‘Ik ga geen zelfmoord plegen, hoor, Heks,’ placht Ernst altijd te zeggen, als hij weer eens tijdens een bezoekje een half uur lang somber ‘Why does it always rain on me?’ voor zich uit had zitten zingen. ‘Je komt dan terug als kip in een legbatterij. Voor straf.’ En dan schaterend: ‘En daar heb ik geen zin in…..’

‘Hoe vaak ben je intussen al als kip geïncarneerd, Ernstje?’ vraag ik me met enige regelmaat af. Want ja, ook als iemand zegt dat nooit te zullen doen zegt dat niks. 

Onlangs kijk ik naar de documentaire over Joost Zwagerman. Niet omdat ik nu een groot fan van hem was. Ik rol er min of meer in. Het programma pakt me. Het onderwerp grijpt me bij de strot: Suïcide.

Helaas heb ik ook een paar mensen aan dit fenomeen verloren. Zelfdoding. Zelfmoord vind ik een accurater woord. Het dekt de lading beter. Maar dat is persoonlijk. Het geweld waarmee mijn dierbaren zich van het leven beroofden heeft voor altijd dit stempel op deze daad van onmacht gedrukt.

Euthanasie? Geen probleem. Uitzichtloos lijden kan toch niet de bedoeling zijn. Maar ja. Wie bepaalt dan wat uitzichtloos is? Heks zelf wilde in het jaar na haar auto-ongeluk maar wat graag de pijp uit op die manier, maar ik kon natuurlijk geen arts waar ook ter wereld vinden, die mijn lijden uitzichtloos genoeg vond.

Mijn algehele conditie, toch al niet om over naar huis te schrijven, kelderde na het ongeluk dermate achteruit dat ik de wanhoop nabij was. LDN had ik nog niet ontdekt. Ik lag het jaar na het ongeval kotsend van de whiplash en rillend van allerlei bezoekende virussen het grootste deel van mijn tijd in bed te rotten. 

De omgeving had niets in de gaten natuurlijk. Zoals altijd. Ach, die Heks, met haar zeurziekte. Dat wijf heeft ook altijd wat te mekkeren. Heeft ze weer een auto in haar nek gekregen. Een BMW. Total loss. Het zal wel.

‘Oh, dat is toch verzekeringswerk,’ brulboeide iemand uit de familie bars, toen ik paniekerig naar mijn ouderlijk huis belde. Hij vergat natuurlijk om te vragen of ikzelf misschien ook in de kreukels lag. En dan nog: Wat kreukels meer of minder maakt bij zo’n hopeloos figuur ook niet uit.

Dat vond de verzekering van de tegenpartij ook. Het was absoluut hun schuld en mijn werkzame leven hield toen echt definitief op, maar ik mankeerde al van alles voor het ongeluk, dus ze keerden nauwelijks uit. Na vier jaar procederen kreeg ik een wassen neus. Daar heb je niks aan als whiplashpatiënt.

Bovendien: Ik heb al een neus: Mijn prachtige grote heksenhaak!

Dus Heks wilde wel dat het eens een keertje afgelopen was met haar eenzame gestumper tussen de schuifdeuren. Temeer daar genezen van mijn kwaal er ook niet echt in zit. Wat dat betreft kun je nog beter AIDS hebben tegenwoordig. Daar bestaat intussen medicatie voor.

De laatste maanden roep ik bij het opstaan als eerste dat ik helemaal klaar ben met het leven. ‘Ik wil dood,’ zeg ik strontchagrijnig, ‘Nee, nee, nee, God, ik meen het niet hoor,’ eindig ik dan halfslachtig. Stel je voor.

Straks komt er opeens een bliksemschicht uit een stapelwolk hier boven de stad. Grijpt de hand Gods hoogstpersoonlijk in. Kijk, dat is dan weer niet de bedoeling.

Want Heks hangt enorm aan het leven. Dat is het idiote. Ik wil er vanaf zijn, van mijn eenzame gekloot op deze aardkloot. Maar als puntje bij paaltje komt wil ik vooral leven.

