Hilarische verhalen: Van de wal in de sloot, de één zijn dood is de ander zijn brood, maar van een beetje water ga je niet dood. Je kunt je wel dood lachen. Heks doet een poging!

Vrijdagmiddag ga ik met mijn hondje op stap. Als ik de deur uit kom bots ik bijna op een boze buurman. Ik heb er twee. Allebei op mijn lip. Een laagbegaafde psychopaat en een doorgewinterde narcist. Goddank woont pal naast me een ongelofelijke lieve schat. Dat houdt het een beetje leefbaar hier.

De psychopaat houdt zich redelijk gedeisd, nadat ik een no tolerance beleid ben gaan voeren. Zodra hij me begint te bedreigen ren ik naar de politie. Al een paar keer gebeurd.

Ik houd hem scherp in de gaten. Hij voedt in zijn eentje een kind op. Het zou verboden moeten worden. Met enige regelmaat blèrt de kleine me door twee dikke spouwmuren en een trappenhuis heen wakker…… Omdat hij op zijn flikker krijgt? Het gegil en gekrijs raakt me tot op het bot.

De moeder, een hele lieve schat van een vrouw, is door de kinderbescherming buiten spel gezet. Lang leve de hulpverlening. De grootste engbekken werken voor dergelijke organisaties. In dit geval is er ook een draak van een vrouw verantwoordelijk voor alle ellende. Zogenaamd in het belang van het kind.

De vrouw heeft echter zo veel fouten gemaakt, dat blootlegging daarvan haar ongetwijfeld haar baan zou kosten. En misschien sancties zou opleveren. Dus liegt en bedriegt ze alles en iedereen om maar het deksel op de put te houden. Het klotewijf.

Heks ziet dit alles met lede ogen aan. Ik heb er van alles aan gedaan. Helaas heeft het niet geholpen. Weer een jong leven bij voorbaat naar de klote…..

Ik negeer die nare kerel dus en geef het kind stiekem een knipoog. Als de psychopaat dat zou zien krijg ik geheid een hengst. De ene keer beklaagt hij zich links en rechts, dat ik niks tegen zijn kleine zeg. Een dag later komt hij als een dolle stier achter me aan de berging in om me toe te schreeuwen, dat ik niet eens naar zijn kind mag kijken…….

Gekkenhuis.

Buiten staat een andere buurman juist bij Heks aan te bellen. ‘Ha, Heks, ik wilde eventjes bij je langskomen, wat jammer dat je net weg gaat….’

Ik zet mijn fiets dus maar weer binnen. Weer langs die enge, nare man. Vervolgens loop ik met Buurman en VikThor de stad in. Al snel lopen we geweldig te lachen en schreeuwen. Buurman heeft een uit de kluiten gewassen stemgeluid. Als ik ook nog iets te berde wil brengen moet ik dus enorm blèren.

Bij het eerste parkje laten we mijn ventje lekker rennen. Het is best warm, dus al snel loopt hij te hijgen. ‘Kom, we gaan naar het volgende park, daar kan hij zwemmen,’ stel ik voor. Even later springt VikThor bommetjes de gracht in. Buurman helpt hem uit het water. ‘Nergens voor nodig, Buur, hij kan er hier gemakkelijk zelf uit klimmen,’ zeg ik nog……

En dan: Plons! Voor mijn ogen zie ik buurman langzaam door zijn zwaartepunt heen vallen. Zijn gespierde buik fungeert niet bepaald als contragewicht. Volledig koppie onder gaat mijn oude vriend. Proestend komt hij weer boven drijven.

‘Hahahahahahaha,’ Heks rolt over de grond van het lachen, ‘Bijna op hetzelfde punt als ik drie jaar geleden…..’ Ook Heks heeft hier ooit in de gracht gelegen. Om haar pup te redden, toen hij op een plek in de gracht belandde, waar hij met geen mogelijkheid meer uit kon komen…… Alleen ging ik niet koppie onder…….

