Opera: Armide, een prachtige vrouw legt het af tegen plicht, oorlog en geweld. Haat en wraak als typisch vrouwelijke eigenschapen. Moord en doodslag is prima, als het maar een goed christelijk doel dient.

Unknown-33 Unknown-34

Donderdagavond half zeven: Heks scheurt op haar vouwfiets naar het station. Mist een trein. Eet patat in de volgende trein. Die gaat steeds langzamer rijden. Zal ze nog op tijd komen voor de opera? Het gaat over een soortgenoot, Armide, een heks.

Unknown-39 images-135

Een half uur later kart ze over allerlei grachtjes, net op tijd arriveert ze bij het muziektheater. Tien minuten later begint het spektakel. Tijdens het eerste gedeelte overvalt me een intense vermoeidheid, de muziek voert me naar verre oorden. Knikkebollend kom ik langzaam in het stuk……

Unknown-35 Unknown-36images-138 images-137

Opeens ben ik glashelder, hoor alles, zie alles, beleef het helemaal mee. Mijn borstkas schuift open als een harmonica en de prachtige muziek vervult mijn ziel…..

russian-ballet-pavlova-and-nijinsky-in-pavillon-d-armide-1907 armide2Armide-Uncle

Tegelijkertijd verbaas ik me over het verhaal, de context. Goh, het gaat over een prachtige sterke vrouw, een heks, maar zij vertegenwoordigt wel allemaal hel en verdoemenis. En de tegenpool, de christelijke krijger met zijn plicht, moord en doodslag in zijn vaandel, is juist de goede partij. Wonderlijk bijverschijnsel van het patriarchaat, dit libretto…….

images-133 images-134

Ik zou wel eens een Armide willen schrijven, misschien een project voor het Dikkertje Tromkoor. Ik zal mijn buurman en koorgenoot eens uit zijn winterslaap schudden en voorstellen een muzikaal weerwoord te bieden aan dit gedachtengoed. In principe dan. Tijdens een vrijge-stelle-avond….. ( Zijn vrouw heet Stella)

Unknown-38 Unknown-37images-136images-142allegorial-scene

De wereld is klein en mijn hart is groot, GROOTS EN MEESLEPEND LEVEN OP EEN POSTZEGEL…

zonnend tegen de muur bij de dokter

Winterjasmijn

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De wereld is klein. Dat is natuurlijk een rare uitspraak, gezien de hoeveelheid mensen op deze aardbol alleen al. Toch verbaast het mij altijd, hoe dichtbij wildvreemden vaak zijn in mijn sociale netwerk. Er wordt wel beweerd, dat we allemaal via 6 tussenstappen met elkaar verbonden zijn. Ons kent ons….Tel daar dan nog eens bij op, dat we uit allemaal deeltjes bestaan, die op grote afstand met andere deeltjes zijn verstrengeld en de schepping is 1 groot ademend  lichaam. : Het lichaam van god/godin….

LATER OP HET IJS MERK IK HET VERSCHIL!!!

EVEN DE SCHAATSEN SLIJPEN

wat gebeurt daar?

ThayThay wil zijn nagels slijpen…

Vanmiddag was ik weer op de Vogelplas te vinden. Schaatsen! Ik heb het helemaal ontdekt daar. Het is zo goed te verenigen met Ysbrandts belangen. Het is ook nog heel dichtbij. En helemaal een andere poolwereld tegelijkertijd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

helaas pakt het niet op de foto

Heks met glitterbol op hoofd

in haar ogen

Alleen heks zelf heeft schittering…

Bij de koek en zopie werd mijn hoofddeksel enthousiast becommentarieerd door een vrolijke dame die zelf een rode puntmuts op haar hoofd had. Ik zie er een beetje uit als een kerstversiering met die glinstermuts op mijn kop. In dit hoofddeksel zijn oneindig veel strass steentjes verwerkt, dus het schittert als een discobal daar boven op mijn heksenhoofd.

Helaas is het niet te fotograferen. De lady in red deed een verwoede poging, maar het mocht niet baten. ik maakte een paar mooie foto’s van deze prachtige moeder met haar zoon. Ze waren heerlijk een middag samen aan het schaatsen en genieten. Wat een bofferd is die jongen, met zo’n moeder. Ik schaatste vroeger met mijn vader. Sporadisch, maar het is voorgekomen. En ik vond het geweldig!

Mijn vader was een beest op noren. Soms reden we de polder in en vertelde hij me verhalen uit de oorlog. Hoe hij daar als jongen met zijn broer palen van het luchtafweergeschut afzaagde om daarmee de kachel te stoken in de oorlog. En hoe ze bijna gepakt werden…Althans, dat dachten ze. Urenlang zaten ze ademloos in de oorverdovende stilte. Soms een krakende tak…

en bang...

maanverlichtte nacht in donker bos

Totdat ze ontdekten, dat het de buurman was. Met zijn lading gestolen hout. Net zo bang als de broers. Mijn pa vertelde hoe ze het hout op een groenteschuit laadden en stilletjes naar zijn grootvader op de Morsweg roeiden. Daar  bedekten ze de buit met mest uit opa’s konijnenhokken. Dan moesten ze nog onder de spoorbrug doorvaren. Daarop stond de vijand.’Wat hebben jullie daar?’ Alle zenuwvezels strak: ‘Konijnenmest….”

kan gaan en staan waar ik wil

Gelukkig heb ik Ysbrandt

Hij kon ook heel mooi ijsdansen, dat zie je tegenwoordig nauwelijks meer in het wild. Daarmee heeft hij mijn moeder bij het eerste afspraakje op het ijs verleid. Gelukkig voor hem was het een strenge winter, zo kon hij toeslaan…… Zij kon totaal niet schaatsen en ze viel voortdurend. Hij ving haar dan riddelijk op en deed daar zo zijn voordeel mee….

Het is dus genetisch, dat geschaats…

met besneeuwde genen

Diepe genetische schaatscode…

Toen ik de vrouw, lady in red, uitnodigde voor mijn blog, begon ze over de blog van iemand die ik goed ken! Zo grappig toch weer dat ons ken ons. Onze kleine wereld.

Iedereen is moe en rozig, zelfs het landschap

Avond valt

Morgen ben ik uitgenodigd op het eten bij X. Ook weer een duidelijk geval van kleine wereld. X en ik hebben dezelfde thuiszorg. Twee keer per week gaat ze na mij linea recta naar hem. Ik had dus al regelmatig iets over hem gehoord. En opeens blijkt het de buurman te zijn van goede vrienden! En we hebben plotseling een eetclub…..

De wereld is klein en wonderlijk….

Groots en meeslepend leven op een postzegel…

bordje gevaarlijk ijs is ook moe omgevallen

Welterusten
Alles zwijgt