Extase nadat de boel kort en klein is geslagen….. Moet je het verwelkomen? Volgens Rumi wel! En volgens Jan Geurts is de neurotische persoonlijkheid ook nog eens beter af dan de evenwichtige: Eerstgenoemde kan gemakkelijker een glimp van zijn ware wezen opvangen……

Nu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nu

‘Merk je dat ik de laatste tijd een stuk vrolijker ben?’ vraag ik aan Cowboy. Hij knikt bevestigend. Het is hem ook opgevallen! Heks loopt aan één stuk door te zingen. Ze maakt weer met iedereen een praatje en een geintje. En bovendien dank ik het goddelijke dagelijks op mijn blote knietjes voor mijn mooie leven…..

Je bent niet de druppel in de oceaan, maar de oceaan in een druppel, Rumi

‘Het laatste jaar was niet gemakkelijk. Ik ben behoorlijk van slag geweest. Je weet wel waardoor,’ vervolg ik, ‘Boos ook. Woedend. En verdrietig. Depressief zelfs…..’

Ongeveer een jaar geleden werd ik ingehaald door leed uit mijn persoonlijke stenen tijdperk. Het lijkt erop, dat ik door het ergste zeer heen ben. Maar ja, je weet het natuurlijk nooit zeker. Ik had mijn frivole tuimeling van vorig jaar ook niet zien aankomen!

Je bent niet de druppel in de oceaan, maar de oceaan in een druppel, RumiRumi

‘Laat toch los, Heks, dat verleden,’ is hetgeen ik steeds te horen krijg. Cowboy zei letterlijk: ‘Nu ben je vierenvijftig jaar oud en nog steeds zit je te zaniken over dingen van vroeger. Het is voorbij, je kunt er toch niets meer aan veranderen!’ De pot verwijt de ketel natuurlijk! Maar het is wel zo. Bovendien: Gezeur? Je schiet er niets mee op.

outside, inside, insight

Volgens mij ben ik zo aan het piepen, omdat ik dat vroeger niet gedaan heb. Ik was altijd zeer behendig in het incasseren van klappen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Als iemand een tik uitdeelde gaf ik geen kik. Al sloeg iemand me half dood: Ik zweeg.

Pure trots natuurlijk. Ik gunde die personen gewoon mijn tranen niet. Het tonen van pijn stond voor mij gelijk aan zwakte. En het tonen van zwakte leek me niet wenselijk, want levensgevaarlijk…..’

verdriet ingehouden, kneust het hart

Al die niet uitgeschreeuwde kreten lagen jarenlang begraven in de modder van de dichtgevroren vijver van mijn niet vergoten tranen. Ergens in mijn borstkas. En nu de boel ontdooit ontsnappen ze als wilde vogels één voor één uit mijn mond. Ik herkende mezelf het afgelopen jaar soms niet terug met mijn geschreeuw en gescheld, gekerm en verontwaardiging, verongelijktheid en verbittering…….

mooi gedicht,

Wat een kinderachtig gedoe! Al die frustratie over ouwe koeien. ‘Blijf toch lekker in die sloot, stelletje overjarig slachtvee!’ Maar nee, zelfs de kleinste verdronken kalfjes, waarmee ik mijn bodemloze put trachtte te dempen, zijn weer tot leven gekomen…..

keer het om, verander negativiteit in positiviteit

‘Maar dat is toch mooi, Heks, al dat nieuwe leven!’ zul je denken. Op zich is het goed en waardevol, dit opschoningsproces. Vanaf het moment, dat ik inderdaad wat dingen heb kunnen loslaten en wat afstand heb kunnen nemen tot bepaalde zaken, gaat het een stuk beter.

woorden, voorzichtig met wat je zegt, vergeten wel, vergeven nietkeep calm, read Rumi

In het prachtige boek ‘Het verstoorde leven’ van Etty Hillesum weet deze jonge Joodse vrouw midden in de oorlogsellende zich te handhaven in het wonderschone nu. Deze dagboeken zijn een verslag van haar inwendige strijd: Een enorme worsteling met zichzelf.

Ik herinner me haar moeite om te stoppen met roken. Het lukt haar maar niet. Of haar relatie met ene S. Een bijzondere maar ook zeer getrouwde man, spiritueel onderlegd. Handleeskundige, een echte heks dus. Met één grote zwakte: Zijn voorliefde voor jonge vrouwen…..

