijkt: ‘Ik heb dat nog nooit gezien,’ moppert mijn eigen fysiotherapeut met honderd jaar ervaring later tegen me.

VikThor kan direct blijven. Nog dezelfde middag gaat hij onder het mes. ‘Kruisbandproblematiek bij honden is iets geheel anders dan bij mensen. Het komt niet door trauma, zoals bij ons, maar het is een ziekte. De band raakt aangetast en na enige tijd breekt hij bij de minste geringste inspanning af. Er is niets aan te doen. Gewoon enorme pech!’

‘Bij 1 op de 3 honden met dit probleem breekt ook de kruisband van de andere knie op zeker moment af. Daarnaast ontstaat er artrose bij deze dieren. Jouw hond gaat daar flink last van krijgen, dat geef ik je op een briefje. Waarschijnlijk heeft hij al artrose in deze knie ontwikkeld. Dat gaat razendsnel bij honden. Binnen een paar dagen of weken….’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Gelukkig kun je nog veel bereiken met voeding en supplementen. En met een juist gewicht. De grote vijand in geval van artrose is overgewicht. Iets dat bijna alle honden hebben tegenwoordig. Maar die van jou niet! Complimenten hoor, hij ziet er echt geweldig uit!

Het is niet het enige compliment, dat ik over mijn geweldige hondje zal krijgen de komende dagen. Hij laat alles toe, Een infuus inbrengen? Geen probleem. Heks ziet voordat ze de deur uitgaat hoe een uitermate agressief exemplaar wordt binnengebracht, vastgebonden op een brancard. Grommend en grauwend. Aan zulke monsters hebben ze hier hun handen vol……

Zo rijd Heks dan in haar eentje naar huis. Ik kruip een paar uur in bed. Mijn beestje zal pas tegen 3 uur onder het mes gaan, ik mag hem pas vanavond ophalen.

Om even over drieën gaat de telefoon. ‘VikThor is weer bijgekomen, de operatie is zeer geslaagd, u mag uw hondje over anderhalf/twee uur komen halen……’ De hond voor hem kwam niet opdagen, dus toen hebben ze mijn ventje maar te grazen genomen. De ingreep is al achter de rug. Wat een opluchting!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik spreek af om na de spits te gaan rijden. Het scheelt ongeveer een uur reistijd. In plaats van vijf kwartier slechts twintig minuten. Zo kan ik nog eventjes verder slapen en dat is hard nodig……

’s Avonds haal ik een heel zielig hondje op bij de kliniek. Zijn kaalgeschoren beurse pootje helemaal opgetrokken hinkt hij verdwaasd naast me naar de auto. Ik til hem er voorzichtig in. Rijd behoedzaam weer terug naar Leiden. Parkeer voor de deur….

Mijn buurman tilt hem voor me naar boven. Ik zal dit nog oneindig vaak zelf moeten doen. VikThor mag voorlopig geen trappen lopen. Dat gaat nog wat worden. Heks maakt zich hevig zorgen. Hoe krijg ik het allemaal voor elkaar?

Een zielig hoopje hond in de grote bench in de woonkamer. Met een lampenkap op zijn kop. Gelukkig heb ik voldoende pijnmedicatie meegekregen. En een middeltje om mijn ADHDer rustig te houden. Absoluut noodzakelijk. Want Vik geeft zich niet zomaar gewonnen.

Dat zal de komende dagen blijken. Ik moet mijn kleine held tegen zichzelf beschermen. Een enorme rotklus. Als een politieagent bewaak ik al zijn bewegingen. Een gevangenbewaarder ben ik. En nog een hele strenge ook………

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het atelier van Steenvrouw is een oase van rust en inspiratie in de woestijn van het leven. Ik ben er weer eens even. Hier is altijd wat te beleven. En ook: Hondentanden en de kloten van de bok!