Ik help mijn vriend op de kant en probeer niet al te hard te lachen. Net als hij drie jaar terug, want hij was dan weer getuigen van mijn ter water lating destijds.

‘Lach maar, Heks,’ grinnikt Buurman. Druipend staat hij voor mijn neus. Hij diept zijn telefoon op uit zijn broekzak. Snel haal ik het ding uit de houder. Droog em af met mijn sjaal. Stop em in mijn droge tas…..

Evenzogoed is het ding overleden de volgende dag, hoor ik later. ‘Heb je em nog in een pak rijst gestopt? Of van die siliconen vochtvangers?’ informeer ik streng. Zo heb ik indertijd mijn toestel gered. ‘Dat had weinig zin meer, Heks, ik heb een nieuw toestel aangeschaft……’

Ja, dat is dan een prijzig staartje aan een prachtig verhaal. Een verhaal dat nog dagenlang lachgolven door mijn vriendenkring jaagt……

Waarom in de gracht plassen levensgevaarlijk kan zijn

In je blote kont om een flatgebouw rennen en je doel verplaatsen. Jezelf niet meer verdedigen door een ander gewoon gelijk te geven….. Kortom: Schijt hebben aan wie wat dan ook maar over je zegt of denkt. ‘Heks, wat in iemands kop zit kun je niet veranderen! Maar je moet wel je helende handjes laten wapperen…..’ Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 1!

Woensdagmorgen sta ik op tijd op. Vandaag gaat het me niet gebeuren, dat ik vertraging oploop door een kotsende hond of brakende kat! Ook files mogen geen kans krijgen om roet in het eten te gooien. Ik wil op tijd zijn voor mijn afspraak met de paragnost!

Vier minuten later dan gepland stap ik in de auto. Helemaal niet gek voor mijn doen. Ik ben ruim een half uur te vroeg vertrokken, dus op tijd zijn voor mijn afspraak moet gaan lukken. Dat staat vast. Geen twijfel mogelijk. Ik voel het op mijn klompen, aan mijn water en mijn stekende hekseneksteroog!

Als ik de Mare op draai met mijn piepkuiken bots ik bijna tegen mijn heksenvriendinnetje Fiederelsje op. Wat een toeval toch weer! Ik draai mijn raampje open: “Ik ben op weg naar Peter van der Hurk, ik ga eindelijk antwoorden krijgen op heel veel vragen!’ Mijn vriendin steekt haar eierkopje naar binnen en geeft me een zoen. ‘Heel veel plezier, lieve Heks, geniet ervan!’

Op mijn gemak rijd ik naar een dorpje van niets in het Westland. De weg is rustig. Het weer is grauw. Er waait een snijdende wind. Mijn auto schudt heen en weer door plotselinge windstoten. Varkentje ligt doodstil naast me op de grond. Hij houdt niet van autorijden. Hij gaat graag mee met de vrouw, waar dan ook naar toe. Maar hij zal nooit zijn kop uit het raam steken onderweg. Laat staan uit het raam kijken…..

Omdat ik zo vroeg ter plekke ben heb ik alle tijd om een uitgebreid rondje met Ysbrandt te lopen. Dan ga ik op zoek naar het adres. Een heel gewoon flatgebouw aan een gezellig plein. Er is markt vandaag. De kraampjes staan in rijen opgesteld. De oerhollandse geur van haring en stroopwafels slaat me in het gezicht.

Als ik aanbel bij de flat neemt een buurvrouw me mee naar binnen. Natuurlijk weet ze wie haar beroemde buurman is, ‘maar echt kennen doe ik hem niet hoor,’ besluit ze haar betoog.

Nog steeds te vroeg bel ik aan. ‘Geeft niks, kom maar binnen hoor, ‘ hoor ik een stem op de achtergrond, als zijn vrouw de deur opent. Even later zit ik tegenover deze beroemde paragnost. De zoon van de ooit minstens zo befaamde paragnost Peter Hurkos. Hij kijkt me vriendelijk aan. Zijn eega Mary brengt ons een koppie koffie. We praten eventjes over koetjes en kalfjes.

