In memoriam Thich Nhat Hanh. Midden in wat misschien wel het begin is van de derde wereldoorlog wil ik mijn leraar gedenken. Deze voorvechter van vrede. Deze wijze zachte man. Onze geliefde Thay.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Upper Hamlet

Een maand geleden alweer kom ik online bijeen met mijn Maudgalyayanafamilie. Gedurende anderhalf uur praten we bij, mediteren we en wisselen we uit. Het is een internationale familie. Met leden uit alle windstreken. Vandaag zijn we samen met met een echtpaar in Israël, een dame in Brazilië, een vrouw in de Verenigde Staten….. En een Hollandse Heks. De tijd vliegt voorbij!

©Toverheks.com
©Toverheks.com Lower Hamlet

Oh, wat heerlijk om elkaar eventjes te zien! We kennen elkaar uit Plumvillage, waar we 4 jaar geleden onder de bezielende leiding van zuster Orchidee de Maudgalyayanafamilie vormden. Onze zuster, mijn geliefde vriendin, is helaas niet meer onder ons. Maar haar familie is sterker dan ooit.

Pal na de bijeenkomst krijg ik een mailtje van Hopla. ‘Kijk Heks, dit zag ik net op Facebook. Thich Nhat Hanh is zojuist overleden.’

©Toverheks.com
©Toverheks.com Geboren in Plumvillage Avalokiteshvara ofwel Aafje

Ik ga direct naar het bericht en ontdek dat mijn leermeester op zaterdag 22 januari is gestorven. ‘Huh,’ denkt Heks glazig, ‘Het is toch pas 21 januari? Wat gaan we nu krijgen?’ Dan dringt het tot mijn versufte hersens door, dat het in Vietnam natuurlijk al zaterdagochtend is. Lekker bijdehand Heks.

©Toverheks.com
©Toverheks.com en broer ThayThay

Dan volgt een week van rouw. Elke dag zijn er allerlei rituelen rondom de dood van onze leraar. Hele nachten blijft Heks op om alles middels een livestream bij te wonen. Hoe vredig Thay ligt opgebaard. Hoe Thay in zijn kist wordt gestopt. Hoe er eindeloos voor hem gezongen wordt overal ter wereld. En gemediteerd. Hoe hij uiteindelijk met een hartverwarmende 5 uur durende ceremonie wordt gecremeerd in het bijzijn van zijn volgelingen.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heks heeft veel aan Thay te danken. Ik ben ooit naar hem toe gereisd om hem een vraag te stellen. Ik ben als beeldschone veertigjarige verkracht door een stinkende puistige twintigjarige, nadat het rotjong iets in mijn drankje had gegooid.

Heks kreeg door die drugs een ongeluk, waarbij haar kaak uit de kom geraakte. Die kaak is anderhalve dag later door mijn tandarts weer in de kom terug gezet. Ik ervaar van dat ongeluk nog steeds dagelijks de pijnlijke nasleep.

©Toverheks.com
©Toverheks.com No mud no lotus, mijn favoriete tekst van Thay

Ik raakte door de Rohypnol uiteindelijk volledig van de wereld en toen vond die jongen het een goed idee om zich aan me te vergrijpen.

Ik kwam bij, terwijl hij overdwars op me gelegen ingespannen bezig was. Er was geen enkel voorspel voorafgegaan aan zijn armzalige geprik. Gezoend hebben we bijvoorbeeld niet, want dat kon niet met die kaak. Ik was ook buiten bewustzijn natuurlijk. Door de drugs. Er was echt geen enkele reden of aanleiding voor de klootzak om zijn droplul in mij te parkeren.

Maar hij was het wel van plan geweest. Hij had het immers gedegen voorbereid. Met een pilletje in mijn drankje.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Mijn toenmalige sociale omgeving stelde de ellendeling in het gelijk. De veertigjarige Heks zou een oud geil wijf zijn, die wel zin had in een veel jonger lelijk puisterig groen blaadje. De politie vervolgde hem niet, omdat ik geen getuige had van de verkrachting. Hij had wel toegegeven tegen hen, dat hij seks met me had gehad overigens. Zonder mijn toestemming.

