Inspiratie. In mijn kerk waar God ook een vrouw is. Non op non actief. Beter tien geboden zwaar op de hand dan één al te luchtig. De jeugd heeft goddank de toekomst en tot slot: Voor een blije bij zijn WIJ een soort God..

©TOVERHEKS.COM

Zondag gaat dit Kortjakje weer naar de kerk. Vorige week ook al, maar toen was ik echt te laat: De deuren waren dicht en ik kwam er niet meer in…..

Ik heb ooit een non ontmoet aan de Schotse westkust. Ze woonde in een stacaravan op een armoedige camping tussen allerlei uitschot uit de voorsteden van Glasgow en Edinburgh. Weggevlucht voor de daar heersende armoede en ellende. Prima jongens buiten die context.

Mijn criminele vrienden werkten op vissersboten een dorp verder. Zwaar werk, dat slecht werd betaald. De non was op non actief gesteld. Geëxcommuniceerd, buitengesloten, verbannen…….de ergste straf denkbaar.

In feite was ze uit de katholieke kerk gesmeten omdat ze geneigd was de ramen in te gooien: Ze huldigde het standpunt dat Gods huis ten alle tijden geopend moest zijn en dat werd haar niet in dank afgenomen…..

Zodoende werd ze verbannen naar een klein dorp in de Schotse Hooglanden aan een stinkende baai met een wonderschoon uitzicht. Na een tijdje kreeg ze een relatie met een zeemeeuw. Een joekel van een krijsende  jongen kwam haar dagelijks opzoeken. Met wapperende pij stond ze hem op te wachten. Een hand uitgestrekt, zodat hij kon landen. Dan kreeg hij iets lekkers van deze verbannen kloosterzuster.

Gods raamloze universum was haar kerk. De dieren haar geloofsgenoten. Ik zie haar nog zo voor me, daar boven op de rotsen aan zee. Met op de achtergrond de eilanden Eigg en Rum. En een enorme vogel op haar uitgestoken hand…..

©TOVERHEKS.COM

Maar om nu zelf de eeuwenoude ruitjes van de Hooglandse kerk in te gaan gooien gaat me te ver. Straks word ik ook weggestuurd. En ik voel me al min of meer verbannen op diverse gebieden. Als uitschot. 

Maar niet in mijn kerk. Daar ben ik welkom en graag gezien, ook al schuif ik altijd op het laatste nippertje naar binnen. Vandaag ben ik in elk geval precies op tijd of nou ja, op tijd genoeg…… De laatste tonen van het openingslied klinken nog na als Kortjakje op haar vaste plekje helemaal achterin de kerk glijdt.

Er is een gastspreker vandaag, David van Veen. Een knappe kerel, die over de tien geboden filosofeert.

  1. Ik ben de eeuwige, uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis, geleid heb.
  2. Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.
  3. Gij zult de naam van de Eeuwige, uw God, niet ijdel gebruiken.
  4. Gedenk de Sjabbat, dat gij die heiligt.
  5. Eert uw vader en uw moeder.
  6. Gij zult niet moorden.
  7. Gij zult niet echtbreken.
  8. Gij zult niet stelen.
  9. Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste.
  10. Gij zult niets begeren dat van uw naaste is.

Terwijl ik meelees in de liturgie bedenk ik me voor de zoveelste keer dat die tien geboden zo gek nog niet zijn. Op een paar na dan. Heks mag nogal eens schelden en dat mag dan weer niet. Ook zit ik regelmatig voor een Boeddhabeeld te mediteren. Ook not done volgens het bovenstaande lijstje.

En dat eren van je vader en moeder lijkt me in sommige gevallen ook volstrekt niet haalbaar. Er lopen zoveel eikels en kuttekoppen rond met nakroost. Met losse handjes. Of psychopatische trekjes. Die hoef je toch niet te eren zou je zo denken? Je kunt em beter peren! En hen mores leren!

Maar je kunt het natuurlijk ook zien als het eren van je goddelijke Vader en Moeder!

Sister Chan Khong, de vriendin van Thich Nath Hanh, leert ons tijdens een retraite in Plumvillage door middel van de oefening Touching the Earth hoe je dat dan toch kunt doen, dat eren van je ouders en voorouders. Zelfs als je opvoeding pijnlijke kanten had.

‘Zie je vader voor je, als jonge man. Nog niet verbitterd door het leven. Vol plannen en energie……  Etcetera…..Touch the earth en laat alle teleurstelling en verdriet de aarde in stromen….’ ‘Zie je moeder, als mooie jonge vrouw. Vol idealen. Stralend en zacht….’ Iedereen gaat altijd huilen bij die oefening.

©TOVERHEKS.COM

Tijdens de preek dwaal ik af met mijn gedachten. Ik zit lekker te tekenen op mijn tablet, net als de dominee begint over het gebod om geen beeld te maken van wat voor’n levend wezen dan ook.  Er staan allemaal poppetjes op mijn tekening. Hand in hand….

Na de dienst klets ik eventjes met Jip en Janneke. Ze hebben koffiedienst. ‘Ach, die katholieken, kuttelieken…’ zegt Heks in een bepaalde context. Er is weer ergens een relletje. ‘Kuttelikken,’ roept Janneke opstandig.

Kijk zo gaat dat nu in mijn kerk, waar God ook een vrouw is. Ontstaan in de rebelse jaren zeventig als reactie op de gevestigde orde binnen de kerken: Allemaal inmiddels bejaarde christenkonten tegen de krib. Niets is heilig. Laat staan schijnheilig. Zelfs niet na zo’n preek.

©TOVERHEKS.COM

Ik sta met Uitgever Imker te praten onder het genot van een lekker bakkie koffie als mijn blik gevangen wordt door een jongedame. Aarzelend kijkt ze me aan. Heks begint een praatje en Imker volgt. Als snel zijn we in een geweldig leuk gesprek gewikkeld.

‘De kerk van mijn ouders in Alphen aan de Rijn is niet echt mijn ding. Ik zoek gewoon iets anders en toen tipte mijn moeder me over deze gemeente. Zodoende ben ik een keertje komen kijken….’ Wat een ondernemend mens. Ik kijk in haar open zachte gezicht. Intelligente ogen achter een rond brilletje. Lieve lach. Geweldig gevoel voor humor.

