Commissaris Carlos in vreemd gezelschap. ‘Je heet Gijs en Gijs is niet wijs,’ krijgt hij naar zijn hondenkop! Gelukkig maar dat het zo’n goedzak is. Al doet zijn uiterlijk anders vermoeden!

Dinsdag kom ik Buurman met zijn Duitse herder Carlos tegen bij de dierenwinkel. VikThor springt een gat in de lucht als hij zijn grote vriend ontwaart. Even later kuieren we samen door de stad. ‘Laten we ergens een drankje doen, Heks, bijvoorbeeld hier,’ Buurman wijst op een berucht aso-rookterras.

Heks vindt het prima. Even lekker tussen de aso’s, alhoewel, er is niemand te bekennen….

‘Wat wil jij? Ik ga iets halen,’ mijn vriend staat op en kijkt me verwachtingsvol aan. Heks wil wijn. Bij wijze van aangename zelfmedicatie. Ik verrek nog steeds van de pijn en moet nog een hele avond naar het koor. Hoe moet ik dat voor elkaar krijgen?

Zoals altijd zitten we binnen de kortste keren te lachen om iets absurds.

Een jongeman komt naar buiten om te roken. Het is een aardig joch. In zijn kielzog komt een stel. De man is totaal niet opvallend, maar de vrouw springt in het oog. Ze is nog geen dertig, maar gedraagt zich alsof ze het hele terras bezit. En al degenen die er op zitten.

Breed loopt ze rond te paraderen. Zelfs haar gezicht dijt uit. Een breedbekkikker is er niets bij! Ze gaat uitgebreid voor Heks staan en geeft haar een hand. Ze stelt zich voor! Maar de manier waarop geeft te denken. Je verwacht er een flinke oplawaai achteraan……

Wat een rare griet toch weer. Ook Buurman kijkt bevreemd als ze hem met haar kinnebak in de lucht en haar bekken met denkbeeldige penis vooruit zo’n rare hand komt geven. Maar imponeren kun je hem eenvoudigweg niet met zijn enorme Duitse herder. Laat staan intimideren…….

‘Wat een prachtig beest,’ de heren in het gezelschap vragen of ze de hond mogen aaien. Niemand let op VikThor. Zo’n schattige pup interesseert hen totaal niet. Carlos echter met zijn grote kop en imposante lijf krijgt alle aandacht……. Zo’n levensgevaarlijke Duitse herder: Daar kun je hier mee aankomen……

Ook de vrouw is onder de indruk van de hond. Zij wil hem niet aaien. Wel zakt ze door haar knieën en staart de hond recht aan. Gelukkig maar dat deze Duitse herder zo’n goedzak is!

‘Ha Gijs,’ zegt ze tegen het bakbeest. ‘Hij heet Carlos, geen Gijs.’ O jee. Ik heb mijn oude vriend wel eens ruzie zien krijgen met een dronken vrouw, die zijn vorige hond consequent Commissaris Rex noemde. Hoe gaat dit aflopen?

‘Nee hoor,’ zegt het eigenwijze kreng, ‘Dit is een echte Gijs, ha Gijs,’ provocerend kijkt ze Buurman aan. Zie je, ik voelde het al aankomen: Narigheid! ‘Gekke Gijs, kom maar hier Gijs,’ ze is niet meer te stoppen.

‘Ha,’ zegt Buurman, ‘Dat klinkt bijna als Gajus. Zo heette mijn vorige hond. Ook een Duitse herder. Ook een geweldige hond, heel ander karakter dan dit exemplaar. Ja, dat was een fantastische hond, nog veel groter dan deze.’

Buurman vertelt graag. De ene anekdote na de andere vliegt uit zijn mond. Over de Duitse Herder Vereniging. Over de training aldaar. Bewaking, lange afstand lopen, pakwerk……

‘Met onze vorige hond hebben we dat allemaal gedaan, maar Carlos is te gevoelig. Met hem zijn we er niet meer aan begonnen. Dat pakwerk is best heftig. Zo’n ingepakte man, die door een hond te grazen wordt genomen…..’

