Buitenbeentje in haar eentje kijkt TV naar buitenbeentjes en apartelingen. Mijn hart gaat zingen van al die alternatieven voor meer van hetzelfde. Mensen zijn een plaag, maar niet vandaag. Vandaag zie ik allemaal leuke lieverds. Heerlijk. Goddank.

Op de televisie wordt een haan geslacht. Als je eieren wilt eten, moet je ook hanen slachten. Zo is het ook nog eens een keertje in de wereld van de idealisten in het programma van Ryanne van Dorst ‘Het Alternatief’. Niks melige veganisten, nee. Vandaag niet.

Heks volgt al weken deze verfrissende serie. Ik ben nu eenmaal dol op Ryanne. Ik kijk graag naar haar onnavolgbare gestoethaspel. Heerlijk.

Al weken trekt ze op met de ene na de andere alternatieveling. Mensen, die van alles zien vliegen bijvoorbeeld. Ik maak er geen grapjes over, want ik heb mijn portie UFO’s al op jonge leeftijd verstouwd. En het idee, dat we de enigen zijn in het universum? Dat vind ik pas absurd.

Ook de dame, die niet meer eet, verbaast me niet. Stiekem ben ik een beetje jaloers op haar eindeloze gevast. Heks heeft ook de nodige vastenkuren achter haar kiezen. Ik heb wel eens in één jaar tien van die kuren gedaan. Het jaar na mijn laatste operatie.

Tien keer tien dagen helemaal niks eten. Een weekje afbouwen en een weekje opbouwen. Tel maar uit: Ik leefde dat jaar ook min of meer op prana.

Het heerlijke lege gevoel, ik herinner het me. De euforie, hihihi, die ontstaat in dat lege lijf. Zalig. Alleen houd ik erg van koken. En van vrienden uitnodigen en hen lekker verwennen. Iets, dat door de Covid al een eeuwigheid geleden is intussen, natuurlijk…..

Ik kan eigenlijk best een tijdje op prana gaan teren. Er komt toch niemand bij me eten voorlopig. Scheelt ook boodschappen halen.

Niet eten is heerlijk, maar wel eten ook. We eten over het algemeen echter veel te veel. Dat is een waarheid als een koe, kijk maar naar al die dikke buiken en billen in de wandelgangen. Doodsbang voor het lege gevoel proppen we ons vol met tussendoortjes.

We worden doodgegooid met tussendoortjes. Alle reclames gaan over dat verschrikkelijke moment, dat je even een leeg gevoel ervaart in je bast. Waar je dan onmiddellijk vanaf moet. Middels zo’n vervloekt tussendoortje. Kindergebitten massaal naar de Filistijnen door de tussendoortjes. Geruïneerd door al die zure suikermomenten.

Heks wil zich leeg voelen. Elke dag minstens een paar uur een lekker leeg maagdarmstelsel, zodat het bloed weer naar mijn kop stroomt. Je moet het jezelf gewoon gunnen.

‘Je hebt anorexia,’ zeurde een vroegere vriendin met enige regelmaat, als ik weer eens een vastenkuurtje deed. Ik deed die kuren, omdat het de enige remedie was tegen ME. Het was het enige, dat hielp. Zodra ik ophield met eten knapte ik gigantisch op. Helaas begon met het opnieuw gaan eten de ellende ook weer. Elke keer weer.

De vriendin at elke avond na haar warme maaltijd een heel bruin brood op. Elk sneetje royaal besmeerd met smeuïge roomboter en belegd een flinke plak volvette kaas. Sneetje na sneetje schoof ze genietend naar binnen. Ze was bepaald niet anorectisch. De kilo’s vlogen als wilde ganzen haar heupen en dijen op.

Het is niet algemeen bekend, maar brood is heel erg verslavend. Zij is niet de enige met dit eetpatroon.

Woedend was ze op Heks. ‘Zit je weer lekker slank te zijn?’ beet ze me eens toe na bijzonder vraatzuchtige feestdagen. Ik belde op om haar een gelukkig nieuwjaar te wensen. Ik kon haar dramatisch uitgedijde lichaam natuurlijk niet zien door de telefoon. Haar beeldschone voluptueuze lijf.

