Leeuwen en beren? Muizenissen? Muizen? Heks heeft er last van. Een uitzondering op de regel zijn, wordt niet gewaardeerd. Computers nemen de wereld over. De Zwarte Panter is opnieuw zoek. En ik heb een muis in mijn voorhuis…..

Je basisverzekering bij de ene verzekeraar afsluiten en je aanvullende verzekering bij een ander. Het is mogelijk. Het kan en mag. Het is niet gangbaar en bijna niemand weet het. En je wordt behoorlijk uitgedaagd, als je dit probeert voor elkaar te krijgen. Het is een hopeloos traject vol leeuwen en beren op de weg. En eindeloos getelefoneer met de diverse klantenservices.

Maandagmiddag gaat Heks samen met een maatje aan de slag. We bellen met mijn huidige verzekeraar. “Ik wil de basisverzekering opzeggen, maar de aanvullende laten doorlopen…’ licht ik de dame aan het andere einde van de lijn in. ‘Huh?’ hoor ik haar denken, ‘What the fuck?’

Dan aarzelend ‘Ja, dat is inderdaad mogelijk.’ En verder weet ze het ook niet. Ik word in de wacht gezet. Altijd enorm tricky. Het is maar weer de vraag of de persoon inderdaad bij je terug komt. Of dat het telefoongesprek opeens is beëindigd. Ik heb al een half uur in de wacht gestaan, voordat ik mijn vraag kon stellen, dus een nieuwe belronde lijkt me niks.

Ze komt terug. ‘Ik ga een mutatieformulier maken, het kan wel 3 weken duren, voordat het is verwerkt. Bladiebla…’ Heks vindt het maar niks. ‘Kunt u me dan in elk geval een mailtje sturen, met een bevestiging van wat we hier hebben besproken?’

Dat kan niet. Echt niet? Nee, pertinent niet.

Raar.

Dan bel ik met een assurantiekantoor. Zij moeten mijn nieuwe verzekering aanvragen, zo is dat geregeld bij de nieuwe verzekeraar. Ik krijg een geweldig leuke kerel aan de lijn. Helaas is de man een chaoot, net als Heks.

Hij vergeet dingen op te schrijven, belt dan weer terug. Het heeft wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk is alles geregeld. Hij gaat me aanmelden voor een basisverzekering elders en de nieuwe club daarbij vertellen, dat ze mijn oude verzekering niet hoeven op te zeggen. Dat heb ik zelf al gedaan.

Appeltje eitje!

Niet dus.

Vandaag krijg ik een dringend telefoontje van de man. Of ik hem opnieuw mijn burgerservicenummer kan geven. De chaoot heef het niet opgeschreven…. Of is het kwijt. Ook moet ik per direct mijn oude verzekeraar bellen, omdat de nieuwe club toch al mijn verzekeringen zal gaan opzeggen. ‘Daar is niets aan te doen. Hun systeem kan niet anders.’

Heks belt de nieuwe club, om te kijken of daar niet iets aan te doen is. Ik loop intussen door de duinen met mijn hondjes. Het is heerlijk lauw weer. Mijn beestjes zijn uitgelaten, ze rennen als zotteklappen door het struweel. Heks staat intussen in de wacht. Een half uur lang.

Ik krijg een alleraardigste man aan de telefoon. Weer doe ik mijn hele verhaal. Weer word ik in de wacht gezet. Gelukkig komt ook deze keer de meneer gewoon weer telefonisch opdagen na een klein kwartier. ‘Uw assurantieman had gelijk. Ons systeem staat niet toe, dat we de oude verzekering niet opzeggen. Ook zegt ons systeem automatisch de aanvullende verzekering op…..’

‘De wereld wordt inderdaad geregeerd door computers tegenwoordig………’ dien ik hem van repliek. De man schiet in de lach.

‘Ik heb er echter iets op gevonden. We zeggen alle verzekeringen bij uw huidige verzekeraar voor u op en vervolgens annuleren we het opzeggen van de aanvullende verzekering.,’ roept hij triomfantelijk in mijn oor. Heks zit intussen aan een picknicktafel midden in een godverlaten duinlandschap.

Lekker omslachtig. Er kleven risico’s aan. Dit kan faliekant mis gaan…..

Ik heb dus zo mijn twijfels. ‘Dat gaat via ons Secozosysteem, een overkoepeld systeem in de verzekeringswereld.’ Ik ben nog steeds niet overtuigd. Maar meer kan de man niet doen momenteel. We spreken af, dat ik weer contact met hem opneem, zodra mijn aanmelding is verwerkt en er een polisblad beschikbaar ik.

Ik klim het hoge duin op naar het strand. Mijn benen zijn traag vandaag en ik heb geen greintje energie. Niet zo gek, ik heb alleen maar een sneetje brood op vanmorgen om een uur of 9 en het is intussen half 3 in de middag.