‘Ik ken een man, die in het veld stond als pakwerker. Allerlei honden gingen op hem tekeer, behalve zijn eigen herder. Die zat in zijn splinternieuwe auto, maar het beest kon zijn baas wel zien. Met al die andere herders in de aanval……. Daar werd die hond helemaal gek van! Heeft hij het interieur van die auto volledig gesloopt, hahaha.’

‘Hahaha….’ echoot zijn publiek. Ja, dat zal je toch gebeuren. Dan ben je niet blij. Maar wel een leuk verhaal. Het wordt zeer gewaardeerd…….

Nadat ons vreemde gezelschap een paar sigaretten heeft weggepaft gaan ze weer naar binnen. ‘Ze zitten lekker met z’n allen te eten,’ zegt Buurman, nadat hij is gaan betalen, ‘Ze hebben hier een heerlijke daghap!’

Heks gaat echter thuis eten. Ik heb een heerlijke Indische maaltijd bij Sjonnie gehaald en zoals altijd heeft hij de bakken extra volgepropt. ‘Ik denk dat hij me gewoon een hele leuke vrouw vindt,’ vertrouw ik Fiederelsje later toe als ik het haar vertel. Ze kent de man toevallig.  ‘Net als jou, je krijgt weer de groetjes. Hij verwent me zo gigantisch. Soms kan ik van 1 maaltijd wel drie dagen eten…..’

Bloed aan de paal! Heks schrikt zich een ongeluk….. Moet het oog van Ysbrandt opnieuw gehecht? Het blijkt mee te vallen, goddank…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Vanmorgen bel ik de dierenarts. De hechting in Ysbrandt’s oog moet er toch eens uit. Dan kan die kap af, dat zal enorm schelen bij het uitlaten. ‘Maar je mag die kap er rustig afhalen als je hem uitlaat’, zegt de assistente, ‘Je kunt em dan prima in de gaten houden! Het is meer bedoeld voor als je hem alleen thuis laat.’

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Heks voelt zich een beetje dom. De hele week loopt mijn varkentje al voor gek. En nu blijkt het niet nodig te zijn. Schoorvoetend geef ik toe, dat hij ook buiten met kraag loopt. Welnu: we gaan het zonder proberen.

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Zo rent mijn schatje dan opgewekt naast de fiets. Zichtbaar in zijn nopjes zonder dat irritante obstakel op zijn kop. Maar plotseling weet hij het toch voor elkaar te krijgen om zich te krabben. Hopla, gebeurd voor ik er erg in heb. Geschrokken check ik zijn oog. Help! Ik zie bloed! Het ziet er eng uit!

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Paniekerig schreeuw ik dat hij af moet. Wat nu? De dierenarts is niet al te ver uit de buurt. Ik besluit er snel heen te gaan. Ik vloek en scheld. Want het gaat me ongetwijfeld weer een smak geld kosten……

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

De assistente bekijkt het oog. Nauwelijks meer iets te zien van de bloederige toestand veroorzaakt door het krabben. Morgen kan de hechting eruit. Nog maar eventjes een dag met die suffe kap lopen is haar nieuwe advies. Ik besluit nog een park aan te doen op weg naar huis in de hoop, dat Varkentje een drolletje draait, zonder daarbij zijn eigen ogen uit te krabben.

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

In het plantsoen tref ik het baasje van Billy en Lilly. Ze vindt de dierenartsen in Leiden te duur en heeft haar heil elders gezocht. ‘In Oegstgeest zit een goeie, hij heeft me enorm geholpen, toen Billy die hernia had!’ Ja, dat herinner ik me nog goed. Deze goedlachse vrouw liet hem toen uit met een draagband om zijn achterlijf. De stakker had het meeste weg van een klein formaat kruiwagen destijds…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Ysbrandt vertikt het na al die stress om nog iets te doen, dus onverrichterzake keren we huiswaarts. Ach, dat arme beest kan het ook niet helpen, hij kriebelt waar het jeukt…. Niet om mij te pesten…..