‘Wat ligt daar nu op de grond, het komt uit de bek van je hondje..’ Steenvrouw neemt een snoekduik naar de vloer en vist een klein bloederig dingetje van de tegels. ‘Kijk,’ ze houdt het onder mijn neus. ‘Het is een melktandje!’ Dolblij pak ik het kleinood af, ‘Nee, een kies. Een piepkleine messcherpe melkkies. Joepie, eindelijk heb ik er eentje te pakken.’

Ik geef mijn vriendin een pakkerd en bewonder het kleine kiesje mateloos.

‘Laat je tandjes zien,’ zeg ik tegen VikThor. Dit oefenen we altijd op puppycursus. Ter voorbereiding op de dierentandarts…..Ik frummel met mijn vingers rond zijn bekje. Hij ontbloot een sneeuwwit rijtje tanden en kiezen.

Supersmerig hondje. 

‘Ik zie een bloederig gat!’ Steenvrouw kijkt gebiologeerd in het kleine bekje. Achterin zit inderdaad een vers wondje. Aan de andere kant zie ik een nieuwe kies opkomen naast de oude. ‘Daar moet ik op letten, die oude moet er wel uit. Kijk, de worteltjes lossen op,’ ik wijs op het bloederige kiesje in mijn hand, zonder wortel ‘En daarna vallen ze eruit.’

Al weken is mijn pup bezig om zijn haarscherpe naaldwapens, geen idee hoe het iemand dit geniepige natuurlijke wapen der puppies zo’n onschuldige benaming als melkgebit kan geven, om te wisselen voor een blijvende versie. Minder scherp, maar nog immer venijnig. Het proces verloopt in etappes. Elke keer als ik denk dat we er doorheen zijn begint het monstertje weer overal op te kauwen. Met name op de handen van Heks. Een heftig bijverschijnsel van al dat gewissel.

Maar zo lief!

.We zitten in het atelier van Steenvrouw. Het is voor het eerst dat ik haar op deze locatie bezoek. Ze zit er al meer dan een jaar!

‘Mooie ruimte,’ roep ik bewonderend als ik binnen kom. Het is niet zo groot en hoog als haar vorige loft, maar ze heeft er helemaal haar eigen plekje van gemaakt. Tafels vol kunstwerken in progress. Prachtige experimentele lampen en marmeren beelden in alle stadia van ontwikkeling. Brokken Belgisch Blauw, Amber, marmer. Enorme vijlen, beitels, slijptollen, lijm, verf, kippengaas……

De bok op Boerderij Het Geertje: Aan het werk, mijn baan is ideaal. Seizoenssekswerker……

Ik ben altijd graag in haar atelier. Het feit dat het zo lang geduurd heeft voordat ik haar hier heb opgezocht heeft niets met haar te maken. Noch met mijn beperkte energie, griepaanvallen en extreme vermoeidheid. Van Steenvrouw krijg ik altijd energie! Van een uurtje tussen haar prachtige beelden knap ik geweldig op.

Het komt doordat er in het pand ook een eikel huist, die ik nog ken uit het verleden. Een draak van een kerel, die Heks ernstig verbaal heeft bedreigd nadat ze op veertigjarige leeftijd gedrogeerd  werd en vervolgens te grazen genomen door een hormonaal gestoorde twintigjarige.

Hij heeft zijn dreigementen ook uitgevoerd: Nog steeds gaat Heks vreselijk over de tong in bepaalde kringen en dat komt uit de koker van deze reptielachtige man en zijn gemene dikke pad van een ex.

En dan nu eindelijk: De kloten van de bok!

Ik heb mezelf beloofd nooit meer in de buurt van die engbek te hoeven verkeren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan in een dorp als Leiden. Want hoewel de griezel is verstoken van enige artistieke of andersoortige kwaliteiten huurt hij toch een ruimte bij met Heks bevriende kunstenaars. Hij is klusjesman. En een hele slechte hoor ik onlangs en passant.