Ooit lag ik te sterven op een operatietafel. 4,5 liter bloed werd uit mijn buikholte gevist: Dat ik het overleefd heb mag een godswonder heten

Een hele dag had ik in mezelf leeg liggen bloeden, terwijl niemand van het verplegend personeel me serieus nam. Heks met haar zeurziekte zeker weer. Ik zag de engelen al om mijn bed staan en om de haverklap piepte ik uit mijn kruin mijn lichaam uit. 

Maar oh, wat was ik blij dat ik het had overleefd. Met mijn laatste restjes bewustzijn bleef ik aan mijn lijf hangen. Ik kan me de operatie herinneren, het geschreeuw, de paniek, de herrie, zo bang was ik om dood te gaan. En ik ben op zich totaal niet bang voor de dood. Kun je nagaan…….

Lust om te leven is iets dat we allemaal cadeau krijgen bij onze geboorte. Overlevers zijn we vaak. We ploeteren door de meest afschuwelijke jeugd heen, trouwen dientengevolge een hopeloze partner, krijgen vreselijke moeilijke kutkinderen en/of een afschuwelijke schoonfamilie…….

Of moeten vluchten, lijden honger……. worden gediscrimineerd……. Maar we overleven het.

Of we worden ziek zoals ik. En leven nauwelijks waarneembaar in de kantlijn. Als een aantekening bij ons echte verhaal. We hobbelen maar door, maar waarheen? En waarvoor?

‘Ik ben ervan overtuigd dat hij  het in een opwelling gedaan heeft,’ zegt een vriend van Joost Zwagerman achteraf. De man was volstrekt geobsedeerd door het fenomeen zelfmoord. Mensen om hem heen vielen ook nog eens bij bosjes door de hand aan zichzelf te slaan.

Heks denkt dat suïcide besmettelijk is. Als een gevaarlijke ziekte. Mijn stabiele evenwichtige oom hing zichzelf plotseling op, niemand kon het verklaren. Wel had hij tien jaar eerder zijn goede vriend en buurman hangend aan een touwtje gevonden. Soms hoor je dat ouders het doen en later ook weer hun kinderen.

Heks heeft op dit moment ook een aantal mensen in haar directe omgeving, die met dit onderwerp stoeien. Vreselijk natuurlijk. Ik ken de implicaties van zo’n daad. Hoe het de omgeving jarenlang met allerlei ellende opzadelt. Hoe het een heksenschaduw over alle betrokkenen werpt.

Maar anderen? Je dierbaren? Wat het voor hen betekent? Daar is iemand dan echt al lang niet meer mee bezig…….

‘Het komt door het niet verbonden zijn,’ een vriendin van Heks zat zwaar in de put. Ze overwoog serieus op de bodem aangeland om op te geven, maar krabbelt er nu toch weer uit. ‘Verbonden zijn met anderen is toch zo belangrijk!’

Inderdaad is het ook bij mij eenzaamheid wat me vaak opbreekt.  Als ik helemaal onder de streep raak met mijn zijkziekte. Als het ene na het andere virus mijn systeem overhoop gooit. Als ik alles uit mijn handen laat vallen. Kapot ook nog. Als ik van alles kwijt raak. Fietssleutels, vuilnispas, rijbewijs, bril, Tens-apparaat…… Ik doe maar een recente greep.

Het is die verdomde eenzaamheid, waardoor ik geen zin meer heb om te leven. Het is het alleen zijn, dat me kapot maakt. Het ontbreken van een vangnet. Het steeds meer wegvallen van mijn sociale netwerk. 

Vroeger stak ik al mijn beschikbare energie in het onderhouden van allerlei contacten, maar dat lukt niet meer. En eerlijk gezegd is dat maar beter ook. Want je laatste greintje energie stoppen in de mensen om je heen om maar een netwerk te hebben heeft in mijn geval niet gewerkt.

