Toktoktok, pikorde in het kippenhok! Haantje de voorste is een dikke scharrelkip. Heks wordt eerst erg boos en daarna lekker sip. Vakantie is om uit te rusten, maar ik raak in een dip. Toch doe ik het maar weer. Op vakantie gaan…… Ook al doet het zeer.

Wat niet weet, wat niet deert. Jong geleerd is oud gedaan. Oost west, thuis best. Het zijn niet altijd koks, die lange messen dragen.

Heks is toch zo assertief aan het worden de laatste tijd. Heb ik mijn leven lang vloermat gespeeld voor manipulatieve bazige types, tegenwoordig sta ik mijn mannetje! Al ben ik nog steeds een vrouwtje. Met alle nadelige gevolgen van dien.

Met enige regelmaat proberen mensen nog steeds lekker over me heen te walsen. Of iemand neemt me op de korrel. Te grazen. Met name op gewicht gefrustreerde dames werkt Heks nogal eens als een rode lap op een stier. Ze kunnen me vaak niet uitstaan met mijn slanke lendenen. Het liefst plakten ze persoonlijk een klont vet op mijn kont.

Of een homp lillend vlees op mijn bovenbenen. ‘Zit je weer lekker slank te zijn?’ schreeuwde zo’n exemplaar een keertje woest door de telefoon. Ik belde begin januari nietsvermoedend op om haar gelukkig nieuwjaar te wensen. Bleek ze tijdens de feestdagen in gewicht te zijn verdubbeld.

Elk woord uit mijn mond was tegen het inmiddels gigantische verkeerde been!

Begrijp me goed, ik heb niets tegen welk gewicht dan ook. Putten in massieve bovenbenen vind ik uiterst charmant. Een rondborstige ode aan de Grote Moeder kan ik zeer waarderen. Wasbordjes zijn niet voor wijven of watjes. Niets mooier dan een vrouwelijke ronde zachte buik, vooral een zwangere buik. En een echte vrouwenkont is gewoonweg rond.

En begrijp ook goed, dat ik nooit aan de lijn doe, maar wel chronisch op dieet ben. Al meer dan dertig jaar lang. Eiwitverrijkt, koolhydratenbeperkt. Ook zijn suikers (ook fruit grotendeels), lactose, schimmelachtig voedsel, gluten en soja al jaren uit mijn voedselpakket geschrapt.

Voor mij geen zakken chips en kratten cola. Geen eindeloze vage tussendoortjes. Traktaties sla ik doorgaans noodgedwongen af. Op het koor is het bijna iedere week raak wat dat betreft. Zo blijf je wel slank.

Tijdens mijn vakantie krijg ik weer met zo’n gefrustreerde matrasachtige theemuts te maken. Ik sta achter haar in de rij voor de receptie bij aankomst. Het duurt en duurt. Heks kan niet lang staan, dus ik vraag haar om mijn plekje bezet te houden. Het boeit haar niet echt. Ik krijg nauwelijks respons.

Wel kijkt ze afkeurend naar mijn flitsende outfit. Dat mens met die hoed en cowboylaarzen, wat denkt ze wel niet?

Uiteindelijk duurt het allemaal zo lang, dat ik besluit eerst mijn tent op te gaan zetten. Voordat de door buienradar beloofde regenbuien losbarsten. Ik rijd met mijn auto richting veld, als een grote geitensok met baard me voor de wielen springt. ‘Wat gaat u doen?’ vraagt het snotjong streng.

Ik leg mijn benarde situatie uit. Mijn beperkingen. Vriendelijk! Ik mag evenzogoed niet het veld op met mijn auto. Je ziet het nu eenmaal niet aan Heks, dat ze hoegenaamd niets kan. ‘U pakt maar een kruiwagen.’

Zo loopt Heks met ME, whiplash, fibromyalgie, RSI, schouders uit de kom en dodelijk vermoeid met een kruiwagen over het terrein. Vloekend en scheldend. Echt! Na twee van die tochtjes ben ik kapot. Als ik weer bij mijn auto kom word ik bijna van de sokken gereden door het vrouwelijke matras.

Zij en haar vriendin mogen gewoon het veld op met hun auto. Ze mankeren niks. Behalve vergaande luiheid dan. Nijdig richt ik me tot de geitensok met baard. Hoe het kan, dat zij wel verder mogen rijden met hun dikke konten opgepropt in die enorme loodzware auto? Dat zij gezond zijn en ik niet. Ik laat mijn ingetapete schouders zien. ‘Ja, ik geloof u wel,’ lult de lul ongeïnteresseerd, Maar het terrein met auto betreden mag ik niet.

Het valse matras staat hard te lachen, als ze me zo bezig ziet. Heerlijk vind ze het om haar rivale in de penarie te zien. ‘Misschien zou je het wel mogen als je het wat vriendelijker vraagt,’ teemt ze gemelijk. Wat een mispunt. Ik neem een voorbeeld aan mijn hond VikThor en ga de rest van de week met een boog om het serpent heen.

Dat valt nog niet mee. De eerste dag zit het mokkel naast me op een computer te werken. De laatste dag pikt ze mijn vakantievriendje van me af om mee samen te werken. Ze heeft blijkbaar in de gaten gekregen, dat ik veel met die jongeman op trek. Hem negeer ik dan verder ook maar. Niks wil ik meer met dergelijke dames te maken hebben.

‘Je bent zo’n knappe, sterke powervrouw,’ zeggen zulke serpenten vaak in mijn gezicht. Om vervolgens pardoes een mes in mijn rug te steken.

Begrijp me goed, leuke dames zeggen dat ook wel eens tegen me. Ter goeder trouw en goed bedoeld. Toch zijn dergelijke complimenten nogal eens red flag is mijn ervaring.

Tegenwoordig maak ik van dit soort dingen geen mooi verhaal meer. Noch probeer ik bij de gewraakte dames in het gevlei te komen. Ik lig niet meer bij voortduring op mijn rug, noch beoefen ik langer de rol van vloermat. De tijd, dat ik me liet doen door zulk soort hele domme vrouwen is echt voorbij.

De start van mijn vakantie wordt dus grondig verpest door zo’n mega muts. Door al dat gesjouw sta ik uiteindelijk mijn tent in de gietende regen op te zetten. Een stok breekt doormidden als een aardige dame me spontaan komt helpen. Niet gehinderd door verstand van zaken. Van de wal in de sloot dus. Maar niet met opzet.

‘Laat me maar met rust. Ik ben helemaal over de zeik van vermoeidheid en stress. Eigenlijk is kamperen zwaar boven mijn pet. En nu gaat alles ook nog mis. Ik moet eerst weer rustig worden,’ ik stuur de helpende hand weg. Erg handig is die hand toch al niet. En ik heb intussen een erg kort lontje gekregen. Ik moet volstrekt prikkelarm de rest van de klus klaren………

Later trek ik langzaam bij. Na een gloeiendhete douche. Als ik volgepompt met pijnstillers misselijk van moeheid in een klapstoel in de voortent hang. Het avondprogramma sla ik over. Maar ik ben er. Ik heb de reis en het gesjouw overleefd. Ik zit in mijn tent. Ik heb al een vijand gemaakt. De vakantie is begonnen.

 

 

 

Brave hondjes en vechtende baasjes: Kom niet aan m’n hond en een hoed dragen is niet gezond. De grootste tuttebel is blond. En rond. En Heks is maar een chique stuk stront. Lult die troela uit haar kont…….

Ys ren zand25

Na een paar dagen in mijn bedje ga ik gisteravond toch naar het hondenstrand in Noordwijk. Ik trek een zwierige lange jurk aan, knikker een flinke strohoed op mijn kop en gris op het laatste moment een sjaal van de kapstok. Gelukkig maar, want het is frisjes aan de  kust. Er staat een verkoelend briesje en de zon gaat grotendeels schuil achter wat vage bewolking.

De dunne katoenen sjaal laat zich helemaal uitvouwen tot een enorme omslagdoek. Als ik het strand oploop slaat een stevige frisse wind me tegemoet. Ik wapper de doek in de lucht en een windvlaag vormt em om mijn lijf. Een aantrekkelijke dame loopt me tegemoet. Verrukt wijst ze op mijn outfit: ‘Wat prachtig! Zo mooi bij elkaar gecombineerd!’ Ik geloof dat ik sjans heb van dit lekkere stuk. Ha leuk. Ik bedank haar voor het compliment.