Want in de sauna van de sportschool zitten twee vrouwen een keer steen en been te klagen over diezelfde man. Wat een toeval toch weer. Heks zit stilletjes te luistervinken.

Valt hier nog wat te neuken?

Ze balen als een stekker van de klier, omdat hun eigen vent voor hem werkt. Zwart natuurlijk.  Want belasting betalen is er niet bij. Ook hoeven zijn werknemers niet verzekerd te zijn. Nergens voor nodig. Wat kan er misgaan met een cirkelzaag en slijptol tenslotte? Stoned op een steiger. Je bent een sukkel als je weigert!

‘Hij betaalt nooit uit. Mijn geliefde krijgt nog duizenden pikzwarte euro’s van hem. We hebben haast geen geld. Juist nu we een baby hebben gekregen,’ aldus een beeldschone yogalerares. Toevallig ken ik haar man ook. Heks kent nu eenmaal half Leiden. Dat die voor de eikel is gaan werken…. Hij moet toch beter weten……

Je aan geen enkele afspraak houden? Het tekent die vent. Ik ken hem al zo’n vijfendertig jaar en heb nog nooit een fris verhaal over hem gehoord. Een pillen slikkende, blowende, zuipende, snuivende,  illegaal werkende sukkel van een vent. Het enige dat hem siert is een mooie bos haar, grijs intussen, maar nog steeds vol.

Vandaag heb ik echter mijn weerstand om in een straal van honderd meter van de lul te komen overwonnen. Voor mijn vriendin. Omdat ze het zo gezellig vindt als ik langskom. Zij kent de zak overigens nauwelijks. Voor haar is hij niet meer dan een medehuurder van dit krottige complex.

We drinken koffie in een plastic tent met een gaskachel erin. Midden in haar atelier! De kachel staat hoog. De temperatuur is aangenaam. We giebelen en kletsen. Zachtjes, want het pand is erg gehorig. Ik wil niet dat die idioot iets kan verstaan. Gelukkig is hij in geen velen of wegen te bekennen.

‘Misschien hij wel veranderd,’ mijn vriendin is altijd hoopvol. Positief. Ze gelooft in verandering ten goede…… Heks op zich ook. Maar doorgaans gaat dat niet vanzelf. Nooit zomaar. Zonder noodzaak.

Mensen moeten enorm gemotiveerd zijn om het roer om te gooien. En zelfs dan valt het nog niet mee om het voor elkaar te krijgen. Ik spreek uit ondervinding. Zelfreflectie. liefde, respect, inzicht. Elementen die daar onlosmakelijk mee verbonden zijn. Termen die die kerel niet kent.

‘Vergeet het maar, schat. Die man is onverbeterlijk. Ik heb onlangs nog een paar ongelofelijke shitverhalen over hem gehoord. Het is een droplul. Het is niet anders.’ We lopen naar buiten. Een andere huurder is bezig een bus uit te laden. Ook deze man vindt Heks tien keer niks. Maar dat is nergens op gebaseerd.

vik14

Alle gekke geiten op een stokje! Wat loopt daar voor’n rare bok?

De man heeft me nooit iets misdaan, behalve een ruimte verhuren aan een eikel, zodat die weer in mijn periferie opduikt. Louter antipathie en vooroordeel dus. En ook overdrachtHij bevindt zich op de verkeerde plek met een klusbus.

Een spontane antipathie: Daar heeft iedereen wel eens last van. Ook Heks.

Thuis stop ik de kies van VikThor in een mooi doosje. Ik koester mijn schat. Mijn gang in het hol van de leeuw is rijkelijk beloond. Deze queeste is goed verlopen. Zodra ik in de atelierruimte van mijn vriendin ben is er niets meer aan de hand. Absoluut voor herhaling vatbaar.

Ja, dit is een vreemde geit in de bijt!

Want hij heeft zwarte oren!