‘De Studenten Ecclesia is niet echt een kerk, het heeft meer weg van een vereniging,’ Imker legt uit hoe het er in deze club aan toe gaat, ‘Ik kon me eigenlijk niet echt vinden in andere kerken. Hier voel ik me echt op mijn gemak,’ besluit hij zijn betoog. Heks kan hem een hand geven. Ook ik krijg accuut jeuk bij de gemiddelde preek in de doorsnee kerk. ‘Bovendien is God hier ook een vrouw. Dat is echt essentieel voor mij.’

We praten verder over het geloof en spiritualiteit. Natuurlijk komt mijn Boeddhistische leermeester Thich Nhat Hanh ter spraken. Ze blijkt hem te kennen! Heks houdt en warm pleidooi voor de Wake Up beweging van deze Zen Boeddhist.

©TOVERHEKS.COM

Tijdens mijn verblijf in Plumvillage heb ik deze jonge enthousiaste gasten volop in de weer gezien. Een genot voor het oog. Balsem voor het hart. In één klap van al je vooroordelen af. De jeugd is helemaal niet hopeloos. Ze zitten vol idealen. In een goede omgeving kunnen die gedijen tot prachtige initiatieven. En Plum is zo’n omgeving. Tegengif tegen zoiets als IS……

Deze jonge vrouw doet een speciaal vormingsjaar in Zeist. Volgend jaar gaat ze studeren. ‘Ik ben bezig met het onderwerp vrijheid. Je kunt niet vrij zijn als je niet bent verbonden,’ zegt ze plotseling. Wat een wijsheid in zo’n meissie. Want het is waar. En ik herinner me opeens mijn voornemen om lid te worden van de Ecclesia. Dat moet ik dan toch maar eens doen…..

Zo kletsen we een half uurtje genoeglijk met elkaar. Op de valreep stellen we onszelf aan elkaar voor. ‘Francesca,’ ‘Imker’, ‘Heks’. Dan nemen we afscheid. ‘Wat een leuk gesprek, bedankt,’ roepen we om beurten.

Heks moet nodig even naar het bos met haar hondje. De leuke meid gaat terug naar Alphen aan de Rijn. En Imker gaat naar zijn korven. ‘Zo leuk, Heks, als je naar binnen kijkt kijkt zo’n heel bijenvolk terug. Ze zitten je echt te observeren. Voor hen ben ik natuurlijk ook een soort God…..’ Thuis mag hij er niet meer over praten van zijn vrouw, maar aan mij kan hij dan toch zijn verhaal soms kwijt……

©TOVERHEKS.COM

Heks wordt platgeknuffeld door leden van de studentenvereniging Ichthus. Zomaar. Midden op straat!Heerlijk! Later zie ik de Veenfabriek met ‘RAARRR’ In Theater Ins Blau. Al met al best een bijzondere dag, deze duffe donderdag…….

knuffelbrigade Ichtus Leiden

Als ik donderdag op de tafel van mijn fysiotherapeut klim ben een hoopje fysieke ellende in de knoop. Volhardend haalt mijn behandelaar alle verknoopte spieren en pezen weer los. Een pijnlijke aangelegenheid. Tranen stromen uit mijn ogen. He bah, wat heb ik een kutdag. Alweer. Alles doet zeer.

‘Fijne feestdagen Heks.’ Het is helaas de laatste behandeling van deze martelmeester dit jaar. Ik zal het voorlopig zonder zijn magische handjes moeten doen. Net nu alles vastloopt. Balen hoor.

knuffelbrigade Ichtus Leiden

Aan het eind van de middag meld ik me bij Frogs. Hij is lekker aan het kokkerellen. De oude vertrouwde spaghetti komt op tafel. Heks zit zwijgend tegenover hem te kieskauwen. Geeft niks, want Frogs heeft praatjes voor tien. Enthousiast vertelt hij over de talloze projecten waar hij mee bezig is momenteel. Hij maakt me aan het lachen.

‘Ik krijg vandaag mijn bord niet leeg, Frogs, ik geef het restje aan Ysbrandt.’ Varkentje is dol op dit kostje. Gnuivend en snuivend slobbert hij de restanten van mijn bord.

knuffelbrigade Ichtus Leiden

Als we later over de Haarlemmerstraat naar mijn huis lopen komt ons een clubje jongelui tegemoet. Ze hebben bordjes bij zich: “Free Hugs” staat er op. ‘Ha,’ roept Heks, ‘Dat wil ik wel! Ik kan wel een lekkere hug gebruiken!’ Voor ik het weet heeft de kleinste van de drie me al in haar armen gesloten.

‘Wat leuk! Wat een goed idee! Waarom doen jullie dit?’ Ik vraag hen de oren van het hoofd. Het blijken leden te zijn van studentenvereniging Ichthus. Een sociëteit op christelijke grondslag. Vandaag hebben ze allemaal leuke acties in de stad, zoals deze. Wat een schatten!

RAARRR!

‘Er lopen ook leden rond die warme chocolademelk uitdelen!’ vetellen ze me. Geef mij maar echter maar deze glutenvrije en lactosevrije hugs…..

Ik kijk in de vrolijke gezichten van mijn piepjonge knuffelbrigade. Ze stralen van plezier. En hoewel ik geenszins ben van de absolute overtuigingen op religieuze grondslag, we hebben daar net gevaarlijke gevolgen van gezien in Parijs,  moet het me wel van het hart dat deze jonge mensen zo heerlijk positief bezig zijn. Op hun christelijke grondslag.

Zo kan het ook…..

RAARRR!

Later zitten we dan toch in theater ‘Ins Blau’. Ik had niet gedacht het te gaan redden vandaag, maar het is gelukt! We komen oude bekenden tegen. Zoals een oud studiegenoot van Heks, tevens bandlid van de destijds succesvolle band ‘Les Zazous‘. Frogs heeft een muzikaal verleden met deze creatieve duizendpoot. Ze hebben een hoop bij te kletsen…… Hartstikke leuk!

Vanavond is de try out van de voorstelling ‘RAARRR‘ van de Veenfabriek.

Na 10 jaar ervaring als acteur van Nederlands meest vooruitstrevende muziektheaterensemble initieert Joep van der Geest nu de geestige muziektheatrale lectureperformance RAARRR. De moderne muziek is in die periode voor hem van onbereikbare verre vriend veranderd in een goede buur. Hand in hand met de jonge componiste Lam Lai uit Hong Kong en vaste muzikale en theatrale krachten van de Veenfabriek zal van der Geest met RAARRR rebelleren tegen het hermetische imago van moderne muziek en tegelijkertijd de mysterieuze kracht die zij in zich heeft vieren. Een muziektheatraal hedendaags pleidooi voor romantiek.