Jarenlang kon ik niet slapen van deze geschiedenis. De klootzak vergeven was uitgesloten. Temeer omdat hij me stalkte. Het pestventje had totaal geen spijt van zijn minne actie.

Integendeel. Hij vond het ook maar een ranzige geschiedenis, omdat ik tot zijn grote schrik 40 bleek te zijn. Toch wel een erg oude verovering om over op te scheppen tegen zijn vrienden. Dat hij seks had gehad met een soort omaatje? Daar had hij eventje niet op gerekend.

©Toverheks.com hartsoetra tijdens laatste avond in 2018

Tijdens een lezing van Thich Nhat Hanh in Den Haag was er gelegenheid om vragen aan hem te stellen. Heks had wel een vraag. Een brandende…. Helaas kwam ik niet aan de beurt.

Ik reed dus helemaal naar de Dordogne om Thay te vragen hoe ik in godsnaam deze malloot kon vergeven. Zodat ik weer zou kunnen slapen. Zodat er weer wat rust zou komen in mijn getormenteerde kop. Na een paar weken in Plumvillage lukte het me om daadwerkelijk die vraag te stellen tijdens een sessie van ‘Question and Answer’.

Gek genoeg is het niet zijn antwoord op mijn vraag geweest, dat mijn leven heeft veranderd. Dat was zijn antwoord op de vraag van iemand anders…..

©Toverheks.com
©Toverheks.com Bloemschikles aan de nonnetjes in 2009

‘Ik heb een fijn leven, ik heb lieve ouders, een geweldige baan, fijne vrienden….. Maar ik heb geen man en daarom ben ik erg ongelukkig,’ vertelde een jonge meid uit Nieuw Zeeland aan Thay. Ze leed onder het gemis van een partner. Dat maakte haar hele leven waardeloos……

Maar dat is toch nergens voor nodig! ‘When you can generate love and understanding, everybody is your partner,’ antwoordde Thay haar.

En dat antwoord sloeg een half jaar later bij me in als een bom.

Ik was toen al lang weer thuis en zat in mijn aantekeningen te bladeren. Thay’s advies om zoals Samantabhadra een ‘bodhisattva of great action’ te worden, om te voorkomen dat anderen zou overkomen wat mij was gebeurd, was intussen al uitgedraaid op een debacle.

©Toverheks.com
©Toverheks.com High Tea in 2018

Mijn poging om een mishandeld nichtje te helpen kwam me te staan op allerlei sancties van familieleden. Het nichtje keerde zich tegen me. Op familiefeesten nam ze me flink te grazen. Ze maakte me ten overstaan van mijn geliefde neefjes en nichtjes uit voor oud geil wijf bijvoorbeeld. Die het met jonge jongetjes aanlegde. Dit meisje van 14! Hoe kwam ze er bij? Heeft iemand haar op dit idee gebracht? Iemand, die op de hoogte was van mijn geschiedenis met de verkrachter? Pijnlijk!

De mishandelde partij was boos, kwaad, nijdig op mij! Heks kreeg de wind van voren. Alsof ik degene was, die zich had misdragen……

Toen kwam ik de woorden van Thay tegen over hoe iedereen je partner is. Als je liefde en begrip kunt genereren. Jarenlang oefende ik dit elke dag. Iedereen, ook de grootst mogelijke idioten, leende ik een luisterend oor. Ik was echt in staat om zo ongeveer van iedereen te houden.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Zwanen voor Thay

Tot ik een narcistische geliefde kreeg. De zoveelste overigens. Die me alle hoeken van de kamer liet zien met zijn hopeloze gedrag. Die me belazerde tot op het bot. Op de koop toe.

Tot ik daarnaast ongeveer tegelijkertijd inzicht kreeg in allerlei discutabele praktijken van mijn clan, ook rijkelijk gevuld met lieden, die lijden aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Vanaf dat moment lukte het niet meer. Van iedereen houden. Alle mensen als mijn partner zien. Om niemand heen kunnen.

Ach Thay. Jou lukte dat wel. Jij kon alle mensen zien in het licht van je hart. En toch was je geen watje. Geen zacht gekookt ei. Met je gitzwarte gisse oogjes keek je dwars door me heen. Keek je dwars door iedereen heen!

