Verslag van vandaag de dag. Vandaag de dag is hard gelag. Een dag niet hard gelachen is een dag niet geleefd. Heks denkt aan iedereen, die het moeilijk heeft. En dat zijn er nogal wat………..

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Uw testuitslag is negatief, dat betekent dat u op het moment dat de test werd afgenomen geen Corona had…’ Heks zit glazig naar het bericht te staren. Nog niet helemaal wakker. Stampende hoofdpijn. Halvezolige buik. Overal spierpijn. Een koortslip van hier tot Tokio. Licht verkouden…..

©Toverheks.com
©Toverheks.com Zelf gebakken Foccacio.

Dus geen Corona, gewoon ME. Zo lastig om die twee uit elkaar te houden. Ik kan me wel elke dag laten testen…

Gek genoeg weet ik niet of ik opgelucht ben of teleurgesteld. Om me heen krijgen nu alle mensen die steeds heel voorzichtig zijn geweest opeens Covid. Rozenhart bijvoorbeeld. Twee dagen nadat ze Heks uitgebreid met van alles heeft zitten helpen hier aan de keukentafel test ze positief.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Zelf gebakken pittig broodje!

Een week later krijg ik een berichtje van mijn onvolprezen fysiotherapeut. Ook hij heeft het virus ergens opgepikt. We hebben tijdens de laatste sessie zo verschrikkelijk en keihard gelachen om alle flauwekul, die we tegen elkaar uitslaan! Geen idee of die mondkapjes daar wel tegen kunnen. Of ons gebulder het virus heeft laten ontsnappen uit zijn Ffp2 gevangenis.

‘Let’s get this over with, je kan het maar gehad hebben….’ is de maatschappelijke teneur. Heks is gewoon een ouwe zeur. Bovendien zijn er dringender zaken om je druk over te maken. Een oorlog bijvoorbeeld. Oorlog bij de buren.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Eerste voorouders, Ask en Embla.

Mensen laten zich van hun beste kant zien. Overal acties voor Oekraïne. Gelukkig maar. Voor zo lang als het duurt vrees ik. Heks heeft sinds de idioterie rondom Covid weinig vertrouwen meer in de lange adem van de fundamentele goedheid van de mens.

Hoe lang gaat het duren voordat mensen gaan roepen dat ze er genoeg van hebben? Dat ze geen zin meer hebben in die oorlog en in al die vluchtelingen? Dat ze recht op dit of dat hebben? Dat de hele oorlog verzonnen is om ons er onder te krijgen? De eerste complottheorieën schijnen al te circuleren.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Ask met de bakkebaard

Maar vooralsnog gaat het goed. Worden vluchtelingen geholpen. Wordt er ingezameld en herverdeeld. Rijden mensen af en aan met hulpgoederen. Zijn er talloze ontroerende privé initiatieven. Vooralsnog. Toch?

Gekke Putain. In zijn eenzame gestoorde universum. Hij wil geschiedenis schrijven. Hij wil serieus genomen worden. De zoveelste megalomane zot, die dood en verderf zaait. En lof oogst van zijn persoonlijke jaknikkers. Hij richt zijn zusterland ten gronde. Zijn eigen land is er niet veel beter aan toe.

©Toverheks.com
©Toverheks.com De borstjes van Embla!

Elke gek heeft zijn gebrek. Maar deze man is knettergek. Helaas krijgen de gekken doorgaans de kaart. Als je over de duivel spreekt, trap je hem op zijn staart.

Heks probeert een beetje in haar eigen bubbel te blijven. Ik heb mijn eigen oorlog op mijn eigen grondgebied. Compleet met met cyberaanvallen. Zaterdag belt mijn oudste neef. Waarom ik uit de familie-app ben gegaan, die opnieuw is aangemaakt voor familieleden, die uit de reeds bestaande familie-app zijn gegaan. Dit alles vanwege een aankomende familiedag.

Ja, neef, dat zal ik je vertellen…….

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Neef en zijn vrouw zijn perplex. Er is in elke familie wel eens wat, maar in elkaar geslagen worden is wel erg extreem. Dat het door de andere leden van de clan wordt geaccepteerd en getolereerd is zo mogelijk nog extremer. En dat het slachtoffer een ouwe taart is met een spierziekte, die in een scootmobiel rijdt, terwijl de dader zo op het oog aan de anabolen zit, is natuurlijk de limit.