Sinds ik geen grote verjaardagsfeesten meer geef, of hele uitgebreide kerstdiners,  gezellige nieuwjaarsborrels, feestelijke etentjes voor neven en nichten en wat ik al niet deed tot een paar jaar geleden…… sinds ik dat allemaal niet meer doe is mijn sociale cirkel geëlimineerd tot een handvol trouwe vrienden.

Die allemaal druk zijn met hun eigen leven. Dat is nu eenmaal zo.

Zondagochtend belt Kras. Ze is me net voor. ‘Gaan we poppen?’ brul ik enthousiast in de hoorn. ‘Ja, ja,’ hikt mijn vriendin, ‘Ik kom over een goed uur naar je toe op mijn scootmobiel. Komt dat uit?’

De eerste bijeenkomt van onze Pop -Up-Sangha is een feit. ‘Ofwel de PUS-Sangha,’ giebelen we bij het afscheid. We hebben dan heerlijk een half uur gemediteerd, een kwartiertje darmen (Dharma) gedeeld en ook nog een kop soep gegeten op de koop toe.

Interbeing is zo belangrijk. Maar zelfs in Plumvillage heeft er wel eens een monnik zichzelf van het leven beroofd. Ook daar lukt het niet iedereen altijd om verbonden te blijven. De gemeenschap was er destijds kapot van. 

‘Ik wil dood,’ roep ik vanmorgen gezellig bij het opstaan. Ik ben snotverkouden, in feite ben ik al half dood. ‘Nee, nee,  Godin, ik meen er niks van. Maar ik heb wel de balen van die enorme griepaanval van de laatste tijd. Ik ben godbetert al weer vier maanden bezig……’

Ik wil juist leven. Echt leven, met alles erop en eraan. Dus dingen doen en mensen zien. En laat dat nu allemaal heel erg lastig zijn als je ME hebt.

Travis: ‘Why does it always rain on me?

Kijktip: Hollandse Zaken – Het taboe op zelfdoding

Impressie van de snel veranderende wereld van de Heks. Eén van haar babypoesjes verlaat het nest. Het is even doorbijten.

bouqetreeks is vrouwenporno

Tassen vol vrouwenporno

Het is vreemd. Ik leef in een andere wereld dan twee weken geleden. Alsof ik op een lange reis ben geweest. Een soort uitgedijde tijd, als een enorm veld tussen deze Heks en die van een paar weken terug. Maar degene, die op reis is geweest is Frogs. Hij is onderweg naar huis. Vanavond gaan we natuurlijk uitgebreid bijpraten! Heerlijk! Heks is blij, dat haar maatje terug komt, maar Ysbrandt is straks door het dolle, dat kan ik je verzekeren.

geile bouquetreeks plaatjes

De lezeressen zijn vaak hoog opgeleid

Vanmorgen kijk ik een beetje TV, want ik lig knock out. Ik zie een programma over het verband tussen vet en suikerrijk voedsel en Alzheimer. Naast het veroorzaken van diabetes is een ongevoeligheid voor insuline ook verantwoordelijk voor het ontstaan van een soort plak op je hersencellen. En deze kun je niet wegpoetsen met een borsteltje!

Ja, rare wereld. Massaal eten we ons naar de vergetelheid, behalve Heks dan, want die mag dat allemaal niet. Over een kleine twintig jaar zitten we met een enorme boterblubberberg baggervette mensen, die nergens meer van weten…. Van alle leeftijden overigens, want deze effecten kunnen al op jonge leeftijd optreden.

bouqetreeks flauwekul

Oh nee, goh,

De ontmoeting met mijn eerste lief heeft veel herinneringen opgeroepen. Ik woonde destijds in een enorm huis met elf meiden. Staart kwam dagelijks over de vloer. Een aantal huizen verder was een vreemd winkeltje. Een dame van middelbare leeftijd, stokoud in onze optiek toen, verkocht bouquetreeksboekjes. Twintig voor een tientje. En je kon ze ook weer omwisselen!

bouquetreeks

Tja, dit is toch wel typerend, de ideale vrouw is een hulpeloos kind!