Varkentje heeft er zin in vandaag. Enthousiast jaagt hij achter de bal aan. Als een jonge god sprint mijn bejaarde viervoetige vriend voor me uit. Snorkelend duikt hij door de branding en vist zijn prooi uit de golven. Gnuivend wordt die vervolgens weer voor mijn voeten gegooid. Een spel zonder einde. Als het aan mijn hondje ligt dan….

We zijn al een flink stuk richting Katwijk gelopen als er een kudde joggers van alle leeftijden langs zwoegt. Met rode, oranje, paarse en/of opgezwollen koppen van de inspanning sjokken ze in een sukkeldrafje door het rulle zand. Een groep vrijwilligers deelt bekers water uit.

Dubbel van de lach kijken ze naar een venijnig oud vrouwtje die de inhoud direct verwoed in haar eigen gezicht smijt. Stoom stijgt op vanuit haar permanentje, maar ze houdt stand!

Ik loop naar de duinrand en vlij tussen het helmgras. Ysbrandt rolt zijn natte magere lijfje net zo lang door het zand totdat hij op een gepaneerde slavink lijkt. ‘Goeie hemel, wat zie je er uit, varken,’ Heks moet lachen om haar gekke hondje.

Op de terugweg vraagt hij weer om een balletje. In een poging me zover te krijgen springt hij tegen mijn benen op. Au! Een grote rode kras loopt over mijn bovenbeen. Mijn monster heeft scherpe nagels! ‘Wegwezen nu,’ vermaan ik hem. Hij zigzagt voor mijn voeten. Plotseling voel ik hoe leeg mijn tank is. De wandeling heeft me uitgeput en ik moet nog helemaal terug!

Bij een strandtent strijk ik neer op het terras. Overal mensen met hondjes. Gelukkig is er nog precies 1 plekje vrij voor ons. Als ik wil gaan zitten propt een enorm dik volgevreten zwart bakbeest van een woefer zich tussen het tafeltje en mij. Hij plet me volledig en zet Ysbrandt klem. Die zit ook nog eens aan de riem: Een recept voor moeilijkheden. Als ik niet uitkijk gaat hij mij nog verdedigen tegen deze tientonner.

Ik kan geen kant op. ‘Vort, beest, ga eens weg,’ ik kijk om me heen naar de eigenaars, die zitten een tafeltje verderop. Ze geven geen sjoege. Ongeïnteresseerd zitten ze ieder voor zich naar hun mobiel te staren. ‘Kunt u uw hond alstublieft terugroepen?’ Geen reactie. Ik duw nog eens tegen het gevaarte. Geen beweging in te krijgen. Ik kan geen kant op. Ik kan niet eens gaan zitten….

Nog een keertje verzoek ik de baasjes om die functie waar te maken. Weer laten ze me kletsen. ‘Hup,’ roep ik uiteindelijk keihard tegen de hond, terwijl ik hem wegduw. Eindelijk komt er beweging in het beest. Maar ook in de eigenaars! De vrouw begint opeens tegen me te krijsen. ‘Ken je dat niet ff normaal vragen, stom mens, ik pik het niet, bladiebla, …..’ Ik kijk haar met stomheid geslagen aan.

Als ik mijn stem hervind blijf ik vriendelijk. Een bal van woede vormt zich echter in mijn maag. ‘Ik heb u twee maal beleefd gevraagd om uw hond terug te roepen,’ mijn reactie is aan dovemansoren! Het wijf schreeuwt en schreeuwt. Allerlei rare dingen, ik snap er geen kloot van. Wel ben ik intussen ook razend. Het hele terras geniet lekker mee. Het lijkt wel de climax van een Griekse Tragedie. Met een stelletje geblondeerde Hagenezen in de hoofrol.

Of ik maar ergens anders heen wil gaan, dit is een hondentent, dus honden mogen hier blijkbaar alles. Dat er een bord met een levensgroot verzoek hangt om je hond aan te lijnen geldt blijkbaar niet voor hen. Ze blèrt en blèrt dat het een lieve lust is. ‘Ga weg, ga ergens anders zitten, ophoepelen nu….’ dreigt ze. Ik peins er niet over en vertel haar dat.

‘Ja, jij denkt maar dat je overal maar kan gaan zitten met je sjieke hoed!’ Walgend blikt ze met haar zure kop naar mijn fabuleuze hoofddeksel. Het is inderdaad een prachtig exemplaar, je kunt er zo mee naar een Engelse bruiloft in de high society. Vraag maar aan mijn vriendinnetje Trui, zij heeft hem voor een dergelijk doel geleend ooit.

‘Oh, gaat het daar om,’ opeens is het me duidelijk wat hier speelt. Ouderwetse jaloezie en afgunst. Het mens kan me gewoonweg niet uitstaan: Zo’n superlang supeslank fotomodel in prachtige outfit. Dat ik een halve zachte menopauzale MEpatient ben en op mijn tandvlees loop ontgaat haar volkomen. Ze heeft haar oordeel klaar. Ik besluit er verder het zwijgen toe te doen. Dit is een hopeloos geval!

Dus draai ik hen de rug toe en ga zitten. Vanbinnen ben ik helemaal door elkaar geschud van het verbale geweld. Ik moet moeite doen om niet iets heel verschrikkelijks terug te roepen. ‘Ademhalen, Heks, ga terug naar je adem…’

Achter me hoor ik die stomme troela over me smiespelen. ‘Ze zijn allemaal veel te dik daar,’ fluister ik uit frustratie tegen mijn hond. Uit wraak vooral. ‘Vooral die hond, wat een gestopte worst!’

‘Ga maar lekker naar dat stomme wijf, hoor, van mijn mag je,’ gilt de vrouw dan weer plotseling met haar weinig chique doorrookte stemgeluid. Ze heeft zich helemaal vastgebeten in haar verhaal!

Verwoed probeert ze de goeiige vetgemeste ondefinieerbare zwartharige vuilnisbak mijn richting in te dirigeren. Misschien hoopt ze dat ik bang ben voor grote honden….. ‘Vooruit, jaag haar maar weg, met haar kapsones en haar stomme hoed.’

Enige tijd later stapt de familie Flodder op. Ik kijk hen na vanachter mijn zonnebril. Een mooie gezonde blonde matrone met man, kind en hond. Tel uw zegeningen! Ze draait zich  pontificaal om. Gemelijk kijkt ze terug. Ze gaat er helemaal voor staan. Wijdbeens en met een triomfantelijk minachtend lachje om haar ontevreden mummelmondje.

De mooie avond is bedorven. Ik voel flarden woede door me heen wolken. Ook ben ik opeens verdrietig. En het is plotseling erg koud geworden. De inderhaast verorberde bosbessen-smoothy ligt als een bevroren plas in mijn net van zomergriep herstelde maag. Het is mooi geweest. We gaan lekker naar huis…..

Thuisgekomen ben ik nog steeds uit mijn hummetje. Wat gebeurde daar nu eigenlijk? En waarom raakt het me zo?

Ik besluit te gaan mediteren. Eerst even inspiratie opdoen uit het boek van Thay, ‘Innerlijk vuur.’ Lukraak open ik het. “Als je de pijn van de ander kunt zien, kunt zien hoezeer de ander lijdt, verdwijnt je woede…. blabla.” He getsie, daar heb ik helemaal geen zin in. Het laatste wat ik wil is mededogen hebben met die blonde troela.

Ik ga in de herkansing met het boek.  Opnieuw sla ik het open. “Als je compassie kunt generen verdwijnt je woede als bij toverslag….” luidt de tweede tekst.  Vooruit dan maar, ik ontkom er niet aan…..

Stil op mijn kussentje ademend kom ik er warempel achter wat hier speelt. De vrouw doet me denken aan iemand waar ik veel van houd. Ze bezorgt me exact hetzelfde gevoel! En ik vermoed dat er precies dezelfde motivatie achter haar gescheld op Heks zit als bij die persoon: Jaloezie, afgunst, onzekerheid, zelfhaat.