Vanmorgen om half tien pak ik mijn scootmobiel uit de berging. Ik ga naar de fysiotherapeut voor een pijnlijke massage van de chronisch ontstoken spier aan mijn onderrug. Een resultaat van de mishandeling door een familielid ruim een jaar geleden. Mijn hele rug is toen uit zijn voegen geschopt door een gespierde idioot.

Er schiet een klein wezentje onder mijn rijdende hulpmiddel vandaan. Het is een muis!!!!! Dus thuisgekomen gooi ik de hele berging overhoop in een poging het diertje te traceren. Ik ruim spullen op, Gooi oude zooi weg….

De muis zit er nog steeds. Veilig weggekropen achter de vriezer…….

En dan moet ik me haasten om op tijd bij dokter Hamertje Tik te zijn. Die rammelt met een grote drevel wat ribben in het gelid. Die zijn aan de wandel gegaan, door bovengenoemde mishandeling. Ook doet hij iets bij mijn heiligbeen, wat er enorm in hakt. Maar ik sta weer recht. Mijn mond kan weer open. ‘Tot over een hele tijd, hoop ik,’ hij schudt me de hand bij het afscheid. ‘Fijne feestdagen, dokter Hamertje Tik. En een mooi 2023 toegewenst!’

Nadat ik de honden blij heb gemaakt kom ik uitgevloerd thuis. Er ligt een plas water onder de verwarming in de badkamer. Heks is te lamlendig om daar nu direct achter aan te gaan. Ik maak een verlate lunch en kruip in mijn bed. Met mijn telefoon. Om mijn oude ziektekostenverzekeraar opnieuw te bellen.

Ik krijg een hele heldere tante aan de lijn. Na een ellenlange wachttijd. De vrouw gaat van alles in het systeem noteren, om te voorkomen, dat mijn plannetje rondom 2 verschillende verzekeraars mis gaat.

‘Julie systemen houden geen rekening met uitzonderingen. Dat zou wel moeten. Elke regel heeft zo zijn uitzonderingen. Het is qua programmeren heel goed te doen. Alle computerprogramma’s werken louter met het principe van de filosofische constructie “If….Then….Else….” Als niet dit, dan dat.’

Heks is moe. Ze moet eigelijk op nog meer mailtjes reageren. Van haar advocaat bijvoorbeeld. Er moet een datum geprikt worden voor overleg met de tegenpartij. Maar nu heeft iedereen de boel zo laten versloffen, dat het pas in januari kan. Dan kan mijn goede vriend, die me hierin bijstaat, helaas niet. En dat is wat mij betreft geen optie.

Heks heeft op tijd allerlei data doorgegeven. Dit is steeds het geval. Ik ben afhankelijk van professionals, die allerlei steken laten vallen.

Ik val in slaap. Uren dobber ik in dromenland. Ik zie mijn zwarte kat. Hij komt naar me toe.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Panter ik mis je. Ik heb ook een klus voor je…….

De panter is alweer 2 dagen zoek. Zondag wilde hij naar buiten. En direct weer naar binnen. En weer naar buiten, En toen weer naar binnen En weer naar buiten. En……’Ja. blijf nu maar eventjes buiten, oude man. Ik ben met een uurtje terug en dan mag je weer lekker mee naar de warme slaapkamer….’

Dezelfde avond glibber ik door de buurt op zoek naar mijn dolende ridder. Zoals altijd voel ik direct, dat er iets mis is.

Is hij weer boos weggelopen? Heeft hij zich weer eens in de nesten gewerkt? ‘Hij komt terug,’ fluistert het in mijn oor. Maar wanneer? Levend en wel? Laten we het hopen. Snel.

Op stap met vrienden. Kan dat eigenlijk wel? Vriendschap tussen man en vrouw? Daar zijn de meningen ernstig over verdeeld. Soms denk je dat het kan en kom je toch van een koude kermis thuis. Of je ziet leeuwen en beren op de weg terwijl er slechts een mak lammetje loopt te bokken. Of een onschuldige oude bok….. Heks heeft veel mannelijke vrienden. Het kan. Echt waar. Maar je moet wel ogen in je achterhoofd hebben. In sommige gevallen. En liefst ook in je onderbroek.

‘Heks, wil je me behandelen? Dat kun jij toch? Ik heb last van mijn rechterbil!’ Hawk kijkt me verwachtingsvol aan. Zou het nu eindelijk eens lukken om me over te halen tot fysiek contact? Het is inmiddels al de zoveelste poging hiertoe. Van algehele lichaamsmassages tot dan maar voetmassages of de wens me eens op die mooie rode roos te zoenen in plaats van op mijn wangen……..

Ik wimpel alles af. Aan mijn lijf geen polonaise. Ik ben geen twintig meer, maar door de wol geverfd. Ik ken mijn pappenheimers. Toe maar.

In zijn keuken hangen een aantal enorme witte zeilschepen van onderbroeken in het zicht te drogen. Ook dat nog. Bepaald geen afrodisiacum, maar daar kun je van mening over verschillen natuurlijk.

