Heks en haar nieuwe zesennegentigjarige vriend ontmoeten elkaar alweer. Deze keer hangt meneer zijn mondharmonica in de wilgen. En trekt hij vervolgens een berk omver. Zeventien keer om precies te zijn. Ik doe het hem niet na.

Hawk-Eye!’ schreeuwt Heks vorige week zondag door het Leidse Hout naar de oude man met de rijst met krentenhond in de verte. Het is m’n nieuwbakken hondenuitlaatvriend. Vorige week werd hij 96, maar Heks was te laat op zijn feestje. ‘Ik had mijn thuiszorg tot drie uur, ik kon pas daarna. En toen was jij alweer gevlogen…..’ ik zoen hem op beide wangen en diep een cadeautje op uit mijn fietstas. 

‘Oh, eh, wat leuk,’ verbouwereerd pakt Hawk het pakje aan, ‘Het was niet echt druk hoor, een paar vrienden, meer niet. Jammer dat je het net gemist hebt…’ We wandelen door het prachtige edoch blubberige winterbos. Opgewekt keuvelt Hawk over zijn feestje.

De honden rennen achter elkaar aan. Ze kunnen het prima met elkaar vinden. We kuieren langs het grote veld. ‘Ik ben je naam vergeten, ‘ bekent mijn nieuwe vriend. Hij baalt er overduidelijk van, ‘Ik loop al de hele weg te prakkiseren wat het ook alweer was….’ Snel fris ik zijn geheugen op.

‘Heks, kom mee, ik ga je iets laten zien,’ Hawk beent voor me uit naar een uithoek van het Hout. ‘Ik doe altijd oefeningen hier, eerst trek ik dit boompje omver,’ Hij gaat met zijn volle gewicht aan een jonge berk hangen. Met ijzeren discipline vouwt hij de onwillige stam in een bocht richting grond. Ondertussen telt hij zijn verrichtingen. ‘1,2,3,4…… ik doe er altijd zeventien,’ snel kijkt hij opzij of ik het allemaal wel volg, ‘en 15, 16, 17.’

‘Zo, dan ga ik me nu opdrukken,’ opgewekt schuifelt Hawk naar het metalen toegangshek aan de kant van Oegstgeest. Het geval is slechts een meter hoog. Een soort sluis bedoeld om fietsers te ontmoedigen om het park in te gaan. Mijn bejaarde maatje zet zijn handen op de ijzeren reling en laat zijn lijf richting hek dalen.

‘1,2,3…’ snel checkt hij of ik nog bewonderend toekijk, ‘6, 7, … hier doe ik er ook zeventien, 13,14,15,’ hij puft niet eens. Zo. Zeventien. Zijn dagelijkse oefening zit er weer op. We wandelen een stukje verder tot het punt waar onze wegen scheiden.

rollatorrace

‘Kom een keertje koffie bij me drinken,’ stelt hij tenslotte voor, ‘Ik woon vlak bij het Groene Kerkje, ken je dat?’ Heks kent het. Een prachtig lief huisje Gods helemaal aan de rand van Oegstgeest. Ik zet zijn telefoonnummer in mijn mobiel en Hawk leert mijn telefoonnummer uit zijn hoofd.

Dezelfde avond belt hij me om te checken of hij het goed heeft onthouden. Ik ben helaas te moe om te praten. ‘Laten we aan het eind van de week iets afspreken. Ik kan mijn week nog niet overzien, we bellen nog, OK?’

Donderdagavond overleggen we telefonisch. ‘Ik zou morgenmiddag kunnen, maar wel pas om een uurtje of half 4,’ zeg ik. ‘Als ik me haast red ik het wel, ik moet in Noordwijkerhout competitie spelen,’ Hawk tennist nog steeds. Ongelofelijk toch? ‘Zaterdag kan ook. Ik moet dan eerst naar de fysiotherapeut. Maar daarna heb ik alle tijd…..’

