Heks en haar nieuwe zesennegentigjarige vriend ontmoeten elkaar alweer. Deze keer hangt meneer zijn mondharmonica in de wilgen. En trekt hij vervolgens een berk omver. Zeventien keer om precies te zijn. Ik doe het hem niet na.

Hawk-Eye!’ schreeuwt Heks vorige week zondag door het Leidse Hout naar de oude man met de rijst met krentenhond in de verte. Het is m’n nieuwbakken hondenuitlaatvriend. Vorige week werd hij 96, maar Heks was te laat op zijn feestje. ‘Ik had mijn thuiszorg tot drie uur, ik kon pas daarna. En toen was jij alweer gevlogen…..’ ik zoen hem op beide wangen en diep een cadeautje op uit mijn fietstas. 

‘Oh, eh, wat leuk,’ verbouwereerd pakt Hawk het pakje aan, ‘Het was niet echt druk hoor, een paar vrienden, meer niet. Jammer dat je het net gemist hebt…’ We wandelen door het prachtige edoch blubberige winterbos. Opgewekt keuvelt Hawk over zijn feestje.

De honden rennen achter elkaar aan. Ze kunnen het prima met elkaar vinden. We kuieren langs het grote veld. ‘Ik ben je naam vergeten, ‘ bekent mijn nieuwe vriend. Hij baalt er overduidelijk van, ‘Ik loop al de hele weg te prakkiseren wat het ook alweer was….’ Snel fris ik zijn geheugen op.

‘Heks, kom mee, ik ga je iets laten zien,’ Hawk beent voor me uit naar een uithoek van het Hout. ‘Ik doe altijd oefeningen hier, eerst trek ik dit boompje omver,’ Hij gaat met zijn volle gewicht aan een jonge berk hangen. Met ijzeren discipline vouwt hij de onwillige stam in een bocht richting grond. Ondertussen telt hij zijn verrichtingen. ‘1,2,3,4…… ik doe er altijd zeventien,’ snel kijkt hij opzij of ik het allemaal wel volg, ‘en 15, 16, 17.’

‘Zo, dan ga ik me nu opdrukken,’ opgewekt schuifelt Hawk naar het metalen toegangshek aan de kant van Oegstgeest. Het geval is slechts een meter hoog. Een soort sluis bedoeld om fietsers te ontmoedigen om het park in te gaan. Mijn bejaarde maatje zet zijn handen op de ijzeren reling en laat zijn lijf richting hek dalen.

‘1,2,3…’ snel checkt hij of ik nog bewonderend toekijk, ‘6, 7, … hier doe ik er ook zeventien, 13,14,15,’ hij puft niet eens. Zo. Zeventien. Zijn dagelijkse oefening zit er weer op. We wandelen een stukje verder tot het punt waar onze wegen scheiden.

rollatorrace

‘Kom een keertje koffie bij me drinken,’ stelt hij tenslotte voor, ‘Ik woon vlak bij het Groene Kerkje, ken je dat?’ Heks kent het. Een prachtig lief huisje Gods helemaal aan de rand van Oegstgeest. Ik zet zijn telefoonnummer in mijn mobiel en Hawk leert mijn telefoonnummer uit zijn hoofd.

Dezelfde avond belt hij me om te checken of hij het goed heeft onthouden. Ik ben helaas te moe om te praten. ‘Laten we aan het eind van de week iets afspreken. Ik kan mijn week nog niet overzien, we bellen nog, OK?’

Donderdagavond overleggen we telefonisch. ‘Ik zou morgenmiddag kunnen, maar wel pas om een uurtje of half 4,’ zeg ik. ‘Als ik me haast red ik het wel, ik moet in Noordwijkerhout competitie spelen,’ Hawk tennist nog steeds. Ongelofelijk toch? ‘Zaterdag kan ook. Ik moet dan eerst naar de fysiotherapeut. Maar daarna heb ik alle tijd…..’