Wie zie je? Muzikanten, acteurs en een muis.  Wat zie je? Altviool, geprepareerde piano, cello, percussie, katheder en een vaas vol bloemen.  Wat hoor je? Een nieuwe compositie van Lam Lai en een twijfelachtige lezing over het weten.  Wat begrijp je? Een gedeelte wel en een gedeelte niet.

RAARRR!

‘Ik vond het toneelstuk niet bepaald om over naar huis te schrijven, Heks,’ vertrouwt Frogs me later toe, ‘Het is gewoon niet mijn ding….’

‘Ik vond dat blote einde vreemd. Toen die actrice alles uittrok dacht ik: “Daar gaan we weer, er moet een blote vrouw in voor de kijkcijfers. Waar slaat dit nu op?” Het eindbeeld was wel mooi en grappig, maar de pointe ontging me volkomen. Voor jullie mannen was het natuurlijk wel weer lekker, het is een mooie meid!’

Heks ligt niet om van bewondering. Toch kan ik het experiment wel waarderen. Het vertolkte moderne en bijzonder vreemde muziekstuk van Lam Lai spreekt me aan. Er is echter ook een acteur, die me mateloos irriteert. Vanaf de eerste seconde. Maar dat is de bedoeling blijkt later. In die zin kun je spreken van een zeer geslaagde voorstelling.

RAARRR!

Het regent katten en honden, maar toch moet Heks naar buiten met haar viervoeter. Eten bij Frogs en een lesje geschiedenis als toetje: Syrië was vroeger een kolonie van Frankrijk! Dat wist ik niet. Het maakt veel duidelijk!

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Donderdag heb ik een hele lege dag. Lekker. Het is verschrikkelijk smerig weer. Storm, regen en narigheid. Het is de tijd van ‘Makkers staakt uw wild geraas’. De hele middag lig ik lekker in bed te schrijven en tekenen. Aan het eind van die middag moet ik toch nog eventjes met het hondje op stap. Een nat pak halen. Bah.

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Net voordat ik de deur uit wil gaan gaat de bel. Ik doe open en roep naar beneden: ‘Hallo, wie is daar?’ Een jolige stem antwoordt iets, maar ik zie niemand verschijnen. Vreemd. Ik loop met Ys de trap af.

Beneden gekomen loop ik tegen een jongeman aan. Hij heeft bij de buren aangebeld en staat een opdringerig verhaaltje af te draaien. Ik zie mijn buurman balen. ‘Nee, nee…’ prevelt hij, ‘Dat kost toch weer veel geld.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Mijn buren hebben een beperking. Het zijn schatten van mensen, actief in de maatschappij, maar zeer kwetsbaar voor dit soort praatjes…… Ik vertrouw die binnendringer voor geen meter.

Zonder pardon grijpt Heks de man bij kop en kont en werkt hem de deur uit. ‘Ik heb u binnen gelaten, dus u moet nu echt gaan. Het is op mijn verantwoording gebeurt, dus u gaat weg. Nu.’ De man protesteert verontwaardigd, maar Heks is niet onder de indruk.

Ik geef regelmatig aan het goede doel waarvoor hij beweert geld in te zamelen. Ik vraag me echter af of deze organisatie ook langs de deuren gaat. De man is me iets te vaag. Ik vertrouw het voor geen meter…..

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Ys en Heks fietsen de Singel rond en doen een paar parkjes aan. Ys loopt als een verzopen kat naast me. We passeren een ouder echtpaar. Ze lopen hand in hand. Wat lief! Ik glimlach ondanks de barre weersomstandigheden. Iets verder stoppen we voor een stoplicht.

‘Ach, arme stakker. Ben je zo nat geregend? Wat een hondenweer!’ Het echtpaar heeft ons ingehaald en nu staan ze  een kletsnatte Ysbrandt te knuffelen. Hij laat het zich gewillig welgevallen…..

Op de terugweg fiets ik langs de glutenvrije winkel. Ik sla wat spullen in. Met een tas vol levensmiddelen aan het stuur spoed ik me huiswaarts. Er is een ongeluk gebeurd. De weg is afgesloten. Overal politie en ambulances. In een impuls besluit ik eventjes bij Frogs aan te bellen. Hij is thuis!

Zo nodig ik mezelf dan gelijk maar uit op het eten bij hem. Spaghetti Bolognese! Mijn lievelingskostje….. We kletsen eens goed bij. Ook over alle gebeurtenissen in Parijs.

‘Ik was zelf die avond naar een concert. Ik kwam hartstikke vrolijk thuis, maar dat was snel afgelopen…. Ik ken dat theater Heks, waar geschoten is. Ik ben er wel eens geweest voor een tattoo conventie. Het is net zo’n soort zaal als Paradiso.’

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

We praten over alle reacties op het gebeuren. Het sluiten van de grenzen, iets wat IS maar al te graag wil. Zo lang wij onze moslim medemensen warm onthalen doen we niet wat zij voor ogen hebben: absolute polarisatie. De grootste groep slachtoffers van IS is moslim……

‘Syrië is vroeger een kolonie van Frankijk is geweest,’ vervolgt Frogs. Dat is nieuw voor Heks. Het verklaart de diepe haat tegen onze zuiderburen. Kolonisatie laat zware sporen na in de landen, die het hebben ondergaan. De agressors zijn het al lang weer vergeten, maar de sociale en economische structuren in het getroffen land zijn volledig verkloot. Om nooit meer goed te komen.

Veel brandhaarden in de wereld hebben een dergelijke invasie van de beschaafde westerse wereld overleefd. Nipt.

Ik ga naar huis met een lijvig boek over de geschiedenis van het midden oosten van de Joodse auteur Simon Sebag Montefiore: ‘Jeruzalem, de biografie.’ Het begint nog voor koning David. Een hele dikke pil. Daar ben ik voorlopig zoet mee……..