Jij zou zelfs naar zo’n gestoorde gek als Poetin kunnen luisteren. Jij zou in je grote warme hart liefde voor de man kunnen genereren……. Mij lukt dat niet. Ik vind Putain een lul. Een engerd. Een griezelige gevaarlijke gek.

©Toverheks.com
©Toverheks.com Heks met haar geliefde zuster Orchidee

‘Practise, practise, practise….,’ zei je altijd, als mensen naar de bekende weg vroegen. Als we een gemakkelijke instant oplossing wilden voor onze triviale problemen. En het is waar. Oefening baart kunst. Ik zal zitten op mijn kussentje en de aarde aanraken.

De nacht dat Thay overlijdt loop ik naar mijn woonkamer om kaarsen en wierook aan te steken. Thay is nog maar net dood. Zijn laatste adem hangt nog in de lucht. En dan valt hij mijn hart binnen. Overweldigend en overtuigend. Ik sta stokstijf stil midden in de woonkamer. Ik raak in een hele diepe trance. Ik hoor de hartsoetra door me heen scanderen…..

‘Vorm is leegte, leegte is vorm…’ zingt het, terwijl ik in het landschap van mijn hart beland. Daar is het vol. Veel vorm. De Zwarte Madonna, de Yggdrasil, de hut van Freyr, een pyramide, de rivier, de bron……. en wat al niet?

Dan is het leeg. Totale rust, niets……

Dan is er weer volop vorm, iets….

Dan weer leegte….

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Mijn hart pulseert op het ritme van de soetra. De diepste betekenis openbaart zich aan me. Ik voel Thay’s continuationbody in me landen. Hij is zo levend in me aanwezig. Ik raak vervuld van zo’n diepe vreugde.

Vrede voor jou, Thay, lieve leraar. Waar je ook bent. In mijn hart, in mijn voetafdruk, In de thee, die ik drink……In mijn luisterend oor. In alle harten, in alle voetstappen. In alle thee, die we drinken. In onze luisterende oren.

Generate love and understanding. Iedereen is onze partner. Peace is every step. Dat moeten we heel goed in onze oren knopen in dit explosieve tijdgewricht…….

©Toverheks.com
©Toverheks.com Thay’s Stupa met de tekst: I am not here!

Hartsoetra
Het Inzicht dat Ons naar de Andere Oever brengt

Avalokiteśvara,
diepgaand mediterend
met het inzicht dat ons naar de andere oever brengt, ontdekte plotseling
dat alle vijf skandhas op gelijke wijze leeg zijn.
Door dit inzicht overwon hij al het lijden.

Bel 1x

Luister Śāriputra,
dit lichaam is leegte,
leegte is dit lichaam.
Dit lichaam is niet anders dan leegte.
Leegte is niet anders dan dit lichaam.
Dit geldt ook voor gevoelens, waarnemingen, mentale formaties en bewustzijn.

Bel 1x

Luister Śāriputra,
alle verschijnselen worden gekenmerkt door leegte; hun ware natuur is geen geboorte, geen dood, geen zijn, geen niet-zijn;
ze zijn rein, noch onrein,
en nemen toe noch af.

Daarom zijn lichaam, gevoelens, waarnemingen, mentale formaties en bewustzijn
leeg van een afzonderlijk zelf.

Ook de achttien werelden van verschijnselen:

de zes zintuigen, de zes zintuigobjecten en de zes bewustzijnen zijn leeg van een afzonderlijk zelf.

Ook de twaalf schakels van onderling afhankelijk ontstaan en hun einde
zijn leeg van een afzonderlijk zelf.

Lijden, de oorzaken van lijden,
het einde van lijden, het pad,
inzicht en realisatie
zijn leeg van een afzonderlijk zelf.
Wie dit kan zien hoeft niets meer te bereiken.

Bodhisattva’s die oefenen met het inzicht dat ons naar de andere oever brengt kennen geen belemmeringen in hun geest.
Vrij van belemmeringen kennen zij geen angst,
vernietigen zij alle verkeerde waarnemingen

en realiseren volmaakt Nirvāna.