‘Ik begrijp dat je niet durft te komen,’ zegt neef aan het eind van het gesprek. Balen natuurlijk, dat de dader die dag weer gezellig de leuke Pipo gaat lopen uithangen in de familie, compleet met overdreven geschater en verkeerde humor ten koste van, terwijl ik ….. Ik blijf maar weer thuis. Voor de zoveelste keer.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Vandaag voel ik me zo moe en halfzacht. Stampende hoofdpijn, overal spierpijn, een niet te belasten pols en pijnlijke ribben. Ja, die ribben. Dat komt misschien nooit meer goed. We zijn bijna 4 maanden verder en ze staan nog steeds uit het gelid. Ondanks alle martelbehandelingen bij de fysiotherapeut.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Maar Heks vecht zich terug. Terug naar haar eigen grondgebied. Waar mijn clan nooit meer welkom is. Ik ben weer in de leer gegaan bij mijn toverjuf. Een online seidrklas. En ik zit weer op een koor. We zingen Brahms en Mozart. En ik ben begonnen met fysiogym. Spierkracht kweken. Om mijn hypermobiele gewrichten enigszins in de kom te houden. Om mijn actieradius te vergroten.

Want mijn actieradius is gehalveerd sinds de aanval. Dat kan ik zien op mijn gezondheidsapp. Die houdt dat soort dingen nauwkeurig bij. Ei, ei.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Hohoho, Toverheks zit in haar flow. Kabouters bevolken mijn heksenstulpje. Het is zo schoon hier met al die hulpjes. Toverkol roert haar trom: Nieuwe ratels, oude ratels, groot en klein, ratels alom!

‘Jeetje Heks, wat is het hier schoon!’ Steenvrouw loopt bewonderend door mijn stulpje, ‘Er is ook een hele berg spulletjes verdwenen uit die hoek daar. Wat stond er ook alweer? En wat een prachtige bloemen overal!’

‘Ik zit weer in m’n flow,’ verklaar ik mijn opgeruimde huis, ‘En ik heb mijn kristallen in bad gedaan. Ook al zie je het niet direct, je voelt het!’

Mijn vriendin komt eten. Ik heb heerlijk gekookt. Rendang en Sajoer Lodeh. Verse tomatensoep vooraf. ‘Die Sajoer Lodeh is helaas pimpelpaars geworden. Dat komt door die kleurrijke oerwortels uit de bio winkel. Alle groente verandert in rode kool qua kleur als je er zo’n wortel aan toevoegt. Prachtige penen hoor, maar niet in een gemiddeld groentegerecht..

Heks zit inderdaad haar flow. Sinds ik op de Toverheksenschool zit voel ik me veel beter. Ten eerste verveel ik me niet meer de typhus. Een probleem, dat steeds weer de kop opsteekt bij ME patiënten en hun amoebebestaan: Dat eindeloos uitzitten van je kwaal is maar saai allemaal.

Ook resulteert het verkeren onder gelijkgestemden in een geweldig goed humeur. Ik voel me gezien en begrepen. En vice versa. Heks geniet enorm van haar klasgenoten en alles waar ze zich mee bezig houden. De leukste heksenstreken worden op maat geleverd aan wie dat maar wil. Sommige toverkollen maken veel herrie. Anderen zijn opvallend stil!

Vorige week zondag word ik verliefd op een trommel. Nu heb ik al een sjamanentrommel van de markt. Gekocht voor vijfentwintig euro jaren geleden bij een kraam vol Indiase hebbedingetjes. Maar een echte heuse serieuze trommel? Die had ik nog niet.

Wel heb ik mezelf er jaren geleden eentje beloofd. Zelf maken lukt niet meer met die halvezolige armen van me, maar op een goeie dag komt er vast een op mijn pad is mijn overtuiging. Zo is dat.

En nu is het dan zover: Mijn toverjuf zwaait met een kleine knalrode trom en ik ben om. ‘Deze drum is te koop, probeer em gerust uit. Ik hoor het wel als iemand geïnteresseerd is….’