Vorige week zondag ga ik met Molenaar naar een prachtig concert in kasteel Duivenvoorde. ‘Phantasia Musica, Vioolmuziek uit de zeventiende eeuw’ door Furor Musicus onder leiding van Antoinette Lohmann.

Het is fantastisch weer. Alle bloesembomen staan volop in bloei. Grote rode beuken vlammen in pril blad. Zoete geuren verzadigen de warme lucht. Mijn lijf kreukelt ook vrolijk voorwaarts vandaag. In mijn roze bloesemjurk met bijpassend hoedje……

Het concert is fenomenaal. Heks is direct een grote fan van Antoinette Lohmans. Wat een geweldenaar op haar barokviool. Maar ook op de klompviool staat ze haar mannetje…… Ik raak helemaal betoverd door het speciale programma van vandaag. Met de klompviool als apotheose……..

‘Haar ouders spelen allebei folkmuziek,’ vertelt Fiederelsje me later. Haar liefde hiervoor is goed te horen in haar vertolking van de Bierfiedlers in het stuk van Johann Erasmus Kindermann over de oorlog tussen deze Folkländer en de meer serieuze violisten…… Wat een heerlijke middag!

Later die week ga ik met Buurman op stap. Hij neemt me mee naar alweer een concert van geheel andere orde. We gaan luisteren naar het popkoor ‘Prestige’ in de grote zaal van het Volkshuis. Zijn vrouw zingt mee. Samen met nog zo’n honderdtwintig andere vrouwen en een tiental mannen! De halve zaal staat vol koor.

‘Dat is nog wel eens eventjes andere koek dan met ons ‘Dikkertje Tromkoor,’ fluisteren we tegen elkaar nadat we zijn weggeblazen door hun massale geluid. ‘Wij moeten ook voor dit effect gaan,’ lispel ik enthousiast, ‘Maar dan wel met z’n tweetjes natuurlijk!’ Ja. we zijn en blijven toch een heel  bijzonder koor bestaande uit twee personen. En zo is het.

‘Jullie mogen gerust meeklappen en dansen!’ enthousiasmeert de dirigent ons. Dat laten we ons geen twee keer zeggen. Buurman naast me gaat steeds gekker doen. En Heks doet natuurlijk vanouds mee. Doet niet voor hem onder! Dubbel van de lach swingen we op onze stoelen.

Ruim een anderhalf uur genieten we van deze kakofonische eenheid. Helemaal boordevol en een beetje dol verlaten we de tent.

Kom, laten we nog een drankje doen in het Praethuys,’ roept Buurman. Zo zitten we nog een uur te toeteren tegen elkaar. Eerst in de kroeg en dan nog eventjes in Huize Heks. Heerlijk!

Afgelopen week ben ik met twee vrienden op stap geweest. Het kan dus wel degelijk, vriendschap tussen mannen en vrouwen. Heks is er het levende bewijs van. Voorwaarde is wel, dat er geen sprake is van grensoverschrijdend gedrag of ongepaste opmerkingen.

Met andere woorden: Ik wil mezelf niet constant verdedigen dat ik geen relatie, fysiek contact of seksuele toestanden wil. Ik wil geen rare opmerkingen over dat we niet met elkaar naar bed gaan bijvoorbeeld.

download-50

Dat deed een vroeger stapmaatje van me regelmatig. ‘Dit is Heks, we zijn vrienden, maar neuken niet!’ riep hij dan tegen mij wildvreemde mensen. Hij kon er maar niet bij dat ik dat niet met hem wilde doen. Hij was overigens getrouwd, maar dat maakte hem niet uit. Mij ook niet, want ik wilde het sowieso niet. Al had ik een miljoen euro smartengeld toe gekregen. Dan nog niet. Punt.

Hawk is zesennegentig. Je verwacht dan niet dat iemand zich van alles en nog wat in zijn kop haalt. Maar ja. Je kunt niet in andermans hoofd kijken natuurlijk. En afgaande op zijn opmerkingen moet ik hem maar heel goed in de gaten houden. En ontmoedigen!

Alhoewel dat ook niet altijd helpt heb ik uitgebreid ondervonden in mijn amoebe-leventje. Je kunt ontmoedigen wat je wilt, als iemand iets in zijn kop heeft staat hij daar vaak niet voor open. Het moet en zal dan gebeuren. Ooit. Niet linksom, dan rechtsom. Niet goedschiks, dan kwaadschiks.

Het is geen wonder dat ik voorzichtiger geworden ben. Hawk houd ik op veilige afstand. Geen massages en bilbehandelingen. Gewoon gezellig koffie drinken en met de hondjes wandelen. 1 keer per week. Dat is net mooi zo!

En als dat niet genoeg is, dan houdt het gewoon helemaal op.

onderbreken, klimaatsverandering, opwarming van de aarde, global warming,

Is billenknijpen verboden of strafbaar?

Weekje billenknijpen voor ‘woeste’ golfers van Grevelingenhout!!!!!!

tieten knijpen, billen knijpen,