Terwijl ik nog na zit te stuiteren van de schrik, komt mijn vriendin Steenvrouw op de koffie. Geduldig luistert ze naar mijn opstandige verhalen. Want Heks zit in een recalcitrant tijdsgewricht in haar persoonlijke geschiedenis. Ze wil, dat mensen wat meer rekening met haar houden.

Te vaak gaan dierbaren er maar vanuit, dat ik alles kan hebben. Maar dat is natuurlijk niet zo. Ook deze heks is maar een mens. Ook ik heb mijn grenzen. Ook ik heb aandacht en liefde nodig. Een luisterend oor voor mijn prietpraat. Een arm om me heen, een aai over mijn bol, een helpende hand….. (als ik het weer eens niet voor elkaar krijg om de vuilniszakken naar de hoek van de straat te krijgen bijvoorbeeld). Een beetje in de watten worden gelegd….. Een lekkere massage van de nek bijvoorbeeld op slechte dagen……Of iemand , die heerlijk voor me kookt….. En wel binnen mijn dieet !!!!!!! Ook ik verdien respect…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

bloemen-blauwe-vaas

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs

Wie heeft de zachtste oren van het dierenrijk? Heks doet verslag van uitgebreid veldonderzoek. En ook zorgeloos genieten: Eindelijk zomer!!!

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje, geit, liggend

Geitje liggen lui te genieten in het zonnetje

Aan het begin van de avond fiets ik met Ysbrandt naar het Joppe. Sukkelig loopt hij naast me door de warme stad met een roze waslap van een tong hangend uit zijn bek. Gelukkig steekt er zodra we de binnenstad uit zijn een lekker briesje op. Zijn oren flapperen in de wind dat het een lieve lust is. Mooie zachte flaporen. Wat een juweeltjes van een streelobjecten! Daar kan toch niemand aan tippen?

Nou, dat valt te bezien. Onlangs heb ik ontdekt, dat konijnen ook geweldige zachte flapwappers hebben. Echt fenomenaal !!! Ysbrandt krijgt concurrentie!

Onderweg zag ik een paar geiten lekker lui van het zonnetje genieten. ‘Echt alles en iedereen is blij’, schoot er door me heen,’ Maar ik span de kroon vandaag. Ik ben een roze wolk van zomers geluk. Mijn dag kan niet stuk.’

kletsnat hondje, zwemmend hondje, hond speelt met bal

Kletsnat hondje heeft nog lang geen genoeg van dit spelletje

Balletje gooien en mijn hondje zien zwemmen. Heerlijk. Fanatiek snorkelt hij met de bal in zijn bek terug en klautert op de oever. Aan het snorkige geluid, dat hij hierbij produceert dankt hij zijn koosnaam ‘Varkentje”.

Gisteren op het strand zagen de knappe fietsenmaker en ik overigens iemand met een echt varkentje wandelen, een flinke knaap van een hangbuikzwijn. ‘Oink, oink’,  klonk het over het terras van de diervriendelijke strandtent. Op zijn oren zaten stugge borstelharen, hetgeen hun aaibaarheidsfactor aanmerkelijk elimineert.

Zeilbootje en molen, wat een plaatje, hollands landschap, water, zomer, het Joppe

Zeilbootje en molen, wat een plaatje

Mensen wandelen voorbij met hondjes in alle soorten en maten. Er varen zeilbootjes en plezierjachten langs vol vrolijk groetende mensen. Verlegen wuivende padvinders in een sleep van Optimisten. Een sloep met studenten zit te zwaaien en te joelen naar me.  Ze vergissen zich door de afstand in mijn leeftijd. Ze zien slechts roze wolk. Ik mag zo mee aan boord… Heks zwaait vriendelijk terug. Ze zit prima in haar eigen schuitje…

hond zwemmen, balletje, spelen, kletsnat

Waar komt de bal terecht?