Door de beoefening van het inzicht dat ons naar de andere oever brengt, kunnen alle Boeddha’s in het verleden, heden en de toekomst, authentieke en volmaakte verlichting bereiken.

Bel 1x

Weet daarom Śāriputra,
dat het inzicht dat ons naar de andere oever brengt een grootse mantra is,
de meest verhelderende mantra,
de hoogste mantra,
de ongeëvenaarde mantra,
de ware wijsheid die in staat is
aan alle vormen van lijden een einde te maken.

Laten we daarom het inzicht dat ons naar de andere oever brengt eren en deze mantra verkondigen:

“Gate, gate, pāragate, pārasaṃgate, bodhi svāhā!” “Gate, gate, pāragate, pārasaṃgate, bodhi svāhā!”

“Gate, gate, pāragate, pārasaṃgate, bodhi svāhā!” Bel 2x

Laatste versie Thich Nhat Hanh (2014) en br. Phap Xa 2015 (Nederlandse vertaling)

Inspirerende vrouwen 2, Beth Hart. Heks kijkt tot diep in de kerstnacht met 1 oog naar een documentaire over deze bijzondere vrouw. Als ze echter ‘God take it easy on me, I break easily,…, I will trust you, I will let you hurt me carefully’ gaat zingen met haar rauwe loepzuivere stemgeluid ben ik weer klaarwakker. En instant fan. Dat nummer is tevens mijn lievelingslied vanaf nu.

Vandaag hoef ik niets. Ik moet nergens heen. Alle behandelaars zijn met vakantie. Mijn vrienden liggen massaal uit te buiken van allerlei woeste kerstdiners. Mijn familie is weet ik waar wat aan het doen. Waarschijnlijk aan het werk, want ledigheid is des duivels oorkussen in mijn clan.

Geen wonder, dat ze mijn ziekte totaal niet zien zitten: Ik voer al jaren helemaal niets uit. En als ik al eens iets uitvoer, dan lig ik vervolgens maandenlang voor Pampus. Zelfs vakanties vieren is doorgaans te hoog gegrepen voor dit heksje. Maar leg dat maar eens uit aan mensen, die altijd alleen maar aan het werk zijn. Ook op feestdagen.

Een loser ben ik. Al jaren. Geen wonder dus dat ik altijd overal een mooi verhaal van maak. Op familiefeesten beweerde ik bijvoorbeeld, nog jaren nadat ik ziek was geworden, druk met mijn studie bezig te zijn. Terwijl ik alleen maar in bed lag te rotten…..

Ik stond nog wel als student in geschreven overigens. Ik wilde ook wel studeren. Soms lukte het me zelfs om een college te volgen. Maar het overgrote deel van de tijd lag ik eenzaam in mijn studentenkamertje te creperen. Zonder geld, want ik had geen beurs en kon door die onbegrepen kloteziekte ook niet meer bijverdienen met allerlei kutbaantjes. Zoals de jaren daarvoor.

Na jarenlang doodziek te zijn geweest knapte Heks een beetje op. Voor ik het wist ging ik aan het werk natuurlijk. In het familiebedrijf. Ideetje van mijn moeder.

Twee keer twee uur in de week. Woensdag en donderdagmiddag. Een dag ertussen om uit te rusten zou beter zijn geweest, maar dat kon dan weer niet.

Ik sleepte me er met zoveel moeite heen, dat ik wel eens te laat kwam. Daar werd hoog aan getild. Dan werden mij eens goed de oren gewassen door deze of gene. Als ik te ziek was om te werken haalde ik het op een andere dag in. Vanzelfsprekend.

Laag zelfbeeld en je een loser voelen blijkt als een epidemie door bepaalde takken van de familie te woekeren merk ik als ik weer eens wat familie spreek. Heks is niet de enige minkukel. Gelukkig krijgen de nieuwe misbaksels wel alle steun van hun omgeving om hun ontspoorde leventje weer op de rit te krijgen. In plaats van hun vermeende tekortkomingen er nog eens extra goed in te wrijven.

‘Heks, je bent de oorzaak van alle ellende in ons gezin. Je moet maar naar een tehuis. We hebben alle informatie opgevraagd,’ hoorde ik als veertienjarige van mijn opvoeders, toen ik in de Jelgersmakliniek poliklinisch zat af te kicken van de valium.