Rumi

Maar ook haar besluit om naar Kamp Westerbork te vertrekken op een moment, dat ze zich er met gemak onderuit had kunnen wurmen. Ze werkte immers voor de Joodse Raad….. Ze had er al vaak mensen bezocht, dus ze wist wat haar daar te wachten stond: Transport naar een vernietigingskamp en uiteindelijk een wisse dood.

Je eigen geweldige licht, als je eenzaam bent

Wat ik nooit begreep was hoe zij haar ouders en schizofrene broer alleen naar Auschwitz liet vertrekken. Zij neemt een andere trein. Dit terwijl ze gemakkelijk had kunnen regelen, om in dezelfde trein te zitten……… Hoe kun je dat nu doen?

Hetty, die zoveel voor alle mensen om zich heen heeft kunnen betekenen kwam volledig in de verdunning zodra ze werd geconfronteerd met al die oude patronen waar ze zich net uit had los geworsteld. Ze ging steeds finaal onderuit na een klein bezoek aan haar familie. Triest natuurlijk. Heel verdrietig. Maar het maakt die laatste keuze uiteindelijk wel begrijpelijk.

afraid, moving forward, standing still, slowly

Hoeveel je ook van je medemensen houdt, je kunt niet altijd met hen verkeren. Sommige mensen trekken gewoon een enorme wissel op je. Zolang je dit ontkent, raak je in de problemen. Het zien en erkennen van de realiteit is een pijnlijk en ontluisterend proces. Het goede nieuws is, dat het ook een zekere bevrijding herbergt.

images-91

Als het je lukt om je in liefde los te maken van de banden, die je binden, zonder wrok en haat, komt er weer ruimte voor extase.

Zoals nu in het leven van Heks. De Prunus in de steeg gaat bijna bloeien. Dagelijks sta ik een tijdje bij mijn oude kale vriend. Langzamerhand verschijnen er kleine bruinige blaadjes met piepkleine roze knopjes ertussen verborgen. Nog een paar dagen en dan baad ik weer in een roze bloesemwolk. Dagelijkse goddelijke extase nadat de boel van binnen eerst volledig kort en klein is geslagen……

nu leven, slakkenhuis, gulden snede

 

Jan Geurtz Verslaafd aan liefde

 

 

Heks komt uit de bezemkast. Vreemde verhalen en rare verschijnselen. Ach, het moest er maar eens van komen. Aldus Draak.

heksenhoed heksenhoedheksenhoedheksenhoedheksenhoed

Begin jaren negentig kwam ik in contact met een regressietherapeut. Ik had de stille hoop, dat mijn ziekte zou worden veroorzaakt door een trauma uit een vorig leven. Het moest toch ergens vandaan komen, nietwaar? En de reguliere medische wetenschap verklaarde me sowieso al zonder meer voor gek,  nog steeds overigens, dus een wat vage therapie kon er ook nog wel bij.

heksenhoed

Welnu, trauma’s genoeg. Mijn eerste regressie voerde me linea recta naar de brandstapel. Daar werd een kruidenvrouw, Lena, net als vele van haar zusters (en broeders) geofferd op het altaar van de patriarchale kerk met z’n macht en enge celibaat. Lena met haar bochel, horrelvoet en grote wrat, zwarte kat en hutje in het bos: Archetypischer kan het bijna niet. Zo’n ellendig levenseinde verklaart dan weer wel mijn warsheid van het openbaar tonen van mijn vakvrouwschap als heks…..

Na een reeks regressies voelde ik me fysiek nog niet veel beter. De therapeut nodigde me uit voor een rondreis door Frankrijk met zijn camper. Ja, dubieus aanbod natuurlijk. Maar ik zag er weinig kwaad in. Achteraf denk ik, dat de man in kwestie een stevig oogje op me had laten vallen. In zijn langetermijnplanning zat zeker een relatie met de jonge schone Heks. Zonder horrelvoet in dit leven gelukkig.

heksenheksen

Hij heeft dit nooit toegegeven overigens. Wel ondernam hij wat vreemdsoortige pogingen in die richting op momenten, dat ik tegen de vlakte lag. Zoals na een ziekenhuisopname met een aantal fikse operaties.

Gelukkig ben ik totaal niet gevoelig voor het relatiemantype ‘redder in nood’. En hij was oud genoeg om mijn vader te zijn, ook geen pré wat mij betreft. Bovendien was het totaal mijn type niet….. Ook een schat met een hart van goud! Het heeft de vriendschap wel opgebroken uiteindelijk.

heksenheksen

Maar voordat het zover was maakten we jarenlang wonderlijke reizen. ‘Ga in trance, Heks,’ zei de regressieman die eerste keer, zodra we Leiden verlieten. Als vanzelf wist ik hoe ik dat moest doen. Vanuit andere dimensies kreeg ik aanwijzingen hoe we moesten rijden.