Met een tevreden kletsnat hondje fiets ik terug naar de stad. Op het fietspad draaft hij los naast me. Als hij toch naar de overkant dreigt te lopen roep ik hard ‘KANT!’ Onmiddellijk gaat hij weer aan de rechterkant lopen. Het laatste stuk doen we traditiegetrouw een wedstrijdje. Hoewel: Na de whiplash kreeg ik het een tijd niet voor elkaar. Maar vandaag gaat het prima.

hond zwemt met balletje, molen, het Joppe

Snork, snork, een Varkentje met een balletje

Ys rent als een gek uitdagend voor me uit, glurend over zijn linkerschouder. Zodra ik ter hoogte van zijn achterpoten dreig te komen accelereert hij moeiteloos naar een hoger tempo. Hij is niet gemakkelijk te verslaan met dit spelletje. En dat weet hij. Daarom is hij er zo dol op.

blij, molentje, bootjes

Alles en iedereen is blij

Altijd wat! Twaalf jaar na dood diva Silvia Millecam wijst er nog steeds een beschuldigende vinger richting het hele alternatieve circuit! Ook dat nog….

dat veel stof deed opwaaien

Hij heeft ook een boek over geschreven over haar

Altijd wat! Nog voor ik mijn ogen helemaal open heb trakteert de dag me op een herhaling van ‘Altijd Wat’ van 2 april. Alje Kamphuis gaat op onderzoek uit. Heeft het overlijden van Sylvia Millecam mensen afgeschrikt om zich alternatief te laten behandelen? Deze BNer overleed in 2001 aan de gevolgen van borstkanker. Er wordt al jaren gesteld, dat zij overleed aan de gevolgen van alternatieve behandelingen.

met engel

Haar graf

Er komen mensen aan het woord die elke vorm van alternatieve behandeling afdoen als onzin. Het is een soort psychotherapie beweert een reguliere behandelaar. Huh? Dat vind ik nu echt onzingeklets. En ja, we moeten massaal aan de chemo.

Ook wordt er iemand geïnterviewd wiens vrouw is overleden. Zij had zich alternatief laten behandelen! Ik heb mensen gekend, die na een reguliere behandeling de pijp uit gingen. Maar ik ken ook een vrouw, die kaal van de chemo bij Alex Orbito, mijn lieve Filipijnse wonderdoktervriend, kwam en genas.

En dan ikzelf. Al jaren ziek en nog geen wonder. En ik ben een heks nota bene. Het is een apart gebeuren, dat genezen. En je kunt niet iemand de schuld geven, als het niet lukt. Ik zou overigens direct aan de chemo gaan, als ik het voor elkaar kreeg. Het wordt in Noorwegen succesvol ingezet tegen ME. Ik wil wel, maar ik mag niet. Wat een wereld.

In de hemel is wel bier!

Lekker puh!

“Wat het verhaal op televisie niet vertelt is, dat een regulier behandelend arts Millencam de deur heeft gewezen, zodra ze hem op de hoogte bracht van het feit, dat ze ook alternatieve behandelingen genoot,” hoorde ik vandaag van iemand uit het alternatieve circuit. Ik heb het niet kunnen verifiëren, er is zoveel over geschreven. Het duizelt me gewoon.

Nu weet ik ook wel, dat ellende mensen in de meest idiote praatjes doet geloven. Als we maar wanhopig genoeg zijn maken we de raarste bokkensprongen. Ook weet ik, dat er schandalige figuren in het alternatieve circuit rondlopen. Geld kloppen uit doodzieke patiënten is geen uitzondering.

ik heb gewoon een bacteriële infectie

Ga lekker zelf aan de chemo, dokter

Inderdaad, je ziet dezelfde hebzuchtige tendensen in het alternatieve circuit als in het reguliere. Het is blijkbaar een universeel menselijke verschijnsel: De één z’n dood is de ander z’n brood!