Die had ik mezelf natuurlijk niet voorgeschreven. Maar blijkbaar was het niet genoeg, dat ik rondliep als een zombie. Ik moest helemaal wegwezen. Over ultieme afwijzing gesproken.

Ik wilde niet weg, ondanks dat mijn vader me regelmatig verrot sloeg. Nadat mijn moeder me uitleverde. Je hangt nu eenmaal aan alles wat bekend is als kind. Liever verraden en lens geslagen door een familieleden dan opgroeien tussen wildvreemden.

‘Heks, jij bent zo labiel. Je bent mijn meest getalenteerde kind, maar je doet er helemaal niets mee,’ placht mijn moeder het stokje over te nemen, nadat mijn vader er niet meer was. Ik had toen al in ernstige mate ME. Ik wilde heel graag van alles doen met mijn talenten, maar de energie ontbrak. En ik was strontziek. Nooit een compliment, dat ik me zo goed staande hield met mijn ziekte.

Tot slot heeft ze ultieme wraak genomen op de verloren dochter. Vijf jaar geleden kwam ik achter allemaal ellendige financiële zaken, die ze stiekempjes heeft zitten regelen achter mijn rug om.

Er zijn mensen, die menen, dat al haar misselijkmakende manipulaties bedoeld zijn om me te helpen. Maar ik weet toch zelf wel of ik ergens mee geholpen word of gestraft? Helaas kan ik er nooit meer iets over zeggen tegen die vrouw, ze was toen ik overal achter kwam al niet meer aanspreekbaar door die verrekte Alzheimer. Tegenwoordig rent ze heel hard weg als ze me ziet. Alsof ik haar weet ik wat misdaan heb…….

Ik heb haar juist jaren gedragen! In die moeilijke tijd, nadat mijn vader overleed. Ik was haar steun en toeverlaat. Meermalen ben ik met haar op reis gegaan. Thailand, Mexico. Allemaal op eigen kosten, ze mocht zogezegd met me mee. Er zijn nogal wat mensen, die denken, dat ze die reisjes voor me betaalde.

Niet dus. Geeft niks. Studie ook zelf betaald. Daarvan wordt ook vaak gedacht dat mijn ouders dat betaald hebben. Ik heb wel 5000 euro van hen geleend. En die moet ik twee keer terugbetalen. Een rente van 100% notabene!!!!!! Ik had het nog beter bij een woekeraar kunnen lenen.

Mijn zwaar demente moeder is de eerste afbetaalregeling van vijftien jaar geleden helemaal vergeten, dus toen iemand haar onlangs vroeg of ik het had terugbetaald meende zij van niet. En dan geloof je haar natuurlijk en niet Heks. De financiële man die deze vereffening der schuld destijds voor me heeft geregeld lijdt ook plotseling aan een soort tijdelijke Alzheimer. En zijn hierbij betrokken vrouw ook. Heel apart.

Een leven kan raar gaan. En wat heb je er aan? Ik worstel al jaren met een karrenvracht woede, een rijstebrijberg venijn, geen doorkomen aan. Het doorkruist intussen wie ik ben. Soms herken ik mezelf niet meer. Wie is die vreemde verlepte vrouw, die me mistroostig aanstaart in de spiegel?

Ik ontdek iets belangrijks. Ik ontdek eindelijk na 58 jaar wat er mis met me is. Ik heb een ernstige hechtingsstoornis. ‘Jeetje,’ realiseer ik me, als ik de diverse vormen van deze problematiek bestudeer, ‘Mijn eerste liefje had er ook last van. Alleen had hij een andere vorm. De variant, waarbij je ziekelijk jaloers wordt……’

‘Wat een ongelukkige samenloop van omstandigheden, want het was zo’n leuke vent. Ik ben juist zo onveilig gehecht, dat ik niemand meer echt dichtbij laat komen. Ik doe altijd het liefst alles zelf. Alleen. Autonoom. Ik wil van niemand afhankelijk zijn en al zeker niet van een man. Dat zat er al heel vroeg in.’