Want dat is wat ik ook hoor tussen de regels door: Ze haat zichzelf, haar dikke uitgedijde lijf, haar onbeduidende gezicht van 13 in een dozijn, haar middelmatige leventje met man en kind. Dingen waar ik overigens voor zou tekenen! Maar goed.

Zelfafwijzing, die bron van alle kwaad.

We hebben er allemaal last van. Daarom ben ik extra lief voor mezelf vanavond op mijn kussentje. Ik troost mezelf voor alle keren dat mijn medezusters me uit jaloezie onderuit hebben geschopt. Vrouwen kunnen echt monsters zijn onderling, gemene klerewijven, geniepige kuttekoppen!

Ik laat mijn mededogen uitgaan naar al die formidabele dames die denken dat ze niet slank, mooi, slim of sexy genoeg zijn. Ook naar die taart, die vanavond haar laffe ongezouten mening over me heen heeft gebraakt. Opeens begrijp ik dat al die afschuwelijke dingen die ik hoorde in mijn hoofd als reactie op haar gescheld bij haar horen. Het is hoe ze over zichzelf denkt. Niet al te best.

Het dringt tot me door dat ze die mening feilloos om zich heen projecteert. Ze legde me de woorden bijna in de mond, ik kon nog net voorkomen dat ik iets heel onaardigs of verschrikkelijks terug riep naar het mens. Ze heeft van mij een superieur wezen gemaakt, dat op haar neerkijkt. Althans in haar optiek.

IMG_8799

Ik ben er eigenlijk helemaal niet aan toegekomen om me onbevangen een mening over de vrouw te vormen. Ik kom niet verder dan wat ze met haar acties bij me oproept…..

Ja, we moeten af van het meerderwaardigheidscomplex, minderwaardigheidscomplex en gelijkheidscomplex. We moeten af van het afgescheiden zelf!

Rustig adem ik tot alle emoties en floddergedachten zijn gezakt. Dit is praktiseren. Dit is wat Thich Nhat Hanh bedoelt: Je moet oefenen, beoefenen. Pas dan veranderen er dingen, pas dan ga je groeien.

Een hele tijd zit ik met alles wat er is. Tot het genoeg is.

Kalm en tevreden schuif ik later mijn bedje in. Ik zal vast nog wel rare jaloerse dames tegenkomen in mijn leven. Hopelijk komt het dan niet meer zo bij me binnen……

 

In je blote kont om een flatgebouw rennen en je doel verplaatsen. Jezelf niet meer verdedigen door een ander gewoon gelijk te geven….. Kortom: Schijt hebben aan wie wat dan ook maar over je zegt of denkt. ‘Heks, wat in iemands kop zit kun je niet veranderen! Maar je moet wel je helende handjes laten wapperen…..’ Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 1!

Woensdagmorgen sta ik op tijd op. Vandaag gaat het me niet gebeuren, dat ik vertraging oploop door een kotsende hond of brakende kat! Ook files mogen geen kans krijgen om roet in het eten te gooien. Ik wil op tijd zijn voor mijn afspraak met de paragnost!

Vier minuten later dan gepland stap ik in de auto. Helemaal niet gek voor mijn doen. Ik ben ruim een half uur te vroeg vertrokken, dus op tijd zijn voor mijn afspraak moet gaan lukken. Dat staat vast. Geen twijfel mogelijk. Ik voel het op mijn klompen, aan mijn water en mijn stekende hekseneksteroog!

Als ik de Mare op draai met mijn piepkuiken bots ik bijna tegen mijn heksenvriendinnetje Fiederelsje op. Wat een toeval toch weer! Ik draai mijn raampje open: “Ik ben op weg naar Peter van der Hurk, ik ga eindelijk antwoorden krijgen op heel veel vragen!’ Mijn vriendin steekt haar eierkopje naar binnen en geeft me een zoen. ‘Heel veel plezier, lieve Heks, geniet ervan!’

Op mijn gemak rijd ik naar een dorpje van niets in het Westland. De weg is rustig. Het weer is grauw. Er waait een snijdende wind. Mijn auto schudt heen en weer door plotselinge windstoten. Varkentje ligt doodstil naast me op de grond. Hij houdt niet van autorijden. Hij gaat graag mee met de vrouw, waar dan ook naar toe. Maar hij zal nooit zijn kop uit het raam steken onderweg. Laat staan uit het raam kijken…..

Omdat ik zo vroeg ter plekke ben heb ik alle tijd om een uitgebreid rondje met Ysbrandt te lopen. Dan ga ik op zoek naar het adres. Een heel gewoon flatgebouw aan een gezellig plein. Er is markt vandaag. De kraampjes staan in rijen opgesteld. De oerhollandse geur van haring en stroopwafels slaat me in het gezicht.

Als ik aanbel bij de flat neemt een buurvrouw me mee naar binnen. Natuurlijk weet ze wie haar beroemde buurman is, ‘maar echt kennen doe ik hem niet hoor,’ besluit ze haar betoog.

Nog steeds te vroeg bel ik aan. ‘Geeft niks, kom maar binnen hoor, ‘ hoor ik een stem op de achtergrond, als zijn vrouw de deur opent. Even later zit ik tegenover deze beroemde paragnost. De zoon van de ooit minstens zo befaamde paragnost Peter Hurkos. Hij kijkt me vriendelijk aan. Zijn eega Mary brengt ons een koppie koffie. We praten eventjes over koetjes en kalfjes.

Dan vraagt hij om een foto van mezelf. Wat stom. Ik heb allerlei afbeeldingen bij me, maar geen enkele van mezelf. ‘Jawel joh, je paspoort, rijbewijs?’ Niet veel later wrijven zijn vingers over het piepkleine boeventronieachtige pasfotootje in mijn paspoort. ‘Eerst ga ik even je fysieke gezondheid na.’ In een sneltreintempo loopt hij mijn lichaam langs en maakt rake opmerkingen over hoe het met mijn lijf gesteld is.

Geen alarmerende dingen, behalve een hopeloos immuunsysteem. Gespannen nek en rug. En nog wat mankementen. Niets echt akeligs in elk geval. Daar ben ik blij om, want MEpatiënten ontwikkelen nogal eens één of andere vorm van kanker als bijverschijnsel van hun ziekte. Daar hoef ik voorlopig niet bang voor te zijn, dunkt me! Het reguliere medische circuit checkt dat nooit. Voor hen zijn wij nog steeds psychiatrisch patiënt…..

Het verhaal gaat plotseling over van de puur fysieke kant van mijn gesteldheid naar mijn mentale en emotionele welzijn. De man tegenover mij praat en praat. Hij heeft een verrukkelijk Haags accent. Zonder omhaal van woorden vertelt hij me hoe ik mijn leven lang voor anderen heb geleefd, hoe ik heb lopen zorgen en pleasen en hoe zat ik dat ben. ‘Je hebt er genoeg van, je hebt nergens zin meer in,’ beweert hij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Hoe is het mogelijk? Hij slaat de spijker precies op zijn kop. Er volgt een lang betoog over hoe ik me niet langer moet verdedigen tegenover allerlei lieden, die zelf te dom zijn om voor de duvel te dansen.

‘Je trekt je ook veel te veel aan van wat anderen van jou vinden. Dit uit zich door jezelf te bewijzen, maar ook door jezelf te verdedigen voor van alles en nog wat. Maar als mensen iets in hun kop hebben haal je dat er toch niet uit. Ik geef zulke types altijd direct gelijk.’

‘Stel je voor dat ik met jou op een terras wat zit te drinken. Belt zo’n figuur me op met een smoes. En dan begint ‘ ie van: “Ik heb je wel zien zitten met die langharige brunette. En het was niet je vrouw!’ “Inderdaad , zeg ik dan, je hebt helemaal gelijk, ik ben ff lekker aan het vreemdgaan.” Onzin natuurlijk, want als ik dat zou willen ga ik toch niet open en bloot op een terrasje zitten… Hahaha.’