Heks en haar huisgenoten schaften om de beurt een hele tas vol aan en deze werden dan door het huis verspreid en weer geruild. Stapels van die vrouwenpornoboekjes heb ik toen gelezen. Samen met Staart. Ook hij was volledig gebiologeerd door het vreemde wereldbeeld, dat in de boekjes werd gepresenteerd. We lazen elkaar passages voor en lagen helemaal in een deuk.

bouquetreeks

Trots en arrogantie worden gezien als goede eigenschappen

Maagden die kloppende mannelijkheid tegen hun dij voelen, toebehorend aan een man met een sardonische glimlach…. De dames zijn stuk voor stuk onnozel onschuldig, de mannen doorgewinterde rokkenjagers, die als spijtoptant opeens toch willen trouwen. Met de onnozele maagd nog wel.

De boodschap, die in deze boekjes verborgen zit is afschuwelijk. Maar het wordt overgoten met een saus van dingen, die de prinsesje in ons vrouwen graag horen. Dat is wat mij betreft de enige verklaring van het succes van dit soort lectuur. Aan het eind van de boekjes leven ze lang en gelukkig.

Maar in het werkelijke leven begint de ellende dan pas goed. Zoals het krijgen van kinderen bijvoorbeeld. Hartstikke leuk hoor, maar dodelijk vermoeiend. En de dood in de pot voor de sardonische glimlach en de onnozele maagd. En een zware wissel op de gemiddelde realistische relatie….

bouquetreeks

Wat klopt daar tegen mijn rug?

Heks heeft geen kinderen, maar wel twee jonge poesjes. Omdat het toch wel wat te gortig wordt al die kattenbakken verschonen en omdat ik bang ben een TV programma op mijn dak te krijgen en omdat ik nu eenmaal geen acht katten tegelijk kan knuffelen ga ik afscheid nemen van één van mijn baby’s. Verschrikkelijk. Straks ga ik haar wegbrengen naar haar nieuwe tehuis.

header bouquet

overweldigd willen de onnozele maagdelijke prinsesjes worden

Ze krijgt het beste vrouwtje van de wereld op heks na dan…. Joy heeft me indertijd enorm geholpen in mijn zoektocht naar Ferguut. We zijn steeds contact blijven houden en nu gaat één van de kleintjes bij haar wonen!

bouquetreeks

Een Arabische prins, ik kan je uit ervaring verzekeren: Hopeloos!

In Mexico gooit de Popocatepetl roet in het eten, in Duitsland rijdt Frogs in zijn nieuwe bolide huiswaarts. De wereld wordt massaal dement door het eten van zoetigheid en vet. We baseren onze relaties op idiote voorbeelden en lulkoekverhalen. Ook een soort zoetigheid en vet. En het leidt ook tot het verweken van het verstand…. En vanmiddag gaat het kleine meisjepoesje naar haar nieuwe baasje. Snik. Ze zit nu nog mijn voeten hardhandig aan te vallen. Korte impressie van de snel veranderende wereld van de Heks….

bouquetreeks

Het is en blijft een gevecht, respect is vaak ver te zoeken

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

op een theeplantage

Koloniaal verleden

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN VAN TANNEKE,

WAT DROEVIG OM AFSCHEID TE NEMEN VAN ONZE GELIEFDE MOEDER, SCHOONMOEDER, OMA EN VRIENDIN. WE HADDEN HAAR GRAAG NOG LANG IN ONS MIDDEN GEHAD.