We besluiten af te spreken in het Theehuis van het Leidse Hout. Dan kunnen we direct de hondjes uitlaten. Heks heeft zin in haar afspraakje. Hawk is gewoon een geweldig leuke man. Hij heeft al mondharmonica voor me gespeeld en voor me gezongen. Ook heeft hij zich al behoorlijk uitgesloofd met zich opdrukken en bomen omver trekken. Waar vind je dat nog, zo’n superman? Het is niet van deze tijd!

Honderdjarige pakt goud op de sprint….

Drieluik deel 3; Dhrupad. Mijn muziek en mijn feestje en dat dan elke maand een hele dag!

Dhrupad les, Marianne Svazek

Raga Bhairav. Wat zijn de mogelijkheden

 

Dhrupad les, Marianne Svazek

Tellen

Dhrupad les, Marianne Svazek

Ritmes. In woorden gevat….

 

Dhrupad les, Marianne Svazek

Luisteren! Marianne zingt het voor

Dhrupad les, Marianne Svazek

Malkauns, de Alaap met z’n onzinwoordjes

 

Dhrupad les, Marianne Svazek

Tellen! Let op haar vingertje

Een voorbeeld gezongen door onze juf

Dhrupad les, Marianne Svazek

Malkaus, de compositie

 

Nathanael van Zuylen speelt op de Pakawaj

Nathanael van Zuylen speelt op de Pakawaj

Heks drijft tent uit, zakt door haar enige stoel en wordt gestoken door een wesp op de koop toe. Een dagje zingen met Anna Majchrzak maakt alles weer goed!

20130808-192021.jpg
Ons optreden gisterenavond was een groot succes. Heks is de bovenste octaaf van haar stem kwijtgeraakt door vermoeidheid en weersomstandigheden, dus ik zing al twee dagen bas, maar dat mag de pret niet drukken. Ik geniet van het samen zingen. Met veel plezier zong ik dan ook mijn zeer eenvoudige partij: bom, bom, kuleh!

20130808-192546.jpg
We werden begeleidt op conga door een medecursist met op haar hoofd een hoedje uit mijn uitgebreide collectie! Leuk! Het stond haar fantastisch! Daarna zijn Tromvrouw en Heks de ‘kroeg’ ingedoken. Heerlijk gedanst en gesjanst. ‘Goh,’ zei mijn vriendin, toen we weer richting tent zwabberden, ‘ Jij krijgt echt heel veel aandacht van mannen….’ Dat weet Heks al jaren. Vooralsnog heeft het echter weinig relationele consequenties gehad. Op een bindingsangstig verschrikt konijn na, hier en daar. Heks geeft ook veel aandacht. Aan al haar partners, niet alleen de mannelijke variant.
20130808-192603.jpg
In mijn tent was het een klamme ellendige toestand. Ondanks dat sliep ik redelijk, volledig uitgeput natuurlijk. Vanmorgen zakte ik door mijn enige stoel. Daarna werd ik geprikt door een wesp. De dag begon weer goed. Ik voelde dan ook weinig voor keihard werken met de Belgische juf aan een ingewikkeld lied met een uitvoering vanavond. In plaats daarvan ben ik lekker een dagje stemoefeningen, ademtechnieken en ingetogen zang gaan volgen bij Anna Majchrzak. En daar heb ik geen spijt van!

20130808-195549.jpg
Op haar eigen rustige wijze heeft deze frêle verschijning ons in die ene dag heel veel bijgebracht. Af en toe kregen we de slappe lach van de oefeningen.

20130808-200502.jpg
Snuivend door je neus zingen bijvoorbeeld. Of met je kont omlaag en je stuit naar voren zingen. Zie je het voor je? Wat me echt aansprak was gemeen heksig zingen, heerlijk om anderen mijn geluid te horen maken! Er zijn wel een paar kwartjes gevallen bij dit Heksje.
Deze heerlijke dag hebben we afgesloten met het gezamelijk zingen van ingetogen religieuze liederen. Vierstemmig of in canon.