Dat mijn eindeloze gevast voornamelijk gezondheidsredenen had ontging haar overigens volkomen.

De man van de vriendin hielp ook niet mee. Zelf bepaald niet de slankste, dikke bolle kop, gereedschap onder een indrukwekkend afdak, liep hij tegen mijn vroegere vriendin te mekkeren over haar overgewicht. Waarbij hij bij voorkeur haar superslanke vriendin weinig subtiel onder haar aandacht bracht. Fijne vent!

Ryanne is vandaag op bezoek in een leefgemeenschap en daarnaast gaat ze een erotisch vrouwenweekend doen. De vrouwen leren nee zeggen. Heel nuttig voor ons vrouwen en niet alleen als het om erotiek gaat.

Nee zeggen. Ik heb het ook nooit geleerd. Ik ben gedrild in alles en iedereen het altijd naar de zin maken. In het me in duizend bochten wringen om de ander te plezieren. Ik heb nee zeggen pas onlangs ontdekt.

‘NEE!’

Heks is altijd een apart gebakkie geweest. Je ziet het niet direct aan me, ik kan er vrij normaal uit zien. Maar ik ben echt een buitenbeentje. Vraag maar aan mijn clan. Heks is in dat bolwerk Gekke Henkie. Al sinds jaar en dag. Ik ben zo gek, dat er anderen uit mijn naam belangrijke papieren tekenen. Knettergek!

.

Ik kan volgens hen niet tot tien tellen. Ik kan dan ook niet met geld om gaan. ‘Wat zou jij overigens met geld moeten?’ heeft er ook wel eens eentje aan me gevraagd. Iemand met handen als harken. Grote hebberige inhalige harken.

Die persoon kan heel goed met geld omgaan. Vindt die persoon zelf. Het over de balk smijten bijvoorbeeld. Of speculeren met onroerend goed en daar tonnen op kwijtraken. Ja, die weet er wel raad mee.

Gekke Henkie kijkt naar Ryanne van Dorst. Een geweldig leuk buitenbeetje. Ik vind haar zo geinig. Sexy ook. Echt een lekker ding.

In je blote kont om een flatgebouw rennen en je doel verplaatsen. Jezelf niet meer verdedigen door een ander gewoon gelijk te geven….. Kortom: Schijt hebben aan wie wat dan ook maar over je zegt of denkt. ‘Heks, wat in iemands kop zit kun je niet veranderen! Maar je moet wel je helende handjes laten wapperen…..’ Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 1!

Woensdagmorgen sta ik op tijd op. Vandaag gaat het me niet gebeuren, dat ik vertraging oploop door een kotsende hond of brakende kat! Ook files mogen geen kans krijgen om roet in het eten te gooien. Ik wil op tijd zijn voor mijn afspraak met de paragnost!

Vier minuten later dan gepland stap ik in de auto. Helemaal niet gek voor mijn doen. Ik ben ruim een half uur te vroeg vertrokken, dus op tijd zijn voor mijn afspraak moet gaan lukken. Dat staat vast. Geen twijfel mogelijk. Ik voel het op mijn klompen, aan mijn water en mijn stekende hekseneksteroog!

Als ik de Mare op draai met mijn piepkuiken bots ik bijna tegen mijn heksenvriendinnetje Fiederelsje op. Wat een toeval toch weer! Ik draai mijn raampje open: “Ik ben op weg naar Peter van der Hurk, ik ga eindelijk antwoorden krijgen op heel veel vragen!’ Mijn vriendin steekt haar eierkopje naar binnen en geeft me een zoen. ‘Heel veel plezier, lieve Heks, geniet ervan!’

Op mijn gemak rijd ik naar een dorpje van niets in het Westland. De weg is rustig. Het weer is grauw. Er waait een snijdende wind. Mijn auto schudt heen en weer door plotselinge windstoten. Varkentje ligt doodstil naast me op de grond. Hij houdt niet van autorijden. Hij gaat graag mee met de vrouw, waar dan ook naar toe. Maar hij zal nooit zijn kop uit het raam steken onderweg. Laat staan uit het raam kijken…..