Jerusalem the biography simon sebag montefiore

hondenweer, rotweer, vies weer, piesweer, hond, it rains cats and dogs

Ferguut, de Zwarte Panter, is weer eens de hort op. Heks maakt zich ernstig zorgen. Overal doen mensen hun huizen, schuurtjes en bergingen op slot om voor onbepaalde tijd naar Verwegistan te verkassen. Straks maar weer een rondje roepend door de buurt lopen……

zwarte kater,

De zwarte panter is er weer vandoor. Al een week. Vorige week donderdag heeft hij nog brokjes gegeten, aldus mijn kattenvriendinnetje Joy. Maar toen ik zaterdag terug kwam van mijn vakantie was er geen spoor te bekennen van de panter. Direct had ik een rotgevoel. Zoals altijd wanneer hij er voor langere tijd van tussen gaat. Heks maakt zich zorgen.

Zit hij ergens opgesloten in een schuurtje? Overal zijn mensen op vakantie. ’s Avonds loop ik door de buurt en roep links en rechts bij pakhuizen en garages. Maar nee hoor, niks. Geen gemiauw. Nergens maakt zich een schaduw van de muur los om me te volgen. Het monster blijft onvindbaar.

zwarte kater,

Verblijf in Nibbixwoud tijdens de strenge winter van 2012-2013

Nu gaat mijn zwarte panter wel vaker een paar dagen op stap. Hij kent de buurt goed. Hij kent de hele stad! Half Nederland! Zijn vorige queeste eindigde in Nibbixwoud. Zo’n 80 kilometer verderop…..

Dus goed beschouwd kan hij overal zitten. Het is me er eentje. Zolang hij maar niet opgesloten zit redt hij zich wel. Helaas is het vakantietijd. Mensen sluiten bergingen en schuren af nadat ze er urenlang in hebben zitten rommelen op zoek naar een tent of slaapzak. Wat nu als de panter in zo’n vergeten ruimte is binnengeslopen?

zwarte kater,

In het asiel in Hoorn

Ik spreek hem toe op afstand. Verontschuldig me voor mijn afwezigheid de afgelopen periode. Ik brand kaarsjes en wierook. Roep mijn kattenvriendinnetje aan gene zijde te hulp. Hand in hand struinen we door de buurt. ‘Waar zit dat monster toch lieve Tanneke?’

Vanavond meld ik hem aan als vermist bij diverse kattensites. Bah. Nu is het officieel. De Zwarte Boerenridderkater is weer eens aan het zwerven!

zwarte kater,

Home sweet home. Dat moet nu ook weer gebeuren!

Vlinder met boodschap van liefde en vrede hangt aan Leids bruggetje. Dit symbool van transformatie overbrugt de afstand tussen een medemens en Heks. Vanaf een brug! Wat mooi! Geluk ligt gewoon op straat……

 

vlinder, transformatie, boodschap van liefde en vrede, brug, overbrugeen, kloof met medemens

Deze vlinder kwam ik tegen hangend aan een Leids bruggetje…..


Zondag loop ik onbekommerd met mijn lief door de stad te wandelen. Niet dat er niets is om me zorgen over te maken. Mijn onvermogen alles voor elkaar te krijgen houdt me regelmatig uit mijn slaap. De dingen die moeten gebeuren stapelen zich verder op. Mensen, die ik moet schrijven of bellen. Paperassen, die ik moet uitzoeken,

Ik heb nog geen oog voor de donkere wolken Ziggo-ellende, die zich aan de horizon opstapelen. Vandaag geniet ik van het leven zoals het is. 

vlinder, transformatie, boodschap van liefde en vrede, brug, overbrugeen, kloof met medemens

Een boodschap van liefde en vrede, gebracht door een vlinder, symbool van transformatie, aan een brug…..


Cowboy en Heks hebben het Boeddhistische ritueel Beginning Anew uitgevoerd. Hoe gaat dat toch ook alweer? Eerst elkaars bloemetjes water geven, ofwel vertellen wat je fijn vindt aan de ander. Vervolgens benoem je de  dingen, waar je moeite mee hebt. En tenslotte geef je aan waar je hulp bij nodig hebt…….

Het mooie aan het ritueel is, dat het zorgt, dat kritiek wordt ingebed in een bedding van liefde. Door elkaar te vertellen, wat je dwars zit ontstaat er ruimte. De dingen, waar je blij mee bent  benoemen maakt eventuele bezwaren hanteerbaar.

vlinder, transformatie, liefde, vrede, medemens, overbruggen

Vrede voor iedereen, ook superchagrijnige mensen met uitgeputte bijnieren

Wij lopen verliefder dan ooit door de stad. Hand in hand. Ik laat de zorgen even voor wat ze zijn. Alles wat me boven het hoofd groeit negeer ik voor het gemak. De feiten, waar ik zoals altijd achteraan ren, zijn er morgen ook nog wel……

Als we het hoge bruggetje over het Galgenwater oversteken valt mijn oog op iets, dat aan de brug is bevestigd. Als ik het beter bestudeer, zie ik dat het een metalen vlinder is met een klein briefje eraan. Wat staat er op? Heks wordt nieuwsgierig!

 

vlinder, transformatie, liefde, vrede, medemens, overbruggen

Cowboy en Varkentje bij de magische vlinder…..


 

Voorzichtig draai ik de vlinder zo, dat ik het berichtje kan lezen. ‘Ik wens je veel liefde, vrijheid en geluk en dat we dit alles delen met elkaar.’ Er staat een hartje achter getekend. Ik draai het briefje om: ‘Liefs van een medemens.’ Weer een hartje…. ‘Geloof in vrede.’

hondje, rollebollen in park, Zeevaartpark, Leiden, met bal

Ysbrandt doet niets liever dan rollebollen!

‘Wat geweldig!’ roept Heks enthousiast, ‘Hier word je toch enorm blij van?’ Heerlijk, dat er mensen op de wereld zijn, die dit doen…… Ik kikker er helemaal van op.’ Cowboy knikt beamend, ‘Het is ook best een mooi ding, die vlinder.’  ‘Zeker, ik vind em prachtig,’ ik grijns ondeugend, ‘Zal ik em meenemen voor op mijn balkon?’ Cowboy ligt in een deuk. Hij kan mijn foute grappen enorm waarderen. 

park, zonnetje, water, Nieuwe Rijn, Leiden, picknicken, stelletje

Medemensen genieten van het mooie weer. Hebben zij soms die vlinder opgehangen?

