Heerlijke Lamsgehaktballetjes van Ottolenghi klaargemaakt en geserveerd door Cowboy. Heks heeft het veel te druk en is hard toe aan een dagje crashen. Maar daar komt het eventjes niet van…..

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

Maandagavond zit Heks volledig uitgekacheld in de trein naar Leiden. Het is tegen elven. Ik heb bijna een half uur zitten wachten, want de vorige trein heb ik nipt gemist. En daar zit ik nu weer niet bepaald op te wachten….

Eerder vanavond bezoek ik met Cowboy een concert van Han Bennink. Geweldig! Wat een heerlijke muzikant. Hij neemt ons mee in een geheel eigen wereld van ritme. Zelfs de vloer moet eraan geloven. Vol overgave bespeelt hij deze met een paar stokken. ‘Dit is zeker wel heel nieuw voor je?’ Cowboy denkt, dat ik nog nooit moderne muziek heb beluisterd….

Na de pauze volgt er nog een experimenteel ensemble, Trolleybus, maar dat kan ons niet bekoren. Wat een ongelofelijke teringherrie!

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

Omdat Cowboy me twee nachten uit mijn slaap heeft gehouden ga ik nu maar naar huis in plaats van morgenochtend. Goeie hemel. Wat kan die man spoken, als hij niet kan slapen. Ik dacht dat dat mijn privilege was…..

Ik heb al een idioot drukke week achter de rug en de koek is dus behoorlijk op als zaterdag mijn vriendinnetje Tromvrouw komt lunchen met haar bloedmooie dochter. Wat gezellig! We kletsen elkaar de oren van het hoofd, terwijl we ons tegoed doen aan lekkere liflafjes.

Aan het eind van de middag neem ik een trein naar Amsterdam. Al redelijk op mijn tandvlees. Daar is mijn liefje de sterren van de hemel aan het koken. Helaas heeft hij een groot probleem met timing in de keuken. Al kokend bestudeert hij het recept. Ik krijg de indruk, dat hij het voor het eerst echt ziet, al heeft hij wel alle ingrediënten in huis.

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

‘Oeps,’ hoor ik hem mopperen. Het vruchtvlees van de geroosterde aubergine moet een kwartier werkeloos in een bak staan. ‘Ik denk om uit te lekken. Probeer het spul maar uit te knijpen!’ adviseer ik. ‘Oh jee, het gehaktmengsel moet een half uur in de koelkast opstijven.’ Het is intussen al een uurtje of negen, hij is al uren aan het kokkerellen. Heks wordt wat licht in het hoofd. Dan krijg ik een lekker kopje pompoensoep. Dat geeft een klein bodempje.

‘Maak anders wat sla,’ moedigt mijn schatje me aan om ook eens een handje te helpen. Heks steekt wel twee handen uit de mouwen: We eten een flink bord salade, terwijl de gehaktballetjes dan eindelijk in de oven staan te braden. Cowboy maakt een sausje van tahin en knipt de kruiden klein. Om een uurtje of elf komt het eten dan toch nog op tafel. En het is de moeite van het wachten absoluut waard. Wat ongelofelijk lekker.

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

‘Het is een recept van Yotam Ottolenghi. Ik heb het uit de krant geknipt.’ Hij laat me een foto zien. ‘Jeetje, wat een lekker ding!’ kwijlt Heks, terwijl ze een blik werpt op een smakelijke foto van de kok. Zijn balletjes zijn werkelijk voortreffelijk!

Zondag gaan we de hele middag met Varkentje op stap. Het is verrukkelijk weer. De zon schijnt. We nemen het restant gehaktballetjes mee, alsmede thee en een miniatuurflesje champagne. Helaas maakt Heks een megaschuiver, als ze haar blafmonster in de kraag vat. Net als hij zich op een skateboard wil storten.

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

Haar rechterbil verandert in een grote blauwe plek. Krakkemikkig kreukel ik nog een stukje verder door het prachtige Amsterdam Noord. Dan gooien we een kleedje in het gras bij een volkstuincomplex en smikkelen van onze lunch.

‘Ik wil niet verder fietsen, Cowboy. Ik ben helemaal beurs. Bovendien heb ik nog wat energie nodig voor vanavond met de Schotten.’ Mijn liefje is natuurlijk nog lang niet moe, maar toch fietsen we even later terug richting stad, waar we ons een uurtje later voegen bij een stel prettig gestoorde Schotten……

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

Het is dus al met al geen wonder, dat ik volledig op mijn tandvlees loop. En krijg ik het nu een beetje rustiger? Voorlopig nog niet. Er staan nog twee etentjes en een verjaardagsfeestje gepland deze week. En een paar repetities met mijn diverse koren………

Met een hoofd vol muziek en een hart vol plezier ga ik naar huis. Wat een heerlijk weekend, ondanks de doorwaakte nachten. Eerst maar eens een nacht goed slapen. Dan zien we wel weer.

lamsgehaktballetjes, Ottolenghi, met granaatappel, peterselie, pistachenoten, tahinsaus

Parende Lepelaars dragen in belangrijke mate bij aan de feestvreugde van 60 jaar Blonde Buurman! Een heerlijk feestje mede dank zij de Smid en zijn vrouw en vogelwerkgroep Cronesteyn.