Omdat ik zo vroeg ter plekke ben heb ik alle tijd om een uitgebreid rondje met Ysbrandt te lopen. Dan ga ik op zoek naar het adres. Een heel gewoon flatgebouw aan een gezellig plein. Er is markt vandaag. De kraampjes staan in rijen opgesteld. De oerhollandse geur van haring en stroopwafels slaat me in het gezicht.

Als ik aanbel bij de flat neemt een buurvrouw me mee naar binnen. Natuurlijk weet ze wie haar beroemde buurman is, ‘maar echt kennen doe ik hem niet hoor,’ besluit ze haar betoog.

Nog steeds te vroeg bel ik aan. ‘Geeft niks, kom maar binnen hoor, ‘ hoor ik een stem op de achtergrond, als zijn vrouw de deur opent. Even later zit ik tegenover deze beroemde paragnost. De zoon van de ooit minstens zo befaamde paragnost Peter Hurkos. Hij kijkt me vriendelijk aan. Zijn eega Mary brengt ons een koppie koffie. We praten eventjes over koetjes en kalfjes.

Dan vraagt hij om een foto van mezelf. Wat stom. Ik heb allerlei afbeeldingen bij me, maar geen enkele van mezelf. ‘Jawel joh, je paspoort, rijbewijs?’ Niet veel later wrijven zijn vingers over het piepkleine boeventronieachtige pasfotootje in mijn paspoort. ‘Eerst ga ik even je fysieke gezondheid na.’ In een sneltreintempo loopt hij mijn lichaam langs en maakt rake opmerkingen over hoe het met mijn lijf gesteld is.

Geen alarmerende dingen, behalve een hopeloos immuunsysteem. Gespannen nek en rug. En nog wat mankementen. Niets echt akeligs in elk geval. Daar ben ik blij om, want MEpatiënten ontwikkelen nogal eens één of andere vorm van kanker als bijverschijnsel van hun ziekte. Daar hoef ik voorlopig niet bang voor te zijn, dunkt me! Het reguliere medische circuit checkt dat nooit. Voor hen zijn wij nog steeds psychiatrisch patiënt…..

Het verhaal gaat plotseling over van de puur fysieke kant van mijn gesteldheid naar mijn mentale en emotionele welzijn. De man tegenover mij praat en praat. Hij heeft een verrukkelijk Haags accent. Zonder omhaal van woorden vertelt hij me hoe ik mijn leven lang voor anderen heb geleefd, hoe ik heb lopen zorgen en pleasen en hoe zat ik dat ben. ‘Je hebt er genoeg van, je hebt nergens zin meer in,’ beweert hij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Hoe is het mogelijk? Hij slaat de spijker precies op zijn kop. Er volgt een lang betoog over hoe ik me niet langer moet verdedigen tegenover allerlei lieden, die zelf te dom zijn om voor de duvel te dansen.

‘Je trekt je ook veel te veel aan van wat anderen van jou vinden. Dit uit zich door jezelf te bewijzen, maar ook door jezelf te verdedigen voor van alles en nog wat. Maar als mensen iets in hun kop hebben haal je dat er toch niet uit. Ik geef zulke types altijd direct gelijk.’

‘Stel je voor dat ik met jou op een terras wat zit te drinken. Belt zo’n figuur me op met een smoes. En dan begint ‘ ie van: “Ik heb je wel zien zitten met die langharige brunette. En het was niet je vrouw!’ “Inderdaad , zeg ik dan, je hebt helemaal gelijk, ik ben ff lekker aan het vreemdgaan.” Onzin natuurlijk, want als ik dat zou willen ga ik toch niet open en bloot op een terrasje zitten… Hahaha.’