 We slenteren verder. In het Zeevaartpark gooien we een balletje voor Varkentje. Het is zonnig weer, maar de wind lijkt vanuit Siberië te waaien. We struinen door de stad op zoek naar een terras, waar we niet de kans lopen op bevroren ledematen. En we vinden zo’n plekje op de Nieuwe Rijn. Daar genieten we van een heerlijk glas wijn.  

hondje, rollebollen in park, Zeevaartpark, Leiden, met bal

Achter een balletje aanjagen blijft favoriet

’s Avonds denk ik terug aan de  vlinder met het briefje. Zal ik er morgen allemaal kleine vlindertje bij plakken? Alsof deze enorme metalen moeder een heleboel nakomelingen heeft voortgebracht? Ik stel me voor hoe het idee uitwaaiert over alle bruggen in Leiden. En dan bruggen door heel Nederland. Hoe zo’n simpel idee, een vlinder, symbool van transformatie met een boodschap van liefde en vrede, de kloof overbrugt tussen mensen en hun medemensen……

 

knappe man in Zeevaartpark, Leiden

Cowboy is ook opgefleurd van dit lieve medemens!

  
terras, Nieuwe Rijn, Leiden, glazen wijn, zonnetje, geluk

Eindelijk een plekje uit de poolwind, in de zon!

Pasen: Feest van nieuw leven, vruchtbaarheid, eieren en hazen. Na de lijdensweek volgt het wonder van de wederopstanding. Ook voor Cowboy en Heks. Anderhalf jaar samen nu en nog steeds niet saai!

knappe man, strandtent, profiel knappe man, strandtent, profielknappe man, strandtent, profiel

Zaterdagmiddag komt Cowboy mijn huis binnen met een stralende bos bloemen. Hij neemt me in zijn drummers-armen en zoent me plat. We hebben anderhalf jaar verkering en traditiegetrouw hebben we dat gevierd met een vette crisis! Maar we zijn er weer doorheen gekomen. Een week moeizaam communiceren doet wonderen blijkt maar weer…..

knappe man, strandtent, profiel

Een uurtje later kuieren we door het Leidse Hout. Ysbrandt rent fanatiek achter een balletje aan. Hand in hand doorkruisen we het hele bos, ondertussen pratend over alles wat eerst niet gezegd kon worden. Mijn bomenvrienden wuiven vriendelijk met hun kale takken. ‘Daar gaat Heks met haar vriendje,’ hoor ik hen lispelen, ‘ze ziet er gelukkig uit, gelukkig. Dat was afgelopen week wel eventjes anders… ,ha.’

knappe man, strandtent, profiel knappe man, strandtent, glas heffen, witte wijn knappe man, strandtent, glas heffen, witte wijn

‘Laten we toch echt gaan oefenen met het ritueel ‘Beginning Anew’, fluister ik in zijn oor, als we later opgekruld tegen elkaar aan op de bank hangen. Cowboy kijkt me teder aan. ‘Je hebt gelijk, dat moeten we dan maar invoeren.’ We zijn het erover eens: Het is gewoon veel beter om te bespreken wat je dwars zit in de veilige en liefdevolle bedding van dit Boeddhistische ritueel.

Samen koken we een tomatensoepje en daarna verrast mijn lief me met een verrukkelijke pasta. Ik word in de watten gelegd! ‘Heb je nog zin om met Ysbrandt te lopen?’ opper ik terloops in een snode poging zijn goede zorgen volledig uit te buiten. ‘Welja, laat ik mijn krediet nog maar een beetje opschroeven,’ antwoordt Cowboy met een snaakse grijns.

Man en vrouw, apart, strand, strandtentMan en vrouw, apart, strand, strandtent

Paaszondag zijn we in de kerk te vinden. En s’middags op het zonovergoten strand bij Wassenaar. Genieten, genieten. Thermos hete thee, duinpannetje, glutenvrije bitterballen bij een strandtent, glaasje wijn! We laten ons kussen door de laatste zonnestralen.

Vandaag helpt mijn lief met het ontmantelen van mijn badkamer. Heks ruimt alle kasten uit en Cowboy schroeft vervolgens de hele zooi los van de muur. Compleet kapot strijken we neer op het terras van de Spanjaard. Weer zitten we schandalig te smikkelen van lekkere hapjes. Wat een leventje.

Man en vrouw, apart, strand, strandtent, kussen, liefdespaar, verliefdMan en vrouw, apart, strand, strandtent, kussen, liefdespaar, verliefd

Thuis vallen we voor de TV in slaap. ‘Ik ga zo een trein halen,’ zegt mijn hartje om een uur of half tien. We omhelzen elkaar nog maar eens stevig. Het was een heerlijk weekend. We hebben het echt zo fijn. De ruziewolken zijn opgelost in de lichte lentelucht. Een ware wederopstanding…….

En weg is hij. De vogel is gevlogen. Met een trein naar de hoofdstad. Ik loop door het huis op zoek naar Pippi. Ik denk dat ze zwanger is en bijna gaat bevallen. Maar helemaal zeker ben ik nog steeds niet. Haar beweeglijke buik is zo klein. Daar kunnen hooguit twee poesjes uit komen.

De werpkist staat klaar in bed. Met schone lakens en een mooi kleurig hemeltje. En nu maar wachten op wat gaat komen. Gaat er iets komen? Kleine baby-poesjes? En zo ja, hoeveel?

Overigens: Cowboy en Heks lopen volledig op schema wat betreft het hebben van een relatiecrisis. Een geruststellende gedachte. Voorlopig zitten we statistisch gezien weer goed!

Cowboy en Heks vieren jubileum op bijzondere wijze, zonder dat ze het in de gaten hebben!

Man en vrouw, apart, strand, strandtent, kussen, liefdespaar, verliefd

 