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

Hier zit een Lepelaar op zijn nest

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaarslepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

 

Blonde Buurman wordt zestig. Zaterdagmiddag geeft hij een feestje in ‘De tuin van de smid‘, een nieuwe horeca onderneming in Polderpark Cronensteyn. ’s Morgens is het koud en bewolkt. Cowboy gaat trimmen en neemt de hond mee, dus Heksje kan rustig opstarten.

Gelukkig maar, want ze heeft een slechte dag. Alles doet zeer en mijn hoofd doet het niet. Maar wat koffie en pijnstillers later komt er schot in de zaak. En na een listige laag make up zie je niets meer van mijn valse start. Het enige, dat ik er nog van merk, is dat ik mijn beoogde jurk niet kan vinden in mijn kledingkast. Dus kies ik foeterend voor een ander exemplaar.

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

De Lepelaar lijkt een beetje op een ooievaar, maar aan het einde van zijn snavel zit een grote Oranje schijf.

Geen slechte keuze blijkt, want de complimenten vliegen om mijn oren die middag. Op het feestje kom ik veel mensen tegen uit de tijd, zo’n dertig jaar geleden, dat ik verkering had met deze buurman.  ‘Je bent niets veranderd, Heks, zelfs niet ouder geworden, hoe doe je dat?’ vraagt een voormalig schoonzusje.

Dat is het mysterieuze bij mijn lijf: Hoe krakkemikkig ik ook in elkaar steek, je ziet er niets van. De jaren lijken ogenschijnlijk weinig vat op me te hebben, terwijl ik in feite op mijn zesentwintigste al bejaard was. Qua mogelijkheden en energie dan.

nijlganzennijlgansfuut met jongen op rugfuut met jong op rug

 

Als ik met Cowboy arriveer is het feestje al in volle gang. We worden getrakteerd op koffie en taart. Vanzelfsprekend ga ik er van uit, dat er geen gebakje binnen mijn mogelijkheden is, maar niets is minder waar. Er staan twee verrukkelijke muffins op me te wachten. Glutenvrij en lactosevrij. Fantastisch. Hier word ik toch zo blij van!

De gehele middag kun je instromen in een excursie door dit bijzondere park. Vogeltjes kijken natuurlijk, de grote passie van Blonde Buurman. Mensen van Vogelwerkgroep Cronesteyn leiden ons rond. Als eerste gaan we kijken naar de broedende Lepelaars. De ene zit op het nest en de andere houdt ons in de gaten. Wat een indrukwekkende dieren. Kijk toch eens wat een maffe snavels ze hebben. Geweldig.

Afbeelding 5FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'

mensen op feestje, vrouw met hoed

 

‘Ik heb ze zien paren’, vertelt Frogs later. Hij wel. We zijn allemaal jaloers. Blonde Buurman heeft in al die jaren observatie nog nooit de voortplanting van zijn oogappeltjes te zien gekregen. ‘Het is niet eerlijk!’ roept hij verontwaardigd…..

Na de excursie klets ik bij met mensen uit een ver verleden. Maar ook nagenoeg de gehele OB is aanwezig. En True en Trueman. Ik ontdek zelfs een huidige buurman en buurvrouw, die ik hier nooit had verwacht. Hij blijkt een verwoed vogelaar! Het is beregezellig.

Afbeelding 7FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'lachende vrouwOLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Ontzettend leuk om de ouders van Blonde B weer te zien. En zijn broers en zusters. We hebben heel wat uitgespookt vroeger. Dat was voornamelijk in de tijd voordat ik ziek werd. Mijn laatste goeie jaren…..

De gehele middag is de hemel strakblauw. We zitten uit de wind in de zon. Na een paar uur wordt er een geweldige maaltijd geserveerd door de smid en zijn vrouw. Ik blijk hen te kennen uit mijn horecaverleden. We zijn collega’s geweest. En de broer van de smid is een vriend van Heks. De wereld is weer klein vandaag.

Als ik hen complimenteer met hun goede zorgen binnen mijn dieet, blijken ze alles te weten van dit soort ellende: Kinderen me coeliakie. Dat verklaart de hoge standaard van mijn aangepaste maaltijd.

FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'

 

De middag vliegt voorbij. Als het zonnetje achter de bomen zakt, wordt het fris. Tegen die tijd is iedereen aan het afscheid nemen van elkaar. Ik fiets met mijn knappe Koejong naar huis. ‘Wat heb jij een bruine kop gekregen!’ roep ik verrukt. Hij grijnst tevreden. Deze zonaanbidder heeft het prima naar zijn zin gehad tussen mijn vrienden. En hij heeft voor het eerst van zijn leven een Lepelaar gezien. Ik ook trouwens!

FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid', lekker eten