20130808-193734.jpg
Mijn tent is weer opgedroogd, ik heb het water tussen het grondzeil en het plastic weggooifolie min of meer opgedweild. Morgen is er weer regen voorspeld, dus het was water naar de zee dragen deze actie.
Vanavond ga ik weer naar het theater, Tromvrouw treedt op, ik ga haar aanmoedigen! Daarna gaan we weer uit hier op het terrein. Heerlijk! Daar knapt een mens van op…..

20130808-203407.jpg

Superzangdag stembevrijding in ‘De Roos met Jan-Hendrik Veenkamp!!!! En Pippi heeft weeën!

met haar dikke buik

Afwisselend dweilt ze languit over de houten vloer

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is zover. Pippi heeft weeën. Onrustig probeert ze onder kasten en in nisjes te kruipen. Uiteindelijk sluit ik me met haar op in mijn slaapkamer. Daar staat een prachtige werpkist klaar met schone lakens en een kruik. Ook liggen er handdoeken, een gesteriliseerd schaartje en een injectiespuit onder handbereik. Laatste om eventueel slijm op te zuigen, als er iets mis gaat. Of kittenmelk te geven, mocht het dat kleine moedertje in spé niet lukken…

De geboorte van Pippi was een drama. Dat gaat nu echt niet weer gebeuren! Nummer van de dierenarts onder handbereik. En nu maar wachten. Endeloos masseer ik haar nekje en dikke buik. Ze is ongelofelijk aanhankelijk voor haar doen. Dit poesje is een echte eigenheimer. Dat kun je wel zien aan haar snoetje.

de gangkast lijkt haar ook wel wat...

In haar prachtige werpkist

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag ben ik toch gewoon lekker gaan zingen in Amsterdam. Frogs nam de honneurs waar. Hij heeft het varkentje opgehaald en teruggebracht en uitgebreid telefonisch verslag gedaan. Niks aan de hand. Maar toen ik vanmiddag thuis kwam, zag ik na een half uurtje een eerste rilling over haar flanken trekken. Eten had ze geen belangstelling meer voor. Het feest was begonnen.

heks houdt van bloemen

Jan-Hendrik heeft weer een prachtig boeket neergezet

en neemt ons mee in baan om aarde

Jan-Hendrik slaat zijn vleugel-s- uit

ontbreekt nooit

Altaar

Onze zangdag was een feest der stembevrijdende momenten. Om tien uur vanmorgen waren de twaalf deelnemers al aanwezig in ‘De Roos’ in Amsterdam. Een aantal ken ik van de Leergang Stembevrijding, zingen in ‘de Roos’ of Koor Amor. Er zijn ook nieuwe gezichten. Op onnavolgbare wijze weet Jan-Hendrik er in no time een groep van te smeden. Na de warming up is het ijs helemaal gebroken….

zodat je niet uit je pannetje gaat

Maar eerst goed gronden

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vol overgave stort iedereen zich in de oefeningen en het zingen. ’s Middags is er ruimte om individueel voor de groep je eigen lied te zingen. Doodeng natuurlijk. Maar iedereen gaat ervoor. Op geheel eigen wijze. Heks ging uit varen in een botervlootje bijvoorbeeld. Niet iedereen heeft woorden nodig om stem te geven aan wat vanbinnen leeft….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Morgen heb ik gelukkig geen programma. Het kan wel eens een latertje worden vannacht.  Afwisselend gaat Pippi languit op de houten vloer liggen met haar buik in de lucht en een air van ‘laat me met rust’ om dan weer mijn aandacht te vragen voor een buikwrijfsessie in de werpkist. Spannend hoor. Hopelijk gaat het allemaal helemaal goed verlopen….

ik ook, kom maar op

De schat is er klaar voor