Hyperblaster Surfcowboys treden op in het Burgerweeshuis te Deventer. Een swingend concert in een kleine sfeervolle zaal. Heks is er bij en mag hun nieuwe CD verkopen!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Heks zit op het leuke zoldertje van het café in het Burgerweeshuis in Deventer. Beneden me zijn de Surfcowboys aan het soundchecken. Vanavond treden ze op en Heks is er als dolgedraaide groupie natuurlijk bij! Het is een heerlijk plekje hier boven. Er staan een paar riante leunstoelen en een oubollige schemerlamp.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Vanmiddag om een uur of vier vis ik Cowboy op bij het Amstelstation met de helft van zijn drumstel. De andere helft zit in een andere auto. Om zes uur wordt de band op de locatie verwacht. Vanwege de kans op file nemen we een ruime marge in de reistijd en dat is maar goed ook. Klokslag zes uur arriveren we ter plekke!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Nu is zo’n reisje natuurlijk al genoeg om me drie dagen te vellen, maar ik moet nog eventjes door. En daar hebben we dan koffie voor! Ik heb al een grote beker espresso achter mijn kiezen. En dan blijken ze ook een verrukkelijk bakkie te zetten in dit café. Niet alleen de drankjes zijn prima, we krijgen ook nog eens heerlijk te eten. Zelfs Heks met haar achterlijke dieet zit na de soundcheck te smikkelen van een verrukkelijk bordje verantwoord voedsel.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Na het eten ga ik een wandelingetje maken met Cowboy door dit mooie oude stadje. ‘Het stond vroeger in de top tien van meest criminele steden in Nederland. Misschien zelfs wel in de top drie!’ waarschuwt mijn lief me voor zijn geboortestad. Stiekem vindt hij dat wel leuk, hij heeft een broertje dood aan Brave Hendrikjesgedoe. Het idee, dat hij uit een rovernest stamt spreekt hem wel aan……

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Ik vertel hem maar niet, dat Leiden, mijn geboortestad, lang het laagste IQ van Nederland had. Hoewel ik dat eigenlijk ook wel grappig vind. Het is nog een studentenstad ook, dat maakt die constatering alleen maar schrijnender.

Hoe erg moet het wel niet gesteld zijn met de grijze massa van de gemiddelde Leienaar, als je in aanmerking neemt , dat er nog die grote groep tot de intelligentia behorende import-adolescenten moet worden afgetrokken om een goed beeld te krijgen van het IQ van de echte Leienaar. Waartoe ook Heks behoort. Ben ik trots op ook.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Maar ja, intelligentietesten. Wat er uit komt hangt volledig af van wie ze maakt. Als je een Leienaar een mooie glibberitest zou laten ontwikkelen, dan kwam de gemiddelde Nederlander er niet al te best van af!

Hand in hand loop ik met mijn mooie man door zijn geboortestad. Hij wijst me het restaurant, waar hij in zijn jeugd jarenlang afwaste voor een zakcentje. Het is een hele chique tent. Voor mijn geestesoog zie ik een dwarse puber met een punkkapsel de afwaskwast als een scepter zwaaien in de keuken van dit etablissement.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

We lopen een kleine ronde. Varkentje is thuis, die wordt straks uitgelaten door zijn suikeroompje, Frogs. We hebben heerlijk onze handen vrij. ‘Kom, we lopen terug, anders ben je nog te laat voor je optreden.’ Gelukkig is het wat drukker geworden in het kleine zaaltje. Het is nog geen Arena, maar wel meer dan anderhalve man en een paardenkop…..

De boys gaan zich omkleden. Ha! Krijgen we die verschrikkelijke mooie armen van Cowboy weer eens te zien in zijn sexy leren vest! Rond negen uur beklimmen de heren het podium. In een lange set van anderhalf uur spelen ze het publiek plat. Vooraan staan een vrouw en een man het hele concert te dansen. Mensen luisteren met aandacht en zijn enthousiast.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

En de Hyperblaster Surfcowboys? Die spelen de sterren van de hemel. Ze hebben echt reuze goede zin. Het swingt en rockt. Ze zijn in bloedvorm. Ik hoor allemaal nieuwe dingen. Naast Heks staat de man van het geluid zich uit te sloven. Wat een vakmannetje! Het concert knalt op volle sterkte, maar ik kan het prima zonder oordoppen doorstaan. Geen nafluitende pieptonen in mijn gevoelige oortjes. Helemaal perfect.

Voor het podium staat een doos met CD’s: gisteren van de pers gekomen. Er staan twee prachtige nummers op. ‘Angel on my sofa’ en ‘Chase the last one’. Heks mag ze verkopen aan het publiek!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Rond half elf komt mijn oude jonge vriend Kners kijken, hij woont in Deventer tegenwoordig! Helaas komt hij precies binnen als de laatste tonen wegsterven. Maar het is fijn om hem eventjes te zien en te knuffelen. Dat is alweer veel te lang geleden!

Terwijl de band napraat en de boel weer inpakt, zit ik gezellig met Kners aan een tafeltje bij te praten. We hebben het over van alles en nog wat. Onder andere over dingen, die zijn vader altijd placht te zeggen, toen hij nog onder ons was. Op een gegeven moment kijkt de zoon me aan: ‘Heks, je bent een ongelofelijk mooie vrouw. Maar ook een beetje gek. Heerlijk! Blijf asjeblieft altijd je lekkere zelf.’

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Kijk, dat was nu precies iets, dat zijn vader ook altijd tegen me zei. In bijna dezelfde bewoordingen. Volgens hem was Heks een beetje anders…..

Op de terugweg zit Cowboy tevreden achterovergeleund naast me. Heks rijdt. Deze dag is een aanslag. Maar ik ben zo vrolijk en blij, mij hoor je niet klagen. Ik zet mijn schat voor de deur af, midden in de rosse buurt van Amsterdam. Dan scheur ik door de lege Randstad naar Leiden. Om twee uur stap ik mijn huis binnen. Het duurt nog uren, voordat ik slaap. Morgen heb ik alweer iets bijzonders. maar dat is om de hoek. In de Schouwburg. Daar kan ik desnoods heen kruipen……

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

 

Uitmarkt Amsterdam 2014. Het Museumplein bruist van de activiteiten. Overal theatrale mensen, muziek, acts. Cowboy en Heks hebben vooral oog voor de boekenmarkt. En elkaar…….

1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT

Zondagmiddag gaan we dan eindelijk naar de Uitmarkt in Amsterdam. We zijn het al twee dagen van plan….. Vrolijk fietsen we door de stad. Vlak voor het Rijksmuseum binden we onze fietsen aan een hek. En aan elkaar. Ook al zijn het ouwe lijken, toch willen we ze niet kwijt.

Hand in hand lopen we onder het museum door. Aan de andere kant is het een drukte van belang. Het krioelt van de mensen, veelal in ravissante outfits. Ik val volledig in het niet. Ook wel eens lekker!