‘Door je te verdedigen geef je heel veel macht aan zulke hele domme mensen. Want je gaat mee in de gekte in hun hoofd.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

‘Kijk, ik zal je nog een voorbeeld geven: Stel dat ik zin heb om in mijn blote kont om dit flatgebouw te rennen. Dus ik kleed me uit en ren een rondje en er zijn twee buurvrouwen die het zien. De ene moet lachen, ‘Ga je lekker Peet?’ , maar die ander belt de politie. Dus die komt. ‘Hebt u dat gedaan?’ ‘Ja’. Of ik het niet meer wil doen, want die ene vrouw heeft zich eraan geërgerd….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Maar de volgende dag wil ik weer in mijn blote kont om de flat rennen. Dan moet ik één ding doen: Kijken of die lastige buurvrouw voor het raam staat. En zo ja? Dan verplaats ik mijn doel: Dan ren ik gewoon om dat gebouw daar in de verte heen! Jij zou dat niet doen, jij gaat in de verdediging. Moet je niet doen, Heks!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Jij bent anders Heks, altijd al geweest. Als kind had je al vreemde ideeën. Je was een buitenbeentje in jullie gezin. Je werd niet echt begrepen. Net als ik overigens. Jij kunt ook hetzelfde als ik, alleen kan jij er ook bij genezen. Met je handen. Dat moet je gewoon gaan doen. Laat al die  mensen die altijd met hun problemen bij jou komen er maar voor gaan betalen!’

Het uur vliegt voorbij, terwijl de tijd ook stil lijkt te staan. In opperste concentratie praat mijn gespreksgenoot verder. Hij geeft me goed inzicht in hoe ik in relaties heb gefunctioneerd. Hoe ik mijn best heb gedaan om het iedereen naar de zin te maken. Hoe ik voor anderen doe wat ik niet voor mezelf zou doen. Maar ook hoe weinig mensen me echt kennen……

‘Jij wordt vaak heel verkeerd ingeschat. Je bent een prachtige vrouw met een schitterend voorkomen en een heel sprekend gezicht. Zelfs als je een jutezak aantrekt ben je nog beeldschoon! Je komt heel krachtig en evenwichtig over. En warm. Je trekt mensen aan als een magneet. Ze zoeken geborgenheid bij je. En iedereen is altijd welkom, ook de meest vreemde en rare types, je kent ze wel: Mensen die uit de poppenkast zijn gevallen.’

Ja, ik ken het. Heks sluit niemand buiten. Nooit. Iedereen is mijn partner immers…..

‘Veel mensen zeggen dat ze van je houden, maar ze lullen maar wat. Ze kunnen net zo goed zeggen dat ze van lekker eten houden. Of van een paar nieuwe schoenen. Als jij zegt dat je van iemand houdt komt dat uit je hart. Jij voelt echt liefde dan. Dat is een groot verschil. Ook in liefdesrelaties zoek jij een echte ouderwetse complete verbinding. Maar je hebt altijd gesetteld voor iets wat er niet in de buurt komt!’

‘Jij hebt ook zo je grenzen en veel pijn als mensen eroverheen gaan…. Maar als jij aangeeft dat je iets niet kunt of wilt geloven mensen je gewoon niet. Ze vinden eigenlijk dat je het gewoon allemaal maar wel moet doen. ‘Dat doet ze uiteindelijk toch wel’ denken ze dan. Ze pikken het ook niet als je niet doet wat ze willen, dan breekt de pleuris uit! Gewoon schijt hebben aan al die mensen!’

Schijt, schijt, schijt aan iedereen is het advies. Meuh! Ik hoop dat het me bevrijdt, want ik raak wel erg veel kwijt de laatste tijd……

billenfluisteraarbillenfluisteraarbillenfluisteraar

Overigens bestaat er ook een vorm toekomst voorspellen door het lezen van billen……

Heks is het zat. Ze wordt eindeloos op het verkeerde been gezet en pootje gelicht door een Liegbeest. Ze wil de waarheid en niets dan de waarheid, maar Jokkebrokken malen nu eenmaal niet om eerlijkheid. Die zijn alleen maar bezig met het redden van hun eigen leugenachtige smoelwerk van gezichtsverlies….. Dus maak ik een afspraak met een paragnost. En niet de eerste de beste: Peter van der Hurk!

Heks is een kreng en een bitch! Oeps! Sorry dat ik niet de toegewijde liefhebbende persoon ben, die jij als medemens verdient! Ik moet nog veel leren….. Wijze lessen van een ‘eenvoudige’ 😉 man: Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 2!

 

 

Heks wordt aangereden! Voor de zoveelste keer. De schuldige probeert eronderuit te komen. Kordaat bel ik de politie, voordat die rat em kan smeren! Eind goed, al goed! Met dank aan oom agent. Een oude bekende zal later blijken…..

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Dinsdagmiddag laat ik me weer helemaal uit de knoop halen door mijn fysiotherapeut. Hij heeft hele gemene trucjes om alle vastgelopen spieren en pezen weer in beweging te krijgen.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Heks ligt te krijsen als een speenvarken tijdens zijn geniepige manipulaties. Of te gieren van de lach, omdat hij in de lachspieren rond mijn middel zit te knijpen. Niet voor de grap overigens, maar om mijn heupen weer in beweging te krijgen. Als het echt te pijnlijk wordt puf ik als bij een zware bevalling.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Intussen kletst mijn fysio zijn onzinverhalen tegen me aan. Wat een gekke vent is het toch! Zijn absurde humor is goed aan me besteed….. Toch ben ik blij dat zijn martelpraktijken maar een halfuurtje duren…..

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Goed gehumeurd loop ik de deur uit. Lekker alles uit de knoop. Waarschijnlijk ga ik heerlijk slapen vannacht. Dat is meestal een prettige uitkomst van zo’n sessie bij de fysiotherapeut. Omdat Cowboy er met mijn fietssleutel vandoor is ben ik met de auto gekomen. Ik sta op de Herengracht.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Als ik de gracht af rijd, zie ik dat de brug is afgesloten. Hij wordt gerestaureerd. Ik zie Mannetjes aan het werk. Noodgedwongen sla ik dus maar af de andere kant op. Op mijn gemak rijd ik de Nieuwe Rijn op.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Ter hoogte van de galerie van True en Trueman schiet er plotseling een grote SUV uit een parkeerplaats. Met een noodvaart! Ik sta direct op mijn rem, maar kan toch niet voorkomen, dat de auto tegen me op knalt!

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Zo snel als hij uit zijn parkeerplek tevoorschijn schoot, zo vlug schiet hij er in terug. Alsof hij het ongeval ongedaan wil maken. Knalgele verf op de achterzijkant van zijn auto verraadt echter de botsing. Ik stap uit. Uit de enorme auto komt een miezerig mannetje tevoorschijn. Piepjong. Je vraagt je af of hij eigenlijk wel auto mag rijden qua leeftijd…..

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

‘Je zag me zeker niet,’ zegt Heks doelend op het feit, dat hij achter een paar vrij hoge auto’s vandaan kwam en me in feite niet kon zien……

‘Ik stond daar al de hele tijd, je rijdt zomaar tegen me op!’ schreeuwt het kereltje terug. Vervolgens weigert hij mee te werken aan het invullen van de schadeformulieren….. Getuigen hebben we niet. Precies op het moment suprême was er niemand ter plekke.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Dus laat ik mijn auto staan en bel de politie. Ik negeer het vervelende ventje verder volkomen, maar zorg er zodoende wel voor, dat hij niet weg kan rijden. Hij kan uiteindelijk moeilijk door me heen rijden!

motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

Als er mensen langs willen, verzoek ik hen een andere route te kiezen. Ik verplaats mijn karretje geen centimeter totdat oom agent de situatie heeft beoordeeld! Niemand doet moeilijk na een blik op het nog immer telefonerende eikeltje. ‘Laat maar staan hoor, je hebt gelijk!’ hoor ik links en rechts.

motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

‘De politie wil niet komen,’ miezert het muisje, nadat hij eindeloos allerlei telefoontjes heeft gepleegd. Ik betwijfel of hij werkelijk het politiebureau heeft gebeld. Ik acht het waarschijnlijker, dat hij wat vriendjes heeft ingeseind. Of zijn moeder…… Hij grijnst meesmuilend.