IK KEN TANNEKE PAS 7 JAAR, SINDS IK MET MIJN HONDJE DAGELIJKS LANGS HAAR HUIS LIEP. BEERTJE ZAT DAN FANATIEK IN HET RAAMKOZIJN TE BLAFFEN EN WIJ ZWAAIDEN NAAR ELKAAR. AL SNEL STONDEN WE NAAR ELKAAR TE GEBAREN EN OP EEN GOEDE DAG NODIGDE ZE ME AL GEBAREND UIT OP DE KOFFIE.

naar jeugd

Eeuwig heimwee

VANAF DIE DAG WAS HET “AAN” . TUSSEN ONS WAS SPRAKE VAN EEN GROTE HERKENNING: IK EEN HUIS VOL KIKKERS, TANNEKE’S HUIS WAS AFGELADEN MET OLIFANTEN. GEKSCHEREND NOEMDE IK HAAR ALTIJD HEKSJE, OMDAT ZE MET PLANTEN EN DIEREN SPRAK. EN OVERLEDEN DIERBAREN. TWEE HEKSJES ONDER ELKAAR DUS….

stille kracht alom

Mysterieus landschap

VAAK VERTELDE ZE VERHALEN OVER VROEGER, HAAR JEUGD IN DE GORDEL VAN SMARAGD KWAM REGELMATIG TER SPRAKE. ZIJ IS NOG ECHT OP EEN OUDERWETSE THEEPLANTAGE OPGEGROEID! HAAR BELEVENISSEN STAMDEN UIT EEN ANDER TIJDPERK. ZE ILLUSTREERDE HAAR VERTELLINGEN MET DE AFBEELDINGEN VAN VOOROUDERS AAN DE MUUR.

doorspekt met magie

Rijke culturele geschiedenis

ONDANKS HAAR KOLONIALE JEUGD ONTWIKKELDE ZE ZICH TOT EEN VRIJGEVOCHTEN TANTE. MET HAAR GELIEFDE MAN HOKTE ZE OP EEN WOONBOOT IN DEN HAAG! EN DAT IN DIE TIJD! ZE HAD 18 KATTEN EN DAT VOND HAAR MAN ALLEMAAL GOED. EEN HELE GOEIE MAN VERZEKERDE ZE MIJ.

dit had har vast heel mooi gestaan

Tanneke hield van dansen

LATER ZIJN ZE WEL GETROUWD, TOEN ER KINDERTJES KWAMEN. ZE WAREN ZO ARM, ER WAS GEEN GELD VOOR EEN TROUWFOTO. JAREN LATER KWAM VIA EEN VREEMDE OMWEG TOCH EEN FOTO VAN HUN HUWELIJK NAAR HEN TOE. EEN HEEL ONWAARSCHIJNLIJK VERHAAL, EEN ECHT WONDERTJE. DIT SOORT KLEINE WONDEREN KONDEN TANNEKE IN VERRUKKING BRENGEN. HAAR LEVEN ZAT ER VOL MEE.

vertellen hun verhaal

Wajanpoppen

IK HEB HAAR NOOIT IN HAAR KRACHTIGE JAREN GEKEND, TOEN IK HAAR ONTMOETTE WAS ZE AL BROOS EN BREEKBAAR. MAAR DAT WILLETJE ZAT ER NOG STEEDS IN, TOT HET LAATST! ZO GING ZE ALTIJD NAAR HAAR BUURMAN, EEN GEPENSIONEERDE KAPPER. HIJ KAPT ALLE DAMES IN HET HOF TOT VOLLE TEVREDENHEID MET PRACHTIGE KRULLENKAPSELS. TANNEKE WILDE DAT NIET. ZE HIELD TEGEN ALLE LOKALE MODEREGELS IN VOET BIJ STUK EN BEHIELD HAAR STEILE EIGEN STIJL. SOMS ZAT IK HAAR TE PLAGEN: NEEM TOCH OOK EEN LEUKE PERMANENT! MAAR NEE, HAAR HAAR NIET GEZIEN….