1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT

Cowboy had het al over uitgeverijen, die hun bedrijf presenteren op de markt. Maar dat ze ook allerlei boeken in de uitverkoop gooien had hij er niet bij verteld. Heks koopt een boek over Descartes voor 1 euro. Ik ben ooit doodgegooid met deze filosoof tijdens colleges filosofie. Voor een eurootjes kan ik mooi die kennis eens ophalen.
Iets verder vind ik een boekje over Art Nouveau. Met heel veel plaatjes. Alweer kost het bijna niets. Een perfect boekje om eens door te lezen en vervolgens te slopen. Om nieuwe mooie dingen mee te maken.
1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT
Intussen heeft mijn lief zich op architectuurboeken over Amsterdam gestort. Hij vindt een paar geweldige exemplaren. Eentje met werkelijk alle kaarten, die er van Amsterdam gemaakt zijn de laatste vier eeuwen. Prachtig.
Ik vind ook een mooi boek voor hem. Met de eerste foto’s van deze onvolprezen stad. Sommigen nog gemaakt met een gejodeerde verzilverde koperplaten en kwikdamp, het principe van Daguerreotypie.
En hij vindt een mooi boek voor mij. Over Escher en islamitische kunst…..
1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT
Bij een kraampje kom ik een uitgave met al het verzamelde werk van Paul van Ostaijen tegen. Twee dikke delen! In kleur, prachtig gebonden….. Het laat me niet los. Later ga ik terug om de boeken nog eens goed te bekijken. Wat gek, ik zie geen colofon! Het is volstrekt onduidelijk wie waar wanneer dit werkje heeft gedrukt. Vreemd…..
 –
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
De man achter het kraampje begint te lachen. ‘Mooi hè? En inderdaad geen colofon! Het is in de jaren zestig gedrukt door Bert Bakker in samenwerking met andere uitgeverijen. Maar ze kregen ruzie. Dus het project werd afgeblazen. Dit boek bestaat officieel niet!’
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert BakkerPaul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
Dat verhaal spreekt me natuurlijk wel aan. ‘Ach,’, antwoordt Heks, ‘Bert Bakker kreeg toch met iedereen ruzie, het was een heel speciale man….. Behoorlijk bipolair en aan de drank.  Ik heb de biografie over zijn vrouw gelezen. Wat een figuur, die man!’ Ik koop het werkje natuurlijk. Zo’n buitenkansje kun je niet voorbij laten gaan! Verguld voeg ik me weer bij Cowboy. We bewonderen elkaars schatten.
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
Een andere schat, die ik ontdek is een dik boekwerk over 1001 belangrijke vrouwen in de Nederlandse geschiedenis. Hè, eindelijk! Vrouwen zijn volledig afwezig in de geschiedenisboeken, alsof we niet bestaan. Dit werkje probeert één en ander recht te zetten. Een onmogelijke inhaalslag natuurlijk. Maar het is wel een superleuk boek!
ART NOUVEAU, Scala, ART NOUVEAU, Scala,
 De uitgeverij van het laatste boek blinkt sowieso uit in goede keuzes bij het uitgeven van boeken. Helaas ben ik volledig blut intussen, anders had ik de hele kraam leeggekocht…. De verkoper matst me ongelofelijk, zodat ik toch met een paar exemplaren naar huis ga.
Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT
Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT
Na deze succesvolle struinpraktijken genieten we van een lekker kopje thee met cashewnootjes. Een soort minipicjnick. Ook iets waar wij heel goed in zijn samen…..
Dan is het alweer tijd om Ysbrandt op te halen en even lekker te lanceren in een park. Zorgvuldig tel ik zijn drolletjes, hij loopt er een paar achter in mijn optiek. Alsof het eten in zijn buik verdampt dit weekend…… Na een paar rondjes geven we het op. Ik heb waarschijnlijk even niet opgelet vanmorgen, tijdens de zeer uitgebreide uitlaatronde.
We lopen naar de Nieuwmarkt en strijken neer op een terras. Daar koesteren we ons in de laatste zonnestralen.
helene nolthenius, muziek tussen hemel en aarde, de wereld van het GregoriaansEscher meets Islamic Art, THOTH
 Later die avond bladeren we samen door de prachtige boeken over Amsterdam. Cowboy weet veel te vertellen over de geschiedenis van de stad naar aanleiding van de kaarten en oude foto’s. Wat een bofferd ben ik toch met zo’n gepassioneerde leermeester. Nog eventjes en ik kan zelf rondleidingen gaan geven door deze mooie oude stad aan het IJ!
Escher meets Islamic Art, THOTH

Laatste dag in Antwerpen: Het regent bakken van de hemel en de temperatuur is ook niet om over naar huis te schrijven…. Wij warmen ons aan hedendaagse kunst in het ‘M HKA’.

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

Maria Safronova, Museum van Hedendaagse Kunst, Antwerpen

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria SafronovaMuseum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

De laatste dag van ons weekendje Antwerpen is de leukste dag. Hoewel we nauwelijks geslapen hebben in de benauwde hotelkamer met mug naast de drukke lawaaierige ring rond de stad. Een ring met een droevige herinnering. Een gevaarlijk gekkenhuis van een weg, waar we nu dagelijks overheen wandelen. De snelweg, die mijn vriendin onlangs fataal werd……

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

’s Morgens worstelen we ons door het smerige ontbijt. De vleeswaren lijken geplastificeerd, de koffie smaakt naar smaakversterkers. De jus is opgetrokken uit een geconcentreerde versie van zichzelf. Gelardeerd met verschillende soorten vruchtensuikers, om het totale percentage slechte suikers op de verpakking te maskeren…. Het roerei heeft een griezelige structuur. Net op tijd realiseer ik me, dat het wel bol zal staan van de lactose en gluten. De verse fruitsalade komt uit blik….

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

Het regent pijpenstelen. In de gietende regen proppen we de bagage in de auto. We duiken de stad in. Zonder regenjas, parapluie of zelfs maar waterdichte schoenen….. Aanvankelijk klaart het op. We wandelen hand in hand over de Vogeltjesmarkt. Daar komen we een vriendinnetje van me tegen. Zo grappig. Twee dagen geleden zagen we haar in Leiden richting station wandelen. Op weg naar haar Belgische liefje. En nu lopen we haar en haar Antwerpse lover hier tegen het lijf.

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria SafronovaMuseum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

Als we zijn geboortestad roemen, trekt de man een bedenkelijk gezicht. Voor ons is het dan misschien een geweldige stad, voor de inwoners is het er niet bepaald leuker op geworden, sinds ze gebukt gaan onder het juk van dat Vlaamse Blok…… Hij geeft een aantal treffende voorbeelden van de sociale teloorgang van zijn stad. Herkenbare tendenzen. Ook in Nederland zijn de sociale en culturele structuren op de schop gegaan…..Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

We besluiten naar het M HKA, het museum voor Hedendaagse Kunst, te gaan. Te voet. Na vijf minuten begint het te gieten. We springen van portiek naar portiek. Schuilen soms geruime tijd. Rennen stukken door plassen. als het eventjes droog is. Worden weer overvallen door een plensbui.