We besluiten af te spreken in het Theehuis van het Leidse Hout. Dan kunnen we direct de hondjes uitlaten. Heks heeft zin in haar afspraakje. Hawk is gewoon een geweldig leuke man. Hij heeft al mondharmonica voor me gespeeld en voor me gezongen. Ook heeft hij zich al behoorlijk uitgesloofd met zich opdrukken en bomen omver trekken. Waar vind je dat nog, zo’n superman? Het is niet van deze tijd!

Honderdjarige pakt goud op de sprint….

Bloed aan de paal! Heks schrikt zich een ongeluk….. Moet het oog van Ysbrandt opnieuw gehecht? Het blijkt mee te vallen, goddank…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Vanmorgen bel ik de dierenarts. De hechting in Ysbrandt’s oog moet er toch eens uit. Dan kan die kap af, dat zal enorm schelen bij het uitlaten. ‘Maar je mag die kap er rustig afhalen als je hem uitlaat’, zegt de assistente, ‘Je kunt em dan prima in de gaten houden! Het is meer bedoeld voor als je hem alleen thuis laat.’

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Heks voelt zich een beetje dom. De hele week loopt mijn varkentje al voor gek. En nu blijkt het niet nodig te zijn. Schoorvoetend geef ik toe, dat hij ook buiten met kraag loopt. Welnu: we gaan het zonder proberen.

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Zo rent mijn schatje dan opgewekt naast de fiets. Zichtbaar in zijn nopjes zonder dat irritante obstakel op zijn kop. Maar plotseling weet hij het toch voor elkaar te krijgen om zich te krabben. Hopla, gebeurd voor ik er erg in heb. Geschrokken check ik zijn oog. Help! Ik zie bloed! Het ziet er eng uit!

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Paniekerig schreeuw ik dat hij af moet. Wat nu? De dierenarts is niet al te ver uit de buurt. Ik besluit er snel heen te gaan. Ik vloek en scheld. Want het gaat me ongetwijfeld weer een smak geld kosten……

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

De assistente bekijkt het oog. Nauwelijks meer iets te zien van de bloederige toestand veroorzaakt door het krabben. Morgen kan de hechting eruit. Nog maar eventjes een dag met die suffe kap lopen is haar nieuwe advies. Ik besluit nog een park aan te doen op weg naar huis in de hoop, dat Varkentje een drolletje draait, zonder daarbij zijn eigen ogen uit te krabben.

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

In het plantsoen tref ik het baasje van Billy en Lilly. Ze vindt de dierenartsen in Leiden te duur en heeft haar heil elders gezocht. ‘In Oegstgeest zit een goeie, hij heeft me enorm geholpen, toen Billy die hernia had!’ Ja, dat herinner ik me nog goed. Deze goedlachse vrouw liet hem toen uit met een draagband om zijn achterlijf. De stakker had het meeste weg van een klein formaat kruiwagen destijds…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERSBLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

Ysbrandt vertikt het na al die stress om nog iets te doen, dus onverrichterzake keren we huiswaarts. Ach, dat arme beest kan het ook niet helpen, hij kriebelt waar het jeukt…. Niet om mij te pesten…..

Terwijl ik nog na zit te stuiteren van de schrik, komt mijn vriendin Steenvrouw op de koffie. Geduldig luistert ze naar mijn opstandige verhalen. Want Heks zit in een recalcitrant tijdsgewricht in haar persoonlijke geschiedenis. Ze wil, dat mensen wat meer rekening met haar houden.

Te vaak gaan dierbaren er maar vanuit, dat ik alles kan hebben. Maar dat is natuurlijk niet zo. Ook deze heks is maar een mens. Ook ik heb mijn grenzen. Ook ik heb aandacht en liefde nodig. Een luisterend oor voor mijn prietpraat. Een arm om me heen, een aai over mijn bol, een helpende hand….. (als ik het weer eens niet voor elkaar krijg om de vuilniszakken naar de hoek van de straat te krijgen bijvoorbeeld). Een beetje in de watten worden gelegd….. Een lekkere massage van de nek bijvoorbeeld op slechte dagen……Of iemand , die heerlijk voor me kookt….. En wel binnen mijn dieet !!!!!!! Ook ik verdien respect…….

BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS BLOEMEN, KLEURIGE BLOEMEN, COLORED FLOWERS

bloemen-blauwe-vaas