Wat mij echter al jaren opvalt in dit hele verhaal is dat er net wordt gedaan alsof er regulier nooit mensen overlijden aan een behandeling. Ikzelf ben levenslang getekend bijvoorbeeld, door de klunzige snijpraktijken van een chirurg in het Diaconessenziekenhuis in Leiden. Dezelfde chirurg heeft iemand, die ik ken op dezelfde wijze toegetakeld. Zij heeft daar hersenletsel aan over gehouden. De man is nooit veroordeeld of überhaupt op het matje geroepen. Het is verdwenen in die enorme reguliere doofpot.

toevallig

Ik heb gewoon geen boodschap aan jullie

Ik werd voor gek verklaard. In mijn dossier beweerde de arts, dat ik hysterisch reageerde op de operatie. Onzin natuurlijk, ik had een nabloeding door zijn slordige gesnij. Met het andere slachtoffer begon hij een affaire (!), schandalig natuurlijk, in de hoop, dat ze haar mond zou houden. Dat heeft helaas tegen hem gewerkt. Ze nam een no cure no pay advocaat in de arm en heeft een half miljoen gekregen van het ziekenhuis. De rest van zijn slachtoffers kan het niet na vertellen ben ik bang.

Mijn geliefde vader had ook kanker. Hij werd met één been in het graf nog aan een chemokuur blootgesteld. Een arts in het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis had hem wijsgemaakt, dat hij er beter van zou kunnen worden. Dat werd hij natuurlijk niet, want het was een hele agressieve vorm van kanker, waar hij aan leed. Wel verbrandde hij vanbinnen volledig, zodat al het slijmvlies van mond en ingewanden de laatste weken van zijn leven naast alle verdere ellende ook nog één grote blaar was.

Niemand vond dat niet kunnen, die lulkoekverhalen van die arts. De klootzak mocht gewoon op een doodziek mens experimenteren. Is die man vervolgd? Mijn vader ging wel dood na die chemo! Hij werd niet vervolgd, omdat mijn vader een natuurlijke dood stierf. Mijn vader overleed aan kanker en niet aan zijn behandeling.

Vreemd toch, dat je regulier gewoon aan je eigen ziekte sterft, maar alternatief aan de behandelaar…..

sprankelend

Prachtige dame

Ik ken ook iemand met borstkanker, die hemel en aarde heeft moeten bewegen om geen chemo te krijgen. Dit is een hele slimme tante en ze had dan ook volledig uitgezocht welke chemo bij welke kanker werkt. De vorm waar zij aan leed, gaf geen goede respons op chemo bleek uit onderzoek.

Dus waarom dan je lichaam verzwakken met die troep?

Slaande ruzie kreeg ze met haar oncologen. Die wilde haar een lekker kuurtje in de maag splitsen. Woest waren ze op haar, toen ze het weigerde. Het gaat nog steeds heel goed met haar!

ook

Diva

Ook ken ik iemand, die succesvol met chemo en bestraling van kanker is genezen, maar wel een open hart operatie heeft moeten ondergaan. Bijverschijnsel van de bestraling…. Een reguliere behandeling tegen kanker, waar dus ook mensen aan overlijden. Maar je hoort er nooit iets over.

De hele Milllenkamp ellende heeft tot een nieuwe heksenvervolging geleid. De reguliere geneeskunde blijft buiten schot. Ze kunnen hun dodelijke cocktails blijven mixen. Als er een slachtoffer valt, ligt dat nooit aan hen.

We vergeten één ding. Mensen worden ziek en gaan dood. Op hun sterfdag staat een kruisje. Je kunt hoog of laag springen, maar je gaat eraan. Behalve dan de Wandelende Jood. En wat andere mysterieuze heiligen. Het klootjesvolk heeft echter weinig in te brengen.

“Niemand gaat voor zijn tijd”, zei mijn opa altijd. Hij stierf betrekkelijk jong. Het is niet anders. Je kunt er niemand de schuld van geven. Wel kun je knokken en vechten en hangen aan het leven. Sommigen genezen, anderen leggen het loodje. En als dat laatste loodje wat verlicht kan worden ben ik voor! Van die wanhopige strijd maken zowel regulier als alternatief behandelaars soms misbruik.