Dan vraagt hij om een foto van mezelf. Wat stom. Ik heb allerlei afbeeldingen bij me, maar geen enkele van mezelf. ‘Jawel joh, je paspoort, rijbewijs?’ Niet veel later wrijven zijn vingers over het piepkleine boeventronieachtige pasfotootje in mijn paspoort. ‘Eerst ga ik even je fysieke gezondheid na.’ In een sneltreintempo loopt hij mijn lichaam langs en maakt rake opmerkingen over hoe het met mijn lijf gesteld is.

Geen alarmerende dingen, behalve een hopeloos immuunsysteem. Gespannen nek en rug. En nog wat mankementen. Niets echt akeligs in elk geval. Daar ben ik blij om, want MEpatiënten ontwikkelen nogal eens één of andere vorm van kanker als bijverschijnsel van hun ziekte. Daar hoef ik voorlopig niet bang voor te zijn, dunkt me! Het reguliere medische circuit checkt dat nooit. Voor hen zijn wij nog steeds psychiatrisch patiënt…..

Het verhaal gaat plotseling over van de puur fysieke kant van mijn gesteldheid naar mijn mentale en emotionele welzijn. De man tegenover mij praat en praat. Hij heeft een verrukkelijk Haags accent. Zonder omhaal van woorden vertelt hij me hoe ik mijn leven lang voor anderen heb geleefd, hoe ik heb lopen zorgen en pleasen en hoe zat ik dat ben. ‘Je hebt er genoeg van, je hebt nergens zin meer in,’ beweert hij.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Hoe is het mogelijk? Hij slaat de spijker precies op zijn kop. Er volgt een lang betoog over hoe ik me niet langer moet verdedigen tegenover allerlei lieden, die zelf te dom zijn om voor de duvel te dansen.

‘Je trekt je ook veel te veel aan van wat anderen van jou vinden. Dit uit zich door jezelf te bewijzen, maar ook door jezelf te verdedigen voor van alles en nog wat. Maar als mensen iets in hun kop hebben haal je dat er toch niet uit. Ik geef zulke types altijd direct gelijk.’

‘Stel je voor dat ik met jou op een terras wat zit te drinken. Belt zo’n figuur me op met een smoes. En dan begint ‘ ie van: “Ik heb je wel zien zitten met die langharige brunette. En het was niet je vrouw!’ “Inderdaad , zeg ik dan, je hebt helemaal gelijk, ik ben ff lekker aan het vreemdgaan.” Onzin natuurlijk, want als ik dat zou willen ga ik toch niet open en bloot op een terrasje zitten… Hahaha.’

‘Door je te verdedigen geef je heel veel macht aan zulke hele domme mensen. Want je gaat mee in de gekte in hun hoofd.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

‘Kijk, ik zal je nog een voorbeeld geven: Stel dat ik zin heb om in mijn blote kont om dit flatgebouw te rennen. Dus ik kleed me uit en ren een rondje en er zijn twee buurvrouwen die het zien. De ene moet lachen, ‘Ga je lekker Peet?’ , maar die ander belt de politie. Dus die komt. ‘Hebt u dat gedaan?’ ‘Ja’. Of ik het niet meer wil doen, want die ene vrouw heeft zich eraan geërgerd….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Maar de volgende dag wil ik weer in mijn blote kont om de flat rennen. Dan moet ik één ding doen: Kijken of die lastige buurvrouw voor het raam staat. En zo ja? Dan verplaats ik mijn doel: Dan ren ik gewoon om dat gebouw daar in de verte heen! Jij zou dat niet doen, jij gaat in de verdediging. Moet je niet doen, Heks!’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Jij bent anders Heks, altijd al geweest. Als kind had je al vreemde ideeën. Je was een buitenbeentje in jullie gezin. Je werd niet echt begrepen. Net als ik overigens. Jij kunt ook hetzelfde als ik, alleen kan jij er ook bij genezen. Met je handen. Dat moet je gewoon gaan doen. Laat al die  mensen die altijd met hun problemen bij jou komen er maar voor gaan betalen!’