Buiten dat het reizen erg spannend maakt, dit puzzelrit-effect, bracht het ons ook op de meest mysterieuze plekken. Kerkhoven zonder een sprietje groen, zwarte madonna’s in de Ardennen en ga zo maar door. Het was een beetje vleesgeworden Suske en Wiske, deze avonturen.

heksenheksen

Op bepaalde plekken, vaak ruïnes van kerken en andere heiligdommen, werden we behoorlijk aan het werk gezet. Ik had eerlijk gezegd geen idee, wat ik toch allemaal aan het doen was. Wel kreeg ik en passant een volledig sjamanistische opleiding vanuit die andere dimensies.

Ook begon ik met het blote oog vreemde vliegende objecten waar te nemen aan de nachtelijke hemel, ook wel UFO’s genoemd. Daarnaast ontwikkelde ik het vermogen om klanken te horen bij mensen, die door henzelf gezongen een weldadige uitwerking op hen hadden. Ik gaf hen hun eigen oerklank cadeau…… En het begrip synchroniciteit is sindsdien niet meer weg te denken uit mijn bestaan. Maar dat eeuwige trancewerk….. Ik werd er flauw van.

heksenheksen

Bijkomend nadeel was, dat mijn vriendenkring me voor gek verklaarde. Ik kreeg te maken met onverdraaglijke veroordeling op iets, waar ik nu ook niet bepaald om had gevraagd. Ik herinner me, hoe jeugdvrienden zich in een discussie massaal op me stortten tijdens een etentje. Alsof zij zelf zulke geweldige ideeën hadden! Wetenschappelijk cynisme, daar zit de wereld op te wachten!

Het was dubbel. Enerzijds voelde ik een grote passie voor het spirituele werk. Anderzijds baalde ik van het enorme isolement, dat het met zich meebracht. Op de regressietherapeut na had niemand eigenlijk enig idee, waar ik mee bezig was. En hij had een dubbele agenda…..

Zelfs tijdens mijn heksenopleiding bij de SOOP ( Haha, wat een naam toch! Stichting Opleiding en Onderzoek Paranormaal begaafden) vond ik weinig aansluiting bij mijn medestudenten met mijn vreemde avonturen. We kregen medische basiskennis, psychologie, parapsychologie, ethiek en bedrijfsvoering, heel praktisch.  En dat was het. Ook hier vond men mijn ervaringen te buitenissig.

heksenheksenhoed met zwarte kat

Pas vele jaren later kwam ik bij Drunvalo Melchizedek terecht. Hier vond ik dan eindelijk herkenning en erkenning. Ik heb eens een hele avond met die man zitten praten, een verademing! Eindelijk werd me duidelijk, wat ik toch allemaal had beleefd begin jaren negentig. Ik bleek niet de enige te zijn! Hij had precies dezelfde ervaringen gehad.

\heksenhoedheksenhoed

Over de hele wereld waren heksen zoals hij en ik opgeroepen om krachtplekken te reinigen. Het energieveld rondom de aarde moest worden opgeschoond. Vraag me niet waarom. Er is meer dat ik niet weet dan wel. In de loop van de jaren negentig was het opschoningsproces klaar. Ik liet me omscholen tot systeembouwer en -ontwerper, kreeg een baan in de automatisering en hing mijn toverstokje aan de wilgen.

Ik ben altijd dankbaar geweest voor die rare moeilijke tijd. Het heeft mij een schat aan inzicht en kennis verschaft. En mijn kompaan heb ik zijn dubbele agenda al lang vergeven. Hij heeft ook zijn gloeiende best gedaan voor de goede zaak. En wat mijn toenmalige vrienden betreft: Tja, je zal maar zo’n rare heks aan tafel hebben, dat valt natuurlijk ook niet mee…. Het grappige is, dat sommigen van hen nu zelf dit pad zijn gaan bewandelen!

Soms voel ik me wel schuldig en opgelaten, dat ik tegenwoordig zo weinig actief ben met die hele santenkraam. Maar 1 ding weet ik zeker: Ik heb mijn sporen indertijd verdiend. Al zou ik nooit meer een bal uitvoeren op dat vlak……, dan ga ik toch lekker naar de toverheksenhemel…….

heksenheksen