Maar wat een tegenvaller: Er komt wel degelijk een grote stoere motoragent aan. Het duurt even, maar dan heb je ook wat!

motoragent, politie, diender, smeris, police

De diender schat de situatie direct goed in. ‘Geen ruzie maken,’ zegt hij vriendelijk, ‘Jullie verzekering vecht het wel uit voor jullie. Maar eerlijk gezegd lijkt het me wel duidelijk.’ Hij kijkt naar het kleutertje, ‘U bent gewoon zonder te kijken uit de parkeerplaats gereden….’

motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police

‘Nee, ik stond stil op de weg,’ roept het jong volhardend. Een onwaarschijnlijk en onhoudbaar statement. Zeker gezien de schade. Daaruit maakt de smeris iets geheel anders op!

botsing, auto, ongeluk, botsen,

‘Ik wilde gewoon alles invullen, hoor,’ roept het ventje vervolgens, terwijl hij met een schadeformulier zwaait. ‘Ja nu,’ ik draai mijn ogen dramatisch omhoog en hef mijn handen. De agent verblikt of verbloost niet. Hij wil onze papieren zien.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Heks staat zenuwachtig in haar papieren te rommelen. Waar is nu toch mijn rijbewijs? Oh, wat ben ik toch moe. Ik wil naar huis en in bed liggen….. Uiteindelijk vullen we alles in.

De agent zit er bovenop met zijn aandacht. Alsof hij de boel niet helemaal vertrouwd. Hij checkt alles en maakt een tekening van de situatie. Wijst de jongen op inconsequenties in zijn versie van het gebeurde en een knol van een fout in zijn papieren weerslag daarvan. Kortom: Ben ik even blij, dat de man me helpt!

motoragent, politie, diender, smeris, police botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, motoragent, politie, diender, smeris, police

Als alles rond is vraag ik hem of hij een bootje heeft. We blijken elkaar te kennen van de tijd, dat ik op een scheepswerf werkte. Een hele zomer hebben we zij aan zij in een grote hal aan verschillende bootjes zitten bikken. ‘Dat je dat nog weet!’ straalt de man, ‘Ik heb dat bootje nog steeds. Binnenkort gaat ‘ie weer op de helling!’

motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

‘Geef elkaar de hand,’ commandeert hij vervolgens. Ik sluit mijn heksenklauw om het fladderende vogelvlerkje van het joch. Misschien rijdt hij stiekem in de auto van zijn vader en doet hij daarom zo moeilijk. ‘Succes ermee,’ wens ik hem toe. De lamstraal.

Het is al de zoveelste keer dat ik word aangereden. Het feit, dat ik nu in een knalgele auto rijd maakt niet veel uit. Ik lijk nog steeds onzichtbaar! Ik ken niemand met zoveel van dit soort gezeik als ikzelf.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

En evenzovele keren willen de onverlaten dan niet meewerken aan het afhandelen van het gebeuren. De auto’s zijn zonder uitzondering BMW’s of SUV’s, de bestuurders zijn overwegend Marokkaans, vandaag ook weer…… Allemaal toeval natuurlijk. Er heeft ook wel eens een kakkineuze dame uit Wassenaar haar BMW in mijn nek geparkeerd: Total loss.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Vandaag valt het mee. Ik kom met de schrik vrij. Mijn auto heeft een paar schrammen.  Maar dat stelt niks voor, het is maar blikschade. Aan de andere kant van de bumper heeft iemand ook wat krassen achtergelaten. Er zit nog een onverklaarbare deuk aan de zijkant. Veroorzaakt door een omgevallen dronken kroegganger?

images-50

En het lijkt erop alsof iemand met zijn sleutelbos het portier te lijf is gegaan. Mijn oude boze buurman Aarsveter? Die eikel heeft jarenlang deuken geslagen in mijn opeenvolgende autootjes, als hij weer eens uit zijn humeur was. Wie weet is hij weer een keertje in Leiden op bezoek geweest.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Het is natuurlijk een eitje om mijn auto op te snorren in zijn oude buurtje. Mijn vorige auto was lastiger. Er stond nog precies zo’n zelfde bolide hier in de buurt. Die kreeg dan ook regelmatig een lekkere deuk van hem…… 🙂

Hoe dan ook, het mooi is wel af van mijn wagentje. Gelukkig rijdt ie nog steeds verrukkelijk! Mijn kleine zuinige piepkuiken: Het Gele Gevaar!

POLITIEAGENT, SOUTHPARK,

Vermomde Engel in de kroeg: Don Leo doet Leiden aan. Heks sluit haar goede vriend na jaren in de armen! En vermoeiende koorrepetitie met venijn in de staart……

koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Samen zingen is zo heerlijk

Zaterdag heeft Heks de hele dag koorrepetitie. Tot mijn vreugde beginnen de stukken er redelijk in te zitten, ondanks het feit dat ik nooit oefen. Een energiekwestie, geen onwil. ’s Middags  toetert het kopensemble weer vrolijk mee. En ook hier is een enorme verbetering merkbaar. Het koor wordt niet meer compleet weggeblazen, zoals de vorige keer.

koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Het is een sociaal gebeuren

Omdat ik thuis niet oefen, moet ik het van de repetities hebben. Heks is dan ook supergeconcentreerd. Om me heen is het vaak een gekakel van jewelste. De alten hebben de naam flink te kunnen klessebessen. En het is waar. Regelmatig maant onze dirigent ons tot stilte.
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Vogels van allerlei pluimage

Naast me zit een vrouw bij voortduring commentaar te leveren op alles wat er mis gaat. Ze praat hard in mijn oor en wijst betweterig in haar partituur. Het leidt enorm af. Ik vraag haar vriendelijk om ermee op te houden. Gek genoeg lijkt ze me helemaal niet te horen. Vrolijk kwebbelt ze verder. Soms vraagt ze me om een reactie. Me op die manier betrekkend in haar praktijken…..
dirigent, dirigeren,

Onze dirigent is geweldig, hij wordt nooit boos,

Aan het eind van de dag krijg ik tot mijn verbijstering plotseling woorden met mijn buurvrouw. Als ik voor de zoveelste keer vraag me met rust te laten, vliegt ze me bijna aan. ‘Weet je wel tegen wie je het hebt?’
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

natuurlijk is het onmogelijk om het met iedereen goed te kunnen vinden

Oeps, is het misschien prinses Cristina, die stiekem incognito meezingt in dit koor? Ik begin me een beetje zorgen te maken. Ik wil geen RVD op mijn nek. Maar nee, ze is vast lid en ik? ‘Je bent hier maar te gast!’ fluimt ze me toe. Nou ja, ik betaal net zo hard mee hoor. En wat zij nog niet weet: ik ben sinds kort ook vast lid!  😉
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Yes!,

Na de repetitie scheur ik de stad in. Er moet nog van alles in huis worden gehaald voor mijn feestje op zondagmiddag. Ik loop over de markt en kijk intussen in elke kroeg of ik Don Leo zie. Hij is in de stad! Na bijna vier jaar kan ik hem eindelijk weer eens in mijn armen sluiten.
parfum Deo

PARFUM DON LEO,

In ‘Jantje van Leiden’ zie ik hem zitten met een paar vrienden. We vliegen elkaar om de hals en besnuffelen elkaar langdurig. Hij ruikt weer heerlijk naar dure parfum en hij ziet er weer piekfijn uit in zijn mooie Italiaanse pak. Ik nestel me naast hem op een barkruk en blijf gezellig even plakken.
keurig pak, man in net pak, dandy, fat

Mooi pak, mooie das

‘Kom vanavond eventjes buurten bij me, schat, ‘ fluister ik in zijn oor bij het afscheid, ‘dan kun je mijn liefje bewonderen.’
Thuisgekomen begin ik direct te kokkerellen. Ik maak pittige  Surinaamse kippenpootjes met Hindoestaanse kerrie en limoen. De pan zit tot aan de nok toe gevuld. Nu moet het nog uren sudderen op een heel laag vuurtje. Tot het vlees van het bot valt. Cowboy meldt zich. We eten lekker een paar haringen en kletsen een beetje bij. Dan zet ik hem aan het werk.
uitgaanstenue vrouw en man, net pak, jurk

Heks en de Don gaan graag samen uit. Helemaal opgetut. In een wolk van parfum…..