Het uur vliegt voorbij, terwijl de tijd ook stil lijkt te staan. In opperste concentratie praat mijn gespreksgenoot verder. Hij geeft me goed inzicht in hoe ik in relaties heb gefunctioneerd. Hoe ik mijn best heb gedaan om het iedereen naar de zin te maken. Hoe ik voor anderen doe wat ik niet voor mezelf zou doen. Maar ook hoe weinig mensen me echt kennen……

‘Jij wordt vaak heel verkeerd ingeschat. Je bent een prachtige vrouw met een schitterend voorkomen en een heel sprekend gezicht. Zelfs als je een jutezak aantrekt ben je nog beeldschoon! Je komt heel krachtig en evenwichtig over. En warm. Je trekt mensen aan als een magneet. Ze zoeken geborgenheid bij je. En iedereen is altijd welkom, ook de meest vreemde en rare types, je kent ze wel: Mensen die uit de poppenkast zijn gevallen.’

Ja, ik ken het. Heks sluit niemand buiten. Nooit. Iedereen is mijn partner immers…..

‘Veel mensen zeggen dat ze van je houden, maar ze lullen maar wat. Ze kunnen net zo goed zeggen dat ze van lekker eten houden. Of van een paar nieuwe schoenen. Als jij zegt dat je van iemand houdt komt dat uit je hart. Jij voelt echt liefde dan. Dat is een groot verschil. Ook in liefdesrelaties zoek jij een echte ouderwetse complete verbinding. Maar je hebt altijd gesetteld voor iets wat er niet in de buurt komt!’

‘Jij hebt ook zo je grenzen en veel pijn als mensen eroverheen gaan…. Maar als jij aangeeft dat je iets niet kunt of wilt geloven mensen je gewoon niet. Ze vinden eigenlijk dat je het gewoon allemaal maar wel moet doen. ‘Dat doet ze uiteindelijk toch wel’ denken ze dan. Ze pikken het ook niet als je niet doet wat ze willen, dan breekt de pleuris uit! Gewoon schijt hebben aan al die mensen!’

Schijt, schijt, schijt aan iedereen is het advies. Meuh! Ik hoop dat het me bevrijdt, want ik raak wel erg veel kwijt de laatste tijd……

billenfluisteraarbillenfluisteraarbillenfluisteraar

Overigens bestaat er ook een vorm toekomst voorspellen door het lezen van billen……

Heks is het zat. Ze wordt eindeloos op het verkeerde been gezet en pootje gelicht door een Liegbeest. Ze wil de waarheid en niets dan de waarheid, maar Jokkebrokken malen nu eenmaal niet om eerlijkheid. Die zijn alleen maar bezig met het redden van hun eigen leugenachtige smoelwerk van gezichtsverlies….. Dus maak ik een afspraak met een paragnost. En niet de eerste de beste: Peter van der Hurk!

Heks is een kreng en een bitch! Oeps! Sorry dat ik niet de toegewijde liefhebbende persoon ben, die jij als medemens verdient! Ik moet nog veel leren….. Wijze lessen van een ‘eenvoudige’ 😉 man: Consult bij paragnost Peter van der Hurk deel 2!

 

 

Een dag uit mijn hondenleven. En wat voor’n dag! Een kies getrokken, een ooglidcorrectie en tot besluit loop ik voor gek…..

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Getverdrie prutteldepruttel baal baal

Vanmorgen: Grote schrik! De Vrouw gaat met me naar de dokter. Ik ruik het op een kilometer afstand: Foute boel!

Ik krijg in no time een prik en mijn bil. Daarna neemt Heks me mee naar de wachtkamer. Ik kwijl en hijg en laat een stinkende protestwind. Ik hoor de Vrouw zacht mopperen over de rekening. Nou moe, wat is nu erger? Een financiële aderlating of mijn positie? Geen idee wat er boven m’n hoofd hangt, maar ik vrees het ergste…..