‘Dus jaloerse typjes met hun controledwang doen het niet goed bij Heks. Zelfs God, hoe liefdevol en eeuwig ook, kan de tering krijgen wat dat betreft. Je weet maar nooit wat er weer tegenover komt te staan. Moet ik zieltjes gaan lopen winnen voor die patriarchale toko ofzo. Laat maar. Ik zorg voor mezelf.’

Eerste kerstdag luister ik een heleboel keer naar het prachtige lied van Beth Hart. In de kerstnacht heb ik een documentaire over haar gezien. Half slapend. Totdat dit liedje kwam, ik was direct klaarwakker. Ze zingt mijn leven.

Ze drukt in dit lied precies uit hoe ik me voel momenteel. En waar ik zo’n behoefte aan heb. En ook mijn angsten verwoordt zij perfect met haar hese machtige stemgeluid.

Ik luister en luister. Allemaal verschillende versies passeren de revue. In eentje daarvan zit ze in een rokerige tent morsig en fors achter haar piano. Mensen kletsen erdoorheen, het is een amateuropname. Zo te zien is het in een hele slechte periode van haar leven.

Beth Hart is ook ziek, net als Heks. Ik heb wel eens ten onrechte de diagnose bipolair gekregen, nadat een behandelaar me bijna de dood in had gejaagd met een stevige dosis Prozac. ME patiënten kunnen niet tegen dit soort middelen. Ik werd er uiterst suïcidaal van in elk geval. ‘Ja, daar raken we mensen op kwijt,’ was de legendarisch laconieke reactie van de man die de gewraakte pillen voorschreef. Het kon hem dan ook echt geen zak schelen, dat ik me van kant wilde maken door die troep.

Beth is gelukkig in de liefde! Ze heeft een hele lieve man….

‘Je hebt geen ME,’ probeerde hij zijn gelijk te halen. Hij zag me toen voor de tweede keer. Hij kende me al bijna tien minuten! ‘Je bent bipolair. Ik ga je uppers en downers geven…’ Nog grabbelend naar zijn receptenboek maakte hij zich snel uit de voeten, toen Heks begon te dreigen met een proces. Dat is het voordeel van een goeie rechtsbijstandverzekering: Je kunt je enigszins verweren tegen zulke griezels.

Beth Hart is bipolair. Maar het duurde eindeloos lang voordat die diagnose werd gesteld. Tot die tijd behielp ze zich met zelf gekozen uppers en downers. Van de zwaar verslavende soort. Vanaf jonge leeftijd ook. Dat ze heel wat tijd in rehab heeft doorgebracht is dan ook geen wonder.

Wel bewonderenswaardig. Want ik geef het je te doen. Zo’n ziekte accepteren. Afkicken van middelen, die je erdoorheen hebben gesleept. Je leven inrichten op je aandoening. Beth kan bijvoorbeeld niet heel veel optreden of toeren. Ze moet zichzelf echt in acht nemen.

Heks is helemaal dol geworden op deze vrouw. Instant fan. Volgend jaar ga ik naar haar concert heb ik besloten. Ik moet wel een annuleringsverzekering afsluiten, want ja, ik weet natuurlijk niet of ik dan een enigszins goeie dag heb. Andersom geldt dat ook. Als alles meezit gaat het gebeuren. En dat is goed genoeg.

  Beth Hart – Take It Easy On Me

God bless this, God bless that
God I miss you now
All the people left when the blue sky crashed
And I can’t do this alone
I am scared to change and to stay the same
When I’m calling out your name

 

Take it easy on me
I will trust you I will let you
Hurt me carefully
Take it easy on me
I break easily and this steal butterfly
Will learn to fly eventually
God take it easy on me

 

When I talk like that
When I tear me apart
When I raise my voice
I break my heart
But if I gave it up, let the wall come down
Would you take my hand, would you show me how
I don’t know my place
I don’t know my own face
Just the lines I can’t erase

 

No I was never one to lean on
Fighting this war against the wind
When I find ground to rest my feet on
I will lay my weapons down

 

Wat is het verschil tussen een dood vogeltje? Deze bezemstelige fladderaar is blij met een mooie mus! Wat ben ik toch weer goed bezig. Rommelblogje over een frommelbestaan.