liet ze op haar negende levensjaar achter zich

Haar vaderland

OP TWEEDE KERSTDAG BRUNCHTEN WE ALTIJD SAMEN OP FEESTELIJKE WIJZE. VROEGER KWAM ZE DAN BIJ MIJ ONDER MIJN ENORME BOOM ZITTEN. DE LAATSTE JAREN LUKTE HET HAAR NIET MEER OM DE TRAP TE BEKLIMMEN. DUS VERHUISDEN WE DE FESTIVITEITEN NAAR HAAR POPPENPANNEKOEKENHUISJE, DE HELE KEUKENTAFEL STOND DAN VOL LEKKERE DINGETJES, WE GAVEN ELKAAR EEN CADEAUTJE EN GENOTEN VAN HET HEERLIJKE SAMENZIJN. HET IS NOG MAAR ZO KORT GELEDEN, DAT ZE ME OP KWARTELEITJES UITSTUURDE VOOR DE KERSTBRUNCH…..

en geliefd landschap

Beeldschoon

HET WAS EEN DAME, DIE WIST WAT ZE WILDE EN OOK HOE ZE HET WILDE. HET MOET ERG FRUSTREREND ZIJN GEWEEST, DAT ZE ZO AFHANKELIJK WAS. HET LAATSTE JAAR WAS PITTIG WAT DAT BETREFT. ZE VIEL EN SCHEURDE EEN PEES, ZE WERD OOK NOG EEN KEER IN HET ZIEKENHUIS OPGENOMEN. MAAR ELKE KEER KRABBELDE ZE WEER OVEREIND. MET EEN IJZEREN DISCIPLINE WIST ZE ZICHZELF WEER MOBIEL TE KRIJGEN. TOEN HAAR THUISZORG IN NOVEMBER WERD GEHALVEERD WERD HET WEL ERG MOEILIJK VOOR HAAR OM ZICH ZELFSTANDIG TE REDDEN. HET WERD HAAR VAN OVERHEIDSWEGE BIJNA ONMOGELIJK GEMAAKT.

overal aanwezig

Geliefde olifant

ZE WILDE 93 WORDEN, DAT HEEFT ZE NIET GERED HELAAS. WEL IS ZE OP 9/3 GESTORVEN, ZE HIELD ZICH TOCH MIN OF MEER AAN HAAR EIGEN VOORSPELLING. ALS IK LANGS HAAR HUISJE FIETS NU IS HET LEEG ACHTER HET RAAM. GEEN VRIENDINNETJE, DAT BLIJ NAAR ME LACHT EN ZWAAIT. GEEN GEBARENTAAL DOOR HET VENSTER. GEEN ONVERWACHTE KOPJES KOFFIE. DAT IS VOORBIJ.

aan andere tijden

Herinnering

ELKE WINTER KOOK IK ZELF MARMELADE. MIJN GROOTSTE AFNEMER WAS TANNEKE. IK HEB DE SINAASAPPELS EN BERGAMOT AL IN DE KOELKAST KLAARLIGGEN. HELAAS KAN IK MIJN GROOTSTE FAN GEEN POTJE MEER BRENGEN.  IK ZAL MIJN LIEVE VRIENDIN HEEL ERG MISSEN EN MET MIJ VELEN. ZE WAS VOOR ONS EEN HELE BIJZONDERE EN DIERBARE REISGENOOT IN DIT LEVEN. ZIJ IS AL AANGEMEERD IN HAAR EINDSTATION…WIJ MOETEN NOG EEN STUKJE ZONDER HAAR.

is favoriet

Wajang olifant

BOVENAAN DE KAART STOND DE TEKST: DE DODEN ZIJN DE ONZICHTBAREN, MAAR NIET DE AFWEZIGEN. DAT VOND IK HEEL TREFFEND. EN ZO OP TANNEKE VAN TOEPASSING. IK REKEN ER DAN OOK OP, DAT ZE NOG VAAK GEZELLIG EVENTJES KOMT RONDSPOKEN. MAAR VOORAL GUN IK HAAR DANSEN EN SPRINGEN IN HET LICHAAM VAN DE JONGE MEID, DIE ZE VANBINNEN ALTIJD GEBLEVEN IS.

in een nieuw lichaam

Dansend

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

CHEEROKEE WISDOM

The Ancient Indian saying means to live a noble life so that your death will mean as much to your life as your birth did. ChaCha!

dankbaar voor onze tijd samen

twee heksjes