Urenlang staat hij groenten te snijden voor het volgende gerecht: garnalen in kokosmelk met stinkboontjes, sereh en citroenblad. Dan kook ik nog een pan van hetzelfde zonder garnalen en een pan Thaise groene curry voor de vegetariërs. Ik besluit de bereiding van de pittige pompoentaart met muntsaus tot de volgende dag te bewaren.
keurig pak, man in net pak, dandy, fat keurig pak, man in net pak, dandy, fat
Tegen de tijd, dat alles in pannen en kruiken is belt de Don aan. We hebben even lekker tijd om met elkaar te praten. Bijpraten hoeft niet, want we spreken elkaar praktisch wekelijks door de telefoon. Maar door de slechte conditie van Heks en de zware mantelzorgbaan van mijn goede vriend, lukte het de laatste jaren niet om elkaar eens op te zoeken.
stropdas FC Groningen, groene das,

De das van zijn favoriete Voetbalclub

‘Het heeft veel te lang geduurd,’ zeggen we, ‘we gaan elkaar echt snel weer zien.’ Bij het afscheid geef ik nog een heel mooi cadeautje aan mijn makker. Een enorme antieke asbak prachtig beschilderd met engeltjes. Ergens op de kop getikt. Tussen rommel vandaan gevist. Een juweeltje. Je kunt er zo mee naar ‘Tussen Kunst en Kitsch’. ‘Engeltjes voor een engel’, zegt Heks. Want ondanks zijn reputatie van boefje is deze lieverd absoluut ‘an Angel in Disguise…..’
Angels in Disguise

Boefje in keurig pak

Nachtelijke bezoeker Huize Heks. Buurman krijgt veeg uit de pan van deze onbekende man. Bitchy aanpak werkt nog het beste bij dronken Corpsbal…..

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

DE LULLO’S, ZO ONGELOFELIJK GRAPPIG

 

Midden in de nacht word ik gewekt door één of ander geluid. Langzaam drijf ik naar de oppervlakte. De bel gaat opnieuw. Heel hard. Heel lang. Alsof iemand dringend naar binnen wil. Ysbrand is ook wakker geworden. Luid blaffend spurt hij naar de voordeur. Om weer terug de slaapkamer in te rennen. ‘Woefwoef!!!’ Hij kijkt me indringend aan vanaf het voeteneind. ‘Wakker worden, vrouw, er is iemand aan de deur.’

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten

BALLEN SLAPEND IN DE GOOT

De TV staat te tetteren. Ik ben ervoor in slaap gevallen. Ik zet het geluid uit en kijk tegelijkertijd op de klok hoe laat het is. Kwart voor 2! Welke gek belt er op dit tijdstip aan bij Heks? En bij de buren? Want alweer klinkt een doordringend belsignaal, maar nu bij mijn buurman.

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studentenLullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

Ik ben te slaperig om op te staan en eens uit het keukenraam te kijken. Maar mijn buurman hangt wel uit het raam. Ik hoor zijn zachte beleefde stemgeluid vriendelijk vragen wat er loos is. Hij heeft een hele zachte Limburgse G. Daar krijg je iedereen mee in zijn of haar comfort zone. Maar niet de middernachtelijke beller. Die begint een potje ruzie te schoppen met deze schat van een jongen. Het is een uiterst vreemde woordenwisseling. De lallerige stem verwijt mijn buurman ongeveer, dat hij daar woont. Achter die voordeur hoort volgens hem iemand anders thuis. Bizar.

toverheks op haar bed, blote heks, slapende heks,

POTVERDORIE, WIE WEKT DEZE HEKS?

Zachte G geeft het op. Vriendelijk en beleefd verzoekt hij de herrieschopper weg te gaan. Tegen die tijd ben ik toch maar eens uit het raam gaan kijken. Ik zie een piepjong snotjong, zo dronken als een aap midden in de steeg staan. Verbolgen staart hij naar het slaapkamerraam van mijn goeie buur. Wijdbeens probeert hij zichzelf overeind te houden. Hij steekt zijn onderlijf naar voren, handen in de zakken, voor de stabiliteit. Tevens ontleent hij daaraan een soort dronkemansmoed. Hij waggelt schokkerig naar de voordeur en begint opnieuw aan te bellen. Alle knoppen op het belbord drukt hij tegelijkertijd langdurig in, nog best een prestatie in zijn toestand.

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballenLullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

Ysbrandt wordt helemaal gek. Hij is er klaar mee. ‘Laat mijn dit varkentje wassen’, smeekt hij woest blaffend, ‘Geef mij die balorige corpsbal in tanden, lieve Heks. Ik maak gehakt van hem!’ Het is verleidelijk om mijn Varkentje op hem los te laten. Hij heeft al eens een politieagent geprobeerd te castreren. Hij is niet vies van een balletje op z’n tijd. En een gehaktballetje is nooit weg natuurlijk.

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballenLullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

De man zwalkt naar de overkant van de steeg, leunt tegen de muur en observeert ons pand. Opeens ziet hij mij staan. Hij spreidt beide armen in een gebaar van overgave. Blij, dat hij weer een nieuw object heeft om zijn onzinverhalen aan op te hangen.

‘Ga weg, mafkees!’ roep ik hem toe. Hij begint nu een verward en opdringerig verhaal tegen mij. Ik moet de deur opendoen, want ‘Bladiebla’. ‘Interesseert me niet!’ roep ik bot, ‘Opzouten nu, achterlijke gladiool, ik ben er klaar mee. Wegwezen, of ik bel de politie!’ Ik wacht zijn antwoord niet af, want onderhandelen is zinloos. Als mijn zachtaardige buurman al niet tot hem door kan dringen, dan is het echt hopeloos.

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

BEROEMDE TEKST VAN TREURIG LIED LULLO’S

Kriebelig doe ik het raam dicht en pak mijn telefoon. Als ik weer naar buiten kijk is hij verdwenen. Met zijn staart tussen de benen. Hij heeft duidelijk eieren voor zijn geld gekozen.

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

HET ONGELOFELIJK SMERIGE HUISHOUDEN VAN DEZE HEREN

Natuurlijk duurt het weer een hele tijd, voordat ik in slaap val. Pestventje. Ik hoop dat hij een verschrikkelijke kater heeft vandaag. En dat er dan een club Jehovagetuigen bij hem aanbelt, die hun in orthopedisch schoeisel gestoken voeten tussen de deur klemmen, in een ultieme poging hem te bekeren.Gevolgd door een hardnekkige colporteur met ongevraagd energieadvies. Terwijl intussen een geile glazenwasser glorieus glunderend door de ramen staat te koekeloeren. Om tenslotte zijn moeder aan de telefoon te krijgen met een zeurkousverhaal van de bovenste plank.  Waar hij dan toch urenlang naar moet luisteren. En een paar asociale huisgenoten op de koop toe. Die tot besluit zijn koelkast leegvreten. En dat allemaal, terwijl de hond van de buren urenlang irritant zit te blaffen…… ;-p. 😉

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen

ENORM GRAPPIG

Het kan overigens nog veel erger: Je zal maar zo’n exemplaar in je bed vinden……. Dat gebeurt ook. LEES HIER:  Dronken student gaat in bed van vreemde vrouw liggen!!!!!!!

Lullo's, Jiskefet, corpsballen, ballen, dronken studenten, uitspraken van dronken studenten, bezopen kerels, lallende ballen, zuipende studenten

JE ZAL HET MAAR IN JE BED VINDEN

Heks en Cowboy zetten een boom op, maar het komt de communicatie niet ten goede. Gevolgd door een zalige kerstavond onder de aanstichter van dit onheil….