 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

WordPress heeft een nieuwe editor. Helaas raak ik er telkens tekst door kwijt. Het onding werkt gewoon niet goed. Zo schrijf ik een hele blog over hoe ik om de haverklap van mijn fiets lazer. Een klein stukje blijft bewaard.

“Vrijdagmiddag lazert Heks met fiets en al omver. Pal voor de ingang van een enorme supermarkt. Ik maak een lelijke smakker. Machteloos spartel ik tussen tassen vol boodschappen. Mijn knie krijgt een flinke oplawaai. Er zit zowaar een gat in mijn beste spijkerbroek. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Geen mens kijk op of om. Niemand vertrekt een spier. Ongeïnteresseerd koekeloeren ze verder op hun debiele telefoon. Of er nog ergens iets gebeurt. Maar deze gevallen Heks, spartelend voor hun neus op het plaveisel, valt hen totaal niet op. Ik maak derhalve genoeg geluid. Intussen.

‘Kutklotetyphusfiets,’ scheld ik op die verrekte vouwfiets met hoge instap. Vandaag willen de benen niet omhoog. Mijn lichaam wil sowieso niet veel ‘Kolereboodscahppen,’ vervloek ik mijn nieuwe aankopen.

En tot slot ‘Loop dan ook niet te trekken, kuthond,’ tegen VikThor. Die inderdaad op funeste wijze door een rare beweging een topzware oververmoeide Heks omver trok. “

De rest is weg. Foetsie. Over hoe ik de tweede keer dat ik van mijn fiets sodemieter van de straat wordt geraapt door drie lieve dames. Over het droevige afscheid van mijn nichtje en blootstelling aan een overdosis familie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Over hoe niemand van mijn clan wist dat ik al dertig jaar ziek ben. Opvallend in een familiestructuur waar belangrijke nieuwtjes binnen een halve dag middels de familietamtam rondgaan. Of interessante nieuwtjes. Of kletspraatjes. Over belangrijke leden.

Heks heeft geen zin om alles nog eens op te schrijven. Wat heb je er aan? Bovendien ben ik mijn eigen gezanik zat. Nou ja, het is geen gezeur. Ik zeg eindelijk eens waar het op staat met mijn gezondheid. In plaats van er een mooi verhaal van te maken.

Een mooi verhaal, Heks? Over je miezerige leventje? Hoe krijg je het voor elkaar? Heb je dan zo’n grote duim?

Ik zal je de methode aan de hand doen. Hoe maak je van een schijtleven een prachtig diepzinnig verhaal?

Ten eerste. Neem een beetje werkelijkheid. Trek er een kwast over. ‘Wat zie je er goed uit,’ is het resultaat. Maakt niet uit hoe je je voelt, als je haar maar goed zit.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vertel iets positiefs, zelfs al kun je nauwelijks bewegen. Het helpt enorm als je af en toe iets leuks doet. Heks maakt tegenwoordig sierraden bijvoorbeeld. Ongeveer een oorbel per maand. Maar toch een leuk verhaal.

Deze toverkol zingt daarnaast in een koor. Als mensen vragen hoe het met me gaat begin ik over dat koor. Over een incidenteel concert, waar ik in mee zing bijvoorbeeld. Lijk ik net een normaal mens.

‘Wat ben je goed bezig,’ zegt de praktijkbegeleidster, nadat ik haar heb vertelt over mijn plannen om Mahjong te leren spelen. In groepsverband. Eerlijk gezegd is het geen haalbare kaart, want het lukt me al nauwelijks om naar het koor te gaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Gek toch, dat behandelaars altijd tegen me zeggen dat ik zo goed bezig ben, als ik ietsiepietsie opknap. Alsof het iets uitmaakt hoe ik bezig ben. Niet dus. Ik ben al dertig jaar goed bezig, maar evenzogoed word ik steeds slechter. ‘

‘En als ik dan weer achteruit ga, vragen de dames en heren behandelaars me hoe dat komt. Ja, weet ik veel. Dat is die kutziekte. Een deel van de pathologie is dat je om de haverklap een lekkere terugval krijgt. Daar is niets tegen te doen.’