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Uiteindelijk gaat mijn baasje gewoon weg! Ze laat me achter bij die slagers. Als een lam laat ik me naar de slachtbank leiden. Ik krijg nog een prik en val in een diepe slaap.

Bloementuinen en loopse teefjes. Enorme kluiven en overal tennisballetjes. Ik waan me in de hondenhemel……

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ja, ik heb het helemaal gehad!

Als ik wakker word, heb ik stampende koppijn. Ik voel me misselijk en draaierig en heb een raar ding om mijn nek. Ik lijk verdorie wel een schemerlamp!

In de verte hoor ik de Vrouw praten. Oh, ze is dus teruggekomen. Nou, dat valt me weer alles mee. Ik strompel achter 1 van mijn beulen aan in de richting van haar stem. Flauw kwispel ik ter begroeting. Is ze nog druk in gesprek op de koop toe. Hallo baas! Ik wil aandacht! Ik ben zielig!

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Op weg naar huis mag ik voorin de auto zitten. Een hele eer. Maar ik baal als een stekker. Kan m’n kop niet kwijt met die lampenkap erop. Gelukkig aait de Vrouw me af en toe lekker over mijn bolletje. Als we stil staan voor het zoveelste rode stoplicht bijvoorbeeld.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Mijn rode familielid houdt met gezelschap

Thuis probeer ik in m’n bench te gaan liggen. Nou, vergeet het maar! Ik bots keihard met mijn scheepstoeter tegen het hekwerk. Ik heb het helemaal gehad. Overal stoot ik tegenaan met m’n trechterkop. Je had me eens de trap op moeten zien kruipen. Bonkend tegen elke tree…. En dan ben ik ook nog zo wiebelig als wat van die drugs of wat ze me dan ook hebben toegediend….

Gelukkig nemen we de rest van de middag rust. Hoewel… Krijgt die baas van me het ineens in d’r kop, dat ik nog even naar buiten moet. We proberen een rondje met die toeter op, maar dat is geen succes. Ik ga tegenhangen, vertik het om te piesen en drijf die heks tot wanhoop.

Later neemt ze me nog een keertje mee, zonder kap, helemaal naar een park. Ik wil niet. Ik wil zielig met m’n kop onder een deken liggen. Maar toch doe ik een paar wankele plasjes en draai wat keutelige drolletjes. En ik volg heel even een spoor. Dan gaan we goddank weer naar huis.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Mijn vriendinnetje neemt poolshoogte

Daar krijg ik een bak eten voor m’n neus. Bah. Water dan? Nee, dank je de koekoek. Ik voel me zo beroerd als wat.

De Vrouw gaat lekker in bed liggen schrijven en ik lig aan het voeteneind, op de grond. Soms sta ik op en kijk mijn baasje verwijtend aan. ‘Kijk mij eens balen, Vrouw, allemaal jouw schuld. Jij kwam op het onzalige idee om naar de dierenarts te gaan. Jij hebt net die kap opnieuw om mijn nek gesnoerd!’

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ze weet me toch een beetje op te beuren

Dan gaat de bel. ‘Wruf’, murmel ik. En strompel zwabberend en zwaaiend en stotend tegen de deurpost, naar de voordeur. Het is de buurvrouw. Ze komt die zwarte panter brengen. ‘Ach’, roept ze uit, ‘lieve schat! Wat ben je zielig, oh Ys. Ach mannetje. Wat hebben ze met je gedaan?’

Ze kriebelt lekker achter mijn oren en bewondert mijn hechting. Ja, ik heb soort paars spinnetje op mijn voorhoofd. Best cool! Jammer dat het jeukt.

IMG_4610 - versie 2

Ik heb een geweldige paarse hechting boven mijn oog

En nu komt zometeen Ome Frogs op ziekenbezoek. Daar kijk ik echt naar uit. Hij is mijn Suikeroompie! Ik heb intussen alweer een klein bakje voer verorberd. Misschien ben ik straks wel in voor ‘iets lekkers’.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Die rooie geeft me nog een heerlijke knuffel