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Kerstavond meldt Cowboy zich in Huize Heks. We hebben recent onze eerste aanvaring  achter de kiezen en de aanstichter daarvan staat levensgroot in mijn woonkamer. Van top tot teen door Heks versierd. Geheel en al in verlichte staat. Mijn andere Grote Liefde: De Kerstboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Mijn lief was zo vriendelijk om me te helpen met het opzetten van deze boom. Dat deed onze communicatie geen goed. Voor wij het wisten lagen we in de clinch. De snoeren met lichtjes wilden niet branden. Overal dozen met pieken en ballen. Vrede op aarde lokaal ernstig bedreigd door megalomane kerstboomaspiraties……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

We hebben er toen maar de brui aan gegeven en samen een goede maaltijd genoten. Met een heerlijk glas wijn. De boom heeft Heks later op haar dooie gemak voorzien van alle versierselen. En dat zijn er nogal wat. Vraag maar aan Mo. Of aan Frogs. Zij hebben het hele traject in het verleden met me doorlopen. Frogs liet expres zoveel mogelijk ballen vallen, om het totale aantal enigszins terug te brengen….. Het mocht niet baten. Heks koopt er elk jaar wel een aantal frutsels bij. Of ze krijgt ze voor haar verjaardag…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tevreden zit ik een dag later te kijken naar mijn prachtige superboom. Alles zit er weer in. Het kerstmannetje van mijn vader, de engel van Ernst, Het stalletje van Frogs, De kikker van mijn vroegere thuiszorg, de kikker van Roos, het vliegend hart van Elfje….. En ga zo maar door. Mijn hele leven in deze heksenboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dus als Cowboy op kerstavond bij me binnenstapt ziet hij de boom in volle glorie voor het eerst. “Wat een prachtige tafel!’ roept hij uit, als hij de keuken binnenkomt. De boom negeert hij. En terecht. Heks heeft allemaal lekkere dingetjes in huis gehaald. Zij verwent haar vent met een heerlijk soepje, een zalig Italiaans voorgerecht en asperges met ham…..

Als de klokken gaan luiden zetten we het raam open. Wat is het toch heerlijk, de hele stad gevuld met dit prachtige geluid. Muziek voor de ziel!

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dan is het alweer tijd om naar de kerk te gaan. Vrolijk jakkeren we door de stad op de vouwfietsjes. Ruim op tijd schuiven we op een plekje achterin de volle kerk. Wim de Ru staat druk te dirigeren en de gemeente zingt uit volle borst mee met de potpourri van kerstliederen.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tijdens de dienst wordt er weer een klein kerstoratorium van Huub Oosterhuis en Antoine Oomen opgevoerd. We mogen meezingen! Wat is dit toch een heerlijke kerk. Naast me hoor ik Cowboy zachtjes meebrommen. Hij heeft het ook wel naar zijn zin. Ook al duurt het  wel erg lang, zo’n kerstnachtdienst. Het is ook niet de leukste dienst om hem kennis te laten maken met mijn kerk. De preek is zo’n echte kerstpreek.  Jip en Janneke zijn er niet. Sowieso zie ik relatief weinig bekenden. De koffie met kletspraatjes achteraf ontbreekt…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Maar wat is er heerlijker, dan midden in de nacht door de stad weer naar huis te fietsen met je lief en samen onder de boom een heerlijk glas whisky te genieten? Zo zitten we dan bij die verdraaide boom. Heks rommelt wat in de keuken en tovert weer iets lekkers tevoorschijn. Cowboy bestudeert de enorme volle kerstboom. Als ik de kamer weer binnen kom kijkt hij me teder aan en zegt: ‘Heks, ik denk toch echt dat jij de mooiste boom van heel Nederland hebt.’

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dat uit zijn mond, vol overtuiging, na het gekissebis rondom het opzetten van dat gevaarte: Dat betekent heel veel voor Heksje. ‘Wij zitten ook in de boom’, vertel ik hem. Ik wijs op de zwanen, hun hoofden verstrengeld. ‘Verliefd, zoals wij’, beaamd hij……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Surfrockbitches, Surfrockchicks, Groupies, Ouden van Dagen, Jong van Harten, Mafketels en Potsenbakkers met Bakkebaarden… Allemaal te genieten op het North Sea Surf Festival. Alsmede Hyperblaster Surfcowboys…..

woest shirt

Handelsmerk

Surfrock in de Melkweg, dat was me weer wat. Alles onder controle kwam ik ruim op tijd op het station. Reden er geen trein naar Amsterdam! Het kon wel eens een uurtje gaan duren. Die rek had mijn reistijd niet. Over een klein uur traden de Hyperblaster Surfcowboys op en daar ben ik nu eenmaal een surfbitchgroupie van tegenwoordig. Dus snel naar huis en de bezemsteel van stal gehaald.

Hyperblaster Surfcowboys

Het zag er goed uit

Ik vloog in sneltreinvaart, ja toch nog beetje trein, naar Amsterdam. Om de hoek kon ik mijn kanariepiet parkeren. Nog net op tijd fladderde ik een nagenoeg lege zaal in. Oh, ik was ruim op tijd!

Eén minuut later stroomde de zaal vol en namen de boys plaats op het podium.

Hyperblaster Surfcowboys

Speelt sterren van de hemel

Hyperblaster Surfcowboys

Leuk toch, dat lichtplan?

Ze gaven de aftrap tot dit festival, een enigszins ondankbare taak. De zaal moet nog opgewarmd worden. Je moet het publiek echt pakken.

En dat deden ze. Vol overtuiging stonden ze een partijtje te surfrocken van heb ik jou daar. Nou ja, kijk maar op de filmpjes. Echt goed, die gasten.

Het leuke van deze muziek is, dat het stevige stoere rockelementen bevat en toch heel vriendelijk is. Geen seksistische teksten. Geen gevloek en hooguit soms heel eventjes een beetje geblèr…. Want helemaal geen tekst en dat is ook wel eens prettig. Hier en daar het stemgeluid van een trompet.

Het spreekt me aan, deze zwijgende golvende mannenmuziek. Ja, het is wat mij betreft zelfs de ideale muziekvorm voor vervelende macho’s: Mond houden en lekker op je instrumentje spelen….. 😉  Maar laatstgenoemden zul je niet vaak aantreffen in deze vrolijke subcultuur.

Hyperblaster Surfcowboys

Bassist leeft zich uit

Hyperblaster Surfcowboys

Kan het niet laten, vond die lichtshow zo mooi

Zo had Heks zomaar een hele leuke avond. Na deze gouden aftrap kwamen nog de meest diverse bands binnen dit genre uit de hele wereld ons een half uurtje blij maken. Uren blijdschap dus.

Op een gegeven moment surften er zelfs mensen met een plank over het publiek. Buikdanseressen gaven hun mysterieuze extra aan de bikkelharde stoere muzikale jongensdroom van één van de deelnemende bands. Moeder aarde was vertegenwoordigd! Uiteindelijk is de buikdans een vruchtbaarheidsdans van origine. En het werd van oudsher ook gedaan tijdens bevallingen, maar daarvan lijkt me hier geen sprake.

Hier en daar baste een hele coole surfrockchick. Een vrouw, die ik eerder had zien bassen in een surfband, vertelde me, dat het echt een mannenwereld is. ‘Je ziet vrouwen eigenlijk uitsluitend op basgitaar of toetsen’, beweerde ze. Ze is zelf het levend bewijs.

Hyperblaster Surfcowboys

Ziel in element

Hyperblaster Surfcowboys

Divine light

Het is al heel laat, als Heks weer terugzweeft naar Leiden. De muziek gonst na in haar hoofd. Fragmenten van gesprekken: De avond was vol leuke ontmoetingen!

De Spanjaarden met hun lange haren en hun gebeitelde koppen, de dikke bierzuipende Mexicanen met hun superstevige rock. De vervreemdende Denen met hun fratsen en waanzinnige energie… Het fladdert door mijn hoofd.

En mijn lievelingsband natuurlijk. De Hyperblaster Surfcowboys. En van hen heb ik allemaal opnamen gemaakt. Leuk, kan ik weer iets in elkaar knutselen.

Ze zijn nog niet eens zo heel lang samen bezig. En nu al zo goed! Dat belooft wat. Gisteren was in elk geval erg genieten voor dit Heksje. En voor jullie ook, kijk maar naar de filmpjes….

