Hoera het is vrijdag. Laatste dag van de week. Heks heeft dan een licht programma. Alleen prikken halen bij de doktersassistent en fysio-gymnastiek. en natuurlijk een paar rondjes met de hondjes. Dat spreekt vanzelf. Dagelijkse kost.

Ik zit voor de televisie uit te kreukelen. Ik sta dagelijks vrij brak op. Soms echt ziek. Anders zwak. En regelmatig misselijk.

Maar ik klaag niet, hoor. Ik heb een dak boven mijn hoofd en leef in een vrij land, waar ik maar kan zeggen wat ik wil. Vooralsnog.

Heks heeft een nieuwe guilty pleasure: Judge Judy. Al een paar weken kijk ik herhaling na herhaling op Paramount Network. Ter lering ende vermaak. Vooral vermaak, het programma is hilarisch. Heks lacht zich een ongeluk om die rechter met haar op haar tanden.

‘Kom hier maar voor me zitten, ik heb al in geen jaren een achtjarig kind gebeten…’ vertrouwt ze een jongetje toe, dat in de beklaagdenbank is beland. Hij heeft zijn fiets in de auto van de buurvrouw getorpedeerd, er is een getuige, maar zijn moeder ontkent het bij hoog en bij laag.

De moeder was in geen velden of wegen te bekennen, toen het incident plaatsvond. Maar evenzogoed houdt ze voet bij stuk. Haar zoon heeft dit niet gedaan.

Judge Judy peutert de waarheid in een minuutje uit het ventje. ‘Dat was toch niet zo moeilijk?’ grimlacht ze naar de moeder, zodra het kereltje toegeeft het wel degelijk te hebben gedaan. ‘Altijd de waarheid spreken.’ prijst ze het mannetje. Het recht heeft weer gezegevierd.

De casussen zijn zonder uitzondering triviaal. Eenvoudige mensen, die ruzie hebben met de buren. Leningen aan familie, die niet worden afgelost. Een aanrijding, waarbij iemand de schade niet vergoed, onverzekerd is of anderszins onwillig om geld op te hoesten.

Huisjesmelkers, die de borg niet teruggeven. Of hun verplichtingen niet nakomen. Een bouwval verhuren en vervolgens mensen aan hun jaarcontract willen houden, als er geen verwarming is. Of water.

‘I don’t care,’ roept Judge Judy, als zulke geslepen types van alles uit de kast halen om hun slachtoffer te naaien, ‘You have no case!!!!’ Ze maakt gehakt van dit soort sneue mensachtigen.

Ik vind het met name vermakelijk, als iemand door zijn of haar tanden staat te liegen en ze hun betoog zomaar onderuit haalt. ‘Only tell me things I am going to believe, don’t tell me nonsense I am not going to believe!’ dient ze hen van repliek. Waarop ze hun verhaaltje uiteenrafelt tot de leugenachtige draadjes, waaruit het is opgebouwd.

‘Oh, Judge Judy, wat ben je weer lekker bezig,’ verzucht Heks. Mijn dag is alweer goed, na zo’n episode. Je krijgt eventjes het gevoel, dat recht soms zegeviert.

En hoe zou dat in mijn geval zijn? Als Heks bij Judge Judy in de rechtbank terechtkwam? Zou ze zomaar door me heen prikken? Me keihard onderuit halen? Mijn opponenten in het gelijk stellen?

Ze zou zeker wat op me aan te merken hebben. Ze houdt bijvoorbeeld niet van mensen, die niet werken. ‘Waarom heb je geen baan?’ foetert ze tegen een vrouw, die een stevige hersenoperatie heeft ondergaan en sindsdien niet meer aan het werk komt. De nog jonge vrouw mankeert intussen van alles. Voor dit haar overkwam werkte ze keihard.

Maar Judge Judy vindt het allemaal geen excuus. Ze moet gewoon maar haar handen uit de mouwen steken. De luibak. ‘Waarom heb je je dochter niet in huis genomen?’ vervolgt ze haar nijdige commentaar tegen de moeder van de vrouw. ‘Ik heb al mijn zoon, zijn vrouw en hun drie kinderen in huis,’ verweert deze zich.

‘Nou en? Waarom niet je gehandicapte dochter?’

Dus ja, soms is het tenenkrommend, wat die Judge allemaal uitslaat.

Ik zou wel scoren op het gebied van waarheid. Heks is zeer geneigd de waarheid te spreken. Een beetje teveel naar mijn eigen smaak. Soms denk ik ‘Kon ik maar goed liegen,’ als een leugenachtig medemens weer eens aan het langste eind trekt in een conflict met Heks.

Maar anderzijds: Bekijk het van de positieve kant. Uit een onderzoek naar de reden, waarom sommige mensen er relatief jong blijven uitzien in vergelijking met leeftijdgenoten, kwam als eerste uit de bus hun overeenkomstige eigenschap om de waarheid te spreken. Die kwaliteit stond met stip bovenaan.

Ik trek dus soms aan het kortste end, vooral ook financieel, maar het scheelt me heel veel geld aan botox en facelifts. Mijn rimpels zijn lachrimpels, Achterbakse zuidwaarts gerichte gluip-rimpels komen op de landkaart van mijn gezicht niet voor.

En daar is ook veel voor te zeggen. Heks is er blij mee. En tevree.