Omdat mijn ziekte nog steeds tussen de oren wordt geplaatst, waardoor je voor je het weet als aansteller wordt weggezet, kunnen behandelaars het zich permitteren ongestraft de meest bizarre dingen over je uit te storten. Het valt hen niet eens op dat ze rare dingen roepen. Zelf vinden ze het uitermate zinvol.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Afgelopen week stort ik weer neer met een griepje. Alweer de tiende griepaanval sinds september. Af en toe wat complicaties in de vorm van bronchitis of keelontsteking. Het lijkt een ouderwetse ME winter te worden.

Ik ben sowieso grotendeels mijn stem kwijt. Altijd een teken aan de wand bij ME: Ik ben wel eens vijf jaar mijn stem kwijt geweest…….

Piepend en krakend doe ik pogingen om mijn altpartij mee te zingen op het koor. Na een uur heb ik echt keelpijn. Maar ik wil niet opgeven. Koor is mijn passie.

Gebeurt er dan nooit eens iets leuks, Heks? Jawel hoor, de piepkleine dingen. Gelukkig ben ik kampioen genieten van niks. Ik kan echt blij zijn met een mooie mus. Zelfs al voel ik mezelf een dood vogeltje.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Soap Opera Mania: Zelfs één van mijn mannelijke vrienden kijkt stiekem naar ‘Goede Tijden!’ Maar alleen als Janine in beeld is…….. Dagelijkse dus!

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

Maandagavond is Heks op een heel knus feestje. Terwijl we ons te goed doen aan bubbels met lekkere hapjes, komt het gesprek op ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’. Een geliefde soap, met name onder vriendinnen met puberdochters. “Hahaha, Heks, kijk jij daar naar?’, vraagt een van mijn vrienden meesmuilend.

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik inderdaad graag naar een soap kijk. Een andere weliswaar. Goede Tijden is me een beetje te kinderachtig. Maar ik kan smullen van de intriges in ‘The Bold’.

Deze enorme in hun familiebedrijf gevangen clan levert vermakelijke televisie op. In een razend tempo volgen de meest onwaarschijnlijke ontwikkelingen elkaar op. Tegelijkertijd kun je gerust een jaartje niet kijken zonder iets te missen. Want wezenlijk verandert er weinig. Hetzelfde liedje, een toontje lager of hoger gezongen….. Net het echte leven…….

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

‘Oh’, zegt een van mijn vriendinnen ‘Ik lig vaak lekker te slapen tijdens ‘Goede Tijden’. Samen met mijn jongste dochter. Die komt dan net terug van voetbaltraining. Zo heerlijk. En je hebt nooit het idee, dat je veel hebt gemist!’

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

‘Nou’, vervolgt de eerdergenoemde vriend,’ Ik vind er helemaal niets aan. Behalve als Janine in beeld komt!’ Daar kijken we van op! Het blijkt, dat deze man een groot zwak heeft voor de doorgewinterde soapactrice! ‘Maar die man van haar, Ludo, dat is wel een heel fout figuur!’

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, dramaSOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, dramaSOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

‘In het echt zijn ze getrouwd!’ giebelt mijn vriendin. Want een man met geheime voorliefde voor soapsterren werkt op onze lachspieren. Onze vriend is niet onder de indruk. Volgens hem kan die hopeloze kerel in het werkelijke leven ook niet al te veel voorstellen……

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, dramarigby_watches_soap_operas_by_ozzyguy-d67xoemSOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

Zo zie je, dat ik niet de enige ben met deze ‘Guilty Pleasure’! We hebben allemaal onze eigen redenen om naar dit oppervlakkige geneuzel te kijken. Sommigen slapen er prima op. Anderen zien hun ideale man of vrouw voorbij komen.

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, dramaSOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, dramaSOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama

 

Heks geniet van de niet criminele maffiapraktijken van de bloedverwanten in haar favoriete soap. Gestoorde families komen gewoon overal ter wereld voor! Op grote schaal! Het relativeert de waan van de dag.

De populariteit van de serie staat borg voor een zeker realiteitsgehalte in al die onzin. Blijkbaar herkennen de fans zich toch enigszins in de personages en hun perikelen……..

SOAP OPERA, SOAP, verslaafd aan soaps, serie, dagelijkse televisie, drama