Heks woont in Bermudadriehoekig veld van verduistering en verdwijning. Mysterieuze krachten verplaatsen haar huisraad van hot naar haar….

schrikken, vrede

Zulke oren schrik ik niet van

Vanmiddag valt het me opeens op tijdens het afrekenen van wat boodschappen, dat mijn creditcard niet op zijn vertrouwde plek in mijn portemonnaie  zit. Huh? Wat krijgen we nu? Op een holletje laveer ik tussen balende verkleumde toeristen en verhitte koopjesjagers door richting huis. Daar keer ik tassen om, kijk op onwaarschijnlijke plekken. En nog maar eens op de enige waarschijnlijke, mijn portefeuille. Ik haal die opnieuw helemaal leeg. Zoek onder het bed, ook zo’n vergaderplaats van weggelopen,-slopen en-kropen objecten.

schrikken

Soms vind je iets wel terug en ben je toch niet blij

Want daar ben ik intussen van overtuigd. Mijn halve huisraad heeft pootjes. En wandelt nieuwsgierig door mijn huis. Om een uiltje te knappen onder mijn bed…..

halloween_deed_schrikken_de_zwarte_decoratie_van_d_fotobeeld-rd022912b855549c7bc722f28789bd390_x7saw_8byvr_512

Ik weet van niets, mijn naam is haas, ik ben de onschuld zelve…

Nergens die verduvelde creditcard te bekennen. Ik probeer mijn hoofd helder te krijgen. Wanneer heb ik dat ding voor het laatst gezien? Helaas is het weer een echte whiplashdag vandaag. ‘Tuut tuut’, doet mijn hoofd. “U bent de eerst wachtende, tuut, tuut. Nu even niet. Zoek het uit. Tuut.’ Weken geleden heb ik met de kaart medicijnen besteld via internet, dat herinner ik me nog wel. Die bestelling is intussen zoek geraakt tijdens het versturen, berichtte het toeleverbedrijf me afgelopen week.

schrikkende vrouw

Nutteloze stress, Arghhgll, zinloze zoektochten

Alles raakt ook maar zoek in en om huize heks. Zelfs op weg naar mijn toverhol verdwijnen er dingen. Alsof ik in een Bermudadriehoekachtig veld verkeer.

Uiteindelijk blokkeer ik  creditcard dan maar. De mensen zijn heel vriendelijk, meelevend en behulpzaam. Er missen gelukkig nog geen gekke bedragen van de rekening….Tien minuten later komt de kaart tevoorschijn uit mijn tasje met autopapieren. Huh?

kiekeboe, verstoppen,

Plotseling springt de kaart tevoorschijn

Ja, pootjes gekregen, aan de wandel gegaan en in slaap gevallen onderweg, In dat tasje. Een andere verklaring heb ik er niet voor. Dus heb ik me geheel nutteloos opgewonden, nijdig gemaakt, zorgen ook. Ouderwets in de rats gezeten. En een legertje mensen aan het werk gezet om de kaart te vervangen.

animaatjes-schrikken-86811

Goeie hemel, wat een stress

Zo zit een mensenleven toch vol onnodig drama en overbodige actie. Echt, de helft kun je vaak schrappen van alle stress en zorgen. Maar met wat drama hebben we wel weer iets om over te kletsen, roddelen of ouwehoeren natuurlijk. Het is een basisbestanddeel van het ultieme glijmiddel in de sociale wandelgangen van de goddelijke soap: Een goed verhaal…..

zich een hoedje schrikken

Een hoedje schrik ik me maar wat graag echter!

Heks wandelt maar zo’n beetje rond en ontmoetingen vallen haar toe, toevallig!

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes, roze vrouw

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes

Om half elf vanmorgen stond Fiederelsje al voor m’n neus met een paar planten voor in mijn heksentuin. We dronken koffie en voerden een verrukkelijk gesprek, zoals altijd. Het was maar een bliksembezoek. Heks ging Indiaas zingen in Barendrecht.

Wat is dat toch altijd een feestje. Vandaag oefenden we een techniek om je stem heel snel glijdend naar beneden te laten gaan. Het geluid dat je dan produceert is echt geweldig. Ik bouw het in al mijn liedjes in, die ik zing als ik met hondje door bos en veld fiets.

Zwarte hondjes met roze tuigjes, schattig

Schattige hondjes

Na het zingen liep ik een flink stuk langs de dijk voor het huis van mijn zangdocente. Ik kwam een oude bekende tegen. Iemand over wie ik eens geschreven heb, althans, over zijn hond. We liepen een eindje op. Wat grappig, dat ik overal hondenvrienden heb!

Op een gegeven moment ging Ysbrandt ervandoor. Hij zag twee schattige pikzwarte minihondjes met roze tuigjes. Ze hoorden bij een roze mevrouw. Alles aan haar was gerelateerd aan deze geweldige zoete bloesemkleur. Haar bril, haar lippenstift, jas, haarspeld, schoenen, hondentuig….. Ben ik nog iets vergeten?

roze nagellak

Roze nagellak

Ze lachte vriendelijk naar me, een diamantje schitterde op een parelwitte hoektand. Echt waar. Ik was in een waar sprookje beland. De dame in kwestie had haar rakkertjes, Ushi en Dushi,  pas anderhalf jaar. Hiervoor steeds Duitse Herders. Ze had nooit gedacht ooit voor zulke kleine hondjes te gaan.

Zo te zien gaat ze er totaal voor. Voor het leven in het algemeen. Letterlijk bezien door een roze bril…

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

Vanmiddag in een Leids park sprak ik een Griek. Hij had zijn studie psychologie hier afgerond en werkte op een grote internationale school. Hij liet een piepkleine Franse Bulldog uit, Ajax genaamd. Hij vond dat wel een passende naam voor deze Grieks-Hollandse hond. De oude held wat hem betreft en voor ons een geliefde voetbalclub.

Ik vertelde hem over de naam Ysbrandt. Ys voor het koele aspect van zijn Engelse vader, de Springer Spaniel. En brandt voor het temparament van zijn Franse moeder, de Epagneul Breton. En lekker Oud Hollands ook.

Daarna spraken we over de oude Griekse theaters. in zijn geboortedorp was ook zo’n theater. Daar werden tegenwoordig weer jaarlijks tragedies opgevoerd!

kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje

Bij mijn allerlaatste wandeling van vandaag met Ysbrandt en Ferguut kwam ik Jippi tegen. Gewoon hier in de straat. Hij kwam wankel uit de kroeg gewandeld en slingerde richting station. Wat leuk om elkaar weer te zien. En wat lang geleden. Jippi en ik gaan heel lang terug. Overigens is die naam zijn geuzennaam uit de tijd, dat hij in de band Ivy  Green speelde. De eerste echte punkband van Nederland. Samen met Ernst. Onze lieve zelfgedode vriend.

We wandelen samen op, Ysbrandt vindt hem heel lief, ondanks zijn bakkie op. Mijn varkentje moet normaal gesproken niet veel hebben van dronken droppies. We praten over koetjes en kalfjes. En over dingen van lang geleden.

Er komt iemand op een fiets de straat in. Ysbrandt zet het op een blaffen. ‘Laat die dame maar passeren, hondje’, zegt Jippi. De dame bromt wat terug, het is een man. Jippi giechelt als vanouds: ‘Oh, een man met lang haar’. De jongeman kijkt verstoord. We beginnen nu echt hard te lachen. Jippi heeft zelf nog steeds zijn lange krullende hippihaar, zeker twee keer de lengte van de fietsende jongen. In het licht van de straatlantarens kan ik niet zien of en hoe grijs hij is. Even zijn we weer rond de  twintig en komt hij langszeilen in mijn eerste eigen kamer. Apothekersijk 26B. Een soort badkamer. Een laag, vochtig en donker heksenholletje. Helemaal van mij!

We geven elkaar een knuffel en nemen afscheid.

Later op de avond gaan mijn gedachten terug in de tijd. Ik herinner me een vervlogen zaterdagavond. Hij kwam met een vriend op bezoek in mijn piepkleine stulpje. Mijn vriendin Zee was er ook. We besloten uit te gaan. Ik had mijn heksenhol opgeruimd een een vracht aan prulletjes stond klaar om weggegooid te worden.

Gezamenlijk verpakten we alles in cadeaupapier. Giebelend bij de gedachte aan de uitdrukking op de gezichten van degenen, die het weer zouden uitpakken…. Tijdens onze tocht door de stad deelden we overal presentjes uit. Soms was iemand er echt blij mee. Ik herinner me een dankbare jongen met een fluitketel zonder bodem. Voor op zijn hoofd.

Ik vrees dat veel van de cadeautjes de volgende dag alsnog in de prullenbak lagen in kroeg of studentenkamer her en der….

Wat een dag vol ontmoetingen. Ik loop maar een beetje rond te wandelen en het leven weet me te vinden.

man met hond, franse bulldog,kleine zwart witte franse bulldog

De Griek met Ajax, de miniheld

kleine zwart witte franse bulldog kleine zwart witte franse bulldog