Heks probeert em uit. Ik zie dat andere dames vervolgens ook lustig op mijn nieuwe trommel roffelen. Wat denk ik nu? Mijn trommel? Benauwd kijk ik toe hoe iemand wel heel veel plezier heeft met de rode trom……..

Als ‘ie voor me bestemd is, draaien de zaken wel om……..

En inderdaad: Ik ga met de trommel naar huis. Mijn auto zit helemaal vol. Mijn oude drum. Een serie ratels. De nieuwe trommel. Een edelhert…… Ik pas er nog net bij!

Thuisgekomen staat het hert me al op te wachten. Midden in de woonkamer. Vlak bij de verzameling klankschalen en gongs. Zijn enorme gewei schuurt tegen de schemerlamp.

Ik plaats de knalrode trommel achter het hert. Moest rood zijn. Heb een vriend ooit gek gezeurd om een trommel met rode rand, die hij meenam van een reisje naar Marokko……

’s Nachts zit ik heel zachtjes te roffelen: De bovenbuurman is al naar bed. Een elektrisch stroompje loopt van de trommel naar mijn hart en vice versa. Ik glijdt moeiteloos mijn innerlijk landschap in. Waar de Sangha schapen berenklauw grazen. Waar de uit Belgisch Blauw gehouwen Zwarte Madonna woont.

Met het hert aan mijn zijde glijdt ik door mijn landschapsruimte/tijd. Naar de laatste avond in Plumvillage. Het volle maan feest. De hartsoetra gezongen door monniken en nonnen. Mijn moeders spirit, niet gehinderd door haar ontluisterende ziekte, genietend naast me in het hoge gras……..

Een paar dagen later stuurt mijn personal shopper in andere dimensie me naar de kringloop om de hoek. Aldaar ligt iets op me te wachten wordt me verteld. Ik moet eventjes zoeken en in dat proces klimt er een hele kabouterfamilie in mijn tas, maar dan vind ik een kwast van hertenhaar met op de zilveren speld een afbeelding van een edelhert!

 

‘Die kwasten zie je wel bij jagersverenigingen in Duitsland. Vaak zijn ze van everzwijn, maar soms ook van hertenhaar,’ weet mijn juf te vertellen. Online zie ik her en der bosjes hertenhaar te koop, die er ongeveer hetzelfde uit zien…..

Met de kwast kan ik nog zachter trommelen in de nacht. Nachtuil als ik ben.

Een paar dagen later struikel ik op de zaterdagse warenmarkt ongeveer over een zachte handgemaakte doek met hertenprint. In de aanbieding natuurlijk….. Perfect om mijn trommel in te wikkelen. Samen met een kaboutertas, die hier al jaren ligt te slingeren is mijn trommeloutfit compleet.

Ik word sowieso op mijn wenken bediend momenteel. Heb ik gordijnringen nodig voor sjamanistisch werk? In de kringloop ligt een setje antieke exemplaren. Dertien stuks. Alle soorten en maten. Voor drie euro. Achter slot en grendel, als betrof het een grote schat!

En dat is ook zo.

Gisterenmorgen ligt er een oude sleutelhanger op de grond. Op eigen houtje uit de sleutelkast gekropen en door het huis geslopen. Vreemd. Gek genoeg is de bijbehorende sleutel verdwenen. Zo’n exemplaar, dat je zelden gebruikt. Van een vergeten deur, waar intussen al lang een ander slot op zit.

Heks heeft eigenlijk nog nooit echt goed naar de sleutelhanger gekeken. Het is een piepklein samba-balletje. Echt minuscuul. Als ik er mee heen en weer beweeg begint het zachtjes geluid te geven. Huh? Het is me werkelijk nooit opgevallen, dat het een werkzaam balletje is. Een piepklein rateltje. Perfect om altijd bij je te hebben! Ik klik em direct aan mijn grote sleutelbos.

Heks zit in haar flow. Alles is in beweging. Tussendoor lig ik helemaal voor Pampus uit te rusten van al die activiteit. Want flow of niet: Ik moet niet overdrijven. Zuinig zijn met de beperkte energie, dus vliegen binnen de lijntjes. Maar wel op mijn bezemsteel!