‘Door je te verdedigen geef je heel veel macht aan zulke hele domme mensen. Want je gaat mee in de gekte in hun hoofd.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

‘Kijk, ik zal je nog een voorbeeld geven: Stel dat ik zin heb om in mijn blote kont om dit flatgebouw te rennen. Dus ik kleed me uit en ren een rondje en er zijn twee buurvrouwen die het zien. De ene moet lachen, ‘Ga je lekker Peet?’ , maar die ander belt de politie. Dus die komt. ‘Hebt u dat gedaan?’ ‘Ja’. Of ik het niet meer wil doen, want die ene vrouw heeft zich eraan geërgerd….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Maar de volgende dag wil ik weer in mijn blote kont om de flat rennen. Dan moet ik één ding doen: Kijken of die lastige buurvrouw voor het raam staat. En zo ja? Dan verplaats ik mijn doel: Dan ren ik gewoon om dat gebouw daar in de verte heen! Jij zou dat niet doen, jij gaat in de verdediging. Moet je niet doen, Heks!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Jij bent anders Heks, altijd al geweest. Als kind had je al vreemde ideeën. Je was een buitenbeentje in jullie gezin. Je werd niet echt begrepen. Net als ik overigens. Jij kunt ook hetzelfde als ik, alleen kan jij er ook bij genezen. Met je handen. Dat moet je gewoon gaan doen. Laat al die  mensen die altijd met hun problemen bij jou komen er maar voor gaan betalen!’

Het uur vliegt voorbij, terwijl de tijd ook stil lijkt te staan. In opperste concentratie praat mijn gespreksgenoot verder. Hij geeft me goed inzicht in hoe ik in relaties heb gefunctioneerd. Hoe ik mijn best heb gedaan om het iedereen naar de zin te maken. Hoe ik voor anderen doe wat ik niet voor mezelf zou doen. Maar ook hoe weinig mensen me echt kennen……

‘Jij wordt vaak heel verkeerd ingeschat. Je bent een prachtige vrouw met een schitterend voorkomen en een heel sprekend gezicht. Zelfs als je een jutezak aantrekt ben je nog beeldschoon! Je komt heel krachtig en evenwichtig over. En warm. Je trekt mensen aan als een magneet. Ze zoeken geborgenheid bij je. En iedereen is altijd welkom, ook de meest vreemde en rare types, je kent ze wel: Mensen die uit de poppenkast zijn gevallen.’

Ja, ik ken het. Heks sluit niemand buiten. Nooit. Iedereen is mijn partner immers…..

‘Veel mensen zeggen dat ze van je houden, maar ze lullen maar wat. Ze kunnen net zo goed zeggen dat ze van lekker eten houden. Of van een paar nieuwe schoenen. Als jij zegt dat je van iemand houdt komt dat uit je hart. Jij voelt echt liefde dan. Dat is een groot verschil. Ook in liefdesrelaties zoek jij een echte ouderwetse complete verbinding. Maar je hebt altijd gesetteld voor iets wat er niet in de buurt komt!’

‘Jij hebt ook zo je grenzen en veel pijn als mensen eroverheen gaan…. Maar als jij aangeeft dat je iets niet kunt of wilt geloven mensen je gewoon niet. Ze vinden eigenlijk dat je het gewoon allemaal maar wel moet doen. ‘Dat doet ze uiteindelijk toch wel’ denken ze dan. Ze pikken het ook niet als je niet doet wat ze willen, dan breekt de pleuris uit! Gewoon schijt hebben aan al die mensen!’

Schijt, schijt, schijt aan iedereen is het advies. Meuh! Ik hoop dat het me bevrijdt, want ik raak wel erg veel kwijt de laatste tijd……

billenfluisteraarbillenfluisteraarbillenfluisteraar

Overigens bestaat er ook een vorm toekomst voorspellen door het lezen van billen……

Heks is het zat. Ze wordt eindeloos op het verkeerde been gezet en pootje gelicht door een Liegbeest. Ze wil de waarheid en niets dan de waarheid, maar Jokkebrokken malen nu eenmaal niet om eerlijkheid. Die zijn alleen maar bezig met het redden van hun eigen leugenachtige smoelwerk van gezichtsverlies….. Dus maak ik een afspraak met een paragnost. En niet de eerste de beste: Peter van der Hurk!

Heks is een kreng en een bitch! Oeps! Sorry dat ik niet de toegewijde liefhebbende persoon ben, die jij als medemens verdient! Ik moet nog veel leren….. Wijze lessen van een ‘eenvoudige’ 😉 man: Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 2!