Daar moet je dus voor waken. Dat is niet gemakkelijk. En daar mag dus best wat bescherming op zitten. In elk beroep vind je prutsers.  Een goede beroepsvereniging dus met tuchtraad. En controle daarop vanuit een onafhankelijk orgaan. Zowel regulier als alternatief.

Bemoei je met je eigen zaken

vele gezichten

Op de heksenschool leerde ik, dat samenwerking de sleutel is. Nooit iemand behandelen, zonder reguliere behandeling. Vooral niet denken, dat je god bent. Een houding waar ze regulier vaak nog wat van kunnen opsteken!!!!!

Alje Kamphuis heeft zelf een broer verloren aan het reguliere circuit. Het was mijn ex-geliefde, boezemvriend en eeuwige verloofde. Hij was geestesziek, maar heeft daarvoor nauwelijks behandeling gekregen. De diagnose schizofrenie werd pas vlak voor zijn dood gesteld. Wel stopte de psychiater hem vanaf dag 1 vol met pillen. Jarenlang. Er werd daarbij flink geëxperimenteerd. Soms kwam hij twintig kilo aan, maar was veel vrolijker. Dan weer werd hij dunner en psychotisch.

blijft onuitstaanbaar voor de achterblijvers

soms gaan mensen gewoon te jong

Uiteindelijk was hij een vat vol medicamenten. In zijn keukenkastje stond genoeg valium om een paard te vellen. Het was dan ook niet zo gek, dat hij er speed en coke bij ging gebruiken. Dan had deze gekwelde geest in elk geval een leuke avond. Een bijverschijnsel van veel van dit soort medicamenten is suiicide. Ik had verwacht, dat hij dat wel met pillen zou doen, mocht hij het doen. Want hij was er zelf pertinent op tegen. Hij zou dan als kip in een legbatterij terugkomen, daar was hij van overtuigd.

Toch hing hij zich op. De psychiater is niet vervolgd. Er kraaide geen haan naar. Alje schreef een boek over het onderwerp.  Er kwamen veel mensen aan het woord, die bar weinig wisten van de echte gang van zaken de laatste jaren.

Hij kwam een paar weken veel op TV in allerlei praatprogramma’s. Ernst kreeg meer aandacht van hem toen hij dood was, dan toen hij nog leefde….Het was natuurlijk zijn manier om er mee om te gaan. Want het zal je maar gebeuren! Maar nergens een beschuldigende vinger richting psychiatrie….

Vanmiddag had ik acupunctuur. Deze behandeling wordt uitgevoerd door de beste prikker van de regio. Hij houdt me al ruim twintig jaar aan de praat. Ik heb zelfs jaren kunnen werken door de gunstige effecten van zijn martelingen. Het is een bescheiden man, die nooit lulverhalen ophangt. Als hij je niet kan helpen zegt hij het eerlijk. Zijn praktijk is overvol. Een wachtlijst van hier tot Tokio.

Naast me op een behandeltafel nam een patiënt plaats. Ik kon haar niet zien, maar wel horen. ‘Goh”, zei ze tegen de acupuncturist,” Ik had helemaal geen hoge pet op van dit soort behandelingen. Maar het is het geld meer dan waard. Ik voel me gewoon veel beter. Ik kan meer. Daar kun je geen prijskaartje aan hangen. Au, je voelt ze wel hoor, die naalden…”

Ik zou me geen raad weten, als dit wegviel. En met mij vele patiënten. Een psychotherapeut is het niet. Gelukkig. Daar zit je echt niet op te wachten, als je iets fysieks mankeert. Een behandeling die aanslaat, zonder bijwerkingen als zelfmoord en hartfalen……Helaas erg duur geworden, omdat de regering het ziet als een luxe artikel, dus wordt het extra zwaar belast….

en levend

Stralend