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria SafronovaMuseum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

Die middag dwalen we uren door dit superleuke museum. Er is een geweldige expositie gaande. We genieten met volle teugen. Hongerig staan we een paar uur later weer buiten. De  catering in het museumcafé staat bol van de gluten en lactose. We besluiten uit eten te gaan. Dat is er gisteren bij ingeschoten, omdat Heks door haar hoeven stortte.

Museum van Hedendaagse Kunst, Maria Safronova

Museum van Hedendaagse Kunst, Imran Qureshi

Imran Qureshi, Museum van Hedendaagse Kunst, Antwerpen

Ze moet dan eigenlijk accuut in de relaxstand. Dat had nogal wat voeten in de aarde, want het trammetje naar het hotel dropte ons halverwege, omdat er een brede auto scheef geparkeerd stond. De conducteur durfde er niet langs. Dus moesten we lopen. Iets, dat een MEpatiënt in zo’n geval eigenlijk niet kan. Alle spieren in de kramp. Misselijk van moeheid. Een nekslag was het. Op mijn tandvlees arriveerde ik uiteindelijk in het hotelMuseum van Hedendaagse Kunst, Imran QureshiMuseum van Hedendaagse Kunst, Imran Qureshi

 

Vandaag gaan we op zoek naar een leuk eettentje. Tijdens een wolkbreuk rennen we van terras naar terras. Schuilend onder parasols bestuderen we diverse menu’s. Uiteindelijk belanden we in een typisch Belgische brasserie. We eten een heerlijke stoofschotel. Met een goed glas wijn erbij. Glimmend van plezier zitten we te proosten in ons natte kloffie. Wat een heerlijke dag! Wat zijn we toch gek op elkaar.

Een paar uur later zijn we op weg naar huis. Naar alle dieren en het gewone leven. Cowboy rijdt en Heks ligt een beetje te dutten. Als ik mijn ogen weer open doe, zijn we al bijna weer thuis……

.Museum van Hedendaagse Kunst, Imran QureshiMuseum van Hedendaagse Kunst, Imran QureshiMuseum van Hedendaagse Kunst, Imran QureshiMuseum van Hedendaagse Kunst, Imran Qureshi

 

Heks is blij met hoe het is voor mij. Mijn amoebebestaan. Met hondje en Cowboy, onder andere…..Huisdieren en chronisch vermoeide medemensen. Een gouden combinatie….

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Vrijdagavond laat, heel laat, haal ik Cowboy van het station. Hij schrikt als hij mijn krijtwitte gezicht ziet oplichten onder het beeld van Jan Wolkers.’ Wat ben je bleek’ roept hij uit. Hand in hand wandelen we door de nattige stad. Ysbrandt loopt kwispelend naast ons. We laten hem los in een parkje. Even later zitten we aan de beeldschone lentetafel in de keuken van Heks.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

We drinken wijn en stemmen af. Dat is soms lastig. Nu bijvoorbeeld. Cowboy staat strak van de adrenaline, hij heeft net een paar uur intensief gesport. Een volleybaltoernooi. Heks daarentegen heeft weer een weekje voornamelijk in bed doorgebracht. Het zoveelste virusje was op bezoek. En ter voorbereiding van het weekend heeft ze dan toch haar huis opgeruimd en wat boodschappen gedaan. En een pan soep gekookt.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

‘Wil je wat soep?’ vraag ik. Maar Cowboy heeft geen trek. ‘Hoe kom je nu toch weer zo ziek, afgelopen week?’ vraagt hij verwonderd. ‘Oh, een paar jaar geleden was ik altijd zo. Het valt echt reuze mee, ik knap toch wel wat sneller op, volgens mij.’ Terwijl ik hem informeer over bijeffecten van zo’n griepje op mijn nek, grapt hij langs zijn neus weg, dat ik niet moet gaan zeuren.

Ik kijk hem berustend aan. ‘Ik zeur nooit’, zeg ik, ‘Daar schiet je niks mee op. Maar je vroeg hoe mijn week was….’ ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij bedachtzaam, ‘Je zeurt inderdaad nooit!’ Je hebt geen idee, denk ik bij mezelf. Hoe kun je nu zo’n amoebe-bestaan uitleggen?

Een paar dagen later zie ik op televisie een programma over mensen en hun huisdieren. Het item gaat over de enorm gestegen dierenartsentarieven, zo’n 40% de afgelopen acht jaar. Mensen met een klein inkomen gaan daarom niet of te laat met hun beestjes naar de dokter. Er is een initiatief ergens om minima hierin te ondersteunen. Er komen allerlei mensen aan het woord.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Een prachtige jonge vrouw zit in haar woonkamer. Een slang en een reptiel resideren op de achtergrond in enorme terraria. Ze heeft ook nog een hond en een kat, een man, drie jonge kinderen en het Chronisch VermoeidheidsSyndroom. Een andere benaming van ME. ‘Ik ben vaak ziek en lig veel op bed. Dan komen mijn dieren bij me liggen. Ik heb er veel aanspraak aan. Ze zijn superbelangrijk voor me.’ Heks begrijpt dat. Herkent het.

‘Mijn man heeft ook CVS’, vervolgt ze haar verhaal, ‘Gelukkig maar, (Huh? Het lijkt mij een ramp, eerlijk gezegd) ik zou met niemand anders kunnen samenleven, het is niet uit te leggen zo’n bestaan. Wij begrijpen elkaar volkomen hierin.’

Ach, helemaal begrijpen zal Cowboy het nooit. Geen enkel gezond mens overigens. Ik kan het zelf soms nauwelijks begrijpen en ik leef er al bijna dertig jaar mee!

Je lichaam laat je in de steek en je bouwt een leven op binnen de mogelijkheden, die er wel zijn. En zorgt zo goed mogelijk voor dat arme lijf. Zo doe ik het. Ik ben blij, dat ik katten heb en geen jonge kinderen. Ik ben blij, dat Cowboy gezond is. En dat hij zijn gloeiende best doet om het te begrijpen! Heks is blij met hoe het is voor mij!

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon